Enerxía solar fotovoltaica

A enerxía solar fotovoltaica é unha forma de obtención de enerxía eléctrica a través de paneis fotovoltaicos. Os paneis, módulos ou colectores fotovoltaicos están formados por dispositivos semicondutores tipo díodo que, ao recibir radiación solar, provocan saltos electrónicos, xerando unha pequena diferenza de potencial nos seus extremos. O acoplamento en serie de varios destes fotodíodos permite a obtención de voltaxes maiores en configuracións moi sinxelas e aptas para alimentar pequenos dispositivos electrónicos.

A maior escala, a corrente eléctrica continua que proporcionan aos paneis fotovoltaicos pódese transformar en corrente alterna e inxectar na rede eléctrica, operación que é moi rendible economicamente pero que precisa aínda de subvencións para unha maior viabilidade.

O proceso, simplificado, sería o seguinte: xérase a enerxía a baixas tensións (380-800 V) e en corrente continua. Transfórmase cun investidor en corrente alterna. Mediante un centro de transformación elévase a media tensión (15 ou 25 kV) e inxéctase nas redes de transporte da compañía.

En contornos illados, onde se require pouca potencia eléctrica e o acceso á rede é difícil, como estacións meteorolóxicas ou repetidores de comunicacións, empréganse as placas fotovoltaicas como alternativa economicamente viable. Para comprender a importancia desta posibilidade, convén ter en conta que aproximadamente unha cuarta parte da poboación mundial non ten acceso á enerxía eléctrica.

Nellis AFB Solar panels
Planta enerxética Nellis Solar, nos EUA. Estes paneis seguen o Sol.
Solar cell
Cela solar.

Produción de enerxía solar fotovoltaica

Solar land area
Mapamundi solar.

España é na actualidade o primeiro produtor mundial de enerxía fotovoltaica cunha potencia instalada estimada de 3 200 MW por diante de Alemaña que conta cuns 1350 MW. Tan só en 2008 a potencia instalada en España foi duns 2 500 MW, debido ao anuncio de cambio de regulación á baixa de as primas á xeración que finalmente se produciu en setembro.

Alemaña é na actualidade o segundo produtor mundial de enerxía solar fotovoltaica tras o Xapón, con cerca de 5 millóns de metros cadrados de paneis solares, aínda que só representan o 0,03% da súa produción enerxética total. A venta de paneis fotovoltaicos creceu no mundo ao ritmo anual do 20% na década dos noventa. Na UE o crecemento medio anual é do 30%.

O crecemento actual das instalacións solares fotovoltaicas está limitado pola falta de materia prima no mercado (silicio de calidade solar) ao estaren copadas as fontes actuais, aínda que a partir da segunda metade de 2008 o prezo do silicio de grao solar comezou a diminuír ao aumentar a súa oferta debido á entrada en escena de novos produtores. Proba de iso son os diversos plans que se estableceron para novas factorías deste material en todo o mundo, incluíndo dous proxectos en España coa colaboración dos principais actores do mercado. A inxección en rede da enerxía solar fotovoltaica, estaba regulada polo Goberno Español mediante o RD 661/2007 co 575 % do valor do quilowatio-hora normal, o que se correspondía cuns 0,44 euros por cada kwh que se inxectaba na rede. A partir do 30 de setembro de 2008 esta actividade está regulada mediante o RD 1578/2008 de retribución fotovoltaica que establece unhas primas variables en función da localización da instalación (solo: 0,32 €/kWh o tellado: 0,34 €/kWh), estando suxeitas ademais a unha cota máxima de potencia anual instalada a partir de 2009 que se adaptará ano a ano en función do comportamento do mercado.

Actualmente, o acceso á rede eléctrica en España require unha serie de permisos da administración e a autorización da compañía eléctrica distribuidora da zona. Esta ten a obrigación de dar punto de enganche ou conexión á rede eléctrica, pero na práctica o papeleo e a reticencia das eléctricas están freando o impulso das enerxías renovables. As eléctricas buscan motivos técnicos como a saturación da rede para controlar os seus intereses noutras fontes enerxéticas e coa intención de bloquear a iniciativa dos pequenos produtores de enerxía solar fotovoltaica.

Esta situación provoca una grave contradición entre os obxectivos da Unión Europea para impulsar as enerxías limpas e a realidade dunha escasa liberalización en España do sector enerxético que impide a engalaxe e a libre competitividade das enerxías renovables.

