Πέργαμος

Η Πέργαμος ήταν αρχαία πόλη της επαρχίας Τευθρανίας της Μυσίας, στη Μικρά Ασία, και πρωτεύουσα του ομώνυμου Βασιλείου. Βρισκόταν χτισμένη πάνω σε ένα μικρό λόφο 300 μ. υψόμετρο, (από τον οποίο πήρε το όνομά της, που σημαίνει φρούριο ή ακρόπολη), μέσα σε μια εύφορη κοιλάδα που εκτεινόταν προς Δ. μέχρι τις ακτές του κόλπου Ελαίας (σημ. Τσανταρλή) και του Αδραμμυτίου, έναντι της Λέσβου. Η πόλη βρισκόταν ανάμεσα των δύο παραποτάμων του Κάικου, του Σελινούντα και του Κητείου που χάριζαν στη πόλη πλούσια κοιλάδα.

Πέργαμος
Temple of Trajan, Pergamon 01
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Πέργαμος
39°7′0″N 27°11′0″E
Χώρα Τουρκία[1]
Έκταση 315,46 Εκτάριο και 426,928 Εκτάριο

Συντεταγμένες: 39°07′00″N 27°11′00″E / 39.1167°N 27.1833°E

Pergamon Trajan Temple RB2
Ερείπια ναού στον αρχαιολογικό χώρο της Περγάμου

Ιστορία

Η ιστορία της πόλης αρχίζει στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ. και μέχρι την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου δεν ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες πόλεις της Μυσίας. Στα 293 π.Χ. ο βασιλιάς Λυσίμαχος ασφάλισε στο οχυρό του λόφου τους θησαυρούς του και ανάθεσε στο στρατηγό του Φιλέταιρο να τους φυλάει. Ο Φιλέταιρος, μετά το θάνατο του Λυσίμαχου και με τα 9.000 τάλαντα των θησαυρών, ένα ποσό τεράστιο για την εποχή του, ίδρυσε το μικρό κρατίδιο της Περγάμου, που το κράτησε μέχρι το θάνατό του. Ο Άτταλος Α΄, ο απόγονός του, χρησιμοποίησε το μεγαλύτερο μέρος του θησαυρού για να εξωραΐσει την Πέργαμο κι ο Ευμένης Β΄, ο διάδοχός του, έχτισε ένα πλήθος ναών και δημόσιων κτηρίων και ανάμεσά τους το βωμό της Περγάμου.

Acropolis of Pergamon - Friedrich Thierch - 1882

Αναπαράσταση της ακρόπολης και του βωμού της Περγάμου, Ειρηναίος Θείρσιος, 1882

High rise view of Pergamon - R.Bohn - 1888

Αναπαράσταση της αρχαίας Περγάμου, 1888

Η Πέργαμος καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους και έγινε το μεγαλύτερο εμπορικό, πολιτικό και στρατιωτικό κέντρο της ρωμαϊκής επαρχίας της Ασίας. Η βιβλιοθήκη της ήταν από τις μεγαλύτερες του κόσμου, αλλά ο Αντώνιος χάρισε τα βιβλία της στη βασίλισσα της Αιγύπτου, την Κλεοπάτρα. Στην Πέργαμο άκμασε και ο διάσημος γιατρός της αρχαιότητας Γαληνός. Μετά την επανάσταση των Περγαμηνών κατά των Ρωμαίων (88) και την επανάσταση του Μακρίνου, δολοφόνου του Καρακάλλα (117), η Πέργαμος απογυμνώθηκε από τα αξιολογότερα μνημεία τέχνης, τα οποία μεταφέρθηκαν στη Ρώμη. Τον 7ο αιώνα έγινε βυζαντινή επαρχία και στα 1401 καταστράφηκε εντελώς από τον Ταμερλάνο και έμεινε για έναν αιώνα έρημη και ακατοίκητη, μέχρι που στα 1450 οι Τούρκοι ξανάχτισαν την πόλη στους πρόποδες του λόφου.

Ο σημερινός οικισμός διατηρεί παραφθαρμένα την αρχαία ονομασία που λέγεται Bergama και έχει πληθυσμό περίπου 55.000 κατοίκων.

Παραπομπές

  1. (Αγγλικά) GeoNames. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
  • Ιστορία των Τεχνών: Έργα και Δημιουργοί

Δείτε επίσης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 LP  Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το αντίστοιχο λήμμα της LivePedia.

