Μεσολιθική περίοδος

Ως Μεσολιθική περίοδος ορίζεται εκείνη η μεταβατική περίοδος ανάμεσα στην Παλαιολιθική και τη Νεολιθική. Οι άνθρωποι της Μεσολιθικής είναι οργανωμένες ομάδες κυνηγών τροφοσυλλεκτών, οι οποίες εμφανίστηκαν περίπου το 10.000 π.Χ., όταν το κλίμα έγινε θερμότερο κατά την εκπνοή της τελευταίας Παγετώδους. Στη δυτική Ευρώπη οι Μεσολιθικές κυνηγετικές κοινωνίες συνυπήρξαν χρονικά με τις καλλιεργητικές Νεολιθικές κοινωνίες της Ασίας.

Sépulture de Teviec Global

Η Μετάβαση

Η συγκεκριμένη αλλαγή είχε ως αποτέλεσμα την βαθμιαία εξημέρωση φυτών και ζώων και το σχηματισμό κοινοτήτων σε μόνιμες εγκαταστάσεις, σε διάφορες εποχές και τόπους. Και τούτο γιατί ενώ οι Μεσολιθικοί πολιτισμοί στην Ευρώπη διήρκεσαν σχεδόν μέχρι το 3.000 π.Χ. οι Νεολιθικές κοινότητες αναπτύχθηκαν στη Μέση Ανατολή μεταξύ του 9.000-6.000 π.Χ. Στη μεσολιθική φάση ανάπτυξης του ανθρώπινου πολιτισμού, εντοπίζουμε το ενδιαφέρον μας στην ποικιλία των τεχνικών κυνηγίου, αλιείας και τροφοσυλλογής που αναπτύχθηκαν. Η ποικιλία πιθανολογείται ότι είναι το αποτέλεσμα της προσαρμογής των ανθρώπων στις βαθμιαίες κλιματικές αλλαγές που επέφερε η υποχώρηση των παγετώνων,η ανάπτυξη των δασών στην Ευρώπη και των ερήμων στη Β. Αφρική.

Χαρακτηριστικά

Χαρακτηριστικά αυτής της περιόδουν συνιστούν οι εκτεταμένες αλιευτικές -στη βάση τους- παραποτάμιες και παραλίμνιες εγκαταστάσεις, εκεί όπου αφθονούσαν δηλαδή τα ψάρια ως πηγή τροφής. Επίσης, οι μικρόλιθοι της Μεσολιθικής περιόδου είναι ακόμα μικρότεροι και περισσότερο επεξεργασμένοι απ' ό,τι στην ύστερη παλαιολιθική περίοδο. Σε αυτή την περίοδο αναπτύσσεται η χρήση του τόξου και η χρήση της κεραμεικής, αν και ενίοτε η παρουσία τέτοιων ευρημάτων σε μεσολιθικούς οικισμούς ερμηνεύεται ως αποτέλεσμα επαφής με νεολιθικές κοινότητες.