Centrais de enerxía solar fotovoltaica

A maior central de enerxía solar do mundo ata o ano 2004 encontrábase na cidade de Espenhain, cerca de Leipzig. Con 33.500 paneis solares modulares monocristalinos e unha capacidade de produción de 5 megavatios, a central é suficiente para abastecer 1.800 fogares. O investimento ascendeu a 20 millóns de euros, segundo Shell Solar e Geosol, as firmas construtoras. Actualmente a empresa alemá SAG Solarstrom, que opera en España co nome TAU Solar, construíu a maior horta solar do mundo en Erlasee (Alemaña). Esta substitúe a central de Espenhain. A nova central de Erlasee conta na súa totalidade cunha capacidade de produción de 12 megavatios.

En xuño de 2008 General Motors anunciou que planea construír a maior planta de enerxía fotovoltaica sobre teito do mundo en Figueruelas (Zaragoza), cunha extensión de 183 000 metros cadrados e 50 millóns de euros de investimento, no proxecto colaboran a Comunidade de Aragón, a empresa francesa Veolia Environnement e o grupo estadounidense Clairvoyant Energy.[1]

O maior fabricante europeo de produtos fotovoltaicos é a compañía alemá RWE SCHOTT Solar con sede en Alzenau (Baviera). Esta compañía posúe a planta de produción fotovoltaica máis moderna e completamente integrada do mundo. En 2003 a compañía xerou vendas netas de 123 millóns de euros e ten más de 800 empregados.

Ademais Friburgo é a sede de ISES (Sociedade Internacional de Enerxía Solar).

Segundo os datos facilitados pola Asociación de Industria Fotovoltaica (Asif) España pasou de 22 MW de potencia fotovoltaica instalada en 2004, a máis de 1100 MW en agosto de 2008, pasando das 3 208 instalacións que había en 2004, ás 26 000 existentes en 2008.

China ten previsto para 2030 a construción dunha central fotovoltaica no espazo.[2]

Plantas de Concentración Fotovoltaica

Un paso adiante nas plantas fotovoltaicas son as que utilizan unha tecnoloxía de concentración para maximizar a enerxía solar recibida pola instalación. As instalacións de concentración fotovoltaica sitúanse en emprazamentos de alta irradiación solar directa, como son os países situados a ambas as ribeiras do Mediterráneo, Australia, EE.UU., China, Suráfrica, México…

Ata o ano 2006 estas tecnoloxías formaban parte do ámbito de investigación, pero nos últimos anos puxéronse en marcha instalacións de gran tamaño como a de ISFOC(Instituto de Sistemas Solares Fotovoltaicos de Concentración) en Puertollano, Castela-A Mancha con 3 MW subministrando electricidade á rede eléctrica.

As principais empresas están empezando a ver a concentración fotovoltaica como unha alternativa viable para a redución de custos. Recentemente anunciouse o desenvolvemento de plantas de grandes dimensións (por encima de 1MW). As plantas de Concentración Fotovoltaica utilizan un seguidor de dobre eixe para posibilitar un máximo aproveitamento do recurso solar durante todo o día.

Custos

Indican o custo (en céntimos de euro) por kWh de enerxía solar fotovoltaica producida para células solares de silicio cristalino. A base dos cálculos inclúe 4% por custo do capital, 1% por custo de operación e un período de depreciación de 20 anos, aínda que un equipo fotovoltaico normalmente está tecnicamente operativo durante 30 anos.

2400 kWh 2200 kWh 2000 kWh 1800 kWh 1600 kWh 1400 kWh 1200 kWh 1000 kWh 800 kWh
200 € / kWp 0,8 0,9 1,0 1,1 1,3 1,4 1,7 2,0 2,5
600 € / kWp 2,5 2,7 3,0 3,3 3,8 4,3 5,0 6,0 7,5
1000 € / kWp 4,2 4,5 5,0 5,6 6,3 7,1 8,3 10,0 12,5
1400 € / kWp 5,8 6,4 7,0 7,8 8,8 10,0 11,7 14,0 17,5
1800 € / kWp 7,5 8,2 9,0 10,0 11,3 12,9 15,0 18,0 22,5
2200 € / kWp 9,2 10,0 11,0 12,2 13,8 15,7 18,3 22,0 27,5
2600 € / kWp 10,8 11,8 13,0 14,4 16,3 18,6 21,7 26,0 32,5
3000 € / kWp 12,5 13,6 15,0 16,7 18,8 21,4 25,0 30,0 37,5
3400 € / kWp 14,2 15,5 17,0 18,9 21,3 24,3 28,3 34,0 42,5
3800 € / kWp 15,8 17,3 19,0 21,1 23,8 27,1 31,7 38,0 47,5
4200 € / kWp 17,5 19,1 21,0 23,3 26,3 30,0 35,0 42,0 52,5
4600 € / kWp 19,2 20,9 23,0 25,6 28,8 32,9 38,3 46,0 57,5
5000 € / kWp 20,8 22,7 25,0 27,8 31,3 35,7 41,7 50,0 62,5
NOTA: versión inicial da táboa tomada de en:Photovoltaics.

