Ταβισουπλέμπα

Το "Ταβισουπλέμπα" (στο Γεωργιανό αλφάβητο თავისუფლება) είναι ο νέος Εθνικός ύμνος της Γεωργίας. Ο τίτλος σημαίνει "ελευθερία".

თΗავისუფლება
Ταβισουπλέμπα
Ελευθερία
Tavisupleba sheet music geo
Παρτιτούρα του Ταβισουπλέμπα.

Εθνικός ύμνος Flag of Georgia.svg Γεωργία
Μουσική Νταβιντ Μαγκράντζε
Στίχοι Ζακαρία Παλιασβίλι/Ιοσέμπ Κετσακμάντζε
Υιοθετήθηκε 2004

Ιστορία

Ο νέος Γεωργιανός εθνικός ύμνος καθιερώθηκε στις 23 Απριλίου του 2004, ακριβώς 5 μήνες μετά την παραίτηση του προέδρου της χώρας Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε (πρώην υπουργός εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης.

Ο ύμνος αυτός αντικατέστησε τον παλιό ύμνο (Dideba zetsit kurtheuls), που είχε καθιερωθεί μετά την ανεξαρτησία της Γεωργίας από την Σοβιετική Ένωση.

Στίχοι

στην Γεωργιανή γλώσσα

ჩემი ხატია სამშობლო,
სახატე მთელი ქვეყანა,
განათებული მთა-ბარი,
წილნაყარია ღმერთთანა.
თავისუფლება დღეს ჩვენი
მომავალს უმღერს დიდებას,
ცისკრის ვარსკვლავი ამოდის
და ორ ზღვას შუა ბრწყინდება,
დიდება თავისუფლებას,
თავისუფლებას დიდება.

με λατινικούς χαρακτήρες

Η παρακάτω μετεγγραφή δεν είναι απόλυτα ακριβής, αφού είναι δεν είναι δυνατή η αναπαράσταση στο Λατινικό ή στο Ελληνικό αλφάβητο της πολύπλοκης φωνητικής των συμφώνων της Γεωργιανής γλώσσας.

Chemi khatia samshoblo,
Sakhate mteli kveqana,
Ganatebuli mta-bari
Tsilnaqaria Ghmerttana.
Tavisupleba dghes chveni
Momavals umghers didebas,
Tsiskris varskvlavi amodis
Da or zghvas shua brtsqindeba.
Dideba tavisuplebas,
Tavisuplebas dideba!

μετάφραση

(προέρχεται από την Αγγλική μετάφραση του Νταβίντ Τσικβαϊτζε)

Η εικόνα μου είναι η πατρίδα μου,
Και όλος κόσμος είναι η βάση της εικόνας.
Φωτεινά βουνά και κοιλάδες
Μοιράζονται με το Θεό
Σήμερα η ελευθερία μας
Τραγουδάει για τη δόξα του μέλλοντος,
Το αστέρι ανατέλει
Και λάμπει ανάμεσα σε δύο θάλασσες.
Παινεμένη ας είναι η ελευθερία,
Παινεμένη ας είναι η ελευθερία!

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Γεωργία

Η Γεωργία (Γεωργιανά: საქართველო, μτγ: σακάρτβελο, ΔΦΑ: [sɑkʰɑrtʰvɛlɔ]) είναι χώρα της Ανατολικής Ευρώπης. Οι Γεωργιανοί χρησιμοποιούν για τη χώρα τους και την ονομασία Σακάρτβελο.

Ο συνολικός πληθυσμός της χώρας ανέρχεται σε 3.723.500 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2019. Στο παρελθόν η χώρα αποτελούσε μία από τις δημοκρατίες που συναπάρτιζαν τη Σοβιετική Ένωση. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία (σήμερα 84%), οι κάτοικοι της Γεωργίας είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι.Το 10% είναι μουσουλμάνοι, το 4% χριστιανοί μονοφυσίτες (κυρίως η Αρμενική μειονότητα) και το 2% άλλο.

Μετά τον Ρωσο-Γεωργιανό πόλεμο του 2008, οι δύο πρώην ανεξάρτητες περιοχές της Γεωργίας, η Αμπχαζία και η Νότια Οσσετία, εξακολουθούν να θεωρούνται από πολλά μέλη της διεθνούς κοινότητας (Ε.Ε., Συμβούλιο της Ευρώπης, Η.Π.Α., ΝΑΤΟ, Ιαπωνία, κ.α.) ως περιοχές της Γεωργίας.

Συνορεύει με τη Ρωσία, την Τουρκία, την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν.

