پیت موندریان

پیتر کورنلیوس "پیت" موندریان (به هلندی: Pieter Cornelis "Piet" Mondriaan) (زاده ۷ مارس ۱۸۷۲ در آمرسفورت، هلند - درگذشته ۱ فوریه ۱۹۴۴، نیویورک، آمریکا) نقاش هلندی بود. از آثارش «درخت خاکستری» را می‌توان نام برد.

پیت موندریان
Mondriaan

نام پیت موندریان
نام اصلی پیتر کورنلیوس موندریان
زادهٔ ۷ مارس ۱۸۷۲
آمرسفورت، هلند
درگذشت ۱ فوریهٔ ۱۹۴۴ (۷۱ سال)
نیویورک، آمریکا
علت مرگ سینه‌پهلو
ملّیت هلندی
سبک امپرسیونیسم، اکسپرسیونیسم، نئو پلاستیسیسم (د استایل
مدرک تحصیلی آکادمی آمستردام

دوران کودکی و جوانی

در سال ۱۸۷۲ در آمرسفورت هلند به دنیا آمد. مدتی خودآموزی می‌کرد و در کلاس‌های شبانه‌روزی درس طراحی می‌گرفت. در سال‌های ۱۸۹۲–۱۸۹۴ در آکادمی آمستردام نقاشی یادگرفت. اولین نمایشگاه نقاشی اش در آمستردام بود و در همین شهر شروع به کار کرد. در ۱۹۰۹ به انجمن تئوسوفی پیوست. در ۱۹۱۲ به پاریس رفت و کارهای خود را در سالن مستقل‌ها نمایش داد.

در اوت ۱۹۱۴ به هلند برگشت.

گروه د استایل

جنگ مانع بازگشتش به پاریس شد. با فیلسوف تئوسوفیست دکتر شونما کرس دوست شد. در ۱۹۱۵ با دوزبورخ آشنا شد - آن دو با وان لک در سال‌های ۱۹۱۶–۱۹۱۷ گروه د استیل را تشکیل دادند. موندریان از ۱۹۱۷ به بعد برای مجله د استیل مقالات نظری می‌نوشت. در ۱۹۱۹ به پاریس برگشت. مجموعه مقالات او با عنوان نوشکل آفرینی (نئو پلاستیسیسم) در ۱۹۲۰ به وسیله نگارخانه لئونس روزنبرگ - و در ۱۹۲۵ به وسیله باوهاوس منتشر شد. در نمایشگاه‌های پاریس و هانور تابلوهای خود را نمایش داد. در ۱۹۱۲ نمایشگاه پنجاهمین سالروز تولد موندریان در آمستردام بر پا شد. در ۱۹۲۵ به خاطر ترکیب بندی‌های معکوس دوزبورخ از گروه د استیل اخراج جدا شد. در نمایشگاه‌های پاریس - آمستردام - لاهه - و نیویورک شرکت کرد. در ۱۹۳۸ به لندن و در ۱۹۴۰ به نیویورک رفت. در ۱۹۴۲ نمایشیگاه فردی خود را در نگارخانه دودنسینگ نیویورک بر پا کرد.

موندریان در سال ۱۹۴۴ در نیویورک درگذشت.

سبک نقاشی

Mondrian
«کمپوزیسیون شماره ۱۰» اثر پیت موندریان سال ۴۲–۱۹۳۹

موندریان هنرمندی بود با تعلقات عرفانی که به عنوان یکی از برجستگان انتزاع هندسی - بر هنرو معماری مدرن تأثیر وسیع و عمیقی داشته‌است. او با طرح نظریه نئوپلاستیسیسم - تحول بزرگی در انتزاع (ناب) به وجود آورد.

او می‌خواست تصاویر خود را از ساده‌ترین عناصر بسازد: خطوط مستقیم و رنگ‌های خاص. او دنبال گونه‌ای نقاشی برپایه وضوح و انضباط بود که به شکلی قوانین علمی یا ریاضی جهان را نشان دهد.[۱]

وی بسیار تحت تأثیر کوبیسم قرار گرفته و تابلوهایی در این راستا بیافرید. این آثار در پاییز ۱۹۱۱ در آمستردام به نمایش گذارده شدند. بعد از این نمایشگاه، او آمستردام را به مقصد پاریس ترک کرد. موندریان تابلوهایش را در چند مرحله تکمیل کرده و به پایان می‌رساند. ابتدا عناصر را به سطوح غیر هم فرم تجزیه کرده و سپس با تفکیک رنگها مرحله به مرحله پیش می‌رفت.

