Comisión Electrotécnica Internacional

IEC ou CEI (en inglés IEC, International Electrotechnical Commission ou en francés CEI, Commission électrotechnique internationale) é unha organización internacional de normalización eléctrica e electrónica con sede en Xenebra e complementaria con ISO.

IEC membership
Países membros de IEC/CEI no mundo.
     Membros     Asociados     Afiliados

Historia

A organización foi fundada en Londres en 1906[1]. O seu primeiro presidente foi Lord Kelvin. En 1948 foi transladada a súa sede a Suíza. IEC creou os estándares para algunhas unidades de medida como o gauss, hertz e weber. Tamén creou a primeira proposta de unidades normalizadas, o sistema Giorgi, que co tempo pasaría a ser o sistema internacional de unidades (SI).

Comités locais

  • Flag of Brazil.svgComitê Brasileiro de Eletricidade, Eletrônica, Iluminação e Telecomunicações (Cobei)
  • DinamarcaDansk Standard
  • Flag of Canada.svgStandards Council of Canada
  • FranciaUnion Technique de l'Électricité et de la Communication (UTE)
  • Flag of India.svgBureau of Indian Standards (BIS)
  • ItaliaComitato Elettrotecnico Italiano
  • Flag of Japan.svgJapanese Industrial Standards Committee
  • Flag of the People's Republic of China.svgStandardization Administration of China (SAC)
  • Flag of Russia.svgFederal Agency for Technical Regulation and Metrology (ГОСТ)
  • EspañaComité Nacional Español de la CEI
  • AlemañaDeutsche Kommission Elektrotechnik Elektronik Informationstechnik im DIN & VDE (DKE)
  • Flag of the United Kingdom.svgBritish Standards Institution (BSI)
  • Flag of the United States.svgAmerican National Standards Institute (ANSI)

Notas

  1. Welcome to the IEC

Véxase tamén

Ligazóns externas

Páxinas web dos comités técnicos:

Alta tensión eléctrica

Alta tensión eléctrica é un termo técnico e legal empregado para designar os niveis eléctricos superiores a 1000 voltios en corrente alterna e 1 500 voltios en corrente continua. Esta definición e limitación está baseada en España polo REBT de 2002 segundo definicións fixadas internacionalmente pola Comisión Electrotécnica Internacional e de obrigado cumprimento da CE.

American National Standards Institute

O Instituto Nacional Estadounidense de Estándares (ANSI, polas súas siglas en inglés: American National Standards Institute) é unha organización sen ánimo de lucro que supervisa o desenvolvemento de estándares para produtos, servizos, procesos e sistemas nos Estados Unidos. ANSI é membro da Organización Internacional para a Estandarización (ISO) e da Comisión Electrotécnica Internacional (International Electrotechnical Commission, IEC). A organización tamén coordina estándares do país estadounidense con estándares internacionais, de tal modo que os produtos de devandito país poidan usarse en todo o mundo. Por exemplo, os estándares aseguran que a fabricación de obxectos cotiáns, como poden ser as cámaras fotográficas, realícese de tal forma que devanditos obxectos poidan empregar complementos fabricados en calquera parte do mundo por empresas alleas ao fabricante orixinal. Deste modo, e seguindo co exemplo da cámara fotográfica, a xente pode comprar carretes para a mesma independentemente do país onde se atope e o provedor do mesmo.

Doutra banda, o sistema de exposición fotográfico ASA converteuse na base para o sistema ISO de velocidade de película (en inglés: filme speed), o cal é amplamente utilizado actualmente en todo o mundo.

Esta organización aproba estándares que se obteñen como froito do desenvolvemento de tentativas de estándares por parte doutras organizacións, axencias gobernamentais, compañías e outras entidades. Estes estándares aseguran que as características e as prestacións dos produtos son consistentes, é dicir, que a xente use devanditos produtos nos mesmos termos e que esta categoría de produtos véxase afectada polas mesmas probas de validez e calidade.

ANSI acredita a organizacións que realizan certificacións de produtos ou de persoal de acordo cos requisitos definidos nos estándares internacionais. Os programas de acreditación ANSI réxense de acordo a directrices internacionais en canto á verificación gobernamental e á revisión das validacións.

Bit

Bit (contracción de díxito binario, “BI/nary digi/T” en inglés) é a menor unidade de información usada na Teoría de cordas e na gravación. Un bit ten un único valor, 0 ou 1, tamén interpretado como verdadeiro ou falso, ou neste contexto calquera dous valores mutuamente exclusivos.

