غرب اروپا

غرب اروپا یک اصطلاح سیاسی–اجتماعی است که در زمان جنگ سرد ابداع شد و از آن زمان تا کنون به کار رفته است. این اصطلاح به معنای کشورهای اروپایی جهان اول (توسعه یافته) است. این اصطلاح در مقابل اصطلاح شرق اروپا قرار دارد و وجه تمایز آن با شرق اروپا جغرافیا نیست بلکه اقتصاد، سیاست و دین است. شرق و غرب اروپا نوسانات تاریخی فراوانی داشته و با یکدیگر همپوشانی دارند که در نتیجه درک مناسب این دو اصطلاح کمی با مشکل همراه است.

امروزه اصطلاح «غرب اروپا» کمتر به مرز جغرافیایی بین کشورها وابسته است و بیشتر مفهومی اقتصادی است. این اصطلاح با مفاهیمی مانند سرمایه‌داری، لیبرال دموکراسی و اتحادیه اروپا ارتباط تنگاتنگ دارد. اغلب کشورهای حوزه غرب اروپا دارای فرهنگ غربی مشترک هستند و با کشورهای حوزه آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و اقیانوسیه روابط اقتصادی و سیاسی تنگاتنگی دارند. به علاوه شبه‌جزیره اسکاندیناوی (در شمال اروپا) معمولاً با دموکراسی اجتماعی (سوسیال دموکراسی) شناخته می‌شوند و در اغلب مناقشات بین‌المللی نقشی بی‌طرف را ایفا می‌کنند. همچنین «غرب اروپا» یک منطقه جغرافیایی از اروپا است که در قیاس با درک سیاسی سنتی از غرب اروپا بسیار محدودتر است. سازمان ملل متحد قاره اروپا را به چهار منطقه غرب، شرق، شمال و جنوب تقسیم می‌کند، و بر طبق این تقسیم‌بندی غرب اروپا از نه کشور زیر تشکیل شده‌است:[۱]

United Nations geographical subregions fa
تعریف کشورهای اروپایی طبق نظر سازمان ملل
Western Europe map
آشنایی کلی با اروپای غربی در دنیای مدرن

اروپا قبل و بعد از جنگ سرد

در اوایل قرن بیستم، در صحنه سیاسی اروپا دو اتحاد اصلی وجود داشت: متحدین و مثلث سه‌گانه در سال ۱۹۱۴ میلادی. همین قدرت‌های سیاسی آغاز جنگ جهانی اول را رقم زدند.

مثلث سه‌گانه که به متفقین معروف بودند شامل امپراتوری بریتانیا، فرانسه، روسیه و بعدها ایالات متحده آمریکا بودند که در سال ۱۹۱۸ امپراتوری روسیه از این قدرت خارج شد. کشورهای آلمان، اتریش و امپراتوری عثمانی جبهه متحدین را تشکیل می‌دادند. پس از اینکه متفقین موفق به شکست دادن متحدین شدند، کشورهای عضو متحدین جایگاه جهانی خود را از دست دادند و اغلب پادشاهان آنان مجبور شدند از قدرت کناره‌گیری کنند و به مناطق دوردست تبعید شدند. امپراتوری‌های این سه کشور به جمهوری تبدیل شدند و مجبور شدند عهدنامه ورسای را بپذیرند. امپراتوری روسیه (که بعداً به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تبدیل شد) با متحدین طی عهدنامه برست-لیتوفسک پیمان صلح بست.

طی معاهده ورسای کشورهای شکست خورده در جنگ بخشی از سرزمین‌های خود را از دست دادند و غرامت سنگینی را به کشورهای پیروز پرداختند. این مسئله باعث ایجاد نارضایتی در مردم شد و مقبولیت دولت‌های حاکم پس از جنگ را به چالش کشید. این نارضایتی با حضور آدولف هیتلر در صحنه سیاسی آلمان به اوج خود رسید. وی در بسیاری از سخنرانی‌هایش معاهده ورسای را محکوم کرد. این مسئله یکی از عوامل اصلی بروز جنگ جهانی دوم بود.

