جزایر ریوکیو

جزایر ریوکیو زنجیره‌ای از جزایر آتشفشانی متعلق به ژاپن است که از کیوشو به تایوان گسترش دارد: اوسومی، جزیره تاکارا، جزایر آمامی، جزایر اوکیناوا و جزایر ساکیشیما (بعدها به جزایر میاکو و جزایر یائه‌یاما تقسیم شد)، با یوناگونی جنوبی این جزایر را تشکیل می‌دهند. بزرگترین جزیرهٔ آن جزیره اوکیناوا است.

پادشاهی ریوکیو زمانی منطقه‌ای مستقل بود و مردم ریوکیو فرهنگی تا اندازه‌ای متفاوت نسبت به بقیه ژاپن دارند. زبان ریوکیویی از خانواده زبان‌های ژاپنی‌تبار است.

جزایر ریوکیو
نام محلی: Nansei-shotō (南西諸島?, Southwest Islands)
Ryūkyū-shotō (琉球諸島?, Ryukyu Islands)
Ruuchuu (ルーチュー?, Okinawan language)
Location of the Ryukyu Islands
جغرافیا
مکاندر مرز مابین دریای چین شرقی و دریای فیلیپین
مجموع جزیره‌هابیش از ۱۰۰
جزیره‌های مهمجزیره اوکیناوا، آمامی اوشیما
مساحت۴٬۶۴۲٫۱۱ کیلومتر مربع (۱٬۷۹۲٫۳۲۹ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع۱٬۹۳۶ متر (۶٬۳۵۲ پا)
بلندترین نقطهMt. Miyanoura-dake
کشور
استان‌هایاستان کاگوشیما
استان اوکیناوا
اطلاعات جمعیتی
DemonymRyukyuans
جمعیت۱٬۵۵۰٬۱۶۱ (از ۲۰۰۵)
تراکم۳۳۳٫۹۳ /کیلومتر مربع (۸۶۴٫۸۷ /مایل مربع)
گروه‌های قومیریوکیویی، ژاپنی

منابع

استان اوکیناوا

استان اوکیناوا (به ژاپنی: 沖縄県) جنوبی‌ترین استان کشور ژاپن است.

این استان شامل صدها جزیره از جزایر ریوکو می‌شود. مرکز این استان، شهر ناها است که در جزیرهٔ اوکیناوا واقع شده‌است.

تاریخ جزایر ریوکیو

تاریخ جزایر ریوکیو یا تاریخ استان اوکیناوا شامل تاریخ جزایر ریوکیو و مردم آن می‌شود و از دوران پیش از تاریخ، تا تاریخ نوین این جزایر را در بر می‌گیرد.

توفند لکیما (۲۰۱۹)

توفند لکیما (انگلیسی: Typhoon Lekima)توفندی است که از 2 اوت جزایر ریوکیو، تایوان و چین شرقی را درنوردیده است. این توفند دومین توفند پرهزینه ثبت شده در تاریخ چین است. این توفند از 9 اوت در چجیانگ و از 11 اوت در شاندونگ سبب بارش سیل آسا شده است. این توفند دست کم 89 کشته و 7.4 میلیارد دلار خسارت در چین به بار آورده است.

جزایر ساتسونان

جزایر ساتسونان(به انگلیسی: Satsunan Islands)(به ژاپنی: 薩南諸島) نام مجموعه‌ای از جزایر جنوبی کشور ژاپن است که بین مدارهای ۲۷ تا ۳۱ درجه شمالی و ۱۲۸ تا ۱۳۱ درجه شرقی امتداد دارند.

این جزایر که قسمتی از استان کیوشو هستند، از شمال به تنگه اوسومی و از جنوب به جزایر ریوکیو محدود شده‌اند.

اصلی‌ترین جزایر واقع در مجمع الجزایر ساتسونان عبارت اند از:

جزایر اوسومی، جزایر توکاراشیما، جزیره یاکوشیما، جزیره تانگاشیما، جزیره کوچی نوشیما، جزیره ناکانوشیما، جزیره سوانوزه جیما، جزیره آکوزکی جیما، جزیره کیکای جیما، جزیره آمامیوشیما، جزیره توکونوشیما، جزیره اوکینوارابوجیما و جزیره یورون جیما.

پس از جنگ جهانی دوم جزایر توکاراشیما و آمامیوشیما توسط نیروهای نظامی ایالات متحده اشغال شدند که به ترتیب در سال‌های ۱۹۵۲ و ۱۹۵۳ دوباره به ژاپن باز پس داده شدند.

