جان برین

جان برین (انگلیسی: John of Brienne; ح. 1170 – 19–23 march ۱۲۳۷ (۶۶-۶۷ ساله))، کنت برین، امپراتور لاتین قسطنطنیه و پادشاه اورشلیم در قرن ۱۲ و ۱۳ میلادی بود.

جان برین
I. János jeruzsálemi király
جان به همراه همسرش، ماریا مونفروا
امپراتور لاتین قسطنطنیه
همراه با بالدوین دوم، امپراتور لاتین
سلطنت۱۲۲۹–۱۲۳۷
تاج‌گذاری۱۲۳۱
پیشینبالدوین دوم، امپراتور لاتین
جانشینبالدوین دوم، امپراتور لاتین
پادشاه اورشلیم
همراه با ماریا مونفروا (۱۲۱۰–۱۲۱۲), و ایزابلا دوم اورشلیم (۱۲۱۲–۱۲۲۵)
سلطنت۱۲۱۰–۱۲۲۵
تاج‌گذاری۳ اکتبر ۱۲۱۰
پیشینماریا مونفروا
جانشینایزلابلا دوم اورشلیم و فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم
کنت برین
سلطنت۱۲۰۵/۰۶–۱۲۲۱
پیشینوالتر سوم، کنت برین
جانشینوالتر چهارم، کنت برین
همسرماریا مونفروا
استفانیه آرمانیه
برنگاریا لئون
خاندانخاندان برین
پدرآراد دوم، کنت برین
مادرآگنس
زادروزح. 1170
مرگ۱۹–۲۳ مارس ۱۲۳۷ (۶۶-۶۷ ساله)
قسطنطنیه
خاک‌سپاریایا صوفیه، قسطنطنیه
دین و مذهبکلیسای کاتولیک

منابع

آلبرت ورسلی

آلبرت ورسلی (انگلیسی: Albert of Vercelli; ۱ ژانویهٔ ۱۱۴۹ – ۱۴ سپتامبر ۱۲۱۴) اسقف لاتینی اورشلیم در بین سال‌های ۱۲۰۵ تا ۱۲۱۴ و قدیس مسیحی بود. پس از مرگ آموری، پادشاه اورشلیم در سال ۱۲۰۵، پاپ اینوسنت سوم، آلبرت ورسلی را به ریاست کلیسای اورشلیم و اسقفی این شهر منصوب کرد. او به‌عنوان نماینده پاپ در این شهر، بوهموند چهارم را در سال ۱۲۰۸، به اتهام قتل اسقف پیتر تکفیر کرد. در همان سال به‌دنبال انتخاب همسر برای ملکه مری اورشلیم، سرانجام جان برین را برای این امر و سرانجام انتصاب او به مقام پادشاهی برگزید. با مرگ مری در سال ۱۲۱۲، آلبرت از جان برین در مقابل بارون‌های مخالف و معترض حمایت کرد. او همچنین در نزاع میان هیو اول قبرس و نایب‌السطنه‌اش نقش میانجی را برعهده داشت و با استفاده از اختیارات خود در انتخاب اسقف نیکوزیا، اعمال نفوذ کرد. وی سرانجام در سال ۱۲۱۴، در نبردی در عکا، به دست یکی از شوالیه‌ها به‌قتل رسید.

ایزابلا دوم اورشلیم

ایزابلا دوم اورشلیم (انگلیسی: Isabella II of Jerusalem; c. 1212 – 25 april ۱۲۲۸ (۱۵-۱۶ ساله))، ملکه سیسیل، امپراتوری مقدس روم و پادشاهی اورشلیم بود که در قرن ۱۲ و ۱۳ میلادی زندگی می‌کرد.