Η εισαγωγή του κειμένου της LivePedia στη Βικιπαίδεια έγινε πριν την 1η Νοεμβρίου 2008, συνεπώς ισχύει η διπλή αδειοδότηση υπό την άδεια CC-BY-SA 3.0 και την GFDL.

Άγιος Δημήτριος Αττικής

Ο Άγιος Δημήτριος (γνωστός και ως Μπραχάμι) είναι μέρος του Νότιου τομέα της Αθήνας. Έχει έκταση 536,4 εκτάρια (5.364 στρέμματα), μόνιμο πληθυσμό 70.970 κατοίκους, βάσει της απογραφής του 2011, ενώ ο πραγματικός πληθυσμός της πόλης, εκτιμάται ότι ξεπερνάει τις 85.000, και πυκνότητα μόνιμου πληθυσμού 14.340,27 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της πόλης αποτελεί το ρέμα Πικροδάφνης, που έχει χαρακτηρισθεί ως τόπος ιδιαίτερου περιβαλλοντικού κάλους και καταβάλλεται προσπάθεια για την ανάπλασή του.

Άτταλος Α΄ της Περγάμου

Ο Άτταλος Α΄ ο Σωτήρ (269 π.Χ. – 197 π.Χ., Πέργαμος) ήταν ηγεμόνας του ελληνιστικού βασιλείου της Περγάμου, το πρώτο μέλος της Δυναστείας των Ατταλιδών που διεκδίκησε τον τίτλο του «βασιλέως». Ήταν κοντινός συγγενής και θετός γιος του προκατόχου του, Ευμένη Α΄ και βασίλεψε από το 241 π.Χ. μέχρι το θάνατό του το 197 π.Χ. Ήταν γιος του Αττάλου και της Αντιόχιδος, πριγκίπισσας από τον Οίκο των Σελευκιδών. Παντρεύτηκε την Απολλωνίδα από την Κύζικο με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους. Διάφοροι συγγραφείς της αρχαιότητας κάνουν αναφορά στο πόσο ευτυχισμένη και ενάρετη υπήρξε η συγκεκριμένη οικογένεια, με ιδιαίτερη έμφαση στην αρετή της Απολλωνίδας, αλλά και την καλή ανατροφή των παιδιών της, που είχε ως αποτέλεσμα την ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας στο διάδοχο του Αττάλου, Ευμένη Β΄, χωρίς αιματοχυσίες.Ο Άτταλος πέτυχε μια εξέχουσας σημασίας νίκη κατά των Γαλατών, κελτικών φύλων που μόλις είχαν φτάσει από τη Θράκη, οι οποίοι για πάνω από μια γενιά μάστιζαν τις μικρασιατικές πόλεις, καταστρέφοντας ή απαιτώντας και λαμβάνοντας μεγάλα χρηματικά ποσά, χωρίς κάποιος να μπορεί πραγματικά να τους ελέγξει. Η νίκη του αυτή, την οποία μνημονεύει το θριαμβικό μνημείο της Περγάμου και η απελευθέρωση των πόλεων από τον γαλατική απειλή, του κέρδισε την επωνυμία «ο Σωτήρ».

Όντας πιστός σύμμαχος της Ρώμης, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τους δύο πρώτους Μακεδονικούς Πολέμους, κατά του βασιλιά της Μακεδονίας, Φιλίππου Ε΄. Διεξήγαγε πολυάριθμες ναυτικές επιχειρήσεις, πλήττοντας τα μακεδονικά συμφέροντα στο Αιγαίο Πέλαγος, κερδίζοντας τιμές, συλλέγοντας λάφυρα και κερδίζοντας για την Πέργαμο τα νησιά της Αίγινας και της Άνδρου, κατά τον πρώτο και δεύτερο πόλεμο αντίστοιχα.

Ο Άτταλος θέλησε να υπογραμμίσει τους θριάμβους του τόσο σε πολιτικό όσο και σε πολιτιστικό επίπεδο, αφιερώνοντας διάφορα επινίκια μνημεία στην Ακρόπολη της Περγάμου, που έφεραν την πόλη στην πρωτοπορία της καλλιτεχνικής παραγωγής στον ελληνικό κόσμο των τελευταίων δεκαετιών του 3ου αιώνα π.Χ. Απεβίωσε το 197 π.Χ. ελάχιστα πριν τη λήξη του δεύτερου πολέμου, σε ηλικία 72 ετών, πιθανότατα από εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο έπαθε τη στιγμή που του είχαν απευθύνει το λόγο σε πολεμικό συμβούλιο στη Βοιωτία.

