خنجر

خَنجَر،خونگر(به انگلیسی: Dagger) نوعی سلاح سرد است کوتاه، به اندازه کارد، که دو دَم آن تیز و بُرنده است. خنجر های شرقی بیشتر خم است و خنجر های اروپایی بیشتر شبیه یک شمشیر کوتاه است.
این سلاح نباید با «دشنه» (به انگلیسی: Stiletto) استباه شود.
واژه خنجر معربِ خونگر در فارسی است.

نگارخانه

VikingDagger
Art Knives by Buster Warenski

منابع

آپیس

آپیس گاو مقدس مصریان قدیم بود که او را پرستش می‌کردند. نشان آن این بود که دارای پیشانی سفید بر پشت وی شکل عقاب یا کرکس بوده و چون سن گاو از ۲۵ تجاوز می‌کرد، او را در رود نیل غرق می‌کردند و جسد وی را مومیایی کرده و در مقبرهٔ مخصوص قرار می‌دادند.

پرستش گاو آپیس و مراسم نگاهداری مومیائی‌های گاوهای آپیس مرده، تیمار گاو آپیس زنده و رسم قربانی کردن هرساله برای آن، خود محل کسب و درآمد خوبی برای کاهنان معبد پتاه و ایادی و وابستگانشان که کم هم نبودند، بود. از دست دادن این منابع مالی که نفوذ و شان اجتماعی را نیز به همراه داشت، طبیعتاً موجی از مخالفت‌های کاهنین و در پی تحریکات ایشان اغتشاشات اجتماعی را بدنبال آورد و در این ماجرا واژگون جلوه دادن امور نیز به عنوان حربه مؤثر تبلیغاتی، دقیقاً به عنوان جنگ روانی مؤثری مورد استفاده قرار میگرفت.

هرودوت نخستین تاریخنگاری است که گزارش داد کمبوجیه گاو آپیس را با خنجر زخمی‌کرد و این گاو چندی بعد بر اثر زخم خنجر مرد.

آیدا، درخت و خنجر و خاطره

آیدا، درخت و خنجر و خاطره عنوان مجموعه شعری است از احمد شاملو شاعر معاصر ایرانی که بین سال های ۴۳ تا ۴۴ خورشیدی منتشر شد. از مهم‌ترین شعرهای این کتاب می‌توان به چهار شبانه دوستش می‌دارم...، دریغا دره سرسبز...، من مرگ را دیده‌ام...، رود قصیده بامدادی...، با گیاه بیابان...، و نیز از قفس، شکاف، غزلی در نتوانستن، و از مرگ من سخن گفتم اشاره کرد.

تیغ

تیغ به هر ابزار یا بخشی از یک ابزار، جنگ‌افزار یا دستگاه گفته می‌شود که دارای یک لبهٔ تیز برای بریدن، قطع‌کردن یا ایجادِ شکاف است. از شمشیر، خنجر و کارد می‌توان به‌عنوان انواعی از تیغ نام برد.

امروزه به وسیله‌ای که پیرایشگران برای اصلاح سر و و مو از ته استفاده می‌کنند اطلاق می‌شود.

جنبیه

جنبیة یک نوع خنجر عربی است که در کشورهای یمن، عمان و جنوب عربستان سعودی به عنوان یک تزئین در کنار لباس محلی استفاده می‌شود. جنبیه در واقع یکی از صنایع دستی سنتی جزیره‌العرب بوده‌است.

خنجر (فرعون)

خِنجِر فرعونی از دودمان سیزدهم مصر در دوره دوم میانی بوده‌است. نام او در پاپیروس تورین آمده ولی طول دوره فرمانرواییش نامشخص است.

خنجر (مشگین‌شهر)

خنجر روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرکزی، دهستان مشگین غربی قرار دارد.

خنجر ظریف

خنجر ظریف دومین بخش سه گانه نیروی اهریمنی اش می‌باشد.

خنجرقشلاقی

خنجرقشلاقی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ارومیه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.

زخم خنجر رفیق

زخم خنجر رفیق فیلمی به کارگردانی عزیزاله بهادری و نویسندگی احمد نجیب زاده محصول سال ۱۳۵۷ است.

شنل و خنجر (مجموعه تلویزیونی)

شنل و خنجر مارول (به انگلیسی: Marvel's Cloak & Dagger) یک مجموعه تلویزیون کابلی آمریکایی به سبک اکشن و ابرقهرمانی است که توسط جو پوکاسکی و بر اساس شخصیت‌هایی از شرکت مارول کامیکس به همین نام برای شبکهٔ فری‌فورم ساخته شده‌است. این مجموعه نیز در دنیای سینمایی مارول روایت می‌شود. در این فیلم اولیویا هولت و اوبری ژوزف به ترتیب در نقش‌های تندی بوون / خنجر و تایرون جانسون / شنل ایفای نقش می‌کنند، دو نوجوان که قدرت‌های ابرانسانی بدست می‌آورند و با یکدیگر رابطه‌ای عاشقانه بر قرار می‌کنند.