جنگ صلیبی ششم

جنگ صلیبی ششم (انگلیسی: Sixth Crusade) یا جنگ صلیبی فریدریش دوم (انگلیسی: Frederick II's Crusade) در تلاشی مجدد برای بدست آوردن اورشلیم به سال ۱۲۲۸ آغاز گردید و در سال ۱۲۲۹ خاتمه یافت. پس از گذشت ۷ سال از جنگ صلیبی پنجم که به شکست صلیبیون انجامید، فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم، جنگ صلیبی جدیدی را جهت تصرف مجدد پادشاهی اورشلیم آغاز کرد که در حقیقت نه یک جنگ صلیبی تمام عیار بلکه مکاتبات دوستانه و حاکی از تعارف بین امپراتور فریدریش و سلطان کامل ایوبی بود. بعد از این مکاتبات و عقد صلح نامه‌ای جدید، اورشلیم و تعدادی از مناطق اطراف آن برای مدت حدود ۱۵ سال در اختیار مسیحیان قرار گرفت، هر چند مسلمین نیز مجاز بودند که به راحتی و بدون دردسر به بیت‌المقدس و مسجدالاقصی در جهت زیارت بروند.

در ۱۲۲۲ میلادی، جان برین، به قصد تحریک پاپ و پادشاهان غرب اروپا برای تدارک جنگ جدیدی با مسلمانان و نیز یافتن همسر مناسبی برای دخترش یولاند، که وارث تاج و تخت اورشلیم بود، راهی اروپا شد. او و کاردینال پلاجیو دراواخر مه ۱۲۲۲ با پاپ هونوریوس ملاقات کردند و نظر مساعد وی را برای تدارک جنگ صلیبی جدید به دست آوردند. همزمان، جان برین، یولاند را به همسری فردریش دوم، امپراتور پر قدرت مقدس روم، درآورد. فردریش از نمایندگان پاپ که در ژوئیه ۱۲۲۵ به دیدارش رفته بودند، خواست تا حمله به مشرق زمین را دو سال به تعویق بیندازند که پاپ این درخواست وی را پذیرفت.

دو سال بعد، پاپ جدید، گریگوری نهم، از فردریش خواست که به وعده‌اش عمل کند. امپراتور مقدس روم، که به پادشاه اورشلیم ملقب شده بود، پس از تعلل بسیار، راهی شرق شد، اما در میانه راه بیمار شد و از این‌رو، فرماندهی سپاهش را بر عهده بطرک اورشلیم گذاشت و پاپ را نیز از ماجرا مطّلع ساخت. پاپ اقدام امپراتور را نوعی خودداری از رفتن به مشرق دانست و وی را در نوامبر ۱۲۲۷ تکفیر کرد و از شرکت در جنگ‌های صلیبی محروم ساخت. با این حال، در ژوئن ۱۲۲۸، فردریش بدون توجه به فرمان تحریم، با پانصد تن از سواران خود راهی مشرق شد. وی برای اثبات حق حاکمیتش بر جزیره قبرس، حدود یک ماه در آن‌جا اقامت گزید و سپس در سپتامبر ۱۲۲۸ به سمت عکا حرکت کرد. فردریش، به رغم علاقه‌اش به مسلمانان و طرد شدن از طرف پاپ و کمبود نیروی نظامی، بر آن شد تا به حمله‌اش جنبه سیاسی بدهد. شرایط زمانی نیز به او یاری رساند؛ چه، پس از اخراج صلیبیان از مصر، از اواخر ۱۲۲۳ به تدریج میان فرزندان ملک عادل اختلافات شدیدی رخ نمود؛ ملک کامل از فردریش و ملک معظم از جلال‌الدین خوارزمشاه، یاری خواست. فردریش پس از ورود به عکا، با اعزام پیکی نزد ملک کامل به او یادآوری کرد که در پاسخ به درخواست استمداد او آمده و اینک او باید به وعده‌هایش مبنی بر تسلیم اورشلیم عمل کند. پس از مذاکرات طولانی بالاخره در ۱۸ فوریه ۱۲۲۹ قرارداد صلحی به مدت ده سال و پنج ماه میان فردریش دوم و ملک کامل منعقد گردید و به موجب آن شهر اورشلیم و بیت‌لحم، به شرط آنکه بناهای مقدس عیسوی آن نوسازی نشود، به صلیبیون واگذار گردید؛ که این معاهده با مخالفت عمومی مسلمانان روبه‌رو شد. ملک ناصر داود، حاکم دمشق، از شیخ شمس‌الدین سبط ابن جوزی خواست تا در جامع دمشق، با برانگیختن احساسات مردم، به تقبیح این معاهده بپردازد. دیگر گروه ناراضیان، صلیبیون بودند که دستاورد بزرگی را که فردریش بدون جنگ به دست آورده بود، به درستی درنیافتند و حتی پاپ علیه املاک فردریش در ایتالیا اقداماتی کرد که وی را ناگزیر نمود در ۱۲۲۹ به اروپا بازگردد. بدین‌ترتیب، ششمین جنگ صلیبی به پایان رسید.