جنگ سرد و تقسیم اروپا به دو بلوک شرق و غرب

Iron Curtain Final
اروپای غربی مفهومی بود که در جنگ سرد معرفی شد، و به گفته چرچیل «پرده آهنین» کشورهای اروپای غربی را از کشورهای امضا کننده پیمان ورشو جدا کرد

در اواخر جنگ جهانی دوم، سرنوشت کل اروپا در کنفرانس یالتا توسط متفقین رقم خورد، کنفرانسی که در آن وینستون چرچیل نخست وزیر بریتانیا، فرانکلین روزولت رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و جوزف استالین رهبر شوروی سابق حضور داشتند. «اروپای پس از جنگ» به دو بخش اصلی تقسیم‌بندی شد: «بلوک غرب» که تحت تأثیر ایالات متحده آمریکا بود و «بلوک شرق (کمونیست)» که متأثر از شوروی سابق بود. با شروع جنگ سرد، اروپا توسط یک پرده آهنین به دو قسمت تقسیم‌بندی شد؛ اصطلاح پرده آهنین برای اولین بار توسط وینستون چرچیل به‌کار رفت. برخی کشورها از لحاظ سیاسی بی‌طرف بودند اما بر مبنای سیستم اقتصادی و سیاسی‌شان تقسیم‌بندی شدند.

اروپای شرقی

اروپای شرقی به همه کشورهایی اطلاق می‌شود که ارتش اتحاد جماهیر شوروی طی پیشروی به غرب و پاکسازی ارتش آلمان نازی، آن‌ها را به اشغال خود درآورد. علاوه بر این کشورها، جمهوری دموکراتیک آلمان، (که به صورت غیررسمی آلمان شرقی نامیده می‌شود) با اشغال بخشی از آلمان توسط اتحاد جماهیر شوروی به بلوک شرق پیوست. با فرمان استالین در همه این کشورها دولت‌های کمونیستی روی کار آمدند. اگرچه این کشورها رسماً از اتحاد جماهیر شوروی مستقل بودند اما میزان این استقلال کاملاً محدود و وابستگی این کشورها کاملاً مشهود بود. یوگسلاوی و آلبانی که کمتر از اتحاد جماهیر شوروی تبعیت می‌کردند نیز به «بلوک شرقی | کمونیست» تعلق دارند.

اروپای غربی

اروپای غربی اساساً شامل کشورهایی بود که توسط «متفقین غربی» (ایالات متحده آمریکا، کانادا، فرانسه، بریتانیا و غیره) از اشغال آلمان نازی خارج شده بودند و شامل خود متفقین غربی، به همراه ایتالیا (که یکی از قدرت‌های اصلی بود و توسط «متفقین غربی» به اشغال درآمده بود)، آلمان غربی (جمهوری فدرال آلمان غربی که به صورت غیررسمی آلمان غربی نامیده می‌شد) و مناطق تحت اشغال آلمان که توسط ایالات متحده، بریتانیا و فرانسه بود.

کشورهای دیگر هم عمدتاً بخشی از «اروپای غربی» محسوب می‌شدند. آن‌ها با هم پیمان ناتو و اتحادیه اروپا و رقیب آن یعنی «انجمن تجارت آزاد اروپا» را تشکیل دادند. تقریباً همه کشورهای «اروپای غربی» پس از جنگ جهانی دوم طی طرح مارشال از ایالات متحده کمک اقتصادی دریافت کردند.

جزئیات بیشتر

ترکیه

تحولات سیاسی اخیر و اروپای غربی مدرن

در سال ۱۹۸۹ میلادی با برچیده شدن دیوار آهنین نظم جهان دچار تغییرات اساسی شد. جمهوری فدرال آلمان به صورت مصالحه آمیز جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) را به خود جذب کرد و اتحاد این دو بخش کشور واحد آلمان را تشکیل داد. پیمان ورشو و کامه‌کان منحل شدند و تعدادی از کشورهای بلوک شرق ازجمله لیتوانی، استونی، لتونی، و اوکراین استقلال خود را از اتحاد شوروی اعلام کردند. بسیاری از این کشورها عضو اتحادیه اروپا شدند و برخی نیز به عضویت پیمان ناتو درآمدند.

