Ιωνάθαν

Ο Ιωνάθαν ήταν γιος του βασιλιά Σαούλ.

Ιωνάθαν
Giovanni Battista Cima da Conegliano - Davide e Gionata
Γενικές πληροφορίες
Οικογένεια
ΤέκναΜεμφιβοσθέ

Φίλος του Δαβίδ

Ο Δαβίδ έγινε ο καλύτερος φίλος του Ιωνάθαν, όμως ο Σαούλ μισούσε και ζήλευε τον Δαβίδ.

Θάνατος

Ο Ιωνάθαν, τα αδέρφια του και ο πατέρας του σκοτώθηκαν στην μάχη. Ο Δαβίδ θρήνησε και αυτόν και τον Σαούλ. Μάλιστα πήρε υπό την προστασία του τον Μεμφιβοσθέ, τον γιο του Ιωνάθαν.

Α΄ Μακκαβαίων

Το Α' Μακκαβαίων είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης που αποδέχονται η Ορθόδοξη και η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, εξαιρείται όμως από τον κανόνα των εκκλησιών της Μεταρρύθμισης. Συγκαταλέγεται στα λεγόμενα Δευτεροκανονικά βιβλία.

Αλέξανδρος Ιανναίος

Ο Αλέξανδρος Ιανναίος ήταν ο δεύτερος κατά σειρά Ασμοναίος βασιλιάς (103-76 π.Χ.).

Ασμοναϊκή δυναστεία

Η Ασμοναϊκή δυναστεία κυριάρχησε στην πολιτική ζωή της Παλαιστίνης λίγο μετά τα μέσα του 2ου π.Χ. αιώνα και διατήρησε αυτή την θέση για την επόμενη εκατονταετία. Οι Ασμοναίοι κυβέρνησαν αρχικά ως αρχιερείς και κατόπιν ως βασιλείς την χώρα τους προσπαθώντας να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους ανάμεσα σε μεγάλα βασίλεια και ισχυρά κράτη.

Δαβίδ

Ο Δαβίδ αποτελεί εξέχουσα Βιβλική προσωπικότητα. Υπήρξε ποιμένας, μουσικός, ποιητής, στρατιωτικός διοικητής, προφήτης και βασιλιάς. Το όνομά του (στα Εβρ. דָּוִד‎) σημαίνει «Αγαπητός». Ήταν ο δεύτερος κατά σειρά μετά τον Σαούλ Βασιλιάς της Ιουδαϊκής δυναστείας στην Ιερουσαλήμ που βασίλευσε για 40 χρόνια πιθανώς από το 1033/1077 π.Χ. ως το 993/1037 π.Χ.

Διόδοτος Τρύφων

Ο Διόδοτος Τρύφων ήταν κυβερνήτης της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών κατά την ελληνιστική περίοδο. Κυβέρνησε από το 142 μέχρι το 138 π.Χ.. Η ταυτότητα των γονέων του είναι άγνωστη. Γεννημένος στα Κασιανά, κοντά στην Απάμεια, ο Διόδοτος δεν αποτελεί μέλος της δυναστείας των Σελευκιδών εξ αίματος καθώς δεν ήταν απόγονος του Σέλευκου Α' Νικάτορος, αλλά στρατηγός που πήρε στα χέρια του την εξουσία.

Εκστρατεία του Βακχίδη εναντίον του Ιωνάθαν

Ύστερα από την ειρήνη που επικράτησε μεταξύ των δυο ιουδαϊκών παρατάξεων (Μακκαβαίων και ελληνιζόντων) οι εχθροπραξίες επαναλήφθηκαν, από το 157 π.Χ. και έπειτα. Οι ελληνίζοντες Ιουδαίοι ζήτησαν την βοήθεια του Βακχίδη .

Ο Βακχίδης ήρθε στην Ιουδαία και προσπάθησε με την βοήθεια τους να παγιδεύσει τον Ιωνάθαν και τους οπαδούς του. Οι Μακκαβαίοι πληροφορήθηκαν το σχέδιο έγκαιρα και κατάφεραν να διαφύγουν εκτός από 50 που συνέλαβε και θανάτωσε ο Βακχίδης.