جنگ صلیبی هفتم

جنگ صلیبی هفتم (انگلیسی: Seventh Crusade) یا هفتمین جنگ صلیبی تلاشی جهت تصرف مجدد اورشلیم که پس از جنگ صلیبی ششم و بارونی، مجدداً توسط ایوبیان تسخیر شده بود، به رهبری لوئی نهم، پادشاه فرانسه در سال ۱۲۴۸ میلادی آغاز شد که تا سال ۱۲۵۴ به طول انجامید. با عزیمت هیئتی از چند مقام کلیسایی اورشلیم، بیروت و انطاکیه به سمت غرب، لوئی نهم یا همان سنت لوئی که بیمار بود و نذر کرده بود پس از بهبود به یک حمله صلیبی دست زند. پاپ اینوسنت چهارم که اهداف جهت بازگرداندن اراضی مقدس داشت، پس از شنیدن گزارش فرستادگان مذهبی شرق در مجمع لیون، ناگریز از پادشاهان و مردم لاتین خواست که در این حمله شرکت کنند و پادشاه فرانسه که اکنون سلامتی خود را به‌دست آورده بود، طبق نذر خود، برای شرکت در این جنگ اعلان آمادگی کرد. لوئی پس از ۳ سال تلاش و تهیه مقدمات در ژوئن ۱۲۴۸ راهی قبرس شد و پس از چند ماه اقامت در قبرس به سمت بندر دمیاط در مصر حرکت کرد. پس از سپری شدن زمستان و گردآمدن نیروهای صلیبی در قبرس، سپاه لوئی که بالغ بر ۲۵ هزار و به نقلی مبالغه‌آمیز، ۱۳۰ هزار نفر بود در ۲۲ مه ۱۲۴۹ از قبرس راهی شهر دمیاط در مصر شد.

دمیاط نخستین آوردگاه بود که در ۵ ژوئن ۱۲۴۹، به‌راحتی به‌دست صلیبیون اشغال شد و امیرفخرالدین جوینی فرمانده کل سپاه ایوبی شکست خورد تا سپاه صلیبی دو روز بعد وارد شهر دمیاط شود. ملک الصالح نجم‌الدین پیشنهاد معاوضه اورشلیم با دمیاط را به صلیبیون داد که لوئی این پیشنهاد را نپذیرفت، به همین سبب او اردوگاهش را در ۸ ژوئن ۱۲۴۹ به شهر منصوره در جنوب دمیاط منتقل کرد. محل برخورد بعدی شهر منصوره در جنوب دمیاط به سمت قاهره بود. در سال ۱۲۵۰ سردار ایوبی، فخرالدین یوسف جوینی در یکی از حملات صلیبیون کشته شد تا ممالیک و شخص بیبرس بندرقداری کنترل سپاه ایوبی را به‌دست گیرند. در نبرد میان ایوبیان و صلیبیون در منصوره، سپاه صلیبی متحمل تلفات زیاد و سنگین شد و همچنین شاه فرانسه و دو برادرش اسیر ایوبیان شدند.

