Μελέτιος Α΄ Αντιοχείας

Ο Μελέτιος είναι άγιος και ομολογητής της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Μελέτιος Α΄ Αντιοχείας
StMeletiy
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση4ος αιώνας
Μαλάτεια
Θάνατος381
Κωνσταντινούπολη
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Eορτασμός αγίου12 Φεβρουαρίου
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΠατριάρχης
Αξιώματα και βραβεύσεις

Βιογραφία

Γεννήθηκε περί το 310 στη Μελιτινή της Μικρής Αρμενίας. Ήταν μορφωμένος, πράος και ευσεβής. Το 357 εξελέγη επίσκοπος Σεβαστείας και το 360 Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας. Αυτός χειροτόνησε διάκονο τον Ιωάννη το Χρυσόστομο.

Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός από το λαό, αλλά παρέμεινε στο Θρόνο της Αντιόχειας μόνο τριάντα ημέρες, καθώς οι Αρειανιστές έπεισαν τον Αυτοκράτορα Κωνστάντιο να τον εξορίσει στην Αρμενία. Με την εξορία του αυτή δημιουργήθηκε σχίσμα στην τοπική εκκλησία, καθώς υπήρχαν συγχρόνως δύο επίσκοποι: ο Μελέτιος, που αναγνωριζόταν από τους επισκόπους της Ανατολής και ο Παυλίνος, που αναγνωριζόταν από του επισκόπους της Δύσης και της Αιγύπτου. Το σχίσμα αυτό διήρκεσε πάνω από σαράντα χρόνια.

Ο Μέγας Βασίλειος προσπάθησε να επανέλθει ο Μελέτιος στην Αντιόχεια, και για το σκοπό αυτό συνέγραψε επιστολές προς τον άγιο Αθανάσιο, επίσκοπο Αλεξάνδρειας, και τον Δάμασο, Πάπα Ρώμης, καθώς και άλλους επισκόπους, περιγράφοντας τον Μελέτιο ως «άνθρωπο του Θεού, θαυμασιώτατον Επίσκοπο».

Τελικά, όταν ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Μέγας συνεκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη το 381 την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, ο Μελέτιος εκλήθη να προεδρεύσει. Πέθανε όμως κατά τη διάρκεια των εργασιών της και η κηδεία του έγινε με τη συμμετοχή όλων των πατέρων της Συνόδου και χιλιάδων πιστών. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 12 Φεβρουαρίου.

Πηγές

Μελέτιος Ομολογητής

Ο Μελέτιος Ομολογητής ήταν λόγιος κληρικός του 13ου αιώνα. Ήταν μοναχός της μονής του Γαλλησίου. Σύμφωνα με τον Παχυμέρη μαρτύρησε το έτος 1275 περίπου, όταν γλωσσοτομήθηκε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγο επειδή δεν θέλησε να επευδοκήσει την ένωση με τους Λατίνους. Έγραψε σε στίχους έργα κατά των Λατίνων, και έναν «Λόγο περί των ηθών των Ιταλών».

Πρώτη Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης

Η Πρώτη σύνοδος της Κωνσταντινούπολης, γνωστή ως Β΄ Οικουμενική, ήταν η εκκλησιαστική σύνοδος που διενεργήθηκε το 381 μ.Χ. και συγκλήθηκε από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α΄, μετά από προτροπή του Μελετίου Αντιοχείας. Στόχος της ήταν η εκκλησιαστική ειρήνευση, αλλά και η «ἐπίλυσις τῶν ἀναφυέντων ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ κρισίμων θεολογικῶν καὶ διοικητικῶν προβλημάτων».Κύρια εστία εντάσεων μετά την Α΄ Οικουμενική σύνοδο, αποδείχτηκε ο προσδιορισμός της υπόστασης του Αγίου Πνεύματος, αλλά και η συνεχιζόμενη αμφισβήτηση της ομοουσίου υποστάσεως του Υιού με τον Πατέρα. Η σύνοδος αυτή αποτέλεσε κατ´ουσίαν το κύκνειο άσμα της αρειανικής διαμάχης στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αφού μετά τη σύνοδο του 383 στη Κωνσταντινούπολη, καμία άλλη σύνοδος δεν ασχολήθηκε ξανά με το ζήτημα αυτό, ενώ έδρασε καταλυτικά και στη δυτική επαρχία της αυτοκρατορίας, όχι όμως και στην υπόλοιπη Δύση, που λόγω της ισχυρής Γοτθικής παρουσίας συνεχίστηκε για αρκετά χρόνια ακόμη.

Φλαβιανός Α΄ Αντιοχείας

Ο Φλαβιανός Α΄ (320 – Φεβρουάριος 404) ήταν Πατριάρχης Αντιοχείας την περίοδο 381-404. Από πρεσβύτερος ακόμη είχε διακριθεί ιδιαίτερα στον αγώνα κατά του Αρειανισμού και μαζί με τον Διόδωρο τον αργότερα επίσκοπο Ταρσού, ανέλαβαν τη διοίκηση της Εκκλησίας της Αντιοχείας, όταν εξορίσθηκε ο Μελέτιος Α΄ Αντιοχείας.

Μετά τον θάνατο του Μελετίου στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο (381) ο Φλαβιανός προτάθηκε από τον πανίσχυρο τότε Διόδωρο της Ταρσού ως αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας παρά την αντίθετη γνώμη του Γρηγορίου του Θεολόγου που προωθούσε τον Παυλίνο. Ο Φλαβιανός αναλαμβάνοντας αρχιεπίσκοπος και σ΄όλη την περίοδο της αρχιερατείας του ενίσχυσε το κύρος της Εκκλησίας του παρά την εναντίον του πολεμική των Εβραίων της πόλης του. Στη καταστροφή που συνέβη, των ανδριάντων του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄, ο Φλαβιανός ασκώντας προσωπική επιρροή έπεισε τον Αυτοκράτορα να μη προβεί σε τιμωρία των Αντιοχειανών.

Αλλά και στους αγώνες του εναντίον των αιρετικών Απολλιναριστών και των Μεσαλιανών (για την αντιμετώπισή τους συγκάλεσε σύνοδο το 390), και σε όλο το ποιμαντορικό του έργο, σπουδαιότερος συμπαραστάτης του ήταν ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο οποίος όταν ανέλαβε Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης διευκόλυνε την αναγνώριση του Φλαβιανού και από τον Πάπα της Ρώμης Σιρίκιο το 399.

Πατριάρχες Αντιοχείας

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.