Κυκλάδες

Οι Κυκλάδες είναι νησιωτικό σύμπλεγμα στο Αιγαίο πέλαγος που κείται γενικά μεταξύ των 36ου και 38ου Βόρειων παραλλήλων και μεταξύ των 24ου και 26ου Ανατολικών μεσημβρινών.

Η διάταξη των νησιών είναι σε δύο παράλληλες ευθείες σε συνέχεια του Σουνίου και της Ευβοίας προσδίδοντας την επιμέρους διάκριση σε Δυτικές και Ανατολικές Κυκλάδες, οι οποίες αποτελούν τον ομώνυμο νομό Κυκλάδων. Ο συνολικός πληθυσμός του Νομού είναι 112.615 κάτοικοι (απογραφή 2001) και η έδρα του στην Ερμούπολη.

Το όνομα τους δόθηκε από τους αρχαίους γεωγράφους εξαιτίας της κυκλικής διάταξης γύρω απ' την ιερή νήσο Δήλο (γενέτειρα της θεάς Αρτέμιδος και του Απόλλωνα) σε αντιδιαστολή των υπολοίπων νήσων του Αιγαίου που τις αποκαλούσαν Σποράδες.[1]

Στις Κυκλάδες ανήκουν τα παρακάτω νησιά, τα οποία κατά σειρά μεγέθους είναι:

Νησί Εικόνα Έκταση (τ.χλμ.) Πληθυσμός (2011) Πληθυσμός (2001) Πληθυσμός (1991) Πληθυσμός (1981) Πληθυσμός (1971) Πρωτεύουσα
1 Νάξος 429,785 18.864 18.188 14.838 14.037 14.201 Νάξος
2 Άνδρος 379,21 9.221 10.009 8.781 9.020 10.457 Άνδρος
3 Πάρος 196,308 13.715 12.853 9.591 7.881 6.776 Παροικιά
4 Τήνος 194,59 8.636 8.574 7.747 7.730 8.232 Τήνος
5 Μήλος 158,403 4.977 4.771 4.390 4.554 4.499 Πλάκα
6 Κέα 131,693 2.455 2.417 1.787 1.648 1.666 Ιουλίδα
7 Αμοργός 121,464 1.973 1.859 1.630 1.718 1.822 Αμοργός
8 Ίος 108,713 2.024 1.838 1.654 1.451 1.270 Ίος
9 Κύθνος 99,432 1.456 1.608 1.632 1.502 1.586 Κύθνος
10 Μύκονος 86,125 10.134 9.306 6.170 5.503 3.823 Μύκονος
11 Σύρος 84,069 21.507 19.782 19.870 19.668 18.642 Ερμούπολη
12 Σαντορίνη (Θήρα) 76,19 18.883 13.402 9.360 7.083 6.196 Φηρά
13 Σέριφος 75,207 1.420 1.414 1.095 1.133 1.083 Σέριφος
14 Σίφνος 73,942 2.625 2.442 1.960 2.087 2.043 Απολλωνία
15 Σίκινος 41,676 273 238 267 290 331 Σίκινος
16 Ανάφη 38,636 271 273 261 292 353 Ανάφη
17 Κίμωλος 37,426 910 769 728 786 1.086 Κίμωλος
18 Αντίπαρος 35,09 1.211 1.037 819 635 538 Αντίπαρος
19 Φολέγανδρος 32,384 765 667 558 567 646 Φολέγανδρος
20 Μακρόνησος 18,427 9 5 0 4 12
21 Πολύαιγος 18,146 2 0 0 1 4
22 Ηρακλειά 18,078 141 151 115 95 129 Ηρακλειά
23 Γυάρος 17,574 0 0 0 0 2
24 Κέρος 15,042 0 0 0 0 7
25 Ρήνεια 13,904 0 0 11 24
26 Δονούσα 13,652 167 163 111 116 149 Δονούσα (Σταυρός)
27 Θηρασία 9,246 319 268 233 245 291 Θηρασία
28 Σχοινούσα 8,144 256 206 122 140 197 Σχοινούσα
29 Αντίμηλος 8 0 0 0 0
30 Δεσποτικό 7,754 0 0 0 0 0
31 Άνω Κουφονήσι 5,77 399 366 275 232 238 Κουφονήσι
32 Κάτω Κουφονήσι 3,898 0 0 0 5 6
33 Δήλος 3,536 14 9 16 16

