Κολομβία

Η Κολομβία (ισπανικά: República de Colombia) είναι χώρα που βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνία της Νότιας Αμερικής, με έκταση 1.141.748 τ.χλμ. και πληθυσμό 48.258.494 κατοίκους[2] σύμφωνα με την απογραφή του 2018. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Μπογκοτά. Εθνική εορτή είναι η 20η Ιουλίου. Συνορεύει με τον Παναμά βορειοδυτικά, βόρεια και ανατολικά με τη Βενεζουέλα, νότια με το Εκουαδόρ (Ισημερινό) και το Περού, και ανατολικά με τη Βραζιλία. Είναι μια ενωμένη δημοκρατία που αποτελείται από 32 περιοχές. Πριν την αποίκησή της από τους Ισπανούς το 1499, οι ιθαγενείς που κατοικούσαν ήταν οι Μουίσκα, οι Κιμπάγια, οι Ταϊρόνα και άλλοι. Το 1819, κέρδισε την ανεξαρτησία της από την Ισπανία, ως Νέα Γρανάδα, με πρωτεύουσα την Μπογκοτά. Διαλύθηκε το 1830 και η χώρα έγινε μια συνομοσπονδία Παναμά-Κολομβίας, ονομαζόμενη ως Μεγάλη Κολομβία, (ισπανικά: Gran Colombia). Το νέο κράτος υπήρξε από το 1858-63 ως Γραναδιανή Συνομοσπονδία. Από το 1863, η χώρα ονομάστηκε Ηνωμένες Πολιτείες της Κολομβίας. Η σημερινή της έκταση δημιουργήθηκε το 1903, λόγω της απόσχισης του Παναμά. Σήμερα οι μεγαλύτερες πόλεις της βρίσκονται σε ορεινό υψόμετρο, στο βόρειο μέρος των Άνδεων. Είναι η 4η μεγαλύτερη οικονομία της Νότιας Αμερικής. Ακόμη, είναι 4η σε έκταση στη Νότια Αμερική, μετά τη Βραζιλία, την Αργεντινή και το Περού.

Συντεταγμένες: 3°49′00″N 73°55′00″W / 3.8167°N 73.9167°W

Δημοκρατία της Κολομβίας
República de Colombia
Σημαία
Σημαία
Έμβλημα
Εθνόσημο
Εθνικό σύνθημα: "Libertad y Orden"
(Ελευθερία και τάξη)
Τοποθεσία της χώρας στον κόσμο
και μεγαλύτερη πόληΜπογκοτά
4°39′N 74°3′W / 4.650°N 74.050°W
Ισπανικά
Προεδρική Δημοκρατία
Πρόεδρος
Αντιπρόεδρος
Ιβάν Ντούκε
Μάρτα Λουσία Ραμίρες
Ανεξαρτησία
Κηρύχθηκε
Αναγνωρίστηκε
Ισχύον Σύνταγμα
από την Ισπανία
20 Ιουλίου 1810
7 Αυγούστου 1819
5 Ιουλίου 1991
 • Σύνολο
 • % Νερό
 • Σύνορα
Ακτογραμμή

1.141.748[1] km2 (26η)
8,8
6.309 km
3.208 km
Πληθυσμός
 • Απογραφή 2018 
 • Πυκνότητα 

48.258.494[2] (29η) 
42,3 κατ./km2 (174η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2019)
 • Κατά κεφαλή 

791,995 δισ. $[3] (31η)  
15.719 $[3]  
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2019)
 • Κατά κεφαλή 

355,163 δισ. $[3] (32η)  
7.049 $[3] (83η) 
ΔΑΑ (2017)Αύξηση 0,747 [4] (90η) – υψηλός
ΝόμισμαΠέσο (COP)
(UTC -5)
Internet TLD.co
Οδηγούν απόδεξιά
Κωδικός κλήσης++57

Ετυμολογία

CristobalColon
Ο Χριστόφορος Κολόμβος

Η ονομασία Κολομβία προέρχεται από τον Χριστόφορο Κολόμβο, πρωτοπόρο εξερευνητή της ηπείρου της Αμερικής. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον επαναστάτη της Βενεζουέλας Φρανσίσκο ντε Μιράντα, για να περιγράψει στο σύνολό του τον Νέο Κόσμο, αλλά ειδικότερα με αναφορά στις αποικίες και κτήσεις της Πορτογαλίας και της Ισπανίας στη νέα ήπειρο.

Η ονομασία Κολομβία υιοθετήθηκε το 1819 από τη Δημοκρατία της Κολομβίας, στην οποία υπάγονταν όλες οι περιοχές της πρότερης ισπανικής Αντιβασιλείας της Νέας Γρανάδας, δηλαδή τα σημερινά κράτη της Κολομβίας, του Παναμά, της Βενεζουέλας και του Ισημερινοὐ (Εκουαδόρ). Το 1830, με τη διάλυση αυτού του κράτους και την απόσπαση του Εκουαδόρ και της Βενεζουέλας, η ευρύτερη περιοχή της Κουντιναμάρκα παρέμεινε ως μία νέα ανεξάρτητη χώρα με την ονομασία Δημοκρατία της Νέας Γρανάδας, περιλαμβάνοντας τις περιοχές Αντιόχεια, Μπογιακά, Κάουκα, Κουντιναμάρκα και Μαγδαλένα. Το 1858 μετονομάστηκε σε Συνομοσπονδία της Γρανάδα, ενώ αργότερα το 1863 σε Ηνωμένες Πολιτείες της Κολομβίας, πριν το σημερινό όνομα υιοθετηθεί επίσημα το 1886.

Γεωγραφία

Η Κολομβία είναι μεγάλη σε έκταση, εκτεινόμενη στη Νότια και την Κεντρική Αμερική: είναι η 26η σε έκταση χώρα της Γης. Ο πληθυσμός της είναι άνισα κατανεμημένος στην έκτασή της, με τον περισσότερο να ζει στο ορεινό δυτικό μέρος της και στη βόρεια ακτή της ή στην περιοχή της πρωτεύουσας Μπογκοτά. Οι αραιοκατοικημένες νότιες και ανατολικές επαρχίες της χώρας καλύπτονται κυρίως από τροπικό δάσος, αλλά υπάρχουν εκεί και περιοχές με μεγάλη οικονομική σημασία: μεγάλα αγροκτήματα με κτηνοτροφία και κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οι κάτοικοι εκεί ζουν σε μικρούς, αγροτικούς ως επί το πλείστον, οικισμούς και περιλαμβάνουν τις αυτόχθονες φυλές της χώρας. Διακρίνονται 5 μεγάλες φυσικές περιοχές, που απλώνονται και στις γειτονικές χώρες: η οροσειρά των Άνδεων, η περιοχή των παραλίων του Ειρηνικού Ωκεανού, η περιοχή των παραλίων της Καραϊβικής Θάλασσας, τα λιάνος (λιβάδια-πεδιάδες) και το τροπικό δάσος του Αμαζονίου. Η Κολομβία είναι η μοναδική χώρα της Νότιας Αμερικής που έχει ακτές τόσο στον Ατλαντικό, όσο και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η μεγάλη έκταση των χωρικών υδάτων της και η τεράστια έκταση της ΑΟΖ αποτελούν δυνητικά σημαντικές παρακαταθήκες για τη μελλοντική ανάπτυξη της Κολομβίας.

