1439

◄◄ | | 14ος αιώνας | 15ος αιώνας | 16ος αιώνας | | ►►
◄◄◄ | ◄◄ | | 1435 | 1436 | 1437 | 1438 | 1439 | 1440 | 1441 | 1442 | 1443 | | ►► | ►►►

Almanacco.png
Το 1439 σε άλλα ημερολόγια
Γρηγοριανό ημερολόγιο1439
MCDXXXIX
Ελληνικό αλφάβητο,ΑΥΛΘ´
Ab urbe condita2192
Αρμενικό ημερολόγιο888
ԹՎ ՊՁԸ
Κινεζικό ημερολόγιο4135 – 4136
戊午 – 己未
Αιθιοπικό ημερολόγιο1431 – 1432
Εβραϊκό ημερολόγιο5199 – 5200
Περσικό ημερολόγιο817 – 818
Ισλαμικό ημερολόγιο843 – 844
Ινδουιστικά ημερολόγια
Βικράμ Σαμβάτ1494 – 1495
Σάκα Σαμβάτ1361 – 1362
Κάλι Γιούγκα4540 – 4541

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1439 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

Γεγονότα

  • 4 Μαΐου − Μάχη του Γκρότνικι: Το κίνημα των Ουσσιτών ηττάται στην Πολωνία.
  • Σύνοδος Φλωρεντίας:
    • Ιανουάριος − Μεταφέρονται από τη Φεράρα στη Φλωρεντία οι εργασίες της εκκλησιαστικής συνόδου.
    • 6 Ιουλίου − Με τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄ τον Παλαιολόγο να υποχρεώνεται σε αποδοχή της πρωτοκαθεδρίας του Πάπα, υπό το φόβο των εξωτερικών απειλών από την Ανατολή, πραγματοποιείται 2η ψευδής ένωση των Εκκλησιών, μετά από εκείνη της Συνόδου της Λυών το 1274.
    • 4 Νοεμβρίου − Στη Βασιλεία, αντίπαλοι του Πάπα Ευγένιου του Τέταρτου ανακηρύσσουν νέο Πάπα τους (αντιπάπα) τον Δούκα της Σαβοΐας, Αμαντέους τον 8ο (Αντιπάπας Φέλιξ ο Πέμπτος).

Γεννήσεις

Παγκόσμιος κατάλογος γεννήσεων το 1439 (από τα Wikidata-logo.svg Wikidata)

Θάνατοι

Παγκόσμιος κατάλογος θανάτων το 1439 (από τα Wikidata-logo.svg Wikidata)
1435

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1435 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

1437

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1437 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

1438

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1438 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

1438 (αριθμός)

Το 1438 (χίλια τετρακόσια τριάντα οκτώ) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 1437 και πριν το 1439.

1439 (αριθμός)

Το 1439 (χίλια τετρακόσια τριάντα εννέα) είναι φυσικός αριθμός μετά το 1438 και πριν το 1440.

1440

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1440 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

1440 (αριθμός)

Το 1440 (χίλια τετρακόσια σαράντα) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 1439 και πριν το 1441.

1441

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1441 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

1442

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1442 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

1443

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1443 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

Απογραφή Πληθυσμού 1931 (Κύπρος)

Η Απογραφή Πληθυσμού 1931 ήταν η 6η απογραφή πληθυσμού της Κύπρου. Διενεργήθηκε από τη Βρετανική Διοίκηση της Κύπρου. Η προηγούμενη απογραφή ήταν του 1921.

Συνοπτικά, το αποτέλεσμα της απογραφής ήταν η καταγραφή πληθυσμού 347959 κατοίκων. Οι άνδρες ήταν 172754 και οι γυναίκες 175205.

Βασιλάτικα Κέρκυρας

Τα Βασιλάτικα είναι παραδοσιακός οικισμός στο νότιο τμήμα του νησιού σε περιοχή περιβαλλόμενη από ελαιόδεντρα. Βρίσκεται στα Βόρεια του πρώην Δήμος Κορισσίων ,χτισμένο πάνω στο καταπράσινο φυσικό περιβάλλον ενός λοφίσκου.

