Νεολογισμός

Νεολογισμός (από το νέος + λόγος= λέξη, ομιλία) είναι μια λέξη, ένας όρος, ή μια φράση που έχουν δημιουργηθεί πρόσφατα - συχνά για να ενισχύσουν τις νέες έννοιες, για να συνθέσουν τις προϋπάρχουσες έννοιες, ή για να καταστήσουν τον παλαιότερο ήχο ορολογίας πιο σύγχρονο.

Οι νεολογισμοί είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι στον προσδιορισμό των εφευρέσεων, των νέων φαινομένων, ή των παλαιών ιδεών που έχουν πάρει ένα νέο πολιτιστικό πλαίσιο. Ο όρος «ηλεκτρονικό ταχυδρομείο», όπως χρησιμοποιείται σήμερα, αποτελεί παράδειγμα νεολογισμού.

Οι νεολογισμοί είναι εξ ορισμού «νέοι», και αποδίδονται υπό αυτήν τη μορφή συχνά άμεσα σε ένα συγκεκριμένο άτομο, μια δημοσίευση, μια περίοδο ή ένα γεγονός.

Ο όρος «νεολογισμός» ήταν ίδιος περίπου το 1800 έτσι για κάποιο χρόνο στις αρχές του 19ου αιώνα, η λέξη «νεολογισμός» ήταν η ίδια ένας νεολογισμός.

Οι νεολογισμοί μπορούν επίσης να αναφερθούν σε μια υπάρχουσα λέξη ή μια φράση που έχει οριστεί μια νέα έννοια.

Στην ψυχιατρική ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη δημιουργία των λέξεων που έχουν μόνο την έννοια στο πρόσωπο που τους χρησιμοποιεί, ανεξάρτητος από την κοινή έννοια χρήσης της. Θεωρείται κανονικός στα παιδιά, αλλά ένα σύμπτωμα της σκεπτόμενης αναταραχής ενδεικτικό μιας ψυχωτικής διανοητικής ασθένειας όπως η σχιζοφρένια στους ενηλίκους.

Στη θεολογία ένας νεολογισμός είναι ένα σχετικά νέο δόγμα (παραδείγματος χάριν, ορθολογισμός). Από αυτή την άποψη, ένας νεολογιστής είναι καινοτόμος στον τομέα ενός συστήματος δόγματος ή πεποίθησης, και συχνά θεωρείται αιρετικός ή ανατρεπτικός από την επικρατούσα ιεροσύνη ή το θρησκευτικό όργανο.

Παραδείγματα νεολογισμών

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Neologism της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Chapulling

Το chapulling (τούρκικα: çapuling) είναι ένας νεολογισμός στην αγγλική γλώσσα, ο οποίος ξεκίνησε στις Διαδηλώσεις στο Πάρκο Γκεζί (2013) και προέρχεται από την χρήση από τον Πρωθυπουργό Ερντογάν του όρου çapulcu (σε ελέυθερη μετάφραση "αλήτης" ή "βάνδαλος" ή "πλιατσικολόγος") για να περιγράψει τους διαδηλωτές. Ο όρος υιοθετήθηκε από τους διαδηλωτές, αποκτώντας όμως μια νέα σημασία: "Πολέμησε για τα δικαιώματά σου"

Flash mob

Flash mob (από το αγγλικό flash, που νοείται ως μια εκδήλωση, γρήγορη, απότομη, και mob, το πλήθος) είναι ένας νεολογισμός που επινοήθηκε το 2003 για να υποδηλώσει μια ξαφνική συγκέντρωση ομάδας ανθρώπων σε δημόσιο χώρο, η οποία διαλύεται σε σύντομο χρονικό διάστημα, με κοινό σκοπό την εφαρμογή στην πράξη μια ασυνήθιστης δράσης. Η συγκέντρωση συνήθως οργανώνενται μέσω του διαδικτύου (e-mail, κοινωνικά δίκτυα) ή κινητά τηλέφωνα).

Οι κανόνες της δράσης συνήθως περιγράφονται στους συμμετέχοντες λίγα λεπτά πριν πραγματοποιηθεί, αλλά αν είναι απαραίτητο μπορεί να εξαπλωθεί αρκετά νωρίς για να επιτρέψει στους συμμετέχοντες να προετοιμαστούν επαρκώς.