شنل و خنجر فصل اول متشکل از ۱۰ قسمت، از ۷ ژوئن ۲۰۱۸، پخش شد و برای فصل دوم در سال ۲۰۱۹تمدید شد و اکنون در حال پخش است.

شنل و خنجر (کمیک)

شنل (تایرون «تای» جانسون) و خنجر (تندی بوون) (به انگلیسی: Cloak and Dagger) عنوان دو شخصیت خیالی و ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت‌ها به دست بیل مانتلو و اد هانیگان خلق شده‌اند و برای اولین بار در پیتر پارکر، مرد-عنکبوتی تماشایی شماره ۶۴ام (مارس ۱۹۸۲) معرفی شدند.

آن‌ها که قدرت‌هایشان شامل دورنوردی، لمس ناپذیری، متصل شدن به «بُعد نیروی تاریک» (شنل) و ایجاد «خنجر» از نور، پاکسازی اعتیاد از مردم، بهبود دادن به کمک خنجرهای نوری (خنجر) می‌شود، عضو گروه‌هایی همچون مردان ایکس، مردان ایکس تاریک، انتقام‌جویان مخفی، جنگجویان جدید (خنجر)، دختران فراری، مدافعان مخفی و شوالیه‌های مارول (خنجر) هستند. در آوریل ۲۰۱۶، تلویزیون مارول اعلام کرد این دو شخصیت قرار است در مجموعه تلویزیونی مختص به خود، با هنرنمایی اولیویا هولت و اوبری ژوزف در نقش‌های جانسون و بوون حضور پیدا کنند.

لشکر مسلح کوهستانی سیزدهم اس‌اس خنجر (یکم کروات)

لشکر مسلح کوهستانی سیزدهم اس‌اس خنجر در کرواسی معروف به لشکر خنجر (به آلمانی: Die 13. Waffen-Gebirgs-Division der SS "Handschar", kroatische Nr. 1) یکی از لشکرهای تفنگ‌داران کوهستانی وافن اس‌اس بود که در کنار ارتش آلمان نازی خدمت می‌کرد ولی هرگز بخشی از ارتش آلمان نازی نبود. این لشکر در خدمت دولت مستقل کرواسی بود و به منظور انجام عملیات علیه پارتیزان‌های یوگسلاو، وارد درگیری‌ها می‌شد. دولت مستقل کرواسی، یک دولت دست نشانده آلمان نازی بود که تقریباً تمام کرواسی امروزی و همه بوسنی و هرزگوین امروزی و بخشی از صربستان را در بر می‌گرفت. لشکر خنجر از مارس تا دسامبر ۱۹۴۴ به کار گرفته شد. این لشکر به افتخار خنجری که پلیس‌های ترک در قرونی که این منطقه بخشی از امپراتوری عثمانی بود حمل می‌کردند خنجر نامیده شد. این لشکر اولین لشکر غیر آلمانی وافن اس‌اس بود، و تشکیل آن نشان دهنده بسط وافن اس‌اس به یک نیروی نظامی چند قومی بود. این لشکر که از مسلمانان بوسنیایی (قومیت بوسنیاک) و برخی کاتولیک‌های کروات و افسران یوگسلاو فولکس‌دویچه آلمانی (قومیت آلمانی) تشکیل شده بود سوگند وفاداری هم به آدولف هیتلر و هم به رهبر کروات آنتی پاولیچ را درخواست می‌کرد.

میر نوروزی

میر نوروزی نوعی نمایش کمدی‌گونهٔ ایرانی که ریشه در آیین‌های کهن داشت و شکل تکامل‌یافته‌ای از نمایش عمرکشان بود. نمایش میرنورزوی در اولین چهارشنبهٔ هرسال برای شادی همگانی اجرا می‌شد.