Επίσης ο νομός Κυκλάδων περιλαμβάνει και πολυάριθμα μικρότερα νησιά καθώς και συστάδες νησιών όπως η συστάδα Αντιπάρου, οι νησίδες Μακάρες, η Άνυδρος (ή Αμοργοπούλα), το Ασπρονήσι, η Νέα Καμένη, η Παλαιά Καμένη, η Ασκανιά, η Εσχάτη, η Χριστιανή, η Νικουριά, η Καρδιώτισσα, η Κιτριανή, η Σεριφοπούλα, το Γλαρονήσι, το Ρευματονήσι, το Αβολαδονήσι, το Τραγονήσι, τα Αβελονήσια και το Σχινονήσι.

Τα έξι μικρά νησάκια μεταξύ Αμοργού και Νάξου, αποτελούν τις Μικρές Κυκλάδες. Αυτά είναι τα προαναφερόμενα: Κουφονήσια (το Άνω και Κάτω Κουφονήσι), η Ηρακλειά, η Σχοινούσα, η Δονούσα και η Κέρος.

Κυκλαδίτικη Aρχιτεκτονικη: Τα Kυκλαδίτικα Νήσια ξεχώριζουν στην Αρχιτεκτονική τους αλλά και στη παράδοση των χρωμάτων και της διακόσμισης. Οι κυκλάδες εχουν ως κύρια χρώματα το Άσπρο και το Γαλάζιο ή Μπλέ. Οι Κατάλευκοι οικισμοί με το γαλάζιο φόντο συμβολίζουν τον ουρανό και τη θάλασσα, με τους άσπρους τοίχους και τις μπλε πόρτες και τα παράθυρα, των σπιτιών είναι δύο χρώματα που σε ηρεμούν και σε γαληνεύουν. Σήμα κατατεθέν του κυκλαδίτικου τοπίου είναι οι χαρακτηριστικοί, κατάλευκοι ανεμόμυλοι που δεσπόζουν στις κορυφογραμμές των λόφων σήμερα ορισμένοι έχουν επισκευασθεί εξ ολοκλήρου και λειτουργούν ως μουσεία, εκθεσιακοί χώροι πολιτισμού κ.α. Επίσης οι πολύχρωμες βουκαμβίλιες που υπάρχουν στολίζουν και δίνουν χρώμα στα νησιά.

Συντεταγμένες: 37°03′00″N 25°28′00″E / 37.05°N 25.4667°E

Cyclades-Satellite GREEK

Παραπομπές

  1. diocles.civil.duth.gr, Η ιστορία των κυκλάδων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Άγιος Νικόλαος Μακάρων

Ο Άγιος Νικόλαος είναι ακατοίκητη νησίδα του συμπλέγματος των Μακάρων, η οποία βρίσκεται ανατολικά της Νάξου και δυτικά της Δονούσας. Η έκτασή της είναι 0,912 τ.χλμ..

Μαζί με τα άλλα δύο νησιά των Μακάρων, ανήκει διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Δονούσης, η οποία υπάγεται στον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Δονούσης.

