باسیل دوم

باسیل دوم یا باسیلیوس دوم ملقب به باسیلِ بلغارکُش یا باسیل، قاتل بلغارها (به یونانی: ΄Βασίλειος Β) (به انگلیسی: Basil II) (زادهٔ ۹۵۷ یا ۹۵۸ — درگذشتهٔٔ ۱۵ دسامبر ۱۰۲۵) امپراتور بیزانس از ۹۶۰ تا ۹۷۶ به‌طور مشترک با امپراتوران دیگر و به‌طور مؤثر از ۹۷۶ تا ۱۰۲۵ بود. او بالکان (بویژه بلغارستانمیان‌رودان، گرجستان و ارمنستان را تحت فرمان امپراتوری بیزانس درآورد و قدرت داخلی خود را با حمله به منافع اشراف‌زادگان نظامی زمیندار و کلیسا افزایش داد. تاریخ‌نگاران باسیل دوم را یکی از برجسته‌ترین امپراتوران روم شرقی به‌شمار می‌آورند.[۱]

باسیل دوم
Βασίλειος Β'
امپراتور بیزانس (روم شرقی)
Basilios II
دوران۹۶۰ - ۹۶۳ (به همراه رومانوس دوم)
۹۶۳ - ۹۶۹ (به همراه نیکه‌فوروس دوم)
۹۶۹ - ۹۷۶ (به همراه ژان یکم)
۹۷۶ - ۱۰۲۵ (به تنهایی)
لقب(ها)باسیل بلغارکُش یا قاتل بلغارها
زادروزحدود ۹۵۸
زادگاهکنستانتینوپول
درگذشت۱۵ دسامبر ۱۰۲۵ (۶۷ سال)
محل درگذشتکنستانتینوپول
پیش ازکنستانتین هشتم
پس ازژان یکم
دودماندودمان مقدونی
پدررومانوس دوم
مادرتئوفانو
دینمسیحی ارتدکس

زندگینامه

سال‌های نخستین

باسیل فرزند رومانوس دوم، امپراتور وقت بیزانس و تئوفانو بود که در ۹۶۰ به امپراتوری مشترک با پدرش رسید[۱] و یک سال بعد برادرش کنستانتین نیز به‌عنوان امپراتور مشترک با آن دو تاجگذاری کرد.[۲] اما رومانوس ناگهان در ۱۵ مارس ۹۶۳ درگذشت و پس از او نایب‌السلطنتی دو امپراتور خردسال، باسیل دوم ۶ ساله وکنتستانتین هشتم ۳ ساله به مادرشان تئوفانو رسید.[۳] ادارهٔ امور کشور نیز در دستان خواجهٔ توانمندی به‌نام ژوزف برینگاس قرار گرفت.[۳] با این حال چنین شایع شد که تئوفانو با مسموم کردن امپراتور او را به‌قتل رسانده است و همین موضوع باعث بروز درگیری بین تئوفانو و برینگاس شد.[۲] سرانجام تئوفانو از ژنرال نیکه‌فوروس یاری خواست و او که توسط سپاهیان امپراتور نامیده شد به قسطنطنیه لشکر کشید، برینگاس را از قدرت خلع و خود در ۱۶ اوت ۹۶۳ در کلیسای ایا صوفیه با عنوان نیکه‌فوروس دوم تاجگذاری کرد و در ۲۰ سپتامبر همان سال با تئوفانو ازدواج نمود.[۳] او سپس باسیل و کنستانتین را به‌طور اسمی به فرزندخواندگی خود پذیرفت اما از همان زمان به‌بعد آنان را که وارثان مشروع تاج و تخت بودند را نادیده گرفت.[۲]

با این حال نیکه‌فوروس پس از ۶ سال حکومت با همدستی همسرش تئوفانو که احتمالاً می‌خواست فرزندان خود را بار دیگر به قدرت بازگرداند[۲] و سپاهی مورد اعتمادش ژان تزیمیسکس در ۹۶۹ به‌قتل رسید و پس از او ژان با عنوان ژان یکم بر تخت نشست.[۳] با این حال ژان، تئوفانو را در قتل امپراتور گناهکار اعلام و او را تبعید نمود و سپس با دختر کنستانتین هفتم ازدواج کرد. باسیل دوم و کنستانتین هشتم در این زمان هنوز عنوان امپراتوران مشترک را داشتند اما حتی نامشان بر روی سکه‌های دوران زمامداری ژان نیز ضرب نشد.[۲]