Ταφή της Theviec - Μουσείο της Τουλούζης

Sépulture de Teviec (5)
Sépulture de Teviec (2)
Téviec Crane Profil Droit II

Πολιτισμοί

Ο Αζιλαίος πολιτισμός -ο πλέον πρώιμος αντιπρόσωπος του μεσολιθικού πολιτισμού στην Ευρώπη- με επίκεντρο την περιοχή των Πυρηναίων εξαπλώθηκε στις περιοχές της σημερινής Ελβετίας, του Βελγίου και της Σκωτίας. Διάδοχός του θεωρείται ο Ταρδενισιανός πολιτισμός, που απλώθηκε στις περισσότερες περιοχές της Ευρώπης. Στη συνέχεια αναπτύχθηκε ο Μαγκλεμοσιανός (Maglemosian) πολιτισμός στις περιοχές της Βαλτικής, που πήρε το όνομά του από περιοχή της Δανίας και έχει να επιδείξει προωθημένες τεχνικές στην κατασκευή χειροπελέκεων και οστέινα εργαλεία. Επίσης από περιοχή της Δανίας πήρε το όνομά του ο πολιτισμός Ertebolle που εκτείνεται χρονικά στο μεγαλύτερο τμήμα της ύστερης Μεσολιθικής. Ύστεροι πολιτισμοί της Μεσολιθικής, όπως ο Καμπινιανός (Campignian) και ο Αστούριος (Asturian), είναι πολύ πιθανό να είχαν επαφές με τις πρώιμες φάσεις ανάπτυξης της Νεολιθικής. Η Μεσολιθική περίοδος σε άλλες περιοχές εκπροσωπείται από τον Νατούφιο (Natufian) πολιτισμό στη Μ. Ανατολή, τον Βαντάριο (Badarian) και τον Γέρζειο (Gerzean) στην Αίγυπτο και τον Κάψιο (Capsian) στη Β. Αφρική. Ειδικότερα ο Νατούφιος πολιτισμός παρέχει τις πιο πρώιμες αποδείξεις της μετάβασης από τη Μεσολιθική στον νεολιθικό τρόπο ζωής.

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία

  • Clark J. G. D. Mesolithic, (1953, repr. 1970).
Γαλατία

Η Γαλατία είναι ιστορική περιοχή της Δυτικής Ευρώπης, όπου υφίστατο κατά τη διάρκεια της Εποχής του Σιδήρου, που κατοικήθηκε από κελτικά φύλα και που περιελάμβανε τη σημερινή Γαλλία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο, το μεγαλύτερο μέρος της Ελβετίας, τμήματα της βόρειας Ιταλίας, καθώς και μέρη της Ολλανδίας και της Γερμανίας στη δυτική όχθη του Ρήνου. Από τη λατινική ονομασία της Γαλατίας (λατ. Gallia) προήλθε και η ονομασία στην ελληνική γλώσσα των έθνους των Γάλλων και του σύγχρονου κράτους της Γαλλίας, σε αντίθεση με την πλειονότητα των υπόλοιπων γλωσσών του κόσμου, στις οποίες έλκει τη ρίζα της από το κράτος των Φράγκων (βλ. France, Frankreich, Francia κλπ.)

Υπό τον Βρέννο, οι Γαλάτες νίκησαν τους Ρωμαίους στη μάχη του Αλία ποταμού το 387 π.Χ.. Στον αιγαιϊκό χώρο, το 281 π.Χ. εμφανίστηκε ένα μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα Γαλατών εξ Ανατολής στη Θράκη. Ένας άλλος Γαλάτης αρχηγός, που ονομαζόταν επίσης Βρέννος με 200.000 στρατό, έφτασε μέχρι τη Στερεά Ελλάδα και την τελευταία στιγμή ηττήθηκε μη καταφέρνοντας να λεηλατήσει το Ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς..

Την ίδια χρονική περίοδο, μια ομάδα περίπου 10.000 Κελτών πολεμιστών με δούλους και γυναικόπαιδα διέσχιζαν τη Θράκη και κατευθύνονταν στη Μικρά Ασία, έπειτα από έκκληση του βασιλιά του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας Νικομήδη Α' του Φιλέλληνα στη διαμάχη με τον αδερφό του. Τελικώς, η ομάδα αυτή εγκαταστάθηκε στις περιοχές της ανατολικής Φρυγίας και Καππαδοκίας στην κεντρική Ανατολία, γι' αυτό και η περιοχή έγινε γνωστή ως Γαλατία.

Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία

Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία ονομάζεται η περίοδος 1852-70 της γαλλικής ιστορίας υπό τον Ναπολέοντα Γ'.

Διευθυντήριο (Γαλλία)

Το Διευθυντήριο ήταν ένας τύπος διακυβέρνησης που υιοθετήθηκε από την Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία, από τις 26 Οκτωβρίου 1795 (4η Μπρυμαίρ του Έτους Δ΄) έως τις 9 Νοεμβρίου 1799 (18η Μπρυμαίρ του Έτους Η΄). Το όνομά του προέρχεται από τους πέντε στον αριθμό Διευθυντές που ήταν υπεύθυνοι για την εκτελεστική εξουσία. Σημαδεύτηκε από την επαναφορά της καθολικής ψηφοφορίας.