Gangnam Style

Το "Gangnam Style" (Κορεάτικα:강남스타일) είναι ένα single K-pop από τον Νοτιοκορεάτη μουσικό PSY. Το κομμάτι κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2012 ως το πρώτο single του έκτου ηχογραφημένου του δίσκου με τίτλο PSY 6 (Six Rules), Part 1, και ξεκίνησε από την θέση 1 του Gaon Chart της Νότιας Κορέας. Στις 21 Δεκεμβρίου 2012, σε ώρα περίπου 15:50 UTC, το "Gangnam Style" έγινε το πρώτο διαδικτυακό βίντεο που να φτάσει το δισεκατομμύριο θεάσεις στο Internet. Μέχρι τo Νοέμβριο του 2016, το μουσικό βίντεο είχε θεαθεί πάνω από 2,5 δισεκατομμύρια φορές στο YouTube, και αποτελεί το βίντεο με τις περισσότερες θεάσεις της συγκεκριμένης ιστοσελίδας αφού ξεπέρασε το single του Τζάστιν Μπίμπερ, "Baby".Η φράση "Gangnam Style" είναι κορεάτικος νεολογισμός που αναφέρεται σε ένα lifestyle, το οποίο είναι συνδεδεμένο με την συνοικία Γκάνγκναμ της Σεούλ. Το κομμάτι και το μουσικό βίντεο που το συνοδεύει έγιναν viral τον Αύγουστο του 2012 και έχουν επηρεάσει την λαϊκή κουλτούρα σε παγκόσμιο επίπεδο έκτοτε, και τον Αύγουστο του 2012 είχε γίνει επίσης ηχογράφηση του τραγουδιού με την τραγουδίστρια Hyuna. Το "Gangnam Style" έχει λάβει από θετικές έως αποθεωτικές κριτικές, με ιδιαίτερη μνεία να γίνεται στον ρυθμό του και στις κωμικές χορευτικές κινήσεις του PSY (οι οποίες έγιναν από μόνες τους φαινόμενο) στο μουσικό βίντεο και στη διάρκεια ζωντανών εμφανίσεων ανά τον κόσμο. Τον Σεπτέμβριο του 2012, το "Gangnam Style" αναγνωρίστηκε από τα Guinness World Records ως το κομμάτι με τα περισσότερα "like" στο YouTube. Στη συνέχεια, κέρδισε το βραβείο του Καλύτερου Βίντεο στα MTV Europe Music Awards, τα οποία έλαβαν χώρα αργότερα το ίδιο έτος. Αποτέλεσε πηγή βίντεο παρωδιών και αντιδράσεων από αρκετό κόσμο, σε ατομικό αλλά και σε επίπεδο ομάδων και οργανώσεων, ενώ ενέπνευσε επίσης dance mobs στο Παρίσι, την Ρώμη, και το Μιλάνο, με δεκάδες χιλιάδες συμμετεχόντων στο καθένα. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2013, περισσότερα από ένα εκατομμύρια άτομα παρακολούθησαν μια ζωντανή επίδειξη του "Gangnam Style" στην Times Square της Νέας Υόρκης, όπου εμφανίστηκαν ο PSY και ο ράπερ MC Hammer, καθώς και μία εμπρός στην Πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο.Μέχρι σήμερα (Οκτώβριος 2016) έχουν δημιουργηθεί δεκάδες χιλιάδες παραλλαγές του στο διαδίκτυο.

Μέχρι το τέλος του 2012, το κομμάτι είχε φτάσει στην κορυφή των μουσικών charts σε περισσότερες από 30 χώρες συμπεριλαμβανομένων των Αυστραλία, Καναδά, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ρωσία, Ισπανία, και Ηνωμένο Βασίλειο. Αν και έγινε δεχτό στην Ιαπωνία με κάποια "παγωμάρα", το "Gangnam Style" έφτασε στην κορυφή της download list Baidu 500 στην Κίνα και χαρακτηρίστηκε από τον ελεγχόμενο από το Κράτος Τύπο ως έχων "θεϊκή μελωδία."Καθώς το κομμάτι συνέχισε να κερδίζει τάχιστα δημοφιλία και παρουσία, οι χαρακτηριστικές του χορευτικές κινήσεις δοκιμάστηκαν από πολλούς σημαντικούς πολιτικού ηγέτες όπως ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα, και Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-Μουν, ο οποίος το χαιρέτησε ως "μια δύναμη για την παγκόσμια ειρήνη".

Η επιρροή του στον πολιτικό ακτιβισμό αποτυπώθηκε στην ταινία μικρού μήκους Gangnam for Freedom, την οποία παρήγαγε ο Βρετανός γλύπτης Ανίς Καπούρ ώστε να υπερασπιστεί την ελευθερία του λόγου με την υποστήριξη πολλών οργανώσεων προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Index on Censorship και η Διεθνής Αμνηστία. Σύμφωνα με πηγές από τα Ηνωμένα Έθνη, ο PSY έχει προκαλέσει "παγκόσμια αίσθηση" με το κομμάτι του "Gangnam Style".

Weltpolitik

Η διεθνής έκφραση Weltpolitik (είναι γνωστή και με την ονομασία Θέση στον Ήλιο με την έννοια της τοποθέτησης στον Ήλιο, (στο φως του Ήλιου), είναι ένας σχετικά σύγχρονος νεολογισμός με αλληγορική σημασία που αποδίδεται γενικότερα σε οποιαδήποτε έντονη παρουσία ή δραστηριότητα.

