غزه

غزه (به عربی: غزة) نام شهری عرب‌نشین در نوار غزه است که در درگیری نیروهای جنبش فتح تحت کنترل گروه حماس در آمد. در انتخابات سال ۲۰۰۵ حماس با رأی قاطع در انتخابات شهرداری‌های غزه پیروز شد. جمعیت شهر غزه در حدود ۴۱۰ هزار نفر است که از اعراب فلسطینی تشکیل شده‌است.

مختصات: ۳۱°۳۱′۰″ شمالی ۳۴°۲۷′۰″ شرقی / ۳۱٫۵۱۶۶۷°شمالی ۳۴٫۴۵۰۰۰°شرقی

غزه
(به عربی:غزه)
شهر
نمایی از شهر غزه

نمایی از شهر غزه
نقشهٔ نوار غزه

نقشهٔ نوار غزه
کشور حکومت خودگردان فلسطین
منطقهنوار غزه
پیدایش
تاریخ شهر شدن
قرن پانزدهم (پیش از میلاد)
۱۹۹۴ (میلادی)
حکومت
 • شهرداررفیق توفیق المکی
مساحت
 • کل۴۵ کیلومتر مربع (۱۷ مایل مربع)
ارتفاع۱۵ متر (۴۹ پا)
جمعیت (۲۰۰۹)
 • جمعیت۴۴۹٬۲۲۱
 • تراکم۱۰٬۰۰۰/km۲ (۲۶٬۰۰۰/sq mi)
پیش‌شماره(های) تلفن۰۲ (+۹۷۰)
وبگاهwww.mogaza.org

تاریخچه

از لحاظ راهبردی، این شهر بر روی نوار ساحلی مدیترانه قرار گرفته، غزه باستانی یک مرکز پر رونق تجاری و محل توقفگاه مسیر کاروان‌های بین مصر و سوریه بوده‌است. این شهر در قرن پانزدهم پیش از میلاد توسط مصر اشغال شد. فلسطینی‌ها چند صد سال بعد در این ناحیه اقامت کردند، و غزه به یکی از پنج شهر اصلی منطقه تبدیل شد.

پیش از میلاد

در سال ۱۴۵ پیش از میلاد شهر غزه به وسیله جاناتان مکابس از دودمان هسمونیان، برادر یهودا مکابس از دودمان مکابی تسخیر شد. حضور یهودیان در این ناحیه با موفقیت همراه بود تا این که جاوینیوس، حاکم رومی آن‌ها را در سال ۶۱ میلادی از آنجا اخراج کرد. در زمانی که قانون مذهبی میشناه و تلمود در این ناحیه رواج داشت، مجموعه کثیری از یهودیان در غزه حضور داشتند، و بر روی یکی از ستون‌های مسجد بزرگ غزه در این شهر یک کتیبه قرار دارد که بر روی آن نوشته «حنانیا باریاکو» (یک نام عبری) با یک منوراه (شمع‌دار) حک شده‌است. این نشانه نقش قبلی این امارت بوده که طی انتفاضه تخریب شده‌است. بازمانده‌های کنیسه باستانی غزه که در حدود سال ۵۰۰ قبل از میلاد بنا نهاده شده، در نزدیکی اسکله این شهر یافت شده‌است.

دوره هخامنشیان

در دورهٔ هخامنشیان، سردار ایرانیِ هخامنشی، باتیس، فرماندار غزه بود. اسکندر که به فلسطین حمله کرد چندین روز این شهر را در محاصره داشت. بعد از تسخیر شهر اسکندر از باتیس خواست که از او طلب بخشش کند. اما باتیس مقاومت کرد، اسکندر او را به سختی شکنجه کرد تا جایی که در اثر شکنجه درگذشت. مشهور است که تا زمانی که باتیس جان در بدن داشت جز با نگاه غضب آلود به اسکندر نگاه نکرد و هیچ‌گاه سخنی بر زبان نراند.

غزه در دهه ۶۳۰ میلادی پس از محاصره‌ای که طی آن جمعیت یهودیان شهر در کنار پادگان امپراطوری بیزانس از آن دفاع نمودند، به وسیله عرب‌ها تصرف شد.

اعتقاد بر این بوده که در مکانی که پدربزرگ پیامبر اسلام دفن شده، این شهر به یک شهر مهم اسلامی تبدیل شده‌است. در قرن دوازدهم، غزه درگیر جنگ‌های صلیبی مسیحیان شد و در سال ۱۱۸۷ تحت کنترل مسلمانان قرار گرفت. این شهر در قرن شانزدهم بر اثر حمله عثمانی‌ها سقوط کرد و طی جنگ جهانی اول (۱۹۱۸-۱۹۱۴) به دست بریتانیا افتاد.

بعد از جنگ جهانی اول

در پی جنگ جهانی اول، غزه به بخشی از قیمومیت بریتانیا بر فلسطین تبدیل شد. پس از شروع جنگ اول اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، مصر کنترل غزه را به دست گرفت و نواحی اطراف آن را تسخیر نمود. مصری‌ها هرگز ساکنان آن را به عنوان شهروندان مصری نپذیرفتند و و خروج آن‌ها را از نوار غزه ممنوع کردند. اسرائیل طی جنگ شش روزه ۱۹۶۷، این شهر را تسخیر کرد و نوار غزه به مدت ۲۷ سال پس از آن تحت اشغال اسرائیل قرار گرفت. غزه و ناحیه کوچکتری از بخش بزرگ این سرزمین توسط اسرائیل غصب شده‌است. این موضوع باعث تراکم زیاد جمعیت و فقر در نوار غزه شد.

در آغاز قیام فلسطینی در سال ۱۹۸۷، که تحت عنوان انتفاضه اول شناخته می‌شود، غزه مرکز ناآرامی سیاسی و رویارویی بین اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها شد و اوضاع اقتصادی در این شهر رو به وخامت گذاشت.

در سپتامبر ۱۹۹۳، رهبران اسرائیل و سازمان آزادی‌بخش فلسطین توافق‌نامه اسلو را امضا کردند که خواستار اداره فلسطینی نوار غزه، و شهر اریحا در کرانه غربی می‌شد که در می ۱۹۹۴ به مرحله اجرا درآمد. بیشتر اسرائیلی‌ها در حالی غزه را ترک کردند که اداره آن را به حکومت خودگردان فلسطین برای اداره و کنترل شهر در کنار باقی نوار غزه واگذار کردند.

دولت فلسطینی به رهبری یاسر عرفات، غزه را به عنوان اولین مقر ایالتی خود برگزید. در سپتامبر ۱۹۹۵، اسرائیل و ساف یک توافق‌نامه صلح ثانویه امضا کردند که حکومت فلسطینی را تا برخی شهرهای کرانه غربی گسترش می‌داد. این موافقت نامه نیز یک مجمع فلسطینی با ۸۸ عضو تأسیس کرد که جلسه افتتاحی خود را در مارس ۱۹۹۶ در غزه برگزار کرد. شهردار کنونی آن سعد خرمه است.