ایوبیان پس از پیروزی در منصوره، قصد بر لذمه جنگ با صلیبیون را داشتند اما خود به ناگاه درگیر شبه‌کودتایی نظامی توسط ممالیک شدند و سرانجام دولت ایوبیان مصر منقرض شد تا ممالیک بحری جایگزین آنها شوند. این‌چنین ممالیک نیازمند پول، در عوض دریافت ۸۰۰ هزار بیزانت پادشاه فرانسه آزاد کردند و دمیاط را بازپس گرفتند. لوئی پس از آزاد شدن از اسارت به عکا بازگشت و پس از اقامتی ۴ ساله در عکا به دلیل رخ دادن بحران‌هایی در فرانسه به پاریس بازگشت. بدین‌ترتیب، هفتمین جنگ صلیبی به پایان رسید.

جنگ صلیبی پنجم

جنگ صلیبی پنجم (انگلیسی: Fifth Crusade) یا پنجمین جنگ صلیبی که از سال ۱۲۱۳ تا ۱۲۲۱ م (۶۱۰ - ۶۱۸ ه‍.ق) ادامه یافت، تلاش جدید کشورهای مسیحی اروپایی در جهت بازپس‌گیری اورشلیم و سایر سرزمین‌های مقدس از دولت قدرتمند ایوبیان حاکم بر مصر و شام بود. پاپ اینوسِنت سوم در ۱۲۱۳ م، به‌قصد جبران جنگ صلیبی چهارم، خواستار جنگی دیگر گردید. در نتیجه، اقدامات وسیعی برای تدارک این حمله در سرزمین‌های اروپایی انجام گرفت. با درگذشت پاپ در مهٔ ۱۲۱۶ م، جانشین وی، هونوریوس سوم، آغاز حملهٔ جدید را به جان بِریَن، پادشاه اورشلیم، اطلاع داد. آندراش دوم، پادشاه مجارستان، و بسیاری از اُمرا و تیول‌داران اروپا برای شرکت در این حمله اعلام آمادگی کرده و در نتیجه سپاه ۱۵ هزار نفرهٔ صلیبی، به فرماندهی آندراش دوم و لِئوپولد ششم، دوک اتریش، در پاییز ۱۲۱۷ م به عکا رسید و در آن‌جا نیز هیو یکم، پادشاه قبرس، به آن‌ها پیوست.

ملک عادل، سلطان ایوبی، که در این هنگام در مصر به سر می‌بُرد، عازم شام شد و در ناحیهٔ بَیسان اردو زد، اما از ترس شکست از سپاه ۱۵ هزار نفرهٔ صلیبیون در بَیسان نجنگید و تا جنوب دمشق عقب‌نشینی کرد. با عقب‌نشینی او، صلیبیون به سمت شمال لشکر کشیدند و به بَیسان حمله بردند و از آن‌جا تا بانیاس را تصرف نمودند. آن‌گاه بانیاس را محاصره نمودند، که چون بی‌نتیجه ماند، به عکا بازگشتند. سپس راهی قلعهٔ باتور شدند، اما با وجود ۱۷ روز محاصره، موفق به فتح آن نگردیدند. در همان زمان، سپاهیان مجارستانی، برخلاف توصیه‌های پادشاه اورشلیم و دیگر امیران صلیبی، به دشت بِقاع در لبنان یورش بردند و به سختی شکست خوردند. این واقعه و نیز یک حملهٔ ناموفق دیگر، سبب شد پادشاه مجارستان — که برای ادای نذرش (جنگیدن با مسلمانان) راهی جنگ صلیبی شده بود — ناگزیر شد در اوایل ۱۲۱۸ م به کشورش بازگردد. در این میان، پادشاه اورشلیم به فکر افتاد از نیروهای صلیبی — که پی‌درپی به‌دستور پاپ راهی شام می‌شدند — برای حمله به مصر مدد جوید.

