1476

1476
Calendario gregoriano1476
MCDLXXVI
Ab urbe condita2229
Calendario armenio925
Calendario chinés4172 – 4173
Calendario hebreo5236 – 5237
Calendario hindú
 ·  Vikram Samvat1531 – 1532
 ·  Shaka Samvat1398 – 1399
 ·  Kali Yuga4577 – 4578
Calendario persa854 – 855
Calendario musulmán881 – 882
Calendario rúnico1726
Década de 1470
1472 1473 1474 1475 1476 1477 1478 1479 1480

Acontecementos

Ciencia e tecnoloxía

Nacementos

Mortes

Outros

Historia ano a ano

Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre efemérides é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.
26 de xuño

O 26 de xuño é o 177º día do ano do calendario gregoriano e o 178º nos anos bisestos. Quedan 188 días para finalizar o ano.

Bermeo

Bermeo é un concello situado na costa de Biscaia, no País Vasco. Forma parte da comarca de Busturialdea-Urdaibai. A súa poboación é de 16.777 habitantes (2017).

Fundada en 1236, a vila ostentou o título de "Cabeza de Biscaia" entre 1476 e 1602, sendo a principal poboación del Señorío de Biscaia. Por iso Bermeo gozou de certos privilexios e tamén de maior relevancia fronte ao resto de vilas nas Xuntas Xerais de Biscaia. Ademais, hai que engadir as xuras que os reis realizaban na igrexa de Santa Eufemia cada vez que visitaban a provincia.

Actualmente, trátase dunha vila arraigada á tradición mariñeira, xa que a súa economía baséase maioritariamente na pesca e nas conservas de peixe.

Posúe ademais diferentes atractivos turísticos como a ermida de San Xoán de Gaztelugatxe, a torre Ercilla (Museo do pescador), a Porta de San Xoán, o casco antigo, a Atalaia e o seu acolledor porto, entre outros.

Década de 1470

A década de 1470 abrangue o período que empeza o 1 de xaneiro de 1470 e remata o 31 de decembro de 1479.

Orde de Santiago

A Orde Militar de Santiago é unha orde relixioso-militar xurdida no século XII no Reino de León e que aínda existe hoxe como título de honra.

Paulo IV, papa

Gian Pietro Carafa, (nado en Carpiglia Irpina o 28 de xuño de 1476 e falecido en Roma o 18 de agosto de 1559) foi Papa da Igrexa católica entre 1555 e 1559 co nome de Paulo IV.

Era membro dunha ilustre e influente familia napolitana, o que lle permitiu iniciar desde moi novo a súa carreira eclesiástica, na que sucedeu ó seu tío Oliverio Carafa como bispo de Chieti en 1504, para posteriormente ser designado arcebispo de Brindisi en 1518, destacando nestes cargos a súa actuación como embaixador do papa León X ante as cortes de España e Inglaterra.

En 1524, o entón papa Clemente VII autorizouno a renunciar ós seus privilexios e beneficios eclesiásticos para ingresar no "Oratorio do Amor Divino" de Roma, onde coñeceu a Gaetano de Thiene (San Caetano), co que fundou a orde de Clérigos Regulares, popularmente coñecida polos Teatinos.

En 1527, tralo Saqueo de Roma, a orde dos Teatinos foi trasladada a Venecia, pero Caraffa foi retido en Roma por Clemente VII, que lle encomendou a tarefa de participar nunha comisión de nove membros creada para a reforma da corte papal e que publicou o Consilium de emendanda Ecclesia (Ditame sobre a reforma da Igrexa).

En 1536 foi nomeado cardeal de título de San Pancracio polo papa Paulo III. Tamén foi nomeado arcebispo de Nápoles, e se lle encomendou a reorganización da Inquisición italiana, para o que creou a Congregación do Santo Oficio. En 1542 foi nomeado Inquisidor xeneral, cargo que ocupou ata a súa elección como papa.

Á morte de Marcelo II foi elixido para sucedelo, contra todo prognóstico, o xa octoxenario Gian Pietro Caraffa, que debido á súa idade estaba disposto a renunciar á tiara papal. Porén, a oposición á súa elección manifestada polo emperador e rei de España Carlos I fixo que, cedendo ó odio exacerbado que sentía cara España, que daquela gobernaba o Reino de Nápoles onde nacera, aceptou a elección.

Ó acceder ó solio pontificio, o xa dilatado concilio de Trento se encontraba paralizado, pero o recentemente elixido papa non fixo nada por reactivalo. No seu caso non por falta de tempo, como lle ocorrera ó seu antecesor Marcelo II que só gobernou a igrexa durante 22 días, senón porque o seu talante teocrático lle facía considerarse por riba dos emperadores, reis, prelados e demais dignidades deste mundo. El era o papa e ninguén ou nada estaba sobre el, e como tal se bastaba e sobraba para regulamentar a función da igrexa e a vida dos crentes. Non necesitaba Concilio algún, senón que el mesmo ditaba a verdade e o dogma, axudándose do Santo Oficio para evitar calquera tentación desviacionista.

Século XV

século XIV < século XV > século XVI

Tempo que transcorre entre o 1 de xaneiro de 1401 e o 31 de decembro de 1500. É o derradeiro século da Idade Media e o primeiro da Idade Moderna.

Acontecementos importantes

Revoltas irmandiñas en Galicia.

Caída de Constantinopla, os turcos conquistan Constantinopla. Fin do Imperio Romano de Oriente.

Fin da reconquista en España

Fin da guerra dos cen anos entre Inglaterra e Francia.

Renacemento e Quattrocento italiano.

Johannes Gutenberg inventa a imprenta.Personaxes destacadas

Os Reis Católicos de España.

Leonardo da Vinci en Italia.

Xoana a Beltranexa

A infanta Xoana de Castela, nada en Madrid o 28 de febreiro de 1462 e finada en Lisboa en 1530, foi unha infanta castelá, raíña proclamada de Castela e de León e raíña consorte de Portugal. Destituída do seu rango, tivo que renunciar por tratado a todos os seus títulos e señoríos, ata á súa calidade de infanta castelá e de alteza, tralo cal foi chamada oficialmente, por real decreto portugués, «a Excelente Senhora» ata o final da súa longa vida no exilio de Portugal. Foi a única filla e herdeira de Henrique IV e da súa segunda esposa a raíña Xoana de Portugal, filla de Duarte I de Portugal. Unha parte da nobreza castelá non a aceptou como filla biolóxica do rei, seu pai, a quen acusou de obrigar á raíña –a súa muller– a ter un fillo co seu favorito, Beltrán de la Cueva, primeiro duque de Alburquerque, malia que ambos xuraran solemnemente que non fora así. Beltrán non se atopaba en lugar necesario para iso nas datas concretas. Había sospeitas sobre a impotencia de Henrique IV, xa que previamente estivera casado coa infanta Branca de Navarra e o matrimonio declarouse nulo porque nunca chegou a consumarse. Ademais, Henrique IV non tivo máis fillos nin coa súa muller nin con ningunha dos seus amantes.

Ácido pinolénico

O ácido pinolénico é un ácido graxo contido nas sementes ou piñóns de varias especies de piñeiros, como o Pinus sibirica, Pinus koraiensis e outras. A porcentaxe máis alta de ácido pinolénico atopouse nos piñóns do piñeiro siberiano P. sibirica e no aceite producido a partir deles.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.