در این دوره، اصطلاح اروپای مرکزی مجدداً در واژه‌نامه سیاسی اروپا ظاهر شد. برای نمونه، امروزه کشور آلمان هنوز در برخی مراجع عضوی از «اروپای غربی» محسوب می‌شود، اما از دید مردم و سیاست‌مداران آلمانی، این کشور عضو «اروپای مرکزی» است تا «اروپای غربی».

اگرچه اصطلاح «اروپای غربی» زاییده جنگ سرد بود، اما با گذشت ۱۵ سال از پایان جنگ سرد این اصطلاح هنوز کاربرد خود را از دست نداده است و به وفور در رسانه‌ها و گفتار روزمره ساکنان اروپای غربی و بقیه نقاط اروپا به کار می‌رود.

اصطلاح «اروپای قدیم»

اصطلاح «اروپای قدیم» که گاهی در برخی از رسانه‌ها مانند بی‌بی‌سی و از زبان برخی سیاست‌مداران مانند دونالد رامزفلد در دوران تصدی‌اش در مقام وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا شنیده می‌شود، به معنای اروپای غربی قدیم است.[۲][۳][۴] رامزفلد کشورهای اروپایی شرقی را «اروپای جدید» می‌خواند؛ البته شخص وی به پراندن عبارات نادقیق مشهور است و سخنانش دارای اعتبار ادبیات سیاسی نیستند.[۵]

کشورهای اروپای غربی در حال حاضر

در حال حاضر کشورهای «اروپای غربی» عبارتند از:

جستارهای وابسته

پیوند به بیرون

پانویس

  1. UN Statistics Division - Standard Country and Area Codes Classification (M49)
  2. BBC News | Giant plane a testimony to old Europe
  3. BBC News | Old Europe seeks barriers to Asian rivals
  4. BBC News | New start for US and old Europe
  5. BH Donald Rumsfeld Soundbites
  6. International Bureau of Education (IBE) | UNESCO.ORG
  • ویکی‌پدیای انگلیسی
  • ایجاد اروپا، شابک ۴-۰۱۵۴۰۹-۱۴-۰ نوشته رابرت بارتلت
  • هلال و صلیب، شابک ۵-۷۳۵-۸۴۲۱۲-۱ نوشته هیو بیچنو
  • نرمن‌ها، شابک ۰-۲۸۸۱-۷۵۲۴-۰ نوشته ترور رولی
  • ۱۰۶۶ سال سه جنگ، شابک ۹-۶۶۷۲-۷۱۲۶-۰ نوشته فرانک مک‌لین
آزور

آزور (به پرتغالی: Açores اَسورش) مجمع‌الجزایری تشکیل‌شده از ۹ جزیره آتشفشانی متعلق به کشور پرتغال است که در اقیانوس اطلس در ۱۵۰۰ کیلومتری غرب لیسبون قرار گرفته‌است.

این سرزمین شامل نه جزیره آتشفشانی و تعدادی جزایر کوچک و تپه‌های دریایی می‌باشد که در حدود ۲۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت و حدود ۳۰۰ هزار نفر جمعیت دارد. این منطقه یکی از دو منصقه خود مختار کشور پرتغال است و پایتخت آن شهر بندری پونتاداگاوا واقع در جزیره سائومیگل می‌باشد.