Ιστορία

Muisca raft Legend of El Dorado Offerings of gold
Ο Ζίπα κάλυπτε το σώμα του με χρυσό και από τη σχεδία του προσέφερε δώρα στη θεά Γκουαταβίτα στο κέντρο της ιερής λίμνης. Αυτή η παλαιά παράδοση του πολιτισμού των Μουίσκα τροφοδότησε για χρόνια το θρύλο του Ελ Ντοράδο
Congreso de Cúcuta
Ο Φρανσίσκο ντε Πάουλα Σανταντέρ, ο Σιμόν Μπολίβαρ και άλλοι ήρωες της ανεξαρτησίας της Κολομβίας στο κοινοβούλιο της Κούκουτα
AGHRC (1890) - Carta XI - División política de Colombia, 1824
Χάρτης απεικόνισης της Μεγάλης Κολομβίας

Προκολομβιανή περίοδος

Περίπου το 10.000 π.Χ. καταγράφονται ορισμένες κοινότητες θηρευτών και κυνηγών στις περιοχές της σημερινής πρωτεύουσας Μπογκοτά, και συγκεκριμένα στις τοποθεσίες Ελ Άμπρα και Τεκεντάμα. Οι κοινότητες αυτές εμπορεύονταν τόσο μεταξύ τους όσο και με πολιτισμούς που εκτείνονταν στην κοιλάδα του ποταμού Μαγδαλένα. Την πρώτη χιλιετηρίδα π.Χ., ομάδες ιθαγενών ανέπτυξαν το πολιτικό σύστημα των κασικάσγος, με μία διοικητική δομή πυραμίδας και ηγέτες γνωστούς με την ονομασία κασίκες. Οι πολιτισμοί της Κολομβίας με την πιο πολύπλοκη δομή διοίκησης ήταν οι Ταϊρόνας στις παράκτιες περιοχές της Καραϊβικής, και οι Μουίσκας στα υψίπεδα της σημερινής Μπογκοτά. Και οι δύο αυτές φυλές άνηκαν στη γλωσσική οικογένεια των Τσίμπτσα. Οι Μουίσκα θεωρούνται ότι είχαν ένα από τα πιο ανεπτυγμένα πολιτικά συστήματα στη Νότια Αμερική, μετά τους Ίνκας.

Ανακάλυψη, κατάκτηση και αποικισμός από τους Ισπανούς

Ισπανοί εξερευνητές έφτασαν στις νότιες ακτές της Καραϊβικής το 1499 με αρχηγό τον Ροδρίγο ντε Μπαστίδας. Ο Χριστόφορος Κολόμβος παρέπλευσε την Καραϊβική το 1502. Το 1508, ο Βάσκο Νούνιες ντε Μπαλμπόα ξεκίνησε την κατάκτηση των περιοχών της Ουραμπά. Το 1513, ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που έφτασε στον Ειρηνικό ωκεανό, τον οποίο και αποκάλεσε Μαρ ντελ Σουρ Θάλασσα του Νότου), ανοίγοντας έτσι το δρόμο στους Ισπανούς για το Περού και τη Χιλή. Η ευρύτερη περιοχή κατοικούνταν από ποικίλες φυλές ιθαγενών, όπως οι Τσίμπτσα και οι Καρίμπες, τις οποίες οι Ισπανοί κατέκτησαν σταδιακά είτε με στρατιωτικές επεμβάσεις είτε με συμμαχίες. Παράλληλα, οι ασθένειες που έφεραν μαζί τους οι κατακτητές, όπως η ιλαρά, η κατάκτηση και οι εθνικές εκκαθαρίσεις, προκάλεσαν μία ραγδαία εξαφάνιση των αυτόχθονων πληθυσμών. Τον 16ο αιώνα, ξεκίνησε και η εισαγωγή Αφρικανών σκλάβων στην περιοχή.

Ανεξαρτησία από την Ισπανία

Μετά την κατάκτηση της Κολομβίας από τους Ισπανούς και τη μακρά περίοδο της ισπανικής αποικιοκρατίας, αρκετά επαναστατικά κινήματα εκδηλώθηκαν με στόχο την αυτοδιάθεση ή και ανεξαρτησία περιοχών της χώρας. Τα περισσότερα από αυτά κατεστάλησαν βίαια, ενώ άλλα ήταν αρκετά αδύναμα για να προκαλέσουν κάποια σημαντική αλλαγή. Το τελευταίο κίνημα ανεξαρτησίας από την Ισπανία ξεκίνησε γύρω στο 1810, μετά τη χορήγηση ανεξαρτησίας στο νησί Ισπανιόλα (σήμερα μοιράζεται από τη Δομινικανή Δημοκρατία και την Αϊτή) το 1804. Το γεγονός αυτό παρείχε σημαντική υποστήριξη στους μετέπειτα ηγέτες της κολομβιανής επανάστασης, δηλαδή τους Σιμόν Μπολίβαρ και Φρανσίσκο ντε Πάουλα Σανταντέρ. Ο Μπολίβαρ έγινε στη συνέχεια, μετά τη νικηφόρα μάχη της Μπογιακά, ο πρώτος πρόεδρος της ανεξάρτητης Κολομβίας, ενώ ο Σανταντέρ αντιπρόεδρος. Μετά την αποχώρηση του Μπολίβαρ, ο Σανταντέρ τον διαδέχθηκε ως δεύτερος πρόεδρος της χώρας. Η επανάσταση ολοκληρώθηκε με επιτυχία το 1819, με την παραχώρηση της επικράτειας της ισπανικής Αντιβασιλείας της Νέας Γρανάδας στη νεοσύστατη Δημοκρατία της Κολομβίας, η οποία ήταν μία ένωση των σημερινών κρατών της Κολομβίας, της Βενεζουέλας και του Εκουαδόρ. Ο Παναμάς αποτελούσε εκείνη την περίοδο αναπόσπαστο κομμάτι της κολομβιανής επικράτειας.

Μετα-επαναστατική περίοδος και σύγχρονη ιστορία

Οι εσωτερικές πολιτικές και εδαφικές διαμάχες οδήγησαν στην αποχώρηση της Βενεζουέλας και της περιοχής του Κίτο (δηλαδή του σημερινού κράτους του Εκουαδόρ) από την ένωση το 1830. Η επονομαζόμενη περιοχή της Κουντιναμάρκα υιοθέτησε την ονομασία Νέα Γρανάδα, την οποία και διατήρησε ως το 1856, όταν μετονομάστηκε σε Συνομοσπονδία της Γρανάδας. Μετά από έναν διετή εμφύλιο πόλεμο, ιδρύθηκαν το 1863 οι Ηνωμένες Πολιτείες της Κολομβίας, σχήμα το οποίο διατηρήθηκε μέχρι το 1886, όταν η χώρα υιοθέτησε επίσημα και οριστικά την ονομασία Δημοκρατία της Κολομβίας. Οι εσωτερικές διαμάχες μεταξύ αντίθετων πολιτικών δυνάμεων παρέμειναν ενεργές, πυροδοτώντας περιστασιακά αιματηρούς εμφύλιους πολέμους. Πιο γνωστός είναι ο Εμφύλιος των Χιλίων Ημερών, το διάστημα 1899 - 1902, ο οποίος οδήγησε στο διαχωρισμό της περιοχής του Παναμά το 1903 και την ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους. Ο πόλεμος αυτός θεωρείται και απόρροια των βλέψεων των ΗΠΑ να αποκτήσουν ερείσματα στην περιοχή και ιδιαίτερα στην κατασκευή και έλεγχο της Διώρυγας του Παναμά. Στη συνέχεια, η Κολομβία ήρθε σε σύρραξη με το Περού για μία εδαφική διαφορά που αφορούσε την περιοχή Αμαζόνας και την πρωτεύουσά της Λετίσια.

