۱۴۹۲ (میلادی)

۱۴۹۲ (میلادی) هزار و چهارصد و نود و دومین سال تقویم میلادی است.

سده: سده ۱۴ - سده ۱۵ - سده ۱۶
دهه: ۱۴۶۰  ۱۴۷۰  ۱۴۸۰  ۱۴۹۰  ۱۵۰۰  ۱۵۱۰  ۱۵۲۰ 
سال: ۱۴۸۹ ۱۴۹۰ ۱۴۹۱ - ۱۴۹۲ - ۱۴۹۳ ۱۴۹۴ ۱۴۹۵
۱۴۹۲ در گاه‌شماری‌های دیگر
گاه‌شماری ایرانی۸۷۰–۸۷۱
گاه‌شماری میلادی۱۴۹۲
MCDXCII
گاه‌شماری اتیوپیایی۱۴۸۴–۱۴۸۵
گاه‌شماری ارمنی۹۴۱
ԹՎ ՋԽԱ
گاه‌شماری اسلامی۸۹۷–۸۹۸
گاه‌شماری ایگبو۴۹۲–۴۹۳
گاه‌شماری آشوری۶۲۴۲
گاه‌شماری بربری۲۴۴۲
گاه‌شماری بنگالی۸۹۹
گاه‌شماری بهائی−۳۵۲ – −۳۵۱
گاه‌شماری بودایی۲۰۳۶
گاه‌شماری بیزانسی۷۰۰۰–۷۰۰۱
گاه‌شماری جوچهنامعلوم
گاه‌شماری چینی辛亥(فلز خوک)
۴۱۸۸ یا ۴۱۲۸
    — تا —
壬子年 (آب موش)
۴۱۸۹ یا ۴۱۲۹
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی۲۰۳۵
گاه‌شماری دیسکوردیان۲۶۵۸
گاه‌شماری ژاپنیEntoku ۴ / Meiō ۱
(明応元年)
گاه‌شماری ژولینی۱۴۹۲
MCDXCII
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای۸۵۴
گاه‌شماری عبری۵۲۵۲–۵۲۵۳
گاه‌شماری قبطی۱۲۰۸–۱۲۰۹
گاه‌شماری کره‌ای۳۸۲۵
گاه‌شماری مینگو۴۲۰ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین
民前۴۲۰年
گاه‌شماری هولوسن۱۱۴۹۲
گاه‌شماری‌های هندو
 - ویکرم سموت۱۵۴۸–۱۵۴۹
 - شاکا ساموات۱۴۱۴–۱۴۱۵
 - کالی یوگا۴۵۹۳–۴۵۹۴
از تاریخ پیدایش رم۲۲۴۵
سال سلطنت انگلیس۷ هنری ۷ – ۸ هنری ۷

رویدادها

درگذشتگان

منابع

اخراج موریسکوها

اخراج موریسکوها، فرمان بیرون راندن موریسکوها از خاک اسپانیا بود که در تاریخ ۹ آوریل ۱۶۰۹ میلادی به دستور فیلیپ سوم اجراء شد. آنان از زمان سقوط آندلس در سال ۱۴۹۲ میلادی به دست فردیناند دوم تا اخراج کامل در تاریخ ۹ آوریل ۱۶۰۹ به دستور فیلیپ سوم، مشکلات و محدودیت‌های بسیاری را از سوی فرمانروایان کاتولیک متحمل شدند. پس از سقوط آخرین قلمرو مسلمانان در اسپانیا یعنی امارت غرناطه، یکدست‌سازی چهره مذهبی اسپانیا، به آرمان حاکمان مسیحی آنجا تبدیل شد. اگرچه مسیحیان، پس از سقوط آندلس، به مردم مسلمان ساکن در اسپانیا قول دادند که بدانها اجازهٔ برگزاریِ مناسکِ دینیشان را خواهند داد، ولی دیری نپایید که فشارهای مسیحیانِ متعصب برای گرواندن مسلمانان به مسیحیت، آغاز شد. در اثر این فشارها، بسیاری از مسلمانان اسپانیا، به آئین مسیحیت گرویدند. ولی اکثراً بر عربی سخن گفتن و انجام رسومِ عربی خود پافشاری می‌کردند. بسیاری از آنها در خفا، همچنان به انجام مناسک اسلامی مبادرت می‌ورزیدند. علاقهٔ موریسک‌ها به دشمنانِ مسلمانِ اسپانیا، باعث ایجاد تصویری تهدیدآمیز از آنان در ذهن شاهان اسپانیا شد. بر این اساس، ترکیبی از تبعیض علیه مسلمانان، ظن کمک موریسک‌ها به دشمنان اسپانیا مخصوصاً امپراتوری عثمانی و دیگر فشارهای مذهبی– فرهنگی، از قبیل ممنوعیتِ زبانِ عربی، مراسمِ مذهبیِ اسلامی و پوشیدنِ اجباریِ لباس‌هایِ اروپایی، باعث بروز شورش‌هایی به دست مسلمانان شد. فیلیپ دوم این شورش‌ها را با تمام توان سرکوب کرد و موریسک‌ها را در سرتاسر اسپانیا پراکند. اما چندی بعد افزایش فشارها برای اخراج، بدبینی، طمعِ تَمَلُکِ اموال موریسک‌ها، جبران شکست سنگین اسپانیا از شورشیان پروتستان هلندی و بازسازی چهرهٔ حاکمیتی کاتولیک و مقدر نزد مردم داخلی، باعث صدور فرمان اخراج موریسک‌ها به شمال آفریقا در آوریل ۱۶۰۹ شد. بدیهی‌ست بسیاری از موریسک‌ها در میانهٔ راه تبعید به شمال آفریقا، به دلیل گرسنگی و درگیری‌ها جان خود را از دست دادند.