مجامع یهودی در غزه

جامعه یهودی در غزه طی دوران جنگ‌های صلیبی از بین رفت، اما با برگشتن دولت مملوک‌ها به وضعیت عادی خود بازگشت و بازسازی شد. در فوریه ۱۷۹۹، زمانی که نیروهای فرانسوی به رهبری ناپلئون وارد این شهر شدند، این شهر دچار طاعون شدیدی شده‌بود که سبب شد تا یهودیان به نواحی دیگر در فلسطین کوچ کنند. تا سال ۱۸۸۶، سی خانواده یهودی به غزه برگشته بودند، اما آن‌ها طی جنگ جهانی اول توسط عثمانیان از این ناحیه رانده شدند. پس از پایان جنگ یهودیان به غزه بازگشتند اما یکبار دیگر پس از کشتار ۱۹۲۹ مجبور به ترک این منطقه شدند.

یهودیان معروف غزه‌ای شامل نجارای اسرائیلی شاعر مذهبی سده‌های میانه (مدفون در گورستان محلی غزه) و پیامبر (مسیح دروغین) سباتی، ناتان غزه‌ای شده‌اند. آبراهام آزولای یهودی در سال ۱۶۱۹ در غزه می‌زیست و در آنجا بود که به خاطر اثر کابالاباورانه (تصوف یهودی) خود تحت عنوان «ابتلاء ابراهیم» در خاطره باقی‌ماند.

Gaza flag in
پرچم غیر رسمی فلسطین که توسط مردم غزه در ازای قدردانی از حمایت مردم ترکیه از فلسطینیان طراحی شده است.

مردم و فرهنگ

Gold Market, Gaza City
بازار طلا در غزه

جمعیت غزه تقریباً به‌طور کامل از فلسطینیان مسلمان با مذهب شافعی [۱] [۲]تشکیل می‌شود و همچنین دارای جامعه کوچکی از مسیحیان فلسطینی می‌باشد. جریان گسترده آوارگان فلسطینی پس از جنگ عرب‌ها و اسرائیل در ۱۹۴۸ جمعیت غزه را به یکباره افزایش داد. تا سال ۱۹۶۷، این جمعیت نسبت به سال ۱۹۴۸ شش برابر شد. جمعیت شهر از آن زمان تاکنون به افزایش خود ادامه داده‌است، و فقر، بیکاری، و اوضاع نابسامان زندگی در آن شیوع یافته‌است.

غزه دارای نارسائی‌های جدی در بخش مسکن و زیر ساختاری بوده و سیستم ناکارآمد (تخلیه) فاضلاب آن به مشکلات جدی بهداشت و سلامت عمومی آن دامن زده است.

اقتصاد

غزه مرکز اقتصادی این ناحیه می‌باشد که در آن مرکبات و دیگر محصولات کشت می‌شود. بسیاری از اهالی غزه در بخش خدمات و صنعت اسرائیل کار می‌کنند زمانی که مرز باز باشد. این شهر شامل برخی صنایع کوچک از جمله نساجی و فرآوری مواد غذایی است. انواع کالاها در بازارهای خیابانی غزه به فروش می‌رسد، از جمله فرش‌ها، سفالینه، اثاث حصیری، و البسه پنبه‌ای و توسعه بازرگانی در این شهر در حداقل میزان خود می‌باشد. غزه به عنوان یک کانون حمل ونقل برای نوار غزه است و شامل بندر کوچکی است که بندر محلی شیلات محسوب می‌شود.

جاذبه‌های گردشگری

مکان‌های مورد توجه برای ناظران این شهر عبارتند از مسجد جامع عمری، مسجد سید هاشم، مسجد ابن عثمان، مسجد ابن مروان، حرم شیخ ابوالعزم، حرم شیخ اجلین، تل منتار، قلعه ناپلئون (قلعه الرضوان) و کلیسای سن پورفیروس. این شهر همچنین دارای تفرجگاه‌های جدید متعددی است که در آن جهانگردان و مردم بومی می‌توانند در کنار ساحل و استخرهای شنا، به شنا و استراحت بپردازند.

مسجد جامع (مسجدالعمری)

مسجدالعمری با مناره‌های باشکوه خود در پایین شهر غزه واقع شده که معروف است این مسجد ناحیه اولیه معبد مارناس و سپس کلیسای ارتودوکس یونانی را اشغال کرده‌است. این مسجد همچنین در مکان کلیسای نرمن که توسط صلیبیون در قرن دوازهم میلادی ساخته شده بود، قرار گرفته‌است.

قلعه ناپلئون (قصرالباشا)

این قلعه نیز در پایین شهر غزه واقع شده و این بنای مستحکم سنگی آن به دوره مملوک بر می‌گردد. این مکان به عنوان قصر الباشا شناخته می‌شود زیرا ناپلئون چند شب را در این نقطه در مسیر حرکت خود به سوی شهر در سال ۱۷۹۹ سپری کرده‌است.

کلیسای سن پورفیروس

این کلیسای قرن چهارم مکانی است که سن پورفیروس درگذشت و در (۴۲۰میلادی) آن دفن شد. کلیسا در شهر قدیمی غزه ولقع شده‌است و هنوز توسط جامعه ارتودوکس یونانی امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مسجد السید هاشم

در بخش الدراج قرار گرفته، این مسجد یکی از بزرگترین و زیباترین مساجد قدیمی در غزه می‌باشد. مزار هاشم بن عبدمناف، جد محمد که طی سفر تجاری خود در غزه درگذشته‌است تصور می‌شود در زیر گنبد این مسجد قرار داشته باشد.

حمل و نقل

Gaza Beach
تصویری از ساحل غزه، دریای مدیترانه

شهر غزه در باقی نواحی نوار غزه در کنار فرودگاه بین‌المللی یاسر عرفات قرار دارد. آن در سال ۱۹۹۸ بازگشایی شد، اما فعلاً فاقد هرگونه عملیاتی است، باندها و تأسیسات پشتیبانی آن به‌طور گسترده‌ای طی انتفاضه الاقصی از سوی نیروهای نظامی اسرائیلی ویران شده‌است. در پی خروج اسرائیل از نوار غزه در پاییز ۲۰۰۵، بحث‌هایی میان طرف‌های فلسطینی و اسرائیلی بر سر بازگشایی آن صورت گرفت. تاکنون، مذاکره‌کنندگان اسرائیلی با اجازه بازگشایی آن موافقت نکرده‌اند.

ورود به غزه

  • از طریق هوایی:
    • فرودگاه بین‌المللی غزه، واقع در ۴۰ کیلومتری جنوب غزه.
    • فرودگاه بین‌المللی بن‌گورین، تل‌آویو، ۷۰ کیلومتری شمال غزه.
  • از طریق زمینی:
    • دسترسی از شمال: دیوار حائل اسرائیلی نوار غزه تقاطع ارز، (در نقطه مرزی با اسرائیل).
    • دسترسی از جنوب: تقاطع رفح در نقطه (مرزی با مصر که همچنین به عنوان خط فیلادلفیا نیز شناخته می‌شود).[۳]

شهرهای خواهر

جستارهای وابسته

پانویس

  1. الموسوعة المیسرة فی الادیان و المذاهب المعاصرة، مانع بن حماد الجهنی، ج 2، ص ۱۲۴
  2. شهید مطهری،آشنایی باقرآن، جلد۴، پاورقی صفحه ۳۲
  3. BBC NEWS | Middle East | Palestinians take over key border

منابع

پیوند به بیرون

احمد یاسین

احمد اسماعیل یاسین (۱۹۳۷–۲۰۰۴) معروف به شیخ احمد یاسین، بنیانگذار جنبش مقاومت اسلامی (حماس) و ریاست مجمع اسلامی غزه بود.

