Euloxio R. Ruibal

Euloxio Rodríguez Ruibal, nado en Ordes o 16 de marzo de 1945, é un escritor e director galego. Está considerado un dos renovadores do teatro galego.

Euloxio R. Ruibal
Euloxio R. Ruibal (AELG)-8
Nacemento16 de marzo de 1945
 Ordes
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónescritor
XénerosTeatro, narrativa

Traxectoria

Comezou a súa actividade teatral no grupo Ditea en 1961, baixo a dirección de Agustín Magán, e fundou o grupo de teatro Obradoiro. Tamén foi animador do equipo de cine Reina Lupa (1972), co que realizou varias curtametraxes e documentais (Cuatro por Cuatro, Mesturanza, Holocausto,...).

En 1973 gañou con Zardigot o Premio Abrente de teatro, e en 1975 volveu a conseguir o mesmo galardón con O Cabodano. De 1973 é a súa obra de teatro infantil O roubo do aparello, coa que gañou a primeira edición do Concurso de Teatro Infantil O Facho. En 1975 publicou a farsa A sonada e proveitosa enchenta do marqués Ruchestinto no derradeiro século da súa vida. En 1976 publica as obras O cabodano, Cousas da morte e A sombra do bon cabaleiro nun único volume. Mais entre 1977 e 1987, por causas descoñecidas, deixou de crear novas pezas. Volvería a facelo en 1988, mais só teatro infantil ata 1989, data en que publica Azos de esguello (peza coa que gañou o Premio Álvaro Cunqueiro). De 1990 data a súa obra Unha macana de dote. En 2003 publicou o ensaio Xogo de máscaras. Escritos sobre teatro galego

Foi presidente da Asociación de Escritores en Lingua Galega e director das galerías de arte Torque e Citánia. Foi elixido membro da Real Academia Galega en marzo de 2005, sendo o actual Arquiveiro-bibliotecario da institución. Actualmente, é profesor na Universidade de Santiago de Compostela.

Predecesor:
Xosé Luís Axeitos Agrelo
 Arquiveiro/Bibliotecario da RAG 
2010-2013
Sucesor:
Margarita Ledo Andión

Obra

Euloxio Rodríguez Ruibal é un dos dramaturgos máis frutíferos en lingua galega. Como acontece con outros autores da Nova Dramaturxia Galega (e usamos esta terminoloxía seguindo a Manuel F. Vieites e non a Manuel Lourenzo e Francisco Pillado), a súa obra está claramente marcada polo teatro épico do xermano Bertolt Brecht, utilizando igualmente o recurso do efecto de distanciamento, propio da dramática do alemán. Na obra de Ruibal, pois, como na do resto de autores do grupo Abrente, existe a expresa vontade de conectar co teatro das máis sobranceiras correntes da vangarda europea, sen descoidar a tradición galega. Por isto, achamos na dramática deste autor a influencia de escritores do país, como Alfonso Daniel Rodríguez Castelao e Eduardo Blanco Amor. Algunhas das obras obras de creación máis importantes de Euloxio R. Ruibal son as seguintes:

Teatro

Ribadavia.Mostra Internacional de Teatro 2003.Teatro infantil na rúa. Praza Maior
E. Ruibal foi o primeiro gañador do premio de teatro de Ribadavia.
  • Zardigot (1973, publicada en 1974, Galaxia).
  • O roubo do aparello (1973, traducida ao catalán por Jordi Coca co título de Un Invent Extraordinari).
  • O cabodano (1975, publicada en 1976, Pico Sacro).
  • A sonada e proveitosa enchenta do Marqués Ruschetino no derradeiro século da súa vida (1975, Pico Sacro).
  • As falcatrúas do Marqués Patacón (versión libre do anónimo medieval Le Fairce de Mêtre Pathélen).
  • O cabodano. Cousas da morte. A sombra do bon cabaleiro (1977, Pico Sacro).
  • Azos de esguello (1990, Xerais).[1]
  • Brinquemos ó teatro (1990, Xunta de Galicia). Traducido ao castelán no 1997 en Ediciones de la Torre como Jugamos a hacer teatro: recursos teatrales.[2]
  • Unha macana de dote (1990, Sotelo Blanco).
  • Teatro mínimo (1991, Cadernos da Escola Dramática Galega).
  • O Son da buguina (1999, Tris Tram).
  • Minimalia. 20 pezas de teatro breve (2004 Universidade da Coruña).
  • Namberguán: guión de cinema (2008, Laiovento).
  • Labirinto da memoria: friso contemporáneo (2010, Toxosoutos).

Narrativa

Literatura infanto-xuvenil

Ensaio

  • Compostela na historia (2000, A Nosa Terra).
  • Xogo de máscaras: escritos sobre teatro galego (2003, Espiral Maior).
  • Do escénico e o fílmico: notas sobre a linguaxe teatral no cinema contemporáneo (2006, Real Academia Galega).
  • Valle-Inclán e o teatro galego: a recepción da obra dramática de Valle-Inclán na dramaturxia galega (1916-1973) (2006, Tris Tram).
  • Escena aperta. Escritos sobre teatro (2009, Laiovento).

Poesía

  • Caderno de Ordes (2012, Toxosoutos).

Obras colectivas

Destaca na obra de Ruibal un gran número de textos dramáticos de curta extensión.