Μετά από αυτό το διάστημα, η χώρα πέτυχε έναν βαθμό πολιτικής σταθερότητας, η οποίο όμως ανατράπηκε από μία αιματηρή διαμάχη στο τέλος της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Η περίοδος αυτή είναι γνωστή με την ονομασία Λα Βιολένσια (Η Βία). Οι αιτίες εντοπίζονται στις έντονες διαφορές των δύο βασικών πολιτικών κομμάτων, οι οποίες εκδηλώθηκαν μετά τη δολοφονία του φιλελεύθερου υποψήφιου πρόεδρου Χόρχε Ελιέσερ Γκαϊτάν το 1948. Η δολοφονία προκάλεσε διαδηλώσεις στην Μπογκοτά και έμεινε γνωστή με την έκφραση Ελ Μπογκοτάσο. Η βία εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα και ο αριθμός των θυμάτων έφτασε τους 180.000. Από το 1953 ως το 1964, οι εντάσεις ανάμεσα στα δύο κόμματα μειώθηκαν, αρχικά με την παύση του Γκουστάβο Ρόχας με πραξικόπημα από την προεδρία και τις διαπραγματεύσεις του με τους αντάρτες, και στη συνέχεια με τη στρατιωτική δικτατορία του στρατηγού Γκαμπριέλ Παρίς Γκορδίγιο.

Μετά την πτώση του Ρόχας, τα δύο πολιτικά κόμματα, οι συντηρητικοί και οι φιλελεύθεροι, συμφώνησαν στη δημιουργία ενός εθνικού μετώπου με στόχο την κοινή διακυβέρνηση της χώρας. Η προεδρία θα εναλλάσσονταν μεταξύ των υποψηφίων των κομμάτων κάθε τέσσερα χρόνια, για τέσσερις θητείες, ενώ ο αριθμός των θεσμικών θέσεων θα κατανέμονταν ισοδύναμα. Η ίδρυση του εθνικού μετώπου έβαλε τέλος στην εποχή της Λα Βιολένσια και οι κυβερνήσεις του προσπάθησαν να θεσμοθετήσουν ριζικούς κοινωνικούς και οικονομικούς μετασχηματισμούς σε συνεργασία με την παράταξη της Προοδευτικής Συμμαχίας. Τελικά, οι αντιθέσεις μεταξύ των διαδοχικών διοικήσεων συντηρητικών και φιλελευθέρων αλλοίωσαν τα πραγματικά αποτελέσματα για τη χώρα, με συνέπεια τη διαιώνιση κοινωνικών και πολιτικών προβλημάτων, παρά την πρόοδο σε ορισμένους τομείς. Σε αντίδραση, δημιουργήθηκαν επίσημες ομάδες ανταρτών, όπως η FARC, η ELC και η M-19, με ένοπλη αντίσταση απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Οι περισσότερες ομάδες είχαν μαρξιστικό χαρακτήρα.

Στο τέλος της δεκαετίας του 1970, παρατηρήθηκε η ανάπτυξη ισχυρών και βίαιων καρτέλ ναρκωτικών, τα οποία ενισχύθηκαν και τις επόμενες δεκαετίες. Το καρτέλ Μεδεγίν με αρχηγό τον Πάμπλο Εσκομπάρ και το καρτέλ Κάλι, είχαν παράλληλα ισχυρή παρουσία στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της Κολομβίας. Με χρηματοδότηση και καθοδήγηση παράνομων ένοπλων ομάδων, τα καρτέλ επηρέαζαν όλο το πολιτικό φάσμα της χώρας, ενώ συμμαχίες μεταξύ κοινών εχθρών ενέτειναν την ισχύ τους.

Το νέο σύνταγμα της Κολομβίας το 1991 εγκρίθηκε από το συνταγματικό κοινοβούλιο και περιλάμβανε σημαντικές αποφάσεις για τα πολιτικά, εθνικά, ανθρώπινα και φυλετικά δικαιώματα. Το νέο σύνταγμα αρχικά απαγόρευε την έκδοση Κολομβιανών στο εξωτερικό, κάτι για το οποίο κατηγορήθηκε το κοινοβούλιο ως πάροχος προστασίας στα καρτέλ. Τα καρτέλ είχαν προσπαθήσει να επηρεάσουν τις πολιτικές αποφάσεις με μία σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων και εκτελέσεων, αλλά και με τη διαφθορά των δημοσίων λειτουργών.


Στις 21 Νοεμβρίου του 2008, το ηφαίστειο Νεβάδο ντελ Ουίλα εξερράγη στις 0245 GMT.[5] Στις 23 Νοεμβρίου του 2008 οι αρχές ανακοίνωσαν το θάνατο 10 ανθρώπων, ενώ 12.000 περίοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.[6]

Διοικητική διαίρεση

Διοικητικά η Κολομβία διαιρείται γεωγραφικά σε τριάντα δύο διαμερίσματα. Το μεγαλύτερο γεωγραφικό διαμέρισμα σε έκταση είναι το Διαμέρισμα Αμασόνας, με έκταση 109.665 τ. χλμ. ενώ το μεγαλύτερο σε πληθυσμό είναι το διαμέρισμα Σαν Αντρές.

Οικονομία

Το ΑΕΠ της Κολομβίας ήταν το 2016 περίπου 252 δισεκατομμύρια δολάρια. Η παραγωγή κατανέμεται κατά δραστηριότητα σε 13,9% γεωργία, 30,3% βιομηχανία και 55,8% υπηρεσίες.

Το 1999 η Κολομβία είχε την πρώτη της αρνητική ανάπτυξη από την δεκαετία του τριάντα και έσπασε το ρεκόρ της πιο μακρόχρονης συνεχούς (όμως αργής) ανάπτυξης στην περιοχή. Η κρίση είχε διάφορους λόγους: πτώση της ιδιωτικής κατανάλωσης μετά από χρόνια μεγάλης ανόδου (καρπό της φιλελευθεροποίησης της οικονομίας), συνεχή άνοδο του δημοσιονομικού ελλείμματος ως αποτέλεσμα του Συντάγματος του 1991, προβλήματα με το νομισματικό σύστημα λόγω της ασιατικής κρίσης και πτώση της αξιοπιστίας μετά από διάφορες αποτυχημένες προσπάθειες υπεράσπισης του νομίσματος από την Κεντρική Τράπεζα της Κολομβίας.

Τα κυρίως προϊόντα της Κολομβίας είναι ο καφές και το πετρέλαιο. Και τα δυο έχουν ένα αβέβαιο μέλλον, καθώς οι διεθνείς τιμές του καφέ παρουσιάζουν διεθνή πτώση και η δε πετρελαιοπαραγωγή παρουσιάζει πτώση λόγω της εξάντλησης των αποθεμάτων.