Άτταλος Α΄ της Περγάμου

Ο Άτταλος Α΄ ο Σωτήρ (269 π.Χ. – 197 π.Χ., Πέργαμος) ήταν ηγεμόνας του ελληνιστικού βασιλείου της Περγάμου, το πρώτο μέλος της Δυναστείας των Ατταλιδών που διεκδίκησε τον τίτλο του «βασιλέως». Ήταν κοντινός συγγενής και θετός γιος του προκατόχου του, Ευμένη Α΄ και βασίλεψε από το 241 π.Χ. μέχρι το θάνατό του το 197 π.Χ. Ήταν γιος του Αττάλου και της Αντιόχιδος, πριγκίπισσας από τον Οίκο των Σελευκιδών. Παντρεύτηκε την Απολλωνίδα από την Κύζικο με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους. Διάφοροι συγγραφείς της αρχαιότητας κάνουν αναφορά στο πόσο ευτυχισμένη και ενάρετη υπήρξε η συγκεκριμένη οικογένεια, με ιδιαίτερη έμφαση στην αρετή της Απολλωνίδας, αλλά και την καλή ανατροφή των παιδιών της, που είχε ως αποτέλεσμα την ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας στο διάδοχο του Αττάλου, Ευμένη Β΄, χωρίς αιματοχυσίες.Ο Άτταλος πέτυχε μια εξέχουσας σημασίας νίκη κατά των Γαλατών, κελτικών φύλων που μόλις είχαν φτάσει από τη Θράκη, οι οποίοι για πάνω από μια γενιά μάστιζαν τις μικρασιατικές πόλεις, καταστρέφοντας ή απαιτώντας και λαμβάνοντας μεγάλα χρηματικά ποσά, χωρίς κάποιος να μπορεί πραγματικά να τους ελέγξει. Η νίκη του αυτή, την οποία μνημονεύει το θριαμβικό μνημείο της Περγάμου και η απελευθέρωση των πόλεων από τον γαλατική απειλή, του κέρδισε την επωνυμία «ο Σωτήρ».

Όντας πιστός σύμμαχος της Ρώμης, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τους δύο πρώτους Μακεδονικούς Πολέμους, κατά του βασιλιά της Μακεδονίας, Φιλίππου Ε΄. Διεξήγαγε πολυάριθμες ναυτικές επιχειρήσεις, πλήττοντας τα μακεδονικά συμφέροντα στο Αιγαίο Πέλαγος, κερδίζοντας τιμές, συλλέγοντας λάφυρα και κερδίζοντας για την Πέργαμο τα νησιά της Αίγινας και της Άνδρου, κατά τον πρώτο και δεύτερο πόλεμο αντίστοιχα.

Ο Άτταλος θέλησε να υπογραμμίσει τους θριάμβους του τόσο σε πολιτικό όσο και σε πολιτιστικό επίπεδο, αφιερώνοντας διάφορα επινίκια μνημεία στην Ακρόπολη της Περγάμου, που έφεραν την πόλη στην πρωτοπορία της καλλιτεχνικής παραγωγής στον ελληνικό κόσμο των τελευταίων δεκαετιών του 3ου αιώνα π.Χ. Απεβίωσε το 197 π.Χ. ελάχιστα πριν τη λήξη του δεύτερου πολέμου, σε ηλικία 72 ετών, πιθανότατα από εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο έπαθε τη στιγμή που του είχαν απευθύνει το λόγο σε πολεμικό συμβούλιο στη Βοιωτία.

Αβελονήσια Ηράκλειας

Τα Αβελονήσια είναι συστάδα νησίδων των Κυκλάδων του Αιγαίου Πελάγους. Βρίσκονται κοντά στη νοτιοδυτική ακτή της Ηράκλειας. Η συστάδα αποτελείται από δύο ακατοίκητες νησίδες: τη νησίδα Μεγάλος Αβελάς 36.8263152150°N 25.4068144820°E / 36.8263152150; 25.4068144820 (Μεγάλος Αβελάς) στα ανατολικά και τη νησίδα Μικρός Αβελάς 36.8247045969°N 25.3934993992°E / 36.8247045969; 25.3934993992 (Μικρός Αβελάς) στα δυτικά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκουν στη δημοτική ενότητα Ηρακλείας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων.

Τα Αβελονήσια, όπως και άλλες νησίδες του Αιγαίου, έχουν χαρακτηρισθεί ως "τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους" με υπουργική απόφαση"2 με στόχο την αποτελεσματική προστασία, διατήρηση και ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντός του". Επίσης έχουν υπαχθεί στο πρόγραμμα Leader+ Κυκλάδων, καθώς και στα Ολοκληρωμένα Προγράμματα Ανάπτυξης Αγροτικού Χώρου (Ο.Π.Α.Α.Χ.) του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράµµατος (Π.Ε.Π.) Νοτίου Αιγαίου3.

