Carmen Laforet

Carmen Laforet Díaz, nada en Barcelona o 6 de setembro de 1921, e finada en Majadahonda, Madrid o 28 de febreiro de 2004, foi unha escritora española.

Carmen Laforet
Portrait Carmen Laforet
Nome completoCarme Laforet i Díaz
Nacemento6 de setembro de 1921
 Barcelona, Cataluña Cataluña
Falecemento28 de febreiro de 2004 (79 anos)
 Majadahonda, España España
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade Complutense de Madrid
Ocupaciónescritora
CónxuxeMaría Ignacia Ramos
XénerosNovela, relato e conto
PremiosPremio Nadal e Premio Fastenrath

Obras

  • Nada (1944), novela.
  • La isla y los demonios (1952), novela.
  • El piano (1952), novela.
  • Un noviazgo (1953), novela curta.
  • El viaje divertido (1954), novela curta.
  • La niña (1954), novela curta.
  • Los emplazados (1954), novela curta.
  • La llamada (1954), relatos.
  • La mujer nueva (1955), novela.
  • Un matrimonio (1956), novela.
  • Gran Canaria (1961), ensaio.
  • La insolación (1963), novela.
  • Paralelo 35 (1967), libro de viaxes.
  • La niña y otros relatos (1970), relatos.
  • Artículos literarios (1977), recompilación de artigos.
  • Mi primer viaje a USA (1981), ensaio.
  • "Rosamunda". En: Cuentos de este siglo, Encinar, Ángeles (ed.), Barcelona, 1995.
  • "Al colegio. Cuento". En: Madres e hijas, Freixas, Laura (ed.), Barcelona, 1996.
  • Al volver la esquina (2004), novela póstuma. Continúa a historia de La insolación.
  • Carta a don Juan (2007), recompilación de tódolos seus relatos curtos.
  • Romeo y Julieta II (2008), recompilación dos seus relatos amorosos.

Véxase tamén

Ligazóns externas

Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.
2004

2004 foi ano santo xacobeo.

28 de febreiro

O 28 de febreiro é o 59º día do ano do calendario gregoriano. Quedan 306 días para finalizar o ano, 307 nos anos bisestos.

6 de setembro

O 6 de setembro é o 249º día do ano do calendario gregoriano e o 250º nos anos bisestos. Quedan 116 días para finalizar o ano.

Benjamín Prado

Benjamín Prado, nado en Madrid o 13 de xullo de 1961, é un novelista, ensaísta e poeta español.

Ediciones Destino

Ediciones Destino é unha editorial española con sede en Barcelona, pertencente ao Grupo Planeta, que publica obras en castelán e catalán. Foi fundada en 1942 por Josep Vergés i Matas, propietario e editor da revista Destino, e Joan Teixidor.

Manuel Cerezales

Manuel Cerezales González, nacido Manuel González Cerezales, nado en Vilar de Cervos (Vilardevós) en 1909 e finado en Madrid o 28 de xaneiro de 2005, foi un xornalista e escritor galego.

Mercado de Abastos de Santiago de Compostela

O Mercado de Abastos ou Praza de Abastos de Santiago de Compostela é un mercado localizado na zona vella da capital galega, concretamente no distrito denominado Altamira.

Miriam Beizana Vigo

Miriam Beizana Vigo, nada na Coruña o 20 de agosto de 1990, é unha escritora e galega en lingua castelá e crítica literaria.

Praza da Quintana

A praza da Quintana é unha praza simbólica de Santiago de Compostela, formada pola confluencia da fachada sur da catedral de Santiago, a casa da Parra, o Convento de San Paio de Antealtares e a casa da Conga.

Praza de Cervantes

A Praza de Cervantes é unha praza da zona vella de Santiago de Compostela, o seu primeiro nome foi Praza do Campo, cara ao século XII pasou a ser coñecida como Praza do Foro, e posteriormente Praza do Pan.

Praza do Obradoiro

A praza do Obradoiro é a praza máis senlleira de Santiago de Compostela. Está arrodeada polo Hospital Real, hoxe parador (hostal dos Reis Católicos) ao norte, o colexio de San Xerome ao sur (hoxe reitoría da Universidade), o Pazo de Xelmírez e a catedral de Santiago de Compostela (coa fachada do Obradoiro e o museo da catedral) ao leste, e o pazo de Raxoi ao oeste (sede do Concello de Santiago de Compostela). Quedan así representados na praza os principais polos da vida da capital galega: a relixión, a educación universitaria, a atención ao peregrino e ao viaxeiro, e a administración.

A praza áchase no centro monumental da vila. O seu nome semella derivar dos obradoiros dos canteiros que traballaron na construción da fachada barroca da catedral, que domina a praza. Pode que incluso que o nome veña da construción da antiga fachada románica. Cómpre salientar a riqueza de estilos arquitectónicos nunha soa praza, xurdidos de máis de 700 anos de construción.