الکساندر یاگیلون

الکساندر (به لهستانی:Aleksander Jagiellończyk؛ لیتوانیایی:Aleksandras Jogailaitis؛ ۵ اوت ۱۴۶۱ – ۱۹ اوت ۱۵۰۶) دوک بزرگ لیتوانی و شاه لهستان از خاندان یاگیلون و چهارمین پسر شاه کازیمیر چهارم بود. او پس از مرگ پدرش در ۱۴۹۲ میلادی، به عنوان دوک بزرگ لیتوانی برگزیده شد و در ۱۵۰۱ میلادی نیز با مرگ برادرش، ژان اول آلبرت، به مقام شاه لهستان دست یافت.

امارت گرانادا

امارت گرانادا (به عربی: إمارة غرﻧﺎﻃﺔ)، نام پادشاهی مسلمان‌نشینی در شبه‌جزیره ایبری در اسپانیا بود که در اوایل سدهٔ سیزدهم میلادی در ۱۲۳۸ توسط ابو عبدالله ابن یوسف ابن نصر الاحمر بنیاد نهاده شد و تا ۱۴۹۲ به حیات خود ادامه‌داد.

امپراتوری اسپانیا

امپراتوری اسپانیا (به اسپانیایی: Imperio español) یکی از وسیع‌ترین امپراتوری‌ها در تاریخ جهان و یکی از نخستین امپراتوری‌های گسترش یافته در سطح جهانی بود. در سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی، اسپانیا مرکز سلطه بر مستعمره‌های مختلفی در مناطق جهان بود.

گرچه در واقع منظور از امپراتوری اسپانیا، مستعمره‌های اسپانیا در قاره آمریکا و جنوب شرق قاره آسیا است.

امپراتوری اسپانیا در اوج گسترش خود ر سرزمین‌های وسیعی واقع در قاره آمریکا از آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی تا آمریکا جنوبی و نیز مناطقی از آفریقا و جزایر فیلیپین در آسیای شرقی حکمرانی می‌کرد.

