1573

1573
Calendario gregoriano1573
MDLXXIII
Ab urbe condita2326
Calendario armenio1022
Calendario chinés4269 – 4270
Calendario hebreo5333 – 5334
Calendario hindú
 ·  Vikram Samvat1628 – 1629
 ·  Shaka Samvat1495 – 1496
 ·  Kali Yuga4674 – 4675
Calendario persa951 – 952
Calendario musulmán981 – 982
Calendario rúnico1823
Década de 1570
1569 1570 1571 1572 1573 1574 1575 1576 1577

Acontecementos

América

Europa

Arte e cultura

Nacementos

Mortes

  • 7 de xullo - Giacomo Vignola, arquitecto e tratadista arquitectónico italiano (n. 1507).

Véxase tamén

Outros artigos

Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre efemérides é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.
21 de xuño

O 21 de xuño é o 172º día do ano do calendario gregoriano e o 173º nos anos bisestos. Quedan 193 días para finalizar o ano.

Bojacá

Bojacá é un dos 116 concellos do departamento de Cundinamarca, Colombia. Atópase na Provincia de Sabana Occidente, a 40 km de Bogotá. A poboación foi fundada en 1573. Ten unha histórica tradición relixiosa que converteu o seu templo e a imaxe da súa Virxe nun sitio de peregrinación. Forma parte da área Metropolitana de Bogotá segundo o censo do DANE en 2005.

Década de 1570

A década de 1570 abrangue o período que empeza o 1 de xaneiro de 1570 e remata o 31 de decembro de 1579.

Escultura

A escultura (do latín sculptūra) é unha das belas artes que representa imaxes plásticas de relevancia total ou parcial. Existen varias técnicas de traballar os materiais para a creación dun obxecto. A diferenza da pintura, a cal se crea nun plano -un espazo ficticio de dúas dimensións-, a escultura é unha forma de expresión artística en tres dimensións o vulto redondo, ou de relevo, altorrelevo ou baixorrelevo, todo empregando o espazo real. O escultor actúa sobre diferentes materiais que transforma mediante procesos de talla e modelaxe, que son os métodos tradicionais. O emprego de diferentes combinacións de materiais e medios orixinou un novo repertorio artístico que comprende procesos co construtivismo e ensamblado. As técnicas escultóricas consisten principalmente en retirar ou xuntar ou moldear materia ou ben dando forma a un obxecto, sexa cal for a súa dimensión ou material usado. Nun sentido xenérico, enténdese por escultura a obra de arte plástica feita polo escultor.

Giorgio Vasari (1511-1573), empeza Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori cun prólogo técnico que fala de arquitectura, escultura e pintura, unhas disciplinas agrupadas baixo a denominación de «artes do deseño». A obra é un tratado informativo e valioso sobre as técnicas artísticas empregadas na época. En referencia á escultura comeza así:

Dende tempos remotos o home tivo a necesidade de esculpir. Ao principio fíxoo cos materiais máis simples e que tiña máis á man: pedra, arxila e madeira. Despois empregou ferro, bronce, chumbo, cera, xeso, plastilina, resina de poliéster e plásticos con reforzo de fibra de vidro, formigón, a cinética e a reflexión da luz, entre outros. A escultura tivo no seu principio unha única función, o seu uso inmediato; posteriormente engadiuse unha función ritual, máxica, funeraria e relixiosa. Esta funcionalidade foi cambiando coa evolución histórica, adquirindo unha principalmente estética ou simplemente ornamental e chegou a ser un elemento duradeiro ou efémero.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.