آغاز حکومت

BasileIIConstantinVIIIHoldingCross
سکهٔ طلایی منقش به نگاره‌های باسیل دوم و برادرش کنستانتین هشتم

ژان یکم در ژانویهٔ ۹۷۶ درگذشت و باسیل و برادرش سرانجام بر تخت امپراتوری بیزانس نشستند.[۱] باسیل دوم در ۱۰ ژانویه همان سال به‌عنوان امپراتور ارشد معرفی شد و کنستانتین هشتم نیز ترجیح داد به‌جای دخالت در سیاست به زندگی تجملی خود ادامه دهد.[۲] باسیل سپس تلاش نمود تا خود فرمانروایی کند اما به عموی بزرگش باسیل پیشکار که خواجه‌ای توانمند و سیاستمداری زیرک با سابقه‌ای طولانی بود وابسته شد.[۴] دیری نپایید که حکومت باسیل از سوی دو تن از اشراف‌زادگان به‌نام‌های بارداس اسکلروس و بارداس فوکاس که چشم طمع به جایگاه امپراتور داشتند به چالش کشیده شد.[۴] این دو نفر از بستگان امپراتوران پیشین به‌شمار می‌آمدند و فرماندهانی از خانوادهٔ زمینداران قدرتمندی بودند که از سوی گرجستانی‌ها و خلیفهٔ بغداد حمایت می‌شدند.[۱] آن‌ها مدعی تاج و تخت امپراتوری شدند اما باسیل پیشکار، باسیل دوم را در رویارویی با آن‌ها یاری رساند[۴] و سرانجام این درگیری طولانی در ۹۸۹ و با کمک روس‌های تحت فرمان ولادیمیر، پادشاه کیف به پایان رسید.[۱] ولادیکیر پیشتر نیز در ۹۸۰ هدیه‌ای بالغ بر ۶۰۰۰ نیروی اسکاندیناویایی-روسی را برای باسیل دوم فرستاده بود که این لشکریان بعدتر به نام گارد وارانژی مشهور شده که تا ۳۰۰ سال در خدمت امپراتوران بیزانس بودند.[۲] پس از کسب این پیروزی باسیل نیز به‌عنوان پاداش و با شرط پذیرش مسیحیت در کیف، خواهرش آنا را به همسری ولادیمیر درآورد.[۱] باسیل سپس مدعی حق خود برای در دست گرفتن قدرت به‌طور مستقل شد و سرانجام باسیل پیشکار را در ۹۸۵ تبعید نمود.[۱]

سیاست‌های خارجی و جنگ با بلغارها

اصلی‌ترین هدف باسیل دوم گسترش و تثبیت قدرت امپراتوری در داخل و خارج مرزهای بیزانس بود. در آن زمان مهمترین درگیری‌های خارجی امپراتوری روم شرقی در سوریه، ارمنستان و گرجستان در مرزهای شرقی آن، در منطقهٔ بالکان و در جنوب ایتالیا روی داده بود.[۱] باسیل موفق شد تا موقعیت بیزانس در سوریه را علی‌رغم تجاوزهای خلفای فاطمی در مصر حفظ نماید و نیروهایی را نیز برای آزادسازی انتاکیه از قسطنطنیه گسیل داشت. باسیل همچنین چه از راه حمله و چه از راه دیپلماسی توانست سرزمین‌های ارمنستان و گرجستان را نیز حفظ نماید.[۱]

با این حال بیشترین شهرت باسیل دوم برای لشکرکشی‌های مداوم و موفقیت‌آمیز او علیه پادشاهی دوباره احیاشدهٔ بلغارستان به فرمانروایی تزار ساموئل بود.[۱] ساموئل فعالیت‌هایش را در مقدونیه متمرکز کرده و بر غرب بالکان تسلط یافته بود. باسیل در ۹۸۶ وارد جنگ مسلحانه با بلغارها شد که تا ۱۰۱۴ ادامه یافت. در این مدت نیز گاه وقفه‌هایی به دلیل لشکرکشی‌های هم‌زمان باسیل دوم به مرزهای شرقی برای حل بحران در آن نواحی اتفاق می‌افتاد.[۱]

در طول جنگ با بلغارستان، ونیزی‌ها نیز به کمک باسیل آمده و همراه با نیروهای او از سواحل دالماتیا و آب‌های آدریاتیک در برابر حملات بلغارها محافظت کردند. از سوی دیگر باسیل نیز هر ساله بیشتر در قلمرو تحت تسلط ساموئل نفوذ می‌کرد و بی‌وقفه به لشکرکشی‌هایش چه در تابستان و چه در زمستان ادامه می‌داد.[۱]