Μεταφορές

Κυριότεροι λιμένες της χώρας είναι η Μπαρρανκίγια και η Καρθαγένη της Ινδίας. Η κολομβιανή εμπορική ναυτιλία το 1974 αριθμούσε 49 πλοία ολικής χωρητικότητας 231.389 κόρους ο.χ. και κατείχε την 52η θέση διεθνώς. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

Διακυβέρνηση

Η χώρα είναι Προεδρική Δημοκρατία. Αρχηγός κράτους και κυβερνήσεως είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Από τις 20 Ιουνίου του 2010 πρόεδρος είναι ο Χουάν Μανουέλ Σάντος και Αντιπρόεδρος ο Ανχελίνο Γκαρσόν. Το Σύνταγμα που είναι σήμερα σε ισχύ άρχισε να ισχύει στις 5 Ιουλίου του 1991 και έχει τροποποιηθεί αρκετές φορές. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

Εκλογές

Προεδρικές εκλογές

Ο Ιβάν Ντούκε εξελέγη πρόεδρος στις πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές το 2018. Η θητεία του Προέδρου και του αντιπροέδρου είναι τετραετής. Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Μαΐου 2014 με τον δεύτερο γύρο στις 15 Ιουνίου 2014. Πρόεδρος επανεξελέγη με ποσοστό 50,95% ο Χουάν Μανουέλ Σάντος.

Βουλευτικές εκλογές

Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κογκρέσο, το οποίο απαρτίζεται από δύο σώματα: τη Γερουσία (Senado) με 102 έδρες και τη Βουλή των Αντιπροσώπων (Camara de Representantes), με 166 μέλη. Οι βουλευτές και οι γερουσιαστές εκλέγονται από το λαό για τετραετή θητεία. Εκλογές για Γερουσία και Βουλή έγιναν στις 9 Μαρτίου 2014.

Δημοψηφίσματα

2016

Στις 2 Οκτωβρίου 2016 οι ψηφοφόροι καταψήφισαν το τελικό κείμενο της ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης και των ανταρτών του FARC.[7] Το δημοψήφισμα απέτυχε με 50,2% κατά και 49,8% υπέρ.[8]

Δημογραφία

Η επίσημη γλώσσα είναι τα Ισπανικά. Οι κάτοικοι σε ποσοστό 90% πρεσβεύουν το Ρωμαιοκαθολικό χριστιανικό δόγμα. Επίσης, υπάρχουν 161.205 Μάρτυρες του Ιεχωβά[9] και 185.891 Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών[10]. Οι περισσότεροι είναι μιγάδες (mestizo) σε ποσοστό 58%, το 20% είναι λευκοί, mulatto είναι το 14%, μαύροι το 4% ενώ οι υπόλοιποι είναι Αμερικανοί Ινδιάνοι. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2016 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 75,1 χρόνια (71,5 χρόνια οι άνδρες και 78,8 οι γυναίκες).[11]

Παραπομπές

  1. Εθνική απογραφή 2005
  2. 2,0 2,1 Απογραφή Κολομβίας 2018
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 «World Economic Outlook Database: Colombia». International Monetary Fund. Οκτώβριος 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2019.
  4. «Human Development Report 2018». HDRO (Human Development Report Office). Ανακτήθηκε στις 10-2-2019. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  5. «Nevado del Huila Volcano Erupts in Colombia». Latin America Herald Tribune. 23-11-2008. http://www.laht.com/article.asp?ArticleId=321142&CategoryId=12393. Ανακτήθηκε στις 23-11-2008.
  6. «Colombia volcano claims 10 lives». BBC News. 23-11-2008. Ανακτήθηκε στις 23-11-2008. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)
  7. «Colombia decide el próximo 2 de octubre en referéndum si avala el acuerdo de paz con las FARC». El Mundo (στα Ισπανικά). 25-8-2016. Ανακτήθηκε στις 25-8-2016. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)
  8. Colombia referendum: Voters reject Farc peace deal BBC News, 3-10-2016
  9. Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2014, Watch Tower Bible And Tract Society of Pennsylvania, σελ. 180
  10. "Facts and Statistics", mormonnewsroom.org
  11. Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Προσδόκιμο ζωής και υγιές προσδόκιμο ζωής, Δεδομένα ανά χώρα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

.co

.co είναι ο top-level domain κωδικός για την Κολομβία στο Διαδίκτυο.

Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.

Άνδεις

Οι Άνδεις (από τη λέξη της γλώσσας Κέτσουα: Anti(s) = «υψηλή κορυφή») είναι η μακρύτερη οροσειρά της Γης. Καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρη τη δυτική ακτή της Νότιας Αμερικής, με γενική κατεύθυνση βορρά-νότου. Το μήκος τους φθάνει τα 7.000 km και το πλάτος τους υπερβαίνει σε κάποια γεωγραφικά πλάτη τα 500 km, με το φαρδύτερο μέρος μεταξύ των παραλλήλων 18° και 20° νότιου πλάτους. Τα υψίπεδα των Άνδεων δημιουργήθηκαν όταν η τεκτονική πλάκα Νάσκα ολίσθησε κάτω από την Νοτιοαμερικάνικη πλάκα. Τα βουνά των Άνδεων εκτείνονται σε επτά χώρες: Την Αργεντινή, τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, τον Ισημερινό, την Κολομβία, το Περού και τη Χιλή. Μάλιστα κάποιες από αυτές, κυρίως το Περού και η Βολιβία, είναι γνωστές ως «κράτη των Άνδεων».

Αλφρέδο Ντι Στέφανο

Ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο (Alfredo Di Stéfano, προφέρεται: [alˈfɾeðo ði (e)sˈtefano], 4 Ιουλίου 1926 - 7 Ιουλίου 2014) ήταν Αργεντίνος ποδοσφαιριστής και προπονητής, γεννημένος στις 4 Ιουλίου 1926. Μερικοί τον θεωρούν ως τον καλύτερο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών. Αγωνίστηκε σε τρεις διαφορετικές εθνικές ομάδες, στην Αργεντινή (6 συμμετοχές), στην Κολομβία (4 συμμετοχές - σε ανεπίσημους, μη αναγνωρισμένους από τη ΦΙΦΑ αγώνες) και στην Ισπανία (31 συμμετοχές).

Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε στις ομάδες: Ρίβερ Πλέιτ 1944-45 και 1946-49, Ουρακάν 1945-46, Μιγιονάριος Μπογκοτά 1949-53, Ρεάλ Μαδρίτης 1953-64 και Εσπανιόλ 1964-66.

Σε όλη την καριέρα του έδωσε 1.166 αγώνες πρωταθλήματος σε Αργεντινή, Κολομβία και Ισπανία και σημείωσε 829 γκολ.

Βανκούβερ

Το Βανκούβερ (αγγλικά: Vancouver) είναι παραθαλάσσια πόλη και βασικό λιμάνι στα νότια βαθύπεδα της νοτιοδυτικής Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά. Η πόλη ορίζεται από τα στενά της Τζόρτζια, τον κολπίσκο Μπούραντ, τον ποταμό Φρέιζερ, την πόλη Μπέρναμπι και τις περιοχές προσχώσεων του πανεπιστημίου. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον ναυτικό Τζορτζ Βανκούβερ, βρετανό εξερευνητή που ταξίδεψε στην περιοχή.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη του Βανκούβερ έχει πληθυσμό 603.502 κατοίκων ενώ η μητροπολιτική περιοχή 2.313.328. Το Βανκούβερ είναι η μεγαλύτερη αστική περιοχή στον δυτικό Καναδά και η τρίτη σε πληθυσμό σε όλη τη χώρα, αν και ως δήμος είναι όγδοος σε πληθυσμό στον Καναδά. Οι κάτοικοί του παρουσιάζουν εθνική πολυμορφία, καθώς το 52% των κατοίκων του έχουν άλλη μητρική γλώσσα από τα αγγλικά.