Τα Αβελονήσια, όπως και τα υπόλοιπα νησιά και νησίδες των νησιωτικών συμπλεγμάτων της Ηρακλείας, της Σχοινούσσας και των Κουφονησίων και οι νησίδες Αντικέρια της Αμοργού και Μάκαρες της Δονούσσας, περιλαμβάνονται στο Δίκτυο Natura 2000 και αποτελούν μέρος του Τόπου Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ) "Μικρές Κυκλάδες: από Κέρο μέχρι Ηράκλεια, Σχοινούσσα, Κουφονήσια, Κέρος, Αντικέρι και θαλάσσια ζώνη"4 και της Ζώνης Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) "Νήσος Ηράκλεια, Νήσοι Μάκαρες, Μικρός και Μεγάλος Αβελάς, Νησίδα Βενέτικο Ηρακλείας"5. Στον ΤΚΣ έχουν παρατηρηθεί σπάνια ενδημικά είδη φυτών με περιορισμένη εξάπλωση, ενώ αποτελεί καταφύγιο για το απειλούμενο είδος της μεσογειακής φώκιας Monachus monachus. Στην ΖΕΠ επωάζουν θαλασσοπούλια και τα απειλούμενα είδη αρπακτικών μαυροπετρίτης (Falco eleonorae) και μύχος (Puffinus yelkouan).

Βους Σερίφου

Ο Βους, Βόιδι ή Πολώνη είναι νησί κοντά στη Σερίφο. Βρίσκεται ανατολικά του λιμένος Λιβαδίου. Έχει μέγιστο ύψος 149 μέτρα. Έχει σχήμα που μοιάζει με ζώο, γι΄ αυτό και ονομάστηκε έτσι. Η ακτή του προσφέρει δύο όρμους και μερικές ακόμα μικρότερες εσοχές. Ο διάπλους μεταξύ του νησιού και της Σερίφου είναι ελεύθερος. Είναι ακατοίκητο.

Γλαρονήσι Κυκλάδων

Το Γλαρονήσι ή Γλάρος, επίσημα Γλαρονήσιο, είναι νησίδα των Κυκλάδων, στη συστάδα των Κουφονησίων και ανήκει στις Μικρές Κυκλάδες. Βρίσκεται περίπου 0,6 ναυτικά μίλια νότια από το Κουφονήσι, περίπου 500 μέτρα ανατολικά από το Κάτω Κουφονήσι και βορειοδυτικά από το Κέρος. Το νησί σήμερα είναι ακατοίκητο και υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Κουφονησίων του δήμου Νάξου & Μικρών Κυκλάδων. Μπορεί κανείς να το επισκεφθεί μόνο με βάρκα από τα Κουφονήσια, έπειτα από συμφωνία με κάποιον κάτοχο βάρκας ή καϊκιού. Το Γλαρονήσι έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα Natura 2000.

Δημήτριος ο Πολιορκητής

Ο Δημήτριος Α΄ ο Πολιορκητής (337 π.Χ. - 283 π.Χ.) ήταν ένας από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κεντρικό πρόσωπο κατά τους αιματηρούς πολέμους που ξέσπασαν γύρω από την επικράτηση στα εδάφη της Ανατολικής Μεσογείου μετά το θάνατο του Μακεδόνα στρατηλάτη.

