Κατολίσθηση

Η κατολίσθηση είναι φυσική καταστροφή στην οποία συμβαίνει επικίνδυνη ολίσθηση, η οποία περιλαμβάνει τα πραγματικά στοιχεία του εδάφους, συμπεριλαμβανομένων βράχων, δέντρων, χώματος και γενικότερα οποιουδήποτε συστατικού μπορεί να παρασυρθεί.

Η εκδήλωση κατολισθητικών φαινομένων αποτελεί απόρροια ελλιπούς ευστάθειας των πρανών έναντι στατικών και σεισμικών φορτίων. Ένα πρανές μπορεί να αστοχήσει υπό την επίδραση γεωλογικών, μορφολογικών, φυσικών ή ανθρωπογενών παραγόντων, όπως είναι οι βροχοπτώσεις (η πιο συχνή αιτία), οι σεισμοί, οι ηφαιστειακές εκρήξεις ή μια γενική αστάθεια του εδάφους. Η κατολίσθηση λάσπης ή λασπολίσθηση είναι μία ιδιαίτερη κατηγορία κατολισθήσεων, κατά τις οποίες οι έντονες βροχοπτώσεις αναγκάζουν το χαλαρό έδαφος μιας απότομης πλαγιάς να καταρρεύσει και να ολισθήσει προς τα κάτω.

Το μέγεθος των κατολισθήσεων ποικίλλει, όμως πρόκειται για κινήσεις με μεγάλες ποσότητες υλικού, ικανές να προκαλέσουν καταστροφές όπως αποκλεισμός δρόμων μέχρι απώλεια ανθρώπινων ζωών. Συνήθως μια κατολίσθηση διαρκεί από ένα μέχρι δύο λεπτά, ενώ μερικές φορές η ταχύτητα των μετακινούμενων μαζών φτάνει τα 60 με 150 μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Rockfall
Κατολίσθηση.

Πηγές

13 Ιανουαρίου

Νοέμβριος | Δεκέμβριος | Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος

12 Ιανουαρίου | 13 Ιανουαρίου | 14 Ιανουαρίου

H 13η Ιανουαρίου είναι η 13η μέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο. Υπολείπονται 352 μέρες (353 σε δίσεκτα έτη).

13 Νοεμβρίου

Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος | Ιανουάριος

12 Νοεμβρίου | 13 Νοεμβρίου | 14 Νοεμβρίου

H 13η Νοεμβρίου είναι η 317η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο (318η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 48 ημέρες.

17 Φεβρουαρίου

Δεκέμβριος | Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος

16 Φεβρουαρίου | 17 Φεβρουαρίου | 18 Φεβρουαρίου

H 17η Φεβρουαρίου είναι η 48η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο. Υπολείπονται 317 ημέρες (318 σε δίσεκτα έτη).

1985

Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1985 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

2006

Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 2006 κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

9 Οκτωβρίου

Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος

8 Οκτωβρίου | 9 Οκτωβρίου | 10 Οκτωβρίου

H 9η Οκτωβρίου είναι η 282η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο (283η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 83 ημέρες.

Αίτνα

Η Αίτνα είναι ενεργό ηφαίστειο στις ανατολικές ακτές της Σικελίας, το μεγαλύτερο και υψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στην Ευρώπη (ύψος 3.350 μέτρα). Η Αίτνα καλύπτει έκταση 1190 τετραγωνικών χιλιομέτρων με περιφέρεια βάσης 140 χιλιόμετρα, δηλαδή είναι τρεις φορές μεγαλύτερη από τον Βεζούβιο.

Είναι από τα πιο ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο. Αν και οι εκρήξεις του μπορεί να είναι μερικές φορές πολύ καταστροφικές, γενικά δεν θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνο και χιλιάδες κάτοικοι ζουν στις πλαγιές του ηφαιστείου και τις γύρω περιοχές. Το γόνιμο έδαφος είναι κατάλληλο για εκτεταμένες γεωργικές δραστηριότητες.

Τον Ιούνιο του 2013, η UNESCO ανακοίνωσε την ένταξη της Αίτνας στον κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Αιωροπτερισμός

Ο αιωροπτερισμός είναι αεράθλημα, χόμπι, απασχόληση, παθητική εμπειρία, ή ακόμα και επάγγελμα κατά το οποίο ο άνθρωπος πιλοτάρει το αιωρόπτερο (Αετό).