Άτταλος Β΄ της Περγάμου

Ο Άτταλος Β΄ ο Φιλάδελφος (220 π.Χ. – 138 π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του ελληνιστικού βασιλείου της Περγάμου στη Μικρά Ασία, μέλος της Δυναστείας των Ατταλιδών. Ήταν γιος του Αττάλου Α΄ του Σωτήρος και της Απολλωνίδος.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αδελφού του Ευμένη Β΄ του Σωτήρος, από το 197 π.Χ. έως το 158 π.Χ., ο Άτταλος υπήρξε σημαντικός του σύμβουλος και ουσιαστικά συνδιοικητής του σε πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο. Μαζί, ασκώντας έντονα φιλορωμαϊκή πολιτική, κατάφεραν να μετατρέψουν την πατρίδα τους σε ελάχιστο χρόνο από ένα σχετικά ασήμαντο βασίλειο σε μια ισχυρότατη μοναρχία. Ο Άτταλος έδωσε το παρόν σε αξιοσημείωτα πολλές από τις μάχες που διαμόρφωσαν το πρόσωπο της ελληνιστικής Ανατολής κατά το 2ο αιώνα π.Χ., ενώ διεξήγαγε πολυάριθμους πολέμους ως σύμμαχος ή εχθρός σχεδόν όλων των ελληνιστικών κρατών. Αξιοσημείωτα κατά τη διάρκεια της ζωής του έλαβαν χώρα και οι τέσσερις Μακεδονικοί Πόλεμοι, ενώ ο ίδιος έλαβε επίσης ενεργά μέρος στην καθοριστική Μάχη της Μαγνησίας το 190 π.Χ., στη ρωμαϊκή εκστρατεία κατά των Γαλατών το 189 π.Χ., καθώς και σε πολέμους ενάντια στη Βιθυνία, τους Σελευκίδες, τον Πόντο, την Καππαδοκία (επί του σφετεριστή Οροφέρνη) και τη Θράκη.

Διακρίθηκε επίσης ως διπλωμάτης πραγματοποιώντας συχνά ταξίδια στη Ρώμη, όπου και κέρδισε την εκτίμηση των ισχυρών ανδρών της εποχής. Κάποτε μάλιστα του προσφέρθηκε βοήθεια προκειμένου να ανέλθει στο θρόνο του αδελφού του, την οποία όμως και αρνήθηκε. Ο Άτταλος διαδέχτηκε τελικά ομαλά τον Ευμένη το 158 π.Χ. και κυβέρνησε για 21 έτη ακόμη, νυμφευόμενος τη χήρα βασίλισσα Στρατονίκη. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής συνέχισε να επεμβαίνει ενεργά στη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού της Ανατολής, εξακολουθώντας να απολαμβάνει την εύνοια των παλαιών του πολιτικών συμμάχων στη Ρώμη.

Όπως και οι προκάτοχοί του, άφησε επίσης αξιόλογο πολιτιστικό έργο, ανάμεσα στο οποίο ξεχωρίζει η Στοά του Αττάλου στην πόλη των Αθηνών. Απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών κληροδοτώντας το θρόνο του στον ανιψιό του, Άτταλο Γ΄ το Φιλομήτορα.

Αρχαίοι ολυμπιακοί αγώνες σε διάφορες περιοχές

Στην Αρχαία Ελλάδα, διοργανώνονταν διάφορες αθλητικές εκδηλώσεις με την επωνυμία «Ολυμπιάδα», οι οποίες ήταν απομιμήσεις των αρχαιών Ολυμπιακών Αγώνων της Ολυμπίας, οι εκδηλώσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες περιοχές σε όλο τον ελληνικό κόσμο. Μερικές από αυτές μας είναι γνωστές από σχετικές επιγραφές και αναμνηστικά νομίσματα, αλλά κάποιες άλλες, όπως τα Ολύμπια στην Αντιόχεια, απέκτησαν μεγάλη διασημότητα. Σε αυτά τα "Ολύμπια" που είχαν ιδρυθεί σε διάφορες περιοχές, μερικές φορές μνημονευόταν σε επιγραφές και η μεγάλη εορτή των Ολυμπιακών Αγώνων, συχνά με την προσθήκη της Πίσας.

