تونی موریسون

تونی موریسون (به انگلیسی: Toni Morrison) (زاده ۱۸ فوریه ۱۹۳۱ – درگذشته ۵ اوت ۲۰۱۹) نویسنده، فمینیست، استاد دانشگاه و برنده جایزه ادبی نوبل ۱۹۹۳ اهل آمریکا بود. او طی شش دهه فعالیت ادبی خود، ۱۱ رمان، ۵ کتاب کودک، دو نمایشنامه و یک اپرا نوشت.

تونی موریسون
Toni Morrison

تونی موریسون در سال ۲۰۰۸ میلادی
نام اصلی کلوئه آنتونی ووُفورد
زادروز ۱۸ فوریهٔ ۱۹۳۱
لورین، اوهایو
مرگ ۵ اوت ۲۰۱۹ (۸۸ سال)
نیویورک سیتی
ملیت آمریکایی
پیشه نویسنده، فمینیست و استاد دانشگاه زن
کتاب‌ها سولا، آواز سلیمان
آبی‌ترین چشم

ابتدای زندگی

با نام اصلی کلوئه آنتونی ووُفورد (به انگلیسی: Chloe Anthony Wofford) در سال ۱۹۳۱ در لورین، اوهایو به دنیا آمد.[۱][۲] موریسون با سختی‌های بسیاری که پدرش در تأمین هزینه مالی کشید توانست به کالج برود.[۳] در سال ۱۹۵۳ از دانشگاه هاوارد مدرک کارشناسی و در سال ۱۹۵۵ مدرک کارشناسی ارشدش را از دانشگاه کورنل دریافت کرد.[۱][۳] هفت سال در دانشگاه هاوارد و سپس در دانشگاه پرینستون تدریس کرد[۲][۱] وی در سال ۱۹۵۸ با معمار جامائیکایی «هارولد موریسون» ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد.[۳][۱] اما در سال ۱۹۶۴ پس از شش سال زندگی مشترک از همسرش طلاق گرفت.[۱][۳] وی به نیویورک نقل مکان کرد و به عنوان ویراستار مشغول کار شد.[۳]

موریسون از چندین دانشگاه معتبر جهان از جمله هاروارد، آکسفورد، ژنو، و روتگرز دکترای افتخاری دریافت کرده‌است.[۱]

حرفه

آثار او تلفیقی از نقد اجتماعی را دربردارد و به خاطر فضای حماسی، دیالوگ‌های زنده و تصویر کردن شخصیت‌های سیاهپوست آمریکایی مشهور است. او نخستین زنِ سیاهپوستی بود که کرسی‌ای به نامِ خود در دانشگاه پرینستون داشت، اولین زن سیاهپوست آمریکایی[۴] و اولین زن سیاه‌پوست در میان تمام ملیت‌هاست که جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرده‌است.[۵]

نخستین رمان وی، «آبی‌ترین چشم» در سال ۱۹۷۰ منتشر شد.[۱]

رمان «محبوب» که تلاش غمبار مادری به نام مارگارت را برای نجات دخترش از زیر یوغ برده‌داری، روایت می‌کند، در سال ۱۹۸۸ میلادی برنده جایزه پولیتزر شد.[۲]

در سال ۱۹۹۸ رمان «دلبند» منتشر شد که داستان یک زن برده سیاه‌پوست است.[۶] این رمان دستمایه فیلمی شد که اپرا وینفری نقش اصلی آن را بازی کرد. در سال ۱۹۷۷ جایزه حلقه منتقدین کتاب ملی آمریکا را برای «آواز سلیمان» گرفت و بنیاد قلم آمریکا در سال ۲۰۱۶ از موریسون برای یک عمر دستاورد ادبی تقدیر کرد.[۱] آکادمی نوبل سال ۱۹۹۳ میلادی وی را به دلیل احاطه بر زبان و قدرت تصویرگری ادبی ستود و شایسته دریافت جایزه سالانه ادبیات اعلام کرد.[۲]

درگذشت

تونی موریسون پس از مدت کوتاهی حضور در مرکز پزشکی مونتوفیور در برانکس، نیویورک سیتی[۱] سرانجام روز دوشنبه ۵ اوت ۲۰۱۹ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.[۷][۱][۸]

