Οικισμός

Στη γεωγραφία, τη στατιστική και την αρχαιολογία, ένας οικισμός, ή ένας κατοικημένος τόπος είναι μια κοινότητα στην οποία ζουν άνθρωποι. Η πολυπλοκότητα ενός οικισμού μπορεί να κυμαίνεται από έναν μικρό αριθμό ομαδοποιημένων κατοικιών έως τις μεγαλύτερες πόλεις που περιβάλλονται από αστικές περιοχές. Οι οικισμοί μπορούν να περιλαμβάνουν χωριά, κωμοπόλεις και πόλεις. Ένας οικισμός μπορεί να έχει γνωστές ιστορικές ιδιότητες όπως η ημερομηνία ή η εποχή κατά την οποία εγκαταστάθηκε για πρώτη φορά ή όταν αρχικά εγκαταστάθηκε από συγκεκριμένους λαούς.

Στον τομέα της γεωπεριβαλλοντικής προγνωστικής μοντελοποίησης , οι οικισμοί είναι «πόλη, κωμόπολη, χωριό ή άλλο συγκρότημα κτιρίων όπου ζουν και εργάζονται άνθρωποι».[1]

Ένας οικισμός συνήθως περιλαμβάνει τις κατασκευασμένες εγκαταστάσεις του, όπως δρόμους, περιφράξεις, αγροτικά συστήματα, αναχώματα και τάφρους, λίμνούλες, πάρκα και δασύλλια, ανεμόμυλους και νερόμυλους, αρχοντικά, και εκκλησίες.[2]

Ορισμένοι οικισμοί μπορεί να σταματήσουν να χρησιμοποιούνται. Αυτή η τοποθεσία στην Εσθονία χρησιμοποιήθηκε ως ανθρώπινος οικισμός το δεύτερο μισό της πρώτης χιλιετίας και λογίζεται ως αρχαιολογική θέση που παρέχει πληροφορίες για το πως ζούσαν οι άνθρωποι εκείνη την εποχή.

Τα παλαιότερα ερείπια που έχουν βρεθεί από κατασκευασμένους οικισμούς είναι υπολείμματα καλυβών που κατασκευάστηκαν από λάσπη και κλαδιά γύρω στο 17.000 π.Χ. στο χώρο Οχάλο (τώρα υποβρύχιο) κοντά στην άκρη της Θάλασσας της Γαλιλαίας. Οι Νατούφιοι έχτισαν σπίτια, επίσης στο Λεβάντε, περίπου το 10.000 π.Χ. Υπολείμματα οικισμών όπως χωριά γίνονται πολύ πιο κοινά μετά την εφεύρεση της γεωργίας.

Η μικρή κωμόπολη Φλόρα του Όρεγκον στις ΗΠΑ δεν έχει αυτόνομη διοίκηση αλλά λογίζεται ως κατοικημένος τόπος.

Παραπομπές

  1. Dutta, Biswanath; Fausto Giunchiglia; Vincenzo Maltese (2010). «A Facet-Based Methodology for Geo-Spatial Modeling». GeoSpatial Semantics: 4th International Conference, GeoS 2011, Brest, France (PDF). σελ. 143.
  2. Medieval Settlement Research Group
Άγιος Ηλίας Κέρκυρας

Ο Άγιος Ηλίας είναι οικισμός 232 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 118 μέτρων, πάνω από την παραλία Καλαμάκι στις βορειοανατολικές ακτές του νησιού της Κέρκυρας στους πρόποδες του όρους Παντοκράτορα. Απέχει περίπου 5,5 χιλιόμετρα από το τουριστικό παραθαλάσσιο θέρετρο Κασσιόπη. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Άγιος Ιωάννης Παρελίων Κέρκυρας

Η Άγιος Ιωάννης είναι πεδινός οικισμός 598 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 41 μέτρων περίπου, στο κέντρο του νησιού της Κέρκυρας, κοντά στις παραλίες τόσο της ανατολικής όσο και τις δυτικής ακτής. Βρίσκεται κοντά στο λιμάνι και το αεροδρόμιο αφού απέχει περίπου 8,5 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας. Μαζί με τους οικισμούς Αγία Τριάδα (192 κ.), Βασιλικά (278 κ.) και Κουραμαδίτικα (72 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου (1140 κ.) της δημοτικής ενότητας Παρελίων του δήμου Κέρκυρας.