امپراتوری اسپانیا در چند مقطع زمانی دچار ضعف شد و رو به انحلال رفت اول در جنگ دریایی با امپراتوری بریتانیا در سال ۱۵۸۸ که نیروی دریایی افسانه ای اسپانیا که نیم قرن برترین قدرت دریایی جهان محسوب می‌شد موسوم به آرمادا شکست سختی از نیروی دریایی بریتانیا خورد و از آن پس این نیروی دریایی بریتانیا بود که عنوان قدرتمندترین نیروی دریایی جهان را تا پایان جنگ جهانی اول حفظ کرد. بار دوم که امپراتوری اسپانیا به شدت تضعیف شد در اوایل قرن نوزدهم و هنگام ظهور ناپلئون در فرانسه بود، انقلاب کبیر فرانسه فضای این کشور را برای ظهور ناپلئون و ایجاد یک فرانسه قدرتمند آماده کرد. ناپلئون در سال ۱۸۰۷ میلادی به شبه جزیره ایبری حمله کرد او مناطق گسترده‌ای از خاک اسپانیا و سراسر خاک پرتغال را به اشغال فرانسه درآورد و سرانجام پادشاهی اسپانیا تسلیم فرانسه شد این موقعیت باعث شد بخش‌های گسترده‌ای از خاک مستعمرات امپراتوری اسپانیا در قاره آمریکا فرصت استقلال پیدا کنند در همین سال‌ها سیمون بولیوار فرمانده زبده نظامی اسپانیایی در آمریکای جنوبی جنگ‌هایی را برای ایجاد استقلال مستعمره نشین‌های اسپانیا رهبری کرد و توانست کشورهای ونزوئلا، کلمبیا، اکوادور، پرو و بولیوی را از سلطه امپراتوری استعماری اسپانیا خارج سازد، دولت ایالات متحده آمریکا نیز از مبارزات سیمون بولیوار حمایت کرد. در مکزیک نیز فرمانداران اسپانیایی این مستعمره نشین از پادشاهی اسپانیا مستقل شدند. گرچه اسپانیا توانست در جنگ با ناپلئون سرانجام موفق شود و فرانسوی‌ها را از اسپانیا خارج کند اما دیگر نتوانست مستعمرات از دست رفته اش را پس بگیرد.

سومین بار که امپراتوری اسپانیا دچار ضعف شد و عملاً تمام مستعمرات را از دست داد پس از جنگ با آمریکا در سال ۱۸۹۸بود. در این نبرد نیروی دریایی اش نابود و امپراتوری تا مرز سقوط پیش و بسیاری از مستعمرات باقی مانده اش نیز استقلال یافتند ایالت فلوریدا به آمریکا پیوست، جزیره کوبا استقلال یافت و مجمع الجزایر فیلیپین به آمریکا داده شد که کشور آمریکا به فیلیپین استقلال بخشید، همچنین مجمع الجزایر پورتوریکو نیز به ایالات متحده واگذار گشت. این نبرد را عملاً پایان امپراتوری اسپانیا می‌توان دانست.

اندلس (اسلامی)

اندلس (عربی: الأندلس) نامی عربی است که به بخشهایی از شبه جزیره ایبری و سپتیمانیا که توسط مسلمانان عرب و اهل شمال آفریقا در زمان‌های متعددی در دوره زمانی بین ۷۱۱و ۱۴۹۲ میلادی داده شده‌است.اندلس پس از فتح شدن، به پنج ناحیه حکومتی متناظر با اندلوسیا، گالیسیا و پرتغال، کاستیل و لئون، آراگون و کاتالونیا و سپتیمانیا تقسیم شده‌بود. اندلس به عنوان یک حوزه یا حوزه‌های حکومتی، با موفقیت استانی از خلافت اموی را که توسط خلیفه ولید یکم آغاز شده‌بود، تشکیل داد. پایان حکومت مسلمانان بر اندلس همراه با تشکیل دادگاه‌های تفتیش عقاید به منظور مسیحی کردن مسلمانان و اخراج مسلمانان اندلس به شمال آفریقا بود که با مقاومت ناکام مسلمانان همراه بود.

ایل بگی جاف

ایل بگی جاف(۸۹۸–۹۶۱ق) از شاعران کرد یارسان در عصر صفوی است. وی اشعاری دارد که در آن‌ها حوادث آینده را به مانند شاه نعمت‌الله ولی، تیمور بانیارانی و نوستر آداموس به زبان کردی پیشگویی کرده‌است.

اینوسنت هشتم

پاپ اینوسنت هشتم (به انگلیسی: Innocent VIII) یکی از پاپ‌های کلیسای کاتولیک رم بود که در ایتالیا به دنیا آمد و از ۱۴۸۴ تا ۱۴۹۲ میلادی پاپ بود. جمله ی معروف: « طاعون و طوفان های وحشتناک ، نتیجه ای از اعمال زنان جادوگر است .»