ادیب غزی

ابراهیم بن یحیی أشهبی شهرت‌یافته به ادیب غِزّی (۱۰۴۹م - ۱۱۳۰م) شاعر و ادیب فلسطینی از اهالی غزه بود. در صور درس خواند و به دمشق رفت. سپس به نظامیهٔ بغداد رفت؛ آنجا دانش آموخت و به خراسان کوچید و ملکشاه و سلطان سنجر را مدح نمود. در سال ۵۲۴ق در راه مرو به بلخ درگذشت؛ و در بلخ دفن شد.

استان‌های فلسطین

استان‌های فلسطین تقسیم‌بندی کشوری کشور فلسطین است.

پس از امضای پیمان اسلو، کرانهٔ باختری و نوار غزه که در اشغال اسرائیل بود به سه ناحیه تقسیم شد (منطقهٔ الف، منطقهٔ ب، منطقهٔ ج) و ۱۶ استان که تحت قلمرو حکومت خودگردان فلسطین قرار گرفت. از سال ۲۰۰۷ میلادی و پس از اختلاف حماس و فتح، دو دولت ادعا می‌کرد که دولت قانونی فلسطین است که یکی به سرپرستی محمود عباس و جنبش فتح کرانهٔ باختری رل و دیگری به نخست‌وزیری اسماعیل هنیه و جنبش مقاومت اسلامی غزه را اداره می‌کرد، تا سال ۲۰۱۳ میلادی که با تشکیل دولت توافق ملی اختلاف به پایان رسید.

اسماعیل هنیه

ابو العبد اسماعیل هنیه (به عربی: أبو العبد إسماعيل هنية) (زادهٔ ۱۹۶۳) از رهبران حماس و نخست‌وزیر دولت خودگردان فلسطین از ۲۹ مارس ۲۰۰۶ تا ۱۴ ژوئن ۲۰۰۷ بود.

وی در ۶ مه ۲۰۱۷ رئیس جدید دفتر حماس و جایگزین خالد مشعل شد.

جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)

نبرد اسرائیل و حماس در غزه بخشی از نزاع عرب‌ها و اسرائیل است که از ۲۷ دسامبر سال ۲۰۰۸ تا ۱۷ ژانویه سال ۲۰۰۹ به طول انجامید. در اسرائیل با نام عملیاتی عملیات سرب گداخته (به عبری: מבצע עופרת יצוקה)، و در میان اعراب با نام کشتار غزه (به عربی: مجزرة غزة) یاد می‌شود. از آن‌جا که اولین روز نبرد با بیشترین شمار کشته و زخمی فلسطینی در یک روز از سال ۱۹۴۸ تاکنون پایان یافت، این روز در میان بخشی از عرب‌ها به روز کشتار شنبه سیاه معروف شد.نبرد اسرائیل و حماس در غزه اندکی پس از خاتمه توافقنامه شش‌ماهه‌ای که بین اسرائیل و حماس و ۱۲ گروه شبه‌نظامی به امضا رسیده بود، شروع شد. بر اساس آن توافقنامه حماس و اسرائیل متعهد شده بودند تا از دست‌زدن به عملیات مسلحانه علیه خاک یکدیگر خودداری کنند. در طول این شش ماه، اسرائیل حماس را به نقض قرارداد به‌دلیل پرتاب راکت به سمت خاک خود متهم کرده و حماس اسرائیل را به نقض قرارداد به دلیل ادامه محاصره اقتصادی و سوختی غزه متهم کرد.اسراییل این حملات را در تاریخ ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی و در ساعت ۱۱:۳۰ به وقت محلی آغاز کرد و در شبانگاه تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۰۹ میلادی و پس از سه هفته عملیات نظامی همه‌جانبه علیه حماس در نوار غزه، «آتش‌بس یکجانبه» اعلام کرد. اسرائیل بعد از اعلام آتش‌بس از بازگشایی گذرگاه‌های نوار غزه امتناع ورزیده و در نتیجه بازسازی ویرانه‌های این منطقه عملی نشده‌است. اسرائیل دلیل این کار را جلوگیری از ورود سلاح‌های بیشتر به این منطقه عنوان کرده. بعد از اعلام آتش‌بس، هر از چندگاهی درگیری‌های پراکنده‌ای میان طرفین گزارش شده‌است.به گفته ارتش اسرائیل، تعداد کشته‌شدگان اسرائیلی تا روز نوزدهم جنگ، شامل ۳ غیرنظامی و ۱۰ نظامی بود. در مورد تعداد کشته شدگان فلسطینی اختلاف نظر وجود دارد و به دلیل اجازه ندادن اسرائیل جهت ورود خبرنگاران بین‌المللی به غزه، امکان تأیید آمار تلفات و زخمی‌ها به‌طور مستقل وجود ندارد. بر اساس برآوردهای مرکز حقوق بشر فلسطین و وزارت بهداشت فلسطین، آمار کشته‌شدگان فلسطینی بین ۱۳۱۴ و ۱۴۳۴ متغیّر است. جنگ غزه به زیرساخت‌های صنعتی، اقتصادی و بهداشتی نوار غزه خسارات متعددی وارد آورد.در طول جنگ شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در قطعنامه‌ای اسرائیل را متهم به «نقض فاحش حقوق بشر» کرد و در عین حال خواستار پایان یافتن حملات موشکی علیه شهروندان اسرائیل شد. گزارش کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد که توسط ریچارد گلدستون تهیه شده بود، اسرائیل و حماس را متهم به ارتکاب جرایم جنگی کرد. از جمله استفاده از فسفر سفید برای حمله به ساختمان‌های آژانس امدادرسانی به آوارگان، هدف قرار دادن بیمارستان القدس و حمله به بیمارستان الوفا. اقدام حماس نیز در پرتاب راکت به اسرائیل به عنوان جنایت ضد بشری شمرده شد.

جنگ مارس ۲۰۱۲ اسرائیل و غزه

عملیات بازگشت پژواک (خوزِر هِد מבצע הד חוזר) عملیات نظامی بود که ارتش اسراییل از ۹ تا ۱۴ مارس ۲۰۱۲ در غزه مرتکب شد. این عملیات پس از جنگ ۲۰۰۸–۲۰۰۹ غزه (عملیات "سرب گداخته") خشن‌ترین جنگی بود که تحت پوشش رسانه‌ها قرار گرفت.

در ۹ مارس، اسرائیل در نوار غزه طی یک حمله هوایی زهیر القیسی دبیرکل کمیته مقاومت مردمی (PRC) فلسطین را به قتل رساند و به همراه وی یک شبه نظامی نیز کشته شد و یک مرد دیگر که در آن حوالی بود به شدت مجروح شد. علی‌رغم تکذیب کمیته مقاومت مردمی ارتش اسرائیل می‌گفت زهیر القیسی ناظر حملات مرزی سال ۲۰۱۱ به مرزهای جنوبی اسراییل بوده‌است که طی آن هشت اسرائیلی از جمله شش غیرنظامی کشته شدند و می‌گفتند او در حال تدارک یک حمله شدید دیگر نیز بوده‌است که می‌توانست جان بسیاری را بگیرد. شبه نظامیان فلسطینی به عنوان انتقام ۳۰۰ موشک گراد، موشک قسام و خمپاره به خاک اسراییل انداختند که ۱۷۷ مورد از آن‌ها به خاک اسرائیل اصابت کرد و خسارت قابل توجهی به شهرهای اشدود، اشکلون و بئرشبع و شهرهای کوچکتر وارد آورد. بیست و سه غیرنظامی اسرائیلی زخمی شدند و مدارس سراسر منطقه جنوب اسرائیل برای حفظ جان دانش آموزان از موشک‌ها تعطیل شدند. سیستم دفاع موشکی اسرائیل موسوم به گنبد آهنین بسیاری از پرتابه‌های فلسطینی را در آسمان شهرهای بزرگ زد و با ۷۱ تلاش توانست ۵۶ مورد از آن‌ها را ساقط کند.