Premios

  • Premio Abrente de teatro en 1973, por Zardigot.
  • Premio Abrente de teatro en 1975, por O cabodano.
  • Gañador da primeira edición do Concurso de Teatro Infantil O Facho no 1974, por O roubo do espello.
  • Premio Álvaro Cunqueiro no 1989, por Azos de esguello.
  • Premio Valle-Inclán da Deputación de Pontevedra no 2005, por Valle-Inclán e o teatro galego: a recepción da obra dramática de Valle-Inclán na dramaturxia galega (1916-1973).

Notas

  1. Vilavedra, Dolores, ed. (2000). Diccionario da Literatura Galega. Obras III. Galaxia. ISBN 84-8288-365-8.
  2. "Jugamos a hacer teatro". bibliotraducion.uvigo.es. Consultado o 2019-07-11.

Véxase tamén

Ligazóns externas

Bibliografía

  • Teatro, cerimonia e xogo: a traxectoria teatral, literaria e cinematográfica de Euloxio R. Ruibal. Anxo Abuín. 2001. Editorial Tris Tram.
16 de marzo

O 16 de marzo é o 75º día do ano do calendario gregoriano e o 76º nos anos bisestos. Quedan 290 días para finalizar o ano.

Antonio Couceiro Freijomil

Antonio Couceiro Freijomil, nado en Pontedeume o 2 de xuño de 1888 e finado en Santiago de Compostela o 9 de maio de 1955, foi un escritor galego, coñecido polo seu Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores.

Casahamlet

Casahamlet foi un estudio de teatro nado na cidade da Coruña en 1998 fundado por Manuel Lourenzo e Santiago Fernández. Á súa vez, créase unha compañía de teatro profesional (Compañía Casahamlet) e unha revista (Casahamlet, revista de teatro). Esta última, imprímese na Imprenta Provincial da Coruña.

Celestino Sánchez Rivera

Celestino Sánchez Rivera, nado en Santiago de Compostela o 13 de novembro de 1870 e finado na mesma cidade o 30 de febreiro de 1948, foi un xornalista e escritor galego.

Citania (homónimos)

Citania pode referirse a:

Unha citania, poboado prehistórico de maior extensión ca un castro.

A Editorial Citania, fundada por Luis Seoane en 1957 en Buenos Aires, que cesou actividade en 1959.

Citania de Publicacións, unha editorial de Lugo.

A revista Citania. Artes, Letras, Espectáculos, fundada en Santiago de Compostela en 1998, dirixida por Euloxio R. Ruibal e Mª Antonia Pérez.

Emilio Tapia Rivas

Emilio Tapia Rivas, nado en Mondoñedo o 7 de agosto de 1862 e finado en Lugo o 12 de xuño de 1918, foi un avogado, político, xornalista e escritor galego.

Gonzalo Brañas Fernández

Gonzalo Brañas Fernández, nado na Coruña o 17 de decembro de 1866 e finado na mesma cidade o 2 de agosto de 1948, foi un físico e inventor galego.

Grupo Abrente

O Grupo Abrente, denominado tamén Xeración Abrente ou Grupo de Ribadavia, fai referencia a un conxunto de dramaturgos que participaron ou que se deron a coñecer nas Mostras de Teatro Abrente de Ribadavia, entre os anos 1973 e 1980.

Indalecio Varela Lenzano

Indalecio Varela Lenzano, nado na Coruña o 10 de abril de 1856 e finado en Ourense o 14 de xuño de 1940, foi un musicólogo e crítico musical galego.

José Luis Bugallal Marchesi

José Luis Bugallal Marchesi, tamén chamado Marathon, nado na Coruña o 18 de setembro de 1899 e falecido na mesma cidade o 26 de decembro de 1989, foi un xornalista e escritor galego.

José Vega Blanco

José Vega Blanco, finado en Lugo o 15 de febreiro de 1933, foi un xornalista e escritor galego.

Manuel Banet

Manuel Banet Fontenla, nado na Coruña o 30 de marzo de 1871 e finado na mesma cidade o 30 de setembro de 1962, foi un avogado e escritor galego.

Margarita Ledo Andión

Margarita Ledo Andión, nada en Castro de Rei o 5 de febreiro de 1951, é unha xornalista, escritora e cineasta galega.

Mostras de Teatro Abrente de Ribadavia

As Mostras de Teatro Abrente de Ribadavia foron un certame teatral que se celebra en Ribadavia entre 1973 e 1980.

Pegerto Saavedra

Pegerto Saavedra Fernández, nado en Freixo (A Fonsagrada) o 15 de novembro de 1951, é un historiador galego.

Rafael Pérez Barreiro

Rafael Pérez Barreiro, nado en Madrid en 1862 e finado na Coruña o 29 de abril de 1932, foi un filólogo e profesor.

Ramón Tojo Pérez

Ramón Tojo Pérez, nado en Padrón en 1860 e finado en Pontevedra o 7 de outubro de 1944, foi un escritor e político galego.

Xosé Luís Axeitos

Xosé Luís Axeitos Agrelo, nado en Asados (Rianxo) en 1945, é un escritor e investigador galego. É membro da Real Academia Galega desde 2004.

Membros de número da Real Academia Galega
Plenario
actual
Históricos

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.