Μπορεί να γίνεται για ψυχαγωγικούς λόγους ή στα πλαίσια ενός αεραθλητικού αγώνα. Αν και άρχισε ως απλή κατολίσθηση από μικρούς λόφους με χαμηλών επιδόσεων αετούς, ο αιωροπτερισμός έχει εξελιχθεί τόσο που δίνει πια τη δυνατότητα να πετάξει κανείς στα ύψη για ώρες, να κερδίσει χιλιάδες μέτρα ύψους εκμεταλλευόμενος τα θερμικά ανοδικά ρεύματα του αέρα, να εκτελέσει ακροβατικά, και να διανύσει μεγάλες αποστάσεις. Το άθλημα αυτό είναι παρόμοιο με το αλεξίπτωτο πλαγιάς και το ανεμόπτερο, με τη διαφορά ότι ο αετός είναι αρκετά πιο απλός και πιο φθηνός σε σχέση με το ανεμόπτερο, και σαφώς πιο γρήγορος και πτητικά ικανός από το αλεξίπτωτο πλαγιάς. Αποτελείται από έναν αλουμινένιο ή (πιο σπάνια) συνθετικό σκελετό, πλαισιωμένο από υφασμάτινη πτέρυγα. Ο πιλότος κρεμιέται από τον αετό με έναν ιμάντα και ασκεί τον έλεγχο της πτήσης με τη μετατόπιση του βάρους του σώματός του. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές σε υλικά και ρυθμίσεις για να διαλέξει κανείς το τι του ταιριάζει ανάλογα με την χρήση (αγωνιστική, ψυχαγωγική, εκπαιδευτική, επαγγελματική, κ.λ.π.)

Εθνική Οδός 90 (Ελλάδα)

Η Εθνική Οδός 90 (γνωστή και ως Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης, ΒΟΑΚ, κωδικός: EO90) είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας της Κρήτης. Αποτελεί τμήμα του Διευρωπαϊκού δικτύου της Ελλάδας.Ο υπό κατασκευή αυτοκινητόδρομος Α 90 αποτελεί ουσιαστικά την αναβάθμιση της εθνικής αυτής οδού την οποία και θα αντικαταστήσει μετά την ολοκλήρωσή του. Ακόμη, η οδός είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 75 και της Ευρωπαϊκής Οδού 65.

Εσίκ

Το Εσίκ (καζακικά: Есік‎ επίσης γράφεται Ισσίκ, Γιεσίκ και Γιεσύκ) είναι μια πόλη στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν, το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ενμπεκσικαζάκ. Βρίσκεται στον ποταμό Ισσύκ, στα πόδια του Τιεν Σαν, 53 χλμ. ανατολικά από το Αλμάτι και 112 χιλιόμετρα από τα βουνά πάνω από την λίμνη Ισσύκ-Κουλ. Πληθυσμός: 34,355 (απογραφή 2009) 31,254 (απογραφή 1999).

Ιδρύθηκε από Κοζάκους το 1858 ως το στάνιτσα Ναντεζντζίνσκαγια. Το Ισσικκουργκάν του διάσημου ''Χρυσού Άντρα'' είναι κοντά.

Η κοντινή Λίμνη Ισσύκ (δεν πρέπει να συγχέεται με την πολύ μεγαλύτερη Λίμνη Ισσικκούλ στο Κιργιστάν) είναι γνωστή κυρίως για τον τρόπο που δημιουργήθηκε (αποτέλεσμα ισχυρής κατολίσθησης στα αρχαία χρόνια από μία κοιλάδα και δημιούργησε φράγμα), που καταστράφηκε (μια νεότερη κατολίσθηση που κατέστρεψε το φράγμα το 1963, και έκανε σημαντικές καταστροφές στο Εσίκ), και επανακατασκευάστηκε με ανθρώπινη βοήθεια.

Κράθις

Ο Κράθις είναι ποταμός της Αχαΐας, στον Καποδιστριακό Δήμο Ακράτας, ο οποίος εντάχθηκε στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο της φραγκικής κυριαρχίας, ο τότε μικρός οικισμός που βρισκόταν κοντά στον ποταμό Κράθι ονομάστηκε Ακράτα (à Krath, στον Κράθι).