پانویس

  1. گامبریچ(۱۳۸۵)، ص ۵۷۱

منابع

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «پیت موندریان». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۷.
  • گامبریچ، ارنست (۱۳۸۵تاریخ هنر، ترجمهٔ رامین، علی، تهران: نشر نی، شابک ۳-۴۷۰-۳۱۲- ۹۶۴ مقدار |شابک= را بررسی کنید: checksum (کمک)
ایو بون‌فوآ

ایو ژان بون‌فوآ (به فرانسوی: Yves Jean Bonnefoy) (زاده ۲۴ ژوئن ۱۹۲۳ - درگذشته ۱ ژوئیه ۲۰۱۶) شاعر و مقاله‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود. این شاعر، نویسنده و مترجم بیش از ۱۰۰ جلد کتاب منتشر کرد که به ۳۰ زبان زنده ترجمه شده‌است.

بورگان دیلر

بورگان آ. دیلر (به انگلیسی Burgoyne Diller) هنرمند مشهور انتزاعی در قرن ۲۰ بود وی بیشتر آثارش را در سبک انتزاع گرایی هندسی خلق کرد. آثار او یادآور جنبش استیل و پیت موندریان است. انتزاع هندسی اش و سبک غیر هدفمند نیز در مطالعهٔ اش با هانس هوفمن در انجمن هنر دانشجویان نیویورک بسیار تأثیر گذار بود. او عضو بنیانگذار هنرمندان خلاق آمریکایی بود. کار انتزاعی دیلر گاهی اوقات «سازنده گر» نامیده می‌شود. او در ابتدا در کار خود کارهای سفارشی و پروژه ای انجام می‌داد و به عنوان یک هنرمند برای پروژه هنر فدرال نیویورک کار می‌کرد.

بوگی ووگی (فیلم)

بوگی ووگی (به انگلیسی: Boogie Woogie) نام یک فیلم کمدی/درام ساخته کشور انگلستان و محصول ۲۰۰۹ می‌باشد. این فیلم با اقتباس از کتابی به همین نام با کارگردانی (چاپ سال ۲۰۰۰) دانکن وارد ساخته شده‌است. فیلم برای نخستین بار در جشنواره فیلم ادینبورگ به اکران گذاشته شد. صحنه‌های فیلم در شهر لندن فیلمبرداری شده‌است.

د استایل

دِ استَیْل (هلندی: De Stijl) که با نام نئوپلاستیسیسم یا نوشکل‌آفرینی هم شناخته می‌شود، یک جنبش هنری بود که توسط هنرمندان هلندی در سال ۱۹۱۷ شکل گرفت و تا سال ۱۹۳۱ ادامه داشت. د استیل همچنین نام مجله‌ای است که توسط نقاش و منتقد هلندی، تئو وان دوسبرگ منتشر می‌شد و نظریه‌های گروه را بیان می‌کرد. اعضای دیگر گروه، پیت موندریان و بارت ون لک هر دو نقاش و خریت ریتولد و یاکوب یوهانس پیتر اود هر دو معمار بودند.

اینان معتقد به گونه‌ای هنر انتزاعی با استفاده از شکل‌های بنیادی - به خصوص مکعب - و عناصر عمودی و افقی بودند. پیت موندریان در مقاله‌ای با عنوان نئوپلاستیسیسم، اشاره کرد که این گونه هنر انتزاعی ارزش‌های معنوی را به بهترین وجه بیان می‌کند.

گروه دی استیل با جذب هنرمندانی چون هانس ریشتر، لیسیتسکی و برانکوزی جنبه بین‌المللی یافت. نظرات گروه بر باهاوس و جریان هنر انتزاعی هندسی دهه ۱۹۳۰ تأثیر گذاشتند.

با مرگ دوسبورخ این گروه فعال فروپاشید.

درخت خاکستری

درخت خاکستری (انگلیسی: Gray Tree) نقاشی رنگ روغنی از پیت موندریان است که سال ۱۹۱۱ کشیده شد. این نقاشی حاصل نخستین تجربه‌های موندریان در زمینهٔ کوبیسم است.

درخت خاکستری اکنون در خامنته‌موزیم دن هخ (موزه شهرداری) لاهه در هلند نگهداری می‌شود.

