کازاک

کازاکها یا کُساکها قومی از نژاد سفید اروپایی با تبار اسلاو هستند که زیستگاهشان اوکراین کنونی و جنوب غرب روسیه، به ویژه جلگه رود دن است. این قوم قرن‌ها در دوران روسیه تزاری از نوعی خودمختاری برخوردار بود، جنگاورانش زبانزد بودند و به همین دلیل، بخش مهمی از ارتش روسیه را به خود اختصاص دادند و در جنگ‌های توسعه طلبانه تزارها نقشی بسزا ایفا کردند.[۱]

کازاک نام واحدی نظامی در اوکراین بود. این نام را نباید با قوم قزاق که مردمانی در قزاقستان و دیگر مناطق آسیای میانه هستند اشتباه گرفت.

کازاک‌ها مردمانی از قوم‌های مختلف جنوب روسیه و اوکراین و لهستان بودند که با فرار از دست اربابان فئودال زندگی آزادی را در استپهای جنوبی و اطراف رودهای دان و دنیپر برگزیده بودند. در جریان جنگ‌های قدرت‌های حاکم بر آن نواحی به تدریج نقش مرزداری به کازاک‌ها داده شد. کازاک‌ها به شجاعت و مهارت‌های سوارکاری معروف بودند. نیروهای کازاک در جریان حمله ناپلئون به روسیه با جنگ‌های نامنظم و ایذایی هراسی در دل سربازان فرانسوی افکنده بودند. تا پایان حکومت تزاری واحدهای منظم نظامی با نام کازاک در ارتش امپراتوری روسیه تشکیل شده بود.

Cossacks. May 5, 1916. Goryachy Klyuch. Russian Empire
کازاکها در شهر گوریاچیی کلیوچ اردیبهشت ۱۲۹۵

منابع

  1. مهرداد فرهمند (۲۱ فوریه ۲۰۱۴). «شولوخوف و خطای مترجمان ایرانی». بی‌بی‌سی فارسی. دریافت‌شده در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶.
ارتش امپراتوری روسیه

ارتش امپراتوری روسیه (روسی: Ру́сская импера́торская а́рмия) نیروی نظامی زمینی امپراتوری روسیه بود که از سال ۱۷۲۱ تا انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ فعالیت می‌کرد. در اوایل دهه ۱۸۵۰ میلادی ارتش روسیه از بیشتر از ۹۰۰ هزار سرباز دایم و ۲۵۰ هزار سرباز موقت (بیشتر کازاک) تشکیل شده بود.

استان روستوف

استان روستوف (به روسی: Росто́вская о́бласть، تلفظ: رَستاوْسکایا آبلاست) یکی از واحدهای فدرالی فدراسیون روسیه است.

این استان در ناحیه فدرالی جنوبی قرار گرفته و مرکز آن شهر روستوف دون است.

این شهر در سال ۲۰۰۲ به عنوان مرکز ناحیه فدرالی جنوبی نیز شناخته‌شد.

جمعیت این استان در سال ۲۰۰۲ میلادی ۴٬۴۰۴٬۰۱۳ نفر بوده و مساحت آن ۱۰۰٬۸۰۰ کیلومتر مربع است.

۸۷٫۳۶ درصد از مردم این استان روس هستند و بقیه به ۱۵۷ قوم گوناگون تعلق دارند.

صنایع اصلی استان روستوف، کشاورزی، و صنایع مربوط به آن، فرآوری خوراک، صنایع سنگین، زغال‌سنگ و خودروسازی است.

موسیقی محلی ارمنی و کازاک در این استان از اهمیت برخوردار است.