Βιβλιοθήκη της Περγάμου

Η Βιβλιοθήκη της Περγάμου, που κτίστηκε περί το 200 π.Χ., περιείχε περίπου 200.000 τόμους βιβλίων στην τότε συνηθισμένη κυλινδρική βιβλιοδεσία. Μαζί με την άλλη περίφημη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας συγκαταλέγεται στις δύο σημαντικότερες βιβλιοθήκες της αρχαιότητας, ορόσημα για την εξέλιξη της ιστορίας των κλασικών γραμμάτων.

Βιθυνία

Η Βιθυνία είναι ιστορική περιοχή της Μικράς Ασίας, που απετέλεσε ρωμαϊκή επαρχία, ενώ αναφέρεται και στην Καινή Διαθήκη.

Γαληνός

Ο Κλαύδιος Γαληνός (Πέργαμος, 129 – Ρώμη, 199) ήταν ο δεύτερος σπουδαιότερος Έλληνας ιατρός της Αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη και ο τελευταίος χρονικά από όλους τους σημαντικούς ιατρούς του ελληνορωμαϊκού κόσμου. Δε μαρτυρείται το ρωμαϊκό του όνομα, αλλά τα δύο αρχικά του Cl. που παραδίδονται, πιθανότατα προέρχονται από το λατινικό Clarissimus = ενδοξότατος και όχι από το Claudius. Δεν υπάρχει σχεδόν ιατρικός κλάδος που να μην απασχόλησε τον Γαληνό. Οι εμπεριστατωμένες μελέτες του αναφέρονται στην ανατομική, τη φυσιολογία, τη χειρουργική, την οφθαλμολογία, τη μαιευτική, την παθολογία, τη θεραπευτική, την υγιεινή, την οδοντιατρική και τη φαρμακολογία. Τα πολυσύνθετα φαρμακευτικά σκευάσματα, που ο ίδιος παρασκεύαζε είναι γνωστά στη βιβλιογραφία ως «γαληνικά» και η αντίστοιχη φαρμακοτεχνία ονομάζεται «γαληνική φαρμακευτική» Σώζονται περί τις εκατό μελέτες του, που προώθησαν σημαντικά την ιατρική επιστήμη. Το βιολογικό του δόγμα, ο «γαληνισμός», επεκράτησε στην ευρωπαϊκή ιατρική επί δεκατέσσερις αιώνες (κατά τον Μεσαίωνα και στον αραβικό κόσμο). Οποιαδήποτε παρατήρηση ερχόταν σε αντίθεση με τη διδασκαλία του Γαληνού, απορριπτόταν. Μόνο μετά το 1540, ιδίως με τις ανατομικές έρευνες του Βεζάλιου, άρχισε να αντικαθίσταται ο γαληνισμός, ενώ η βαθμονόμηση της δραστικότητας των φαρμάκων απολάμβανε καθολική αποδοχή για περισσότερο από 1600 χρόνια και μόλις στα μέσα του 19ου η φαρμακολογία εγκατέλειψε το σύστημα των ποιοτήτων και των βαθμών έντασης των φαρμάκων που εισήγαγε.

Επαρχία Λάρνακας

Η επαρχία Λάρνακας είναι μια από τις 6 επαρχίες της Κύπρου. Διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας είναι ο Δήμος Λάρνακας.

Ευμένης Β΄ της Περγάμου

Ο Ευμένης Β΄ ο Σωτήρ (βασ. 197 π.Χ. - 158 π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του ελληνιστικού βασιλείου της Περγάμου στη Μικρά Ασία, μέλος της Δυναστείας των Ατταλιδών. Ήταν γιος του Αττάλου Α΄ του Σωτήρος και της Απολλωνίδος. Νυμφεύτηκε τη Στρατονίκη, κόρη του Αριαράθη Δ΄, βασιλιά της Καππαδοκίας και της Αντιοχίδος. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ασκώντας έντονα φιλορωμαϊκή πολιτική κατάφερε να εξελιχθεί σε ελάχιστο χρόνο από βασιλιάς ενός σχετικά ασήμαντου βασιλείου σε ηγεμόνα μιας ισχυρότατης μοναρχίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Πολύβιο, ο Ευμένης ήταν άνδρας με ασθενή κράση, αλλά με μεγάλη ενεργητικότητα και δύναμη μυαλού, όπως αποδεικνύεται από τη θητεία του στο θρόνο της Περγάμου. Είναι, επίσης, γνωστός για το σημαντικό πολιτιστικό του έργο, με επιφανέστερα επιτεύγματά του την ανάδειξη της Περγάμου σε περίλαμπρη πόλη και την επέκταση της Βιβλιοθήκης της Περγάμου, μιας από τις μεγάλες βιβλιοθήκες του αρχαίου κόσμου, δεύτερη σε σπουδαιότητα μετά από την αντίστοιχη της Αλεξάνδρειας.