میرنوروزی از مراسم وابستهٔ جشن نوروز بود که در ایران مقارن با بهار انجام می‌دادند. در ایران رسم بود در ایام عید نوروز محض تفریح عمومی و مضحکه فردی عامی و از میان مردم را به عنوان پادشاه یا امیر یا حاکمی موقتی به نام میر نوروزی انتخاب می‌کردند و فرمانروایان و حکام محلی، برای یک یا چند روز زمام امور شهری را به عهده‌اش می‌سپردند. در مدت امارت موقتی میر نوروزی ظاهراً عنان اختیار را به دست وی سپرده و اوامر او را رعایت کرده و لازم الاجرا می‌دانسته‌اند. پس از انقضای ایام نوروز پادشاهی او نیز به پایان می‌رسیده‌است. از آغاز تا انجام دوره حکومت سپنجی (حکومت عاریتی) حق هر گونه خندیدن یا تبسم از میر نوروزی سلب می‌شد و وظیفهٔ همگان این بود که در صورت مشاهدهٔ کمترین خنده یا تبسم از میر وی را از مقام خلع کنند. بزرگان شهر نیز امکانات گوناگون و شمشیر و خنجر و و انواع وسایل مورد نیاز را در اختیار وی و یارانش می‌گذارده‌اند و مردم شهر هم دستورهای میر را که بسیاری از آن‌ها در جهت فراهم ساختن شادی و نشاط و سرگرمی عموم و خنداندن طبقات مردم صادر می‌شده، به طیب خاطر اجرا می‌کرده‌اند.اعضای حکومت سپنجی میر عبارت بوده‌اند از:

میر یا امیر

کهن وزیر که مشاور میر بوده و از میان پیرمردان بذله‌گو و نکته‌پرداز انتخاب می‌شده‌است.

وزیر دست راست که اوامر عادی و معمولی را برعهده داشته‌است.

وزیر دست چپ که مأمور اجرای دستورهای غیرعادی و مضحک بوده‌است.

میرزا که سمت منشی‌گری داشته‌است.

مرد گوپال زیوین که همواره کوپالی سیمین در دست داشته و فرمان‌های میر را به دیگران ابلاغ می‌کرده‌است.

وشکه‌رن که لباسی از پوست پشمی حیوانات می‌پوشیده و زنگوله‌های متعدد به آن می‌بسته‌است. این شخص با طنزها و شوخی‌های گوناگون موجبات خندهٔ دیگران را فراهم می‌ساخته و جز میر همه را به باد شوخی و مسخره می‌گرفته‌است.

خدمتگزاران و خنجر زنان که لباس دسته اخیر غالباً سرخ‌رنگ بوده‌است.

رامشگران و نوازندگان محلی که در دستگاه امیر به نوازندگی و رامشگری می‌پرداخته‌اند.این رسم هر ساله به صورت نمایشنامهٔ مضحک و نشاط‌انگیزی برگزار می‌شده‌است.واضح است که جز تفریح و خنده و بازی هیچ منظور دیگری در بین نبوده‌است و احکامی که میرنوروزی صادر می‌کرده، پس از نوروز به حال اول بازگردانده می‌شده‌است. نظیر این جشن در بابل و در بین ملل دیگر نیز مرسوم بود. نشانی از این رسم را در اثر سروانتس به نام دن کیشوت نیز ملاحظه می‌کنیم. قهرمان داستان را که علی‌الظاهر سفیه و ابله است در شهری لباس شاهان می‌پوشانند که چند روزی حکومت کند و مردمان تفریح نمایند. همچنین از شواهد چنین بر می‌آید که انتخاب میر نوروزی نه تنها در نقاط ایرانیان در سرآغاز سال نو مرسوم بوده بلکه پا به پای گسترش آئین نوروزی در قلمرو اسلام که به وسیله ایرانیان انجام می‌گرفته، برگزیدن میر نوروزی در برخی از کشورها از جمله مصر نیز رواج عام یافته بوده‌است.

وگاف

وگاف یا اوگاف فرعونی از دودمان سیزدهم مصر باستان بود در دوره دوم میانی بود.

پشت و خنجر

پشت و خنجر فیلمی به کارگردانی ایرج قادری و نویسندگی سعید مطلبی محصول سال ۱۳۵۶ است.

پلاک طلایی مرد ماد با خنجر

پلاک طلایی مرد ماد با خنجر یکی از ۱۷۰ اشیای گنجینه آمودریا است که متعلق به دوران هخامنشیان (سده ۴ تا ۵ پیش از میلاد)می‌باشد. این پلاک برجسته‌کاری شده و دیگر قطعات گنجینه آمودریا که از جنس طلا و نقره می‌باشند، در نیایش‌گاهی در منطقه تخته قباد (کواد) تاجیکستان کشف شده‌اند. این مجموعه که با ارزش‌ترین گنج بر جای مانده از دودمان هخامنشی است، در موزه ویکتوریا و آلبرت و موزه بریتانیا نگهداری می‌شوند. پلاک طلایی مرد ماد با خنجر که یکی از ۵۰ پلاک نازک گنجینه آمودریا است، همانند دیگر پلاک‌های مشابه، مردی را نشان می‌دهد که لباس او به سبک مردمان اهل ماد است. مرد در حالی که به سبک حجاری‌های تخت جمشید، بر لباسش یک آکیناکه (شمشیر کوتاه) آویخته شده‌است، دسته‌ای از برسم را در جلو سینه‌اش گرفته و با دست راست آن را حمل می‌کند. این مرد احتمالاً مجری یک سنت مذهبی است زیرا در دست خود دسته‌ای برسم را گرفته‌است. منظور از ساخت پلاک و هدف وجود آن در نیایش‌گاه کاملاً مشخص نیست، اما ظاهراً این پلاک‌ها به صورت نذر و وقف به این پرستش‌گاه یا زیارت‌گاه پیشکش شده‌است.