استپان رازین

استنکا تیموفیویچ رازین (به روسی: Степа́н Тимофе́евич Ра́зин) (۱۶۷۱-۱۶۳۰) ملوان و رهبر کازاک های شورشی و کشاورزان دن و ولگا بود. رازین در نیمه دوم قرن هفدهم علیه تزار روسیه شورش کرد. استنکا رازین به کرانه‌های شمالی ایران و برخی شهرهای مازندران و گیلان نیز تاخت ولی پس از اخراج توسط شاه سلیمان که به درگیری بین کازاک ها و سواره‌نظام شاه انجامید، از ایران فرار کرد. استنکا رازین پس از درگیری‌های پیاپی در نهایت از نیروهای دولتی روسیه تزاری شکست خورد و در ژوئن ۱۶۷۱ در مسکو گردن زده شد.

اچ‌ام‌اس کازاک (اف۰۳)

اچ‌ام‌اس کازاک (اف۰۳) (به انگلیسی: HMS Cossack (F03)) یک زیردریایی بود که طول آن ۳۶۴ فوت ۸ اینچ (۱۱۱٫۱۵ متر) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۳۷ ساخته شد.

اچ‌ام‌اس کازاک (۱۸۰۶)

اچ‌ام‌اس کازاک (۱۸۰۶) (به انگلیسی: HMS Cossack (1806)) یک کشتی است که طول آن ۱۱۷ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ (۳۶٫۰ متر) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.

اچ‌ام‌اس کازاک (۱۸۵۴)

اچ‌ام‌اس کازاک (۱۸۵۴) (به انگلیسی: HMS Cossack (1854)) یک کشتی بود که طول آن ۱۹۵ فوت (۵۹ متر) بود. این کشتی در سال ۱۸۵۴ ساخته شد.

اچ‌ام‌اس کازاک (۱۹۰۷)

اچ‌ام‌اس کازاک (۱۹۰۷) (به انگلیسی: HMS Cossack (1907)) یک کشتی بود که طول آن ۲۷۰ فوت (۸۲٫۳ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.

تاراس بولبا (فیلم ۱۹۶۲)

تاراس بولبا (به انگلیسی: Taras Bulba) فیلمی به کارگردانی جان لی تامپسون در سال ۱۹۶۲ و محصول مشترک آمریکا، آرژانتین و یوگسلاوی است. داستان فیلم کمابیش بر اساس رمان نوشته نیکلای گوگول می‌باشد. این فیلم دربارهٔ یک جنگاور نامدار کازاک است که در مقام سرهنگی در میان ارتش اروپای شرقی، برای بیرون راندن ترک‌ها از شرق اروپا، به لهستانی‌ها می‌پیوندد. ژانر این فیلم تاریخی، درام و ماجرایی بوده و تونی کرتیس به همراه یول براینر از بازیگران مشهور آن هستند.

جنگ روسیه و لهستان (۱۶۵۴–۱۶۶۷)

جنگ روسیه و لهستان ۱۶۵۴-۱۶۶۷ که جنگ سیزده ساله، اولین جنگ شمالی و جنگ برای اوکراین نیز نامیده می‌شود، آخرین برخورد مهم میان روسیه تزاری و مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی بود. میان سالهای ۱۶۵۵ تا ۱۶۶۰ میلادی، دومین جنگ شمالی نیز در مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی رخ داد.

طی این جنگ‌ها، لهستان-لیتوانی نبردهای بسیاری را با پیروزی به پایان رساند اما اقتصاد آن به اندازه‌ای نیرومند نبود تا بتواند در یک جنگ طولانی شرکت کند. بنابراین به صلح رضایت داد. عاقبت جنگ در ۱۶۶۷ به پایان رسید ؛ در حالی که، روسیه توانست مناطق مهمی نظیر کیف را بدست آورد و تبدیل شدن به یک ابر قدرت در اروپای شرقی را آغاز نماید.