Η Αγία Γραφή-Μεταφορά στη Νεοελληνική

Η Αγία Γραφή—Μεταφορά στη Νεοελληνική ή Νέα Μετάφραση Βάμβα ή Μετάφραση Σπύρου Φίλου, αποτελεί μια σύγχρονη απόδοση της Αγίας Γραφής στην νεοελληνική γλώσσα. Συντομογραφείται ως ΝΜΦ και ΦΙΛ.

Η επιμέλεια του έργου έγινε από τον Σπύρο Φίλο. Κυκλοφόρησε σε πρώτη έκδοση το 1993 (η Παλαιά Διαθήκη και το 1994 η Καινή Διαθήκη) ενώ το 1995 κυκλοφόρησε η δεύτερη αναθεωρημένη μονότομη έκδοση. Αποτελεί μεταφορά σε δημοτική γλώσσα βασισμένη στο κείμενο της Νεοελληνικής Μετάφρασης της Αγίας Γραφής του Νεόφυτου Βάμβα. Υπάρχουν περίπου 1.000 υποσημειώσεις οι οποίες εκτός των άλλων, συγκρίνουν αποδόσεις του κειμένου με το πρωτότυπο κείμενο ή με άλλες μεταφράσεις, ενώ όλο το έργο αποτελείται από σχεδόν 1.800 οι σελίδες (μαζί με το παράρτημα).

Η (τελευταία) έβδομη αναθεωρημένη έκδοση (2008) της μετάφρασης κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πέργαμος (ISBN 980-960-7241-89-4).

Κατάλογος πόλεων της Τουρκίας

Ακολουθεί κατάλογος πόλεων της Τουρκίας, κατά αλφαβητική σειρά.

Άγκυρα (πρωτεύουσα)

Αβανός

Αγιάς

Άδανα

Αδραμύττιο

Αδριανούπολη

Αϊβαλί

Αϊβατζίκ

Αϊδίνιο

Ακσαράι

Ακσέκι

Ακσεχίρ

Ακχισάρ

Αλάνυα

Αλασεχίρ

Αλεξανδρέττα

Αμάσεια

Αμάσρα

Ανεμούριο (Τουρκία)