Στο Γκόρι της Γεωργίας γεννήθηκε το 1878 ο μετέπειτα ηγέτης της ΕΣΣΔ Ιωσήφ Στάλιν.

Κατάλογος εθνικών ύμνων

Τα περισσότερα κράτη έχουν εθνικούς ύμνους που ορίζονται ως «τραγούδια εξύμνησης, αφοσίωσης ή πατριωτισμού». Οι περισσότεροι ύμνοι είναι είτε εμβατήρια είτε ύμνοι στο ύφος. Ένας ύμνος γίνεται εθνικός ύμνος είτε συνταγματικά, είτε με νόμο ή απλά και από παράδοση.Κάποια κράτη χρησιμοποιούν τον βασιλικό ύμνο και ως εθνικό, όπως ο ύμνος της Ιορδανίας.Ο βασιλικός ύμνος αποτελεί πατριωτικό άσμα παρόμοιο με εθνικό ύμνο, με την διαφορά ότι εξυμνεί συγκεκριμένα τον μονάρχη ή την βασιλική δυναστεία. Τέτοιοι ύμνοι συνήθως εκτελούνται σε δημόσιες εμφανίσεις του μονάρχη ή σε άλλα γεγονότα βασιλικού ενδιαφέροντος.

Ο παλαιότερος εθνικός ύμνος είναι ο ολλανδικός εθνικός ύμνος Χετ Βιλχέλμους, ο οποίος γράφτηκε μεταξύ 1568 και 1572, ωστόσο αναγνωρίστηκε ως εθνικός ύμνος το 1932 αλλά ήταν γνωστός στους Ολλανδούς από τότε που συντέθηκε.. Ο ιαπωνικός ύμνος Kimi Ga Yo έχει στίχους από ένα ποίημα της περιόδου 794-1185, όμως μελοποιήθηκε μετά το 1880. Οι ύμνοι άρχισαν να γίνονται βαθμιαία δημοφιλείς στα ευρωπαϊκά κράτη τον 18ο αιώνα. Για παράδειγμα ο βρετανικός εθνικός ύμνος God Save the Queen εκτελέστηκε για πρώτη φορά, υπό τον τίλο τότε God Save the King, το 1745. Εντούτοις, ο πρώτος εθνικός ύμνος που υιοθετήθηκε επίσημα ως τέτοιος είναι ο ισπανικός ύμνος Μάρτσα ρεάλ, το 1770. Η προέλευσή του παραμένει αβέβαιη, ενώ έχουν προταθεί οι απόψεις ότι έχει βενετσιάνικη καταγωγή από τον 16ο αιώνα, ή ότι έχει συντεθεί από τον Μέγα Φρειδερίκο, ενώ είναι ένας από τους λίγους ύμνους που δεν είχαν ποτέ επίσημους στίχους. Ο Γαλλικός ύμνος, Η Μασσαλιώτιδα γράφτηκε μισό αιώνα αργότερα το 1792 και υιοθετήθηκε το 1795.Οι εθνικοί ύμνοι είναι συνήθως γραμμένοι στην πιο κοινή γλώσσα του κράτους, την de facto ή την επίσημη γλώσσα. Για παράδειγμα ο ινδικός ύμνος Τζάνα Γκάνα Μάνα είναι γραμμένος σε μία σανσκριτικοποιημένη εκδοχή της γλώσσας Μπενγκάλι, που και οι δύο είναι επίσημες γλώσσες της Ινδίας. Κράτη με πολλές εθνικές γλώσσες μπορεί να έχουν διάφορες εκδοχές του εθνικού τους ύμνου. Για παράδειγμα ο εθνικός ύμνος της Ελβετίας, Ελβετικός ψαλμός, έχει τέσσερις εκδοχές στις τέσσερις επίσημες γλώσσες του κράτους: τα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ιταλικά και τα ρομανσικά. Η πρώτη στροφή του εθνικού ύμνου της Νέας Ζηλανδίας από παράδοση τραγουδιέται στα μαορί (Aotearoa) και η δεύτερη στα αγγλικά (God Defend New Zealand), ενώ η μουσική και για τις δύο εκδοχές είναι ίδια, οι στίχοι όμως δεν είναι επί λέξη μετάφραση. Ο εθνικός ύμνος της Νότιας Αφρικής είναι μοναδικός από την άποψη ότι χρησιμοποιούνται πέντε από τις έντεκα επίσημες γλώσσες του κράτους στον ίδιο ύμνο, στο οποίο κάθε στροφή είναι σε άλλη γλώσσα.

Εθνικοί ύμνοι της Ευρώπης
Εθνικοί ύμνοι της Ασίας

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.