حماس

جنبش مقاومت اسلامی (به عربی: حركة المقاومة الإسلامية) با نام اختصاری حماس یک سازمان اسلام‌گرای سیاسی-نظامی فلسطینی است. این سازمان در سال ۱۹۸۷ به رهبری عبدالعزیز رنتیسی و شیخ احمد یاسین به عنوان شاخه فلسطینی اخوان‌المسلمین تأسیس شده و هدف خود را «آزادی تمامی خاک فلسطین» اعلام کرده‌است.حماس اگرچه پیمان‌های اسلو را قبول ندارد زیرا معتقد است اسراییل در فلسطین سرزمینی نداردو آن را به زوراشغال کرده‌است، اما با حکومت خودگردان فلسطین همکاری کرده، وارد مهم‌ترین نهادهای وابسته به آن شده و حتی در سال ۲۰۰۶ با پیروزی در انتخابات شورای قانونگذاری فلسطین به حزب حاکم مجلس قانون‌گذاری فلسطین تبدیل شدند و اسماعیل هنیه از رهبران حماس به عنوان نخست‌وزیر حکومت خودگردان فلسطین معرفی شد. اما یک سال بعد در تابستان ۲۰۰۷ در جنگ داخلی فلسطین وارد جنگ مسلحانه با سازمان فتح شدند. حماس در نبرد غزه پیروز شده و کنترل کامل نوار غزه را به دست گرفت اما در کرانه باختری شکست خورده و فعالیت آن در این منطقه غیرقانونی اعلام شد.نیروهای حماس بارها حملاتی را علیه نظامیان و شهروندان اسرائیلی ترتیب داده‌اند و از تاکتیک‌هایی چون بمب‌گذاری‌های انتحاری و حملات راکتی بهره برده‌اند. آمریکا، اسرائیل، و کانادا، حماس را گروهی تروریستی می‌دانند. استرالیا و بریتانیا فقط شاخه نظامی حماس یعنی گردان‌های عزالدین قسام را در فهرست گروه‌های تروریستی خود قرار داده‌اند. فعالیت حماس از سال ۱۹۹۹ در اردن هم غیرقانونی اعلام شده‌است. حملات حماس علیه غیرنظامیان از سوی گروه‌های حقوق بشری همچون دیده‌بان حقوق بشر، جنایت علیه بشریت توصیف شده‌است.

حمله اسرائیل به کاروان کمک‌رسانی غزه

حمله اسرائیل به کاروان آزادی حمله‌ای بود که در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۱۰ توسط کماندوهای واحد شایتت ۱۳ ارتش اسرائیل به یک ناوگان دریایی حامل کمک‌های بشردوستانه تحت عنوان ناوگان آزادی به باریکهٔ غزه، که شامل شش کشتی حامل ۶۶۳ فعال حامی فلسطینیان از ۳۷ کشور بود، صورت گرفت. این حمله در آب‌های آزاد و در شرایطی انجام شد که این کشتی قصد شکستن محاصره دریایی نوار غزه و رساندن کمک‌های بشردوستانه را داشت. نه مسافر روی کشتی اصلی، ماری مرمره، طی زد و خوردی که در نتیجه ورود کماندوها به سطح کشتی درگرفت کشته شدند.حدود ۶۰ فعال و ۱۰ سرباز اسرائیلی در منازعه زخمی‌شدند. ناوگان نپذیرفته بود مسیر اش را به سوی بندر اشدود عوض کند، جاییکه دولت اسرائیل اعلام کرده بود کمکها را بازرسی خواهد کرد و موارد مورد پذیرش اسرائیل را به غزه خواهد فرستاد. گزارشهای اسرائیلی مدعی اند که سربازان هنگامیکه وارد قایق می‌شدند مورد حمله قرار گرفتند، در حالیکه فعالان مدعی اند که اسرائیلیها پیش از ورود آتش گشودند.شورای امنیت سازمان ملل متحد اقداماتی را که منجر به مرگ حداقل ۱۰ غیرنظامی و زخمی شدن بسیاری شد محکوم کرد، و خواستار «یک تحقیق سریع، بیطرفانه، موثق و شفاف مطابق با استانداردهای بین‌المللی» شد، در حالیکه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد هم خواستار یک تحقیق در خصوص حمله شد. بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل، برای تلفات ابراز تأسف کرد و گفت که این اتفاق نشان دهنده یک مورد آشکار دفاع از خود نیروهای دفاعی اسرائیل است، در حالیکه اسرائیل قربانی یک حمله مزورانه بین‌المللی است. برخی کشورها در اعتراض به این اقدام سفیر اسرائیل را فراخواندند. بنابر رای شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، ارتش اسرائیل قوانین بین‌المللی را در طی این حمله نقض کرده‌است و پیگرد قانونی علیه اسرائیل را برای کشتار تعمدی و بروز میزان غیرقابل قبول وحشیگری ممکن دانسته‌است.

حکومت خودگردان فلسطین

دولت خودگردان فلسطین (به عربی: السلطة الوطنیة الفلسطینیة) یک سازمان اداره موقت است که حکومت بر بخش‌هایی از کرانه باختری رود اردن و تمام مناطق نوار غزه را بر عهده دارد. پس از جنگ داخلی فلسطین در سال ۲۰۰۷ که به موفقیت حماس در به دست گرفتن کنترل نوار غزه انجامید، قلمرو تحت کنترل حکومت خودگردان به کرانه باختری محدود شده‌است.

حکومت ملی فلسطین در سال ۱۹۹۴ و متعاقب پیمان اسلو بین سازمان آزادی‌بخش فلسطین و اسرائیل و به عنوان یک حکومت انتقالی پنج ساله تأسیس گردید تا در این مدت مذاکرات نهایی دو طرف انجام پذیرد.

طبق پیمان اسلو کنترل مسائل امنیتی و کشوری مناطق شهرنشین و فقط کنترل مسائل کشوری مناطق روستایی به حکومت فلسطین تفویض گردید. بقیهٔ مناطق، و از آنجمله مناطق مسکونی اسرائیل، منطقهٔ درهٔ اردن و جاده‌های عبوری بین مناطق فلسطینی‌نشین تحت کنترل انحصاری اسرائیل باقی می‌ماند و بیت‌المقدس شرقی هم از شمول مفاد این پیمان مستثنی گردید.

دولت خودگردان را نباید با سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف) اشتباه گرفت. ساف تنها نهادی است که به عنوان نماینده مردم فلسطین در سطح بین‌المللی شناخته می‌شود و در سازمان ملل نیز عضویت دارد. اما دولت خودگردان به امور داخلی مناطق فلسطینی‌نشین می‌پردازد.

