Λευκό Ρόδο

Το Λευκό Ρόδο ήταν αντιστασιακή οργάνωση που έδρασε στη ναζιστική Γερμανία από τον Ιούνιο του 1942 μέχρι το Φεβρουάριο του 1943. Στο διάστημα αυτό, τα μέλη της, που ήταν κυρίως φοιτητές, τύπωσαν σε χιλιάδες αντίτυπα και έριξαν στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου έξι φυλλάδια, με τα οποία προσπάθησαν να αφυπνίσουν το γερμανικό λαό και να τον ξεσηκώσουν κατά του ναζιστικού καθεστώτος.

Μέλη της οργάνωσης

Τον βασικό πυρήνα της οργάνωσης αποτελούσαν οι: Σόφι και Χανς Σολ, Αλεξάντερ Σμορέλ, Βίλι Γκραφ, Κρίστοφ Προμπστ, Ίνγκε Σολ, Τράουτε Λάφρεντζ, Καταρίνα Σύντεκοπφ, Λιζελότε Μπερντλ, Φαλκ Χάρνακ και ο καθηγητής φιλοσοφίας Κουρτ Χούμπερ. Τα μέλη της οργάνωσης κινούνταν από ανθρωπιστικά και πνευματικά κίνητρα, απέρριπταν το φασισμό και το μιλιταρισμό και πίστευαν σε μια ενωμένη Ευρώπη, στην ποία θα κυριαρχούσε η ανοχή και η δικαιοσύνη. Επηρεάστηκαν από την Ορθόδοξη χριστιανική πίστη του Αλέξανδρου Σμόρελ, ο οποίος πρότεινε και τον τίτλο "Λευκό Ρόδο" από ένα απόσπασμα του βιβλίου "Οι αδελφοί Καραμαζώφ" του αγαπημένου του συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι[1], αλλά και από το πολιτιστικό ρεύμα του Κινήματος Νεολαίας (Jugendbewegung), του οποίου ήταν μέλος ο Κρίστοφ Προμπστ.

Σύλληψη και εκτέλεση

Στις 18 Φεβρουαρίου του 1943, η Σόφι Σολ και ο αδελφός της Χανς πήγαν με μια τσάντα γεμάτη με αντίτυπα του έκτου φυλλαδίου στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και τα έριξαν, κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, στους διαδρόμους του κτιρίου. Φεύγοντας, είδαν ότι είχαν μείνει μερικά φυλλάδια στην τσάντα και επέστρεψαν στην εσωτερική αυλή του Πανεπιστημίου για να τα ρίξουν και αυτά. Τους είδε όμως ο φύλακας και έτσι συνελήφθησαν από την αστυνομία. Στη συνέχεια, συνελήφθησαν και άλλα μέλη της οργάνωσης. Στις 22 Φεβρουαρίου του 1943 δικάστηκαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο δια αποκεφαλισμού η Σόφι Σολ (22 χρονών), ο αδερφός της Χανς (25 χρονών) και ο Κρίστοφ Προμπστ (24 χρονών). Ο Άλεξ Σμόρελ (26 χρονών) και ο καθηγητής Χούμπερ (50 χρονών) εκτελέστηκαν επίσης δια αποκεφαλισμού στις 13 Ιουλίου του 1943 ενώ ο Βίλι Γκραφ (25 χρονών) στις 12 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.

Φυλλάδια

Scholl-Denkmal, München
Μνημείο προς τιμήν των μελών του Λευκού Ρόδου μπροστά από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου

Το τελευταίο φυλλάδιο το έβγαλαν λαθραία από τη Γερμανία μετά τις εκτελέσεις των μελών της οργάνωσης άλλα μέλη που είχαν γλυτώσει: οι Σύμμαχοι το τύπωσαν σε χιλιάδες αντίτυπα που τα έριξαν με αεροπλάνα σε πόλεις τις ναζιστικής Γερμανίας. Τα αντίτυπα αυτά είχαν τίτλο "Το Μανιφέστο των φοιτητών του Μονάχου".