Γεωγραφικοί κωδικοί Κυπριακής Δημοκρατίας

Οι Γεωγραφικοί Κωδικοί Κυπριακής Δημοκρατίας (ή Στατιστικοί κωδικοί δήμων και κοινοτήτων) είναι ένα σύστημα αριθμητικής ταξινόμησης των δήμων και κοινοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για κάθε δήμο και κοινότητα δίνεται ένας μοναδικός τετραψήφιος κωδικός. Κωδικός δίνεται και στους δήμους και στις κοινότητες που κατέχονται από τον τουρκικό στρατό, αφού de jure αποτελούν έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας (de facto αποτελούν έδαφος του μη αναγνωρισμένου κράτους Τουρκική Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου). Υπεύθυνη για την καταχώρηση των στατιστικών κωδικών της κάθε νέας γεωγραφικής οντότητας είναι η Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Θάλλιο

Το χημικό στοιχείο θάλλιο (thallium) είναι πολύ μαλακό, εύπλαστο, αργυρόλευκο μέταλλο. Ο ατομικός αριθμός του είναι 81 και η σχετική ατομική μάζα του 204,3833. Το χημικό του σύμβολο είναι «Tl» και ανήκει στην ομάδα 13 του περιοδικού πίνακα, στην περίοδο 6 και στο p-block. Έχει θερμοκρασία τήξης 304 °C και θερμοκρασία βρασμού 1473 °C.

Η μέση περιεκτικότητα του στερεού φλοιού της γης σε θάλλιο είναι περίπου 0,7 ppm. Το στοιχείο είναι πάρα πολύ διεσπαρμένο. Είναι περισσότερο διεσπαρμένο από το γάλλιο και το ίνδιο. Συγκριτικά αναφέρεται ότι στη λιθόσφαιρα, το ασήμι είναι 7 φορές σπανιότερο ενώ ο χρυσός 170 φορές σπανιότερος από το θάλλιο.Στη φύση απαντά με μορφή σπάνιων ορυκτών τα οποία όμως δεν είναι οικονομικά εκμεταλλεύσιμα. Τέτοια ορυκτά είναι ο αβικεννίτης, ο κρουκσίτης, ο ουρμπαΐτης και ο χατσινσονίτης. Το θάλλιο συνοδεύει κυρίως θειούχα ορυκτά βασικών μετάλλων, όπως ο σφαλερίτης, ο σιδηροπυρίτης και ο γαληνίτης ενώ αναφέρονται και εμφανίσεις του σε κονδύλους μαγγανίου στους βυθούς των ωκεανών. Κοιτάσματα που περιέχουν το θάλλιο ως βασικό μέταλλο είναι πολύ λίγα. Τέτοια κοιτάσματα έχουν εντοπιστεί και μελετηθεί κυρίως στην Κίνα και στη Βόρεια Μακεδονία χωρίς όμως να παράγεται από αυτά θάλλιο. Τα παγκόσμια αποθέματα θαλλίου που περιέχονται σε ορυκτά του ψευδαργύρου εκτιμώνται σε 17.000 τόννους, ενώ στα κοιτάσματα λιθάνθρακα εκτιμάται ότι υπάρχουν άλλοι 630.000 τόννοι θαλλίου.

Το θάλλιο μαυρίζει στον αέρα και επικαλύπτεται από οξείδιο παίρνοντας γκρι-μπλε χρώμα που μοιάζει με του μολύβδου, διαλύεται στα οξέα και παρουσία υγρασίας μετατρέπεται στο δηλητηριώδες οξείδιο του θαλλίου (Ι), TlOH. Οι ράβδοι θαλλίου αποθηκεύονται τυλιγμένες σε χαρτί εμποτισμένο με υγρά αλκάνια (παραφίνες).

Το στοιχείο ανακαλύφτηκε από τον Άγγλο φυσικό Ουίλιαμ Κρουκς το 1861 ενώ η απομόνωση και η εμπεριστατωμένη μελέτη του μεταλλικού θαλλίου αποδίδεται στο Γάλλο χημικό Λαμύ το 1862. Το όνομα προέρχεται από την ελληνική λέξη θαλλός που σημαίνει νέο, τρυφερό (άρα πράσινο) κλαδάκι, βλαστάρι.Tο θάλλιο παράγεται από τα κατάλοιπα που προκύπτουν από τη φρύξη θειούχων ορυκτών του μολύβδου, του χαλκού ή του ψευδαργύρου, δηλαδή από τα κατάλοιπα της επεξεργασίας θειούχων μεταλλευμάτων.Εμφανίζεται σε δύο κυρίως αλλοτροπικές μορφές την α- και τη β- με θερμοκρασία μετατροπής τους 230 °C. Υπάρχει και μια τρίτη αλλοτροπική μορφή, η γ-, που εμφανίζεται σε υψηλές πιέσεις.Στις ενώσεις του παρουσιάζεται με δύο αριθμούς οξείδωσης, +1 και +3.