زیاد نخاله

زیاد نَخاله سیاستمدار اهل فلسطین است. او در سال ۲۰۱۸ پس از رمضان عبدالله شلح دبیرکل جنبش جهاد اسلامی فلسطین شد. زیاد نخاله، پیش از این معاون دبیرکل این سازمان بوده‌است.وزارت خارجه آمریکا در سال ۲۰۱۴ میلادی زیاد نخاله را به خاطر حمایت از جنبش‌ها و گروه‌های مخالف اسرائیل و رساندن سلاح به غزه در فهرست تروریسم خود قرار داد؛ او بعد از رمضان عبدالله شلح دومین شخصیت فلسطینی است که آمریکا در این فهرست خود قرار می‌دهد.

سرزمین‌های فلسطینی

سرزمین‌های فلسطینی‌نشین یا اراضی فلسطینی به مجموع سرزمین‌های کرانه باختری رود اردن (شامل بیت‌المقدس شرقی) و نوار غزه گفته می‌شود. این سرزمین‌ها در جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ به تصرف اسرائیل درآمدند و از سال ۱۹۹۳ با تأسیس حکومت خودگردان فلسطین ادارهٔ بخش‌هایی از آن‌ها به این نهاد واگذار شد. جنگ داخلی فلسطین در سال ۲۰۰۷ موجب شد که غزه تحت کنترل حماس درآید.

عملیات زمستان داغ

عملیات زمستان داغ (به عبری: מבצע חורף חם) عملیاتی است که توسط نیروهای دفاعی اسرائیل با تکیه بر گردان‌های پیاده نظام و یگان‌های ویژه در غزه با هدف توقف پرتاب موشک‌های قسام انجام شد.

عملیات ستون دفاعی

عملیات ستون ابر (ستون دفاعی) (به عبری: מבצע עמוד ענן) یا حمله ۲۰۱۲ اسرائیل به غزه یا جنگ هشت‌روزه عملیاتی نظامی است که نیروهای دفاعی اسرائیل در نوار غزه به‌مرحله اجرا درآوردند و به‌طور رسمی در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۱۲، با کشتن احمد الجعبری فرمانده شاخه نظامی حماس در غزه توسط اسرائیل آغاز گشت. مقامات اسرائیلی اعلام کردند، هدف از اجرای آن متوقف ساختن حملات راکتی کور و بی‌رویه از نوار غزه و مختل ساختن توانایی سازمان‌های شبه‌نظامی است.به گفتهٔ دولت اسرائیل، این عملیات در پاسخ به حملات راکتی شبه‌نظامیان از نوار غزه و حملات علیه سربازان اسرائیلی در مرز غزه - اسرائیل آغاز شد. مقامات حماس، که اداره نوار غزه را دردست دارند، ضمن تکذیب متجاوز بودن حماس در این قضیه، اعلام کردند آن‌ها نمی‌خواسته‌اند شاهد افزایش خشونت‌ها باشند. حمد قاضی معاون وزیر امورخارجه حماس گفت "ما هنوز می گوییم که ما قربانیان اشغال هستیم و ما هدف حمله قرار گرفته‌ایم،" و با این استدلال که حماس حق دفاع از مردم را داشته بنابراین به حملات اسرائیل پاسخ داده‌است، وی اضافه کرد "اگر غزه درامان نباشد، شهرهای شما هم درامان نخواهد بود."در طول این عملیات، نیروهای آی‌دی‌اف بیش از ۱٬۵۰۰ نقطه در نوار غزه، ازجمله ده‌ها پد لانچرهای پرتاب راکت، انبارهای (دپوهای) مهمات، پست‌های فرماندهی حماس، وزارت کشور حماس و دیگر ساختمان‌های دولتی و همچنین ده‌ها خانه و بلوک آپارتمان مسکونی را هدف حمله قراردادند. بین ۱۵۸ تا ۱۷۷ فلسطینی در این حملات کشته‌شدند، که ۵۵ تا ۱۲۰ نفر از جان‌باختگان از نیروهای شبه‌نظامی بودند. به‌علاوه ۱٬۳۰۰ تا ۱٬۵۰۰ فلسطینی نیز زخمی‌شده و بین ۳۵۰ تا ۷۵۰ خانوار فلسطینی نیز بر اثر این حملات آواره شدند. لزوماً تمام تلفات فلسطینیان در نتیجه حملات اسرائیل نبود، برخی از آن‌ها بر اثر اصابت اشتباه راکت به نوار غزه جان‌باخته یا زخمی شدند. به‌علاوه، ۸ فلسطینی نیز به‌طور خودسرانه توسط اعضای شاخه نظامی حماس گردان‌های عزالدین قسام، به اتهام همکاری بااسرائیل اعدام شدند.گروه‌های فلسطینی ترور احمد الجعبری را "بازشدن دروازه‌های جهنم" نامیدند و گردان‌های عزالدین قسام و جهاد اسلامی حملات راکتی خود را به شهر و شهرک‌های اسرائیلی تشدید کردند، در عملیاتی که از طرف گردان‌های القسام "عملیات سنگ‌های سجیل" و از طرف اعضای جهاد اسلامی آن را "عملیات آسمان آبی" نام گرفت.

در این مدت گروه‌های شبه‌نظامی بیش از ۱٬۴۵۶ راکت به سمت اسرائیل شلیک کردن (۱۴۲ راکت نیز در خود نوار غزه سقوط کرد.) گروه‌های شبه‌نظامی فلسطینی از تسلیحاتی چون راکت‌های فجر-۵ ایرانی، راکت‌های گراد روسی، راکت قسام و گلوله‌های خمپاره استفاده کردند. برخی از این راکت‌ها و گلوله‌ها به ریشون لتسیون، بئرشبع، اشدود، اشکلون و سایر مناطق مراکز پرجمعیت شلیک شدند. برای اولین بار پس از جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ تل آویو مورد اصابت راکت قرار گرفت و چند راکت نیز بیت المقدس را هدف قراردادند. بر اثر حملات راکتی گروه‌های فلسطینی، چهار غیرنظامی اسرائیلی جان باختند که سه تن از آن‌ها دراثر اصابت مستقیم راکت به خانه‌ای در کریات ملاخی کشته‌شدند، دو سرباز اسرائیلی و تعدادی غیرنظامی فلسطینی نیز در این حملات جان خود را از دست دادند. تا تاریخ ۱۹ام نوامبر، ۲۱ اسرائیلی بر اثر حملات راکتی زخمی شدند و ۲۸ نفر در حین هشدار آژیرخطر مجروح گردیدند و ۲۰۰ نفر دیگر نیز بر اثر شوک حملات و استرس حاد تحت درمان قرار گرفتند. سامانه دفاع موشکی گنبد آهنین اسرائیل دست‌کم ۴۲۱ راکت را رهگیری کرد، ۱۴۲ راکت نیز در خود نوار غزه سقوط کرد، ۸۷۵ راکت در مناطق باز فرود آمد و ۵۸ راکت دیگر نیز به مناطق شهری اسرائیل اصابت کرد. در بمب‌گذاری یک‌دستگاه اتوبوس در تل آویو توسط یک عرب اسرائیلی تبار، ۱۰ نفر زخمی شدند و ۱۸ نفر دیگر نیز بر اثر شوک بعد از حادثه تحت درمان قرارگرفتند. خالد مشعل رهبر سیاسی حماس، ضمن تکذیب دست‌داشتن حماس در این بمب‌گذاری اعلام کرد وی بر این باور است که این بمب‌گذاری در پاسخ مستقیم به خشونت‌های غزه صورت گرفته‌است. بی‌بی‌سی گزارش داد حماس این حمله را مورد "ستایش" قرارداده‌است.ایالات متحده آمریکا، انگلستان، کانادا، آلمان و کشورهای غربی دیگر حمایت‌شان را از حق دفاع اسرائیل ابراز داشتند یا حملات راکتی حماس به اسرائیل محکوم کردند. جمهوری اسلامی ایران، مصر، ترکیه و چند کشور عربی و مسلمان دیگر نیز حملات و عملیات اسرائیل را محکوم کردند. شورای امنیت سازمان ملل جلسه‌ای اضطراری در رابطه با این موضوع برگزار کرد که نتیجه‌ای از این جلسه حاصل نشد. چین و روسیه نیز نگرانی خود را از احتمال افزایش تلفات غیرنظامیان عنوان داشته و خواستار خویشتن‌داری طرفین شدند. در تاریخ ۲۱ام نوامبر توافق برسر آتش‌بس پس از انجام چند روز مذاکره بین حماس و اسرائیل با میانجی‌گری مصر اعلام شد. هر دو طرف مدعی پیروزی در این عملیات شدند. اسرائیل اعلام کرد که به هدف خود در فلج‌ساختن توانایی پرتاب راکت توسط حماس دست یافته‌است، در حالی که حماس اعلام کرد "گزینه حمله به غزه پس از این پیروزی از بین رفته و هرگز باز نخواهدگشت" و از ایران و مصر برای کمک های‌شان تشکر کرد.