Το πρώτο φυλλάδιο έγραφε μεταξύ άλλων:

Ποιος από εμάς μπορεί να φανταστεί την ντροπή που θα πέσει επάνω μας και επάνω στα παιδιά μας όταν θα βγουν στο φως τα τρομερά εγκλήματα που ξεπερνούν την ανθρώπινη φαντασία;

ενώ το δεύτερο:

Μετά την κατάκτηση της Πολωνίας, 300.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν σ αυτή τη χώρα με τον πιο κτηνώδη τρόπο. Οι Γερμανοί κοιμούνται τον ηλίθιο ύπνο τους και ενθαρρύνουν τους φασίστες εγκληματίες.

Το δε τέταρτο περιείχε το απόσπασμα:

Κάθε λέξη ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Χίτλερ εἶναι ἕνα ψέμα. Ὅταν μιλᾶ γιὰ εἰρήνη, ἐννοεῖ τὸν πόλεμο καὶ ὅταν κατὰ τρόπο βλάσφημο χρησιμοποιεῖ τὸ ὄνομα τοῦ Παντοδύναμου, ἐννοεῖ τὴ δύναμη τοῦ κακοῦ, τὸν ἐκπεσόντα ἄγγελο, τὸ Σατανᾶ. Τὸ στόμα τοῦ εἶναι τὸ δύσοσμο στόμιο τῆς Κολάσεως καὶ ἡ ἰσχὺς τοῦ ἐκ βάθρων καταραμένη.


Εἶναι ἀλήθεια ὅτι πρέπει νὰ ἀγωνιστοῦμε κατὰ τοῦ ἐθνικοσοσιαλιστικοῦ τρομοκρατικοῦ κράτους μὲ ὀρθολογικὰ μέσα. Ὅμως, ὁποιοσδήποτε ἐξακολουθεῖ νὰ ἀμφισβητεῖ τὴν πραγματικότητα, τὴν ὕπαρξη δαιμονικῶν δυνάμεων, θὰ ἔχει ἀποτύχει σὲ μεγάλο βαθμὸ νὰ ἀντιληφθεῖ τὴ μεταφυσικὴ διάσταση αὐτοῦ τοῦ πολέμου. Πίσω ἀπὸ τὰ συγκεκριμένα, ὁρατὰ περιστατικά, πίσω ἀπὸ ὅλες τὶς ἀντικειμενικὲς καὶ λογικὲς διαπιστώσεις, βρίσκουμε τὸ ὑπέρλογο στοιχεῖο: Τὸν ἀγώνα ἐνάντια στὸ δαίμονα, ἐνάντια στοὺς ὑπηρέτες τοῦ Ἀντιχρίστου.
Παντοῦ καὶ πάντοτε, οἱ δαίμονες παραμόνευαν στὸ σκοτάδι, περιμένοντας τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀδύναμος: ὅταν μὲ τὴ δική του βούληση ἐγκαταλείπει τὴ θέση του στὴν τάξη τῆς Δημιουργίας, ὅπως δημιουργήθηκε γι’ αὐτὸν ἀπὸ τὸ Θεὸ ἐν ἐλευθερίᾳ – ὅταν ὑποχωρεῖ στὴ δύναμη τοῦ κακοῦ καὶ ἀποχωρίζεται ἀπὸ τὶς ἄνωθεν δυνάμεις – κι ἀφοῦ θεληματικᾶ κάνει τὸ πρῶτο βῆμα, ὁδηγεῖται ὀλένα στὸ ἑπόμενο μὲ ραγδαία ἐπιταχυνόμενο ρυθμό.
Παντοῦ καὶ σὲ ὅλους τους καιροὺς τῆς μεγαλύτερης κρίσης, ἔχουν ἐμφανισθεῖ ἄνθρωποι, προφῆτες καὶ ἅγιοι, ποὺ πονοῦσαν γιὰ τὴν ἐλευθερία, κήρυξαν τὸν Μοναδικὸ Θεό, καὶ μὲ τὴ βοήθειά Του ὁδήγησαν τὸ λαὸ στὴν ἀντιστροφὴ τῆς πτωτικῆς του πορείας.