Circuíto impreso

Na electrónica, “circuíto impreso”, “tarxeta de circuítos impresos” ou “placa de circuítos impresos” (do inglés: Printed Circuit Board, PCB), é a superficie constituída polos camiños, pistas ou buses de material condutor laminadas sobre unha base non condutora. O circuíto impreso empregase pra conectar electricamente a través dos camiños condutores, e soster mecanicamente, por medio da base, un conxunto de compoñentes electrónicos. Os camiños son xeralmente de cobre mentres que a base fabricase de resinas de fibra de vidro reforzada, cerámica, plástico, teflón o polímeros coma á baquelita.A produción dos PCB e o montaxe dos compoñentes pode ser automatizada.1 Isto permite que os ambientes de produción en masa, sexan máis económicos e confiables que outras alternativas de montaxe (p. e.: wire-wrap ou punto a punto). Noutros contextos, coma a construción de prototipos baseados no ensamblaxe manual, a escasa capacidade de modificación unha vez construídos e o esforzo que implica a soldadura dos compoñentes2 fai que as PCB non sexan unha alternativa axeitada.

A organización IPC (Institute for Printed Circuits), a xerado un conxunto de estándares que regulan o deseño, ensamblado e control da calidade dos circuítos impresos, sendo a familia IPC-2220 unha das de maior recoñecemento na industria. Outras organizacións, tamén contribúen cos estándares relacionados, como por exemplo: Instituto Nacional Estadounidense dos Estándares (ANSI, American National Standards Institute), Comisión Electrotécnica Internacional (IEC, Interrexional Engineering Consortium), Alianza de Industrias Electrónicas (EIA, Electronic Industries Alliance), e Joint Electron Device Engineering Council (JEDEC).

Cobre

O cobre (do latín cuprum, e este do grego kypros), é o elemento químico de número atómico 29 e símbolo Cu. Trátase dun metal de transición de cor arrubiada e brillo metálico que, canda a prata e o ouro, forma parte da denominada familia do cobre, caracterizada por ser os mellores condutores de electricidade. Grazas á súa alta condutividade eléctrica, ductilidade e maleabilidade, converteuse no material máis utilizado para fabricar cables eléctricos e outros compoñentes eléctricos e electrónicos.

O cobre forma parte dunha cantidade moi elevada de aliaxes que xeralmente presentan mellores propiedades mecánicas, aínda que teñen unha condutividade eléctrica menor. As máis importantes son coñecidas co nome de bronces e latóns. Por outra banda, o cobre é un metal duradeiro porque se pode reciclar un número case ilimitado de veces sen que perda as súas propiedades mecánicas.

Foi un dos primeiros metais en ser utilizado polo ser humano na Prehistoria. O cobre e a súa aliaxe co estaño, o bronce, adquiriron tanta importancia que os historiadores chamaron Idade do Cobre e Idade de Bronce a dous períodos da Antigüidade. Aínda que o seu uso perdeu importancia relativa co desenvolvemento da siderurxia, o cobre e as súas aliaxes seguiron sendo empregados para facer obxectos tan diversos como moedas, campás e canóns. A partir do século xix, concretamente da invención do xerador eléctrico en 1831 por Faraday, o cobre converteuse de novo nun metal estratéxico, ao ser a materia prima principal de cables e instalacións eléctricas.

O cobre posúe un importante papel biolóxico no proceso da fotosíntese das plantas, aínda que non forma parte da composición da clorofila. O cobre contribúe á formación de glóbulos vermellos e ao mantemento dos vasos sanguíneos, nervios, sistema inmunitario e ósos e xa que logo é un oligoelemento esencial para a vida humana.

Hertz

O hertz (símbolo Hz), tamén chamado hercio, é a unidade derivada do SI para frecuencia, a cal é expresada en termos de oscilacións por segundo (s−1, 1/s).

A unidade é nomeada en homenaxe ao físico alemán Heinrich Rudolf Hertz, que fixo algunhas importantes contribucións á ciencia no campo do electromagnetismo. O nome foi establecido pola Comisión Electrotécnica Internacional (IEC nas súas siglas inglesas) en 1930. Este foi adoptado pola Conferencia Xeral de Pesos e Medidas (CGPM, Conférence générale des poids et mesures) en 1960, substituíndo o nome anterior de ciclos por segundo (cps), así como os seus múltiplos relacionados, principalmente quilociclos por segundo (kc/s), megaciclos por segundo (Mc/s) e ocasionalmente quilomegaciclo por segundo (kMc/s) e xigaciclo por segundo (Gc/s).

Un hercio representa un ciclo por cada segundo, entendendo ciclo como a repetición dun suceso. Por exemplo, o hercio aplícase na física para a medición da cantidade de veces por un segundo que se repite unha onda (xa sexa sonora ou electromagnética), magnitude denominada frecuencia e que é, neste sentido, a inversa do período. Un hercio é a frecuencia dunha partícula puntual nun período dun segundo.

Por exemplo, a luz vermella ten unha frecuencia de preto de 4.6×1014 Hz. A enerxía eléctrica, en corrente alterna, chega ao consumidor (fogar, industria) coa frecuencia de 50 Hz ou 60 Hz, dependendo do país ou rexión.