Εποχή του λίθου στην Ελλάδα

Περισσότερα στοιχεία σχετικά με την εποχή του λίθου στην Ελλάδα στα λήμματα: παλαιολιθική Ελλάδα, μεσολιθική Ελλάδα, νεολιθική ΕλλάδαΜε τον όρο εποχή του λίθου στην Ελλάδα εννοούμε μια μεγάλη σε διάρκεια περίοδο, που ξεκινά από την πρώτη εμφάνιση του ανθρώπου στον Ελληνικό γεωγραφικό χώρο και φτάνει μέχρι την διάδοση της μεταλλουργίας και την επικράτηση του χαλκού οπότε ξεκινά η εποχή του χαλκού για την Ελλάδα.

Ευρώπη

H Ευρώπη, αποκαλούμενη συνήθως Γηραιά ήπειρος, είναι μία από τις επτά ηπείρους του κόσμου. Αποτελούμενη από τη δυτικότερη χερσόνησο της Ευρασίας, η Ευρώπη χωρίζεται γενικά από την Ασία στην ανατολή από το χώρισμα που αποτελείται από τα Ουράλια, τον ποταμό Ουράλη, την Κασπία Θάλασσα, την περιοχή του Καυκάσου (προσδιορισμός των συνόρων) και τον Εύξεινο Πόντο προς τα νοτιοανατολικά. Επίσης, η Ευρώπη συνορεύει με τον Αρκτικό ωκεανό και άλλα υδατικά συστήματα στα βόρεια, τον Ατλαντικό ωκεανό στα δυτικά, τη Μεσόγειο Θάλασσα προς νότο, και τον Εύξεινο Πόντο και συνδέεται με υδατικές οδούς προς τα νοτιοανατολικά. Ωστόσο, τα σύνορα της Ευρώπης -μια έννοια που χρονολογείται από την κλασική αρχαιότητα- είναι κάπως αυθαίρετη, όπως ο όρος ήπειρος μπορεί να αναφέρεται σε μια πολιτιστική και πολιτική διάκριση ή μία φυσιογραφική.

Η Ευρώπη είναι η τέταρτη σε έκταση ήπειρος του πλανήτη μας. Καταλαμβάνει συνολικά με τα νησιά έκταση 10.500.000 τετρ. χλμ., το 7% περίπου της συνολικής ξηράς του πλανήτη μας. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με τα στοιχεία του 1981 ξεπερνούσε τα 670.000.000 κατοίκους. Σύμφωνα με την μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2019 ο πληθυσμός της εκτιμάται σε 747.183.000 κατοίκους.

Ιουλιανή Μοναρχία

Η Ιουλιανή Μοναρχία (Γαλλικά: la monarchie de Juillet), επίσημα το Βασίλειο των Γάλλων (Γαλλικά: Royaume des Français), ήταν μια περίοδος φιλελεύθερης συνταγματικής μοναρχίας στη Γαλλία υπό τον Βασιλιά Λουδοβίκο Φίλιππο που άρχισε με την Ιουλιανή Επανάσταση (ή Τρεις Ένδοξες Ημέρες) του 1830 και τελείωσε με την Επανάσταση του 1848. Άρχισε με την ανατροπή της συντηρητικής κυβέρνησης του Καρόλου Ι' και της προγενέστερης εποχής του Οίκου των Βουρβόνων. Ο Λουδοβίκος Φίλιππος, ένα μέλος του παραδοσιακά πιο φιλελεύθερου κλάδου της Ορλεάνης του Οίκου των Βουρβόνων, ανακηρύχθηκε roi des Français ("Βασιλιάς των Γάλλων") παρά roi de France ("Βασιλιάς της Γαλλίας"), δίνοντας έμφαση στη λαϊκή καταγωγή της βασιλείας του. Το ιδανικό του νέου καθεστώτος αναλύθηκε από την διάσημη δήλωση του Λουδοβίκου Φίλιππου τον Ιανουάριο του 1831: "Θα προσπαθήσουμε να παραμείνουμε σε ένα juste milieu (το δίκαιο μέσο), σε μια ίση απόσταση από τις υπερβολές της λαϊκής εξουσίας και τις καταχρήσεις της βασιλικής εξουσίας."