ارنست رنان

ارنست رنان (به فرانسوی: Ernest Renan) (زادهٔ ۲۷ فوریه ۱۸۲۳-درگذشتهٔ ۲ اکتبر ۱۸۹۲) یک متخصص زبانهای سامی، لغت‌شناس، فیلسوف، تاریخ‌نگار و نویسنده فرانسوی بود. او بیشتر به خاطر کارهای تأثیرگذار تاریخیش در مورد اوایل مسیحیت و تئوریهای سیاسیش خصوصاً در مورد ملی‌گرایی و هویت ملی شناخته شده‌است. رنان از جمله اولین پژوهشگرانیست که تئوری خزر را ارائه کرد که بر اساس آن یهودیان اشکنازی نوادگان ترکهایی هستند که پس از سقوط خانات به دین یهود درآمده و به غرب اروپا مهاجرت کردند.

اسلوونی

اسلوونی (به اسلونیایی: Slovenija) با نام رسمی جمهوری اسلوونی (به اسلونیایی: Republika Slovenija) کشوری است در جنوب اروپای مرکزی. پایتخت و بزرگ‌ترین شهر آن لیوبلیانا است.

اسلوونی از سوی غرب با ایتالیا، از شمال با اتریش، از جنوب و جنوب شرقی با کرواسی و از سمت شمال شرق با مجارستان هم‌مرز است. اسلوونی یک جمهوری پارلمانی است و از اقتصاد و وضعیت اجتماعی پیشرفته‌ای برخوردار است. ۶۱ درصد از مردم اسلوونی مسیحی و بقیه بی‌دین یا پیرو دیگر ادیان هستند.

این کشور تا سال ۱۹۹۱ جزئی از کشور یوگسلاوی بود و پس از آن تاریخ مستقل گردید. اسلوونی شمالی‌ترین بخش جمهوری فدراتیو یوگسلاوی سابق بوده‌است و در سال ۱۹۹۱ و پس از یک درگیری مختصر نظامی(جنگ ده روزه) با صربستان، استقلال خود را اعلام کرد. این جمهوری، همواره پل ارتباطی شبه‌جزیرهٔ بالکان با مرکز و غرب اروپا بوده‌است. بخش زیادی از این کشور، کوهستانی است و اکثر جمعیتش، در شهر لیوبلیانا و حومهٔ آن زندگی می‌کنند.

جمعیت این کشور دو میلیون و شصت هزار نفر است. واحد پول این کشور یورو و زبان رسمی آن اسلوونیایی است. اسلوونی از اعضای اتحادیه اروپا و سازمان ناتو است.

اسکاتلند

اسکاتلند (به انگلیسی: Scotland به گیلیک اسکاتلندی: Alba) کشوری است در شمال غرب اروپا که یک‌سوم شمالی بریتانیای کبیر را دربر می‌گیرد. اسکاتلند دومین کشور بزرگ بریتانیاست که از انگلستان کوچکتر است ولی به لحاظ پهناوری و جمعیت آن از مجموع ولز و ایرلند شمالی بیشتر است.

اسکاتلند همراه با انگلستان، ولز و ایرلند شمالی کشور بریتانیای کبیر را تشکیل می‌دهد. در کنار خاک اصلی، اسکاتلند هم‌چنین ۷۹۰ جزیره دارد که جزایر شمالی و هبریدز از آن جمله هستند. از این تعداد ۹۳ جزیره با داشتن %۲ جمعیت کشور، مسکونی هستند.پایتخت اسکاتلند شهر تاریخی ادینبرو یا ادینبورگ است.

در آب‌های اسکاتلند در دریای شمال ذخایر مهمی از نفت خام وجود دارد.

اسکاتلند و انگلستان تا سال ۱۷۰۷ کشورهایی با پادشاهی مستقل بودند اما در تاریخ یکم ماه مه ۱۷۰۷ دو کشور طی توافقنامه‌ای با هم متحد شده، کشور «پادشاهی متحد بریتانیای کبیر» را به وجود آوردند.

پرچم کنونی بریتانیای کبیر از ترکیب پرچم اسکاتلند (زمینه آبی، ضربدر سفید) و پرچم انگلستان (زمینه سفید، صلیب سرخ) به وجود آمده‌است.

