Μωαβίτες

Οι Μωαβίτες ήταν αρχαίος Βιβλικός λαός. Ήταν οι κάτοικοι της χώρας που περικλείεται στα βόρεια από την Αμμών, δυτικά από τη Νεκρά Θάλασσα, και στα νότια από την Εδώμ.

Οι Μωαβίτες, οι οποίοι θεωρούνται απόγονοι του Μωάβ, γιου του Λωτ, ο οποίος ήταν ανεψιός του Αβραάμ,πέρασαν από τις ίδιες φάσεις που πέρασαν οι Αμμωνίτες και οι Εδωμίτες βρισκόμενοι σε σύγκρουση με τους Ισραηλίτες όταν τους αρνήθηκαν τη διέλευση μέσα από τα εδάφη τους στη εποχή της κατάκτησης.

Ειδικά η δική τους περιγραφή ενός επεισοδίου κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. δίνεται στη Μωαβιτική Λίθο (Στήλη του Μεσά). Στην πλάκα αυτή διαφαίνεται ότι οι Μωαβίτες μιλούσαν μια σύμμεικτη γλώσσα, με σημιτικά και χαναανιτικά στοιχεία, πολύ συγγενικής με την εβραϊκή.

Kingdoms around Israel 830 map-el
Η θέση και έκταση του Βασιλείου των Μωαβιτών

Πηγές

  • David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.661.

Βλέπε επίσης

Όρος Εφραίμ

Το Όρος Εφραίμ (εβραϊκά: הר אפרים‎), ή εναλλακτικά Όρος του Εφραίμ, ήταν το ιστορικό – βιβλικό όνομα για την κεντρική ορεινή περιοχή του Ισραήλ, την οποία κάποτε κατείχε η Φυλή του Εφραίμ (π.χ. Ιησούς του Ναυή 17:15, 19:50, 20:7) και εκτεινόταν από την Βαιθήλ ως την πεδιάδα του Ισραήλ. Στην εποχή του Ιησού του Ναυή, περίπου μεταξύ του 18ου και 13ου αιώνα προ Χριστού, οι λόφοι αυτοί ήταν καλυμμένοι με πυκνό δάσος.

Αλέξανδρος Ιανναίος

Ο Αλέξανδρος Ιανναίος ήταν ο δεύτερος κατά σειρά Ασμοναίος βασιλιάς (103-76 π.Χ.).

Αμμωνίτες (λαός)

Οι Αμμωνίτες, ή Αμμανίτες, ήταν αρχαίος βιβλικός λαός, Βασίλειο, που το όνομά του έλαβε από τον γενάρχη του, γιο του Λωτ, Άμμων. Ήταν οι κάτοικοι της περιοχής της άλλοτε Υπεριορδανίας που ήταν εγκατεστημένοι αρχικά στο βόρειο άκρο της Νεκράς θάλασσας, ανατολικά από την κοιλάδα του Ιορδάνη ποταμού και αργότερα, υπό την πίεση των Αμορραίων αναγκάσθηκαν να μετοικήσουν ανατολικότερα. Προς νότο βρισκόταν το Βασίλειο του Μωάβ. Συγγενικός τους λαός ήταν οι Μωαβίτες.

Το σημερινό Αμμάν βρίσκεται στη θέση της κυριότερης Αμμωνιτικής πόλης, της Ραββά Αμών και παλαιότερα Ραββά ή Ραββάθ Αμών. Οι Ισραηλίτες κατά την εποχή της κατάκτησης όπως αναφέρεται στο βιβλίο Κριτές (Κεφ.11, 5) δεν κατάφεραν τελικά να τους καταλάβουν, αλλά αργότερα η χώρα των Αμμωνιτών καταλήφθηκε μερικώς από τις εβραϊκές φυλές Ρουβήν και Γαδ.

Οι Αμμωνίτες φαίνεται πως ενσωματώθηκαν διαδοχικά στην Ασσυριακή, Βαβυλωνιακή και Περσική Αυτοκρατορία. Όμως στη διάρκεια της ανεξαρτησίας τους αποτελούσαν απειλή για τους Ισραηλίτες, όπως πίστευαν οι ίδιοι, επειδή μεταξύ των θεών που λάτρευαν ήταν και ο Μολόχ, τουλάχιστον μέχρι την εποχή των Μακκαβαίων, όπου λίγο αργότερα, το 332 π.Χ. υποτάχθηκαν στον Μέγα Αλέξανδρο όταν και η πρωτεύουσά τους στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Φιλαδέλφεια, (Α΄ Μακκαβαίων Κεφ: 5, 6).