Υπήρξε γιος του επιφανούς στρατηγού του Αλεξάνδρου, Αντίγονου του Μονόφθαλμου, στρατεύματα του οποίου διοίκησε με μεγάλη ικανότητα και την ασιατική αυτοκρατορία του οποίου αποπειράθηκε να επανακτήσει. Αφού απέτυχε να νικήσει τον Πτολεμαίο, Σατράπη της Αιγύπτου το 312 π.Χ., και τους Ναβαταίους Άραβες λίγο αργότερα, ο Δημήτριος απελευθέρωσε την Αθήνα από τον Κάσσανδρο το 307 π.Χ., ενώ το 306 π.Χ. υποχρέωσε σε ταπεινωτική ήττα τον Πτολεμαίο στη Σαλαμίνα της Κύπρου. Οι θαυμαστές επιδόσεις του στην ανεπιτυχή Πολιορκία της Ρόδου το 305 π.Χ. του κέρδισαν την επωνυμία «ο Πολιορκητής». Κατόπιν πολέμησε στο πλευρό του Αντίγονου στην καθοριστική Μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., όπου ο πατέρας του έχασε την ζωή του . Ο Δημήτριος διατήρησε εδάφη στον ελληνικό χώρο και αφού έθεσε και πάλι την Αθήνα υπό τη σφαίρα επιρροής του, έγινε τελικά κύριος της Μακεδονίας το 294 π.Χ.. Κυβέρνησε συνολικά για έξι χρόνια, μέχρι που έχασε το θρόνο του από τους ανταγωνιστές του, Λυσίμαχο και Πύρρο. Παίζοντας το τελευταίο του χαρτί, ο Δημήτριος εξεστράτευσε στην Ασία, όπου και παραδόθηκε τελικά στον Σέλευκο το Νικάτορα το 285 π.Χ. Πέρασε την υπόλοιπη ζωή του σε τιμητική αιχμαλωσία στη Συρία, όπου και απεβίωσε το 283 π.Χ. στην ηλικία των 54 ετών.Σαρωτικός όταν πραγματοποιούσε επιθέσεις και εξαιρετικά ικανός στην κατασκευή πολιορκητικών μηχανών, ο Δημήτριος έμεινε στην ιστορία για τις εντυπωσιακού μεγέθους και φιλοδοξίας εκστρατείες που διεξήγαγε, για την σκανδαλώδη προσωπική του ζωή και για τη μοναδική του ικανότητα να αναγεννάται από τις στάχτες του, γυρίζοντας την τύχη του σε κάθε καταστροφή που του επεφύλαξε ποτέ η Μοίρα.

Ιωάννης Καποδίστριας

Ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας (ρωσικά: граф Иоанн Каподистрия‎, ιταλικά: Giovanni Capodistria‎) (Κέρκυρα, 10 Φεβρουαρίου 1776 – Ναύπλιο, π.ημ. 27 Σεπτεμβρίου / ν.ημ. 9 Οκτωβρίου 1831) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και αργότερα πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας κατά τη μεταβατική περίοδο κατά την οποία η χώρα τελούσε υπό την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων.

Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια με πολιτική παράδοση, γι' αυτό και αναμείχθηκε με την πολιτική ήδη από το 1803 οπότε και διορίστηκε γραμματέας της επικράτειας της Ιονίου Πολιτείας. Με την κατάληψη των Επτανήσων από τους Γάλλους αποσύρθηκε και εντάχθηκε στη ρωσική διπλωματική υπηρεσία. Εκεί ανέλαβε σημαντικές θέσεις καταφέρνοντας να αναδειχθεί σε υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1815 έως το 1822, οπότε και υποχρεώθηκε σε παραίτηση λόγω της επανάστασης του 1821. Στις 14 Απριλίου 1827 η Εθνική Συνέλευση της Τροιζήνας τον επέλεξε πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας, θέση από την οποία ήρθε σε τριβή με τους τοπικούς αξιωματούχους με αποτέλεσμα τη δολοφονία του στις 9 Οκτωβρίου 1831, στο Ναύπλιο, από τον αδελφό και τον γιο του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, σε αντίποινα της φυλάκισης του τελευταίου. Ως κυβερνήτης της Ελλάδας προώθησε σημαντικές μεταρρυθμίσεις για την ανόρθωση της κρατικής μηχανής, καθώς και για τη θέσπιση του νομικού πλαισίου της πολιτείας, απαραίτητου για την εγκαθίδρυση της τάξης. Επίσης, αναδιοργάνωσε τις Ένοπλες δυνάμεις υπό ενιαία διοίκηση.

Κάτω Αντικέρι Αμοργού

Το Κάτω Αντικέρι ή Δρίμα είναι νησίδα των Κυκλάδων. Η έκτασή του είναι 1,079 τ.χλμ.. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αμοργού και χωρίζεται από το νησί Άνω Αντικέρι με έναν στενό πορθμό. Στην απογράφη του 2011, είχε πληθυσμό 2 ατόμων.