جان بِریَن همانند ریچارد، پادشاه انگلستان، کلید فتح اورشلیم و تمام سرزمین شام را چیرگی بر مصر می‌دانست؛ از این‌رو، پس از کسب موافقت فرماندهان دو فرقه دینی–نظامی شوالیه‌های هوسپیتالر (در منابع اسلامی: اِسبِتاریه) و شوالیه‌های معبد (در منابع اسلامی: داویه) و تهیهٔ تدارکات لازم در ۷ مهٔ ۱۲۱۸ م راهی شهر دِمیاط در مصر شد. مصریان از دیرباز بر کنار مصب رود نیل، برجی به نام برج سلسله ساخته بودند و از آن تا دیوارهای دِمیاط زنجیرهای سنگینی وصل کرده بودند تا مانع ورود کشتی‌های دشمن به رود نیل شود. صلیبیون که به اهمیت تصرف برج سلسله برای تصرف دِمیاط پی برده بودند، به آن حمله کردند و پس از تحمل تلفات سنگین، سرانجام در ۲۱ اوت ۱۲۱۸ م برج را به تصرف خود درآوردند و راه ورود به مصر برایشان گشوده شد. ملک العادل، پس از شنیدن خبر سقوط دِمیاط، از شدت اندوه درگذشت و پسرش، المُعظم عیسی، جانشین وی در شام شد.

در همان زمان الکامل محمد، پسر دیگر ملک العادل و حاکم مصر، تلاش‌های مؤثری برای جلوگیری از ورود صلیبیون به مصر کرد، اما وقتی از توطئهٔ احمد بن مَشطوب، یکی از پرنفوذترین امرای اَیوبی علیه خود آگاه شد، اردوگاهش در عادلیه (میان فارَسکور و دِمیاط) را مخفیانه ترک کرد و به شهر اَشموم طنّاح گریخت. در اثر این اقدامِ کامل، سپاهیانش متفرق شدند و صلیبیون توانستند اردوگاه مسلمانان را به تصرف درآورند. دو روز پس از این حادثه، ملک المعظم به یاری برادرش شتافت و مخالفان وی را زندانی و تبعید کرد و مجدداً سپاهی را برای مقابله با صلیبیون تدارک دید. پیشتر الکامل، هفتاد پیک نزد حاکمان جهان اسلام، برای استمداد فرستاده و به همه یادآوری کرده بود که سقوط مصر به‌معنای به‌خطر افتادنِ سایر نواحی اسلامی خواهد بود. از این‌رو، نیروی کمکیِ بسیاری به مصر آمد، همچنان که نیروهای کمکی زیادی نیز به اردوگاه صلیبیون رسید. الکامل از ترس سقوط دِمیاط و دیگر شهرهای مصر به‌دست صلیبیون، به آنان پیشنهاد کرد در ازای عقب‌نشینی صلیبیون از مصر، اورشلیم و بخش اعظم سرزمین فلسطین را به آنان واگذار کند. هرچند جان بِریَن و یارانش این پیشنهاد را پذیرفتند، ولی کاردینال پِلاجیو گالوانی، نمایندهٔ پاپ و برخی از سران سپاه — که خواهان امتیازات بیشتری چون واگذاری قلعهٔ کَرَک و سیصد هزار دینار وجه نقد نیز بودند — آن را رد کردند.