سرانجام سپاهیان بیزانس موفق به گرفتن شمال و نواحی مرکزی بلغارستان شدند و پس از آن باسیل دوم به سوی پایتخت ساموئل در اکریدا لشکر کشید. این حمله با موفقیت به‌انجام رسید و باسیل به قاتل بلغارها معروف شد. او سپس فرمان داد تا چشم تمامی لشکریان بلغار را که به اسارت او درآمده بودند را کور کنند و تنها هر صد نفر یکی را از یک چشم کور کرد تا بتوانند پیش تزارشان باز گردند. ساموئل پس از بازگشت سپاهیانش از دیدن آنچه بر آنان گذشت بود چنان شوکه شد که مدتی بعد درگذشت.[۱] بدین ترتیب باسیل موفق شد تا ۱۰۱۸ تمامی بلغارستان را بار دیگر به امپراتوری بیزانس بازگرداند.[۲]

او سپس توجهش را معطوف نواحی غربی ساخت و برای تقویت کنترل بیزانس بر جنوب ایتالیا و بازپس‌گیری سیسیل از اعراب نقشه کشید. باسیل همچنین تلاش نمود تا پاپی یونانی‌تبار را در رم مستقر سازد و به‌منظور ایجاد اتحاد با امپراتوری مقدس روم نیز خواست تا برادرزادهٔ محبوبش زوئه را به همسری اتوی سوم درآورد.[۱] در نهایت هر دوی این نقشه‌های باسیل با شکست مواجه شد با این حال او در جنوب ایتالیا موفق عمل کرد و توانست نظم را بار دیگر به آنجا بازگرداند و در سال‌های آخر عمرش نیز آماده‌سازی‌هایی برای فتح سیسیل صورت گرفته بود.[۱]

سیاست‌های داخلی

باسیل دوم در سیاست‌های داخلیش نیز همچون فعالیت‌های نظامی و دیپلماتیکش سختگیر و بی‌رحم بود. او درصدد بود تا قدرت امپراتوری را تقویت نماید و به‌همین منظور زیردستان بسیار قدرتمندش به ویژه خانواده‌های نظامی‌ای که همچون شاهزادگان در آسیای صغیر حکومت می‌کردند را هدف سیاست‌های سختگیرانهٔ خود قرار داد. مالکیت افراد بر زمین به دقت مورد بازرسی قرار گرفت و زمین‌های وسیع بسیاری مصادره شد. بدین ترتیب خزانه‌های امپراتوری بیزانس باوجود لشکرکشی‌های هزینه‌آور باسیل دوم هیچ‌گاه با مشکل مواجه نشد.[۱]

Map Byzantine Empire 1025-en
نقشهٔ امپراتوری بیزانس به‌هنگام مرگ باسیل دوم در ۱۰۲۵

خصوصیات باسیل دوم

بر اساس نوشته‌های تاریخی و نگاره‌های موجود، باسیل دوم فردی کوتاه قد اما با اندامی موزون، چشمان آبی روشن، صورت گرد و سبیلی کامل و پرپشت که به‌هنگام عصبانیت یا انجام ملاقات‌هایی آن را میان انگشتانش می‌چرخاند توصیف شده‌است. او ساده لباس می‌پوشید و ناگهان شروع به سخن‌گفتن می‌کرد. در عین‌حال او را فردی تند مزاج، تلخ و زودخشم توصیف کرده‌اند که بیشتر اوقات همچون سربازی در حالت آماده‌باش به‌سر می‌برد.[۱]

باسیل هیچ علاقه‌ای به یادگیری نداشت اما ظاهراً از نگارگری مذهبی حمایت می‌کرد و کلیساها و صومعه‌هایی را نیز در بوئتیا مورد بازسازی قرار داد یا کار ساختشان را تمام نمود.[۱]

مرگ

باسیل دوم در ۱۵ دسامبر ۱۰۲۵ درگذشت و پس از او برادرش کنستانتین هشتم جانشین او شد. چنین برمی‌آید که باسیل هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نیز نداشت. تاریخ‌نگاران او را یکی از بزرگترین امپراتوران بیزانس به‌شمار می‌آورند که پس از مرگش هیچ فرماندهٔ نظامی توانمندی نبود که بتواند اوضاع را در دست گیرد و دیری نپایید که تمامی کارها و تلاش‌های باسیل دوم خنثی شد.[۱]