سال ۲۰۱۲ باراک اوباما به وی نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری اعطا نمود و در سال ۲۰۰۸ جایزه گرمی را دریافت کرد.[۱]

آثار

اغلب آثار خود را به بیان تجربه زندگی زنان سیاه‌پوست اختصاص داد و جان‌مایه اکثر آثار او مذمت برده‌داری و بیان دشواری زندگی فقرا و میزان تبعیض علیه زنان است.[۲]

رمان‌ها

از او ۱۱ رمان برجای مانده‌است:

  • ۲۰۱۲ - خانه، با ترجمه میچکاسرمدی و از سوی نشر زاوش منتشر شده‌است.
  • ۲۰۰۸ - یک بخشش (به انگلیسی: A Mercy)، ترجمه فارسی: علی قادری، انتشارات مروارید که در سال ۱۳۸۸ چاپ گردید.
  • ۲۰۰۳ - عشق، با ترجمه شهریار وقفی‌پور و اولین بار از سوی انتشارات کاروان و در سال ۱۳۹۵ توسط انتشارات مکتوب منتشر شده‌است.
  • ۱۹۹۹ - بهشت، با ترجمه گیسو پارسای، توسط انتشارات روزگار به چاپ رسیده‌است.
  • ۱۹۹۲ - جاز
  • ۱۹۸۷ - محبوب، با ترجمه شیریندخت دقیقیان توسط نشر چشمه و با نام «دلبند» چاپ و منتشر شده‌است.
  • ۱۹۸۱ - بچه قیر
  • ۱۹۷۷ - سرود سلیمان، با ترجمه علیرضا جباری و فرشته ساری توسط نشر چشمه چاپ و منتشر شده‌است.
  • ۱۹۷۳ - سولا، با ترجمه گلرخ سعیدنیا، توسط نشر قله به چاپ رسیده‌است.
  • ۱۹۷۰ - آبی‌ترین چشم، با ترجمه نیلوفر مهشیدمهر و علی آذرنگ، توسط انتشارات دریچه به چاپ رسیده‌است.

ادبیات کودکان

  • ۲۰۰۷ - اختیار دست کی است؟ آینه یا شیشه؟
  • ۲۰۰۴ - اختیار دست کی است؟ توله سگ یا مار؟
  • ۲۰۰۳ - اختیار دست کی است؟ مورچه یا آخوندک؟
  • ۲۰۰۳ - اختیار دست کی است؟ شیر یا موش؟
  • ۲۰۰۲ - کتاب آدم‌های بدجنس
  • ۲۰۰۲ - جعبه بزرگ

نمایشنامه

  • ۱۹۸۶ - امت خیالباف

غیرداستانی

  • ۲۰۰۴ - به یاد بسپار
  • ۱۹۹۷ - تولد یک ملیت
  • ۱۹۹۲ - بازی در تاریکی
  • ۱۹۷۴ - کتاب سیاه