Enerxía fotovoltaica de baixo custo

A enerxía fotovoltaica de baixo custo está baseada principalmente nas células solares de terceira xeración (ou de película fina de alta eficiencia).[3] Nanosolar, o grupo WURTH ou Global Solar apostaron por estas tecnoloxías.

A Conferencia Internacional Enerxía Solar de Bico Custode Sevilla foi o primeiro escaparate en España destas células de terceira xeración.[4]

Notas

  1. http://www.expansion.com/edicion/exp/empresas/energia/es/desarrollo/1143490.html
  2. elEconomista.es. "China trabaja en la primera central de energía solar en el espacio - elEconomista.es". www.eleconomista.es (en castelán). Consultado o 2019-02-18.
  3. http://www.ecoticias.com/20090331-modulos-fotovoltaicos-de-capa-fina-silicio-amorfo.html
  4. "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 14 de febreiro de 2009. Consultado o 02 de abril de 2009.

Véxase tamén

Outros artigos

Ligazóns externas

Bilbao Exhibition Centre

Bilbao Exhibition Centre (BEC) é a sede da Feira de Mostras de Bilbao. As súas instalacións están situadas nos terreos antes ocupados pola empresa Altos Hornos de Vizcaya, no barrio de Ansio da cidade biscaíña de Barakaldo no País Vasco. Estas novas instalacións e servizos, inauguradas en abril de 2004, permiten realizar certames de carácter internacional e de maior capacidade, con mellores servizos, infraestruturas e comunicacións.

Central térmica solar

Unha central térmica solar ou termosolar é unha instalación industrial na cal a partir do quentamento dun fluído mediante radiación solar, e o seu uso nun ciclo termodinámico convencional se produce a potencia necesaria para mover un alternador para xerar electricidade como nunha central térmica clásica.

Ekran

Ekran (Экран en ruso, significando pantalla), tamén coñecida como Stationar-T e polo código de artigo 11F647, foi unha familia de satélites de comunicacións xeoestacionarios soviéticos.Os satélites Ekran formaron o primeiro sistema de satélites xeostacionarios soviéticos e puxeron en marcha o primeiro servizo en todo o mundo de emisión de televisión por satélite directa ó fogar, proporcionando sinal de televisión en cor a Siberia e ó norte distante. En total lanzáronse 21 satélites da familia Ekran entre 1976 e 1988, todos mediante foguetes Proton e desde o cosmódromo de Baikonur, con catro fracasos.Os deseños preliminares contemplaban o uso de enerxía nuclear para alimentar os satélites e un foguete de elevación da órbita alimentado por hidracina e fluorina, pero este deseño foi desestimado cara 1973 pola complexidade técnica e os riscos asociados. O deseño final, que usaba o bus KAUR-3, alimentábase mediante enerxía solar fotovoltaica e usaba un foguete de elevación ata a órbita xeoestacionaria Block DM alimentado por oxíxeno líquido e queroseno. Estabilizábase nos tres eixos cunha precisión de 0,25 graos grazas a uns pequenos motores de corrección. O sistema de regulación térmica usaba un mecanismo activo de cambio de fase de líquido a gas e os paneis solares medían 25 m² e proporcionaban unha potencia de 1280 vatios.Tras os primeiros lanzamentos, o sistema foi declarado operativo en 1980.

Enerxía renovable

Denomínase como enerxía renovable a aquela enerxía que se obtén de recursos naturais virtualmente inesgotables, unhas pola inmensa cantidade de enerxía que conteñen (por exemplo a enerxía xeotérmica), e outras por seren capaces de rexenerarse por medios naturais (a enerxía solar ou a eólica). Sendo esta o conxunto de fontes de enerxía que periodicamente se atopan a disposición dos humanos e que estes son capaces de transformar en enerxía útil . Consideramos que se rexeneran, ou se renovan, naturalmente de xeito máis rápido á velocidade que as consumimos. Algúns exemplos son a calor solar, o vento, as mareas e a calor dentro da terra.