Ίντερνετ καφέ

To Ίντερνετ καφέ είναι μια επιχείρηση με τουλάχιστον μία πρόσβαση στο Διαδίκτυο, την οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα άτομο ή ομάδα ανθρώπων - κυρίως έναντι αμοιβής - για πλοήγηση στον Παγκόσμιο Ιστό. Πρόκειται για χώρο εστίασης που συνήθως μοιάζει με καφετέρια. Στον ίδιο χώρο ίσως διατίθενται για πώληση έτοιμα φαγητά, ροφήματα, καφέδες και σνακ, ή τηλεφωνικές κάρτες και περιφερειακά είδη υπολογιστών. Ίσως έχουν εγκατεστημένα μηχανήματα αυτόματης πώλησης τροφίμων ή ιδιωτικούς τηλεφωνικούς θαλάμους. Ειδικά στις αγγλόφωνες χώρες, τα ίντερνετ καφέ αναφέρονται και ως Κυβερνοκαφετέριες (νεολογισμός από τις λέξεις κυβερνοχώρος και καφετέρια ).

Τα πρώτα Ίντερνετ καφέ ιδρύθηκαν στα τέλη '90 σε διάφορες περιοχές του κόσμου, στην Ν. Κορέα το Electronic Café, στις ΗΠΑ το SF NET, στη Φινλανδία το CompuCafé, στο Οντάριο Καναδά το The Binary Cafe, στο Λονδίνο το Cyberia, στο Ντάλας το The High Tech Cafe, και άλλα.Τα ίντερνετ καφέ χρησιμοποιούνται παγκόσμια για πρόσβαση σε υπηρεσίες του διαδικτύου, όπως το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, facebook, twitter, κ.α. Ορισμένες από τις επιχειρήσεις προσφέρονται για διαδικτυακά βιντεοπαιχνίδια πολλαπλών παικτών, και είναι εξοπλισμένα ανάλογα για ικανοποιητική απόδοση γραφικών και ταχύτητας. Υπάρχουν ίντερνετ καφέ που λειτουργούν σε 24ωρη βάση.

Βάσκοι

Οι Βάσκοι (στα Βασκικά Εuskaldunak, στα Ισπανικά Vascos, στα Γαλλικά Basques, στα Γασκωνικά και στα Πορτογαλέζικα Basco) είναι μια εθνική ομάδα αυτοχθόνων που κατοικεί τη Χώρα των Βάσκων (στα Βασκικά: Euskal Herria), με τη γεωγραφική έννοια της χώρας, ως περιοχής, που είναι μεγαλύτερη από την αυτόνομη χώρα των Βάσκων. Η περιοχή αυτή εκτείνεται στα δυτικά Πυρηναία και τα παράλια του Βισκαϊκού κόλπου περιλαμβάνοντας τμήματα της βόρειας Ισπανίας και της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Οι Βάσκοι αυτοπροσδιορίζονται ως "εουσκαλντουνάκ", που σημαίνει "βασκόφωνος" ή κυριολεκτικά, "εκείνος που κατέχει την βασκική" (euskara η γλώσσα τους). Όταν όμως αναφέρονται στους κατοίκους της αυτόνομης βασκικής περιοχής, χρησιμοποιούν την έκφραση "euskal herritarrak", δηλ. "πολίτες της Βασκικής".

Βιετναμική γλώσσα

Η Βιετναμική γλώσσα (tiếng Việt, ή πιο σπάνια Việt ngữ) είναι η εθνική και επίσημη γλώσσα του Βιετνάμ. Είναι η μητρική γλώσσα του 86% του πληθυσμού του Βιετνάμ, και περίπου τριών εκατομμυρίων Βιετναμέζων του εξωτερικού. Μιλιέται επίσης και ως δεύτερη γλώσσα από πολλές εθνικές μειονότητες του Βιετνάμ. Αποτελεί μέρος της Αυστροασιαστικής γλωσσικής οικογένειας, εντός της οποίας έχει τους περισσότερους ομιλητές με σημαντική διαφορά (είναι πολλές φορές μεγαλύτερος απ'όλες τις Αυστοασιατικές γλώσσες αν ληφθούν μαζί).Μεγάλο μέρος του λεξιλογίου της γλώσσας του Βιετνάμ είναι δάνειο από την Κινεζικά, ως επί τω πλείστον από τα Καντονέζικα, ιδίως για λέξεις που υποδηλώνουν αφηρημένες ιδέες (με τον ίδιο τρόπο που οι Ευρωπαϊκές γλώσσες δανείζονται από τα Λατινικά και τα Ελληνικά), και κατά το παρελθόν γράφονταν χρησιμοποιώντας το Κινεζικό σύστημα γραφής, αν και με μια τροποποιημένη μορφή και μια δική της λαϊκή προφορά. Ως αποτέλεσμα του Γαλλικού αποικιακού νόμου, η γλώσσα παρουσιάζει κάποια επιρροή από τα Γαλλικά, και το Βιετναμέζικο σύστημα γραφής που είναι σε χρήση σήμερα ως μια προσαρμοσμένη έκδοση του Λατινικού αλφαβήτου, με κάποια συμπληρωματικά διακριτικά για τόνους και συγκεκριμένα γράμματα.