جوایز

پانویس

  1. ۱٫۰۰ ۱٫۰۱ ۱٫۰۲ ۱٫۰۳ ۱٫۰۴ ۱٫۰۵ ۱٫۰۶ ۱٫۰۷ ۱٫۰۸ ۱٫۰۹ ۱٫۱۰ «تونی موریسون درگذشت». ایبنا.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ «پایان مبارزه نویسنده «محبوب»؛ زن سیاه‌پوست برنده نوبل درگذشت». یورونیوز.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ «نویسنده برنده جایزه نوبل درگذشت». خبرگزاری مهر.
  4. «جایزه یک عمر دستاورد ادبی برای «تونی موریسون»». ایسنا. ۲۰۱۵-۰۳-۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۸-۰۷.
  5. Brockell, Gillian (August 6, 2019). "Toni Morrison, the Nobel Prize, a terrifying staircase and the king who rescued her". The Washington Post. Retrieved August 6, 2019.
  6. «تونی موریسون اولین نویسنده زن سیاهپوست برنده جایزه نوبل». jamejamonline. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۸-۰۷.
  7. «تونی موریسون، نخستین زن سیاه‌پوست برنده نوبل ادبیات درگذشت». BBC farsi. ۲۰۱۹-۰۸-۰۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۸-۰۷.
  8. https://ir.voanews.com/a/toni-morrison-american-author-died/5030947.html
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ cite http://www.ohioana.org/programs/ohioana-book-awards/past-award-winners//
  10. "National Book Critics Circle: awards". www.bookcritics.org. Retrieved 2019-04-02.
  11. Goulimari, Pelagia (March 29, 2012). Toni Morrison. Routledge. p. 26. ISBN 978-1-136-69868-2.
  12. 8th Annual RFK Book Award بایگانی‌شده در دسامبر ۲۰, ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine. Robert F. Kennedy Center.
  13. "Peggy V. Helmerich Distinguished Author Award". helmerichaward.org. Retrieved 2019-04-02.
  14. "American Book Awards | Before Columbus Foundation". Retrieved 2019-04-02.
  15. "Winners by Year". Anisfield-Wolf Book Awards. Retrieved 2019-04-02.
  16. Hevesi, Dennis (1988-04-01). "Toni Morrison's Novel 'Beloved' Wins the Pulitzer Prize in Fiction". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved 2019-04-02.
  17. "Frederic G. Melcher Book Award". UUA.org. 2014-12-04. Retrieved 2019-04-02.
  18. "A bench by the road". UU World Magazine. 2008-08-11. Retrieved 2019-04-02.
  19. Lee, Felicia R. (2008-07-28). "Toni Morrison's on Sullivan's Island: A Bench of Memory at Slavery's Gateway". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved 2019-04-02.
  20. "Honorary Degrees". harvard.edu. Harvard University. Retrieved November 9, 2016. 1989 Benazir Bhutto, Toni Morrison LL.D.
  21. "The Nobel Prize in Literature". NobelPrize.org. Retrieved 2019-04-02.
  22. Fultz, Lucille P. (2003). Toni Morrison: Playing with Difference. University of Illinois Press. p. xiii. ISBN 978-0-252-02823-6.
  23. Matus, Jill L. (1998-09-15). Toni Morrison. Manchester University Press. p. xiv. ISBN 978-0-7190-4448-9.
  24. "Toni Morrison to Deliver NEH's 1996 Jefferson Lecture". The Chronicle of Higher Education. 1996-02-09. ISSN 0009-5982. Retrieved 2019-04-02.
  25. "National Book Foundation - DCAL Medal". National Book Foundation. Retrieved 2019-04-02.
  26. "Toni Morrison". National Endowment for the Humanities (NEH). Retrieved 2019-04-02.
  27. Asante, Molefi Kete (2002). 100 Greatest African Americans: A Biographical Encyclopedia. Amherst, New York: Prometheus Books. ISBN 1-57392-963-8.
  28. "Oxford University Gazette, 10 February 2005: University Agenda" بایگانی‌شده در ژوئن ۱۰, ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine, University of Oxford, February 2005.
  29. "Toni Morrison". New Jersey Hall of Fame. 2014-04-11. Retrieved 2019-04-02.
  30. "Mailer Prize – The Norman Mailer Center". Retrieved 2019-04-02.
  31. "Toni Morrison reçoit la Légion d'honneur". L'Express (به French). November 3, 2010. Retrieved August 6, 2019.
  32. "Library of Congress Prize for American Fiction Awarded to Don DeLillo". Library of Congress, Washington, D.C. 20540 USA. Retrieved 2019-08-06.
  33. "Nobel Laureate Toni Morrison to Speak, Receive Honorary Degree at Rutgers' 245th Commencement May 15". Rutgers Today. 2011-02-08. Retrieved 2019-08-06.
  34. "Dies Academicus 2011", Service de communication, Université de Genève, October 2011.
  35. Toni Morrison's "Intervention" بایگانی‌شده در مارس ۴, ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine, Dies Academicus 2011, Université de Genève, October 14, 2011.
  36. Clark, Lesley (May 29, 2012). "Obama awards medals to Bob Dylan, Toni Morrison, others". McClatchy Newspapers. Retrieved September 28, 2017.
  37. Patterson, Jim (May 9, 2013). "Novelist Morrison tells grads to embrace interconnectedness". Vanderbilt News.
  38. "National Book Critics Circle Announces Finalists for Publishing Year 2014". National Book Critics Circle. January 19, 2015. Retrieved January 29, 2015.
  39. ریتا داو، "Sandrof Award: Rita Dove's Homage to Toni Morrison", Critical Mass, March 15, 2015.
  40. Maggie Galehouse (March 1, 2016). "PEN Literary Award winners announced". Houston Chronicle. Retrieved March 2, 2016.
  41. "2016 PEN Literary Award Winners". PEN. March 1, 2016. Retrieved March 2, 2016.
  42. "Norton Lectures". Harvard.edu. Harvard University. Retrieved November 9, 2016. Harvard's preeminent lecture series in the arts and humanities, the Norton Lectures recognize individuals of extraordinary talent who, in addition to their particular expertise, have the gift of wide dissemination and wise expression. The term "poetry" is interpreted in the broadest sense to encompass all poetic expression in language, music, or the fine arts. Past Norton Professors have included T.S. Eliot, Jorge Luis Borges, Leonard Bernstein, Czeslaw Milosz, John Cage, and Nadine Gordimer. The Norton Professor in 2016 is Toni Morrison
  43. "Toni Morrison wins MacDowell medal for lifetime achievement - The Boston Globe". BostonGlobe.com. April 8, 2016. Retrieved December 27, 2017.
  44. "2018 Jefferson Medal | American Philosophical Society". www.amphilsoc.org. Retrieved 2019-04-06.