En xeral son fontes de enerxía dispersa ou moi pouco concentrada, por exemplo só un 5% da irradiación solar é absorbida polo chan e menos aínda, un 0'3 %, o é polas plantas. Moitas dependen da xeografía e do clima, de modo que non todos os sistemas de calquera tipo de enerxías renovables pódense instalar en calquera lugar. Outra característica bastante xeral é que é aleatoria, é dicir variable e non controlable no tempo e tamén no espazo. Isto fai que sexa imprescindible o uso de sistemas de almacenamento de enerxía, que a gardan a medida que se xera, por un tempo máis ou menos limitado, para que sexa usada segundo a demanda do seu consumo.

No ano 2006, aproximadamente o 18% do consumo mundial de enerxía fora xerado por fontes renovables.

As Nacións Unidas declararon o ano 2012 como o Ano Internacional da Enerxía Sostible para Todos.

Enerxía solar

A enerxía solar é a enerxía obtida do Sol. A radiación solar incidente na Terra pode aproveitarse, pola súa capacidade para quentar, ou directamente, a través do aproveitamento da radiación en dispositivos ópticos ou doutro tipo. É un tipo de enerxía renovable e limpa, o que se coñece como enerxía verde.

Enerxías renovábeis en Alemaña

As enerxías renovábeis na Alemaña representaban en 2005 máis do 8% da subministracilón eléctrica do país. Os plans do Goberno federal son que en 2010 supoñan un 13% e cheguen ao 20% en 2020. A importancia económica desta industria aumentou notabelmente. En 2004 había 130.000 persoas empregadas no sector das enerxías renovábeis no país, especialmente en empresas pequenas e de mediano tamaño.

Friburgo, Alemaña

Friburgo (en alemán: Freiburg im Breisgau) é unha cidade do Estado de Baden-Württemberg, Alemaña, na rexión do Breisgau, no extremo occidental da Selva Negra. Está situada na beira dereita do río Rin. Destaca polo seu carácter universitario e é considerada como a capital da ecoloxía neste país.

Portugal

Portugal (pronuncia en portugués [puɾtuˈɣaɫ] (AFI), en mirandés: Pertual), oficialmente República Portuguesa, é unha República unitaria semipresidencialista situada en Europa Occidental. Ademais do territorio continental, no oeste da Península Ibérica, o territorio da República comprende os arquipélagos autónomos dos Azores e Madeira. Portugal ten unha extensión total de 92.212 km², e unha poboación de 10.487.289 habitantes no 2012. A súa capital é a cidade de Lisboa.

A terra dentro das fronteiras da actual República Portuguesa leva habitada continuamente dende a era prehistórica. Durante os seguintes séculos chegaron á Península Ibérica os romanos, seguidos tempo despois dos suevos e dos visigodos, así como posteriormente os musulmáns no século VIII. Trala caída do Imperio Romano, no ano 410 estabeleceuse no norte peninsular o Reino de Galicia, do cal sete séculos máis tarde, no ano 1128, se separaría a súa parte sur formando o que daría lugar ao actual Portugal. Nos séculos XV e XVI, na era dos descubrimentos, Portugal estendeuse por todo o mundo converténdose nunha superpotencia política, económica e militar, que levou a ser o primeiro imperio global.

O Imperio Portugués foi o máis lonxevo dos modernos imperios coloniais europeos, xa que durou case 600 anos, dende a captura de Ceuta en 1415 até a entrega de Macau a China en 1999 (de facto) ou a concesión da soberanía a Timor Leste en 2002 (de iure). O imperio estendeuse ao longo dun gran número de territorios que hoxe forman parte de cincuenta e tres Estados soberanos diferentes, deixando un legado de máis de 240 millóns de falantes de lingua portuguesa e varios de crioulos de base portuguesa. Porén, a súa influencia internacional veuse reducida considerablemente durante o século XIX, principalmente por mor da Independencia do Brasil, a súa principal colonia. Xa no século XX, a revolución do 5 de outubro de 1910, depuxo a monarquía logo de séculos baixo este sistema de goberno, estabelecendo a democrática pero inestable Primeira República Portuguesa, a cal sería substituída polo Estado Novo, un réxime autoritario de dereita. A democracia foi restaurada despois da Revolución dos Caraveis do 25 de abril de 1974.

Portugal é hoxe un estado desenvolvido de economía avanzada cun alto nivel de vida, sendo o décimo noveno país do mundo en 2005 en función do seu índice de calidade de vida. É ademais un dos países máis globalizados e pacíficos do mundo, ocupando o sétimo posto nesta clasificación no ano 2008. É á súa vez membro de diferentes organizacións internacionais como as Nacións Unidas, a Unión Europea, a Eurozona, a OCDE, a OTAN, o Fondo Monetario Internacional, a Organización Mundial do Comercio, Organización dos Estados Iberoamericanos e a Comunidade dos Países de Língua Portuguesa.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.