طراحی صنعتی

طراحی‌صنعتی (به انگلیسی: Industrial design) حرفه‌ای است که با خلق مفاهیم جدید در حوزه‌های مختلف زندگی انسانی سر و کار دارد. طراحی، برابرنهاده یا معادلی است که برای واژه Design انگلیسی به کار رفته‌است و Industrial design یکی از زیرشاخه‌های آن است. در حال حاضر آموزش طراحی‌صنعتی در ایران، با یک گرایش کلی و تحت عنوان کلی طراحی‌صنعتی انجام می‌شود. امروزه این رشته با نام طراحی محصول (Product Design) نیز شناخته می‌شود و گستره زیادی از موضوعات را در بر می‌گیرد.

متن

مارتی بکس

مارتی بکس (هلندی: Marty Bax؛ زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۵۶) مورخ و منتقد تاریخ هنر اهل هلند است. مارتی یک مورخ و منتقد هنری در حوزه هنر مدرن هلند است. تخصص او کار پیت موندریان (به هلندی: Pieter Cornelis "Piet" Mondriaan) و رابطه بین هنر و باطن‌گرایی غربی، به ویژه تئوسوفی مدرن و آنتروپوسوفی است.

موزه کرولر-مولر

موزه کرولر-مولر (به هلندی: Kröller-Müller Museum)، یک موزه ملی در کشور هلند است که شامل موزه هنرهای زیبا و باغ تندیسها می‌باشد. موزه کرولر-مولر در پارک ملی هوخه فیلووه در اترلو در استان خلدرلاند واقع شده‌است. موزه در سال ۱۹۳۸، توسط هلن کرولر-مولر، یکی از مجموعه‌داران بزرگِ آثار هنر مدرن بنیان‌گذاری و به مردم هلند اهدا شد. موزه کرولر-مولر، پس از موزه وَن گوگ در آمستردام، دارای بیشترین تعداد از آثار وَنسان وَن گوگ است. موزه کرولر-مولر هم‌چنین برخی از مطرح‌ترین آثار نقاشانی چون پیت موندریان، ژرژ سورا، اودیلون ردون، ژرژ براک، پل گوگن، لوکاس کراناخ پدر، جیمز انسور، خوان گری، بارت ون در لخ، پل سینیاک و پابلو پیکاسو را در اختیار دارد.

هلن کرولر-مولر از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۲۹ میلادی، توانست ۸۷ تابلوی نقاشی و ۱۸۵ طرح کشیده‌شده یا چاپ‌سنگی از وَنسان وَن گوگ را به مجموعه‌اش بی‌افزاید.

نئوپلاستیسیسم

نئوپلاستیسیسم که از آن با اسم هنرهای زیبای جدید یا نوشکل آفرینی نیز یاد می‌کنند، نظریه‌ای زیبا شناختی مبتنی بر هنر تجسمی ناب بود که توسط پیت موندریان از کوبیسم گرفته شده و در آن از زوایا و خطوط راست در موقعیت‌های افقی و عمودی و سه رنگ اصلی در کنار هم و در کنار سه غیر رنگ سیاه، سفید و خاکستری استفاده می‌شود.

طرح نظر نئوپلاستیسیم توسط موندریان نتیجه ۵ سال تحقیق و تمرکز فعال او بود که از سال ۱۹۱۲- ۱۹۱۷ حاصل شد.

اولین پیرو این نظریه، تئو ون دوزبورخ (۱۹۱۶) بود. پس از ملاقات این دو نفر در آمستردام، مجله Destijl

د استایل فعالیت خود را آغاز کرد و در آن موندریان به راحتی می‌توانست ایده‌های خود را مطرح کند. تا سال ۱۹۲۴ با همکاری هوسر (نقاش) و ونتونگرلوی (نقاش و مجسمه ساز)، نئوپلاستیسیسم بنیادین به وجود آمد. بعدها موندریان این حرکت را به تنهایی ادامه داد، اما تا زمان مرگ، به طور خستگی ناپذیری در راه بدست آوردن اصول نئوپلاستیسیسم فعالیت کرد، طوری که نام او معرف این اصطلاح است.

هنرمندانی نئوپلاست نامیده می‌شوند که در سال ۱۹۱۷ و در هلند، گروه متحد و یکپارچه‌ای را تشکیل دادند . هدف این هنرمندان بازسازی هنر هلندی با روح و روانی نوین، با توجه به آثار کوبیسم فرانسوی و کنسترکتیویسم روسی بود . انگیزه‌های نشات گرفته، از قیامی علیه خشونت و شدت عمل غیر منطقی جنگی بود که آتشش اروپا را به کام خود کشانده بود .