منابع

  1. A remark in her acceptance speech that "there is no suitable memorial or plaque or wreath or wall or park or skyscraper lobby" honoring the memory of the human beings forced into slavery and brought to the United States; "There's no small bench by the road," led the Toni Morrison Society to begin installing benches at significant sites in the history of slavery in America; the first "bench by the road" was dedicated July 26, 2008, on سولیوانس آیلند، کارولینای جنوبی، the point of entry for about 40 percent of the enslaved Africans brought to آمریکای شمالی بریتانیا.[۱۸][۱۹]
بنیاد قبل از کریستف کلمب

بنیاد قبل از کریستف کلمب (انگلیسی: Before Columbus Foundation) یک سازمان غیرانتفاعی است که در سال ۱۹۷۶ توسط اشمایل رید تأسیس شد، و به ترویج و اشاعه ادبیات چند فرهنگی معاصر آمریکایی اختصاص یافته. این بنیاد طی سالهای اخیر جوایز سالانه کتابهایی را تعیین می‌کند که در ایالات متحده آمریکا منتشر می‌شود، و به این وسیله به ارتقاء ادبیات چند فرهنگی آمریکا کمک می‌کند.

جایزه ادبیات داستانی زنان

جایزه ادبیات داستانی زنان (به انگلیسی: Baileys Women's Prize for Fiction) با نام کامل جایزه ادبیات داستانی بیلیز زنان، که در گذشته با نام "جایزه ادبیات داستانی اورنج" (۱۹۹۶–۲۰۰۶) خوانده می‌شد، جایزه‌ای است که از سال ۱۹۹۶، هر سال به بهترین نویسنده زن (با هر ملیتی) در حوزه ادبیات داستانی که کتاب خود را به زبان انگلیسی در بازار کتاب بریتانیا نشر بدهد اهدا می‌شود. هدف از این جایزه مشارکت هر چه بیشتر زنان در امر نویسندگی است. این جایزه یکی از معتبرترین جوایز ادبی جهان بشمار می‌آید.

جایزه نوبل ادبیات

جایزهٔ نوبل ادبیات یکی از پنج جایزهٔ نوبل است و هر سال به نویسنده‌ای داده می‌شود که به گفتهٔ آلفرد نوبل، برجسته‌ترین اثر با گرایش آرمان‌خواهانه را نوشته باشد. منظور از «اثر» معمولاً مجموعه کارهای نویسنده است، اگرچه گاه در متن مربوط به جایزه از آثار مشخص نیز نام برده شده‌است.