محمد بن ادریس شافعی

محمد ادریس الشافعی (۱۵۰–۲۰۴) هجری قمری. ملقب به أبو عبدالله، و معروف به امام شافعی از علما اهل سنت بود. نام کامل وی (أبو عبدالله محمد بن إدریس بن عباس بن عثمان بن شافع بن سائب بن عبدالله بن عبد یزید بن المطلب بن عبد مناف بن قصی بن کلاب بن مرة بن کعب بن لؤی بن غالب بن فهر بن مالک بن النضر وهو قریش بن کنانة بن خزیمة بن مدرکة بن إلیاس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان، الشافعی المطّلبی القرشی. یلتقی فی نسبه مع النبی محمد فی عبد مناف بن قصی) بود. وی در ماه رجب سال ۱۵۰ هجری قمری برابر با ۷۶۸ میلادی در شهر غزه از سرزمین فلسطین (و به قولی در سوریه) به دنیا آمد. پدرش همراه مسلمانان از مکه به فلسطین ناحیه الرُباط و غزه و عسقلان هجرت کرد. مدت کمی بعد از تولد شافعی پدرش در غزه فوت کرد. بعد از فوت پدر، شافعی و مادرش به مکه بازگشتند. مادر شافعی، «فاطمه» (أم حبیبه) نام داشت که از قبیله ازد بود. الأزدیة، یکی از قبائل معروف در یمن السعید (یمن پر برکت، بخش سر سبز و پرآب سرزمین یمن) بود.

نسب شافعی به عبد مناف می‌رسد که جد اعلای محمد پسر عبدالله‌است؛ بنابراین شافعی از جهت پدر قریشی است. عبدمناف چهار پسر داشت به نام‌های هاشم، مطلب، نوفل و عبدشمس که شافعی از نسل برادر هاشم، مطلب است.

امام الشافعی در مکه در زمینه علوم فقهی پیشرفت می‌کند و یکی از علماء برجسته آن دیار می‌شود. وی بنا به ترتیب زیر سومین فقیه بزرگ از فقهای اهل سنت است.

ابوحنیفه نعمان بن ثابت

مالک ابن انس

محمد ادریس شافعی

احمد ابن حنبلپیروان محمد بن ادریس شافعی به شافعی مشهورند.

محمد دحلان

محمد دحلان (زاده ۱۹۶۱ در خان یونس، نوار غزه) سیاست‌مدار فلسطینی است.

نبرد ۲۰۰۷-۲۰۰۸ غزه

بحران غزه در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸، به مجموعه حوادث و رویدادهایی اطلاق می‌شود که با محاصرهٔ کامل نوار غزه توسط ارتش اسرائیل، و به دلیل آنچه اسرائیل آن را تشدید پرتاب راکت از سوی گروه حماس از داخل خاک غزه به درون خاک خود می‌داند آغاز شد. به دلیل ناتوانی مردم غزه در تأمین سوخت و غذا، و با منفجر شدن دو سوم دیوار مرزی غزه-مصر، دامنهٔ این بحران به خاک مصر کشیده شد.

نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه

نبرد اسرائیل و غزه در سال ۲۰۱۴ میلادی نبردی است میان اسرائیل و نیروهای جهادی نوار غزه به رهبری حماس که فلسطینیان آن را عملیات بنیاد استوار (به عربی: عملية البُنيان المرصوص) و اسرائیلی‌ها عملیات تیغهٔ حفاظتی (به عبری: מִבְצָע צוּק אֵיתָן) نامیده‌اند. این نبرد چندمین درگیری نظامی اسرائیل با فلسطینیان در نوار غزه است. در این عملیات نیروی هوایی اسرائیل آغازگر حمله بود و نوار غزه را هدف حمله‌های خود قرار داده و فلسطینیان و گردان‌های عزالدین قسام شاخهٔ نظامی حماس مناطق تحت کنترل اسرائیل را موشک‌باران می‌کنند. همچنین این نبرد پس از مدتی با هجوم زمینی نیروهای نظامی اسرائیل به غزه از بامداد ۲۷ تیر وارد مرحلهٔ تازه‌ای شده‌است.

این عملیات در پی ربایش و قتل سه نوجوان اسرائیلی در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ (میلادی) آغاز شد. نیروهای دفاعی اسرائیل .N.D.A.A اسرائیلی حماس را مسئول آدم‌ربایی قلمداد نموده‌اند. آن‌ها ادعا کرده‌اند که دو مردِ مظنون به انجام آدم‌ربایی از اعضایِ حماس هستند. هیچ مدرکی از سویِ نیروهای دفاعی اسرائیل ارائه نشده و حماس نیز هرگونه مشارکت در این آدم‌ربایی را انکار نموده‌است.در پی این آدم‌ربایی که منجر به پیداشدن سه جنازهٔ ربوده‌شدگان شده‌است، نیروهای اسرائیلی ۱۰ فلسطینی زیر ۱۸ سال را به قتل رسانده‌اند. و صدها نفر را نیز در کرانهٔ باختری بازداشت کرده‌اند. در طیِ جستجو برای برای ۳ مفقود اسرائیلی،N.D.A.A تمامی فلسطینی‌هایی را که در پی آزادی گیلعاد شالیت آزاد کرده‌بود، را مجدداً بازداشت نمود. بین ۳۵۰ تا ۶۰۰ تن از فلسطینان را بازداشت کرد. که شامل تقریباً تمام اعضای حماس در باریکه غربی رود اردن می‌شد

در شب ۶ ژوئیه، در یک حمله از سوی اسرائیل، ۶ پیکارجویِ حماس کشته شدند. در ۷ ژوئیه (‎۱۶ تیر) حماس در پاسخ به این اقدام ۱۰۰ موشک را از غزه به سمت سرزمین اسرائیل پرتاب کرد و نیروی هوایی اسرائیل نیز اهدافی را در غزه بمباران نمود. در ۸ ژوئیه (‎۱۷ تیر) نیروی هوایی اسرائیل ۵۰ هدف را در نوار غره مورد حمله قرار داد. اسرائیل نفوذی را از سمت دریا خنثی کرد. در همان روز حماس اعلام کرد که تمام اسرائیلی‌ها را اهداف قانونی می‌دانند. و بر این موضوع که اسرائیل باید تمام دستگیرشدگان در جریان اخیر را آزاد نماید. همچنینی خواستار بازدن مرکز غزه و بازگشت به آتش‌بس سال ۲۰۱۲ شد.