Οι Αμμωνίτες μιλούσαν ιδία γλώσσα συγγενή των Μωαβιτών. Η μεγαλύτερη ανάπτυξή τους προσδιορίζεται από το 1000 π.Χ μέχρι το 332 π.Χ. Αμμωνίτισσα ήταν η σύζυγος του Σολομώντα, Ναάμα, μητέρα του Ροβοάμ.

Τελευταία αναφορά για τους Αμμωνίτες θεωρείται αυτή του Αγίου Ιουστίνου στο τελευταίο έργο του "Διάλογος προς Τρύφωνα" (2ος αιώνας) που σημαίνει ότι υπήρχε ακόμη ως ξεχωριστή εθνότητα στη περιοχή της Παλαιστίνης.

Βαλάκ

Ο Βαλάκ είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (Κεφ. 2:14). Το όνομά του είναι εβραϊκό και σημαίνει "αυτός που ενεργεί λεηλασίες". Αναφέρεται ως Βασιλιάς των Μωαβιτών, κατ΄ άλλους των Μαδιανιτών. Όταν οι Εβραίοι επανερχόμενοι από την Αίγυπτο στη Γη της Επαγγελίας άρχισαν να περιτριγυρίζουν τη χώρα που βασίλευε ο Βαλάκ, ο τελευταίος κάλεσε τον μάντη Βαλαάμ, από τη Φεθορά, περιοχή του Ευφράτη, χρηματίζοντάς τον, προκειμένου να τους καταραστεί.

Ο Βαλάκ μνημονεύεται στην Επιστολή προς την Εκκλησία της Περγάμου κατά την Αποκάλυψη.

Αριθμοί κεφ. 22:2 - 24:25

Γαλαάδ

Με την ονομασία Γαλαάδ ή Γη Γαλαάδ, αναφέρεται ιστορική ορεινή περιοχή της Παλαιστίνης, που βρίσκεται μεταξύ του Ιορδάνη ποταμού και της αραβικής ερήμου.

Κατά την αρχαιότητα στη περιοχή αυτή υπήρχε σημαντική κτηνοτροφία και ανεπτυγμένο εμπόριο αρωμάτων με την Αίγυπτο. Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, μετά την Έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, τη μακρά περιπλάνησή τους στην έρημο του Σινά και την κατάληψη της Γης Χαναάν, ήλθε και εγκαταστάθηκε στη Γη Γαλαάδ μία από τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ, και συγκεκριμένα η έβδομη φυλή των Εβραίων, η φυλή του Γαδ, του εβδόμου γιου του Ιακώβ, που είχε αποκτήσει με την υπηρέτρια της συζύγου του Λείας, τη Ζεφρά.

Σε κάποια τμήματα της περιοχής Γαλαάδ, της οποίας τα όρια παραμένουν ασαφή, φέρονταν να εγκαταστάθηκαν και άλλες εβραϊκές φυλές, όπως η φυλή Ρουβείμ και η φυλή Μανασσή. Με τους κατοίκους της περιοχής αυτής είχαν κατά καιρούς συγκρουσθεί οι Μωαβίτες, οι Αμωνίτες, και οι Ασσύριοι.

Κυριότερες πόλεις στην περιοχή Γαλαάδ την εποχή εκείνη, με αλφαβητική σειρά, ήταν: η Βοτανίμ, η Μαναΐν, η Μασηφά, η Ραββά και η Ραμώθ. Από τη Γαλαάδ κατάγονταν ο Ιαείρ, ο Ιεφθάε και ο Προφήτης Ηλίας. Σήμερα η περιοχή αυτή υπάγεται στην Ιορδανία υπό το όνομα Τζαμπάλ Αντζιούν.

Δαβίδ

Ο Δαβίδ αποτελεί εξέχουσα Βιβλική προσωπικότητα. Υπήρξε ποιμένας, μουσικός, ποιητής, στρατιωτικός διοικητής, προφήτης και βασιλιάς. Το όνομά του (στα Εβρ. דָּוִד‎) σημαίνει «Αγαπητός». Ήταν ο δεύτερος κατά σειρά μετά τον Σαούλ Βασιλιάς της Ιουδαϊκής δυναστείας στην Ιερουσαλήμ που βασίλευσε για 40 χρόνια πιθανώς από το 1033/1077 π.Χ. ως το 993/1037 π.Χ.