شخصیتهای بنیانگذار این جنبش «پیت موندریان» و «تئوان دوئزبورک» می‌باشند . از ریشه‌های فکری این جنبش تفکرات فیلسوف هلندی «شوئن میکرز» است . وی بر این اعتقاد بود که ما خواهان آنیم که به طریقی به درون طبیعت نفوذ کنیم تا ساختار واقعیت بر ما آشکار شود .

موندریان علاوه بر نگارش مقالات زیادی در مجله د استایل Destijl ایده‌هایش را در مقاله‌ای به این نام تدوین کرد که در سال ۱۹۲۰ در نگارخانه دستاوردهای مدرن، لئون روزنبرگ ارائه شد. در سال ۱۹۲۵ این مقاله در کتابهایی که توسط مدرسه باوهاوس منتشر می‌شد به زبان آلمانی با عنوان "Neue Gestaltung" (طراحی نو) چاپ شد. سرانجام در سال ۱۹۴۵ مقالات موندریان در این باره در نیویورک به زبان انگلیسی با عنوان هنرتجسمی و هنر تجسمی ناب منتشر شد.

هلند

هُلند (به هلندی: Nederland (تلفظ: نـِیدِرلند)) کشوری است کوچک از قلمروهای پادشاهی هلند در شمال غربی اروپا با شانزده و نیم میلیون جمعیت که بیشترشان مسیحی پروتستان هستند. جمعیت مسلمانان هلند نزدیک به یک میلیون نفر است. پایتخت هلند شهر آمستردام است، اما به منظور تمرکززدایی بسیاری از وزارتخانه‌ها و سفارتخانه‌ها در شهر لاهه یا پیرامون آن مستقر شده‌اند. هلند بخش اصلی و اروپایی پادشاهی هلند (به زبان هلندی: Koninkrijk der Nederlanden کُنینک‌رَیک دِر نِیدِرلاندِن) به‌شمار می‌رود که جزایری را در آمریکای مرکزی نیز شامل می‌شود. هلند از شرق با آلمان همسایه‌است و از جنوب با بلژیک و از غرب نیز از طریق دریا با بریتانیا هم‌جوار است.

بندر روتردام دومین شهر بزرگ هلند است و از نظر مساحت و تعداد اسکله‌هایی که دارد، بزرگ‌ترین بندر اروپا نیز به‌شمار می‌رود.

کشور گل لاله و سرزمین آسیاب بادی از معروف‌ترین لقب‌های هلند است.

۲۵ درصد از زمین‌های کشور هلند پایین‌تر از سطح دریای آزاد قرار دارد و ۲۱ درصد از جمعیت آن در این مناطق زندگی می‌کنند.

هنر ترکیب در نقاشی

هنر ترکیب در نقاشی

هنر نوگرا

هنر نوگرا یا هنر مدرن (به انگلیسی: Modern art) جنبش یا مکتبی هنری است که در قالب مجموعه‌ای از جریان‌های اصلاح‌طلبانه فرهنگی در هنر، معماری، موسیقی، ادبیات و هنرهای کاربردی، از سال ۱۹۱۴ به وجود آمد.

نوگرایی، فرایند و جریان تاریخی است که در عرصه‌های متنوع و مختلفی چون فلسفه، علم، سیاست، اقتصاد و هنر تأثیر مستقیم گذاشت.

عبارت مدرنیسم جنبش‌های زیاد سیاسی، فرهنگی و هنری را در بر می‌گیرد که ریشه در تغییرات جوامع غرب در پایان قرن نوزده و آغاز قرن بیستم دارند.

نوگرایی اندیشه‌ای است که بر قدرت انسان برای ایجاد، بهبود و تغییر شکل محیط اطرافش، با استفاده از علم، تکنولوژی و آزمایش‌های عملی، تأکید می‌کند.

هنر پست‌مدرن

هنر پست‌مدرن یا هنر پسامدرن بدنه جنبش هنریی است که به دنبال تناقضِ برخی از جنبه‌های مدرنیسم پدید آمده یا توسعه یافته‌است. همچنین هنر پسانوگرا به مجموعه پیچیده‌ای از واکنش‌هایی مربوط می‌شود که در قبال فلسفه مدرن و پیش فرض‌های آن صورت گرفته‌اند، بدون آن که در اصول عقاید اساسی کمترین توافقی بین آن‌ها وجود داشته باشد. بطور کلی، جنبش‌هایی همچون چیدمان، هنر مفهومی و چندرسانه‌ای به ویژه مربوط به ویدئو به عنوان پست مدرن توضیح داده شده‌اند.