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι, βέβαια, ἐλεύθερος, ἀλλὰ χωρὶς τὸν ἀληθινὸ Θεὸ εἶναι ἀνυπεράσπιστος ἐνάντια στὸ κακό. Εἶναι σὰν καράβι χωρὶς πηδάλιο, στὸ ἔλεος τῆς θύελλας, σὰν μικρὸ παιδὶ χωρὶς τὴ μητέρα του, σὰν σύννεφο ποὺ διαλύεται στὸν ἀέρα. Καὶ σὲ ρωτάω, σὰν Χριστιανὸ ποὺ ἀγωνίζεσαι γιὰ τὴ διαφύλαξη τοῦ πιὸ πολύτιμου θησαυροῦ σου, μήπως διστάζεις, μήπως ξεπέφτεις στὴ δολιότητα, τὸν ὑπολογισμὸ καὶ τὴν ἀναβλητικότητα, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι κάποιος ἄλλος θὰ σηκώσει τὸ χέρι γιὰ νὰ σὲ ὑπερασπίσει; Δὲν σοῦ ἔδωσε ὁ Θεὸς τὴ δύναμη καὶ τὴ θέληση νὰ ἀγωνιστεῖς; Πρέπει νὰ χτυπήσουμε τὸ κακὸ ἐκεῖ ποὺ εἶναι πιὸ δυνατό, καὶ εἶναι πιὸ δυνατὸ στὴν ἐξουσία τοῦ Χίτλερ.

Και τελείωνε ως εξής:

Δε θα σωπάσουμε. Είμαστε η συνείδησή σας. Ποτέ δε θα κάνουμε ειρήνη μαζί σας.

Μνήμη

Denkmal Platz der Weißen Rose Marburg
Μνημείο για το Λευκό Ρόδο στο Μαρβούργο.

Η πλατεία όπου βρίσκεται το κεντρικό κτίριο του πανεπιστημίου του Μονάχου ονομάζεται Geschwister-Scholl-Platz και η απέναντι πλατεία Professor-Huber-Platz. Στο Μόναχο υπάρχει και η οδός Σμόρελ ενώ μνημείο για την ομάδα του Λευκού Ρόδου υπάρχει και στο Μαρβούργο.

Schmorellplatz
Η οδός Σμόρελ στο Μόναχο, 2010

Η σύλληψη των μελών της οργάνωσης με εστίαση στην Sophia Magdalena Scholl παρουσιάζεται στην ταινία του 2005 "Οι τελευταίες μέρες της Σόφι Σολ".[2]

Ο Αλέξανδρος Σμόρελ, πιστός Ορθόδοξος χριστιανός, αγιοποιήθηκε από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία της Διασποράς στις 4 Φεβρουαρίου 2012. Η αγιοποίηση αυτή αναγνωρίστηκε αργότερα και από την Ρωσική Εκκλησία και η μνήμη του τιμάται την 13η Ιουλίου.[3]

Παραπομπές

  1. "῾Η ὀνομασία προτάθηκε ἀπὸ τὸν Νεομάρτυρα, ἐμπνευσμένη ἀπὸ ἕνα ἀπόσπασμα τῶν «᾿Αδελφῶν Καραμαζώφ» τοῦ Ντοστογέφσκυ, τοῦ ἀγαπημένου του συγγραφέα· Εἶναι ἡ στιγμὴ ποὺ περιγράφεται ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ Χριστοῦ στὴ γῆ, γιὰ νὰ ἀναστήσει ἐκ νεκρῶν ἕνα κοριτσάκι. «Τὸ κοριτσάκι ἀνασηκώνεται στὸ φέρετρο καὶ κοιτάζει τριγύρω, χαμογελώντας μὲ ὀρθάνοιχτα ἀπορημένα μάτια, κρατώντας ἕνα μάτσο ἀπὸ ἄσπρα τριαντάφυλλα, ποὺ εἶχαν βάλει στὰ χέρια της...». Τότε, ὁ Μέγας ῾Ιεροεξεταστὴς ἀναγνώρισε καὶ συνέλαβε τὸν Χριστὸ καὶ ἀκολούθησε ὁ περίφημος μονόλογός του."Ο νεομάρτυρας Αλέξανδρος ο εν Μονάχω μαρτυρήσας".
  2. Βλ. τη σελίδα για την ταινία στο IMDB και σχετική κριτική στα ελληνικά.
  3. Ο νεομάρτυρας Αλέξανδρος ο εν Μονάχω μαρτυρήσας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

