Μάρκος Σάλβιος Όθων

Ο Μάρκος Σάλβιος Όθων (Marcus Salvius Otho Caesar Augustus[1], 28 Απριλίου 32 - 16 Απριλίου 69) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για τρεις μήνες, από τις 15 Ιανουαρίου έως τις 16 Απριλίου του 69. Ήταν ο δεύτερος αυτοκράτορας του Έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων.

Μέλος οικογένειας ευγενών Ετρούσκων, ο Όθων ήταν αρχικά φίλος και αυλικός του νεαρού αυτοκράτορα Νέρωνα μέχρι την εκτόπισή του ως κυβερνήτης στην απομακρισμένη περιοχή της Λουσιτανίας το 58 μετά τη σχέση της γυναίκας του με τον Νέρωνα. Μετά από μία περίοδο μετριοπαθούς κυβέρνησης στην επαρχία, συμμάχησε με τον Γάλβα, κυβερνήτη της γειτονικής Ταρρακωνικής, κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων του 68. Συνοδεύοντας τον Γάλβα στην πορεία του προς τη Ρώμη, φιλοδοξούσε να διαδεχθεί τον ηλικιωμένο αυτοκράτορα, αλλά εξεγέρθηκε και δολοφόνησε τον Γκάλβα.

Μάρκος Σάλβιος Όθων
Oth001
Περίοδος15 Ιανουαρίου 6916 Απριλίου 69
ΠροκάτοχοςΓάλβας
ΔιάδοχοςΒιτέλλιος
Γέννηση28 Απριλίου 32
Φερέντο, Ιταλία
Θάνατος16 Απριλίου 69 (37 ετών)
Μπρεσέλο, Ιταλία
ΣύζυγοςΠοππαία Σαβίνα
Πλήρες όνομα
   Marcus Salvius Otho

Γέννηση και καταγωγή

Ο Όθων ανήκε σε μία αρχαία και ευγενή ετρουσκική οικογένεια, με καταγωγή από τους άρχοντες της Ετρουρίας που εγκαταστάθηκαν στο Φερέντο (κοντά στο σημερινό Βιτέρμπο) στην Ετρουρία.

Ο μελλοντικός αυτοκράτορας εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ένας από τους πιο απερίσκεπτους και πολυδάπανους νεαρούς ευγενείς του κύκλου του Νέρωνα. Αυτή η φιλία έλαβε τέλος το 58 λόγω της συζύγου του, της ευγενούς Ποππαίας Σαβίνας. Ο Όθων παρουσίασε την όμορφη γυναίκα του στον αυτοκράτορα κατόπιν επιμονής της Ποππαίας, ο οποίος στη συνέχεια άρχισε μία σχέση που τελικά θα οδηγούσε στον πρόωρο θάνατό της. Αφού η Ποππαία εδραίωσε με ασφάλεια τη θέση της ως ερωμένη του Νέρωνα, χώρισε τον Όθωνα και έπεισε τον αυτοκράτορα να τον στείλει ως κυβερνήτη στην απομακρυσμένη επαρχία της Λουσιτανίας (η οποία αποτελούνταν από τμήματα της σημερινής Πορτογαλίας και της Εξτρεμαδούρα στην Ισπανία).

Ο Όθων παρέμεινε στη Λουσιτανία για τα επόμενα δέκα χρόνια, διοικώντας την επαρχία με ασυνήθιστη μετριοπάθεια για εκείνη την εποχή. Όταν το 68 ο γείτονάς του και μελλοντικός αυτοκράτορας Γάλβας, κυβερνήτης της Ταρρακωνικής, επαναστάτησε ενάντια στον Νέρωνα, ο Όθων τον συνόδευσε στη Ρώμη.

Γενεαλογία

Μάρκος Σάλβιος Όθων
Αυτ. των Ρωμαίων
 
Ποππαία Σαβίνα
 
Νέρων
Αυτ. των Ρωμαίων
 
 

Παραπομπές

  1. Suetonius, The Twelve Caesars, Penguin, ISBN 978-0-14-045516-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Προηγούμενος
Γάλβας
Αυτοκράτορας της Ρώμης
69-69
Επόμενος
Βιτέλλιος
15 Ιανουαρίου

Νοέμβριος | Δεκέμβριος | Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος

14 Ιανουαρίου | 15 Ιανουαρίου | 16 Ιανουαρίου

H 15η Ιανουαρίου είναι η 15η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο. Υπολείπονται 350 ημέρες (351 σε δίσεκτα έτη).