منابع

  1. ۱٫۰۰ ۱٫۰۱ ۱٫۰۲ ۱٫۰۳ ۱٫۰۴ ۱٫۰۵ ۱٫۰۶ ۱٫۰۷ ۱٫۰۸ ۱٫۰۹ ۱٫۱۰ ۱٫۱۱ ۱٫۱۲ ۱٫۱۳ ۱٫۱۴ ۱٫۱۵ ۱٫۱۶ ۱٫۱۷ ۱٫۱۸ Joan Mervyn Hussey (۱۹۵۵). «Basil II». Universitat de València / Encyclopedia Britannica. دریافت‌شده در ۱ مارس ۲۰۱۱.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ Wayne G. Sayles. Ancient coin collecting V: the Romaion-Byzantine culture. F+W Media, Inc, 1998, ISBN 0-87341-637-6. pp. 76-80 Google Books, (بازبینی به تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۱).
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ «Nicephorus II Phocas». Universitat de València / Encyclopedia Britannica. ۱۹۹۵. دریافت‌شده در ۲۶ فوریه ۲۰۱۱.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ Basil II. Gale Encyclopedia of Biography, The Gale Group Inc., 2006. Answers.com. بازیابی در تاریخ ۲ مارس ۲۰۱۱.
ارمنستان بیزانس

ارمنستان بیزانس یا ارمنستان غربی، که بدنبال تقسیم ارمنستان بزرگ بین امپراتوری بیزانس و ساسانیان در سال ۳۸۷ میلادی تشکیل شد.در زمان پادشاهی شاپور سوم باردیگر لشکرکشی‌های ساسانیان به ارمنستان آغاز شد. شاپور تحت تأثیر برخی از خاندان‌های قدرتمند ارمنستان، که از او حمایت می‌کردند، جوانی از خاندان اشکانی به نام خسرو را به پادشاهی بخش شرقی ارمنستان، که اکنون به‌طور کامل تحت سلطهٔ ساسانیان قرار داشت، گمارد و آرشاک سوم نیز از سوی رومیان پادشاه بخش غربی ارمنستان شد که تحت نفوذ روم شرقی قرار داشت. به این ترتیب ارمنستان در این دوره میان ایران ساسانی و امپراتوری روم شرقی تقسیم شد. بعدها رومیان بارها سعی کردند با حمله به ارمنستان شرقی این بخش را نیز از آن خود سازند اما همواره از سپاهیان ساسانی شکست خوردند. در نهایت نیز شاپور سوم با عقد پیمانی با رومیان سلطهٔ خود را در ارمنستان شرقی رسمیت بخشید.

ایزاک یکم

ایزاک یکم یا اسحاق یکم با عنوان کامل ایزاک یکم کومننوس(به یونانی: Ισαάκιος A' Κομνηνός, Isaakios I Komnēnos) (به انگلیسی: Isaac I Komnenos) (زادهٔ پیرامون ۱۰۰۵ — درگذشتهٔ ۱۰۶۱) امپراتور بیزانس از ۱۰۵۷ تا ۱۰۵۹ بود. او ثبات اقتصادی را به روم شرقی بازگرداند و استحکامات نظامی امپراتوری را که در این مدت ازشان غفلت شده بود را ساخت.

تورنیکه اریستاوی

تُرْنیکِ اِریسْتاوی (به گرجی: თორნიკე ერისთავი) یا تورنیکوس (به یونانی: Τορνίκιος) یک کشیش گرجی و همچنین یکی از افسران ارتش گرجستان در قرن ۱۰ میلادی و در زمان داویت سوم تائو بود که پس از کناره گیری از مقام خود به مرکز مذهبی کوه آتوس در یونان مهاجرت و کلیسای ایورون را تأسیس کرد.

دودمان مقدونیه‌ای در امپراتوری بیزانس

در قرون وسطی امپراتوری بیزانس از اواخر قرن ۹ تا اوایل قرن ۱۱ میلادی، توسط حاکمان مقدونی‌تبار فرمانروایی می‌شد و آخرین فرمانروایان این خاندان امپراتریس زوئه مقدونی و امپراتریس تئودورای مقدونی بودن. این هم‌زمان با کنترل بیزانس بر دریای آدریاتیک جنوب ایتالیا و قلمرو تزار ساموئل بلغارستان است.