Κάτω Κουφονήσι Κυκλάδων

Το Κάτω Κουφονήσι έχει έκταση 3,9 τ.χλμ και ανήκει στις Μικρές Κυκλάδες, και στην Κοινότητα Κουφονησίων. Βρίσκεται νότια του Άνω Κουφονησίου.

Αν και παλαιότερα υπήρχε ένας οικισμός δέκα οικογενειών, στις μέρες μας είναι σχεδόν ακατοίκητο, καθώς διαθέτει μόνο μερικές κατοικίες ψαράδων και κατοικείται κυρίως το καλοκαίρι. Στο Κάτω Κουφονήσι υπάρχει και εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία, που είναι κτισμένη επάνω σε αρχαία ερείπια.

Κέρος Κυκλάδων

Η Κέρος είναι νησί των Κυκλάδων, το οποίο βρίσκεται νοτιοανατολικά της Νάξου, νότια του Κουφονησίου (2 ν.μ.) και βορειοδυτικά της Αμοργού με ιδιαίτερο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Ορεινή, άγονη, χωρίς πηγές πόσιμου νερού και χωρίς δυνατότητες εύκολης πρόσβασης, διαθέτει ως κυριότερο πέτρωμα το μάρμαρο και μάλιστα το λευκό και λεπτόκοκκο επικρατεί των άλλων. Η επιφάνειά της εκτιμάται στα 15,042 τ.χλμ. ενώ έχει μήκος ακτών 27 χιλιόμετρα.

Κατά τον Μεσαίωνα η Κέρος χρησιμοποιήθηκε ως ορμητήριο πειρατών ενώ στα νεότερα χρόνια και ως το 1952 αποτελούσε ιδιοκτησία της μονής της Παναγίας Χοζοβιώτισσας της Αμοργού και εν συνεχεία περιήλθε στη Γεωργική Υπηρεσία. Τμήματα της έκτασής της δημοπρατούνται ως κτηνοτροφικοί κλήροι σε τακτά χρονικά διαστήματα σε βοσκούς. Σήμερα ανήκει στην Αμοργό και από το 1992 είναι κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος. Μαζί με το Κουφονήσι, την Ηρακλειά και τη Σχοινούσα λόγω της ποικιλία των μεσογειακών οικοσυστημάτων που τα χαρακτηρίζουν, τη σημασία που έχουν για τα μεταναστευτικά πουλιά και ενδημικά είδη καθώς και για τη πλούσια θαλάσσια ζωή έχει χαρακτηριστεί ως βιότοπος CORINE. Η Κέρος από το 1968 είναι ακατοίκητη.

Κουφονήσια

Τα Κουφονήσια αποτελούνται από δύο νησίδες, το Άνω και Κάτω Κουφονήσι. Ανήκουν στο σύμπλεγμα των Μικρών Ανατολικών Κυκλάδων. Χωρίζονται μεταξύ τους από ένα στενό πορθμό πλάτους 200 μ. Γεωγραφικά, τα συναντά κανείς 3 ν.μ. νοτιοανατολικά της Νάξου και δυτικά της Αμοργού. Ανήκουν στην ομώνυμη κοινότητα, η οποία περιλαμβάνει εκτός από τα δύο Κουφονήσια και το νησί Κέρος, καθώς και αρκετές μικρότερες νησίδες γύρω από τα κύρια νησιά. Η Κέρος που είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με το όνομα τους, είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησί, 15,2 τ.χλμ., που όμως φιλοξενεί σημαντικά ευρήματα του κυκλαδικού πολιτισμού.

Νομός Κυκλάδων

Ο Νομός Κυκλάδων ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας και ανήκει στην περιφέρεια του Νοτίου Αιγαίου. Ήταν νησιωτικός νομός και περιελαμβάνε όλα τα νησιά του συμπλέγματος των Κυκλάδων το οποίο βρίσκεται στο κεντρικό μέρος της Ελλάδας. Υπήρξε νομός της Ελλάδας από το 1833 έως το 2010 χωρίς να υπάρξει ποτέ ουδεμία μεταβολή, ενώ καταργήθηκε οριστικά με το Σχέδιο Καλλικράτης. Πρωτεύουσά και μοναδική πόλη του νομού ήταν η Ερμούπολη η οποία βρίσκεται στο νησί της Σύρου.