Το Βανκούβερ αρχικά εποικήθηκε από Ευρωπαίους στα 1860 ως συνέπεια του αποικισμού της Βρετανικής Κολομβίας εξαιτίας της αναζήτησης χρυσού στους ποταμούς Φρέιζερ και Καριμπού.

Έχει καταταγεί από το οικονομικό γκρουπ EIU, μεταξύ των κορυφαίων δέκα πιο βιώσιμων πόλεων του κόσμου για πέντε συνεχόμενα χρόνια.Oι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2010 διεξήχθησαν στο Βανκούβερ από τις 12 Φεβρουαρίου ως τις 28 Φεβρουαρίου.

Βενεζουέλα

Η Βενεζουέλα (Venezuela που προφέρεται στα αμερικανικά ισπανικά: Μπενεσουέλα, αλλά στην Ισπανία Μπενεθουέλα) ή επίσημα Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας (ισπανικά: República Bolivariana de Venezuela) είναι χώρα της Νότιας Αμερικής, πρώην ισπανική αποικία. Συνορεύει με την Κολομβία στα δυτικά, με τη Βραζιλία νότια και τη Γουιάνα στα ανατολικά. Στα βόρεια βρέχεται από τη θάλασσα της Καραϊβικής και οριοθετείται από τα χωρικά ύδατα των: Δομινικανή Δημοκρατία, Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Γρενάδα, Ολλανδικές Αντίλλες και Μπαρμπάντος. Πρωτεύουσα είναι το Καράκας.

Ο πρώην πρόεδρος της χώρας Ούγκο Τσάβες ήταν γνωστός για την προώθηση του δημοκρατικού σοσιαλισμού στη χώρα, για την καλή του σχέση με τον Φιντέλ Κάστρο και τις πρωτοβουλίες του να δημιουργήσει ένα αντίβαρο στην Αμερικανική επιρροή στη Λατινική Αμερική. Η οικονομία της χώρας στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα μεγάλα αποθέματα πετρελαίου που διαθέτει, τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Ο πετρελαϊκός τομέας αποτελεί περίπου ένα τρίτο του ΑΕΠ της χώρας και παράγει περίπου το 80% των εξαγωγών. Η κυρίαρχη εταιρεία είναι η Petroleos de Venezuela, PDVSA. Η Βενεζουέλα είναι μία από τις πέντε ιδρυτικές χώρες του ΟΠΕΚ. Η ίδια η ιδέα του ΟΠΕΚ, προτάθηκε από τον Βενεζουελανό Χουάν Πάμπλο Πέρες Αλφόνσο, ως απάντηση στις χαμηλές τιμές του πετρελαίου τον Αύγουστο του 1960.

Η Βενεζουέλα παράγει επίσης και σημαντικές ποσότητες καφέ και κακάο. Κατά το 1970, ήταν κοντά στην Κολομβία σε παραγωγή καφέ, αλλά σήμερα ο πετρελαϊκός τομέας έχει επηρεάσει αρκετά την αγροτική παραγωγή. Ακόμη, είναι η πρώτη χώρα παγκοσμίως που κατάργησε τη θανατική ποινή για όλα τα εγκλήματα, το 1863.

Βρετανική Κολομβία

Η Βρετανική Κολομβία (αγγλικά: British Columbia, γαλλικά: Colombie-Britannique) είναι η πλέον δυτική επαρχία του Καναδά, γνωστή για τις φυσικές ομορφιές της.

Ο πληθυσμός της Βρετανικής Κολομβίας ανέρχεται σε 4.400.057 κατοίκους (απογραφή 2011). Η έκτασή της φτάνει τα 944.735 τ.χλμ., είναι δηλαδή περίπου οχτώ φορές μεγαλύτερη σε έκταση από την Ελλάδα. Με βάση τον πληθυσμό της, η Βρετανική Κολομβία είναι η τρίτη μεγαλύτερη επαρχία του Καναδά, μετά το Οντάριο και το Κεμπέκ. Πρωτεύουσα της Βρετανικής Κολομβίας είναι η Βικτωρία (340.000 κάτοικοι), αλλά η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της επαρχίας είναι το Βανκούβερ (2.313.000 κάτοικοι), που είναι και σημαντικό λιμάνι.

Εθνική Κολομβίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Κολομβίας εκπροσωπεί την Κολομβία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και τελεί υπό τον έλεγχο της Κολομβιανής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, που είναι υπεύθυνη για το άθλημα στη χώρα.

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

Ο Ερνέστο Γκεβάρα (Ernesto Guevara , Ροσάριο, Αργεντινή, 14 Ιουνίου 1928 – Λα Ιγκέρα, Βολιβία, 9 Οκτωβρίου 1967), γνωστός ως Τσε Γκεβάρα (ισπανική προφορά: [ˈtʃe ɣeˈβaɾa]) ή απλά Τσε, ήταν Αργεντινός γιατρός, κομμουνιστής Μαρξιστής-Λενινιστής επαναστάτης, ένας από τους αρχηγούς των ανταρτών στην Κούβα και πολιτικός. Συμμετείχε στο κίνημα της 26ης Ιουλίου που πέτυχε την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα στην Κούβα, αρχικά προσφέροντας τις ιατρικές γνώσεις του και αργότερα ως διοικητής των ανταρτών, ενώ υπήρξε μέλος της επαναστατικής κουβανικής κυβέρνησης προωθώντας ριζικές μεταρρυθμίσεις. Το 1965, πιστός στη νίκη της επανάστασης στην Κούβα, έφυγε με στόχο την οργάνωση νέων επαναστατικών κινημάτων στο Κονγκό και αργότερα στη Βολιβία, όπου τραυματίστηκε, συνελήφθη και δολοφονήθηκε.

Όπως και ο Μάο Τσε Τούνγκ, ο Ερνέστο Γκεβάρα ανέπτυξε θεωρίες πάνω στη στρατηγική και την τακτική του μοντέρνου ανταρτοπολέμου και προσπάθησε να εφαρμόσει τις θεωρίες στην πράξη.

Ιρίδιο

Το χημικό στοιχείο ιρίδιο (iridium) είναι μέταλλο με ατομικό αριθμό 77 και σχετική ατομική μάζα 192,217. Το χημικό του σύμβολο είναι «Ir» και ανήκει στην ομάδα 9 του περιοδικού πίνακα, στην περίοδο 6, στον τομέα d, και στην 3η κύρια σειρά των στοιχείων μετάπτωσης. Έχει θερμοκρασία τήξης 2466 °C και θερμοκρασία βρασμού 4428 °C.

Πήρε το όνομά του από τα έντονα χρώματα που είχαν τα άλατά του, σε συνδυασμό και με την Ίριδα, τη θεά του ουράνιου τόξου των αρχαίων Ελλήνων.

Από άποψη χημικής συμπεριφοράς, ανήκει στην «ομάδα του λευκόχρυσου», PGMs, Platinum Group Metals.

Το ιρίδιο θεωρείται ευγενές μέταλλο μαζί με το ρουθήνιο, το ρόδιο, το παλλάδιο, τον άργυρο, το όσμιο, το λευκόχρυσο και το χρυσό.