Κουπί του Ντούβενζεε

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Αμβούργου εκτίθεται τμήμα ενός ξύλινου κουπιού που βρέθηκε στη διάρκεια ανασκαφών το 1926, κοντά στο Ντούβενζεε (Duvensee), στο κρατίδιο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, στη Βόρεια Γερμανία. Πρόκειται για το δεύτερο παλαιότερο κουπί (μετά το κουπί που βρέθηκε στο Star Carr στην Αγγλία) και θεωρείται απόδειξη της χρήσης θαλάσσιων μέσων μεταφοράς κατά τη Μεσολιθική περίοδο. Είναι γνωστό ως το Κουπί του Ντούβενζεε.

Δυτικά του χωριού Ντούβενζεε υπήρχε αρχικά μια ρηχή λίμνη που σταδιακά μετατράπηκε σε βάλτο. Στα τέλη του 18ου αιώνα ο βάλτος αποξηράνθηκε προκειμένου να δημιουργηθούν καλλιεργήσιμα εδάφη. Το 1923 ο γεωλόγος Καρλ Γκριπ (Karl Gripp), που χαρτογραφούσε την περιοχή, ανακάλυψε ένα μεσολιθικό οικισμό. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή ανασκαφές από τους αρχαιολόγους Gustav Schwantes, Hermann Schwabedissen και Klaus Bokelmann κατά τη διάρκεια των οποίων ανακαλύφθηκαν το Κουπί του Ντούβενζεε και πολλά λίθινα αντικείμενα.

Το Κουπί του Ντούβενζεε έχει μήκος 52 εκ. και πλάτος, στο κάτω και πιο φαρδύ μέρος του 10 εκ., και στην λαβή, τμήμα της οποίας λείπει, 3,5 εκ. Ζυγίζει 331 γρ. και είναι κατασκευασμένο από ξύλο πεύκου. Αν και βρέθηκε σπασμένο σε περισσότερα κομμάτια ήταν διατηρημένο γενικά σε πολύ καλή κατάσταση. Αυτό οφείλονταν στο ότι τα ιζήματα από τα οποία ήταν καλυμμένο περιείχαν πολύ μικρές ποσότητες οξυγόνου και έτσι δεν ευνοήθηκε η ανάπτυξη μικροοργανισμών (μυκήτων, βακτηρίων και εντόμων) που θα κατέστρεφαν το ξύλο. Παλυνολογικές μελέτες, καθώς και βαθμονομημένες μετρήσεις ραδιενεργού άνθρακα έδωσαν ημερομηνίες από 6527 ± 49 έτη ΠΚΕ και 6311 ± 38 έτη Π.Κ.Ε.

Μεροβίγγειοι

Οι Μεροβίγγειοι ή Μεροβίδες ήταν μία Φραγκική δυναστεία, που κυβέρνησε τους Φράγκους για σχεδόν 300 χρόνια σε μία περιοχή γνωστή ως Φραγκία, αρχής γενομένης από τα μέσα του 5ου αιώνα. Η επικράτειά τους αντιστοιχούσε σε μεγάλο βαθμό στην αρχαία Γαλατία καθώς και στο νότιο τμήμα της Μεγάλης Γερμανίας. Η δυναστεία ξεκινάει με τον Κλοντιόνε, που ήταν αρχηγός γερμανικού φύλου. Γιος του ήταν ο Μεροβαίος, ο οποίος δίνει και το όνομα στην δυναστεία και που βασιλεύει από το 447 έως το 458. Τη θέση του θα την πάρει ο γιος του Χιλδέριχος Α΄ (458-481), ακολουθούμενος από τον Κλόβι Α΄, ο οποίος είναι στην πραγματικότητα ο πρώτος βασιλιάς της δυναστείας, αφού είναι αυτός που ένωσε τους Φράγκους και που προσχώρησε στον τριαδικό Καθολικό χριστιανισμό, σε αντίθεση με τους περισσότερους γερμανικούς λαούς που εκείνη την περίοδο ακολουθούσαν τον Αρειανισμό. Με αυτόν τον τρόπο κέρδισε τη συμπάθεια των Γαλλο-Ρωμαίων υπηκόων του. Θα βασιλεύουν με τη βοήθεια των κυρίων του παλατιού («Μαγιορδόμων»), που ήταν κάτι σαν πρωθυπουργοί.