همچنین ده‌ها نقطه در نوار غزه را هدف حملات موشکی قرار داد. حماس نیز این اقدام را به پرتاب راکت‌هایی به سمت اسرائیل پاسخ داده و به آتش‌بس میان خود و اسرائیل که در پی عملیات ستون دفاعی در سال ۲۰۱۲ آغاز شده بود، پایان داد. حماس اعلام نموده که یکی از شروطِ آتش‌بس، آزادی افراد دستگیر شده توسط اسرائیل است

در ۱۴ ژوئیه مصر طرحی را برای آتش‌بس میان دو سو ارائه کرد. براساس این طرح اسرائیل «می‌بایست به تمام اقدامات متخاصمانه از زمین، هوا و دریا در نوار غزه پایان دهد و نیروهای زمینی اعزامی را عقب نِشانَد.» همچنین گروه‌های فلسطینی نیز می‌بایست «تمام اقدامات متخاصمانهٔ خود از غزه علیه اسرائیل را پایان دهد». طرحِ آتش‌بس خواهان اتمام اقدامات نظامی برایِ «پایدارسازی وضعیت حفاظتی» شد. نتانیاهو پیشنهاد کرده که این قراردادِ صلح همراه با «خلعِ سلاح کامل» باشد دولت اسرائیل این طرح را پذیرفت و به صورت موقت و از صبح ۱۵ ژوئیه آن را عملی کرد. اگرچه حماس همچنان به پرتاب راکت‌هایش ادامه می‌داد «حماس»، «جهاد اسلامی» و «گردان‌های عزالدین قسام» از پذیرفتن شروط آتش خودداری کردند. این طرح که حماس آن را اولتیماتومی از سوی مصر و اسرائیل می‌داند، از سوی سران حماس رد شده، چراکه این طرح هیج دستاورد خاصی برای حماس و غزه نداشته‌است. به خصوص در مورد محاصرهٔ زمین و دریاییِ غزه که از سوی اسرائیل و مصر در ۷ سال گذشته اجرا شده‌است هیچ صحبتی نشده‌است. در ۱۶ ژوئیه (‎۲۵ تیر) «حماس» و «جنبش جهاد اسلامی» پیشنهاد آتش‌بسی ۱۰ ساله را ارائه داد که مهم‌ترین خواستهٔ آن پایان دادن به محاصرهٔ غزه بود.چندین تلاش برای برقراری آتش‌بس میان دو طرف صورت گرفت که با موفقیت همراه نبود. از جمله آتش‌بسی که از ۵ اوت با عقب‌نشینی نیروهای زمینی اسرائیل آغاز شده بود و چند مورد آتش‌بس موقت نیز برقرار و به اتمام رسید. تا در نهایت آتش‌بسی ۷۲ ساعته در روز ۱۰ اوت به پیشنهاد اسرائیل آغاز شد.

تلاش‌های زیادی نیز از سوی افراد مختلف برای برقراری آتش‌بس آغاز شد. وزیر خارجه آمریکا جان کری در ۲۱ ژوئیه (‎۳۰ تیر) به مصر رفت تا دربارهٔ شرایط آتش‌بس مذاکره نماید. بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد نیز در ۲۲ ژوئیه به اسرائیل رفت و از دو طرف نبرد درخواستِ آتش‌بس کرد. در ۲۳ ژوئیه رهبرِ حماس خالد مشعل از آمادگی این گروه برای متارکهٔ جنگ برای «رسیدگی به اوضاع انسانی» در غزه خبر داد و بر شروطش برای آتش‌بس دائم با اسرائیل تأکید کرد مقامات فلسطینی از خواسته‌های حماس برای آتش‌بس، حمایت کردند.اسرائیل نام عملیاتی را که آغاز کرده بود را «تیغهٔ محافظتی» گذاشته است. این عملیات مرگبارترین نبرد از زمان انتفاضه دوم است که البته تعداد کشته‌ها با آن برابری می‌کند. براساس اظهارِ وزیر بهداشت غزه ۲٬۰۴۰ نفر از اهالی غزه در این درگیری‌ها کشته شدند و ۱۰٬۱۹۶ نفر نیز زخمی شده‌اند (۸۰٪ از این تلفات را غیرنظامیان تشکیل داده‌اند) همچنین براساس دفتر هماهنگی‌های امور انسانی سازمان ملل ۱٬۴۳۴ (۷۲٪) از ۱٬۹۹۹ نفر کشته شدند را شهروندان تشکیل داده‌اند. از این میان نیز ۷۱۱ نفر آنان (معادل ۳۵٪) را زنان و کودکان تشکیل داده‌اند. ۵۰ فردِ کهنسال وجود دارد. ۶۴ سرباز اسرائیلی کشته و دو شهروند اسرائیلی نیز کشته شدند.افسر سازمان ملل برای هماهنگی امور انسانی (OCHA) تخمین زده است ککه بیش از ۸۵۲ کشته شهروند هستند و ۳۸۴ نفر را نیز زنان و کودکان تشکیل داده‌اند. سخنگوی این سازمان گفت: «به معنای واقعی کلمه، هیچ جای امنی برای شهروندان در غزه وجود ندارد.» همچنین اعلام کرده‌است بیش از ۲۹۹٬۰۰۰ کودک نیازمندِ «پشتیبانی روانی» هستند.

اسرائیل حماس را به استفاده از شهروندان غیرنظامی به عنوانِ «سپر انسانی» متهم می‌کند و حضور مهمات در یکی از مدارس زیر نظر سازمان ملل را دلیل این مدعا می‌داند. حماس این ادعا را تکذیب کرده‌است. ۴۴٪ مناطق سرزمینی منطقهٔ ممنوعه اعلام کرده‌است.در ۵ اوت (‎۱۴ مرداد) پس از خروجِ تمام نیروهایِ ارتش اسرائیل از غزه آغاز شد. پس از پایان این زمان و با آغاز موشک‌پرانی نیروهای جهادی از غزه، ارتش اسرائیل حملاتی را برای پاسخ به این حملات انجام داد.