قوای قزاق

قوای قزاق یا تیپ قزاق یا درست تر قوای کازاک (به روسی : kazak brigadası) نیروی نظامی ویژه‌ای بود که در سال ۱۲۵۸ ه‍.خ (۱۲۹۶ ق) به درخواست ناصرالدین شاه قاجار در پی قراردادی بین ایران و روسیه تزاری تشکیل شد. استعداد این نیروی نظامی ابتدا در حد بریگاد (تیپ) و سپس دیویزیون (لشکر) بود و زیر فرماندهی افسران روس (نظامیان کازاک) قرار داشت. قوای قزاق برای چندین دهه مهم‌ترین نیروی نظامی ایران به‌شمار می‌رفت و نقش مهمی در تاریخ ایران ایفا کرد.

در آغاز تشکیل، بریگاد قزاق مرکب از دو فوج سوار و یک دسته موزیک بود. بعدها تشکیلات آن گسترش یافت و واحدهای پیاده و آتشبار و فوج‌هایی در ولایت‌های ایران به آن افزوده شد. در اواخر فعالیت به حد دیویزیون (لشکر) ارتقاء یافت که خود به چندین آتریاد (تیپ مختلط سواره و پیاده) تقسیم می‌گردید.

از فرماندهان مشهور قوای قزاق می‌توان کلنل لیاخوف و رضا شاه پهلوی را نام برد.

مردم قزاق

قزاق‌ها یا کازاخ‌ها (به قزاقی:Қазақтар، به روسی: Казахи)، یکی از اقوام ترک ساکن شمال آسیای میانه هستند که به زبان قزاقی صحبت می‌کنند و بیشتر آن‌ها در جمهوری قزاقستان ساکن هستند. در زبان روسی قزاق‌ها را کازاخ می‌گویند که از لحاظ ریشه لغوی هیچ ارتباطی به کازاک/کُساک‌های اوکراینی (که در زمان رضاشاه حضور پررنگی داشته‌اند) ندارد.بیشتر قزاق‌ها مسلمان و اهل سنت (حنفی مذهب) هستند و حدود ۳۰ میلیون نفر جمعیت دارند. قزاق‌ها علاوه بر قزاقستان در روسیه، ازبکستان، چین، قرقیزستان، ترکمنستان، ترکیه، ایران، فرانسه، آلمان، هلند، کانادا، آمریکا و افغانستان نیز زندگی می‌کنند.

جمعیت قزاق‌های ایران بیش از ۵۰۰۰ نفر است که در شهرهای گرگان، بندر ترکمن و گنبد کاووس زندگی می‌کنند. بیشتر آن‌ها در اوایل قرن بیستم از قزاقستان شوروی به ایران مهاجرت کردند.

هتمان

هتمان (به اوکراینی: гетьман؛ چکی: hejtman؛ رومانیایی:hatman) یک لقب سیاسی تاریخی در اروپای مرکزی و شرقی بوده که به فرماندهان نظامی اطلاق می‌شده است.

میان سده‌های شانزدهم تا هژدهم میلادی هتمان دومین عنوان بلندپایهٔ لهستان و دوک‌نشین بزرگ لیتوانی بود. در بسیاری از دوره‌های تاریخی در مولدووا و رومانی]] نیز دومین مقام عالی‌رتبه نظامی همین هتمان بود.

امروزه هِیتمان به استاندار در استان‌های جمهوری چک اطلاق می‌شود.

هواپیمای شاتل‌بر

هواپیمای شاتِل‌بَر (به انگلیسی: Shuttle Carrier Aircraft) به هواگردی می‌گویند که برای ترابری شاتل فضایی در جو زمین طراحی شده‌است. هواپیماهای شاتل‌بر آمریکایی امروزه شامل دو بوئینگ ۷۴۷ هستند که سازمان فضاپیمایی آمریکا (ناسا) آن‌ها را تا حد زیادی تغییر داده و طرحشان را مناسب این عملیاتِ ویژه کرده‌است. یکی از آن‌ها مدل ۱۰۰-۷۴۷ و دیگری ۷۴۷ رده ۱۰۰SR (میان‌برد) است

در دوران شوروی آنتونوف آ.ان.-۲۲۵ 'کازاک' همین نقش را برای حمل شاتل بوران ایفا می‌کرد.