Μεσολιθική Ελλάδα

Με τον όρο μεσολιθική Ελλάδα εννοούμε την μεσολιθική περίοδο για την Ελλάδα, όπως αυτή προκύπτει από την επιστημονική μελέτη και ανάλυση των ευρημάτων των ερευνών αυτής περιόδου, που είναι εντοπισμένες στον ελληνικό γεωγραφικό χώρο. Σημειώνεται ότι η μεσολιθική περίοδος (περίπου 10000-6000 π.Χ.) είναι η ενδιάμεση ανάμεσα στην παλαιολιθική (περίπου 40000-10000 π.Χ. για την Ελλάδα), και την νεολιθική περίοδο (περίπου 6000-2600 π.Χ. για την Ελλάδα), και δεν πρέπει να συγχέεται με την μέση παλαιολιθική ή την μέση νεολιθική περίοδο.

Νήσος του Μαν

Το νησί του Μαν (αγγλικά: Isle of Man, Μανξ: Ellan Vannin), είναι νησί στην Ιρλανδική θάλασσα. Έχει έκταση 572 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 83.314 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2016. (κατατάσσεται στην 205η θέση). Πήρε το όνομά του από την κελτική φυλή των Μανξ, οι απόγονοι των οποίων κατοικούν εκεί έως σήμερα. Οι Άγγλοι κατέλαβαν το νησί τον 14ο αιώνα, ενώ αποτελεί Κτήση του Βρετανικού Στέμματος από το 1765. Το Κοινοβούλιο των Μανξ ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα και έχει αυτονομία από το Ηνωμένο Βασίλειο σε πολλά ζητήματα, όπως της φορολογίας. Το γεγονός αυτό έχει προσελκύσει πολλές επιχειρήσεις και τράπεζες να μεταφέρουν την έδρα τους στο νησί Μαν. Η τοπική γλώσσα είχε περάσει σε δεύτερη μοίρα και κινδύνευε να εξαφανιστεί έως το 1993, οπότε και άρχισε να διδάσκεται ξανά στα σχολεία. Πρωτεύουσά του είναι το Ντάγκλας.

Παλαιολιθική περίοδος

13η χιλιετία π.Χ | 12η χιλιετία π.Χ. | 11η χιλιετία π.Χ. | 10η χιλιετία π.Χ.

Ως Παλαιολιθική περίοδος ορίζεται το πρωιμότερο τμήμα της Λίθινης Εποχής ή Εποχής του Λίθου, κατά τη διάρκεια της οποίας ο άνθρωπος χρησιμοποίησε λίθινα τέχνεργα και εκτείνεται σε μια μεγάλη περίοδο που ξεκίνησε πριν από 2,5 εκατομμύρια χρόνια περίπου έως το 10.000 π.Χ., το τέλος δηλαδή της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων ή Παγετώδους. Διαιρείται στην Κατώτερη Παλαιολιθική, με τις πρώιμες μορφές ανθρωπιδών και την παρουσία λίθινων χειροπελέκεων, η οποία τελειώνει περίπου το 80.000 π.Χ. στην Μέση Παλαιολιθική ή Μουστέρια, την εποχή του ανθρώπου του Νεάντερταλ που τελειώνει περίπου το 33.000 π.Χ. και την Ανώτερη Παλαιολιθική, περίοδο κατά την οποία έγινε και η ανάπτυξη του homo Sapiens, έως το 10.000 π.Χ., οπότε και ξεκινά η μεταβατική Μεσολιθική περίοδος.