جزیره اوکیناوا

جزیره اوکیناوا (به انگلیسی: Okinawa Island) از جزیره‌های ژاپن در اقیانوس آرام و بزرگ‌ترین جزیره در میان جزایر اوکیناوا و جزایر ریوکیو است. مساحت این جزیره ۱٫۲۰۱ کیلومتر مربع است و در ۶۴۰ کیلومتری جنوب ژاپن واقع شده است. شهر ناها، مرکز استان اوکیناوا در این جزیره است.

میزان طول عمر ساکنان جزیره اوکیناوا همراه با جزیره ساردنی در دریای مدیترانه به عنوان یکی بالاترین نرخ‌های طول عمر در جهان شناخته می‌شود.

جزیره‌های ساکیشیما

جزیره‌های ساکیشیما به مجموعه جزیره‌های جنوبی جزایر ریوکیو در اقیانوس آرام گفته می‌شود که شمارشان حدود بیست جزیرهٔ کوچک است.

حشره‌خوار ریوکیو

حشره‌خوار ریوکیو (نام علمی: Crocidura orii) نام یک گونه از سرده حشره‌خوارهای دندان‌سفید است.

خاندان شیمازو

خاندان شیمازو (به ژاپنی: 島津氏 Shimazu-shi) یکی از دایمیو‌های قلمروی ساتسوما بود که منطقه نفوذ آن ولایت‌های ساتسوما، اوسومی و هیوگا در ژاپن را در بر می‌گرفت.

یکی از شعبه‌های خاندان شیمازو، خاندان ایماایزومی نام داشت. تنشو-این همسراصلی شوگون سیزدهم، دخترِ شیمازو تاداتاکه رهبر این شعبه از خاندان شیمازو بود.

زمین‌لرزه ۱۹۹۸ جزایر ریوکیو

زمین‌لرزه جزایر ریوکیو در تاریخ ۰۱۹۹۸-۰۵-۰۳ ۳ مه ۱۹۹۸ میلادی، برابر با ‎۱۳ اردیبهشت ۱۳۷۷، ساعت ۲۳:۳۰:۲۱ به زمان یوتی‌سی در دریای فیلیپین رخ داد. ژرفای این زلزله ۲۳٫۹ کیلومتر بود، و بزرگی آن ۷٫۴ در مقیاس Mw اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز دوشنبه، ساعت ۷ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی +۸ بوده‌است .

سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز رومرکز این زمین‌لرزه را در مختصات ۲۲٫۳۰۶°شمالی ۱۲۵٫۳۰۸°شرقی / 22.306; 125.308 و ژرفای آنرا در ۳۳ کیلومتر گزارش کرده‌است. بزرگی برگزیدهٔ این سازمان از میان بزرگیهای محاسبه‌شدهٔ مختلف ۷٫۵ در مقیاس Mw بوده و از دید اثر، در میان چهار دسته‌بندی «نامحسوس»، «محسوس»، «زیان‌آور» یا «با تلفات»، زلزله را «محسوس» اعلام کرده‌است.

پروژهٔ «تنسور گشتاور مرکزوار» زاویه‌های (راستا، شیب، ریک) گسل سازندهٔ زمین‌لرزه و صفحه عمود بر آنرا (°۱۳۹، °۸۲، °۱) یا (°۴۹، °۸۹، °۱۷۲) و نوع گسل را «امتدادلغز» فرارسانده‌است.

شو تای

شو تای آخرین پادشاه پادشاهی ریوکیو بود.

صفحه دریای فیلیپین

صفحه دریای فیلیپین یا صفحه فیلیپین یک صفحه زمین‌ساختی است که از سنگ‌کره اقیانوسی تشکیل شده و از دریای فیلیپین تا شرق کسور فیلیپین گسترده شده است. بیشتر بخش‌های فیلیپین شامل لوزون شمالی بخشی از کمربند جنبان فیلیپین به‌شمار می‌رود که از نظر زمین‌شناسی و زمین‌ساخت با صفحه دریای فیلیپین تفاوت دارند.

صفحه دریای فیلیپین در بخش شمالی خود با صفحه اختسک در محل ناوه نانکایی برخورد می‌کند. صفحه دریای فیلیپین، صفحه آمور و صفحه اختسک در کوه فوجی ژاپن به هم می‌رسند. در این محل پوسته ضخیم‌شده کمان ایزو-بونین-ماریانا با ژاپن برخورد کرده و زون برخوردی ایزو را پدید آورده است.