بازپس‌گیری اندلس

رِکُونکیستا (به اسپانیایی: Reconquista به‌معنای بازپس‌گیری)، جنبش استرداد یا سقوط آندلس، مجموعه‌ای از لشکرکشی‌های طولانی‌مدت مسیحیان اسپانیا و پرتغال در قرون وسطی به منظور بازپس‌گیری سرزمین‌های خود از موروهای مسلمانی بود که در اوایل سدهٔ هشتم میلادی بیشتر شبه‌جزیره ایبری را به اشغال خود درآورده بودند.هرچند مسیحیان پیشتر در حدود سال ۷۱۸ و در نبرد کووادونگا با موروها درگیر شده بودند اما برای سه سده برتری با مسلمانان بود تا آنکه سرانجام در سدهٔ یازدهم و به‌دنبال فروپاشی اتحاد موروها و بروز احساسات ضد مسلمانی در پادشاهی‌های مسیحی‌نشین شمال اسپانیا، جنبش بازپس‌گیری قلمروهای از دست‌رفته از مسلمانان رسماً آغاز شد. چندین جنگ درگرفت و بیشتر شبه‌جزیره تا سدهٔ سیزدهم به‌دست مسیحیان افتاد. تنها امیرنشین گرانادا در گرانادا در جنوب اسپانیا بود که هنوز در کنترل موروها قرار داشت و سبب شده بود تا آتش رکونکیستا هنوز شعله‌ور باشد. سرانجام آخرین پایگاه موروها نیز تا پایان سدهٔ پانزدهم توسط مسیحیان فتح شد و رکونکیستا به پایان رسید.با پیروزی مسیحیان فرمانروایان اسپانیا بر یکنواختی مذهبی تأکید نمودند و بسیاری از موروها و یهودیان را از آن کشور اخراج کردند.

جامی

نورالدّین عبد الرّحمن بن احمد بن محمد (۲۴ آبان ۷۹۳ خرگرد- ۲۷ آبان ۸۷۱ هرات)، معروف به جامی و ملقب به خاتم الشعرا همه‌چیزدان، شاعر، موسیقی‌دان، ادیب و صوفی نام‌دار فارسی‌زبان سده ۹ قمری است.

دودمان نصریان

دودمان نصریانی (به عربی:بنو نصر) آخرین دودمان مسلمان در اسپانیا بود. نصریانی ها در ۱۲۱۲ میلادی پس از شکست موحدون در نبرد لاس ناواس دی تولوسا به قدرت رسیدند. ۲۳ امیر نصریانی، از ۱۲۳۲ با تأسیس این دودمان توسط محمد اول ابن نصر تا ۲ ژانویه ۱۴۹۲ میلادی که سپاهیان مسلمان به ارتش‌های مسیحی کاستیا و آراگون تسلیم شدند، بر امیرنشین گرانادا فرمان راندند. امروزه مهم‌ترین اثری که از زمان حکومت نصریانی به جای مانده، الحمرا است که یک مجموعه تاریخی پربازدید در اسپانیا است.

سانتا کروس (اسپانیا)

سانتا کروس د تنریفه شهری در جزیرهٔ تنریفه از جزایر قناری کشور اسپانیا است. جمعیت آن ۲۲۱٬۶۲۷ نفر (۲۰۰۶) و مساحتش ۱۵۰٫۵۶ کیلومتر مربع است.

این شهر مرکز استان سانتا کروس، پایتخت جزایر قناری است. اقتصاد سانتا کروس به گردشگری، و همچنین برخی از صنایع شیمیایی و نفت وابستگی دارد.

این شهرستان در سال ۱۴۹۴ تأسیس شد، هنگامی که یک کلیسای مسیحی به مناسبت گرامی‌داشت روز اختلاط این جزیره را به تاج و تخت از کاستیا ساخته شده است. این شهرستان دیگ ذوب فرهنگ‌های مختلف است، و به آن شخصیت جهانی است. زندگی در شهرستان (همراه با مردم محلی کاناریا) مهاجران از ریشه‌های مختلف: پرو، بولیوی، هندی‌ها، اعراب و اسپانیایی.

این شهرستان دارای پنج بخش اداری و بندر مهم، مرکز ارتباطات بین اروپا، آفریقا و آمریکا است. در شهرستان یکی از کارناوال معروف‌ترین در جهان است، کارناوال از سانتا کروس د تنریفه میزبان.

فرانسه در آغاز دوره مدرن

فرانسه در آغاز دوره مدرن به دورانی از تاریخ فرانسه گفته می‌شود که از سده ۱۵ (آغاز رنسانس فرانسوی) آغاز شد و تا پایان سده ۱۸ (انقلاب فرانسه) ادامه داشت. فرانسه در این دوران (با وجود تفاوت‌های زیاد منطقه‌ای) از یک نظام فئودالی تبدیل به کشوری با حکومت مرکزی شد. این حکومت بر سلطنت مطلقه‌ای که پادشاهی را حقی از جانب خدا می‌دانست استوار بود و به صورت آشکاری از سوی کلیسا پشتیبانی می‌شد.