واقع‌گرایی جادویی

رئالیسم جادویی (به انگلیسی: magic realism) یکی از شاخه‌های واقع‌گرایی (رئالیسم) در مکاتب ادبی است که در آن ساختارهای واقعیت دگرگون می‌شوند و دنیایی واقعی اما با روابط علت و معلولی خاص خود آفریده می‌شود؛ درواقع، رئالیسم جادویی، ترکیبی از واقعیت، افسانه و تاریخ است.

در داستان‌هایی که به سبک واقع‌گرایی جادویی نوشته شده‌اند، همه چیز عادی است اما یک عنصر جادویی و غیرطبیعی در آن‌ها وجود دارد.

پس از فروپاشی مکتب رمانتی‌سیسم مکتب رئالیسم به وجود آمد. این مکتب موضوع کار خود را در جامعه معاصر می‌یافت؛ بنابراین، چنین ادبیاتی نمی‌توانست مانند رمانتی‌سیسم فردی و اشرافی باشد. رئالیسم مکتبی عینی و غیرشخصی است و قهرمانان رمان‌های رئالیستی نه افرادی غیرعادی بلکه از مردم عادی هستند. رئالیسم خود به چهار نوع تقسیم می‌شود:

رئالیسم ابتدایی.

رئالیسم سوسیالیستی.

واقع‌گرایی انتقادی.

رئالیسم جادویی.جیمز فریزر و سلمان رشدی در انگلستان، لوی استروس در فرانسه، میگل آنخل استوریاس در گواتمالا، گابریل گارسیا مارکز در کلمبیا، کارلوس فوئنتس در مکزیک، آلخو کارپانتیه در کوبا، غلامحسین ساعدی و رضا براهنی در ایران، یاشار کمال و لطیفه تکین در ترکیه، آرتور کازاک و الیزابت لانگاسر در آلمان و بختیار علی در ادبیات کردی؛ از مشهورترین نویسندگان و شاعران سبک رئالیسم جادویی هستند. داستان آئورا اثر فوئنتس در این سبک نوشته شده‌است. اما پایه‌گذار این سبک خوان رولفو است که با نوشتن رمان پدرو پارامو رئالیسم جادویی را بنیاد نهاد و گابریل گارسیا مارکز در کتاب صدسال تنهایی این مکتب را به اوج خود رساند.

ولادیمیر لیاخوف

ولادیمیر پلاتونوویچ لیاخوف (به روسی: Владимир Платонович Ляхов) ‏(۱۸۶۹ - ۱۹۱۹)، هفتمین فرمانده روسی بریگاد قزاق ایران بود که مجلس شورای ملی را به دستور محمدعلی شاه قاجار به توپ بست.به دستور وی همچنین تنی چند از آزادی‌خواهان اعدام شدند.

لیاخوف، افسر ارتش روسیه، از طرف دربار تزار به ایران اعزام شد و در زمان سلطنت محمدعلی شاه قاجار، فرماندهی بریگاد مرکزی قوای قزاق را برعهده گرفت. کلنل لیاخوف در مقابل وزیر جنگ و هیچ یک از مقامات وقت ایران برای خود مسئولیتی قائل نبود و مستقیماً از پترزبورگ کسب تکلیف می‌کرد. وی در ۲۲ جمادی‌الاول سال ۱۳۲۶ ق، از طرف محمدعلی شاه قاجار به سمت فرماندار نظامی تهران منصوب شد و در ۲۳ جمادی‌الاول به دستور شاه و توصیه سرگئی شاپشال که در خدمت محمدعلی شاه قاجار بود و گارتوریک وزیر مختار روسیه در ایران، مجلس شورای ملی را به توپ بست.

بر اثر این واقعه جمعی از نمایندگان مجلس را متفرق ساخت و عده‌ای را کشت و قوای قزاق وارد مجلس شدند و دست به تخریب و غارت زدند. بعد از این آشوب سازی مهلک، کلنل لیاخوف از طرف محمدعلی شاه قاجار مورد قدردانی قرار گرفت.