Ακρωτήρι Θήρας

Το Ακρωτήρι είναι χωριό της Σαντορίνης και έχει πληθυσμό 355 κατοίκους, βάσει της Απογραφής του 2011. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού, σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από τα Φηρά (πρωτεύουσα). Υπάγεται διοικητικά στο Τοπικό διαμέρισμα Ακρωτηρίου του Δήμου Θήρας. Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους (ενετική κατάκτηση) αποτελούσε ένα από τα καστέλια του νησιού. Σήμερα, στην κορυφή του υψώματος πάνω στο οποίο βρίσκεται κτισμένο το σύγχρονο χωριό, στέκει ακόμη ο Ενετικός πύργος (Γουλάς), το παλιό δηλαδή καστέλο. Έγινε παγκοσμίως γνωστό χάρη στον προϊστορικό οικισμό που ανακαλύφθηκε στις ανασκαφές, τις οποίες διενήργησε συστηματικά στην περιοχή ο Σπύρος Μαρινάτος, το 1967.

Γεωγραφικά, η περιοχή αποτελεί πραγματικό ακρωτήριο, με απόκρημνες ακτές, το οποίο προβάλλει επί 3 μίλια δυτικά του νότιου τμήματος της Σαντορίνης.

Αρχαία Ρώμη

Η αρχαία Ρώμη ήταν αρχικά ένας ιταλικός οικισμός, που χρονολογείται από τον 8ο αιώνα π.Χ. και αναπτύχθηκε στην πόλη της Ρώμης και στη συνέχεια έδωσε το όνομά του στην αυτοκρατορία, της οποίας αποτέλεσε την έδρα, καθώς και στον εκτεταμένο πολιτισμό που ανέπτυξε η αυτοκρατορία. Ανήκοντας γεωγραφικά στον χώρο της Μεσογείου Θάλασσας και με επίκεντρο την πόλη της Ρώμης, εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες του αρχαίου κόσμου με πληθυσμό περίπου 50-90.000.000 κατοίκους (περίπου το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού) και καλύπτοντας έκταση 6,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα κατά τη διάρκεια του 1ου και του 2ου αιώνα μ.Χ.Στους περίπου 12 αιώνες ύπαρξής του, ο Ρωμαϊκός πολιτισμός μετατοπίστηκε από τη μοναρχία στην κλασική δημοκρατία και, στη συνέχεια, σε μία ολοένα και πιο αυταρχική αυτοκρατορία. Κατέληξε να κυριαρχήσει στο σύνολο της Δυτικής Ευρώπης και της Μεσογείου διαμέσου της κατάκτησης, του πολέμου, και της αφομοίωσης. Το 330 ο Κωνσταντίνος Α΄ μετακίνησε την πρωτεύουσα στη Νέα Ρώμη, που θα μετονομαστεί σε Κωνσταντινούπολη.

Η παρακμή του Δυτικού τμήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με έδρα τη Ραβέννα επήλθε τον 5ο αιώνα μ.Χ. Μαστιζόμενο από πολιτική αστάθεια, και αφού δέχτηκε πολυάριθμες επιθέσεις κατά την διάρκεια της Μεγάλης Μετανάστευσης των Λαών, το δυτικό τμήμα της αυτοκρατορίας, που περιελάμβαναν την Ισπανία, τη Γαλατία και την Ιταλία, διαιρέθηκε σε ανεξάρτητα βασίλεια κατά τον 5ο αιώνα. Η υπόλοιπη αυτοκρατορία, της οποίας η κυβέρνηση είχε ως έδρα την Κωνσταντινούπολη, επιβίωσε της κρίσης και συνέχισε να υφίσταται για μια ακόμη χιλιετηρίδα, μέχρι που τα υπολείμματά του κατακτήθηκαν από την ανερχόμενη Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το μεσαιωνικό αυτό κράτος της Ανατολής συνήθως αναφέρεται από τους ιστορικούς ως «Βυζαντινή Αυτοκρατορία».

