Enric Miralles

Enric Miralles, nado en Barcelona o 25 de febreiro de 1955 e finado en Sant Feliu de Codines o 3 de xullo de 2000, foi un arquitecto catalán.

Enric Miralles
Nacemento25 de febreiro de 1955
 Barcelona
Falecemento3 de xullo de 2000
 Sant Feliu de Codines
Causacancro de cerebro
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Columbia, Escola Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona e Universidade Politécnica de Cataluña
Ocupaciónarquitecto e profesor
Coñecido/a porPabellón Pedro Ferrandiz, Edifício do Parlamento Escocês, Mercado de Santa Caterina e Igualada Cemetery
PremiosCultural heritage national prize

Traxectoria

Estudou arquitectura en Barcelona, mudándose logo cara á Universidade de Columbia en Nova York. Comezou a súa andaina profesional no estudio de Albert Viaplana e Helio Piñon, onde permaneceu ata o ano 1983. O mesmo tempo foi mestre adxunto nas dúas universidades nas que estudiara. Creou entón o seu propio estudio de Arquitectura xunto coa súa primeira muller, Carme Pinós, de onde saíron xa obras de proxección internacional.

Jfader santa catalina
Mercado de Santa Caterina en Barcelona.

Cando Enric casou por segunda vez, desta volta coa italiana Benedetta Tagliabue, tamén arquitecta, reorganizou o seu estudio, que pasou a chamarse EMBT, e lograron traballos moi importantes dende diferentes partes do mundo. Os dous derradeiros anos da súa vida estivo dedicado ao seu máis importante proxecto, o Parlamento de Escocia. É unha obra de pleno "estilo Miralles", respectando o lugar e as tradicións (de xeito que se pode apreciar moi claramente, por exemplo, a influencia do arquitecto escocés Charles Rennie Mackintosh na mesma), creando "tensións visuais" que varian dependendo da posición que se escolla, a luz, a hora do día etc.

Na súa vida, Enric recibiu numerosos premios, como o León de ouro da Bienal de Venecia no ano 1996. Foi mestre en numerosas universidades de prestixio, incluíndo a cátedra "Kengo Tange" da universidade Harvard, que ocupou dende 1992.

Morreu prematuramente os 45 anos de idade, e non puido rematar moitísimas das súas obras, incluíndo o Parlamento Escocés ou o edificio de Gas Natural en Barcelona.

A súa muller, Benedetta, mantén o estudio EMBT funcionando, e está a rematar as obras deseñadas por Enric, seguindo as súas ideas, á parte de gañar outros concursos sempre co estilo que tiña o arquitecto catalán.

Obras

EdificioMirallesUniversidadedeVigo2
Edificio Miralles no Campus da Universidade de Vigo.

Algunhas das súas obras máis relevantes foron:

Adolfo Gregorio Espino

Adolfo Gregorio Espino, finado en Madrid o 13 de abril de 1962, foi un perito agrícola, avogado e político galego.

Benedicto Conde

Benedicto Conde González, coñecido como Bene, nado en 1895 en Castrelos, Vigo, e finado en Vigo o 31 de marzo de 1987, foi un xornalista e fotógrafo galego.

Benito Castro Nogueira

Benito Castro Nogueira, nado en 1923 en Aldán e finado en Cangas o 27 de outubro de 2010, foi un párroco galego.

Camilo Veiga Prego

Camilo Veiga Prego, nado o 25 de novembro de 1905 en Bouzas, Vigo, e finado o 2 de setembro de 1978, perito mercantil, foi un filántropo galego.

Casiano Martínez Fernández

Casiano Martínez Fernández, finado en Bouzas o 22 de xullo de 1925, foi un empresario e político galego.

Diagonal Mar i el Front Marítim del Poblenou

Diagonal Mar i el Front Marítim del Poblenou, coñecido como Diagonal Mar, é un barrio situado no nordés da cidade de Barcelona, no distrito de Sant Martí.

Enrique Lorenzo Docampo

Enrique Lorenzo Docampo, nado en Vigo o 16 de novembro de 1892 e finado na mesma cidade en 1981, foi un empresario e político galego.

Enrique Suárez Guntín

Enrique Suárez Guntín, nado en 1931 no antigo concello de Lavadores e finado en Vigo o 15 de decembro de 2011 foi un médico vigués

Faustino Álvarez Álvarez

Faustino Álvarez Álvarez, nado en Gondomar e finado en 1994, foi un empresario, comerciante e político galego.