اولدر دریاس

اولدر دریاس (انگلیسی: Older Dryas) یک دوره اقلیمی سرد بین فازهای اقلیمی گرم نوسان بولینگ و نوسان آلرود است که در حدود ۱۴۰۰۰ سال پیش در پایان دور زمین‌شناسی پلیستوسن روی داد. سن این عصر به درستی مشخص نشده و اختلافی ۴۰۰ ساله در برآورد سن آن وجود دارد. ولی بر سر این موضوع که اولدر دریاس حدود ۲۰۰ سال تداوم داشته توافق وجود دارد. فرایند تدریجی گرم‌شدن زمین از زمان آخرین بیشینه یخچالی در ۲۷۰۰۰ تا ۲۴۰۰۰ سال پیش، طی دو دوره سرد قطع شده است. پس از عصر اولدر دریاس، دوره یانگر دریاس وجود داشته است که بازه زمانی تقریبی ۱۲۹۰۰ تا ۱۱۶۵۰ سال پیش را در بر می‌گیرد. در شمال اسکاتلند یخچال‌های طبیعی طی اولدر دریاس نسبت به یانگر دریاس نازک‌تر و عمیق‌تر شده و همچنین شواهدی از وجود گروه‌های انسانی در جزایر بریتانیا دیده نمی‌شود. در شمال غرب اروپا اولدست دریاس نیز شناسایی شده است که یک دروه اقلیمی سرد پیش از اولدر دریاس به‌شمار می‌رود.

سه دوره اقلیمی دریاس (یانگر دریاس، اولدر دریاس و اولدست دریاس) نام خود را از گونه گیاهی گل مبارک کوهی گرفته‌اند که در مناطق شمالگان و آلپی وجود دارد. شواهد این گیاه در نمونه‌های مغزه یخ‌های یخچالی و گیلاب یافت شده و گونه شاخص دوره‌های سرد به‌شمار می‌رود.

بارون

بارون (به انگلیسی: Baron) از القاب اشرافی غرب اروپا است و به واسال‌هایی گفته می‌شد که زمین و املاک خود را مستقیماً از پادشاه دریافت می‌کردند این لقب بیشتر در کشورهای آلمانی زبان و امپراتوری اتریش و مجار مرسوم بوده‌است. هم‌اکنون این لقب در مجلس اعیان بریتانیا به کار می‌رود. «بارونِس» (به انگلیسی: Baroness) مونث واژهٔ بارون است.

بارون واژه‌ای فرانسوی است که خود از واژه baro فرانکی قدیم به معنی «آزاده، رزمنده» گرفته شده‌است. این واژهٔ فرانکی بعدها با خویشاوند خود در انگلیسی قدیم یعنی beorn (به معنی مرد اشرافی) ادغام شد و به صورت بارون درآمد. معنی اولیهٔ آن احتمالاً عَلَم‌دار بوده‌است.

بلژیکی‌ها

بلژیکیها (انگلیسی: Belgians، هلندی: Belgen، فرانسوی: Belges، آلمانی: Belgier) شهروندان و اَتباع کشور پادشاهی بلژیک، دولتی فدرال در غرب اروپا هستند.