http://jewishvirtuallibrary.org/jsource/Holocaust/rose.html

http://hearthasreasons.com/bibliography.php

http://libcom.org/library/white-rose-documents

http://www.weisse-rose-stiftung.de/

1943

Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1943 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

22 Φεβρουαρίου

Δεκέμβριος | Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος

21 Φεβρουαρίου | 22 Φεβρουαρίου | 23 Φεβρουαρίου

H 22α Φεβρουαρίου είναι η 53η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο. Υπολείπονται 312 ημέρες (313 σε δίσεκτα έτη).

NGC 7789

Το NGC 7789 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Κασσιόπη. Το ανακάλυψε η αστρονόμος Καρολίν Χέρσελ το 1783 και ο αδελφός της, Ουίλιαμ, το κατέγραψε στον κατάλογό του ως H VI.30. Το NGC 7789 είναι επίσης γνωστό ως «Το λευκό ρόδο» ή το «Ρόδο της Καρολίν».

Ίαν ΜακΓιούαν

Ο Ίαν Ράσελ ΜακΓιούαν (Ian Russell McEwan, γεννημένος στις 21 Ιουνίου 1948) είναι Βρετανός συγγραφέας και σεναριογράφος. Τιμήθηκε με το Βραβείο Μπούκερ για τη νουβέλα του Άμστερνταμ.

Γεννήθηκε στο Άλντερσοτ της Αγγλίας και σπούδασε αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ.

Η πρώτη του συλλογή διηγημάτων First Love, Last Rites κέρδισε το Βραβείο Σώμερσετ Μωμ το 1976. Έχει προταθεί τρεις φορές για το Βραβείο Μπούκερ, το οποίο κέρδισε το 1998 (για το Άμστερνταμ). Το μυθιστόρημα Atonement (Εξιλέωση) τιμήθηκε με τα βραβεία WH Smith Literary Award (2002), National Book Critics' Circle Fiction Award (2003), Los Angeles Times Prize for Fiction (2003) και Santiago Prize for the European Novel (2004). Σύντομα θα μεταφερθεί και στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Τζο Ράιτ (Joe Wright), με πρωταγωνιστές τους Κίρα Νάιτλι, Τζέιμς ΜακΑβόι και Μπρέντα Μπλέθιν.

Αλέξανδρος Σμορέλ

Ο Αλέξανδρος Σμορέλ (Alexander Schmorell, 16 Σεπτεμβρίου 1917-13 Ιουλίου 1943), ήταν ορθόδοξος φοιτητής, μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης «Λευκό Ρόδο», ο οποίος εκτελέστηκε από το ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας. Ανακηρύχθηκε Άγιος από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία το 2012 για

αυτό αποκαλείται και ως Άγιος Αλέξανδρος εν Μονάχω.

Δίκαιοι των Εθνών

Οι Δίκαιοι των Εθνών (Εβραϊκά: חסידי אומות העולם, khassidey umot ha-olam- Righteous among the Nations) είναι τιμητικός τίτλος που απονέμεται από το Γιαντ Βασσέμ, το Ίδρυμα για τη Μνήμη των Μαρτύρων και των Ηρώων του Ολοκαυτώματος, εκ μέρους του Κράτους του Ισραήλ, σε μη-Εβραίους, που στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με κίνδυνο της ζωής τους, έσωσαν τις ζωές χιλιάδων Εβραίων.