16 Απριλίου

Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος

15 Απριλίου | 16 Απριλίου | 17 Απριλίου

H 16η Απριλίου είναι η 106η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο (107η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 259 ημέρες.

28 Απριλίου

27 Απριλίου | 28 Απριλίου | 29 Απριλίου

H 28η Απριλίου είναι η 118η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο. Υπολείπονται 247 ημέρες.

32

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 32 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

69

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 69 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

Όθων

Όθων είναι αντρικό κύριο όνομα γερμανικής προέλευσης.

Όθων (όνομα)Μερικά σημαντικά πρόσωπα με αυτό το όνομα:

Μάρκος Σάλβιος Όθων, Ρωμαίος αυτοκράτορας το 69.

Όθων της Γασκωνίας (1010 - 1039)

Όθων των Μπάμπενμπεργκ π. 1114-1158, επίσκοπος του Φράιζινκ

Όθων ντε λα Ρος απεβ. πριν το 1234, δούκας των Αθηνών (1208-1225)

Όθων 1815-1867, βασιλιάς της Ελλάδας (1832-1862)

Όθων 1848-1916, βασιλιάς της Βαυαρίας (1886-1913)

Όθων των Αψβούργων 1912-2011, διάδοχος της Αυστρίας

Όθων Α΄ της Γερμανίας (912-973)

Όθων Β΄ της Γερμανίας (955-983)

Όθων Γ΄ της Γερμανίας (980-1002)

Όθων Δ΄ της Γερμανίας (1175/1176-1218)

Όθων Α΄ π.851-912, δούκας της Σαξονίας

Όθων Α΄ των Οθωνιδών 954-982, δούκας της Σουηβίας (973-982) και της Βαυαρίας (976-982)

Όθων Α΄ των Χοενστάουφεν 1170–1200, κόμης της Βουργουνδίας (1190-1200)

Όθων Α΄ των Βίττελσμπαχ π.1020-πριν το 1072, κόμης του Σάυερν

Όθων Α΄ των Καρολιδών απεβ. 987, 1ος κόμης του Σινύ

Όθων Α΄ των Ασκάνια απεβ. 1304, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Άσερσλέμπεν

Όθων Α΄ των Γουέλφων π.1204-1252, δούκας του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ

Όθων Α΄ των Σαλίων 948-1004, δούκας της Καρινθίας

Όθων Α΄ π.1247-1290, κόμης μέρους του Νασσάου

Όθων Α΄ των Ασκάνια π.1118-1184, μάργραβος του Βρανδεμβούργου

Όθων Α΄ της Σαβοΐας 1023-1057, κόμης της Σαβοΐας

Όθων Α΄ της Έσσης 1272-1328, λάντγκραβος της Έσσης

Όθων Α΄ των Γκρίφφινς 1279-1344, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν

Αγριππίνα (όπερα)

Η Αγριππίνα (HWV 6) είναι όπερα σέρια σε τρεις πράξεις του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ, από λιμπρέτο του Καρδινάλιου Vincenzo Grimani. Η σύνθεση έγινε για το Καρναβάλι της Βενετίας του 1709–10. Η όπερα αφηγείται την ιστορία της Αγριππίνας, της μητέρας του Νέρωνα, καθώς αυτή σχεδιάζει την πτώση του ρωμαίου αυτοκράτορα Κλαύδιου και την τοποθέτηση του γιου της στη θέση του. Το λιμπρέτο του Grimani θεωρείται ένα από τα καλύτερα που ασχολήθηκε ο Χαίντελ, είναι μια "αντι-ηρωική σατιρική κωμωδία", που βρίθει πολιτικών υπαινιγμών. Ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι αντανακλά τον ανταγωνισμό του Grimani με τον Πάπα Κλήμη ΙΑ'.