Francisco Javier Martínez Enríquez

Francisco Javier Martínez Enríquez Sarmiento de Valladares, VII Marqués de Valladares, nado en Ourense en 1808 e finado en Vigo o 19 de xaneiro de 1887, foi un político galego.

Joaquín García Picher

Joaquín García Picher, nado o 29 de agosto de 1932 en Vigo e finado o 12 de setembro de 1985, foi un político galego, alcalde de Vigo.

José Ramón Fontán

José Ramón Fontán González, nado en Mos en 1915 e finado en Vigo en 1996, foi un político galego.

La Barceloneta

La Barceloneta é un barrio mariñeiro do distrito de Ciutat Vella de Barcelona construído durante o século XVIII e proxectado polo enxeñeiro Pròsper de Verboom a fin de dar cabida aos habitantes do barrio da Ribera que perderan as súas vivendas, mandadas demoler por Filipe V para construír a Ciutadella. A súa poboación é de 22.428 habitantes no censo feito durante o 2008.

O barrio da Barceloneta debe a súa existencia aos terreos que se gañaron ao mar ao absorber a Illa de Maians.

O barrio ten forma triangular e limita coas praias do barrio e o mar, co Peirao de España do Port Vell e co barrio da Ribera, a estación de França e o novo Port Olímpic da cidade. A estrutura urbanística do barrio é un bo exemplo do tipo de urbanismo do período da Ilustración, con rúas de trazado rectilíneo e illas de casas regulares. A tipoloxía de vivenda en orixe era o de viviendes unifamiliares de planta e piso con acceso a dúas rúas para que tivesen unha ventilación óptima. Co paso dos anos e a especulación, esta estrutura desapareceu e atopamos edificios con alturas moi superiores ás que se estableceron en orixe, ademais da partición das viviendes orixinais en metades e cuartos de piso.

Durante o século XIX tivo un importante desenvolvemento industrial con grandes fábricas hoxe desaparecidas como a Maquinista Terrestre e Marítima, convertidas na actualidade a pavillóns deportivos ou institucións educativas.

No centro do barrio atópase a igrexa de Sant Miquel del Port na praza da Barceloneta. En 1950 inaugurouse a Igrexa Evanxélica Bautista da Barceloneta, unha das máis importantes de Cataluña.

Desde xaneiro de 2008 atópase situada a sede central de Gas Natural, un edificio singular chamado Torre Marenostrum, obra dos arquitectos Benedetta Tagliabue e Enric Miralles.

Palafolls

Palafolls é un concello español da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca do Maresme. Está situado a 60 km de Barcelona e limita con Santa Susanna, Blanes, Tordera e Malgrat de Mar. Segundo datos do INE tiña 8.966 habitantes en 2011.

A orixe da localidade é romana e tamén o seu nome, que deriva de Palatiolo.

O pobo está constituído polos seguintes barrios e lugares: barrio de Santa Maria, barrio de Sant Lluís, barrio de Sant Genís (formado por Sant Genís de Palafolls e a urbanización Ciutat Jardí), Mas Carbó, Mas Reixac e Les Ferreries; esta última é a parte do centro onde atopamos a igrexa, o concello ou as escolas, entre outros servizos.

Os sábados ten lugar o mercado semanal.

Policarpo Sanz

José Policarpo Sanz Souto, nado en Marín o 25 de xaneiro de 1841 e finado en Nova York en 1889, foi un industrial e mecenas galego.

Ramón Abeleira Menéndez

Ramón Abeleira Menéndez foi un político de mediados do século XIX, alcalde presidente de Vigo.

Zamáns, Vigo

San Mamede de Zamáns é unha parroquia do concello de Vigo. Limita coas parroquias de Beade, Bembrive, Valadares, Vincios e Cela. Pertence ó arciprestado de Louriña. Segundo o IGE, no 2013, tiña 834 habitantes (413 homes e 421 mulleres).

Ángel Ilarri

Ángel Ilarri Gimeno, nado en 1913 en Corella, Navarra, e finado en 1998 en Vigo, foi durante corenta anos administrador e director do Museo Quiñones de León de Vigo.

Ángela Iglesias Rebollar

Ángela Iglesias Rebollar, alcumada A Protestante, nada en Tui ou na Guarda e finada o 11 de abril de 1937 en Vigo, foi unha muller asasinada aos 26 anos de idade, durante a Guerra Civil Española.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.