Ο ρωμαϊκός πολιτισμός συχνά κατατάσσεται στην «Κλασική Αρχαιότητα» μαζί με την αρχαία Ελλάδα, πολιτισμό που επηρέασε καθοριστικά αυτόν της Αρχαίας Ρώμης. Ο ρωμαϊκός πολιτισμός είχε σημαντική συνεισφορά στη διαμόρφωση της νομοθεσίας, της τέχνης, της λογοτεχνίας, της πολεμικής τέχνης, της αρχιτεκτονικής, της τεχνολογίας και της γλώσσας στον δυτικοευρωπαϊκό κόσμο και η ιστορία του εξακολουθεί να επηρεάζει τον παγκόσμιο πολιτισμό.

Βασιλικά Περιθείας Κέρκυρας

Τα Βασιλικά της τοπικής κοινότητας Περιθείας, είναι οικισμός 20 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 71 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στους πρόποδες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Περούλι (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Βουνί Κέρκυρας

Το Βουνί (ή επίσημα Βουνίον) είναι ημιορεινός οικισμός 37 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 187 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγιές του όρους Παντοκράτορα. Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα από το παραλιακό τουριστικό θέρετρο της Αχαράβης. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλι (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Βρετανική Αυτοκρατορία

Η Βρετανική Αυτοκρατορία (αγγλικά: British Empire) αποτελείτο από τις κτήσεις, τις αποικίες, τα προτεκτοράτα, τις εντολές και άλλα εδάφη που κυβερνήθηκαν ή διοικήθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο και τα οποία προήλθαν από υπερπόντιες αποικίες και εμπορικούς σταθμούς ιδρυμένους από την Αγγλία στον ύστερο 16ο και πρώιμο 17ο αιώνα. Κατά την ακμή της ήταν η μεγαλύτερη αυτοκρατορία στην ιστορία και για πάνω από ένα αιώνα ήταν η μεγαλύτερη παγκόσμια δύναμη. Το 1922 η Βρετανική Αυτοκρατορία διοικούσε έναν πληθυσμό περίπου 458 εκατομμυρίων, το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού, και κάλυπτε περισσότερο από 33.670.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το ένα τέταρτο περίπου της συνολικής έκτασης της ξηράς της Γης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την έντονη πολιτική, γλωσσική και πολιτισμική της επίδραση παγκοσμίως. Στο ύψιστο σημείο της δύναμής της, συχνά λεγόταν ότι «ο ήλιος δεν δύει ποτέ στην Βρετανική Αυτοκρατορία», επειδή η εξάπλωσή της σε όλα σχεδόν τα γεωγραφικά μήκη του κόσμου σήμαινε ότι ο ήλιος πάντα έλαμπε σε τουλάχιστον ένα από τα πολυάριθμα εδάφη της.

Κατά την Εποχή των ανακαλύψεων το 15ο και 16ο αιώνα, η Πορτογαλία και η Ισπανία πρωτοστάτησαν στην ευρωπαϊκή εξερεύνηση του πλανήτη και εγκαθίδρυσαν τεράστιες πολυπληθείς αυτοκρατορίες. Εποφθαλμιώντας τον πλούτο που προσέφεραν αυτές οι αυτοκρατορίες, η Αγγλία, η Γαλλία και η Ολλανδία άρχισαν και αυτές να ιδρύουν αποικίες και εμπορικά δίκτυα στην Αμερική και την Ασία. Μία σειρά πολέμων το 17ο και 18ο αιώνα ενάντια στην Ολλανδία και τη Γαλλία κατέστησε την Αγγλία (Βρετανία μετά την πράξη ένωσης με τη Σκωτία το 1707) κυρίαρχη αποικιακή δύναμη στη Βόρεια Αμερική και την Ινδία. Η απώλεια όμως των δεκατριών αποικιών στη Βόρεια Αμερική το 1783 μετά από την Αμερικανική Επανάσταση ήταν βαρύ πλήγμα για τη Βρετανία, καθώς της στέρησε τις πιο πολυπληθείς αποικίες της. Παρά το γεγονός αυτό, το βρετανικό ενδιαφέρον σύντομα στράφηκε προς την Αφρική, την Ασία και τον Ειρηνικό. Μετά την ήττα της Ναπολεόντειας Γαλλίας το 1815, η Βρετανία γνώρισε έναν αιώνα αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας και επεξέτεινε την κυριαρχία της σε όλο τον κόσμο. Δόθηκε σταδιακή αυτονομία στις αποικίες με λευκό πληθυσμό, κάποιες από τις οποίες μετατράπηκαν σε κτήσεις.