هیلما آف کلینت

هیلما آف کلینت (به انگلیسی: Hilma af Klint) (زاده ۲۶ اکتبر ۱۸۶۲ - درگذشته ۲۱ اکتبر ۱۹۴۴) یکی از نقاشان معروف سوئدی و پیشگام هنر آبستراک می‌باشد. او پیشروی رادیکال هنری است که خود را از حصار واقعیت‌های ملموس و عینی خارج می‌سازد و از رنگ و فرمهای تمثیلی و غیر طبیعی برای بیان مفاهیم خود بهره می‌گیرد. در سال ۱۹۰۶ او به تکامل شکلها و تصویرهای آبستراک پرداخت.

آثار هنری انتزاعی هیلما فقط به انتزاع رنگ و شکل محدود نیست بلکه تلاش برای شکل دادن به آنچه دیدنی و قابل لمس نیست می‌باشد. او چندین سال قبل از واسیلی کاندینسکی، پیت موندریان و کازیمیر مالوویچ که هنوز به عنوان پیشگامان هنر آبستراک معرفی می‌شوند دست به خلق آثار هنری آبستراک زده.

هیلما آف کلینت تحصیلات هنری خود را در بخش هنری دانشگاه تکنیک استکهلم که امروز به دانشگاه هنر نامیده می‌شود به انجام رساند. او بین سالها ۱۸۸۲ و ۱۸۸۷ شاگرد فرهنگستان هنر بود. بعد از اتمام تحصیلات تا سال ۱۹۰۸ نقاشی‌های اواز صورت و یامناظر طبیعی بود.

بعد از مدتی او نقاشی از طبیعت را رها کرد. او معتقد بود که یک بعد روحانی در زندگی انسان وجود دارد و می‌خواست موقعیت‌های از وجود انسانی که عینی و ملموس نیست به تصویر بکشد. او همانند بسیاری از معاصران خود از جریانهای معنوی آن زمان همچون اعتقاد به عالم ارواح و عرفان متاثر بود. او معتقد بود که زمانی که او نقاشی می‌کند به خود آگاهی بیشتری می‌رسد و از این طریق برای ایجاد کار خود الهام و پیام می‌گیرد. او از طریق نقاشی خود به بررسی ابعاد مختلف وجودانسان می‌پردازد.

هیلما آف کلینت بیش از ۱۰۰۰ نقاشی روی کاغذ از خود بجا گذاشته است. او تابلوهائی که موضوع آن منظره و پرتره بود در زمان حیاتش به نمایش گذاشته اما نقاشیهای آبستراک خود را در زمان حیاتش هرگز به نمایش نگذاشت. او در وصیت خود قید کرده بود که نقاشی‌های آبستراک او را بیست سال بعد از مرگ او می‌توانند در معرض دید عموم قرار دهند. او مطمئن بود که در این زمان مردم کارهای او را خواهند قهمید.

ویلهلم اوستوالد

فردریش ویلهلم اوستوالد (به لتونیایی: Vilhelms Ostvalds) (به آلمانی: Friedrich Wilhelm Ostwald) (زادهٔ ۲ سپتامبر ۱۸۵۳، درگذشت ۴ آوریل ۱۹۳۲) شیمیدان و از ساکنان آلمانی کناره‌های شرقی دریای بالتیک است که در سال ۱۹۰۹ برای کارهایش بر روی کاتالیزور، تعادل‌های شیمیایی و سرعت واکنش، موفق به دریافت جایزهٔ نوبل شیمی شد. از اوستوالد، یاکوبوس هنریکوس وانت‌هوف و سوانت آرنیوس به عنوان پایه‌گذاران تخصص شیمی‌فیزیک یاد می‌شود.

۱ فوریه

۱ فوریه در تقویم گرگوری، سی و دومین روز سال است. ۳۳۳ روز (در سال‌های کبیسه ۳۳۴روز) تا پایان سال باقی است.

نقاط عطف
ادبیات نوگرا
شعر نوگرا
هنر نوگرا
موسیقی نوگرا
تئاتر نوگرا
فیلم
رقص نوگرا
معماری نوگرا
مقاله‌های مرتبط

به زبان‌های دیگر

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.