Βλάχοι

Οι Βλάχοι είναι μία λατινόφωνη πληθυσμιακή ομάδα τα μέλη της οποίας κατοικούν κυρίως στην Ελλάδα, στην Αλβανία και στην Βόρεια Μακεδονία. Μητρική γλώσσα των Αρμάνων είναι η βλάχικη, γνωστή επίσης υπό το νεολογισμό «Αρωμουνική». Η Αρωμουνική είναι το σύνολο των μή συστηματοποιημένων βλαχικών διαλέκτων που ομιλούνται στα νότια Βαλκάνια και είναι λατινογενούς προέλευσης. Στον ελλαδικό χώρο και παρά τις αντίξοες συνθήκες, ένα μέρος της λατινόφωνης αυτής πληθυσμιακής ομάδας συνεχίζει μέχρι σήμερα να μιλά παράλληλα με την ελληνική και τη μητρική βλαχική, το μεγαλύτερο ωστόσο μέρος των ατόμων βλαχικής καταγωγής μιλάει πλέον μόνο ελληνικά. Στην γλώσσα τους οι βλαχόφωνοι αυτοπροσδιορίζονται ως Αρμάνοι ή "Ρεμένοι" ενώ στα ελληνικά και τις περισσότερες γλώσσες του κόσμου ετεροπροσδιορίζονται ως "Βλάχοι".

Βυζαντινή Αυτοκρατορία

H Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αναφερόμενη και ως Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, Ρωμανία ή απλά Βυζάντιο, ήταν αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, ήταν η συνέχεια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας καθώς οι αυτοκράτορες (από τον Ηράκλειο και μετά) είχαν τον τίτλο "Βασιλεύς Ρωμαίων". Τα χρονικά όρια της Βυζαντινής (Ανατολικής Ρωμαϊκής) αυτοκρατορίας ξεκινούν από τα εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης στις 11 Μαΐου 330 και φτάνουν ως την τελική της πτώση, την άλωση από τους Οθωμανούς, στις 29 Μαΐου 1453. Τα όριά της μέσα στα εκτεταμένα χρονικά όρια ζωής άλλαξαν πολλές φορές αλλά στη μεγαλύτερή της έκταση διοικούσε εδάφη που περιελάμβαναν τα Βαλκάνια, την Ιταλική χερσόνησο, τη Μικρά Ασία, τη Συρία και Παλαιστίνη, την Αίγυπτο, τη σημερινή Τυνησία καθώς και μικρό τμήμα της Ιβηρικής χερσονήσου και της Κριμαίας.

Από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, γεννήθηκε το «εκχριστιανισμένο ρωμαϊκό κράτος της ανατολής» με κύριο μέλημα την ανασύσταση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, επί της δυναστείας του Ηράκλειου μεταμορφώθηκε στην «εξελληνισμένη αυτοκρατορία της χριστιανικής ανατολής» και τέλος, κυρίως από το 1204 και μετά, με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από το βενετσιάνικο στόλο και τους Λατίνους Σταυροφόρους, γεννήθηκε η «ελληνική βυζαντινή-ρωμαϊκή αυτοκρατορία» .

Πρόκειται για μία νέα φάση της ρωμαϊκής ιστορίας που διαμορφώθηκε κάτω από την κυρίαρχη επιρροή του ελληνικού πολιτισμού και παραδόσεων και της ελληνικής γλώσσας, με μετάθεση του πολιτικού κέντρου του κράτους στην εξελληνισμένη Ανατολή, της χριστιανικής πίστης και της ρωμαϊκής πολιτικής θεωρίας. Οι διαφορές δημιουργούνταν μόνο με βάση το μερίδιο που διατηρούσαν οι τρεις αυτοί παράγοντες στη συσπείρωση της αυτοκρατορίας, κατά τη διάρκεια της ακατάπαυστης και αγωνιώδους προσπάθειας επιβίωσής της.

Δεξαμενή σκέψης

Δεξαμενή σκέψης ή ομάδα προβληματισμού (αγγλικά: think tank ή policy institute ή research institute) είναι όρος ο οποίος χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει ερευνητικούς οργανισμούς οι οποίοι ασχολούνται με μελέτες αντιμετώπισης μιας ευρύτατης ποικιλίας ζητημάτων (π.χ. πολιτικά, οικονομικά, τεχνολογικά και αμυντικά). Οι οργανισμοί αυτοί μπορεί να ονομάζονται ιδρύματα, όμιλοι σκέψης, ομάδες εργασίας, ινστιτούτα ή κέντρα μελετών και χρηματοδοτούνται από ίδιους πόρους ή εισφορές από την πολιτεία, κόμματα, πολιτικούς, επιχειρήσεις, πολίτες κτλ. Νομικά, συνήθως έχουν τη μορφή Σωματείου ή μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα αποτελέσματα των μελετών τους χρησιμοποιούνται είτε για να υποστηρίξουν είτε για να διαμορφώσουν στρατηγικές αποφάσεις των φορέων οι οποίοι τις χρηματοδοτούν και συνήθως λαμβάνουν αρκετή δημοσιότητα.