Ο ποταμός Κράθις έχει μήκος περί τα 32,6 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τον Χελμό έχοντας αρκετές πηγές. Μια τέτοια πηγή, γνωστή από την αρχαιότητα, είναι τα Ύδατα της Στυγός ή Αθάνατο Νερό όπου κατά την παράδοση βαφτίστηκε ο Αχιλλέας για να γίνει άτρωτος. Μια δεύτερη πηγή είναι το Κρυονέρι, στο δάσος της γειτονικής Ζαρούχλας. Τα δύο κύρια ρεύματα του ποταμού ενώνονται στο ύψος του οικισμού της Περιστέρας σε ένα ενιαίο ρεύμα που διασχίζει το ορεινό τοπίο της περιοχής, δημιουργώντας πολλές ελικώσεις στην κοίτη του, μικρούς καταρράκτες και ένα αξιόλογο, πολύ στενό (περίπου 2 μέτρα) και σχετικά βαθύ (περίπου 40 μέτρα) φαράγγι, τον Περιστεριώνα.

Τον Μάρτιο του 1913 συνέβη μια μεγάλη κατολίσθηση, που παρέσυρε και κατέστρεψε ολοσχερώς το χωριό Συλίβαινα. Τα χώματα της κατολίσθησης έφραξαν προσωρινά την κοίτη του ποταμού Κράθι, δημιουργώντας έτσι μια υπέροχη ορεινή λίμνη, τη Λίμνη Τσιβλού τη γαλήνη της οποίας απολαμβάνουν πολλοί τουρίστες τελευταία.

Ο Κράθις εκβάλλει στον Κορινθιακό κόλπο, ρέοντας από Νότο προς Βορά. Ανατολικά του δέλτα του βρίσκονται τα Συλιβαινιώτικα, που αποτελούν μεταφορά του παλαιού χωριού Συλίβαινα που υπέστη κατολίσθηση. Δυτικά της εκβολής βρίσκονται τα Ποροβίτσιανα. Και οι δύο αυτοί οικισμοί έχουν υπέροχες παραλίες με βότσαλο που προέρχεται από τις προσχώσεις του Κράθι.

Το όνομα του Κράθι προέρχεται, σύμφωνα με τον Στράβωνα, από το Κίρνασθαι (αναμειγνύω, ενώνω), γιατί ο Κράθις έχει δύο κύρια ρεύματα που ενώνονται στην πορεία. Το ποτάμι κατά καιρούς πλημμυρίζει και προξενεί μεγάλες καταστροφές κυρίως στην παράλια ζώνη του.

Το ποτάμι, αν και αποτελεί ένα μοναδικό φυσικό μνημείο για την περιοχή, δεν απολαμβάνει την ανάλογη προσοχή τα τελευταία χρόνια. Τα αντιπλημμυρικά τείχη της παραλιακής ζώνης του ποταμού έχουν σε μεγάλες εκτάσεις γκρεμιστεί, αλλά δεν έχουν ανακατασκευαστεί. Εναποθέσεις σκουπιδιών παρατηρεί κανείς σε πολλά σημεία των όχθων του ποταμού που γειτνιάζει με οικισμούς. Στο ανατολικό τμήμα του δέλτα του ποταμού έχει διαμορφωθεί ένα είδος λωρίδας ιπποδρομιών μήκους 1 χλμ.

Τέλος και κυρίως, το 2010 μπαζώθηκε το μεγαλύτερο μέρος της κοίτης του ποταμού, από το ύψος της γέφυρας της Ν.Ε.Ο Κορίνθου-Πατρών μέχρι και τον οικισμό Καλαμιά, σε ένα μήκος 3-4 χιλιομέτρων, και διαμορφώθηκε έτσι ένας χωματόδρομος μέσω του οποίου μεταφέρονται δομικά υλικά -κυρίως αμμοχάλικο- που παράγονται από τους σπαστήρες του εργοταξίου εταιρείας που δραστηριοποιείται στη δυτική όχθη της κοίτης, περίπου 100 μέτρα χαμηλότερα από το φαράγγι του Περιστεριώνα. Οι ογκώδεις αμμόλοφοι με το αμμοχάλικο και οι συνεχείς εναποθέσεις τόννων λασπωδών υλικών στην κοίτη του Κράθι ολοκληρώνουν την απογοητευτική εικόνα της σύγχρονης παραμέλησής του.