Αντάκυα

Ανταπαζαρί

Αντιγιαμάν

Αραπκίρ

Αρνταχάν

Αρτβίν

Αττάλεια

Αφιόν Καραχισάρ

Βαν

Βεζίρ-κιοπρού

Βιζέ

Βουρνόβας

Γιάλβατς

Γιάλοβα

Γιοζγκάτ

Γκαζιαντέπ

Γκαρζάν Βλ. Ζοκ

Γκέιβε

Γκερεντέ

Γκερζέ

Γκιοκσούν

Γκιοκτσεκαγιά

Γκιολτζούκ

Γκιονέν

Γκιουλιούκ

Γκιουμουσάνε

Γκιουλεμάν

Δεμιρτζί

Εζινέ

Έλαζιγ

Ελμπιστάν

Επιβάτες

Εργκανί

Ερεγλί

Ερζερούμ βλ. Θεοδοσιούπολις

Ερζιντζάν

Ερμενάκ

Ερτζίς

Εσκίσεχιρ

Έφεσσος

Ζαρά

Ζεβκέρ

Ζιλέ

Ζοκ

Ζονγκουλντάκ

Θεοδοσιούπολη

Ιγντίρ

Ικόνιο

Ιλγίν

Ινεγκιόλ

Ινέπολη

Ιντζέσκου

Ινσκιλίπ

Ινσπαρτά

Ισπίρ

Καισάρεια

Καλετζίκ

Καλλίπολη

Κανγκάλ

Καντινχανί

Καντιρλί

Καρακιοσέ

Καραμάν

Κας

Καχραμανμαράς

Καραμπύκ

Καραμπινάρ

Καρς

Κασαμπά

Κασταμονή

Κερασούντα

Κεσσάνη

Κιλίς

Κιουτάχεια

Κιρίκαλε

Κιρικχάν

Κιρκλαρελί

Κιρσεχίρ

Κοζάν

Κορκουτελί

Κοτύωρα

Κρεμαστή

Κυδωνιές βλ.Αϊβαλί

Κωνσταντινούπολη

Λάμψακος

Λιτζέ

Λουλεμπουργκαζ

Μαγνησία

Μαλάτεια

Μάλγαρα

Ματζικέρτ

Μαρμαρίς

Μαρντίν

Μερζιφόν

Μερσίνη

Μεσουντιγιέ

Μέτρες βλ. Τσατάλτζα

Μιντγιάτ

Μούγλα

Μουδανιά

Μουργκούλ

Μούγλα

Μους

Μουτ

Μπαϊμπούρτ

Μπαλικεσίρ

Μπάρτιν

Μπατμάν

Μπαφρά

Μπεϋπαζαρί

Μπεϋσεχίρ

Μπιλετσίκ

Μπινγκέλ

Μπιτλίς

Μπολβαντίν

Μπολού

Μποντρούμ

Μπορ

Μπουρντούρ

Ναζιλί

Νεβσεχίρ

Νίγδη

Νιζίπ

Νικομήδεια

Νταμάρ

Ντανταΐ

Νταρεντέ

Ντενιζλί

Ντερίκ

Ντιβριγί

Ντιγιαρμπακίρ

Ντουζτζέ

Οδεμίσιον

Ολτού

Ορντού βλ.Κοτύωρα

Οσμανίγιε

Οσμαντζίκ

Ουλουκισλά

Ουλουμπορλού

Ούνιε

Ουργκιούπ Βλ.Προκόπιο

Ουρφά

Ουσάκ

Πάνορμος

Πέργαμος

Πινάρμπασι

Πόλατλι

Προκόπιο

Προύσα

Ραιδεστός

Ραμάν

Ριζούς

Σαλιχλή

Σαμψούντα

Σαντικλί

Σαράντα Εκκλησιές

Σαρικαμίς

Σαρκισλά

Σάρκιοϊ

Σεβάστεια

Σεϊντή-Σεχίρ

Σεκέ

Σελεύκεια

Σερεφλικότσχισαρ

Σηλυβρία

Σίβερεκ

Σιβρί-Χισάρ

Σιγίρτ

Σιντιργί

Σινώπη

Σμύρνη

Σουνγκουρλού

Σπάρτη βλ. Ισπάρτα

Ταβσανλί

Ταρσός

Τασκιοπρύ

Τατβάν

Τζεϋχάν

Τζιζρέ

Τζιντέ

Τιρεμπολού

Τοκάτ

Τόσια

Τουργκουτλού

Τουρχάλ

Τραπεζούντα

Τρίπολη βλ.Τιρεμπολού

Τσανακκαλέ

Τσανκιρί

Τσαρσαμπάς

Τσατάλτζα

Τσερλεμερίκ

Τσετινκαγιά

Τσιβρίλ

Τοσρλού

Τσορούμ

Φετχιγιέ

Φοίνικας

Φώκαια

Χαντίμ

Χαρτολιμή

Χινίς

Χόπα

Χρυσόπολη

Μουσείο Περγάμου (Βερολίνο)

Το μουσείο Περγάμου (γερμανικά: Pergamonmuseum‎) βρίσκεται στο νησί των μουσείων στο Βερολίνο της Γερμανίας. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1930, και εντός του μουσείου στεγάζονται τα ανακατασκευασμένα οικοδομήματα μεγάλου μεγέθους του βωμού της Περγάμου και της πύλης της αγοράς της Μιλήτου, των οποίων τα μέρη μεταφέρθηκαν από την αρχαία πόλη της Μιλήτου στην Ιωνία.

Έχει πάνω από 1 εκατομμύριο επισκέπτες ανά έτος και αποτελείται από τις συλλογές της κλασικής αρχαιότητας, την συλλογή της Μέσης Ανατολής, και το μουσείο Ισλαμικής τέχνης.

Μπεγιαρμουντού

Το Μπεγιαρμουντού είναι χωριό της επαρχίας Γκαζιμαγούσας στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Πέργαμος Λάρνακας. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Μυσία

Η Μυσία ήταν αρχαία χώρα της Μικράς Ασίας παρά την Προποντίδα. Οι κάτοικοί της ονομάζονται Μυσοί. Δεν πρέπει να συγχέεται με την ομόηχη Μοισία στα Βαλκάνια.