Τόσο το στοιχείο όσο και οι ενώσεις του είναι πολύ τοξικές και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγάλη προσοχή. Η χρήση του σε πολλές χώρες έχει απαγορευθεί λόγω της τοξικότητάς του ενώ η ανακύκλωσή του από εμπορικά προϊόντα δεν είναι ακόμη οικονομικά συμφέρουσα. Αυτό μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την αυξανόμενη χρήση σε τεχνολογικές εφαρμογές ενός τόσο τοξικού μετάλλου.Περίπου το 60 % με 70 % της παραγωγής θαλλίου χρησιμοποιείται στη βιομηχανία ηλεκτρονικών και το υπόλοιπο στη φαρμακοβιομηχανία και στην υαλουργία. Επίσης χρησιμοποιείται στους υπέρυθρους ανιχνευτές ενώ εξαιτίας της μεγάλης του τοξικότητας χρησιμοποιήθηκε παλιότερα ως ποντικοφάρμακο και εντομοκτόνο. Το κόστος του μετάλλου ανερχόταν το 2009 σε 5.700 δολάρια/Kg.Το θάλλιο έχει δύο σταθερά ισότοπα, το 203Tl και το 205Tl.

Οίκος των Αψβούργων

Ο Οίκος των Αψβούργων (γερμανικά: Haus Habsburg, ισπανικά: Casa de Habsburgo) ή απλά Αψβούργοι, ήταν μία από τις πιο σημαντικές βασιλικές δυναστείες στην Ευρώπη. Είναι γνωστοί ως ο οίκος προέλευσης όλων των επίλεκτων Αυτοκρατόρων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μεταξύ του 1438 και του 1740, καθώς και ως η δυναστεία της αυτοκρατορίας της Αυστρίας και της αυτοκρατορίας της Ισπανίας, αλλά και των βασιλείων πολλών άλλων χωρών. Με καταγωγή αρχικά από την Ελβετία, η δυναστεία των Αψβούργων αρχικά κυβέρνησε την Αυστρία για περισσότερους από έξι αιώνες. Μία σειρά βασιλικών γάμων έφερε στην κληρονομιά του οίκου τη Βουργουνδία, τις Κάτω Χώρες, την Ισπανία, τη Βοημία, την Ουγγαρία και άλλες περιοχές της Ευρώπης. Το 16ο αιώνα ο οίκος διαχωρίστηκε στον βασικό Ισπανικό κλάδο των Αψβούργων και στον ήσσονα Αυστριακό κλάδο.

Καθώς οι δυναστείες καθορίζονται κατά σύμβαση από τους αρσενικούς απογόνους, ο οίκος των Αψβούργων ως δυναστεία εξαφανίστηκε τον 18ο αιώνα με το τέλος του Ισπανικού κλάδου με το θάνατο του Κάρολου Β΄ το 1700. Σε αυτή την περίπτωση, αντικαταστάθηκε με τον κλάδο Ανζού του οίκου των Βουρβόνων στο πρόσωπο το μεγάλου ανιψιού Φιλίππου Ε΄. Ο Αυστριακός κλάδος εκφυλίστηκε το 1780 με το θάνατο της αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας και αντικαταστάθηκε με τον κλάδο Βαντεμόντ του οίκου της Λορένης στο πρόσωπο του γιου της Ιωσήφ Β΄. Ο νέος διάδοχος ονόμασε τον εαυτό του απόγονο του ενιαίου πλέον οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης.

Πατριάρχης Ιωσήφ Β΄

Ο Ιωσήφ Β΄ (1360 - 10 Ιουνίου 1439) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως την περίοδο 1416-1439.

Υιός του βουλγαρικού αυτοκράτορα Ιβάν Σισμάν, γεννήθηκε γύρω στο 1360 στη Βουλγαρία.

Αρχικά υπήρξε μοναχός στη Μονή Αλυπίου του Αγίου Όρους. Κατόπιν διετέλεσε Μητροπολίτης Εφέσου, και το 1416 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης.

Ήταν λόγιος ιεράρχης και συνετός Πατριάρχης. Αναγκάστηκε όμως από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο να ηγηθεί αντιπροσωπείας των Ορθοδόξων στη Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας. Εκεί προσπάθησε να διεξαγάγει κανονικό θεολογικό διάλογο και να υπερασπίσει τα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ενώ ο Αυτοκράτορας παρενέβαινε πιεστικά υπέρ της Ένωσης των Εκκλησιών.