Κρήνη Αιγιαλείας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Κρήνη Αχαΐας

Για την παλαιότερη ονομασία Αράχωβα, δείτε Αράχωβα (αποσαφήνιση).

Η Κρήνη είναι χωριό της πρώην Επαρχίας Αιγιαλείας του Νομού Αχαΐας και σήμερα δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Συμπολιτείας με 293 κατοίκους. Απέχει 25 χιλιόμετρα περίπου από το Αίγιο.

Λίμνη Τσιβλού

Η Λίμνη Τσιβλού βρίσκεται στον Δήμο Αιγιαλείας του Νομού Αχαΐας, σε υψόμετρο 700 μέτρων περίπου, στις πλαγιές του Χελμού. Δημιουργήθηκε στις 24 Μαρτίου του 1913, όταν από μια μεγάλη κατολίσθηση που προκλήθηκε στην περιοχή φράχτηκε η κοίτη του ποταμού Κράθη. Η λίμνη έχει επιφάνεια περίπου 83 στρέμματα και βάθος περίπου 80 μέτρα. Γύρω και κοντά στη λίμνη υπάρχουν τα χωριά Περιστέρα, Αγία Βαρβάρα, και Ζαρούχλα. Το όνομα της λίμνης προέρχεται από το χωριό Τσιβλός το οποίο καταπόντισε μερικώς μετά την κατολίσθηση. Η τοπική παράδοση την ονομάζει και Μαυρολίμνη για το κακό που προξένησε.

Σήμερα η λίμνη Τσιβλού είναι ένας σημαντικότατος υγροβιότοπος που φιλοξενεί πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας. Αποτελεί επίσης δημοφιλή προορισμό αναψυχής και περιπάτου.

Μονή Κρεμαστής

Η Ιερά Μονή Παναγίας Κρεμαστής είναι γυναικείο ορθόδοξο Ελληνικό μοναστήρι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου το οποίο βρίσκεται στον Νομό Ηλείας, στην Τοπική Κοινότητα Λανθίου και υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας η οποία ανήκει στην Εκκλησία της Ελλάδος.

Μπουβέ

Το Νησί Μπουβέ (Νορβηγικά: Bouvetøya) είναι ακατοίκητο υποανταρκτικό ηφαιστειογενές νησί και εξάρτηση της Νορβηγίας που βρίσκεται στο Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό, σε 54 ° 25'Ν 3 ° 22 'Διευθύνσεις: 54 ° 25'S 3 ° 22'Α, ευρισκόμενο έτσι βόρεια και εκτός του Συστήματος της Συνθήκης της Ανταρκτικής. Αποτελεί εξαρτημένη κτήση της Νορβηγίας και διοικείται από το Τμήμα Πόλου του Υπουργείου Δικαιοσύνης και την Αστυνομία του Όσλο. Βρίσκεται στο νότιο άκρο της Μεσο-Ατλαντικής Ράχης και είναι το πιο απομακρυσμένο από τα ηπειρωτικά νησί στον κόσμο, περίπου 1.700 χιλιόμετρα βόρεια της Ακτής Πριγκίπισσας Αστριντ της Γης της Βασίλισσας Μοντ, στην Ανταρκτική, 1.160 χιλιόμετρα ανατολικά των Νησιών Νότιων Σάντουιτς και 2.600 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των ακτών της Νότιας Αφρικής.

Το νησί έχει έκταση 49 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποίαα το 93 τοις εκατό καλύπτεται από έναν παγετώνα. Το κέντρο του νησιού είναι ένας γεμάτος με πάγο κρατήρας ενός ανενεργού ηφαίστειου. Ορισμένες βραχονησίδες και ένα μικρότερο νησί, το Λάρσεγια, βρίσκονται κατά μήκος των ακτών του. Το Νυρέυσα, που δημιουργήθηκε από κατολίσθηση στα τέλη της δεκαετίας του 1950, είναι το μόνο εύκολο μέρος για αποβίβαση και η θέση ενός μετεωρολογικού σταθμού.