لیاخوف تا روز اول رجب سال ۱۳۲۷ ق در خدمت محمدعلی شاه قاجار بود، ولی پس از فتح تهران توسط مجاهدان و سواران بختیاری و گیلانی، تسلیم اردوی مشروطه‌خواهان شد و از طرف علیقلی‌خان سردار اسعد و محمدولی‌خان تنکابنی، فاتحان مشروطه خواه تهران، تحت حفاظت یوسف خان امیر مجاهد قرار گرفت، تا مورد حمله مشروطه خواهان واقع نشود.

لیاخوف در سوم رجب سال ۱۳۲۷ ق استعفای خود را تسلیم سپهسالار وزیر جنگ کرد و به سن پترزبورگ رفت. در سال ۱۹۱۷ (۱۳۲۶ ق) که انقلاب روسیه پدید آمد، به ژنرال دِنیکِن فرمانده روس‌های سفید پیوست و چون سفیدها شکست خوردند، به باتومی گریخت. ولی در آن جا، به دست سه تن گرجی، کشته شد.در تاریخ مرگ و تاریخ استعفای ولادیمیر لیاخوف خطای عددی رخ داده است.

کازاک (فیلم ۱۹۲۸)

«کازاک» (انگلیسی: The Cossacks (1928 film)) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی جورج دبلیو هیل و کلارنس براون است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جان گیلبرت، پال هرست، دیل فولر، ماری آلدن، و لو کاستلو اشاره کرد.

کازاک (فیلم ۱۹۶۱)

«کازاک » (روسی: Казаки) فیلم درام روسی است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد.

گاوریل پاپف

گاوریل نیکولایویچ پاپف (روسی: Гаврии́л Никола́евич Попо́в؛ ۲ سپتامبر ۱۹۰۴ – ۱۷ فوریه ۱۹۷۲) یک آهنگساز اهل روسیه بود.

او دانش‌آموختهٔ کنسرواتوار سنت پیترزبورگ بود و در سال ۱۹۴۶ میلادی برنده «جایرهٔ میهنی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» (موسوم به جایزه استالین) شد.

از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به نقطه بازگشت و کازاک اشاره نمود.

یوری آندروپوف

یوری ولادیمیرویچ آندروپوف (به روسی: Ю́рий Влади́мирович Андро́пов) (زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۱۴ – درگذشته ۹ فوریه ۱۹۸۴) سیاست‌مدار اتحاد شوروی و دبیرکل حزب کمونیست اتحاد شوروی از ۱۲ نوامبر ۱۹۸۲ تا روز مرگش بود. او مجموعاً حدود ۱۶ ماه این سمت را به عهده داشت و در این مدت در واقع رهبر شوروی بود. آندروپف از افرادی بود که بسیار مورد اطمینان برژنف بود، برای همین برژنف اول او را به سمت ریاست کا.گ. ب و سپس معاونت خود در حزب برگزید.

آندروپف خواهان اصلاحات اساسی در زمان برژنف بود اما هر بار که طرح مسئله می‌کرد از طرف برژنف مانع می‌شد تا اینکه به رهبری شوروی رسید اما با خیل کثیر رهبران مفسد روبه رو بود که نمی‌شد کاری را انجام داد.

او از لحاظ مدت زمامداری پس از کنستانتین چرننکو، کوتاهترین مدت رهبری شوروی را به عهده داشت، از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴.

اسلاوهای شرقی
اسلاوهای غربی
اسلاوهای جنوبی
دوره‌های تاریخی
دوران مدرن
انواع دزدان دریایی
مناطق
دزدان دریایی برگزیده
دسته‌بندی‌ها
کشتی‌های دزدان
شکارچیان دزدان دریایی
حوادث و جنگ‌های دزدان
تاریخ برده‌داری
Fictional pirates
گوناگون
فهرست‌ها
ادبیات

به زبان‌های دیگر

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.