بخش شرقی صفحه دریای فیلیپین دارای مرز همگرا با صفحه اقیانوس آرام است و در محل درازگودال ایزو-اوگاساوارا در حال فرورانش است. بخش شرقی این صفحه شامل جزایر ایزو، جزایر اوگاساوارا (بونین) و جزایر ماریانا است که کمان ایزو-بونین-ماریانا را پدید آورده است. میان صفحه دریای فیلیپین و صفحه ماریانا نیز مرز واگرایی وجود دارد که بر جزایر ماریانا منطبق است.

صفحه دریای فیلیپین در جنوب توسط صفحه کارولین و صفحه بردز هد محدود می‌شود. در غرب و در محل درازگودال فیلیپین و درازگودال لوزن شرقی نیز صفحه دریای فیلیپین به زیر کمربند جنبان فیلیپین رانده می‌شود

صفحه دریای فیلیپین در شمال غرب به تایوان و جزایر ریوکیو بر روی صفحه اوکیناوا و جنوب ژاپن بر روی صفحه آمور می‌رسد.

فردوسی هندی

فردوسی هندی (نام علمی: Erythrina variegata) نام یک گونه از سرده فردوسی است.

قلمروی ریوکیو

قلمروی ریوکیو (به ژاپنی: 琉球藩 Ryūkyū han) یک هان (ژاپن) بود که به مدت کوتاهی از ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۹ قبل از تشکیل استان اوکیناوا وجود داشت.

لیلیوم لانگیفلوروم

لیلیوم لانگیفلوروم(نام علمی: Lilium longiflorum) نام یک گونه از سرده گل سوسن است.

ناها، اوکیناوا

ناها (به ژاپنی: 那覇市) مرکز استان اوکیناوا در ژاپن است.

شهر امروزی ناها رسماً در تاریخ ۲۰ مه ۱۹۲۱ بنیاد شد ولی سکونتگاه ناها پیش از آن طی سده‌های پیاپی از مهم‌ترین و پرجمعیت‌ترین نقاط جزایر ریوکیو بوده‌است.

ناها کانون سیاسی، اقتصادی و فرهنگی استان اوکیناوا است. در سده‌های میانه و اوایل دوره‌های معاصر، این شهر مرکز بازرگانی در پادشاهی ریوکیو به‌شمار می‌آمد.

پادشاهی ریوکیو

پادشاهی ریوکیو (به ژاپنی: 琉球王国، ریوکیو اوکوکو) (به ریوکیویی: 琉球國، روچو کوکو) (چینی سنتی: 琉球國) (چینی ساده‌شده: 琉球国) (به پین‌یین: Liúqiú Guó) که با نام تاریخی انگلیسی Lewchew یا Luchu شناخته می‌شود یک پادشاهی مستقل بوده که بر بیشتر جزایر ریوکیو از قرن پانزدهم تا قرن نوزدهم میلادی فرمانروایی می‌کرده‌است. پادشاهان ریوکیو مردمان جزیره اوکیناوا را متحد کرده و قلمرو خود را تا جزایر آمامی (امروزه متعلق به استان کاگوشیمای ژاپن است) و جزایر ساکیشیما نزدیک تایوان گسترش دادند. با وجود اندازه کوچک، این پادشاهی نقش مهمی در تجارت دوران قرون وسطی شرق و جنوب‌شرق آسیا بر عهده داشت.

پایگاه هوایی کادنا

پایگاه هوایی کادنا در اوکیناوا محلی در ژاپن است که سربازان آمریکایی در آن مستقر می‌باشند و گهگاه وجود چنین پایگاه و حضور نظامیان بیگانه در ژاپن مورد مماشات سیاسی و مردمی ژآپنی‌ها با امریکا قرارگرفته زیرا ژاپنی‌ها از حضور سربازان بیگانه در کشورشان ناخرسند می‌باشند.