با وجود مقاومت سرسختانهٔ مردم دِمیاط، سرانجام این شهر، بر اثر شیوع بیماری و قحطی و فشار شدید صلیبیون در ۵ نوامبر ۱۲۱۹ م سقوط کرد و سپاه صلیبی پس از ورود، شهر را غارت نمود. پس از تصرف دِمیاط، میان جان بِریَن و کاردینال پِلاجیو بر سر حاکمیت شهر اختلاف شدیدی رخ داد، که به نفع جان بِریَن پایان یافت؛ اما چندی بعد، وی به‌علت مرگ پدر همسرش، پادشاه کیلیکیه، مجبور به بازگشت به عکا شد و فرماندهی صلیبیون در مصر به پِلاجیو رسید. پِلاجیو پس از رسیدن لویی یکم، دوک باواریا، در رأس سپاهی بزرگ به دِمیاط، تصمیم گرفت در تابستان ۱۲۲۱ م به قاهره حمله کند و بدین منظور، جان بِریَن را نیز به یاری فراخواند. از آن‌سو، الکامل، پس از اشغال دِمیاط، اردوگاهش را به شهر نوساز منصوره منتقل کرد تا مانع حرکت صلیبیون به‌سوی قاهره شود. امیران سرزمین‌های اسلامی، از جمله ملک المعظم و ملک الاشرف، که خطر سقوط قاهره را کاملاً درک می‌کردند، در رأس سپاهیان‌شان با شتاب راهی مصر شدند. مصریان پس از تخریب سدهایی که بر روی رود نیل ساخته بودند و قرار دادن صلیبیون در راهی باریک، آن‌ها را محاصره کردند؛ تا اینکه صلیبیون تقاضای صلح کردند. جان بِریَن به اردوگاه سپاه ایوبیان آمد و در ۲۰ اوت ۱۲۲۱ م قرارداد صلحی را امضا کرد که بر اساس آن مقرر شد در مقابل تعرض نکردن مسلمانان به جانِ صلیبیون، آن‌ها دِمیاط را به مسلمانان پس دهند و از مصر خارج شوند و برای هشت سال صلح برقرار شود. صلیبیون در ۷ سپتامبر ۱۲۲۱ م شهر دِمیاط را به ایوبیان واگذار کردند و از راه دریا به عکا بازگشتند. بدین ترتیب، پنجمین حملهٔ صلیبی، برای گرفتن اورشلیم نیز ناکام ماند.

جنگ لمباردی‌ها

جنگ لمباردی‌ها (انگلیسی: War of the Lombards)، جنگ داخلی در پادشاهی اورشلیم و پادشاهی قبرس پس از جنگ صلیبی ششم میان لمباردی‌ها (که به امپریالیست‌ها معروف و طرفداران فریدریش دوم) و اشراف محلی که ابتدا توسط خاندان ابلین و سپس توسط خاندان مونفروا هدایت می‌شدند، درگرفت؛ و این جنگ با اقدام فریدریش برای گرفتن مقام نایب‌السلطنه فرزندش کنراد چهارم آغاز شد که در آخر با پیروزی ضد امپریالیست‌ها و اشراف محلی به‌پایان رسید.

جیمی لنیستر

جیمی لنیستر (به انگلیسی: Jaime Lannister) یک شخصیت داستانی در سری رمان‌های فانتزی ترانه یخ و آتش نوشته نویسنده آمریکایی جرج آر. آر. مارتین است.

جیمی یک شوالیه از گارد پادشاه است و اگر چه به نظر می‌رسد او فردی مغرور و غیراخلاقی است و برای قتل شاه ایریس تارگرین، بدنام شده‌است ولی بعدها ثابت می‌شود شخصیت او به مراتب پیچیده‌تر از آنی است که تصور می‌شد.

فری‌رایس

فری‌رایس (به انگلیسی: Freerice) یا برنج رایگان، یک وبگاه آموزشی است که در آن کاربران در یک بازی به سوالات چندگزینه‌ای پاسخ میدهند تا با گرسنگی جهانی مبارزه کنند. برای هر سوالی که کاربر به درستی پاسخ می‌دهد، ده دانه برنج برای کمک به کسانی که از گرسنگی رنج می‌برند، در نظر گرفته می‌شود. این وبگاه توسط برنامه جهانی غذا سازمان ملل متحد اداره میشود.