Παλινόρθωση των Βουρβόνων

Μετά την εκδίωξη του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας το 1814, οι Σύμμαχοι αποκατέστησαν την Δυναστεία των Βουρβόνων στο Γαλλικό θρόνο. Η επακόλουθη περίοδος καλείται Παλινόρθωση, και χαρακτηρίζεται από μια ορμητική συντηρητική αντίδραση και την επανασταθεροποίηση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ως μια δύναμη στη Γαλλική πολιτική.

Παρισινή Κομμούνα

Η Παρισινή Κομμούνα ήταν η εργατική επαναστατική κυβέρνηση που εγκαθιδρύθηκε στο Παρίσι μετά την εξέγερση της εθνοφρουράς και των εργατών της πόλης και διήρκεσε από τις 26 Μαρτίου του 1871 μέχρι τις 28 Μαΐου της ίδιας χρονιάς.

Προϊστορία

Η προϊστορία είναι η περίοδος από την εποχή που πρωτοεμφανίσθηκαν οι σύγχρονοι άνθρωποι, ως προς τη συμπεριφορά και ανατομία τους, μέχρι την εμφάνιση της γραπτής ιστορίας, που ακολούθησε την εμφάνιση των συστημάτων γραφής.. Καθώς τόσο ο χρόνος κατοίκησης των σύγχρονων ανθρώπων, όσο και η εξέλιξη των ανθρώπινων πολιτισμών, διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, η προϊστορία αρχίζει και τελειώνει σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, ανάλογα με τη συγκεκριμένη περιοχή. Σε ένα ευρύτερο εννοιολογικό πλαίσιο, αναφέρεται στον χρόνο που εκτείνεται από την εμφάνιση του ανθρώπου περίπου 5.000.000 χρόνια π.π. έως το 6.000 ΠΚΕ, χιλιετία στην οποία συμβατικά αποδίδεται η επινόηση της γραφής και η γνώση της βασίζεται αποκλειστικά στην αρχαιολογική μαρτυρία.

Οι Σουμέριοι στη Μεσοποταμία και η Αρχαία Αίγυπτος ήταν οι πρώτοι πολιτισμοί που ανέπτυξαν τη δική τους γραφή και τήρησαν ιστορικές καταγραφές. Αυτό έλαβε χώρα ήδη κατά την πρώιμη Εποχή του Χαλκού. Oι γειτονικοί πολιτισμοί της Αρχαίας Μέσης Ανατολής ακολούθησαν πρώτοι. Οι περισσότεροι άλλοι πολιτισμοί έφθασαν στο τέλος της προϊστορίας κατά την Εποχή του Σιδήρου.

Προϊστορία της Γαλλίας

Προϊστορική Γαλλία είναι η περίοδος της κατάληψης από τους ανθρώπους (συμπεριλαμβάνοντας τους πρώιμους ανθρωπίνους) της γεωγραφικής εκτάσεως που καλύπτεται από την σημερινή Γαλλία η οποία εκτείνεται δια μέσου της προϊστορίας και τελειώνει στην Εποχή του Σιδήρου με τον κελτικό "πολιτισμό Λα Τεν".

Λίθινα εργαλεία δείχνουν ότι πρώιμοι άνθρωποι ήταν παρόντες στην Γαλλία τουλάχιστον 1,57 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Προϊστορία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης

Η προϊστορία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, οριζόμενη περίπου ως το έδαφος της ευρύτερης χερσονήσου των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένων των εδαφών των σύγχρονων χωρών της Αλβανίας, του Κοσσυφοπεδίου, της Κροατίας, της Σερβίας, της πΓΔΜ, της Ελλάδας, της Βοσνίας, της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας και της Ευρωπαϊκής Τουρκίας, καλύπτει την περίοδο από Την Άνω Παλαιολιθική, ξεκινώντας με την παρουσία του Homo sapiens στην περιοχή πριν από 44.000 χρόνια, μέχρι την εμφάνιση των πρώτων γραπτών αρχείων της Κλασικής Αρχαιότητας στην Ελλάδα ήδη από τον 8ο αιώνα π.Χ.