Η έκφραση «δεξαμενή σκέψης» είναι μετάφραση του αγγλικού όρου «think tank» και είναι νεολογισμός ο οποίος πρωτοχρησιμοποιήθηκε στις ΗΠΑ το 1959, για ομάδες εργασίας οι οποίες είχαν ως σκοπό την υποστήριξη της διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, για βελτιστοποίηση των αποφάσεών της. Στη συνέχεια η χρήση της επεκτάθηκε και σε οργανισμούς μελέτης / διαμόρφωσης στρατηγικής σχετικούς με άλλους τομείς δραστηριότητας.

Εγγύς Ανατολή

Η Εγγύς Ανατολή αποτελεί όρο που χρησιμοποιείται κυρίως από επιστήμονες της αρχαιολόγους, της γεωγράφους και της ιστορικούς, όπως επίσης από δημοσιογράφους και σχολιαστές των μέσων μαζικής ενημέρωσης (Μ.Μ.Ε.), για να περιγράψει την περιοχή που περιλαμβάνει την Ανατολία (σύγχρονη Τουρκία, και τις άλλοτε κτήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ανατολική Μεσόγειο, Συρία, Λίβανο, (σύγχρονο Ισραήλ, Δυτική Όχθη, Λωρίδα της Γάζας, Ιορδανία και Αίγυπτο), καθώς και την Αρμενία. Στο οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο προτιμάται ενίοτε ο όρος Μέση Ανατολή, που δε χρησιμοποιείται ωστόσο από αρχαιολόγους και ιστορικούς, με δεδομένο ότι αυτός είναι νεολογισμός που καθιερώθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Προσφάτως εισήχθη ο μη ευρωκεντρικός εναλλακτικός και πιο στενά γεωγραφικός προσδιορισμός Νοτιοδυτική Ασία, αν και ο όρος δε χρησιμοποιείται ακόμη ευρέως.

Ο όρος Εγγύς Ανατολή άρχισε να χρησιμοποιείται στη δεκαετία 1890, όταν οι ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις αντιμετώπισαν δύο κρίσεις στην "Ανατολή". Ο Πρώτος Σινοϊαπωνικός Πόλεμος (1894-1895) συνέβη στην Άπω Ανατολή, ενώ η αστάθεια στην Κρήτη και τη Μακεδονία, μαζί με τη Γενοκτονία των Αρμενίων συνέβη στην Εγγύτερη Ανατολή (περιλαμβάνοντας ωστόσο και τα Βαλκάνια).

Σημειώνεται ότι οι αρχαιολόγοι για την ενδιάμεση περιοχή μεταξύ Εγγύς Ανατολής και Νοτιοανατολικής Ασίας, που περιλαμβάνει και την Ινδία, χρησιμοποιούν τον όρο Μεσοποταμία.

Ευραβία

Η Ευραβία ή Ευραραβία είναι ένας πολιτικός νεολογισμός, ένα πορτραίτο Ευρώπης και Αραβίας, που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια θεωρία συνωμοσίας των παγκοσμιοποιημένων στοιχείων, που φέρεται να οδηγείται από τις γαλλικές και αραβικές δυνάμεις, για εξισλαμισμό και αραβοποίηση της Ευρώπης, εξασθενίζοντας έτσι τον υπάρχοντα πολιτισμό της και υπονομεύοντας μια προηγούμενη ευθυγράμμιση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Η ιδέα επινοήθηκε από την Bat Ye'or (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Gisele Littman) στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και περιγράφεται στο βιβλίο της 2005 με τίτλο "Ευραβία: Ο ευρωαραβικός άξονας". Η Ευρώπη, υποστηρίζει η Ye'or, έχει παραδοθεί στο Ισλάμ και βρίσκεται σε κατάσταση υποταγής (στην οποία αναφέρεται ως dhimmitude), στην οποία η Ευρώπη αναγκάζεται να αρνηθεί τον δικό της πολιτισμό, να σταθεί σιωπηλά μπροστά σε υποτιθέμενες μουσουλμανικές αγριότητες, να δεχθεί μουσουλμάνους μετανάστες και να αποτίσει φόρο τιμής μέσω διαφόρων τύπων οικονομικής βοήθειας.