Ανακαλύφθηκε το 1803 στο Λονδίνο από τον Άγγλο χημικό Τένναντ στα αδιάλυτα κατάλοιπα της κατεργασίας του λευκόχρυσου.

Τα μεγαλύτερα αποθέματά του βρίσκονται στη Νότια Αφρική, στη Ρωσία, και στον Καναδά. Μικρότερα αποθέματα βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αν και είναι ένα από τα σπανιότερα στοιχεία του φλοιού της Γης, με ετήσια παραγωγή και κατανάλωση μόνο τρεις τόνους, παρουσιάζει ως μέταλλο εξαιρετικό ενδιαφέρον εξαιτίας των μηχανικών ιδιοτήτων του. Έτσι, χρησιμοποιείται ευρύτατα στην κατασκευή σκευών ανθεκτικών στις ψηλές θερμοκρασίες και στη διάβρωση όπως είναι τα μπουζί, τα πρότυπα μέτρα και σταθμά, τα χωνευτήρια, τα ηλεκτρόδια και στις θερμοηλεκτρικές γεννήτριες ραδιοϊσοτόπων σε μη επανδρωμένα διαστημόπλοια.

Οι πιο σημαντικές ενώσεις του ιριδίου είναι τα άλατά του με χλώριο και οι οργανομεταλλικές ενώσεις που χρησιμοποιούνται στους καταλύτες των οργανικών αντιδράσεων.

Ιρίδιο έχει βρεθεί και σε μετεωρίτες και μάλιστα σε περιεκτικότητα πολύ υψηλότερη από τον μέσο όρο της λιθόσφαιρας. Υπάρχει η σκέψη ότι το ποσό του ιριδίου σ' ολόκληρο τον πλανήτη είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που παρατηρείται στη λιθόσφαιρα, αλλά λόγω της υψηλής πυκνότητας και του σιδηρόφιλου χαρακτήρα του, το περισσότερο ιρίδιο κατέβηκε κάτω από το φλοιό και μέσα στον πυρήνα της Γης, όταν ο πλανήτης ήταν ακόμη νεαρής ηλικίας και δεν είχε στερεοποιηθεί πλήρως.

Ασυνήθιστα μεγάλη περιεκτικότητα σε ιρίδιο έχει βρεθεί στο γεωλογικό «όριο Κ-Τ». Αυτή η ανακάλυψη αποτελεί ισχυρή ένδειξη της θεωρίας που υποστηρίζει ότι η εξαφάνιση των δεινοσαύρων πριν 65 εκατομμύρια χρόνια προκλήθηκε από την πτώση μεγάλου μετεωρίτη.

Το ιρίδιο έχει δύο σταθερά ισότοπα, το 191Ir και το 193Ir.

Ισημερινός (χώρα)

Η Δημοκρατία του Ισημερινού, γνωστή και ως Εκουαδόρ, είναι χώρα στη βορειοδυτική Νότια Αμερική, που συνορεύει με την Κολομβία προς Βορρά, με το Περού στα ανατολικά και νότια και βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό στα δυτικά. Η χώρα περιλαμβάνει επίσης τα Νησιά Γκαλαπάγκος (Archipelago de Colón) στον Ειρηνικό, περίπου 965 χλμ. δυτικά της χώρας. Το όνομα οφείλεται στην ισπανική λέξη Ecuador που σημαίνει Ισημερινός επειδή ο τελευταίος διέρχεται από το κράτος αυτό. Έχει έκταση 283.560 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 17.267.986 κατοίκους (κατατάσσεται 67η στον κόσμο), σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2019. Το Κίτο είναι η πρωτεύουσα της χώρας.

Καραϊβική

Καραϊβική ονομάζεται η γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει την Καραϊβική Θάλασσα και το Αρχιπέλαγος Λουκάγιαν, δηλαδή ένα σύμπλεγμα τροπικών νησιών με 13 χώρες και 17 κτήσεις. Εκτείνεται από το Μεξικό έως τη Βενεζουέλα. Στα νησιά της Καραϊβικής ζούνε περίπου 40 εκατομμύρια κάτοικοι σε μία έκταση 230.000 χλμ². Δίπλα από τον λιγοστό εναπομείναντα ιθαγενή Ινδιάνικο πληθυσμό ζούνε κυρίως κάτοικοι με Ευρωπαϊκή και Αφρικάνικη καταγωγή όπως και ένα μικρό ποσοστό Ασιατών και Ινδών (κυρίως στα νησιά Τρινιντάντ και Τομπάγκο). Το μεγαλύτερο έθνος είναι η Κούβα με πληθυσμό περίπου 11,2 εκατομμύρια κατοίκους (2012). Το κύριο παραγόμενο προϊόν είναι η ζάχαρη. Την Καραϊβική ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος το 1492.

Η Καραϊβική θάλασσα είναι τροπικό σώμα νερού, όμορο του Ατλαντικού ωκεανού και νοτιοανατολικά του Κόλπου του Μεξικού. Καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της Καραϊβικής Τεκτονικής Πλάκας και περικλείεται στο νότο από την Βενεζουέλα, την Κολομβία και τον Παναμά, δυτικά από την Κόστα Ρίκα, τη Νικαράγουα, την Ονδούρα, την Γουατεμάλα, το Μπελίζ και τη χερσόνησο Γιουκατάν στο Μεξικό, στο βορρά από τα νησιά των Μεγάλων Αντιλλών (Κούβας, Ισπανιόλα, Τζαμάικα και Πουέρτο Ρίκο) και ανατολικά από τις Μικρές Αντίλλες.

Το Αρχιπέλαγος Λουκάγιαν ή Αρχιπέλαγος των Μπαχάμας περιλαμβάνει τις Μπαχάμες και τα νησιά Τερκς και Κέικος.

Τα νησιά της Καραϊβικής αποκαλούνται και Δυτικές Ινδίες. Την ονομασία αυτή την οφείλουν στη λάθος εκτίμηση του Χριστόφορου Κολόμβου, ο οποίος όταν έφτασε στα νησιά της Καραϊβικής το 1492, πίστεψε ότι είχε φτάσει στην Ινδία (της Ασίας).

Καραϊβική Θάλασσα

Η Καραϊβική Θάλασσα είναι τροπικό σώμα νερού, όμορο του Ατλαντικού ωκεανού και νοτιοανατολικά του Κόλπου του Μεξικού. Καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της Καραϊβικής Τεκτονικής Πλάκας και περικλείεται στο νότο από την Βενεζουέλα, την Κολομβία και τον Παναμά, δυτικά από την Κόστα Ρίκα, τη Νικαράγουα, την Ονδούρα, τη Γουατεμάλα, τη Μπελίζ και την χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικού, στο βορρά από τα νησιά των Μεγάλων Αντιλλών την Κούβα, την Ισπανιόλα την Τζαμάικα και το Πουέρτο Ρίκο, και ανατολικά από τις Μικρές Αντίλλες.

Η Καραϊβική Θάλασσα είναι μία από τις μεγαλύτερες αλμυρές θάλασσες και έχει έκταση περίπου 2.754.000 χλμ². Το βαθύτερο σημείο της θάλασσας είναι η Τάφρος Κέιμαν, μεταξύ της Κούβας και της Τζαμάικα, στα 7.686 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.