جبل‌الطارق

جَبَل‌طارِق در تداول فارسی جَبل‌الطّارِق (به اسپانیایی: Gibraltar)(به معنی کوه طارق) نام دهکده‌ای کوهستانی است در ساحل جنوبی اسپانیا در جنوب غربی اروپا که در انتهای جنوبی شبه‌جزیره ایبری قرار دارد و از شمال مرز مشترک با اسپانیا دارد و یکی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا به‌شمار می‌رفته. کوه طارق در بخش ساحلی خود به تنگه جبل‌طارق متصل است، این تنگه دریای مدیترانه را به اقیانوس اطلس وصل می‌کند و در دو سوی آن مراکش و اسپانیا قرار دارند. مساحت این منطقه ۶٫۷ کیلومترمربع (۲٫۶ مایل مربع) است. صخره جبل‌طارق نقطه اصلی منطقه است که سکونتگاه بیش از ۳۰٬۰۰۰ نفر از اهالی جبل طارق و ملیت‌های دیگر است.جبل طارق سال ۱۷۰۴ در جنگ جانشینی اسپانیا به تصرف نیروهای مشترک بریتانیایی-هلندی درآمد که به حمایت از دودمان هابسبورگ می‌جنگیدند که در آن هنگام مدعی حاکمیت بر اسپانیا بود. در سال ۱۷۱۳ مالکیت منطقه جبل طارق برای همیشه به بریتانیا واگذار شد. دولت اسپانیا هیچگاه حکومت بریتانیا بر این منطقه را به رسمیت نمی‌شناسد. جبل طارق اهمیت استراتژیکی فراوانی دارد. تنگه جبل طارق تنها ۱۳ کیلومتر عرض دارد و نیمی از تجارت دریایی جهان از این تنگه می‌گذرد.برخلاف دیگر کشورهای قلمروی هم‌سود صندلی راننده در این منطقه در سمت چپ قرار دارد.

جزایر بالئاری

جزایر بالئاری (به اسپانیایی: Islas Baleares)، مجمع‌الجزایری در غرب دریای مدیترانه و نزدیک به ساحل شرقی شبه‌جزیرهٔ ایبری است

یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا و یکی از ۵۰ استان آن به‌شمار می‌آید.

پایتخت این استان پالما دمایورکا و ۶۷ دهستان دارد.

این منطقه شامل جزیره‌های مایورکا و مینورکا، ایبیزا، فورمنترا و چند جزیرهٔ کوچک دیگر است که همه از مناطق گردشگری مشهور اروپا هستند.

حاشیه نافعال

حاشیه نافعال (انگلیسی: Passive margin) نوعی مرز میان پوسته اقیانوسی و پوسته قاره‌ای است که یک حاشیه فعال به‌شمار نمی‌رود. حاشیه نافعال توسط فرایند رسوب‌گذاری بر روی یک کافت که به نام سنگ‌کره انتقالی شناخته می‌شود پدید می‌آید. کافت‌های قاره‌ای حوضه‌های اقیانوسی جدید را پدید آورده و در نهایت باعث تشکیل پشته میانی اقیانوس می‌شوند و محل کشش از مرز قاره-اقیانوس دور می‌شود. منطقه انتقالی میان سنگ‌کره اقیانوسی و قاره‌ای که بر اثر فعالیت‌های کافتی ایجاد شده‌است، به عنوان حاشیه نافعال یا خنثی شناخته می‌شود.

حاشیه‌های نافعال در همه مرزهای میان اقیانوس‌ها و قاره‌هایی که دارای گسل امتدادلغز و منطقه فرورانش نیستند یافت می‌شود. حاشیه نافعال در اطراف اقیانوس اطلس، اقیانوس منجمد شمالی و غرب اقیانوس هند و تمامی سواحل آفریقا، گرینلند، هند و استرالیا وجود دارد. این حاشیه‌ها همچنین در سواحل شرقی آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی، غرب اروپا و بیشتر س.احل جنوبگان یافت می‌شود. شرق آسیا نیز دارای تعدادی حاشیه نافعال است.

رنو ۹ و ۱۱

رنو ۹ و ۱۱ (Renault ۹ & ۱۱) خودروهایی هستند که در سال‌های ۱۹۸۱ – ۱۹۸۹ (France)۱۹۸۳ – ۱۹۸۷ (USA)۱۹۸۴ – ۱۹۹۷ (Argentina)۱۹۸۳ – ۱۹۹۹ (Colombia)در فرانسه، والادولید، اسپانیا، تایوان (جزیره)، ایالات متحده آمریکا، کلمبیا، آرژانتین، بورسا، ترکیه و مکزیک تولید میشده‌اند.

این خودرو در کلاس خودرو کامپکت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است.