Εδωμίτες

Η Ιδουμαία ήταν ιστορική περιοχή κατοικημένη από Σημίτες, ευρισκόμενη νότια της Ιουδαίας και της Νεκράς Θάλασσας. Αναφέρεται στη Βίβλο ως Βασίλειο του Εδώμ, την 1η χιλιετία π.Χ. (Εποχή του Σιδήρου), ενώ στην Κλασική Αρχαιότητα, το όνομα "Ιδουμαία" χρησιμοποιείτο για μια μικρότερη έκταση γης στην ίδια περιοχή.

Οι κάτοικοί της, οι Εδωμίτες ή Ιδουμαίοι, ήταν αρχαίος λαός, νότιοι γείτονες των Μωαβιτών. Η χώρα τους, το Βασίλειο του Εδώμ, εκτεινόταν κυρίως ανατολικά της Αραβά. Σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές, ήταν απόγονοι του Ησαύ, ο οποίος ήταν αδελφός του Ιακώβ (Ισραήλ) και γιος του Ισαάκ. Το όνομα Εδώμ από το οποίο προέρχεται το όνομα "Ιδουμαία", σημαίνει κόκκινος στα Εβραϊκά, και ήταν το παρατσούκλι του Ησαύ, λόγω του κοκκινωπού του χρώματος.

Εδώμ

Η Ιδουμαία (εβραϊκά: אֱדוֹם, λατινικά: Idūmaea) ήταν ιστορική περιοχή κατοικημένη από Σημίτες, ευρισκόμενη νότια της Ιουδαίας και της Νεκράς Θάλασσας. Αναφέρεται στη Βίβλο ως Βασίλειο του Εδώμ, την 1η χιλιετία π.Χ. (Εποχή του Σιδήρου), ενώ στην Κλασική Αρχαιότητα, το όνομα «Ιδουμαία» χρησιμοποιείτο για μια μικρότερη έκταση γης στην ίδια περιοχή.

Οι κάτοικοί της, οι Εδωμίτες ή Ιδουμαίοι, ήταν αρχαίος σημιτικός λαός, νότιοι γείτονες των Μωαβιτών. Η χώρα τους, το Βασίλειο του Εδώμ, εκτεινόταν κυρίως ανατολικά της Αραβά. Σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές, ήταν απόγονοι του Ησαύ, ο οποίος ήταν αδελφός του Ιακώβ (Ισραήλ) και γιος του Ισαάκ. Το όνομα Εδώμ από το οποίο προέρχεται το όνομα «Ιδουμαία», σημαίνει κόκκινος στα Εβραϊκά, και ήταν το παρατσούκλι του Ησαύ, λόγω του κοκκινωπού του χρώματος.

Εσεβών

Η Εσεβών ήταν αρχαία πόλη των Ισραηλιτών ανατολικά του Ιορδάνη ποταμού.

Αρχικά την πόλη αυτή κατείχαν οι Μωαβίτες, στη συνέχεια την κατέλαβαν οι Αμορραίοι και τελικά περιήλθε στους Ισραηλίτες. Αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, και συγκεκριμένα στο βιβλίο Αριθμοί, κεφ. 21, στίχος 25.

Ιτουραία

Η Ιτουραία ήταν περιοχή της Μέσης Ανατολής, βόρεια της Γαλιλαίας, κατά τη διάρκεια της ύστερης Ελληνιστικής εποχής. Επεκτεινόταν από το όρος Λίβανος και τις πεδιάδες της Μασσύας μέχρι την οροσειρά του Αντιλιβάνου στη Συρία, με το κέντρο της στην πόλη Χαλκίς.

Οι κάτοικοί της, Ιτουραίοι, με ημινομαδικό τρόπο ζωής, δεν έχει διευκρινιστεί απόλυτα αν ήταν αραβική ή αραμαϊκή φυλή. Η πρώτη μη βιβλική πηγή που τους αναφέρει, είναι ο Ευπόλεμος, που τους αναγνωρίζει ως μια από τις φυλές, μαζί με τους Ναβαταίους, Μωαβίτες, και Αμμωνίτες, ενάντια στους οποίους ο Δαβίδ κήρυξε τον πόλεμο ανατολικά του Ιορδάνη ποταμού. Μιλούσαν αραβικά ή αραμαϊκά και ισχυροποιήθηκαν στα χρόνια της παρακμής της σελευκιδικής εξουσίας τον 2ο αιώνα π.Χ., όταν από τη βάση τους γύρω από το όρος Λίβανος και την Κοιλάδα Μπεκάα, κατέληξαν να κυριαρχήσουν σε μεγάλα τμήματα της συριακής επικράτειας διεισδύοντας στη βόρεια Παλαιστίνη μέχρι τη Γαλιλαία, ιδρύοντας το κράτος τους στα ενδιάμεσα εδάφη.