بر اساس وصیت‌نامهٔ آلفرد نوبل، جایزه هر سال باید به کسی اعطا شود که «در حوزهٔ ادبیات، برجسته‌ترین مجموعه‌آثار را در جهتی آرمانی یا ایدئال» خلق کرده‌باشد.آکادمی سوئد برنده را تعیین می‌کند و در اوایل اکتبر هر سال آن را اعلام می‌دارد.

جایزه پولیتزر برای داستان

جایزه پولیتزر برای داستان (انگلیسی: Pulitzer Prize for Fiction) یکی از هفت جایزه پولیتزر آمریکایی است که هر ساله برای داستان، نمایش‌نامه و موسیقی اعطا می‌گردد. داستانی که توسط یک مؤلف آمریکایی ترجیحاً در برخورد با زندگی آمریکایی نوشته و در طی تقویم سال پیش چاپ شده باشد به رسمیت می‌شناسد. با عنوان جایزه پولیتزر برای رمان , یکی از پولیتزرهای اصلی بود که برای برنامه‌ای با هفت جایزه در سال ۱۹۱۷ افتتاح شد اما چهار مورد از آن‌ها در همان سال اعطا شدند. (جایزه رمان اعطا نشد به یک معنا، این جایزه در سال ۱۹۱۸ افتتاح شد).از سال ۱۹۸۰، معمولاً دو نفر دیگر در کنار برنده به عنوان فینالیست‌ها اعلام می‌شود.

جایزه کتاب آمریکا

جایزه کتاب آمریکا (انگلیسی: American Book Awards) یک جایزه ادبی آمریکایی است که همه ساله برگزیده‌ای از کتابهای موفق و نویسندگانی که آثار برجسته‌ای را ارائه کرده‌اند تعیین و معرفی می‌کند.

خانه (کتاب)

رمان خانه نوشته تونی موریسون برنده جایزه نوبل ادبیات است که در سال 2012 منتشر گردید. این کتاب از سوی میچکا سرمدی با همین نام و از سوی نشر زاوش در ایران نیز منتشر شده‌است. این رمان دورانی از زندگی سربازی از ارتش آمریکا با نام مایک مانی را به تصویر می کشد و که به دلیل فقر زندگی در محله خود به همراه دو دوست هم محله‌ای اش به ارتش می پیوندند و عازم جنگ کره می‌شود. وی که به دلیل فقر خانواده اش مجبور به سکونت در منزل پدربزرگ و همسر او می‌شود، رنج فقر و تبعیض را همیشه به دوش می کشد. در این رمان تونی موریسون به نقد جنگ، فقر، اختلافات طبقاتی، بدرفتاری طبقه کارفرما با کارگران می‌کند و در نقطه مقابل فقرا و نیازمندان و مظلومان را همیشه یار و یاور یکدیگر می‌داند.

این رمان ارزشمند با ترجمه قابل قبول و موفق میچکا سرمدی تصویر موفقی از رنج انسان مدرن و سختی‌های جنگ و آوارگی را به تصویر می کشد.

خودکشی در ادبیات

خودکشی در ادبیات همه ملت‌های جهان موضوعی است که به آسانی می‌توان آثار زیادی را با محور بودن آن یافت. خودکشی به مثابه عملی برای خلاص شدن از این دنیا آن هم به‌طور عمد، محور بسیاری از رمان‌های برتر جهان است. نویسندگان از خودکشی یک شخصیت برای به نمایش گذاشتن اعتراض، مقاوت، ناامیدی، عشق، افتخار و غرور بهره می‌گیرند. چه خودکشی به منزله آخرین اقدام شخصیت داستان برای نشان دادن وفاداریش باشد و چه نتیجه افسردگیش، این عمل کمینه در ادبیات انگلیسی به وفور یافت می‌شود.