Η ανάπτυξη της Γερμανίας και των ΗΠΑ περιόρισε την οικονομική κυριαρχία της Βρετανίας στο τέλος του 19ου αιώνα. Οι επακόλουθες στρατιωτικές και οικονομικές εντάσεις ανάμεσα στη Βρετανία και τη Γερμανία ήταν τα κύρια αίτια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια του οποίου η Βρετανία στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στην αυτοκρατορία της. Ο πόλεμος επέφερε τεράστια οικονομική επιβάρυνση στη Βρετανία και παρόλο που η αυτοκρατορία πέτυχε τη μεγαλύτερη εδαφική επέκταση της αμέσως μετά τον πόλεμο, δεν ήταν πια μια απαράμιλλη βιομηχανική ή στρατιωτική δύναμη. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι βρετανικές αποικίες της Νοτιοανατολικής Ασίας καταλήφθηκαν από την Ιαπωνία, γεγονός που έπληξε το γόητρό της και επιτάχυνε την παρακμή της αυτοκρατορίας παρά τη νίκη της στον πόλεμο. Δυο χρόνια μετά τον πόλεμο η Βρετανία παραχώρησε ανεξαρτησία στην Ινδία, την πολυπληθέστερη και πολυτιμότερη αποικία της.

Κατά το υπόλοιπο του 20ου αιώνα, στα πλαίσια του κινήματος της αποαποικιοποίησης, οι περισσότερες περιοχές της αυτοκρατορίας απέκτησαν ανεξαρτησία, με κατάληξη την επιστροφή του Χονγκ Κονγκ στην Κίνα το 1997. Δεκατέσσερα εδάφη παρέμειναν κάτω από βρετανική κυριαρχία, τα Βρετανικά Υπερπόντια Εδάφη. Μετά την ανεξαρτητοποίησή τους πολλές πρώην αποικίες εντάχθηκαν στην Κοινοπολιτεία των Εθνών, μια ελεύθερη ένωση ανεξάρτητων κρατών. Δεκαέξι κοινοπολιτειακά κράτη έχουν κοινό αρχηγό κράτους τον εκάστοτε μονάρχη του Ηνωμένου Βασειλείου.

Δροσερή Κέρκυρας

Η Δροσερή (παλαιότερη ονομασία - μέχρι 1962 - Λούστρα) είναι ορεινός οικισμός 24 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 570 μέτρων περίπου, στα βόρεια του νησιού της Κέρκυρας, στις δυτικές πλαγιές του όρους Παντοκράτορας. Απέχει περίπου 30,1χλμ από την πόλη της Κέρκυρας και περίπου 9,5 χλμ από την Αχαράβη, εμπορικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής, αλλά και έδρα του άλλοτε δήμου Θιναλίου. Μαζί με τους οικισμούς Εριβα (26 κ.), Στρινύλα (38 κ.), Πέραμα (0 κ.) και Πετάλεια (121 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Ερίβα Κέρκυρας

Η Ερίβα είναι οικισμός 26 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 480 μέτρων περίπου, στα βόρεια του νησιού της Κέρκυρας, στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Παντοκράτορας. Απέχει περίπου 30-31 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας και περίπου 8,8 χλμ από την Αχαράβη, εμπορικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής, αλλά και έδρα του άλλοτε δήμου Θιναλίου. Μαζί με τους οικισμούς Δροσερή (24 κ.), Στρινύλα (38 κ.), Πέραμα (0 κ.) και Πετάλεια (121 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Λειψία

Η Λειψία (γερμανικά: Leipzig, προφέρεται: [ˈlaɪ̯pt͡sɪç]) είναι η μεγαλύτερη πόλη του ομόσπονδου κράτους της Σαξωνίας, στη Γερμανία, γνωστή και για την ομώνυμη Μάχη της Λειψίας. Το όνομα προέρχεται από την σλάβικη λέξη Lipsk (οικισμός με φλαμουριές). Ο πληθυσμός της Λειψίας, που ανερχόταν σε περίπου 750.000 πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σήμερα έχει ελαττωθεί σε 560.472 κατοίκους (2015).