فهرست ملکه‌های پادشاهی اورشلیم

این فهرست ملکه‌های اورشلیم از سال ۱۰۹۹ تا ۱۲۹۱ است. در سراسر ۲۰۰ سال پادشاهی اورشلیم، یک محافظ، ۱۸ پادشاه و ۵ ملکه حکومت می‌کردند که برخی از ملکه‌ها مستقیماً حکومت کرده و برخی دیگر نائب حکومت تا رسیدن فرزندانشان به سن قانونی بودند. پادشاهی اورشلیم پس از پایان یافتن نخستین جنگ صلیبی در سال ۱۰۹۹ توسط گادفری بوین در کرانه شرقی دریای مدیترانه در سرزمین شام تأسیس شد. این پادشاهی توانست تقریباً حدود ۲۰۰ سال، از ۱۰۹۹ تا ۱۲۹۱ باقی بماند تا اینکه آخرین پایگاه این پادشاهی در عکا، توسط ممالیک تصرف شد. تاریخ این پادشاهی را می‌توان به دو بخش تقسیم نمود: دوره نخست که به نخستین پادشاهی اورشلیم معروف است از سال ۱۰۹۹ تا ۱۱۸۷ طول کشید و در نهایت با پیروزی صلاح‌الدین ایوبی بر صلیبیون و از دست رفتن اورشلیم، پایتخت به عکا انتقال یافت. این پادشاهی پس از جنگ صلیبی سوم، در عکا مجدداً باز تأسیس شد. دوره دوم پس از جنگ صلیبی ششم و توافق امپراتور فریدریش دوم با ایوبیان و بازپس‌گیری اورشلیم طی معاهده و قرادادی تا زمان حمله خوارزمشاهیان به اورشلیم که به دومین پادشاهی اورشلیم یا پادشاهی عکا مشهور است.پس از تشکیل پادشاهی اورشلیم، قلمروهای تقسیم شده بین فرماندهان صلیبی به صورت مجموعه ارباب‌نشین‌های فئودالی (همچون کنت‌نشین‌ادسا و پرنس‌نشین‌انطاکیه) تحت حاکمیت یک پادشاه درآمدند که این شیوه در دوره جانشینان گادفری بوین نیز ادامه یافت. پادشاه از کمک و حمایت چندین صاحب‌منصب کشوری استفاده می‌برد که وی را در امر اداره پادشاهی یاری می‌رساندند. بدین ترتیب همان شیوه حکومتی رایج در حکومت های فئودال اروپا نیز در پادشاهی تازه تأسیس اورشلیم پیاده و اجرایی شد. ملکه‌های پادشاهی نیز همچون پادشاهان نقش مهمی در سلطنت ایفا می‌کردند، برای مثال به دنیا آوردن یک وارث، تربیت فرزندان پادشاه، شناسایی جاسوسان نفوذ کرده در دربار و …. هرچند در طی ۲۰۰ سال پادشاهی تعدادی از ملکه‌ها به سلطنت رسیدند، با این حال وظیفه اصلی آنها اداره و کنترل دربار در زمان‌هایی بود که پادشاه به هر نحوی قادر به اداره کشور ــ خواه به علت طفولیت و یا به علت بیماری ــ نبود. اینچنین در این دوره شاهد ملکه‌هایی هستیم که نقش ملکه هم‌نشین و نقش ملکه حاکم ایفا می‌کردند. با این حال براساس یوره اوکساریس، مردانی همچون فولک اورشلیم، گی لوزینیان، کنراد یکم، هنری دوم، کنت شامپانی و آیمری قبرس توانستند با ازدواج با ملکه‌های حاکم و براساس قانون مذکور به پادشاهی اورشلیم برسند. برای مثال با ازدواج گی با سیبلا، گی به امارت یافا و اشکلون دست یابد و پس از مدتی به تدریج توانست سیطرهٔ خود را بر تمامی مناطق به جز اورشلیم گسترش دهد و سرانجام به عنوان نائب‌السلطنه و جانشین پادشاه انتخاب شود.

قرارداد سن جرمانو

قرارداد سن جرمانو (انگلیسی: Treaty of San Germano)، قراردادی است در سال ۲۰ ژوئیه ۱۲۲۵ بین فریدریش دوم و پاپ هونوریوس سوم بسته شد که به موجب آن فریدریش باید در جنگ جدید صلیبی شرکت کند در غیر اینصورت تکفیر می‌شد.