شهرهای امپراتوری گستردش یافت و وفور نعمت در سراسر بیزانس به دلیل امنیت موجود پدیدار گشت. جمعیت افزایش یافت و افزایش تولید موجب تحریک تقاضای جدید و تشویق به تجارت می‌گشت.

آموزش و یادگیری نیز شکوفا شد و متون کهن یونان و مقدونیه باستان را حراست آغاز کردند و به کپی‌برداری این آثار پرداختند. هنر بیزانسی در این دوران آغاز گشت و آیین تزئین کلیساها و کاشی‌کاری‌ها و… رشد یافت.هر چند این امپراتوری به طور قابل توجهی کوچکتر از قلمرو سلطنت دوران ژوستین بود، ولی به لحاظ سیاسی و فرهنگی یکپارچه و قدرتمندتر از آن بود.

رومانوس دوم

رومانوس دوم(به یونانی: ΄Ρωμανός Β) (به انگلیسی: Romanos)(زادهٔ ۹۳۹ — درگذشتهٔٔ ۹۶۳) امپراتور بیزانس از ۹۵۹ تا هنگام مرگش در ۹۶۳ بود.

سال‌شمار قرون وسطی

این نوشتار به رخدادهای قرون وسطی می‌پردازد.

ساموئل بلغارستان

ساموئل (درگذشتهٔ ۶ اکتبر ۱۰۱۴) تزار بلغارستان غربی یا مقدونیه در نخستین امپراتوری بلغارستان از ۹۹۷ تا هنگام مرگش در ۱۰۱۴ بود.

سده ۱۱ (میلادی)

سده ۱۱ میلادی یا قرن یازدهم (میلادی) در تقویم گریگوری به فاصله سال‌های ۱۰۰۱ تا ۱۱۰۰ میلادی گفته می‌شود. این سده در اروپا بخشی از دوران واپس ماندگی علمی و اجتماعی معروف به قرون وسطی بود. اما در شرق به ویژه در ایران و دیگر کشورهای اسلامی، این زمان همراه با شکوفایی در هنر، ادبیات و علم بود.

فهرست معماران ارمنی

فهرست معماران ارمنی این مقاله فهرستی از معماران ارمنی در ارمنستان و در کشورهای مختلف به عنوان جماعت ارمنیان پراکنده توانسته‌اند با درک نیازهای خویش دست به خلق آثار معماری به عنوان یادگارها و انعکاسی از تحولات فرهنگی روزگار خود بزنند معرفی می‌شوند.

میروسلافا بلغارتسی

میروسلافا بلغارتسی (بلغاری: Мирослава) یکی از دختران تزار ساموئل بلغارستان و آگاتا بود. شاهزاده میروسلافا، عاشق آشوت تارونیانس نجیب‌زاده ارمنی‌تبار شد که اسیر امپراتوری بیزانس بود و تهدید نمود که اگر اجازه ندهند با وی ازدواج نماید خودکشی خواهد کرد. ساموئل، آشوت را از اسارت آزاد نمود و فرمانداری دراج را به وی داد. دیرتر آشوت با پدرزن John Chryselios و امپراتوری بیزانس ارتباط برقرار نمود. آشوت و میروسلافا سوار یکی از کشتی‌های بیزانس شدند و به کنستانتینوپل فرار کردند. در آنجا باسیل دوم به آنها القابی سلطنتی اعطا نمود.

نیکه‌فوروس دوم

نیکه‌فوروس دوم با عنوان کامل نیکه‌فوروس دوم فوکاس(به یونانی: Νικηφόρος Β΄ Φωκᾶς) (به انگلیسی: Nikephoros II Phokas) (زادهٔ ۹۱۲ — درگذشتهٔ ۱۰ یا ۱۱ دسامبر ۹۶۹) امپراتور بیزانس از ۹۶۳ تا هنگام مرگش در ۹۶۹ بود. او در طول دوران زمامداریش توانست دستاوردهای نظامی ارزشمندی را در مقابله با اعراب مسلمان کسب نماید و درنتیجهٔ آنها قدرت امپراتوری بیزانس بار دیگر در سدهٔ دهم میلادی احیا شد.

ژان یکم (امپراتور بیزانس)

ژان یکم یا یوانس یکم با عنوان کامل ژان یکم تزیمیسکس(به یونانی: Ιωάννης Α΄ Τζιμισκής) (به انگلیسی: John I Tzimiskes) (زادهٔ ۹۲۵ — درگذشتهٔ ۱۰ ژانویه ۹۷۶) امپراتور بیزانس از ۹۶۹ تا هنگام مرگش در ۹۷۶ بود. او در دوران حکومتش توانست نفوذ امپراتوری بیزانس را تا بالکان و سوریه گسترش داده و آرامش داخلی کشور را نیز حفظ نماید. در سایهٔ چنین اقداماتی بود که امپراتوری بیزانس از ثبات و اعتبار بالایی برخوردار گردید و به جانشینان پس از او منتقل شد.