Νομός Ηλείας

Ο Νομός Ηλείας ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας, ενώ από το 2011 αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας, μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας και υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.Βρίσκεται γεωγραφικά στην Πελοπόννησο, και σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 159.300 κατοίκων. Πρωτεύουσα του νομού είναι ο Πύργος (οικισμός: 24.359 κάτοικοι, δημοτική κοινότητα: 25.180 κάτοικοι, δημοτική ενότητα (πρώην δήμος): 35.572 κάτοικοι).

Ο νομός έχει έκταση 2,619 τ.χλμ και βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Πελοποννήσου. Παλαιότερη διοικητική διαίρεση του νομού αποτελούσαν οι επαρχίες Ηλείας και Ολυμπίας.

Ιστορικά ο νομός Ηλείας περιλαμβάνει την επικράτεια των αρχαίων πόλεων-κρατών της Πίσσας, Τριφυλίας, Ακρώρειας και Ήλιδος. Το έδαφος του νομού είναι πεδινό και κατά 80% ημιορεινό, με λίγα όρη στα ανατολικά και νότια, όπως η Φολόη, που αποτελεί προέκταση του Ερύμανθου του οποίου ένα μέρος του κυρίου όγκου του εκτείνεται εντός του νομού, το όρος Λαπίθας και η Μίνθη.

Κυριότεροι ποταμοί είναι ο Αλφειός και ο Πηνειός που στις ακτογραμμές έχουν δημιουργήσει λιμνοθάλασσες και σημαντικούς υδροβιότοπους, όπως η Στροφιλιά και του Καΐάφα.

Ορκάδες

Οι Ορκάδες (αγγλικά: Orkney IPA [ ['ɔːkni]], σκωτικά γαελικά: Arcaibh) είναι αρχιπέλαγος το οποίο βρίσκεται κοντά στις βόρειες ακτές της Σκωτίας, από τις οποίες απέχει μόλις 16 χιλιόμετρα, και νότια από τα νησιά Σέτλαντ. Το αρχιπέλαγος αποτελείται από περίπου 70 νησιά, από τα οποία κατοικούνται τα 19. Η συνολική έκταση των νησιών είναι περίπου 990 τ. χλμ. και ο πληθυσμός τους ανέρχεται στους 21.349 κατοίκους. Το μεγαλύτερο νησί είναι το Μέινλαντ (The Mainland), το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του συμπλέγματος και χωρίζει τα υπόλοιπα σε δύο ομάδες, τα βόρεια και τα νότια νησιά. Οι Ορκάδες ανήκουν πολιτικά στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ διοικητικά αποτελούν την ομώνυμη περιφέρεια (Orkney Islands). Το Κέρκγουολ (Kirkwall) (9.293 κάτοικοι το 2011), η μεγαλύτερη πόλη και διοικητικό κέντρο, βρίσκεται στο νησί Μέινλαντ.

Το αρχαίο όνομα Ορκάδες μαρτυρείται από τον 1ο π.Χ. αιώνα ή και νωρίτερα, ενώ τα νησιά κατοικούνται εδώ και τουλάχιστον 8.500 χρόνια. Αρχικά κατοικήθηκαν από φυλές της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής περιόδου και στη συνέχεια από τους Πίκτους. Το 875 οι Ορκάδες καταλήφθηκαν και προσαρτήθηκαν στη Νορβηγία και εποικίστηκαν από Σκανδιναβούς. Το 1472 εξαιτίας της αδυναμίας εκπλήρωσης της προικώας συμφωνίας της Μαργαρίτας της Δανίας προς τον σύζυγό της Ιάκωβο Γ' της Σκωτίας, οι Ορκάδες προσαρτήθηκαν στο Βασίλειο της Σκωτίας. Στις Ορκάδες βρίσκονται μερικοί από τους παλαιότερους και καλύτερα διατηρημένους αρχαιολογικούς χώρους της Ευρώπης. Η Καρδιά του Νεολιθικού Όρκνεϊ (Heart of Neolithic Orkney) στο νησί Μέινλαντ έχει χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Η υποκείμενη γεωλογική βάση όλων των νησιών αποτελείται από βραχώδεις σχηματισμούς από ερυθρό ψαμμίτη. Το κλίμα είναι ήπιο και η εύφορη γη καλλιεργείται κατά το μεγαλύτερο μέρος της. Η γεωργία αποτελεί τον σημαντικότερο τομέα της οικονομίας, ενώ η αξιοποίηση της αιολικής και της υδάτινης ενέργειας αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία. Οι κάτοικοι των νησιών χρησιμοποιούν μια ιδιαίτερη διάλεκτο και διατηρούν την πλούσια λαογραφική τους παράδοση. Στα νησιά υπάρχει αφθονία άγριας πανίδας, πλούσιας σε θαλάσσια είδη και πτηνά.