Η ανθρώπινη προϊστορία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη διαιρείται κατά κανόνα σε μικρότερες περιόδους, όπως η Άνω Παλαιολιθική, η Μεσολιθική / Εππαλαιολιθική Ολόκαιλη, η Νεολιθική Επανάσταση, η επέκταση των πρωτο-ινδοευρωπαίων και η πρωτοϊστορία. Οι αλλαγές μεταξύ αυτών είναι βαθμιαίες. Για παράδειγμα, ανάλογα με την ερμηνεία, η πρωιστορία μπορεί να περιλαμβάνει ή να μην περιλαμβάνει την Εποχή της Εποχής του Χαλκού (2800-1200 πριν), Μινωική, Μυκηναϊκή, Θρακική και Βενετική κουλτούρα.

Προϊστορική τέχνη

Με τον όρο προϊστορική εννοούμε την τέχνη που αναπτύχθηκε κατά τους προϊστορικούς χρόνους. Είναι φυσικό, λοιπόν να αναπτύσσεται μια ασταθής εικόνα για το τι θεωρείται προϊστορικό, εφόσον η προϊστορική εποχή δεν είναι απόλυτα καθοριστέα και διαφέρει χρονολογικά από ήπειρο σε ήπειρο, ενίοτε από περιοχή σε περιοχή, εφόσον ως θεμέλιος λίθος του εννοιολογικού πλαισίου που καθορίζει μια αρχαιολογική περίοδο είναι το εργαλείο μέσα από τις ποικίλες μεταμορφώσεις του.

Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία

Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία (γαλλ. Premier Empire) ονομάζεται η περίοδος της γαλλικής ιστορίας από το 1804 έως το 1815, υπό τον Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη ως «Αυτοκράτορα των Γάλλων».

Φράγκοι

Οι Φράγκοι (λατινική γλώσσα: Franci ή gens Francorum) ήταν ένα σύνολο γερμανικών φύλων, το όνομα του οποίου αναφέρεται για πρώτη φορά σε ρωμαϊκές πηγές του 3ου αιώνα, συνδεδεμένο με φυλές στο Ρήνο, στο χείλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αργότερα, ο όρος συνδέθηκε με τις εκρωμαϊσμένες γερμανικές δυναστείες εντός της καταρρέουσας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι οποίες τελικά διοίκησαν ολόκληρη την περιοχή μεταξύ των ποταμών Λίγηρα και Ρήνου και επέβαλαν την εξουσία τους σε πολλά άλλα μεταρωμαϊκά βασίλεια και γερμανικούς λαούς, αναγνωριζόμενες αργότερα από την Καθολική Εκκλησία ως διάδοχοι των παλαιών ηγεμόνων της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Παρόλο που το φράγκικο όνομα εμφανίζεται στον 3ο αιώνα, τουλάχιστον μερικές από τις αρχικές φράγκικες φυλές ήταν από καιρό γνωστές με τα δικά τους ονόματα στους Ρωμαίους, τόσο ως σύμμαχοι που προσέφεραν στρατιώτες όσο και ως εχθροί. Το νέο όνομα εμφανίζεται για πρώτη φορά όταν οι Ρωμαίοι και οι σύμμαχοί τους έχαναν τον έλεγχο της περιοχής του Ρήνου. Οι Φράγκοι αναφέρθηκαν για πρώτη φορά ότι συνεργάστηκαν για να εισβάλουν στη ρωμαϊκή επικράτεια, αλλά από την αρχή αυτό συνδέθηκε και με επιθέσεις εναντίον τους που οργανώθηκαν έξω από την περιοχή των συνόρων τους, για παράδειγμα από τους Σάξονες, και από την επιθυμία των συνοριακών φύλων να μετακινηθούν στη ρωμαϊκή επικράτεια.