دانشگاه کرنل

دانشگاه کرنل (به انگلیسی: Cornell University) یکی از معتبرترین دانشگاه‌های آمریکا و از اعضای آیوی لیگ است که طبق سیاست‌های اعطای زمین برای راه‌اندازی مراکز پژوهشی توسط دولت فدرال ایالات متحده آمریکا در شهر دانشگاهی ایتاکا در ایالت نیویورک تأسیس شده‌است. براساس رتبه بندی QS این دانشگاه رتبه 14 دنیا را به دست آورد و همین موضوع برای بیان عظمت علمی این دانشگاه کافی است!. این دانشگاه دانشگاه کرنل در سال ۱۸۶۵ توسط عزرا کرنل و اندرو دیکسون وایت با هدف آموزش و فراهم کردن امکان مشارکت در تمامی زمینه‌های علمی – از شاخه‌های نظری و کلاسیک دانش گرفته تا دانش‌های کاربری- بنا نهاده شد. ایده تأسیس مرکزی آموزشی با چنین اهدافی در آن زمان امری دور از ذهن و غیرمعمول بود و کرنل و دیکسون که مصر بر عملی کردن ایده‌ها و تفکرات خود بودند، در نهایت با اعلام شعار دانشگاه به ایده‌های خود جامه عمل پوشاندند. در سال ۱۸۶۵، عزرا کرنل چنین سخنی را ایراد کرد: «من برآنم تا مؤسسه‌ای بنا بگذارم که در آن هر فرد قادر به یافتن آموزش‌های مدنظر خود در هر زمینه‌ای باشد.»در حال حاضر دانشگاه کرنل دارای هفت دانشکده در سطح کارشناسی و هفت دانشکده در سطح تحصیلات تکمیلی در پردیس اصلی ایتاکا است و هر دانشکده و هر گروه آموزشی به‌طور مستقل استانداردهای خاص پذیرش دانشجو و برنامه‌های آموزشی خاص را دارد. همچنین دانشگاه مدیریت دو پردیس اقماری در زمینه پزشکی را در شهر نیویورک و در شهر آموزشی در دوحه قطر بر عهده دارد. کرنل یکی از سه دانشگاه خصوصی آمریکا است که تحت سیاست‌های اعطای زمین برای دانشگاه‌ها دایر شده‌است و از این منظر تنها دانشگاه ایالت نیویورک به‌شمار می‌رود. البته لازم است ذکر شود که سه دانشکده از بین هفت دانشکده کرنل در سطح کارشناسی تحت سیستم دانشگاه‌های ایالتی نیویورک معروف به SUNY اداره می‌شوند؛ از جمله دانشکده کشاورزی و دانشکده دامپزشکی. به عنوان یک دانشگاه بنا نهاده شده بر اساس سیاست‌های اعطای زمین، هر ساله کمک هزینه‌ای از سوی ایالت نیویورک برای مأموریت‌های خاص آموزشی به دانشگاه کرنل اهدا می‌شود و دانشگاه نیز از جمله مجریان برنامه‌های گسترش همکاری‌های بین دانشگاهی در سطح ملی به‌شمار می‌رود. پردیس ایتاکای دانشگاه کرنل مساحتی در حدود ۳٬۰۱۵٬۰۰۰ متر مربع دارد و در صورتی که سایر املاک مجاور دانشگاه را که به پژوهش‌های مربوط به گیاه‌شناسی اختصاص داده شده‌است، به حساب آوریم، به مساحتی بیش از ۱۷/۵ کیلومتر مربع خواهد رسید که با این حساب دانشگاه کرنل وسیع‌ترین دانشگاه ایالت نیویورک خواهد بود.

از زمان تأسیس دانشگاه کرنل، همواره سیستم آموزشی به صورت مختلط و به دور از هرگونه تبعیض نژادی و مذهبی اقدام به پذیرش دانشجو می‌کرده‌است و هیچ گونه محدودیتی چه از نظر نژاد و چه از نظر مذهب در هیچ قسمتی از آن برقرار نبوده‌است. در حال حاضر کرنل دارای بیش از ۲۴۵٬۰۰۰ فارغ‌التحصیل زنده است و در میان اعضای هیئت علمی پیشین و کنونی خود، بسیاری از مشاهیر علمی و فرهنگی به چشم می‌آیند؛ از جمله: ۳۴ پژوهشگر بورسیه طرح مارشال، ۲۹ پژوهشگر بورسیه سسیل رودس، ۷ پژوهشگر بورسیه گیتس و ۴۴ پژوهشگر کسب‌کننده جایزه نوبل. بدنه دانشجویی دانشگاه کرنل در حال حاضر مشتمل بر ۱۴٬۰۰۰ دانشجوی کارشناسی و ۷٬۰۰۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی از بیش از ۱۲۰ کشور و ۵۰ ایالت آمریکا است.