فرانسه در قرون وسطی

فرانسه در قرون وسطی دورهٔ تاریخی سرزمینی است که تقریباً در جای سرزمین امروزی فرانسه بوده از سده ی ۵ میلادی، یا به صورت نمادین از زمان غسل تعمید کلوویس در سال ۴۹۶ تا میانهٔ سده ۱۵ ادامه داشت. پس از حملات وایکینگ‌ها به قلمرو کارولنژی و تقسیم این این امپراتوری به قدرت‌های محلی کوچک، خاندان کاپسین در اواخر قرن دهم، قدرت را در اطراف سرزمین‌های پاریس یا ایل دو فرنس بدست گرفتند با این حال در بازپس‌گیری قلمرو فرانکیای غربی ناکام ماندند و نتوانستند اشراف این مناطق را تبع خود؛ به همین خاطر شاهان این سلسله رسماً خراجگزار دوک‌های نورماندی، بریتانی، بورگندی و آکوتین و کنت‌نشین‌های فلاندر، مین، آنژو، بولوا و تولوز محسوب نی‌شدند. با این حال این وضع در خاندان کاپتی ماندگار نشد و لویی ششم ملقب به چاق و فربه و لویی هفتم، این شرایط را دگرگون و عوض کردند و مانع از دست رفتن سلطنت خود شدند. این شاهان علاوه بر کنترل اوضاع داخلی، توانستند روابط و مناسبات نزدیکی با دستگاه پاپ ایجاد کنند تا از حمایت آن‌ها برخوردار شوند؛ بنابراین طی قرون ۱۲، شاهان کاپتی فرانسه توانستند سرزمین‌های اطراف ایل دو فرانس را یکپارچه و سلطنت را حفظ کنند تا طی قرن ۱۳، رفته رفته ثمر تلاش‌های خود را ببینند.اواخر قرن ۱۲، فیلیپ آگوستین پسر لوئی هفتم، در سن ۱۶ سالگی به قدرت رسید. وی طی حکومت خود به این نتیجه رسید که تا زمان برچیده نشدن قدرت پادشاهان پلانتاژنه انگلستان در فرانسه، خاندان در رسیدن به خواسته خود یعنی یکپارچه کردن فرانکیای غربی ناکام خواهد ماند بنابراین جنگی علیه هنری دوم و پسرانش آغاز کرد و موفق شد قلمروی پادشاهی فرانسه را به چهار برابر کند و قدرت فرانسه را وسعت بخشد. پادشاهان بعد از فیلیپ دوم نیز همچنان سرزمین‌های دیگری از طریق خرید اراضی یا ازدواج به قلمروی سلطنتی افزودند در حالی که فیلیپ دوم با جنگ به گسترش قلمرو فرانسه پرداخته بود.در سال ۱۲۲۶، لوئی نهم به پادشاهی فرانسه رسید که به واسطه عدالت در نزد مردم و حضور در جنگ‌های صلیبی، به سنت لوئی یا لوئی قدیس مشهور شد. در زمان وی، برای نخستین بار در فرانسه، دادگاه سلطنتی که به پارلمان پاریس معروف و مشهور بود، تشکیل شد تا به شکایات و سوءاستفاده نزدیکان دربار پادشاهی رسیدگی شود. فرانسه، طی دوره بعد از لوئی نهم، سیاست‌های تمرکزگرایی خود را بخصوص در دوره فیلیپ چهارم ادامه داد و طی دوره پادشاهی فیلیپ چهارم بود که مجلس اتاژنرو یا مجلس فرانسه پایه‌ریزی شد تا بر وضع مالیت و تغییر قوانین نظارت کنند. تشکیل مجلس در فرانسه دال از رشد حقوق رومی در اروپا پس از بازگشت میراث کلاسیک بود؛ به خصوص با تأسیس دانشگاه پاریس طی قرن ۱۲ و ۱۳، این روند رشد، شتاب بیشتری گرفت. با این حال فرانسه طی قرن ۱۳ و ۱۴ به واسطه تلاش فیلیپ دوم و جانشینانش، تبدیل به قدرتمندترین حکومت طی قرون وسطی میانه شد.