Γνωστοί φράγκικοι λαοί εντός των ρωμαϊκών συνόρων του Ρήνου ήταν οι Σάλιοι Φράγκοι, στους οποίους επιτράπηκε να ζήσουν στη ρωμαϊκή επικράτεια, ενώ άλλοι Φράγκοι μετά από πολλές απόπειρες κατέκτησαν τη ρωμαϊκή συνοριακή πόλη της Κολωνίας και εγκαταστάθηκαν στην αριστερή όχθη του Ρήνου. Αργότερα, σε μία περίοδο συγκρούσεων σε ολόκληρη τη Γαλατία στις δεκαετίες του 450 και του 460, ο Φράγκος Χιλδέριχος Α΄ ήταν ένας από τους στρατιωτικούς ηγέτες που διοίκησαν ρωμαϊκές δυνάμεις διαφόρων εθνικών δεσμών. Ο Χιλδέριχος και ο γιος του, Κλόβις Α΄, αντιμετώπισαν τον ανταγωνισμό του Αιγίδιου και του γιου του ως διεκδικητές του βασιλείου των Φράγκων και διοικητές των ρωμαϊκών δυνάμεων του Λίγηρα (σύμφωνα με τον Γρηγόριο Τουρώνη, ο Αιγίδιος κυβέρνησε το βασίλειο για 8 χρόνια όταν ο Χιλδέριχος βρισκόταν σε εξορία, ενώ ο γιος του αναφέρεται ως "βασιλιάς των Ρωμαίων"). Αυτός ο νέος τύπος βασιλείου, εμπνευσμένος ίσως από τον Αλάριχο Α', αντιπροσωπεύει την αρχή της δυναστείας των Μεροβίγγειων, η οποία κατάφερε να κατακτήσει το μεγαλύτερο μέρος της Γαλατίας τον 6ο αιώνα, καθώς και να εδραιώσει την ηγεσία της σε όλα τα φράγκικα βασίλεια στα σύνορα του Ρήνου. Στη βάση αυτής της αυτοκρατορίας οι αναδυόμενοι Καρολίδες θεωρήθηκαν τελικά ως οι νέοι αυτοκράτορες της δυτικής Ευρώπης το 800.

Κατά τον Μεσαίωνα, ο όρος Φράγκος χρησιμοποιήθηκε ως συνώνυμο του Δυτικού Ευρωπαίου, καθώς οι Καρολίδες κυβερνούσαν στο μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Ευρώπης και καθιέρωσαν μία πολιτική τάξη η οποία ήταν η βάση του ευρωπαϊκού παλαιού καθεστώτος που έληξε με τη Γαλλική Επανάσταση. Οι Δυτικοευρωπαίοι μοιράστηκαν την υπακοή τους στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και συνεργάστηκαν ως σύμμαχοι στις Σταυροφορίες εκτός Ευρώπης, στον Λεβάντε, όπου προσδιόριζαν τους εαυτούς τους ως Φράγκους και τα βασίλεια που ίδρυσαν ως Φράγκικα. Το γεγονός αυτό είχε διαρκή επίδραση στα ονόματα των δυτικών Ευρωπαίων σε πολλές γλώσσες.

Ιστορία του δυτικού κόσμου
World Map 1689
Προϊστορία
Παλαιολιθική (2.5 εκ. - 10000 π.Χ.)
Μεσολιθική (10000 - 3000 π.Χ.)
Νεολιθική (3000 - 2000 π.Χ.)
Χαλκολιθική (3500 - 1500 π.Χ.)
Εποχή του Χαλκού (2000 - 1000 π.Χ.)
Εποχή του Σιδήρου (1600 - 600 π.Χ.)
Αρχαία Ιστορία
Αρχαϊκή (10ος - 7ος αιώνας π.Χ.)
Κλασική (7ος - 4ος αιώνας π.Χ.)
Ύστερη (3ος αι. π.Χ. - 5ος αι. μ.Χ.)
Μεσαίωνας
Πρώιμος (6ος - 10ος αιώνας)
Ώριμος (10ος - 13ος αιώνας)
Ύστερος (14ος - 15ος αιώνας)
Νεότερη ιστορία
Πρώιμη νεότερη περίοδος (14ος - 16ος αιώνας)
Νεότερη Εποχή (17ος - 19ος αιώνας)
Σύγχρονη ιστορία
20ός αιώνας
21ος αιώνας
Εποχή του Λίθου

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.