چاقو

چاقو یا کارد ابزاری تیز است که برای بریدن به‌کار می‌رود. رایج‌ترین طرح برای یک چاقو به شکل یک تیغهٔ تیز فلزی است که به‌وسیلهٔ یک زبانه به یک دسته پیوند داده شده‌است. از چاقوها از دوران نوسنگی تاکنون نیز به‌عنوان ابزار یا جنگ‌افزار بهره‌گیری شده‌است. از چاقوهای نخستین، ابزارهای دیگری مانند ساطور، خنجر و شمشیر مشتق شده‌اند. کارد و چاقو این دو واژه هر یک برای آلت یا وسیله‌ای برنده به کار می‌رود ولی آلتی که کارد نامیده می‌شود با آلتی که چاقو خوانده می‌شود فرق دارد. چاقو آلتی است که لبهٔ برندهٔ آن در دستهٔ آن بر می‌گردد و می‌خوابد و لذا می‌توان آن را در جیب هم گذاشت ولی کارد وسیله ایست که لبهٔ آن روی دسته بر نمی‌گردد. پس آلت برنده‌ای که همراه با چنگال سر میز غذا خوری می‌گذارند کارد است نه چاقو.

کاردهای گوناگونی وجود دارند که برای کارکردهای گوناگون به‌کار می‌روند، مانند:

کارد میوه‌خوری، غذاخوری، چاقوی حکاکی، گل‌کنی، دالبُرزنی، توپی‌کنی، ضامن‌دار و جز اینها.ابزاری که برای تیز کردن لبهٔ چاقو به‌کار می‌رود، چاقوتیزکن نام دارد.

استان زنجان از مراکز برجستهٔ چاقوسازی در ایران است.

کلورز

کلورز، یکی از روستاهای رستم‌آباد (گیلان) و نام یکی از محلات شهر رستم‌آباد است و در بخش مرکزی شهرستان رودبار قرار دارد.

این منطقه از دیرباز، جایگاهی مهم در تاریخ ایران و گیلان داشته‌است. تپهٔ باستانی گنج پر (گنجِپَر)، در محلّهٔ جلالیه - در سمت شمالی جادهٔ کلورز - قرار دارد. طبق برآوردهای صورت گرفته توسط باستان‌شناسان، سابقهٔ سکونت آدمی در تپهٔ «گنجِپَر»، به حدود ۳۰۰ هزار سال می‌رسد. گنج پر، محوطه‌ای منحصر به فرد در استان گیلان است؛ زیرا کاوش‌های باستان‌شناسی در تپهٔ باستانی کلورز نشان می‌دهد که اقوام ساکن در این منطقه، با استفاده از خشت، سنگ و آجر، قلعه و عمارات بزرگی پدیدآورده بودند. پیش از این تصور می‌شد که اقوام ساکن در نواحی شمالی کشور به ویژه در گیلان، به علّت کوچ‌رو بودن، فاقد خانه‌های مسکونی بودند یا اگر خانه‌هایی نیز در مناطق شمالی کشور ساخته شده است، چوبی بوده و به همین علت، امروزه اثری از آن وجود ندارد.

محوطه باستانی کلورز را علی حاکمی کاوش کرده بود که کتاب کاوش‌های باستان‌شناسی رودبار گیلان، ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۷ هجری خورشیدی مربوط به کاوش‌های علی حاکمی در منطقه رودبار گیلان است که پس از ۵۰ سال به کوشش شاهین آریامنش منتشر شده‌است. در این کاوش‌ها افزون بر سفالینه، خنجر، شمشیر، پیکرک انسان و حیوان، اشیاء زرین و سیمین به دست آمد که نمونه آن گردنبندی با نشان چلیپای شکسته است. همچنین دو جام از این محوطه به دست آمده‌است که یکی از آن‌ها زرین است و دیگری ترکیبی از زر و مفرغ (برنز) است

در قرون اخیر نیز به علت وجود بازارچه‌های مهم و عبور راه ارتباطیِ گیلان و فلات مرکزی ایران از این منطقه، کلورز توانسته است جایگاه ویژه خود را حفظ نماید.

منطقهٔ توریستی سلانسر در سمت شمال‌غربیِ کلورز قرار دارد و بهترین راه دسترسی به آن از طریق جادهٔ کلورز می‌باشد.

کندک خنجر

کندک خنجر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هفتکل در استان خوزستان ایران است.

به زبان‌های دیگر

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.