Οφειδούσσα Σχοινούσσας

Η Οφειδούσσα είναι μία ακατοίκητη νησίδα των Κυκλάδων η οποία βρίσκεται νότια της Σχοινούσας. Η έκτασή της είναι 0,630 τ.χλμ.. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.

Πρασίνη Μακάρων

Η Πρασίνη ή Αγία Παρασκευή είναι ακατοίκητη νησίδα του συμπλέγματος των Μακάρων, που βρίσκονται μεταξύ Νάξου και Δονούσας.

Μαζί με τα άλλα δύο νησιά των Μακάρων, ανήκει διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Δονούσης, η οποία υπάγεται στον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Δονούσης.

Πρώτος Κρητικός Πόλεμος

Ο Πρώτος Κρητικός Πόλεμος (205 π.Χ. έως 200 π.Χ.) ήταν εμπόλεμη σύρραξη, που έφερε αντιμέτωπους τον βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Ε΄, την Αιτωλική Συμπολιτεία, πολυάριθμες πόλεις της Κρήτης (από τις οποίες οι πιο αξιόλογες ήταν οι πόλεις Ολούς και Ιεράπυτνα) και η Σπάρτη από τη μία πλευρά, με τις δυνάμεις της Ρόδου από την άλλη, με την οποία αργότερα συμμάχησε ο Άτταλος Α΄ της Περγάμου, το Βυζάντιο, η Κύζικος, η Αθήνα και η Κνωσός.

Το 205 π.Χ., ολοκληρώθηκε ο Πρώτος Μακεδονικός Πόλεμος ενάντια στη Ρώμη. Επιθυμώντας να πάρει τον έλεγχο του συνόλου του ελληνικού κόσμου και επωφελούμενος του γεγονότος ότι οι Ρωμαίοι ήταν απασχολημένοι σε πόλεμο κατά της Καρχηδόνας, ο Φίλιππος συμμάχησε με την Αιτωλική Συμπολιτεία και την Σπάρτη με στόχο την υποταγή της Ρόδου, της κυριότερης αντιπάλου του. Συμμάχησε επίσης και με αρκετές σημαντικές κρητικές πόλεις, ανάμεσα στις οποίες η Ιεράπυτνα και η Ολούς. Με τον στόλο και την οικονομία των Ροδίων κατεστραμμένα από την δραστηριότητα του σπαρτιατικού στόλου, ο Φίλιππος υπολόγιζε πως θα νικούσε εύκολα. Προκειμένου να επιτύχει ευκολότερα τους στόχους του, συμμάχησε επίσης με τον βασιλιά των Σελευκιδών, Αντίοχο Γ΄ τον Μέγα, ενάντια στον βασιλιά της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, Πτολεμαίο Ε΄. Έχοντας ολοκληρώσει τις προετοιμασίες αυτές, ο Φίλιππος επιτέθηκε κατά πόλεων της Θράκης και της Προποντίδα που ήταν σύμμαχοι της Ρόδου και του Πτολεμαίου. Το 202 π.Χ., η Ρόδος και οι σύμμαχοί της, Πέργαμος, Κύζικος και Βυζάντιο, ένωσαν τους στόλους τους και νίκησαν τον Φίλιππο στη Ναυμαχία της Χίου. Λίγους μήνες μετά, ο μακεδονικός στόλος με τη σειρά του αναδείχτηκε νικητής στη Ναυμαχία της Λάδης. Όσο όμως ο Φίλιππος ήταν απασχολημένος με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στα εδάφη της Περγάμου, ο βασιλιάς της, Άτταλος Α΄, μετέβη στην Αθήνα προκειμένου να προκαλέσει αντιπερισπασμό. Πέτυχε να έρθει σε συμφωνία με τους Αθηναίους, οι οποίοι κήρυξαν αμέσως τον πόλεμο στον Φίλιππο, ο οποίος επιτέθηκε κατά της Αθήνας με τον στόλο και το πεζικό του. Στο μεταξύ, οι Ρωμαίοι τον προειδοποίησαν πως αν δεν απέσυρε τις δυνάμεις του θα εμπλέκονταν και πάλι στη διαμάχη. Ο Φίλιππος γνώρισε νέα ήττα από το συνασπισμένο στόλο των Ροδίων και της Περγάμου, αφού όμως πρώτα κατέλαβε την Άβυδο, πόλη του Ελλησπόντου. Η πόλη έπεσε μετά από μακρά πολιορκία και η πλειονότητα των κατοίκων της αυτοκτόνησε.