مدل‌های خواهر رنو ۹ و رنو ۱۱ هر دو دیفرانسیل جلو هستند، که نوع رنو۹ سدان چهار درب بوده و رنو۱۱ نیز هاچ‌بک سه و پنج درب ساخته شد. این مدل به جهت مصرف بنزین پائین، در طول زمان تولید خود در تمامی کشورهای غرب اروپا بطور گسترده بفروش رسید. در پاییز ۱۹۸۸ تولید این مدل، متوقف شد.

زبان ترکی استانبولی

ترکی استانبولی (به ترکی استانبولی: Türkçe) یا ترکی ترکیه (Türkiye Türkçesi) یکی از زبان‌های شاخه جنوب غربی یا گروه اوغوز، زبان‌های ترکی است که ۸۸٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر در سراسر جهان به عنوان زبان نخست یا دوم با آن سخن می‌گویند این زبان رایج‌ترین زبان از شاخهٔ زبان‌های ترکی می‌باشد. جغرافیای آن شامل ترکیه و قبرس شمالی و قسمت‌هایی از عراق، یونان، بلغارستان، جمهوری مقدونیه، کوزوو، آلبانی و دیگر قسمت‌های شرقی اروپا را شامل می‌شود. سالانه جمعیت بسیاری نیز از ترکیه به غرب اروپا و به ویژه آلمان مهاجرت می‌کنند که موجب تکلم ترکی در آن مناطق می‌گردد.

ریشهٔ زبان ترکی را می‌توان در ترکستان چین در آسیای مرکزی جست. با گسترش قلمرو امپراتوری عثمانی این زبان که زبان رسمی آن‌ها بود اصلاحات بسیاری می‌یافت. آتاترک (اولین رئیس‌جمهور ترکیه) در سال ۱۹۲۸، الفبای عثمانی را با الفبای آوایی لاتین جایگزین نمود و کلمات بیشمار عربی، فارسی و… را از این زبان حذف نمود.

سرگئی دیاگیلف

سرگئی پاولویچ دیاگیلِف (به روسی: Серге́й Па́влович Дя́гилев) ‏ (۳۱ مارس ۱۸۷۲ — ۱۹ اوت ۱۹۲۹) منتقد هنری اهل روسیه بود که به عنوان بنیان‌گذار، پشتیبان و مدیر باله روسی شهرت یافت.

دیاگیلف در مدت بیست سال فعالیت در باله روس توانست تیمی از رقصندگان، طراحان رقص، طراحان صحنه و آهنگسازان نوآور را گرد هم آورد و اجراهایی با کیفیت و هنری را در غرب اروپا و خارج از خاک روسیه برگزار نماید.

سومالیایی‌ها

سومالیایی‌ها

(به سومالیایی: Soomaalida) نام یک گروه قومیتی وابسته به مردمان کوشی است که در شاخ آفریقا می‌زیند. اکثریت قاطع سومالیایی‌ها به زبان سومالیایی سخن می‌گویند که از شاخهٔ کوشی زبان‌های آفروآسیایی است. سومالیایی‌ها عمدتاً سنی‌مذهبند. جمعیت سومالیایی‌ها پیرامون ۲۸ تا ۳۰ میلیون تن است که از این تعداد پانزده میلیون در سومالی، هشت و نیم میلیون در اتیوپی، ۲.۴ تا ۳ میلیون در کنیا و ۵۳۴۰۰۰ تن در جیبوتی زندگی می‌کنند. جز آن جمعیت‌های پراکندهٔ سومالیایی در خاورمیانه، آمریکای شمالی، غرب اروپا، منطقهٔ دریاچه‌های بزرگ آفریقا، جنوب آفریقا و اقیانوسیه می‌زیند.

شمال غربی اروپا

شمال غربی اروپا، که گاهی هم نواحی شمالی غرب اروپا خوانده می‌شود، اصطلاحی است که دارای مفهوم جغرافیایی و مردم‌نگاری است.