IEC 61131-3

IEC 61131-3 é a terceira parte (de 10) da norma estándar internacional IEC 61131 para controladores lóxicos programables, primeiramente publicada en decembro de 1993 pola Comisión Electrotécnica Internacional. A actual (e terceira) edición foi publicada en febreiro de 2013).

Parte 3 de IEC 61131 ocúpase da arquitectura básica do software e das linguaxes de programación do programa de control no PLC. Define dous estándares gráficos e dous estándares de programación textual:

Ladder diagramas (LD), grafica

Funcción diagrama de bloques (FBD), grafica

Texto Estruturado (ST), textual

Lista de Instruccións (IL), textual (desaprobado na terceira edición desta norma)

Función secuencial de caracteres (SFC), ten elementos para organizar programas para o tratamento de control secuencial e paralelo.

NMEA 0183

A norma NMEA 0183 é un estándar internacional que define a interface e o protocolo de transmisión de datos entre dispositivos electrónicos de navegación. Foi editada pola NMEA, acrónimo en inglés para National Marine Electronics Association, organización de comercio electrónico.

Organización Internacional para a Estandarización

A Organización Internacional para a Estandarización (coñecida como ISO) é unha organización non gobernamental composta por diferentes representantes de organismos de normalización de 162 países. Fundouse o 23 de febreiro de 1947 en Xenebra, onde está a súa sede central, a súa función é a elaboración de estándares e normas internacionais para todos os campos da industria e o comercio.

A organización publica moitos tipos de normas, como agora as técnicas (por exemplo sobre MP3 ou tarxetas telefónicas), de clasificación (por exemplo os códigos dos países) ou estándares de procedementos (por exemplo a ISO 9000 sobre xestión da calidade).

PLC

PLC ou autómata programable, en inglés Programmable Logic Controller, (PLC é unha marca rexistrada propiedade de Allen-Bradley Company de Rockwell Automation) é un sistema electrónico programable empregado en automatización e control industrial.

Prefixo binario

En informática, o prefixo binario utilízase para cuantificar grandes cantidades de octetos. Derivan dos prefixos do SI, pero cada prefixo multiplícase por 1024 no canto de 1000. No nome, a segunda sílaba é substituída por bi, de binario, e no símbolo engádese un i. Foron introducidos en 1998 pola IEC (Comisión Electrotécnica Internacional) como denominadores para os múltiplos binarios para evitar a confusión cos múltiplos decimais, dos que diverxen crecentemente segundo a magnitude. Segundo as normas e estándares internacionais, os prefixos decimais deben referirse unicamente aos múltiplos de 1000.

Quilogramo

O quilogramo (comunmente quilo cando se usa para quilogramo-forza) é a unidade básica de masa do SI e o seu padrón, que se conserva na Oficina Internacional de Pesos e Medidas. O seu símbolo é kg.

Un quilogramo equivale a 1000 gramos pero, dado que no SI é a unidade fundamental de masa, non debe ser considerado como derivado do gramo.

Tamén é común que se utilice á vez como unidade de peso, aínda que se debería facer baixo o nome de quilogramo forza. O quilogramo-forza correspóndese, aproximadamente, co peso dunha masa de 1 quilogramo situada na superficie terrestre, a nivel do mar. A definición só é correcta na Terra, por canto intervén o valor da gravidade.

Resistencia

Unha resistencia é un compoñente electrónico deseñado para introducir unha resistencia ao paso da corrente eléctrica entre dous puntos dun circuíto, de acordo coa Lei de Ohm.

Noutros casos, como nas máquinas de pasar o ferro, quentadores etc., as resistencias empréganse para producir calor aproveitando o efecto Joule.

Unha resistencia ideal é un compoñente cunha resistencia eléctrica que permanece constande a pesar da voltaxe aplicada ou o fluxo de corrende que percorre este dispositivo. Aínda que no "mundo real" as resistencias non poden alcanzar este obxectivo perfecto, son deseñadas para ofrecer pouca variación na súa resistencia eléctrica cando son sometidas a cambios de temperatura ou outros factores ambientais. As resistencias son un compoñente moi habitual en calquera circuíto eléctrico e, por tanto, atopámolas en case tódolos aparellos electrónicos. As resistencias poden estar feitas de diferentes substancias e compostos, pero tamén de fío metálico especial, como a aliaxe de níquel-cromo, que ten unha gran resistencia eléctrica.

Existen resistencias de valor variable, que reciben o nome de potenciómetros.

S/PDIF

O acrónimo S/PDIF ou S/P-DIF (Formato de Interface Dixital Sony/Philips, Sony/Philips Digital Interface Format), coñecido tamén tecnicamente polo seu código segundo a Comisión Electrotécnica Internacional, IEC 958 type II, parte da IEC-60958, consiste nun protocolo a nivel de hardware para a transmisión de sinais dixitais modulados en PCM entre dispositivos e compoñentes estereofónicos.

S/PDIF é unha versión do protocolo estándar AES/EBU adaptada para aplicacións comerciais, presentando pequenas diferenzas que o fan máis económico de o construír.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.