Επιτιθέμενος και πάλι κατά της Αθήνας το 200 π.Χ., ο Φίλιππος απέρριψε de facto το τελεσίγραφο των Ρωμαίων που τον προειδοποιούσε να σταματήσει να επιτίθεται κατά των πόλεων της νότιας Ελλάδας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την είσοδο της Ρώμης στον πόλεμο την ίδια χρονιά. Με τον τρόπο αυτό ο Κρητικός Πόλεμος φτάνει στο τέλος του, παραχωρώντας τη θέση του στον Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 197 π.Χ. με τη συντριπτική νίκη των Ρωμαίων στις Κυνός Κεφαλές. Οι όροι της Συνθήκης των Τεμπών ήταν ιδιαίτερα αυστηροί, καθώς ο Φίλιππος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει όλες τις πόλεις της νότιας Ελλάδας που είχε υπό την κατοχή του, να παραδώσει ολόκληρο τον στόλο του, να αποστείλει τον γιο του, Δημήτριο, στη Ρώμη ως όμηρο και να πληρώσει μια τεράστια πολεμική αποζημίωση.

Σκουλονήσι Δονούσας

Το Σκουλονήσι ή Σκυλονήσι είναι μία μικρή βραχονησίδα του νησιωτικού συμπλέγματος των Κυκλάδων. Είναι ακατοίκητη και βρίσκεται βορειοανατολικά της Δονούσας. Θεωρείται πως πήρε την ονομασία του από τον βολβό «σκούλο», που φυτρώνει στις πλαγιές του και γίνεται τουρσί.

Διοικητικά, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Δονούσης, η οποία υπάγεται στον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Δονούσης.

Στρογγυλό Μακάρων

Το Στρογγυλό ή Στρογγυλή είναι ακατοίκητη νησίδα του συμπλέγματος των Μακάρων, που βρίσκονται μεταξύ Νάξου και Δονούσας.

Μαζί με τα άλλα δύο νησιά των Μακάρων, ανήκει διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Δονούσης, η οποία υπάγεται στον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Δονούσης.

Στο νότιο άκρο της νησίδας αυτής υφίσταται ύφαλος σε βάθος μόλις 6 πόδια (1,8 μέτρα) που καθιστά την προσέγγιση ή τον περίπλου στο σημείο αυτό πολύ επικίνδυνο. Για το λόγο αυτό, στο Στρογγυλό υφίσταται φάρος τύπου Άγκα.

Σχοινούσα

Η Σχοινούσα είναι ένα κυκλαδίτικο νησί του Αιγαίου Πελάγους. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Σχοινούσσα. Το νησί κατοικείται από τα αρχαία χρόνια. Σύμφωνα με την παράδοση το όνομά του το χρωστά στο θαμνώδες φυτό σχίνο που ευδοκιμεί σε όλο το νησί. Υπάρχει όμως και μια άλλη εκδοχή σύμφωνα με την οποία το νησί πήρε το όνομά του από τον Ενετό άρχοντα Σχινόζα.

Τραγονήσι Μυκόνου

Το Τραγονήσι ή Δραγονήσι είναι ένα ακατοίκητο νησί των Κυκλάδων. Βρίσκεται ανατολικά της Μυκόνου και είναι πολύ γνωστό για τις σπηλιές του. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Μυκόνου.

Κυκλάδες
Θέματα για το Αιγαίο Πέλαγος

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.