دلبند

دلبند (به انگلیسی: Beloved) نام رمانی اثر تونی موریسون نویسندهٔ آمریکایی-انگلیسی است که در ژانویه ۱۹۸۷ منتشر شد.

این کتاب پس از انتشار با استقبال منتقدان روبه‌رو شد و پس از آنکه موفق به دریافت جایزه ملی کتاب و جایزه انجمن ملی منتقدان آمریکا نشد، تعدادی از نویسندگان اعتراض کردند. در سال ۲۰۰۶، روزنامه نیویورک تایمز، دلبند را به‌عنوان بهترین رمان ۲۵ سال گذشته آمریکا انتخاب کرد. در سال ۱۹۹۳ موریسون به‌عنوان اولین زن سیاهپوست، جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد.

در سال ۱۹۹۸ فیلم این رمان با کارگردانی جاناتان دمی و تهیه‌کنندگی و بازی اپرا وینفری ساخته شد. رمان دلبند توسط شیرین دخت دقیقیان به فارسی ترجمه شده‌است.

شهریار وقفی‌پور

شهریار وقفی‌پور (زادهٔ خرداد ۱۳۵۶) نویسنده، مترجم، منتقد و پژوهشگر ادبی است. وقفی‌پور تاکنون سه رمان به نام‌های دهِ مرده، کودتا در سه ضرب و کتاب اعتیاد منتشر کرده که هر سه کتاب پس از چاپ اول اجازهٔ تجدید چاپ نیافته‌اند. رمان ده مرده در سال ۱۳۸۲ یکی از سه نامزد دریافت جایزهٔ هوشنگ گلشیری به عنوان بهترین رمان اول بود که در آن سال جایزهٔ رمان اول به هیچ کتابی تعلق نگرفت. کتاب اعتیاد در جایزهٔ کتاب سال ۱۳۸۵ «واو» شایستهٔ تقدیر دانسته شد و لوح سپاس به نویسندهٔ آن اعطا شد.از وقفی‌پور آثار ترجمه نیز منتشر شده‌است. ترجمهٔ او از رمان در ستایش مرگ نوشتهٔ ژوزه ساراماگو یکی از ۷ اثر منتخب بخش ادبیات داستانی غیرایرانی جایزه ادبی روزی روزگاری در سال ۱۳۸۹ بود و مرگ و پنگوئن آندری کورکف نیز با ترجمهٔ او در سال ۱۳۸۷ در میان آثار منتخب همین جایزهٔ ادبی قرار گرفت.وی از اعضای هیئت داوران جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی و جایزه ادبی والس نیز بوده‌است.

علیرضا جباری

علیرضا جباری (زاده ۱۸ بهمن سال ۱۳۲۳ در شیراز) شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار و فعال ایرانی است. جباری عضو فعال کانون نویسندگان ایران و نیز عضو افتخاری انجمن قلم کشور انگلستان است.

فهرست برندگان جایزه نوبل

فهرست برندگان جایزه نوبل که بر پایه سال اعطای جایزه مرتب شده‌است.

فهرست برندگان جایزه نوبل ادبیات

جایزه نوبل در ادبیات (به سوئدی: Nobelpriset i litteratur) هر ساله توسط فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد به نویسندگان برای مشارکت‌های برجسته در حوزه ادبیات تعلق می‌گیرد. این یکی از پنج جایزه نوبل است که در سال ۱۸۹۵ توسط آلفرد نوبل بنیان گذاشته شد و برای مشارکت‌های برجسته در زمینه‌های فیزیک، شیمی، ادبیات، اقتصاد، صلح و فیزیولوژی یا پزشکی اهدا می‌شود. این جایزه توسط بنیاد نوبل اداره می‌شود.