Εθνόσημο της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας

Το εθνόσημο της Καμπέρα που είναι η πρωτεύουσα της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας σχεδιάστηκε από το Κοινοπολιτειακό Γραφείο Εσωτερικών και Επικρατειών (Commonwealth Department of Home Affairs and Territories) το 1927, έπειτα από αίτημα του Κοινοπολιτειακού Γραφείου Άμυνας, που επιζητούσε τη χρήση του στο νέο κρουαζιερόπλοιο του Αυστραλιανού Πολεμικού Ναυτικού HMAS Canberra.Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή της Πρωτεύουσας (FCC) ανακοίνωσε τη διεξαγωγή διαγωνισμού για ένα εθνόσημο τόσο για την Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας όσο και για την Ομοσπονδιακή Επιτροπή της Πρωτεύουσας .Τον Απρίλιο του 1928, ο νικητής του διαγωνισμού, που ήταν το σχέδιο του Κ. Ρ. Γουίλι, εστάλη προς έγκριση στο College of Arms στο Λονδίνο. Σε εκείνη τη φάση το εθνόσημο δεν συμπεριελάμβανε και ένα σύνθημα. Έπειτα από μικρές τροποποιήσεις, ο βασιλιάς Γεώργιος Ε' ενέκρινε το σχέδιο με Βασιλικό Διάταγμα (με ημερομηνία 8 Οκτωβρίου 1928). Εν συνεχεία το College of Arms εξέδωσε την επίσημη καλλιτεχνική επεξήγηση και την περιγραφή στις 7 Νοεμβρίου 1928, μαζί με ένα έμβλημα.

Λουδοβίκος του Σαιν-Πολ

Ο Λουδοβίκος , γαλλ. Louis (1418 - 19 Δεκεμβρίου 1475) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόμης του Σαιν-Πολ, Λινύ, Μπριέν & Κονβερσάνο. Έγινε κοντόσταυλος (στρατάρχης) της Γαλλίας.

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Η Μαντσεστερ Γιουναιντεντ (αγγλικά: Manchester United) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη του Μάντσεστερ. Αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ της Αγγλίας και είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους ποδοσφαιρικούς συλλόγους της χώρας. Η έδρα της είναι το Ολντ Τράφορντ . Έχει κατακτήσει 20 φορές το αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, 12 φορές το Κύπελλο Αγγλίας και 21 φορές το Community Shield, με όλες τις κατακτήσεις να αποτελούν ρεκόρ για το αγγλικό ποδόσφαιρο, ενώ έχει κατακτήσει και 4 Λιγκ Καπ. Σε διεθνές επίπεδο έχει κατακτήσει 3 Τσάμπιονς Λιγκ, 1 Κύπελλο Κυπελλούχων, 1 ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, 1 Σούπερ Καπ, 1 Διηπειρωτικό Κύπελλο και 1 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Οι παίκτες της χαρακτηρίζονται και ως Κόκκινοι Διάβολοι.

Ο σύλλογος έχει συνδεθεί με μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του ποδοσφαίρου, το αεροπορικό δυστύχημα του Φεβρουαρίου του 1958 στο Μόναχο, στο οποίο έχασαν τη ζωή τους οκτώ ποδοσφαιριστές της. Ήταν μια φουρνιά ταλαντούχων παικτών (μέσος όρος ηλικίας τα 24 χρόνια), που ήταν γνωστοί ως Οι Μπέμπηδες του Μπάσμπι.

Μόναχο

Το Μόναχο (γερμανικά: München) είναι πόλη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και πρωτεύουσα του oμόσπονδου κράτους της Βαυαρίας. Είναι χτισμένη στις όχθες του Ίζαρ, ενός από τους μεγαλύτερους παραποτάμους του επάνω ρου του Δούναβη. Μετά το Βερολίνο και το Αμβούργο η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας σε πληθυσμό και αποτελεί σημαντικό κόμβο συγκοινωνιών, οδικών, σιδηροδρομικών και εναέριων μεταφορών. Είναι, επίσης, φημισμένο ευρωπαϊκό εμπορικό κέντρο, καθώς και μεγάλο βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο, με τα δύο καλύτερα και πιο φημισμένα πανεπιστήμια της Γερμανίας, το Πανεπιστήμιο του Μονάχου και το Πολυτεχνείο του Μονάχου, μουσεία και άλλα πολλά ανώτερα καλλιτεχνικά ιδρύματα.