Πέργαμος Λάρνακας

To Πέργαμος είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Περγαμηνή

Η περγαμηνή είναι υλικό γραφής για σελίδες βιβλίου, κώδικα ή χειρογράφου, που παρασκευάζεται από δέρμα μόσχου, προβάτου ή αίγας. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, άρχισε να χρησιμοποιείται από τον 2ο αιώνα π.Χ., αντικαθιστώντας σταδιακά τον δυσεύρετο και ακριβό πάπυρο, η δε χρήση της συνετέλεσε αποφασιστικά στην αντιγραφή των κειμένων και στην εξέλιξη της γραφής.

Περγαμηνή Σχολή

Η λεγόμενη Περγαμηνή Σχολή (Pergamene school) είναι σπουδαία σχολή (τεχνοτροπία) γλυπτικής της αρχαιότητας που αναπτύχθηκε στην αρχαία Πέργαμο, εξ ου και η ονομασία της.

Κυριότεροι εκπρόσωποι της τεχνοτροπίας αυτής ήταν ο Φυρόμαχος, ο Αντίγονος, ο Επίγονος, ο Νικήρατος, ο Στρατόνικος κ.ά. οι οποίοι εμπνέονταν κυρίως από τις νίκες των Βασιλέων της Περγάμου ιδίως κατά των Γαλατών.

Η Περγαμηνή Σχολή χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα γαι τα πολεμικά θέματά της και την απόδοσή τους με ποικιλία σύνθεσης δυναμισμό και εκφραστικότητα, στοιχεία που προσδίδουν ένα ιδιαίτερο γλυπτικό ρυθμό. Στο μουσείο Περγάμου του Βερολίνου έχουν μεταφερθεί και παρουσιάζονται πολλά ανάγλυφα της σχολής αυτής όπως εκείνα του βωμού της Περγάμου, η κεφαλή του Αττάλου Α΄, κ.λπ. Σημειώνεται ότι η Περγαμηνή Σχολή ήταν αυτή που κυριάρχησε σ΄ όλη τη ελληνιστική περίοδο.

Επίσης ένα από τα περισσότερο γνωστά και περίφημα γλυπτά της Περγαμηνής Σχολής που βρίσκονται στα διάφορα Μουσεία της Ευρώπης είναι και ο "Θνήσκων Γαλάτης" που βρίσκεται στη Ρώμη.

Πρώτος Κρητικός Πόλεμος

Ο Πρώτος Κρητικός Πόλεμος (205 π.Χ. έως 200 π.Χ.) ήταν εμπόλεμη σύρραξη, που έφερε αντιμέτωπους τον βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Ε΄, την Αιτωλική Συμπολιτεία, πολυάριθμες πόλεις της Κρήτης (από τις οποίες οι πιο αξιόλογες ήταν οι πόλεις Ολούς και Ιεράπυτνα) και η Σπάρτη από τη μία πλευρά, με τις δυνάμεις της Ρόδου από την άλλη, με την οποία αργότερα συμμάχησε ο Άτταλος Α΄ της Περγάμου, το Βυζάντιο, η Κύζικος, η Αθήνα και η Κνωσός.