کاراته

کاراته (به ژاپنی: 空手) نوعی هنر رزمی متعلق به جزایر ریوکیو است، جایی‌که امروز در اوکیناوای ژاپن قرار دارد. این رشته از ترکیب روش‌های جنگی بومی و محلی این منطقه معروف به ته (معنی تحت‌اللفظی: دست) پدید آمده‌است. کاراته یک هنر رزمی مبتنی بر ضربه زدن است که از ضربات مشت، لگد، زانو، آرنج و تکنیک‌های دستِ بازمانند دست چاقویی تشکیل می‌شود. در برخی سبک‌ها فنون گلاویزی، قفل مفصل، مهاری، پرتابی و ضربه به نقاط حساس نیز آموزش داده می‌شود. هنرجویان این رشته کاراته‌کا نامیده می‌شوند.

تکامل کاراته تا سدهٔ نوزدهم در جزایر ریوکیو پیش از آن که به قلمرو ژاپن ملحق شود، اتفاق افتاد. در اوایل سدهٔ بیستم در پی دورانی از تبادلات فرهنگی بین ریوکیو و ژاپن به سرزمین اصلی ژاپن معرفی شد. در ۱۹۲۲ وزارت آموزش ژاپن گیچین فوناکوشی (بنیان‌گذار کاراته مدرن) را برای نمایش کاراته به توکیو دعوت کرد. در ۱۹۲۴ دانشگاه کیو نخستین باشگاه دانشگاهی کاراته را تأسیس کرد و تا سال ۱۹۳۲ در تمام دانشگاه‌های اصلی ژاپن باشگاه‌های کاراته بر پا شده بود. در این دوران که نظامی‌گرایی ژاپنی اوج گرفته بود، نام این رشته از واژه‌ای با معنی تحت‌اللفظی «دست‌چینی» به واژه‌ای هم‌نوا با معنی «دست خالی» تغییر کرد. البته هر دو کلمه کاراته تلفظ می‌شوند. این تغییر نشانگر اشتیاق ژاپنی‌ها به معرفی این رشته به عنوان یک هنر رزمی ژاپنی بود. پس از جنگ جهانی دوم اوکیناوا یک قرارگاه نظامی مهم ایالات متحده آمریکا شد و تمرین کاراته در میان نظامیان ساکن این جزیره محبوبیت یافت.

فیلم‌های سینمایی رزمی دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ کمک زیادی به افزایش محبوبیت کاراته کردند و به گشایش باشگاه‌های کاراته در بسیاری از نقاط دنیا منجر شدند.شیگارو اگامی مدرس ارشد شوتوکان معتقد است «اکثر هنرجویان کاراته در کشورهای دیگر کاراته را فقط برای تکنیک‌های مبارزه‌ای آن دنبال می‌کنند … فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی، کاراته را به مثابهٔ روشی جادویی برای جنگیدن معرفی می‌کنند که قادر به کشتن یا مجروح کردن حریف در یک چشم برهم زدن است … رسانه‌های جمعی یک هنر ساختگی را معرفی می‌کنند که بسیار دور از واقعیت است.» شوشین ناگامینه نیز معتقد است «کاراته را می‌توان یک نبرد درونی یا ماراتونی توصیف کرد که تمام عمر طول می‌کشد و موفقیت در آن تنها از مسیر خویشتن‌داری، تمرین سخت و ابتکارات خلاقانه میسر است.»

برای بسیاری از هنرجویان، کاراته یک تمرین عمیق فلسفی است. کاراته-دو به آموزش اصول اخلاقی می‌پردازد و می‌تواند جنبهٔ معنوی برای پیروان آن داشته باشد. امروزه کاراته برای کمال شخصی، دفاع شخصی، و به عنوان یک ورزش آموخته می‌شود. کاراته در برنامه المپیک، بازی‌های جهانی، و بازی‌های آسیایی قرار دارد. این رشته در جریان رأی‌گیری کمیته بین‌المللی المپیک در ۴ اوت ۲۰۱۶ در برزیل توانست اکثریت آراء برای ورود به المپیک را کسب کند و به عنوان یک رشته المپیکی به رسمیت شناخته شود و از بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ ژاپن وارد بازی‌های المپیک خواهد شد. «وب ژاپن» وب‌گاه متعلق به وزارت خارجه ژاپن تعداد هنرجویان کاراته در سراسر جهان را حدود ۵۰ میلیون نفر برآورد کرده‌است.این ورزش در المپیک 2024 حضور ندارد. ودر بازی‌های اسیایی نیز حذف شد.

گربه ایریوموته

گربه ایریوموته (نام علمی: Prionailurus bengalensis iriomotensis) نام یک زیرگونه از گونه گربه پلنگی است.

منطقه‌ها
استان‌ها

به زبان‌های دیگر

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.