لوکزامبورگ

لوکزامبورگ، (به لوکزامبورگی: Lëtzebuerg) با نام رسمی دوک‌نشین لوکزامبورگ (به لوکزامبورگی: Groussherzogtum Lëtzebuerg) کشور کوچکی در غرب اروپا است. پایتخت آن شهر لوکزامبورگ می‌باشد. لوکزامبورگ با آلمان، فرانسه و بلژیک مرز مشترک دارد. این کشور با توجه به جمعیت ششصد هزار نفری‌اش از کشورهای ثروتمند اروپایی به حساب می‌آید. لوکزامبورگ همواره شرایط سیاسی و اقتصادی باثباتی داشته‌است.

چرخاب اطلس شمالی

چرخاب اطلس شمالی (به انگلیسی: North Atlantic Gyre)، در اقیانوس اطلس قرار گرفته و یکی از پنج چرخاب اصلی در تمام اقیانوس‌هاست. این چرخاب از کناره‌های استوا تا ایسلند و از کرانه آمریکای شمالی تا غرب اروپا و اروپا کشیده شده‌است.

این چرخاب از چهار جریان جریان گلف استریم در غرب، جریان اطلس شمالی در شمال، جریان قناری در شرق و جریان استوایی شمالی اطلس در جنوب تشکیل شده‌است. این چرخاب در گردش دماشوری نقش مهمی دارد که آب شور را از دریای مدیترانه به غرب می‌برد و سپس از آنجا به سمت شمال می‌برد و پدیدهٔ آب عمیق اطلس شمالی را به وجود می‌آورد.

در چرخاب اطلس شمالی، همچون چرخاب شمالی اقیانوس آرام، زباله‌های دریایی در میان جریان‌ها گیر می‌افتند که در طول دهه‌ها باعث به وجود آمدن زباله‌دان بزرگ اطلس شمالی شده‌است.

چرخاب اطلس شمالی، دریای سارگاسو را در مرکز خود به وجود آورده که به خاطر آب راکد و توده‌های انبوه جلبک دریایی مشهور است.

کشورهای سفلی

کشورهای سفلی (هلندی: de Lage Landen) عنوان منتسب به کشورهای یک منطقهٔ ساحلی در غرب اروپا و تشکیل شده بخصوص از کشورهای هلند و بلژیک می‌باشد که در ارتفاع پایین‌تر از دلتای رود راین، رود شلده و رود موز قرار گرفته که پایین‌تر از سطح دریا هستند، این منطقه شامل محدودهٔ به نسبت وسیعی از اروپا از گراولینز و دانکرک می‌باشد

مترجمینِ کتاب "اروپا از دوران ناپلئون - نوشته دیوید تامسون" (خشایار دیهیمی و احمد علیقلیان) از این کشورها، تحت نامِ "فرو-بومان" یاد کرده اند.

گل (سرزمین)

گُل یا گال (به لاتین: گالیا (Galia))، (به یونانی: گالانیا) منطقه‌ای در غرب اروپا است که امروزه فرانسه، بلژیک، غرب سوییس و بخش‌هایی از هلند و آلمان (کرانه غربی رود راین) در آن قرار دارند.

گاهی اوقات گل به اقوام سلت اطلاق می‌شود، که در زمان‌های بسیار دور در این منطقه زندگی می‌کردند. گل‌ها در زمان قدرت روم در سطح اروپا پراکنده بودند و به زبان گالی سخن می‌گفتند. به علاوهٔ گل‌هایی که در سرزمین فرانسه زندگی می‌کردند قوم دیگری به نام لپونتی وجود داشت که در سرزمین‌های شمالی ایتالیا مسکن داشتند. قوم دیگری به نام هلواتی نیز در شمال رشته کوه آلپ در رائتیا وجود داشت.

مناطق اروپا
اروپای شمالی
اروپای شرقی
اروپای مرکزی
اروپای غربی
اروپای جنوبی

به زبان‌های دیگر

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.