Σύμφωνα με τη θεωρία, την ευθύνη φέρει μια σειρά ομάδων, μεταξύ των οποίων οι κομμουνιστές, οι φασίστες, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα πανεπιστήμια, τα τζαμιά και τα ισλαμικά πολιτιστικά κέντρα, οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες και ο ευρωαραβικός διάλογος.Ο όρος έχει κερδίσει κάποιο δημόσιο ενδιαφέρον και έχει χρησιμοποιηθεί και συζητηθεί ευρέως στο πολιτικό φάσμα, συμπεριλαμβανομένων των ακροδεξιών ακτιβιστών, των αντι-τζιχάντ και των διαφόρων ειδών αντιϊσλαμιστικών και συντηρητικών ακτιβιστών. Η αφήγηση έγινε πολύ σημαντική για την έκφραση των αντι-ισλαμικών συναισθημάτων και χρησιμοποιήθηκε από κινήματα όπως η διακοπή του εξισλαμισμού της Ευρώπης. Έχει ανανεωθεί το ενδιαφέρον μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου.

Η Ευραβία συζητείται επίσης στον κλασικό αντιευρωπαϊσμό, μια ισχυρή επιρροή στον πολιτισμό των Ηνωμένων Πολιτειών και στην έννοια της αμερικανικής εξαίρεσης, η οποία μερικές φορές βλέπει την Ευρώπη σε παρακμή ή ως ανερχόμενη αντίπαλη εξουσία ή και τα δύο.

Ευρωσκεπτικισμός

Ο Ευρωσκεπτικισμός είναι νεολογισμός που εκφράζει μια ιδεολογία αμφιβολίας ή αντίθεσης προς στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και την Ευρωζώνη (ΟΝΕ). Κάποιοι ευρωσκεπτικιστές διαφωνούν με την προσπάθεια περαιτέρω επέκτασής της, άλλοι διαφωνούν με την παρούσα μορφή της, ενώ κάποιοι είναι ακόμα και υπέρ της διάλυσής της. Η Δανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Αυστρία είναι χώρες με έντονο ευρωσκεπτικισμό. Για παράδειγμα, το Ανεξάρτητο Κόμμα του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP), το οποίο ήρθε δεύτερο με ποσοστό 16,5% στις ευρωεκλογές του 2009, υποστήριξε την ολική αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρώπη των 27. Τελικά, με δημοψήφισμα τις 23 Ιουνίου 2016 υπερψηφίστηκε η αποχώρηση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο ευρωσκεπτικισμός δεν αποτελεί μια ενιαία πολιτική/πολιτισμική αντίληψη. Διακρίνεται στον ευρωσκεπτικισμό που εντάσσεται σε μια εθνικιστική αφήγηση, στον ευρωσκεπτικισμό που εντάσσεται σε μια ριζοσπαστική αντικαπιταλιστική αφήγηση, και στον ευρωσκεπτικισμό που αποτελεί αντίδραση μεγάλης μερίδας Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στο έλλειμμα δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. H ριζοσπαστική αντικαπιταλιστική αφήγηση χαρακτηρίζεται δομικά από την άρνηση/απόρριψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκοσμιοποίησης εν γένει, θεωρώντας πως η παγκοσμιοποίηση είναι άδικη και εκμεταλλευτική για το σύνολο των φτωχών κοινωνικών ομάδων κάθε έθνους. Αυτή η αντίληψη προάγει τόσο την απόρριψη της παγκοσμιοποίησης, όσο και την απόρριψη του σύγχρονου εθνικισμού ως πλευρές της ίδιας καπιταλιστικής διαδικασίας, προς όφελος μιας συναδέλφωσης των λαών με σεβασμό στην κουλτούρα κάθε έθνους ή εθνοτικής ομάδας.

Ζώνη προς υπεράσπιση

Η έκφραση Ζώνη Προς Υπεράσπιση ή ZAD (Γαλλικά: zone à défendre) είναι ένας γαλλικός νεολογισμός που αναφέρεται στη μαχητική κατάληψη ή την αναρχική κομμούνα που έχει ως στόχο τη φυσική παρεμπόδιση κάποιου έργου ανάπτυξης. Τα ZAD οργανώνονται συγκεκριμένα σε περιοχές με οικολογική ή γεωργική διάσταση, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το μόνιμο χωριό αποκλεισμού ενάντια στην κατασκευή του αεροδρομίου στη Notre-Dame-des-Landes. Παρ' όλα αυτά, όμως, το όνομα έχει χρησιμοποιηθεί και για καταλήψεις σε αστικές περιοχές, όπως στη Ρουέν. Ένα από τα πρώτα συνθήματα του κινήματος ήταν «ZAD παντού» και παρόλο που δεν υπάρχουν επίσημες μορφές, εκτιμάται ότι στις αρχές του 2016 υπήρχαν κάπου ανάμεσα σε 10 με 15 ZAD σε όλη τη Γαλλία.