Το νησί πρωτοπαρατηρήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1739 από το Γάλλο Ζαν- Μπατίστ Σαρλ Μπουβέ ντε Λοζιέρ, σε μια γαλλική αποστολή εξερεύνησης στο Νότιο Ατλαντικό με τα πλοία Aigle και Marie. Δεν αποβιβάσθηκαν και σημείωσε λανθασμένα τις συντεταγμένες του νησιού και έτσι αυτό δεν επισημάνθηκε από κανένα μέχρι το 1808, όταν ο Βρετανός καπετάνιος φαλαινοθηρικού Τζέιμς Λίντσεϊ το ονόμασε Lindsay Island. Ο πρώτος ισχυρισμός αποβίβασης, αν και αμφισβητηθείς, ήταν από τον Αμερικανό ναύτη Μπέντζαμιν Μόρελ. Το 1825 το νησί διεκδίκησε για το Βρετανικό Στέμμα ο Τζορτζ Νόρις, που το ονόμασε Liverpool Island. Ανέφερε επίσης ως γειτονικό το Νησί Tόμσον, παρόλο που αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν νησί φάντασμα. Η πρώτη αποστολή Norvegia αποβιβάσθηκε στο νησί το 1927 και το διεκδίκησε για τη Νορβηγία. τότε το νησί ονομάστηκε Νησί Μπουβέ, ή "Bouvetøya" στα νορβηγικά. Μετά από μια διαμάχη με το Ηνωμένο Βασίλειο, κηρύχθηκε Νορβηγική εξάρτηση το 1930. Το 1971 έγινε καταφύγιο άγριας ζωής.

Σήραγγα Πλαταμώνα

Η Σήραγγα Πλαταμώνα είναι δίδυμη σήραγγα μήκους 2,7 χλμ. που είναι μέρος του Αυτοκινητοδρόμου Αθηνών Θεσσαλονίκης Ευζώνων (Α1) στο τμήμα Λάρισα-Κατερίνη. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 2008, όμως ο ρυθμός των έργων μειώθηκε το 2011, λόγω της οικονομικής κρίσης. Το 2014 οι εργασίες ξανάρχισαν με μεγάλο ρυθμό, ενώ η διάνοιξή της ολοκληρώθηκε στις 25 Ιουλίου του ίδιου έτους. Τελικά, παραδόθηκε στην κυκλοφορία στις 6 Απριλίου 2017 ως τμήμα της Παράκαμψης Τεμπών-Πλαταμώνα.

Τριπόταμο Ευρυτανίας

Το Τριπόταμο Ευρυτανίας, γνωστό και ως Τατάρνα ως το 1928, είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του καλλικρατικού Δήμου Αγράφων (τέως καποδιστριακού Δήμου Φραγκίστας). Βρίσκεται 61 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, κοντά στα όρια των περιφερειακών ενοτήτων Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας, σε υψόμετρο 650 μέτρων.

Στο χωριό υπάρχει και το μοναστήρι της Τατάρνας, κοντά στη θέση παλαιού βυζαντινού και ιστορικού μοναστηριού, που πρόσφερε πολλά όχι μόνο στην ορθοδοξία αλλά και στον αγώνα για εθνική παλιγγενεσία. Καταφύγιο ονομαστών κλεφτών και αρματολών (Κατσαντώνη, Δίπλα, Καραΐσκάκη), καταστράφηκε πολλές φορές, αναστηλώθηκε επί Όθωνα και τελικά κατέρρευσε από τη μεγάλη κατολίσθηση του 1963, μετά την ολοκλήρωση της τεχνητής λίμνης των Κρεμαστών.

Το νέο μοναστήρι διασώζει πολλά κειμήλια και μεταξύ αυτών το καντήλι που είχε προσφέρει, σε εκπλήρωση τάματος, ο κλέφτης Κατσαντώνης.