Η πόλη είναι ένα σημαντικό κέντρο τέχνης, τεχνολογίας, χρηματοδότησης, εκδόσεων, πολιτισμού, καινοτομίας, εκπαίδευσης, επιχειρήσεων και τουρισμού στη Γερμανία και την Ευρώπη και απολαμβάνει υψηλού επιπέδου και ποιότητας ζωής, φθάνοντας πρώτα στη Γερμανία και τέταρτη παγκοσμίως 2015 έρευνα Mercer. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ερευνών για την Παγκοσμιοποίηση και την Παγκόσμια Κατάταξη, το Μόναχο θεωρείται μια πόλη άλφα-κόσμου, από το 2015.

Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον παλαιό / μεσαίο γερμανικό όρο Munichen, που σημαίνει "από τους μοναχούς". Προέρχεται από τους μοναχούς της τάξης των Βενεδικτίνων, οι οποίοι έτρεξαν ένα μοναστήρι στον τόπο που αργότερα έγινε η παλιά πόλη του Μονάχου. εξ ου και ο μοναχός που απεικονίζεται στο οικόσημο της πόλης. Το Μόναχο αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1158. Το Καθολικό Μόναχο ήταν πολιτιστικό προπύργιο της Αντεστραμμένης Μεταρρύθμισης και πολιτικό σημείο απόκλισης κατά τη διάρκεια του Τριάντα Χρόνου Πολέμου, αλλά παρέμεινε φυσικά ανέγγιχτο παρά την κατοχή των Προτεσταντών Σουηδών. Μετά την ίδρυση της Βαυαρίας κυριαρχικό βασίλειο το 1806, έγινε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό κέντρο τέχνης, αρχιτεκτονικής, πολιτισμού και επιστήμης. Το 1918, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Επανάστασης, το αρχηγείο του Wittelsbach, το οποίο κυβερνούσε τη Βαυαρία από το 1180, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το Μόναχο και δηλώθηκε μια βραχύβια σοσιαλιστική δημοκρατία.

Στη δεκαετία του 1920, το Μόναχο έγινε έδρα πολλών πολιτικών φατριών, μεταξύ των οποίων και η NSDAP. Η πρώτη απόπειρα του ναζιστικού κινήματος να αναλάβει τη γερμανική κυβέρνηση το 1923 με το Putsch Hall Putsch σταμάτησε η βαυαρική αστυνομία στο Μόναχο με πυροβολισμούς. Μετά την άνοδο της εξουσίας στο Ναζί, το Μόναχο ανακηρύχθηκε "Πρωτεύουσα της Κίνησης". Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, το Μόναχο βομβαρδίστηκε βαριά και πάνω από το 50% ολόκληρης της πόλης και μέχρι το 90% του ιστορικού κέντρου καταστράφηκαν. Μετά το τέλος της μεταπολεμικής αμερικανικής κατοχής το 1949, σημειώθηκε μεγάλη αύξηση του πληθυσμού και της οικονομικής δύναμης κατά τα χρόνια της Wirtschaftswunder ή «οικονομικού θαύματος». Σε αντίθεση με πολλές άλλες γερμανικές πόλεις οι οποίες βομβαρδίστηκαν και καταστράφηκαν βαριά, το Μόναχο αποκατέστησε το μεγαλύτερο μέρος της παραδοσιακής πόλης και φιλοξένησε τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972. Η δεκαετία του 1980 έφερε έντονη οικονομική ανάπτυξη, βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας και επιστημονικά ιδρύματα και αύξηση του πληθυσμού. Η πόλη φιλοξενεί μεγάλες εταιρείες όπως η BMW, η Siemens, η MAN, η Linde, η Allianz και η MunichRE.