Κιτς

O όρος κιτς (γερμανικά: Kitsch), πιθανότατα γερμανικής καταγωγής, χρησιμοποιείται κυρίως υποτιμητικά για την περιγραφή έργων τέχνης ή εν γένει αντικειμένων των οποίων η αισθητική θεωρείται ψεύτικη, επιτηδευμένη ή ευτελής, στερούμενη βαθιάς σκέψης, και με αποκλειστικό σκοπό την τέρψη του θεατή για οικονομικό όφελος. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για την περιγραφή έργων ζωγραφικής, και αργότερα η χρήση του επεκτάθηκε προς άλλες μορφές τέχνης. Συχνά ταυτίζεται με την έννοια του κακού γούστου.

Ως κιτς εννοούνται επίσης οι ευτελείς απομιμήσεις αληθινών έργων τέχνης, στη ζωγραφική, στην αρχιτεκτονική, στη λογοτεχνία, στη φωτογραφία, στον κινηματογράφο, στο θέατρο αλλά και στη μόδα. Στην Κοινωνιολογία της Τέχνης, ο Άρνολντ Χάουζερ υποστήριξε πως το κιτς διαφέρει από άλλες προσφιλείς μορφές τέχνης, ως προς την τάση του να εκλαμβάνεται σοβαρά ως τέχνη ή να θεωρεί πως εκφράζει το ευγενές γούστο. Yπό αυτό το πρίσμα μπορεί να οριστεί ως ένα είδος παρασιτικής τέχνης με βασικό στόχο την κολακεία του θεατή και καταναλωτή της.

Φαίνεται πως ο όρος επινοήθηκε περίπου το 1870, στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Μονάχου, ωστόσο η προέλευσή του παραμένει αβέβαιη. Σύμφωνα με μία ετυμολογική υπόθεση, προέρχεται από τον αγγλικό όρο sketch (σκετς, σκίτσo), τον οποίο χρησιμοποιούσαν Αγγλόφωνοι επισκέπτες ζητώντας από ντόπιους καλλιτέχνες σχέδια τοπίων ή άλλων θεμάτων. Κατά μία άλλη εκδοχή, ετυμολογείται από το δύσχρηστο γερμανικό ρήμα kitschen που σημαίνει μαζεύω λάσπη στο δρόμο, παραπέμποντας στους τουρίστες που μάζευαν άκριτα έργα ζωγραφικής ή σχέδια. Για πολλά χρόνια ο όρος είχε ξεχαστεί, για να επανέλθει ως διεθνής πλέον τη δεκαετία του '30.

Δεδομένου ότι το γούστο είναι έννοια υποκειμενική και το κακό γούστο από μόνο του δεν είναι μομφή γι αυτόν που στερείται γούστου και δεδομένου ότι το καλό γούστο δεν είναι έμφυτη ικανότητα αλλά αποκτάται με την αγωγή, την παιδεία και τη συνήθεια, τότε το κακό γούστο γίνεται Κιτς όταν συνοδεύεται με το ψέμα και όταν κάποιος φανερά άσχετος άνθρωπος με το αισθητικό γεγονός, επιμένει να έχει στενές σχέσεις με την τέχνη, προσπαθώντας να την πλασάρει ως τέχνη.

Στις μέρες μας ο όρος Κιτς έχει ξεφύγει από την αισθητική αντίληψη της τέχνης κι έχει επεκταθεί γενικότερα στον προσδιορισμό του κακού γούστου στην περίπτωση που είναι γενικά παραδεκτός, γιατί αντικειμενικά ένας τέτοιος προσδιορισμός είναι αδύνατος. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια έχει προκύψει και ο νεολογισμός «Κιτσαριό» ή και «Καρακιτσαριό» (σε υπερβολικό βαθμό).

Μηχατρονική

Ο όρος μηχατρονική είναι ένας σύγχρονος νεολογισμός που υποδηλώνει τον συνδυασμό των επιστημών της Μηχανολογίας, Ηλεκτρονικής - Ηλεκτρολογίας και Πληροφορικής.

Νεοέλληνες

Ως Νεοέλληνες χαρακτηρίζονται συνήθως οι Έλληνες που έζησαν από την ίδρυση του ελληνικού κράτους και μετά (Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη). Παλαιότερα πιστευόταν ότι είναι νεολογισμός που εμφανίστηκε μετά τη δεκαετία του 1830. Όμως ο όρος "νεοέλληνες" και "νεοελληνικό γένος" ευρίσκεται σε επιστολή του Παναγιώτη Σοφιανόπουλου προς τον Ιωάννη Βηλαρά το 1815. Σύγχρονη (2005) έρευνα έδειξε ότι ο όρος, με τη μορφή "νέοι Έλληνες", αναφέρεται σε βιβλίο του 1675 για τους Έλληνες της εποχής. Ο συγγραφέας του βιβλίου Γεώργιος Κονταρής, θεωρεί ότι οι "νέοι Έλληνες" ανήκουν στο αυτό γένος με τους "παλαιούς Έλληνες". Συναφής αλλά όχι ταυτόσημος είναι ο όρος "νεώτεροι Έλληνες" που ευρίσκεται σε κείμενα του Ιανού Λάσκαρη τον 15ο αιώνα, όπου όμως δεν αναφέρεται σε Έλληνες της εποχής του αλλά σε προγενέστερους, του 12ου και 13ου αιώνα. Τον ίδιο όρο χρησιμοποιούν και οι Γρηγόριος Κωνσταντάς και ο Δανιήλ Φιλιππίδης (Δημητριείς) στη "Γεωγραφία Νεωτερική" που εκδόθηκε το 1791 στη Βιέννη, αλλά αυτοί αναφέρονται στους Έλληνες της εποχής τους.