Το 205 π.Χ., ολοκληρώθηκε ο Πρώτος Μακεδονικός Πόλεμος ενάντια στη Ρώμη. Επιθυμώντας να πάρει τον έλεγχο του συνόλου του ελληνικού κόσμου και επωφελούμενος του γεγονότος ότι οι Ρωμαίοι ήταν απασχολημένοι σε πόλεμο κατά της Καρχηδόνας, ο Φίλιππος συμμάχησε με την Αιτωλική Συμπολιτεία και την Σπάρτη με στόχο την υποταγή της Ρόδου, της κυριότερης αντιπάλου του. Συμμάχησε επίσης και με αρκετές σημαντικές κρητικές πόλεις, ανάμεσα στις οποίες η Ιεράπυτνα και η Ολούς. Με τον στόλο και την οικονομία των Ροδίων κατεστραμμένα από την δραστηριότητα του σπαρτιατικού στόλου, ο Φίλιππος υπολόγιζε πως θα νικούσε εύκολα. Προκειμένου να επιτύχει ευκολότερα τους στόχους του, συμμάχησε επίσης με τον βασιλιά των Σελευκιδών, Αντίοχο Γ΄ τον Μέγα, ενάντια στον βασιλιά της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, Πτολεμαίο Ε΄. Έχοντας ολοκληρώσει τις προετοιμασίες αυτές, ο Φίλιππος επιτέθηκε κατά πόλεων της Θράκης και της Προποντίδα που ήταν σύμμαχοι της Ρόδου και του Πτολεμαίου. Το 202 π.Χ., η Ρόδος και οι σύμμαχοί της, Πέργαμος, Κύζικος και Βυζάντιο, ένωσαν τους στόλους τους και νίκησαν τον Φίλιππο στη Ναυμαχία της Χίου. Λίγους μήνες μετά, ο μακεδονικός στόλος με τη σειρά του αναδείχτηκε νικητής στη Ναυμαχία της Λάδης. Όσο όμως ο Φίλιππος ήταν απασχολημένος με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στα εδάφη της Περγάμου, ο βασιλιάς της, Άτταλος Α΄, μετέβη στην Αθήνα προκειμένου να προκαλέσει αντιπερισπασμό. Πέτυχε να έρθει σε συμφωνία με τους Αθηναίους, οι οποίοι κήρυξαν αμέσως τον πόλεμο στον Φίλιππο, ο οποίος επιτέθηκε κατά της Αθήνας με τον στόλο και το πεζικό του. Στο μεταξύ, οι Ρωμαίοι τον προειδοποίησαν πως αν δεν απέσυρε τις δυνάμεις του θα εμπλέκονταν και πάλι στη διαμάχη. Ο Φίλιππος γνώρισε νέα ήττα από το συνασπισμένο στόλο των Ροδίων και της Περγάμου, αφού όμως πρώτα κατέλαβε την Άβυδο, πόλη του Ελλησπόντου. Η πόλη έπεσε μετά από μακρά πολιορκία και η πλειονότητα των κατοίκων της αυτοκτόνησε.

Επιτιθέμενος και πάλι κατά της Αθήνας το 200 π.Χ., ο Φίλιππος απέρριψε de facto το τελεσίγραφο των Ρωμαίων που τον προειδοποιούσε να σταματήσει να επιτίθεται κατά των πόλεων της νότιας Ελλάδας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την είσοδο της Ρώμης στον πόλεμο την ίδια χρονιά. Με τον τρόπο αυτό ο Κρητικός Πόλεμος φτάνει στο τέλος του, παραχωρώντας τη θέση του στον Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 197 π.Χ. με τη συντριπτική νίκη των Ρωμαίων στις Κυνός Κεφαλές. Οι όροι της Συνθήκης των Τεμπών ήταν ιδιαίτερα αυστηροί, καθώς ο Φίλιππος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει όλες τις πόλεις της νότιας Ελλάδας που είχε υπό την κατοχή του, να παραδώσει ολόκληρο τον στόλο του, να αποστείλει τον γιο του, Δημήτριο, στη Ρώμη ως όμηρο και να πληρώσει μια τεράστια πολεμική αποζημίωση.

Πύλα

Η πύλα είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο.

Περιτριγυρίζεται από τη θαλάσσια περιοχή του κόλπου της Λάρνακας στα νότια, τα κατεχόμενα στα βόρεια και το τουρκοκυπριακό χωρίο Πέργαμος, τη Βρετανική βάση Δεκέλειας στα ανατολικά και τις κοινότητες Τρούλλων και Ορόκλινης στα δυτικά. Είναι ένα από τέσσερα χωριά που είναι εντός της "πράσινης γραμμής" ή νεκρής ζώνης, δηλαδή της αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης μεταξύ των κατεχόμενων και των ελεύθερων περιοχών της Κύπρου που ελέγχεται από τα Ηνωμένα Έθνη. Τα άλλα τρία χωριά είναι η Αθηαίνου, οι Τρούλλοι και η Δένεια. Όπως και τα άλλα τρία χωριά, η Πύλα διοικείται από τις νόμιμες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη βοήθεια των Ηνωμένων Εθνών, όταν παραστεί ανάγκη.

Η Πύλα είναι μια ξεχωριστή κοινότητα στην Κύπρο. Είναι η μοναδική κοινότητα όπου οι αρχικοί κάτοικοί της, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, συνεχίζουν να συμβιώνουν στην κοινότητά τους σε ένα σχετικά ήρεμο περιβάλλον. Περίπου 850 ήταν οι Ελληνοκύπριοι και 487 είναι οι Τουρκοκύπριοι. Η κοινότητα έχει τρεις Ορθόδοξες εκκλησίες και ένα τζαμί.

Δυναστεία των Ατταλιδών
Pergamon 5
Επτά Εκκλησίες της Μικράς Ασίας
Μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO στην Τουρκία

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.