Premio Nacional de Narrativa de España

O Premio Nacional de Literatura na modalidade de Narrativa é un galardón literario de longa traxectoria que outorga anualmente o Ministerio de Cultura de España. Premia a mellor obra na modalidade de narrativa escrita por un autor español, en calquera das linguas españolas, entre tódalas obras deste xénero publicadas en España no ano anterior. Está dotado con 20.000 euros.

Ten os seus antecedentes na Orde de creación do Ministerio da Gobernación de 25 de xaneiro de 1949. A súa configuración actual data de 1995. Os seus máis de vinte anos de historia permitíronlle asistir á renovación da novela española.

Premio Nadal

O Premio Nadal de novela convócase desde 1944 por Ediciones Destino (que desde 1990 pertence ao Grupo Planeta). A súa celebridade radica en que é o premio literario máis antigo que se concede en España e na lista de escritores que mereceron este galardón están importantes figuras da literatura española do século XX.

É interesante sinalar, para evitar continuas confusións, que o premio se convoca ao longo dun ano, pero que se entrega o dia 6 de xaneiro do ano seguinte; así, por exemplo, Elena Quiroga gañou, coa novela Viento del Norte o Premio Nadal 1950, pero este premio foi concedido o 6 de xaneiro de 1951.

A contía do premio en 2018 foi de 18.000 € para o gañador, e de 6.000 € para o finalista, ata que en 2010 se eliminou esta última categoría. Entrégase tratas deliberacións e votacións dun Xurado de 5 membros que se fai público no mes de decembro inmediatamente anterior.

Rúa das Galeras

A rúa das Galeras é unha rúa da cidade de Santiago de Compostela que discorre desde a zona do Parque da Alameda de Santiago até preto do campo de fútbol de Santa Isabel.Nesta rúa existen diversos edificios e oficinas administrativas, como, por exemplo, a oficina de xestión de multas do concello de santiago, sita no nº 13, baixo, que se encarga da tramitación dos expedientes por infraccions de tráfico, ou a Asemblea Nacional de Estudantes Galegas (ANEGA), no nº 28 3 °F.

Rúa de San Francisco (Santiago de Compostela)

A rúa de San Francisco é unha rúa do casco histórico de Santiago de Compostela que vai desde a praza do Obradoiro até a igrexa de San Francisco.

Rúa de San Roque (Santiago de Compostela)

A rúa de San Roque é unha rúa da cidade de Santiago de Compostela, situada nas aforas do casco histórico, entre a rúa das Rodas e a rúa de Santa Clara.

No seu número 2 encóntrase a entrada do Antigo Hospital de San Roque.

Santiago de Compostela

Santiago de Compostela é a capital de Galicia (polo tanto, radicando nesta cidade e concello o Goberno autonómico) e da comarca de Santiago, na provincia da Coruña. Segundo o IGE en 2017 tiña 96.456 habitantes (94.824 en 2010). O seu xentilicio é «santiagués» ou tamén «compostelán», e máis popularmente «picheleiro».

Por outra banda, tamén é a Sé Arcebispal galega, amais do destino das diferentes rutas que conforman o Camiño de Santiago, declarado pola UNESCO Patrimonio da Humanidade, distinción que tamén posúe o seu casco vello dende o ano 1985.

A cidade aséntase entre o monte Pedroso e o monte Viso, circundada polos ríos Sar e Sarela. Limita ao norte cos concellos de Val do Dubra, Trazo e Oroso; ao sur con Teo, Vedra e Boqueixón; ao leste co Pino; e ao oeste con Ames. Ademais da cidade de Santiago, o termo municipal comprende vinte e nove parroquias rurais. Por poboación é o quinto concello galego despois de Vigo, A Coruña, Ourense e Lugo. Posúe unha densidade de poboación de 432,74 hab./km² (2011), e unha superficie de 220,6 km².

Xosé María Álvarez Blázquez

Xosé María Álvarez Blázquez, nado en Tui o 5 de febreiro de 1915 e finado en Vigo o 2 de marzo de 1985, foi un escritor galego de poesía, narrativa e ensaio, arqueólogo, investigador e editor galeguista. Foi cronista oficial da cidade de Vigo desde 1976. É unha das figuras máis laboriosas da cultura galega, cunha grande actividade que vai dende a literatura (novela, poesía, teatro) ata a investigación como arqueólogo e a súa tarefa como editor e galeguista. Pertence a unha saga de escritores que ten os seus antecedentes no seu avó Emilio Álvarez Giménez, seguiu co seu tío Xerardo Álvarez Limeses e compartiu co seu irmán Emilio. É un dos representantes da poesía neotrobadoresca, vangarda poética xurdida ao redor de 1930 debida á difusión en Galiza da lírica medieval galego-portuguesa. En 2008 dedicóuselle o Día das Letras Galegas.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.