لورنزوی مدیچی

لورنزویِ مدیچی (ایتالیایی: Lorenzo de' Medici; زاده ۱ ژانویه ۱۴۴۹– درگذشته ۹ آوریل ۱۴۹۲) یکی از برجسته‌ترین حاکمان فلورانس طی رنسانس ایتالیا بود که با نام لورنزوی باشکوه نیز شناخته می‌شود. او در کنار برتری‌هایش در سیاست و دیپلماسی نسبت به حاکمان هم‌دورهٔ خود، به همنشینی با عالمان، فیلسوفان، شعرا و هنرمندان می‌پرداخت و در بسیاری از شاخه‌ها چون ورزش، شکار، شعر و … استعداد داشت و به همین دلیل از بهترین الگوهای آرمان‌گرایانه انسان در دورهٔ رنسانس به‌شمار می‌آمد. حکومت او با اوج رنسانس ایتالیایی همراه بود و مرگ او پایان عصر طلایی فلورانس را در پی داشت.

نبرد گرانادا

نبرد گرانادا یا سقوط گرانادا محاصرهٔ شهر گرانادا بود که در یک دورهٔ چند ماهه رخ داد و تا تسلیم ۲ ژانویه ۱۴۹۲ به درازا کشید. نیروهای متحد شدهٔ دو شهر آراگون و کاستیا این شهر را از چنگ نیروهای مسلمان امارت گرانادا در آوردند. گرانادا آخرین پایگاه نیروهای مورو و سقوط آن پس از ۷۸۰ سال، به کنترل مسلمانان بر اندلس پایان داد.

پیرو دلا فرانچسکا

پیرو دلا فرانچسکا (به انگلیسی: Piero della Francesca) (,ایتالیایی: [ˈpjɛ:ro della franˈtʃeska] ( ); (۱۴۱۲ – ۱۲ اکتبر ۱۴۹۲) هنرمند و ریاضی‌دان دورهٔ رنسانس بود که هندسه را به‌طور عینی در نقاشی‌هایش وارد کرد.

آلدوس هاکسلی، نویسنده بریتانیایی، در مقاله «بهترین تصویر» از نقاشی رستاخیز اثر پیرو دلا فرانچسکا با عنوان «بهترین تصویر جهان» یاد کرده‌است.

کادنیکوف

شهر کادنیکوف (به روسی: Кадников) در کشور روسیه و در اوبلاست ولوگدا واقع شده‌است.

کازیمیر چهارم یاگیلون

کازیمیر چهارم (لهستانی: Kazimierz IV Jagiellończyk؛ لیتوانیایی: Kazimieras IV Jogailaitis؛ ۳۰ نوامبر ۱۴۲۷– ۷ ژوئن ۱۴۹۲) از خاندان یاگیلون، دوک بزرگ لیتوانی از سال ۱۴۴۰ و شاه لهستان از ۱۴۴۷ میلادی تا زمان مرگش بود.

کازیمیر دومین پسر شاه ولادیسلاو دوم (یوگایلا) و برادر کوچکتر شاه اولاسلوی یکم بود.

کریستف کلمب

کریستُف کُلُمب (کریستوبال کُلُن) (به اسپانیایی: Cristóbal Colón) ۱۴۵۱–۲۰ مه ۱۵۰۶) یک سوداگر و دریانورد اهل جنُوا در ایتالیا بود که بر حسب اتفاق قاره آمریکا را کشف کرد. او که از طرف پادشاهی کاستیل (بخشی از اسپانیا) مأموریت داشت تا راهی از سمت غرب به سوی هندوستان بیابد، در سال ۱۴۹۲ با سه کشتی از عرض اقیانوس اطلس گذشت اما به جای آسیا به آمریکا رسید. کلمب هرگز ندانست که قاره‌ای ناشناخته را کشف کرده‌است. سفرنامه کریستف کلمب به آمریکا در قالب ۴ سفر اکتشافی صورت گرفت.

کریستف کلمب از چهره‌های بحث‌برانگیز تاریخ است. برخی – از جمله اکثر سرخ‌پوستان آمریکا – او را مسئول مستقیم یا غیرمستقیم کشتار ده‌ها میلیون نفر از مردم بومی و عامل استثمار آمریکا از سوی اروپا می‌دانند؛ در حالیکه دیگران وی را به خاطر نقش مؤثری که در گسترش فرهنگ و تمدن غرب ایفا کرد می‌ستایند.

دهه‌ها و سال‌ها
۱۳۹۰
۱۴۰۰
۱۴۱۰
۱۴۲۰
۱۴۳۰
۱۴۴۰
۱۴۵۰
۱۴۶۰
۱۴۷۰
۱۴۸۰
۱۴۹۰
۱۵۰۰

به زبان‌های دیگر

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.