Ολόκληρη η περιοχή της Καραϊβικής Θάλασσας, ιδιαίτερα τα πολυάριθμα νησιά, είναι γνωστή ως Καραϊβική.

Κόπα Αμέρικα

To Κόπα Αμέρικα (ισπανικά: Copa América, μεταφράζεται ως Κύπελλο Αμερικής) είναι η κυριότερη διοργάνωση των εθνικών ομάδων ανδρών υπό την αιγίδα της CONMEBOL, δηλ. της λατινοαμερικάνικης Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Πρόκειται για την αρχαιότερη (από το 1916) ποδοσφαιρική οργάνωση στον κόσμο σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Στο Κόπα Αμέρικα επιτρέπεται η συμμετοχή μόνο 2 ή 3 ομάδων από τη ζώνη της CONCACAF. Το Μεξικό συμμετέχει πάντα από το 1993.

Λευκόχρυσος

Το χημικό στοιχείο λευκόχρυσος, κοινώς γνωστό ως πλατίνα (λατινικά: platinum) είναι σπάνιο, βαρύ, πολύ δύστηκτο, αργυρόλευκο, ελατό και όλκιμο μέταλλο με ισχυρή μεταλλική λάμψη και με ατομικό αριθμό 78 και σχετική ατομική μάζα 195,084 (μέχρι το 1995 αναφερόταν η 195,078

). Το χημικό του σύμβολο είναι «Pt» και ανήκει στην ομάδα 10 του περιοδικού πίνακα, στην περίοδο 6 και στο d-block και στην ομάδα της 3ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης. Έχει θερμοκρασία τήξης 1768,3 °C και θερμοκρασία βρασμού 3825 °C. Από άποψη χημικής συμπεριφοράς, ανήκει στην ομάδα που φέρει το όνομά του: «Ομάδα του λευκόχρυσου», PGM, Platinum Group Metals ή PGE, Platinum Group Elements.

Παρόλο που τα φυσικά κράματα του λευκόχρυσου ήταν γνωστά στους Αρχαίους Αιγυπτίους αλλά και στους ιθαγενείς της Νότιας Αμερικής της προ-Κολομβιανής εποχής (Μάγια, Ίνκας), η πρώτη ευρωπαϊκή αναφορά στο μέταλλο αυτό αποδίδεται στον Ιταλό λόγιο και γιατρό Τζούλιους Σήζαρ Σάλιγκερ του 16ου αιώνα, ενώ συστηματική μελέτη ξεκίνησε το 18ο αιώνα. Δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρο ποιος ανακάλυψε, απομόνωσε και μελέτησε για πρώτη φορά το λευκόχρυσο. Η επίσημη εκδοχή αναφέρει τον Ισπανό Αντόνιο ντε Ουλλόα και τον Άγγλο Τσαρλς Γουντ.

Ο λευκόχρυσος θεωρείται ευγενές μέταλλο μαζί με το ρουθήνιο, το ιρίδιο, το παλλάδιο, τον άργυρο, το όσμιο, το ρόδιο και το χρυσό. Για τις συναλλαγές μετράται με την ουγγιά και τίθεται υπό διαπραγμάτευση, όπως και τα άλλα πολύτιμα μέταλλα στις διεθνείς χρηματαγορές. Παρόλο που δεν έχει την «αίγλη» του χρυσού, ούτε τις ίδιες αναφορές σε μύθους και παραδόσεις, η τιμή του μερικές φορές ξεπερνά αυτήν του «βασιλιά των μετάλλων». Η τιμή του στις 2 Ιανουαρίου 2014 ήταν περίπου 1390 δολάρια/ουγγιά.Ο λευκόχρυσος βρίσκεται ως ελεύθερο μέταλλο, μαζί με τα άλλα PGM, σε μαγματικά κοιτάσματα στη Νότια Αφρική, στη Σιβηρία, στην Βόρεια Αμερική αλλά και σε προσχωματικές αποθέσεις στη Νότια Αμερική και σε ποταμούς στα Ουράλια όρη και στον Καναδά.

Διαλύεται μόνο στο βασιλικό νερό. Δεν προσβάλλεται από τα οξέα και το οξυγόνο, ενώνεται όμως με το χλώριο και σε ειδικές συνθήκες προσβάλλεται από το θείο, το φωσφόρο, τον άνθρακα και τα λιωμένα υδροξείδια νατρίου και καλίου.

Ο λευκόχρυσος χρησιμοποιείται στην κοσμηματοποιία, ως καταλύτης στα αυτοκίνητα και στη βιομηχανία, σε εργαστηριακά όργανα (χωνευτήρια, ηλεκτρόδια κλπ), στην κατεργασία του γυαλιού, στην ηλεκτρονική και ηλεκτρολογία και στην οδοντιατρική. Τα κράματά του, ιδίως με ιρίδιο χρησιμοποιούνται στην κατασκευή πρότυπων οργάνων διότι δεν επηρεάζονται από τις συνηθισμένες μεταβολές της θερμοκρασίας.

Ο φυσικός λευκόχρυσος αποτελείται από πέντε σταθερά ισότοπα: 192Pt, 194Pt, 195Pt, 196Pt και 198Pt.

Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014

Το Παγκόσμιο Κύπελλο ΦΙΦΑ 2014 ήταν το 20ό Παγκόσμιο Κύπελλο ΦΙΦΑ και διεξήχθη στη Βραζιλία από τις 12 Ιουνίου μέχρι τις 13 Ιουλίου 2014 σε 12 πόλεις. Νικήτρια της διοργάνωσης ανεδείχθη η εθνική Γερμανίας για τέταρτη φορά στην ιστορία της. Στη δεύτερη θέση κατετάγη η εθνική ομάδα της Αργεντινής. Τρίτη τερμάτισε η εθνική Ολλανδίας, νικώντας τη Βραζιλία με 3–0 στον μικρό τελικό. Πολυτιμότερος ποδοσφαιριστής της διοργάνωσης (χρυσή μπάλα) ανεδείχθη ο Λιονέλ Μέσι από την Αργεντινή.

Ήταν η δεύτερη φορά που η Βραζιλία φιλοξενούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, έπειτα από το 1950. Η Βραζιλία εξελέγη ως διοργανώτρια χώρα το 2007, μετά την απόφαση της διεθνούς ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, FIFA, να διεξαχθεί η διοργάνωση στη Νότια Αμερική, για πρώτη φορά μετά από την ανάληψή του από την Αργεντινή το 1978.

Οι εθνικές ομάδες από 31 χώρες, που προκρίθηκαν μέσα από αγώνες προκριματικών, οι οποίοι ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 2011, συμμετείχαν με την εθνική ομάδα της διοργανώτριας χώρας Βραζιλία στα τελικά του τουρνουά. Πραγματοποιήθηκαν 64 αγώνες συνολικά που έγιναν σε δώδεκα πόλεις σε όλη τη Βραζιλία, σε νέα αλλά και ανακατασκευασμένα γήπεδα, ξεκινώντας με τις φάσεις των ομίλων. Για πρώτη φορά σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, χρησιμοποιήθηκε τεχνολογία γραμμής τέρματος.

Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20

To Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου για αθλητές κάτω των 20 ετών (FIFA U-20 World Cup), προηγούμενα γνωστό ως «Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων» ( FIFA World Youth Championship) είναι παγκόσμια ποδοσφαιρική διοργάνωση της FIFA. Το νέο όνομα για τη διοργάνωση άρχισε να χρησιμοποιείται από τη διοργάνωση του 2007.