Πέραμα Πεταλείας Κέρκυρας

Το Πέραμα (παλαιότερη ονομασία Σαλιβανάμπελα) είναι μικρός οικισμός που σχεδόν έχει εγκαταλειφθεί από την δεκαετία του 1980. Στην απογραφή του 2011 δεν δηλώθηκε κάποιος κάτοικος, ενώ το 2001, ύπήρξε ένας κάτοικος. Βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων περίπου, στα βόρεια του νησιού της Κέρκυρας, κοντά και δυτικά της κορυφής του όρους Παντοκράτορας. Μαζί με τους οικισμούς Δροσερή (24 κ.), Ερίβα (26 κ.), Πετάλεια (121 κ.) και Στρινύλα (38 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας. Απέχει περίπου 29 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας και 2,3 χλμ από την Πετάλεια.

Πίθος Κέρκυρας

Ο Πίθος είναι οικισμός 26 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 47 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στους πρόποδες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Περούλι (39 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Πελεκητό Κέρκυρας

Το Πελεκητό είναι παράκτιος οικισμός 126 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 44 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στους πρόποδες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Περούλι Κέρκυρας

Το Περούλι (ή επίσημα Περούλιον) είναι παράκτιος οικισμός 39 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 74 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγίες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Αποτελεί γενέτειρα του σπουδαίου σύγχρονου ποιητή, Σπύρου Αστερίου.

Πόλη

Η Πόλη είναι ένας μεγάλος και μόνιμος οικισμός με πολλά σπίτια, κατοίκους και διάφορες διοικητικές, οικονομικές ή άλλες υπηρεσίες. Οι πόλεις έχουν γενικά εκτεταμένα συστήματα στέγασης, μεταφορών, αποχέτευσης, υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, χρήσης γης και επικοινωνίας. Η πυκνότητά τους διευκολύνει την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων, κυβερνητικών οργανισμών και επιχειρήσεων, μερικές φορές ωφελώντας διαφορετικά μέρη στη διαδικασία.

Η λέξη "πόλη" προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη "πόλις" (ήτοι, σύνολο μεγάλου αριθμού οικημάτων ή/και πολιτών). Στην Ελλάδα ένας οικισμός για να χαρακτηριστεί ως πόλη πρέπει να έχει τουλάχιστον 10.000 κατοίκους, ωστόσο σε άλλες χώρες, όπως η Γερμανία, δεν υφίσταται τέτοιος διαχωρισμός.

Μια πόλη αποτελείται συνήθως από τις κατοικημένες, βιομηχανικές και επιχειρησιακές περιοχές μαζί με τα διοικητικά κτίρια και περιοχές, που μπορούν να αφορούν μια ευρύτερη γεωγραφική περιοχή.

Στρινύλας Κέρκυρας

Ο Στρινύλας είναι ορεινός οικισμός 38 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 680 μέτρων περίπου, στα βόρεια του νησιού της Κέρκυρας, λίγο πριν την κορυφή του όρους Παντοκράτορας. Είναι ο οικισμός με το μεγαλύτερο υψόμετρο στην Κέρκυρα, αν εξαιρέσουμε το εγκαταλειμμένο Πέραμα, που είναι σε 700 μέτρα υψόμετρο. Ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα χωριά της Κέρκυρας στην αρχιτεκτονική των πετρόκτιστων σπιτιών και στο ορεινό αναζωογονητικό κλίμα του με την πλούσια βλάστηση της περιοχής. Απέχει περίπου 28 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας και περίπου 5,2 χλμ από την κορυφή του Παντοκράτορα, όπου είναι κτισμένο και το μοναστήρι του «Υψηλού Παντοκράτορα». Μαζί με τους οικισμούς Δροσερή (24 κ.), Ερίβα (26 κ.), Πέραμα (0 κ.) και Πετάλεια (121 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Τεμπλόνι Κέρκυρας

Ο οικισμός Τεμπλόνι είναι οικισμός της Κέρκυρας.