Σημαία της Χώρας των Βάσκων

Η Σημαία της Χώρας των Βάσκων (βασκικά: ikurriña, νεολογισμός αντίστοιχος με το καταλανικό senyera) είναι η επίσημη σημαία της αυτοδιοικούμενης περιφέρειας της Χώρας των Βάσκων στην Ισπανία και, κατ' επέκταση, των ιστορικών επτά επαρχιών της ευρύτερης Χώρας των Βάσκων στην βόρεια Ισπανία (κατεξοχήν Χώρα των Βάσκων και Ναβάρα) και νοτιοδυτική Γαλλία. Είναι δημιούργημα του ιδρυτή του Βασκικού Εθνικιστικού Κόμματος Σαμπίνο Αράνα και του αδερφού του Λουίς που τη χρησιμοποίησαν από τα τέλη του 19ου αιώνα ως σύμβολο του βασκικού εθνικισμού και μέχρι σήμερα συνεχίζει να αποτελεί επίσημο σύμβολο και του κόμματος.

Αποτελείται από έναν λευκό σταυρό τοποθετημένο πάνω σε έναν πράσινο σταυρό του Αγίου Ανδρέα με κόκκινο φόντο. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Αράνα, το πρώτο στοιχείο συμβολίζει την διαχρονική σχέση των Βάσκων με τον ρωμαιοκαθολικισμό, ο πράσινος σταυρός το Δέντρο της Γκερνίκα (που συνδέεται με τους παραδοσιακούς βασκικούς νόμους) και το κόκκινο φόντο την Βισκαΐα.Η ίδια σημαία εντοπίζεται στην ανεπίσημη τοπική σημαία του Σαιν-Πιερ και Μικελόν (νήσος που αποικήθηκε από Βάσκους κατά τον 16ο αιώνα) και στην κομητεία Τζόνσον στο Γουαϊόμινγκ των ΗΠΑ.

Χρονογράφημα

Χρονογράφημα ονομάζεται το ελαφρύ πεζό λογοτέχνημα, που δημοσιεύεται σε εφημερίδα ή περιοδικό. Συνήθως πραγματεύεται ζητήματα κοινωνικά, πολιτιστικά και ηθικά, θέματα της επικαιρότητας που απασχολούν την κοινή γνώμη αλλά όχι κατ’ ανάγκην πολιτικά. Στο χρονογράφημα, ο γράφων αναπτύσσει το δικό του, προσωπικό ύφος που συνήθως συνδυάζει τη χάρη με την ευφυολογία ή ακόμα και την ειρωνεία. Σκοπός του χρονογραφήματος είναι κυρίως η τέρψη του αναγνώστη μέσα από ένα διδακτικό ή ηθοπλαστικό περιεχόμενο. Αφορμή για συγγραφή χρονογραφήματος μπορεί να δώσει οτιδήποτε: μια εντύπωση, ανάμνηση, ιστορία, κριτική, ασήμαντο καθημερινό γεγονός, κλπ.Η λέξη είναι νεολογισμός, που κατασκευάστηκε από τους λόγιους του 19ου αιώνα, για να χαρακτηρίσει αυτό το νέο είδος πεζού λόγου.

Τη καλύτερη περιγραφή του χρονογραφήματος τη δίνει ο Σπύρος Μελάς στο πρώτο του χρονογράφημα από τις στήλες της εφημερίδας «Αθηναϊκά Νέα» στις 28.5.1931 όπου ορίζει το

είδος γράφοντας προς τους αναγνώστες

«… έλαβα τη ρητή και κανονική εντολή από τη διεύθυνση των «Αθηναϊκών Νέων», την αρχισύνταξιν (και το λογιστήριο, εννοείται) να σας συγκινώ, να σας ενθουσιάζω, να σας ζωγραφίζω, να σας θυμώνω, να σας ενδιαφέρω, και προπάντων να σας διασκεδάζω από αυτή τη στήλη κάθε μέρα.» Απαρχή του είδους θεωρούνται τα λιβελλογραφικά φυλλάδια, που την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης, κυκλοφορούσαν σχολιάζοντας αρνητικά το βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ και τη Μαρία Αντουανέττα, καθώς και τους ευγενείς της Αυλής.

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.