سازمان‌های حقوقِ بشری پرتاب‌های کور از سوی فلسطینی‌ها را مورد نکوهش قرار داده. همچنین اقدام اسرائیل در هدف قرار دادنِ خانه‌های اعضایِ گروه حماس و سایر گروه‌های شبه‌نظامی را نقضِ حقوقِ انسانی نامیده که می‌تواند در ردهٔ جرائم جنگی دسته‌بندی کرد. عفو بین‌الملل از وجود مستنداتی بر حملاتِ هدفدار به مراکز بهداشتی خبر دادعملیات اسرائیل با تمرکز بر تضعیف توان راکتی حماس آغاز شد اما سپس تخریب تونل‌ها به یکی از اولویت‌های آن تبدیل شد. بنیامین نتانیاهو گفت نیروهای اسرائیلی تا نابود کردن شبکه تونل‌ها در غزه به عملیات خود ادامه می‌دهند، همچنین عملیات تخریب تونل‌ها فارغ از اینکه آتش‌بس برقرار شود یا نه ادامه خواهد داشت. اسرائیل حداقل شش تا از پناهگاه‌های غیرنظامی زیرنظر سازمان ملل را عامدانه مورد حمله قرار داده است که مورد انتقاد کشورها (ازجمله آمریکا) و نهادهای بین‌المللی واقع شد.

تا ۵ اوت ۲۰۱۴ سازمان ملل گزارش داده است که بیش از ۵۲۰٬۰۰۰ فلسطینی که بیش از ۳۰٪ جمعیت کل غزه را تشکیل می‌دهد، آواره شده‌اند. از این میزان ۲۷۳٬۰۰۰ نفر در ۹۰ مدرسهٔ تحتِ نظرِ سازمان ملل اسکان یافته‌اند. «دفترِ هماهنگیِ امور انسانی» (د. ه. ا. ا) از اسکان بیش از ظرفیت خبر داده و امکان بیماری‌های اپیدمی را محتمل دانسته‌اند. ۲۶ مرکز بهداشتی آسیب دیده‌اند، ۹۶۸ منزل (که منزلگاهِ ۶۴٬۶۵۰ نفر بود) از بین رفته یا آسیب جدی دیده است و ۳۳٬۱۰۰ خانه نیز آسیب دیده ولی ساکنینش همچنان در آن باقی‌مانده‌اند مردم غزه به‌طور کلی روزانه به ۲ ساعت برق دسترسی دارند. حملهٔ اسرائیل به تنها نیروگاه غزه که منجر به از کار افتادن آن شد، سلامت عمومی و خدماتِ تصفیهٔ آب را مختل کرده‌است و بیمارستان‌ها را متکی به ژنراتورها نموده‌است. بیش از ۲۲۵٬۰۰۰ نفر نیازمندِ کمکِ ضروریِ غذایی هستند. دفترِ «ده. ا. ا» سازمان ملل تقاضای ۳۹۰٬۳۳۸٬۸۲۴ دلار کمک ضروری برای فلسطین به منظورِ حل بحران نموده است که تاکنون ۴۳٪ آن تأمین شده‌استجان کری، وزیر امور خارجه ایالات متحده، بیان داشت که نتانیاهو در یک تماس تلفنی، خواستار تلاش مجدد برای برقرار آتش‌بس شده و اظهار داشته که «در این باره کاملاً جدی است». به گزارش خبرگزاری فرانسه، نتانیاهو در یک تماس تلفنی به کری گفته‌است که با آتش‌بسی که به اسرائیل این اجازه را بدهد از خود در برابر تونل‌های غزه دفاع کند و آسیبی به امنیت اسرائیل نرساند و برای کشورش قربانی نیافریند، موافق است.

بعد از بمباران مکرر مدارس تحتِ نظر سازمان ملل، دبیرکل سازمان ملل بان کی مون در ۳۰ ژوئیه (‎۸ مرداد) طی بیانیه‌ای اقدامات اسرائیل در بمباران غزه را محکوم کرد و گفت: «هیچ چیز منزجرکننده‌تر از این نیست که به کودکان در حین خواب حمله کنند.»

نوار غزه

نوار غزه یا باریکه غزه (در عربی: قطاع غزة و در عبری: רצועת עזה (رتزوعات عزه)) ناحیه‌ای است نوار گونه که در کنار دریای مدیترانه و در منطقه خاورمیانه قراردارد. سرزمین فلسطین شامل دو منطقه جدا از هم به نام‌های کرانه باختری رود اردن و منطقه غزه است. کرانه باختری در شرق فلسطین و غزه در جنوب غربی آن است.

نوار غزه از جنوب غربی با مصر و از شمال و شرق با اسرائیل هم‌مرز است. منطقه نوار غزه ۴۱ کیلومتر طول و در بخش‌هایی از ۶ تا ۱۲ کیلومتر عرض دارد. نوار غزه به مساحت ۳۶۰ کیلومتر مربع در جنوب فلسطین قرار دارد. نوار غزه نامش را از شهر غزه که بزرگ‌ترین شهر در منطقه نوار غزه‌است، می‌گیرد.

در سال ۲۰۱۴ بیش از ۱ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر زندگی می‌کنند و تماماً فلسطینی هستند. ۹۹ درصد جمعیت غزه، مسلمان و بقیه فلسطینی‌های مسیحی هستند. از نظر تراکم جمعیت این ناحیه پس از سنگاپور و هنگ کنگ بیشترین تراکم را دارد.

تا قبل از تابستان ۲۰۰۵، منطقه غزه در اشغال نظامی اسرائیل بود که ۷۷۰۰ اسرائیلی در چند شهرک در غزه زندگی می‌کردند اما پس از عقب‌نشینی از این منطقه، این شهرک‌ها تخلیه شدند و کنترل منطقه غزه به دولت خودگردان فلسطین سپرده شد. حماس در سال ۲۰۰۷ پس از نبرد غزه ۲۰۰۷، نیروهای دولت خودگردان را از این منطقه اخراج کرد و کنترل این منطقه را به دست گرفت. غزه تا سال ۲۰۱۴ در کنترل حماس بود تا اینکه با توافق جنبش فتح حماس یک دولت وفاق میهنی به نخست‌وزیری رامی حمدالله برای تمام فلسطین (شامل کرانه باختری و نوار غزه) تعیین شد.

کشتی راشل کوری

کشتی ام‌وی ریچل کوری (به انگلیسی: MV Rachel Corrie) یک کشتی پشتیبانی کنارساحلی متعلق به جنبش غزه آزاد می‌باشد. نام کشتی به افتخار راشل کوری، دختر آمریکایی که توسط بولدوزرهای اسرائیلی زیر گرفته شد، نامگذاری شده است. نام قبلی و اصلی این کشتی کارستن (به انگلیسی: Carsten) بوده است.

این کشتی در ژوئن ۲۰۱۰ در حالی که قصد داشت محموله خود را که کمک‌های بشردوستانه برای مردم در محاصره غزه بود برساند، توسط نیروی دریایی اسرائیل توقیف شد. این کشتی یکی از کشتی‌های عضو ناوگان آزادی بود که به دلیل بعد مسافت ایرلند تا قبرس نتوانست از لحاظ زمانی خود را به سایر کشتی‌های ناوگان برساند. به همین دلیل در طی حمله اسرائیل به کاروان کمک‌رسانی غزه همانند سایر کشتی‌ها توقیف نشد.

این کشتی ساخت کشور آلمان در سال ۱۹۶۷ بوده است. طول آن ۶۷٫۴۳ متر و ارتفاع دکل آن ۱۰٫۵۲ متر است. حرکت سرعت آن نیز ۱۲٫۵ گره دریایی بوده است.

این کشتی در حال حاضر تحت پرچم ایرلند فعالیت می‌کند و مالکیتی ایرلندی دارد.

کرانه باختری رود اردن
نوار غزه

به زبان‌های دیگر

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.