Χωριό

Χωριό θεωρείται αυτοτελής αγροτικός οικισμός με παραδοσιακή η σύγχρονη συγκέντρωση, τουλάχιστον 10 κανονικών κατοικιών μόνιμης και ανεξάρτητης κατασκευής ενός τουλάχιστον χωριστού δωματίου με προορισμό τη στέγαση νοικοκυριού, η μίας αντίστοιχης συλλογικής κατοικίας, πληθυσμού 50 μέχρι 2.000 κατοίκων, και με απόσταση κτισμάτων παραδοσιακού οικισμού, μέχρι 200 μ. ή 1000 μ. με εγκεκριμένο σχέδιο πόλης, και του οποίου η οικονομική αυτοτέλεια συντηρείται με τον Πρωτογενή τομέα της οικονομίας δηλ. γεωργία, κτηνοτροφία, και αλιεία ή και, συμπληρωματικά, με τον τουρισμό.

Ο ορισμός αυτός είναι σύνθεση των εμπλεκόμενων όρων της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας από το 2001, ώστε να προσεγγίσει εννοιολογικά την παραδοσιακή έννοια του χωριού, που έπαψε να υπάρχει .

Οι σύγχρονες χωροταξικές μέθοδοι ιδίως αυτή της χωρικής οικιστικής οργάνωσης ως Ανοικτής Πόλης, μίας μείζονος αυτοδιοικητι­κής επικράτειας έχουν καταργήσει την παραδοσιακή έννοια του χωριού λόγω της διοικητικής εξάρτησης του από τη έδρα της συγκεκριμένης επικράτειας και της προσπάθειας διάχυσης της Αειφορικής Περιβαλλοντικής Διαχείρισης μεταξύ του δομημένου και φυσικού περιβάλλοντος, και πολλών άλλων ιστορικών εξελίξεων (τεχνολογίες μεταφορών και επικοινωνιών, αυτοδιοικητική δομή από τον οργανισμό Περί Δήμων και Κοινοτήτων, Ι.Καποδίστριας, μέχρι τον Καλλικράτη κ.λπ)

Έχει λιγότερες υπηρεσίες από την πόλη ή την κωμόπολη, ακόμη και στον Δευτερογενή τομέα της οικονομίας δηλ. το εμπόριο, επειδή η εγχώρια καθημερινή οικονομία του διεξάγεται αχρήματη, βάσει του συστήματος της ανταλλαγής προϊόντων (clearing).

Αναλόγως της θέσης του χαρακτηρίζεται ως παραθαλάσσιο, παραποτάμιο, παραλίμνιο ή ορεινό, επειδή διακρίνεται από την μοναδική δυνατότητα προβολής του φυσικού τοπίου του ή και από τις τοπικές ιδιαιτερότητες της Αρχιτεκτονικής του, και τους ιδιαίτερα στενούς δεσμούς του πληθυσμού του, αναπτύσσει σταδιακά υπηρεσίες του Τριτογενούς τομέα και επιλεκτικά του τουρισμού.

Ίδιας πληθυσμιακής έκτασης αλλά κατ' αντιδιαστολή με το χωριό, μπορεί να είναι και ο τουριστικός οικισμός και τα θεματικά Χωριά, που είναι νεοσύστατα και νεόδμητα οικιστικά σύνολα, συγκεντρώσεις ή συγκροτήματα, με μία ιδιαίτερη και ενιαία χρήση, π.χ Παραθεριστικής ή β΄ κατοικίας ή σκοπό όπως Αιολικό χωριό, Μουσικό χωριό, Παιδικό χωριό, Δασικό χωριό, Εκπτωτικό χωριό, και ανήκουν ή στον Τριτογενή τομέα της οικονομίας Παροχής Υπηρεσιών(Τουρισμός) ή επίσης στον Δευτερογενή τομέα της Βιομηχανίας και του Εμπορίου, και συντηρούνται εξ ολοκλήρου από αυτούς.

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.