Ιωσαφάτ

Ο Ιωσαφάτ είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στη Καινή Διαθήκη.

Μεσά

Ο Μεσά ή Μησά είναι πρόσωπο που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη.

Ήταν Βασιλιάς των Μωαβιτών κατά τον 9ο π.Χ. αιώνα. Έγινε γνωστός από το γεγονός ότι αρνήθηκε να συνεχίσει την από προ 40ετίας καταβολή του φόρου υποτελείας προς τον Βασιλιά του Ισραήλ, ενώ ταυτόχρονα εισέβαλε και λεηλάτησε διάφορες περιοχές αιχμαλωτίζοντας πολλούς Ισραηλίτες.

Ο τότε Βασιλιάς του Ισραήλ Ιωράμ με σύμμαχο τον Ιωσαφάτ, Βασιλιά της φυλής του Ιούδα και των Εδωμιτών εκστράτευσε εναντίον του και πολιόρκησε τελικά την οχυρή πρωτεύουσά του Κιρ-(Χ)αρεσέθ.

Ο Μεσά απελπισθείς τότε θυσίασε το γιο του στον θεό Χεμώς (Καμός) ακριβώς πάνω στα τείχη της πόλης του, ενώπιον των πολιορκητών, που μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα και την επαπειλούμενη αγριότητα των πολιορκημένων, καταλήφθηκαν από δέος και έλυσαν την πολιορκία.

Οι πληροφορίες αυτές της Παλαιάς Διαθήκης επιβεβαιώθηκαν το 1868 με την ανακάλυψη από τον Γερμανό ιεραπόστολο Φ. Α. Κλάιν αρχαίας στήλης που φέρει το όνομα Μωαβιτική Λίθος (Στήλη του Μεσά) και βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου. Η επί της στήλης επιγραφή που αφηγείται τα γεγονότα θεωρείται από τα αρχαιότερα μνημεία της συλλαβικής σημιτικής γραφής και ασφαλώς δεν ήταν αλφαβητική.

Οχοζίας του Ισραήλ

Ο Οχοζίας του Ισραήλ, ή Οχοζίας του Αχαάβ, προς διάκριση του Οχοζία του Ιούδα, είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, Βασιλεύς του (βορείου) Βασιλείου του Ισραήλ.

Ο Οχοζίας ήταν βασιλιάς του Ισραήλ, γιος του Βασιλέως Αχαάβ και της Ιεζάβελ που φέρεται να έζησε την περίοδο 870 π.Χ. μέχρι το 852 π.Χ. και να βασίλευσε περί το 853 π.Χ. - 852 π.Χ. (σύμφωνα με μελετητές). Αναλαμβάνοντας Βασιλεύς συμμάχησε με τον Ιωσαφάτ του Βασιλείου του Ιούδα προκειμένου ν΄ αναπτύξει το εμπόριο από την Ερυθρά Θάλασσα, που ποτέ όμως δεν καρποφόρησε. Σύμφωνα με τη Γραφή (Β΄ Βασιλέων 3:5-7) στη διάρκεια της βασιλείας του, οι Μωαβίτες φέρονται να επαναστάτησαν ενάντια στην εξουσία του και να απέκτησαν την ανεξαρτησία τους. Το γεγονός αυτό διασταυρώθηκε ιστορικά από σχετική αναφορά που φέρεται στη Μωαβιτική στήλη. Σε ένα ατύχημα που είχε υποστεί από πτώση του, αναζήτησε τη βοήθεια και συμβουλή από θεό των Φιλισταίων στη πόλη Ακκαρών της Πεντάπολης των Φιλισταίων, ενώ αγγελιαφόροι του που αναζήτησαν τον Προφήτη Ηλία του μετέφεραν μήνυμα ότι δεν πρόκειται να βρει θεραπεία από την κρίση του Θεού για την ειδωλολατρία του. Χρειάστηκαν τότε τρία στρατιωτικά αποσπάσματα για να προσέλθει ο Ηλίας μπροστά στον Βασιλέα. Τίποτε όμως δεν άλλαξε την καταδίκη όπου λίγο μετά επήλθε το τέλος. Στο θρόνο τον διαδέχθηκε ο Ιωράμ (του Ισραήλ).

Ο Οχοζίας του Αχαάβ αναφέρεται στα κανονικά βιβλία Α' Βασιλέων (22:51) και Β' Βασιλέων (1:18, 3:5-7). Ειδικότερα στο Α' Βασιλέων κεφ.9 και 10 αναφέρεται μεγάλο ναυάγιο.

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.