لوون یکم، شاه ارمنستان

لئو یکم یا لوون یا لون دوم (ارمنی: Լեւոն Ա Մեծագործ؛ زاده ۱۱۵۰ – درگذشته ۲ مه ۱۲۱۹(1219-05-02))، دهمین شاه ارمنی کیلیکیه یا ارباب کوهستان‌ها (از سال ۱۱۸۷ تا ۱۱۹۹) و اولین شاه ارمنی کیلیکیه (مشهور به لئو عالی یا لوون یکم) از سال ۱۱۹۹ تا ۱۲۱۹ میلادی بود. در دوران وی بود که کیلیکیه ارمنی به عنوان یک حکومت قدرتمند مسیحی شکل گرفت. لئو حکومت خود در طول جنگ صلیبی سوم در کنار شاهان صلیبی هدایت کرد و مواجب و تدارکات نیروهای صلیبی را تیز فراهم نمود. همچنین طی حکومت، قدرت کیلیکیه ارمنستان از ایساوریا تا کوه رشته‌کوه نور امتداد یافت.

وی در سال ۱۱۹۴–۱۱۹۵، زمانی که قصد داشت عنوان شاه را دریافت کند، اتحادی با کلیسای رم تشکیل داد تا قدرت وی در منطقه گسترش یابد و سرانجام در سال ۶ ژانویه ۱۱۹۸ یا ۱۱۹۹ در کلیسای جامع مقدس در طرسوس به عنوان شاه ارمنستان تاج‌گذاری کرد. قدرت وی در برقراری روابط دیپلماتیک با غرب و دول صلیبی و گسترش همکاری خود با آن‌ها سبب شد تا حمایت و دوستی آن‌ها جلب نماید. این‌چنین بسط قدرت لئو یکم سبب شد تا شاهزاده‌نشین انطاکیه به حکومت بپیوندند و دامنه نفوذ و قدرت وی در خطوط شمالی مدیترانه تقویت شود.

همزمان با بسط قدرت سیاسی ارمنستان در طی دوران زمامداری لئو یکم، تجارت و اقتصاد ارمنستان به شدت توسعه یافت؛ لئو با اعطای امتیازات تجاری به تجار ونیزی، جنوایی و پیزایی و معافیت مالیاتی خاص آن‌ها سبب شد تا منابع مالی فراوانی به ارمنستان وارد شود که این به نوبه خود سبب رشد درآمد حکومت و توسعه قدرت سیاسی ارمنستان شد.

ماریا مونفروا

ماریا مونفروا (انگلیسی: Maria of Montferrat; summer 1192 – 1212)، ملکه اورشلیم و دختر ایزبلا، ملکه اورشلیم و کنراد بود که در سال ۱۲۰۵ به عنوان ملکه انتخاب شد.

محاصره دمیاط (۱۲۱۸–۱۹)

محاصره دمیاط (انگلیسی: Siege of Damietta)، قسمتی از جنگ صلیبی پنجم که در سال ۱۲۱۸ رخ داد. در این زمان دمیاط تحت فرمان ایوبیان و سلطان الکامل محمد بن عادل بود که در سال ۱۲۱۸ توسط صلیبیون محاصره و در سال ۱۲۱۹ فتح شد.

در آغاز جنگ صلیبی پنجم، صلیبیون توافق کردند که جنگ جدید را از مصر و شهر بندری دمیاط آغاز کنند که در کنار رود نیل واقع شده بود. طبق نقشه صلیبیون، پس از فتح این شهر، راه حمله به سمت عکا و اورشلیم برای صلیبیون مهیا می‌شد بنابراین اولیه جنگ خود را در دمیاط آغاز کردند.

نینجای آمریکایی ۵

آمریکایی نینجا ۵ (به زبان انگلیسی: American Ninja V) نام یک فیلم سینمایی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۳ در ژانر اکشن و رزمی با بازی دیوید برادلی. این فیلم توسط: بابی ژان لئونارد کارگردانی شد و توسط جان برین هدربرگ، گرگ لاتر و جورج سوندرز نوشته شده‌است.

۱۲۲۸ (میلادی)

۱۲۲۸ (میلادی) هزار و دویست و بیست و هشتمین سال تقویم میلادی است.

به زبان‌های دیگر

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.