Πέθανε στη Φλωρεντία το 1439, στην όγδοη δεκαετία της ζωής του, πριν την υπογραφή της Ένωσης και ετάφη σε παρεκκλήσιο της Αγίας Μαρίας της Νέας (Santa Maria Novella) στη Φλωρεντία.

Σπείρα του Ούλαμ

Η σπείρα του Ούλαμ (αγγλικά: Ulam spiral) ή σπείρα πρώτων αριθμών αποτελεί γραφική αναπαράσταση ομάδων πρώτων αριθμών, η οποία αναπτύχθηκε από τον Πολωνό μαθηματικό Στάνισλαβ Ούλαμ το 1963. Κατασκευάζεται με τη διευθέτηση των θετικών ακεραίων αριθμών εντός μιας τετράγωνου σχήματος σπείρας και σημειώνοντας με ειδική σήμανση ή χρωματισμό τους πρώτους αριθμούς εντός της. Ένα από τα χαρακτηριστικά της σπείρας, είναι η θεσιακή κατανομή των πρώτων αριθμών ως προς τις διαγώνιες, οριζόντιες και κάθετες γραμμές που σχηματίζουν. Η εμφάνιση τέτοιων γραμμών δεν είναι κάτι αναπάντεχο, καθώς οι γραμμές πρώτων στην σπείρα αντιστοιχούν σε πολυώνυμα δευτεροβάθμιων εξισώσεων, και ορισμένα από αυτά τα πολυώνυμα όπως ο τύπος x2 − x + 41 του Λέοναρντ Όιλερ για την παραγωγή πρώτων αριθμών, παράγουν πρώτους με μεγάλη συχνότητα εμφάνισης στην σπείρα.Ωστόσο η σπείρα σχετίζεται και με άλλα σημαντικά ανεπίλυτα προβλήματα της θεωρίας αριθμών όπως τα προβλήματα του Λαντάου. Συγκεκριμένα, καμία δευτεροβάθμια εξίσωση δεν έχει αποδειχτεί πως μπορεί να παράγει πρώτους αριθμούς επ' άπειρον, και πολύ περισσότερο το να έχει ασυμπτωτική συχνότητα πρώτων αριθμών ώστε να σχηματίζει ομαδοποιήσεις σε γραμμές.

Σύνοδος Φλωρεντίας

Η Σύνοδος Φλωρεντίας λεγόμενη και Σύνοδος Φερράρας - Φλωρεντίας λέγεται η σύνοδος που από μέρους της Καθολικής εκκλησίας θεωρείται ότι είναι η συνέχεια της συνόδου της Βασιλείας που είχε αρχίσει το 1431 από τον πάπα Μαρτίνο τον Ε΄. Κατά την διάρκεια της συνόδου της Βασιλείας ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ πέθανε και στην θέση του στην Ρώμη εξελέγη ο Ευγένιος Δ'. Οι περισσότεροι επίσκοποι που ήταν παρόντες στην σύνοδο της Βασιλείας αρνήθηκαν την εξουσία του Ευγενίου επί της συνόδου και τον καθαίρεσαν, εκλέγοντας στη θέση του τον Φιλίκα Ε΄. Οι επίσκοποι της συνόδου της Βασιλείας, άλλωστε, εμφορούντο από το πνεύμα του λεγόμενου «συνοδικού κινήματος» που ζητούσε την επιστροφή της εκκλησίας στο συνοδικό σύστημα διοίκησης. Έτσι η δυτική εκκλησία βρέθηκε να έχει δύο αντιπάλους πάπες. Ο Ευγένιος, για αντιπερισπασμό, μετέφερε σε πρώτη φάση την σύνοδο, με όσους επισκόπους του ήταν πιστοί, στην Φεράρα το 1438 και αργότερα, το 1439, στην Φλωρεντία, όπου και εκεί συζητήθηκε το ζήτημα της Ένωσης των εκκλησιών -Ανατολικής και Δυτικής- υπό την ηγεσία του. Προφανώς μέσω της ένωσης ο Ευγένιος ήθελε να ενισχύσει το κύρος του έναντι της συνόδου της Βασιλείας και όσων επισκόπων δεν τον αναγνώριζαν. Το αποτέλεσμα της Συνόδου ήταν να ψηφισθεί η Ένωση των δυο εκκλησιών αλλά, εξαιτίας αντιδράσεων στη Κωνσταντινούπολη, να μην γίνει πράξη ποτέ.

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.