Το Μόναχο φιλοξενεί πολλά πανεπιστήμια, μουσεία και θέατρα. Τα πολυάριθμα αρχιτεκτονικά του αξιοθέατα, οι αθλητικές εκδηλώσεις, οι εκθέσεις και το ετήσιο Oktoberfest προσελκύουν αξιοσημείωτο τουρισμό. Το Μόναχο είναι μια από τις πιο ευημερούσες και ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις της Γερμανίας. Αποτελεί κορυφαίο προορισμό για τη μετανάστευση και την εκπατρισμένη περιοχή, παρά το γεγονός ότι είναι ο δήμος με τη μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού στη Γερμανία (4.500 άτομα ανά km²). Στο Μόναχο φιλοξενούνται περισσότεροι από 530.000 άνθρωποι ξένων προσώπων, που αποτελούν το 37,7% του πληθυσμού τους.

Οίκος της Υόρκης

Ο Οίκος της Υόρκης (διεθνώς: House of York) ήταν νεότερος κλάδος του αγγλικού βασιλικού Οίκου των Πλανταγενετών. Τρία από τα μέλη του οίκου έγιναν βασιλείς της Αγγλίας στα τέλη του 15ου αιώνα.

Οίκος του Ανζού

Ο Οίκος των Ανζού είναι μια μεσαιωνική οικογένεια, κλάδος του Οίκου του Σατωντάν, που από υποκόμητες του Σατωντάν (Chateaudun) έγιναν με επιγαμίες κόμητες του Ανζού, βασιλείς της Αγγλίας ή της Ιερουσαλήμ. Είναι γνωστοί και ως Ανδεγαυοί ή Ανδηγαυοί (Angevins), από το τοπωνύμιο Ανδεγαυία, εξελληνισμένο τύπο του Angers (Ανζέ), που ήταν η πρωτεύουσα της περιοχής του Ανζού.

Πόλεμος των Ρόδων

Ο Πόλεμος των Ρόδων, ή Πόλεμος των δυο Ρόδων, ήταν ένας εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε στην Αγγλία για τη διαδοχή στο θρόνο από το 1455 μέχρι το 1487. Πήρε το όνομά του από τα εμβλήματα των δυο αντιμαχόμενων Οίκων, το λευκό ρόδο του Οίκου της Υόρκης και το κόκκινο ρόδο του Οίκου των Λάνκαστερ.

Στις μάχες που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του πολέμου, επικρατούσε πότε η μια ή η άλλη πλευρά, με άμεσες συνέπειες στους διαδόχους του θρόνου. Ο Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας υπήρξε ο τελευταίος Βασιλιάς της Αγγλίας από τον Οίκο της Υόρκης. Το 1485, τα στρατεύματά του συναντήθηκαν με εκείνα του Ερρίκου Τυδώρ, εγγονού του Όουεν Τυδώρ, στη μάχη του Μπόσγουορθ, κοντά στο Λέστερ, στην οποία νίκησε ο Ερρίκος. Κατά συνέπεια, ανέβηκε στο θρόνο ως Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας, πήρε για σύζυγό του την Ελισάβετ της Υόρκης, κόρη του Εδουάρδου Δ΄ της Υόρκης, βάζοντας τέλος στον πόλεμο των Ρόδων και εγκαινιάζοντας τη δυναστεία των Τυδώρ, η οποία θα βασιλεύσει συνεχώς σε Αγγλία και Ουαλία για 116 χρόνια.

Σόφι Σολ

Η Σόφι Μαγδαληνή Σολ (Sophia Magdalena Scholl, 9 Μαΐου 1921 - 22 Φεβρουαρίου 1943) ήταν Γερμανίδα φοιτήτρια και επαναστάτρια, ενεργό μέλος της μη βίαιης αντιστασιακής οργάνωσης Λευκό Ρόδο στη Ναζιστική Γερμανία. Καταδικάστηκε για προδοσία, αφού εντοπίστηκε να μοιράζει αντιπολεμικά φυλλάδια στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου με τον αδερφό της Χανς. Ως αποτέλεσμα,εκτελέστηκαν και οι δύο στη γκιλοτίνα.Από τη δεκαετία του 1970, η Σολ τιμάται ως μια από τις μεγαλύτερες ηρωίδες της Γερμανίας, για την αντίστασή της στο Τρίτο Ράιχ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.