Στην Τοπική Κοινότητα Τριποτάμου ανήκουν επίσης οι συνοικισμοί Βρεκαίικα, Καϊπανάκι και Κοψαίικα. Κατά την Απογραφή του 2011 το χωριό είχε 119 κατοίκους. Η πληθυσμιακή διακύμανση του χωριού είναι η εξής:

Ως κοινότητα συστάθηκε το 1912 με το όνομα Κοινότητα Τατάρνης, έχοντας ως έδρα τον ομώνυμο οικισμό (ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912), ανήκοντας όμως διοικητικά στον νομό Αιτωλοακαρνανίας, ενώ με το ίδιο ΦΕΚ προσαρτήθηκε στην κοινότητα και ο οικισμός Μονή Γενεθλίων Θεοτόκου. Το 1915 προσαρτήθηκε στην κοινότητα ο οικισμός Κοψέϊκα (ΦΕΚ 476Α - 31/12/1915), που όμως καταργήθηκε το 1920. Ο οικισμός και κατά προέκταση και η κοινότητα μετονομάστηκε από Τατάρνα σε Τριπόταμο το 1928 (ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928), ενώ το 1943 η κοινότητα υπήχθη στο νομό Ευρυτανίας (ΦΕΚ 63Α - 22/03/1943). Το 1961 αναγνωρίσθηκε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τριποτάμου ο οικισμός Κοψαίικα και το 1981 οι οικισμοί Βρεκαίικα και Καϊπανάκι. Η κοινότητα Τριποτάμου καταργήθηκε το 1997, σύμφωνα με τις διατάξεις του προγράμματος Καποδίστριας, και συνενώθηκε με το Δήμο Φραγκίστας. Το 2011, σύμφωνα με τις διατάξεις του Προγράμματος Καλλικράτης, εντάχθηκε στο Δήμο Αγράφων.

Φλύσχης

Ο φλύσχης αποτελεί λιθολογικό σχηματισμό. Με τον όρο λιθολογικός σχηματισμός νοούνται ορισμένες αποθέσεις που αποτελούνται από διάφορα πετρώματα. Ο φλύσχης είναι ένας από τους συνηθέστερους λιθολογικούς σχηματισμούς που συναντώνται στην ύπαιθρο.

Ο φλύσχης αποτελείται από μια σειρά από εναλλαγές στρωμάτων αργίλων, ψαμμιτών, μαργών, ασβεστολίθων και κροκαλοπαγών. Στη μία περιοχή μπορεί να παρατηρείται ρυθμική εναλλαγή λεπτών στρωμάτων αργίλων και ψαμμιτών ή κροκαλοπαγών κλπ. στην άλλη να υπερτερούν τα αργιλικά υλικά, στην άλλη οι ψαμμίτες με στρώσεις μεγάλου πάχους, στην άλλη οι μάργες κλπ. Δηλαδή μπορεί να αποτελείται από διάφορα (κυρίως) κλαστικά ιζήματα σε οποιαδήποτε αναλογία. Γενικά όταν υπερτερούν σε πάχος οι στρώσεις των αργίλων όλος ο λιθολογικός σχηματισμός χαρακτηρίζεται από τις ιδιότητες των αργίλων (πλαστικότητα, υδατοστεγανότητα, συμπιεστότητα και τάση για κατολίσθηση). Αντίθετα όταν η σειρά αποτελείται από παχιά στρώματα ψαμμιτών χαρακτηρίζεται από ευστάθεια των κλιτύων και από υψηλή αντοχή σε φορτία. Συνήθως τα στρώματα του φλύσχη είναι πτυχωμένα και επομένως τεκτονικά καταπονημένα (πολλαπλές ρωγμές, πολλαπλοί θρυμματισμοί κλπ.) και εγκλείουν υπολειμματικές τάσεις. Σημαντική εμφάνιση φλύσχη παρατηρείται στην οροσειρά της Πίνδου. Ο αθηναϊκός σχιστόλιθος αποτελεί μία μορφή φλύσχη.

Φωτεινό Ιωαννίνων

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Φωτεινό

Το Φωτεινό είναι χωριό της Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 520 μέτρα, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τα σύνορά της Ελλάδας με την Αλβανία και απέχει 44 χιλιόμετρα δυτικά από την πόλη των Ιωαννίνων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Κουρνορράχη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Φωτεινού της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό μόλις 9 κατοίκους. Ωστόσο τις περιόδους του Πάσχα & του Αυγούστου συγκεντρώνει πολύ περισσότερα άτομα. Το χωρίο μέχρι το 1927 ήταν γνωστό με το όνομα Ζελίστα. Το 1915 έγινε κατολίσθηση στο συγκεκριμένο χωρίο, με αποτέλεσμα να χωριστεί σε δύο οικισμούς, το Φωτεινό και την Κουρνόρραχη.

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.