Ο Χαίντελ συνέθεσε την Αγριππίνα στο τέλος ενός τριετούς ταξιδιού στην Ιταλία. Εκανε πρεμιέρα στη Βενετία στο Teatro San Giovanni Grisostomo στις 26 Δεκεμβρίου 1709, και έγινε άμεσα επιτυχία. Από το βράδυ της πρεμιέρας δόθηκε μια άνευ προηγουμένου σειρά 27 συνεχόμενων παραστάσεων, και δέχτηκε πολλές θετικές κριτικές. Οι παρατηρητές ήταν γεμάτοι επαίνους για την ποιότητα της μουσικής—πολλή από την οποία, ακολουθώντας την τότε συνήθη τακτική, ήταν δανεισμένη και προσαρμοσμένη από άλλα έργα, ακόμη και άλλων συνθετών. Παρά τον εμφανή ενθουσιασμό του κοινού για το έργο, ο Χαίντελ δεν προχώρησε σε περισσότερες παραστάσεις. Υπήρξαν κατά καιρούς παραγωγές στα χρόνια που ακολούθησαν την πρεμιέρα, αλλά όταν οι όπερες του Χαίντελ βγήκαν εκτός μόδας γύρω στα μέσα του 18ου αιώνα, η όπερα αυτή όπως και άλλες του συνθέτη γενικά ξεχάστηκαν.

Τον 20ο αιώνα, άρχισε μια αναγέννηση για τις όπερες του Χαίντελ και μετά από παραγωγές στη Γερμανία, η Αγριππίνα έκανε πρεμιέρα στη Βρετανία και την Αμερική. Τα τελευταία χρόνια, έχουν γίνει πιο συχνές οι εκτελέσεις του έργου, με πρωτοπόρες σκηνοθεσίες στο New York City Opera και το London Coliseum το 2007. Η μοντέρνα κριτική άποψη είναι ότι η Αγριππίνα είναι πρώτο αριστούργημα του Χαίντελ, γεμάτο φρεσκάδα και μουσικούς νεωτερισμούς που την καθορίζουν ως μια από τις πιο δημοφιλείς όπερες στην συνεχή αναγέννηση του έργου του Χαίντελ.

Βιτέλλιος

Ο Αύλος Βιτέλλιος Γερμανικός (Aulus Vitellius Germanicus Augustus, 24 Σεπτεμβρίου 15 - 22 Δεκεμβρίου 69), γνωστός απλά ως Βιτέλλιος, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για οκτώ μήνες, από τις 16 Απριλίου έως τις 22 Δεκεμβρίου του 69. Ο Βιτέλλιος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας μετά τη γρήγορη διαδοχή των προηγούμενων αυτοκρατόρων, Γάλβα και Μάρκου Σάλβιου Όθωνα, σε μία χρονιά εμφυλίου πολέμου γνωστή ως Έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων.

Ο Βιτέλλιος ήταν ο πρώτος που πρόσθεσε στο όνομά του το τιμητικό επώνυμο Γερμανικός αντί του Καίσαρας, καθώς το τελευταίο είχε πέσει σε ανυποληψία λόγω των ενεργειών του Νέρωνα.

Η αξίωσή του στο θρόνο σύντομα αμφισβητήθηκε από λεγεώνες που στάθμευαν στις ανατολικές επαρχίες, οι οποίες αντ' αυτού ανακήρυξαν αυτοκράτορα τον διοικητή τους, Βεσπασιανό. Ο πόλεμος που ακολούθησε, οδήγησε σε συντριπτική ήττα του Βιτέλλιου στη βόρεια Ιταλία. Μόλις συνειδητοποίησε ότι οι υποστηρικτές του ήταν αμφιταλαντευόμενοι, ο Βιτέλλιος ετοιμαζόταν να παραιτηθεί υπέρ του Βεσπασιανού αλλά εκτελέστηκε στη Ρώμη από στρατιώτες του Βεσπασιανού στις 22 Δεκεμβρίου του 69.

Γάλβας

Ο Σέρβιος Σουλπίκιος Γάλβας (Servius Sulpicius Galba, 24 Δεκεμβρίου 3 π.Χ. - 15 Ιανουαρίου 69) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για επτά μήνες από το 68 έως το 69 μ.Χ. Ήταν κυβερνήτης της Ταρρακωνικής και κατέλαβε το θρόνο μετά την αυτοκτονία του Νέρωνα.

Γεννημένος σε μια πλούσια οικογένεια, ο Γάλβας ήταν ικανός στρατιωτικός κατά το πρώτο μισό του 1ου αιώνα μ.Χ. Αποσύρθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα αλλά αργότερα του ανατέθηκε η κυβέρνηση της Ταρρακωνικής. Ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας του Έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων και ο τελευταίος αυτοκράτορας που γεννήθηκε τον 1ο αιώνα π.Χ.

Ρωμαίοι και Βυζαντινοί Αυτοκράτορες
Έργα του Πλουτάρχου

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.