Το εν λόγω πρωτάθλημα διεξάγεται ανελλιπώς κάθε δύο χρόνια, αρχής γενομένης από το 1977.

Η αντίστοιχη διοργάνωση για τις γυναίκες (Παγκόσμιο πρωτάθλημα γυναικών κάτω των 20 ετών ή FIFA U-20 Women's World Championship) ξεκίνησε το 2002 με όριο ηλικίας τα 19 χρόνια. Το ηλικιακό όριο για τις γυναίκες άλλαξε σε 20, αρχής γενομένης από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών κάτω των 20 ετών του 2006.

Η διοργάνωση ήταν επίσης γνωστή ως «Κύπελλο της Κόκα Κόλα» (FIFA Coca-Cola Cup) μέχρι το 1997.

Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής

Η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (αγγλικά: Confederation of North, Central American and Caribbean Association Football, CONCACAF, μεταγραφή: ΚΟΝΚΑΚΑΦ) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στην Βόρεια και Κεντρική Αμερική, καθώς και στην Καραϊβική. Συμμετέχουν σε αυτή 40 κράτη. Πρόεδρος της συνομοσπονδίας είναι ο Τζέφρι Γουέμπ από τις Νήσους Κέυμαν και γενικός γραμματέας της είναι ο Ενρίκε Σανζ ντε Σανταμαρία, που κατάγεται από την Κολομβία. Τα γραφεία της συνομοσπονδίας βρίσκονται στην Νέα Υόρκη των ΗΠΑ.

Η CONCACAF ιδρύθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου του 1961 στην Πόλη του Μεξικού, έπειτα από συγχώνευση της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Βόρειας Αμερικής (NAFC) με την Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CCCF) και αποτελούσε, εκείνη την εποχή, την πέμπτη ηπειρωτική συνομοσπονδία που προσχώρησε στη FIFA. Οι διοικητικές λειτουργίες της αφορούν τη διεξαγωγή διοργανώσεων που αφορούν εθνικές ομάδες και συλλόγους, όπως και για τη διεξαγωγή προκριματικών Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Η CONCACAF είναι η τρίτη πιο επιτυχημένη από τις έξι ηπειρωτικές συνομοσπονδίες που συνδέονται με τη FIFA. Το Μεξικό κυριαρχούσε στις διοργανώσεις ανδρών της CONCACAF, όμως από το 2000 η ομάδα των ΗΠΑ είναι η πιο επιτυχημένη. Οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα εκτός της Ευρώπης και Νότιας Αμερικής, που κατάφερε να πάρει μετάλλιο σε Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς τερμάτισε τρίτη το 1930. Έφθασαν επίσης στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2002 και το 2009 στον τελικό του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών. Το Μεξικό τερμάτισε έκτο στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1970 και του 1986 και κέρδισε το Κύπελλο Συνομοσπονδιών το 1999. Οι δύο χώρες έχουν κερδίσει σχεδόν όλες τις διοργανώσεις του Γκόλντ Καπ, εκτός από μία το 2000 την οποία κατέκτησε ο Καναδάς. Τα τελευταία χρόνια, η Κόστα Ρίκα έχει γίνει μια υπολογίσιμη δύναμη στην περιοχή και το 2014 έγινε η 4η χώρα της CONCACAF που κατάφερε να φτάσει στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν μία πολύ επιτυχημένη εθνική ομάδα γυναικών, η οποία αποτελεί το μόνο μέλος της CONCACAF, που κέρδισε κάποια από τις τρεις μεγάλες παγκόσμιες διοργανώσεις ποδοσφαίρου γυναικών, το Παγκόσμιο Κύπελλο (2), τους Ολυμπιακούς Αγώνες (4), και το Κύπελλο Αλγκάρβ (9).

Ποδόσφαιρο

Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα που παίζεται ανάμεσα σε δύο ομάδες των έντεκα παικτών με μία σφαιρική μπάλα. Ο ποδοσφαιρικός αγώνας διεξάγεται σε ένα ορθογώνιο γήπεδο με φυσικό ή τεχνητό χλοοτάπητα πράσινου χρώματος και ένα μεταλλικό πλαίσιο στο μέσο κάθε μιας από τις στενές πλευρές, το «τέρμα». Σκοπός κάθε ομάδας είναι να οδηγήσει τη μπάλα στο αντίπαλο τέρμα, δηλαδή «να βάλει γκολ» (από την αγγλική λέξη goal που σημαίνει σκοπός) ή «να σκοράρει», όπως λέγεται στην ειδική ποδοσφαιρική γλώσσα. Οι παίκτες χειρίζονται τη μπάλα κυρίως με τα πόδια, αλλά και με τον κορμό ή το κεφάλι. Η ομάδα που θα επιτύχει τα περισσότερα γκολ ως το τέλος του παιχνιδιού κερδίζει ενώ αν καμία ομάδα δεν σκοράρει ή και οι δύο ομάδες καταλήξουν στο τέλος του παιχνιδιού με την ίδια βαθμολογία σε σκορ τότε το παιχνίδι λήγει ισόπαλο.

Το ποδόσφαιρο είναι σήμερα το πιο δημοφιλές άθλημα στον κόσμο. Στις αρχές του 21ου αιώνα ασχολούνταν με αυτό περισσότεροι από 250 εκατομμύρια αθλητές σε περισσότερα από 200 κράτη. Το ποδοσφαιρικό παιχνίδι παίζεται σε διάφορα επίπεδα, από φιλικό, με λιγότερους ή περισσότερους από έντεκα παίκτες, παιδιά ή ενήλικες, σε ένα οποιουδήποτε μεγέθους γήπεδο, με δύο τυχαία αντικείμενα για τη σήμανση του τέρματος, έως επαγγελματικό, με επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, αυστηρή τήρηση των κανονισμών και περισσότερους από 100.000 ενθουσιώδεις θεατές να παρακολουθούν σε ειδική ποδοσφαιρική αρένα υψηλών τεχνικών προδιαγραφών. Ανώτατη οργανωτική αρχή του ποδοσφαίρου είναι η FIFA (FIFA - Fédération Internationale de Football Association), η οποία διεξάγει την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, κάθε τέσσερα χρόνια.

Σχέσεις Ελλάδας και Κολομβίας

Οι σχέσεις Ελλάδας και Κολομβίας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις ανάμεσα στη Κολομβία και Ελλάδα. Η Κολομβία εκπροσωπείται στην Ελλάδα μέσω της πρεσβείας της στην Ρώμη και έχει επίτιμο προξενείο στην Αθήνα. Η Ελλάδα εκπροσωπείται στην Κολομβία, μέσω της πρεσβείας στο Καράκας και έχει δύο επίτιμα προξενεία (Μπογκοτά και Καρθαγένη).

Εντός του πλαισίου του ευρωκολομβιανού διαλόγου, η Ελλάδα υποστηρίζει τις προσπάθειες για την ειρηνική επίλυση των μακροχρόνιων προβλημάτων ασφαλείας στην Κολομβία, που προκύπτουν από τις δραστηριότητες των παράνομων, ένοπλων και καλά οργανωμένων αντάρτικων ομάδων, καθώς και από το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, τις συστηματικές απαγωγές κλπ.

Χώρες της Νότιας Αμερικής
South America (orthographic projection).svg
Διαμερίσματα της Κολομβίας

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.