فهرست زنان برنده جایزه نوبل

جایزه‌های نوبل جوایزی هستند که سالانه توسط فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد، آکادمی سوئد، مؤسسهٔ کارولینْسکا، و کمیتهٔ نوبل نروژ به افرادی که مشارکت‌های مهمی در شیمی، فیزیک، ادبیات، فیزیولوژی و پزشکی و اقتصاد داشته باشند اهدا می‌شوند. جایزهٔ نوبل اقتصاد در سال ۱۸۹۵ توسط آلفرد نوبل بنیان‌گذاری شد. او در وصیت‌نامه‌اش ذکر کرد که این جایزه توسط بنیاد نوبل داده شود. جایزهٔ نوبل اقتصاد یا «جایزهٔ بانک مرکزی سوئد» برای یادبود آلفرد نوبل در ۱۹۶۸ توسط بانک مرکزی سوئد برای مشارکت‌های قابل توجه در امر اقتصاد بنا نهاده شد.

هر جایزه را کمیتهٔ خاصی اهدا می‌کند: فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد جایزه‌های فیزیک و شیمی و اقتصاد، آکادمی سوئد جایزهٔ ادبیات، مؤسسهٔ کارولینْسکا جایزهٔ نوبل فیزیولوژی و پزشکی، و کمیتهٔ نوبل نروژ جایزهٔ صلح را اهدا می‌کنند. هر برنده، یک مدال، دیپلم افتخار، و مقداری جایزهٔ نقدی ـ که میزان آن هر ساله متفاوت است ـ دریافت می‌کند.

تا سال ۲۰۱۵، جایزهٔ نوبل به ۸۲۲ مرد، ۴۸ زن و ۲۶ سازمان رسید. از میان زنان، ۱۶ تن جایزهٔ صلح، ۱۴ زن جایزهٔ ادبیات ۱۲ تن جایزهٔ فیزیولوژی و پزشکی، ۴ زن جایزهٔ شیمی، ۲ زن جایزهٔ فیزیک، و یک زن جایزهٔ اقتصاد را دریافت کرده‌اند. نخستین زنی که جایزهٔ نوبل را دریافت کرد ماری کوری بود که موفق شد به همراه همسرش پیر کوری و آنری بکرل در سال ۱۹۰۳ جایزهٔ نوبل فیزیک را دریافت کند. ماری کوری در سال ۱۹۱۱ نیز جایزهٔ شیمی نوبل را دریافت کرد و به تنها زنی تبدیل شد که برندهٔ ۲ جایزهٔ نوبل شده‌است. ایرن ژولیو-کوری، دختر ماری کوری، نیز در ۱۹۳۵ جایزهٔ نوبل شیمی را برد و این دو تنها مادر و دختری هستند که جایزهٔ نوبل را دریافت کرده‌اند. سال ۲۰۰۹ سالی بود که بیشترین جایزهٔ نوبل را برای زنان به ارمغان آورد، به طوری که در آن سال ۵ زن موفق به کسب این جایزه شدند. دانا استریکلند و فرانسیس آرنولد آخرین زنانی هستند که جایزهٔ نوبل را دریافت کرده‌اند.

لیندا ادیسون

لیندا ادیسون (انگلیسی: Linda Addison) نویسنده و شاعر ادبیات وحشت و خیال پردازی اهل ایالات متحده است. وی نخستین آمریکایی آفریقایی‌تباری بود که توانست جایزه ادبی برم استوکر را تصاحب کند. او در نگاشتن داستان‌های خود از نویسندگانی همانند ادگار آلن پو، تونی موریسون، جیمز بالدوین و آلیس واکر تأثیر پذیرفته است.

محبوب (فیلم ۱۹۹۸)

محبوب یا دلبند (انگلیسی: Beloved) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی جاناتان دمی است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. فیلم برگرفته از رمانی به همین نام از تونی موریسون است.

هارولد پرینس

هارولد پرینس (انگلیسی: Harold Prince؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۲۸ - ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۹) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.

جوایز
Nobel Prize.png جایزه ادبی نوبل (۱۹۹۳)
جایزه پولیتزر برای داستان (۱۹۸۸)
۱۹۰۱–۱۹۲۵
۱۹۲۶–۱۹۵۰
۱۹۵۱–۱۹۷۵
۱۹۷۶–۲۰۰۰
۲۰۰۱–کنون
برندگان جایزه نوبل ۱۹۹۳
شیمی
ادبیات
صلح
فیزیک
فیزیولوژی و پزشکی
اقتصاد

به زبان‌های دیگر

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.