کمنن

کُمنِن (به فرانسوی: Comnène)، کمننوس یا کومننوس (به یونانی: Κομνηνός) نام خاندانی از فرمانروایان امپراتوری روم شرقی بود.

کنستانتین هشتم

کنستانتین هشم(به یونانی: Κωνσταντίνος Η΄, Kōnstantinos VIII) (به انگلیسی: Constantine VIII) (زادهٔ ۹۶۰ یا ۹۶۱ — درگذشتهٔ ۱۲ نوامبر ۱۰۲۸) امپراتور بیزانس به‌طور مشترک با برادرش باسیل دوم از حئوئ ۹۶۲ تا ۱۰۲۵ و پس از مرگ او به تنهایی از ۱۰۲۵ تا هنگام مرگش در ۱۰۲۸ بود.

گارد وارنگیان

گارد وارنگیان (یونانی: Τάγμα τῶν Βαράγγων) عنوان واحدی از نخبگان برگزیده ارتش بیزانس ‏(en)‏ می‌باشد که از قرن دهم تا چهاردهم میلادی فعالیت عمده داشت، اعضای این گارد به عنوان محافظان شخصی امپراتوران بیزانس برگزیده می‌شدند، نژاد عمده آن‌ها متشکل از اقوام ژرمن بود و به طور خاص به نورس‌ها و آنگلوساکسون می‌رسیدند. مردمان روس (واریاگ) از جمله نخستین افراد فعال در این گارد به حساب می‌آیند، آن‌ها از همان سال ۸۷۴ میلادی خدمت در امپراتوری بیزانس را آغاز کردند و گارد تشکیل‌شده، به طور رسمی به عنوان اولین گارد امپراتور باسیل دوم در ۹۸۸ فعالیت خود را آغاز کرد.

یونانی‌ها

یونانی‌ها یا هلنی‌ها (به یونانی: Ἕλληνες) یک گروه قومی بومی کشورهای یونان و قبرس هستند. همچنین بخشی بزرگی از آنان در سراسر جهان پراکنده هستند.جوامع و مراکز یونانی‌ها از دوران باستان در گوشه گوشه مدیترانه بوده‌است. اما یونانیان به صورت گسترده در پیرامون دریای اژه هستند جایی که از دوران باستان زبان یونانی صحبت می‌شده‌است. تا اوایل قرن بیستم مردم یونان به صورت یکنواخت میان شبه جزیره یونان، سواحل غربی آسیای صغیر، مصر، قبرس، پونتوس و قسطنطنیه زندگی می‌کردند. بسیاری از این مناطق بر مرزهای امپراتوری روم شرقی در اواخر قرن یازدهم و مدیرترانه شرقی که از دوران باستان یونانی‌نشین بوده منطبق است.پس از پایاین جنگ‌های ترکیه و یونان در سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۲ و تبادل جمعیتی گسترده میان این دو کشور و همچنین محدودیت مسیحیان از سوی ترکیه بجز در قسطنطنیه (به ویژه یونانیان) یونانیان به سمت مرزهای کنونی کشورهای قبرس و یونان فرستاده شدند. گروه‌های جمعیتی دیگر یونانی را می‌توان امروزه در جنوب ایتالیا و قفقاز و جوامع یونانی در سراسر جهان یافت. امروزه بیشتر یونانیان پیرو کلیسای ارتدوکس یونانی هستند.

۱۰۲۵ (میلادی)

۱۰۲۵ (میلادی) هزار و بیست و پنجمین سال تقویم میلادی است.

نخستین
۲۷ پیش‌ازمیلاد تا ۲۳۵
بحران سده ۳
۲۳۵ تا ۲۸۴
چیرگی
۲۸۴ تا ۳۹۵
امپراتوری روم غربی
۳۹۵ تا ۴۸۰
امپراتوری بیزانس
۳۹۵ تا ۱۰۲۴
امپراتوری نیکائه‌آ
۱۰۲۴ تا ۱۲۶۱
امپراتوری بیزانس
۱۲۶۱ تا ۱۴۵۳

به زبان‌های دیگر

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.