Όσοι διασώθηκαν κατέφυγαν σε ένα εγκαταλειμμένο χωριό που ονομάζονταν Βαιθβασί , το οποίο βρίσκονταν στην έρημο . Οι Μακκαβαίοι ανοικοδόμησαν τα κατεστραμμένα σπίτια και οχύρωσαν το χωριό με τείχος.

Ο Βακχίδης πληροφορήθηκε που βρίσκονταν ο Ιωνάθαν και μαζί με τους ελληνίζοντες Ιουδαίους και άλλους συμμάχους του κατέφθασε στο χωριό και το πολιόρκησε. Ο Ιωνάθαν άφησε στο οχυρό τον αδελφό του Σίμωνα, και με λίγους άντρες κατέφυγε στην έρημο. Από εκεί χτυπούσε αιφνιδιαστικά τους συμμάχους του Βακχίδη.

Έτσι δολοφόνησε τον Οδομηρά και τους γιους του, τους γιους του Φασιρών αλλά και αρκετούς στρατιώτες του Βακχίδη. Ο Βακχίδης δοκίμασε να καταλάβει το χωριό με την βοήθεια πολιορκητικών μηχανών όμως ο Σίμων πραγματοποίησε μια επιτυχημένη έξοδο και τις έκαψε. Όταν o Βακχίδης διαπίστωσε ότι η προσπάθεια του ήταν μάταιη αποσύρθηκε.

Τελικά ο Σελευκίδης στρατηγός μετέβαλε την πολιτική που ακολουθούσε και απροσδόκητα προχώρησε στην σύναψη ειρήνης με τον Ιωνάθαν τον οποίο διόρισε κριτή του ιουδαϊκού έθνους υπό την εποπτεία των Σελευκιδών (152 π.Χ.) .

Επανάσταση των Μακκαβαίων

Η Επανάσταση των Μακκαβαίων έδωσε τέλος στην διαδικασία πλήρους εξελληνισμού των ιουδαϊκών κοινοτήτων της Παλαιστίνης που προωθούσαν οι Σελευκίδες βασιλείς.

Η ιουδαϊκή θρησκεία δεν θα γίνονταν μια ακόμη ελληνιστική λατρεία η επαφή όμως των Ιουδαίων με το ελληνικό στοιχείο οδήγησε σε επανεκτίμηση πολλών ζητημάτων του ιουδαϊσμού. Η ποικιλία των απαντήσεων που δόθηκαν σε αυτά τα ζητήματα οδήγησε στην διάσπαση της ιουδαϊκής κοινωνίας σε διάφορες ομάδες και φατρίες καθεμία από τις οποίες επιδίωκε να κυριαρχήσει στην πολιτική και θρησκευτική ζωή της πατρίδας τους.

Ιούδας ο Μακκαβαίος

Ο Ιούδας ο επιλεγόμενος Μακκαβαίος (Σφυροκόπος) από την Ασμοναϊκή δυναστεία ήταν ένας από τους πέντε γιους του ιερέα Ματταθία ηγέτη της επανάστασης των Ιουδαίων εναντίον της αρχής των Σελευκιδών που ξέσπασε όταν, το 167 π.Χ. ο Αντίοχος Επιφανής έθεσε την ιουδαϊκή θρησκεία εκτός νόμου . Λίγο πριν ο Ματταθίας πεθάνει του ανέθεσε την αρχηγία της επανάστασης .

Ιωάννης Γαδδί

Ο Ιωάννης Γαδδί ή Γκαντί ή Καντίς, εβρ. יוחנן הגדי (άκμασε τον 2ο αι. πΧ) από την Ασμοναϊκή δυναστεία συμμετείχε στην εξέγερση των Μακκαβαίων εναντίον των Σελευκιδών και ήταν από τις ηγετικές μορφές της.

Ιωνάθαν Απφούς

Ο Ιωνάθαν ο επονομαζόμενος Απφούς ή Αφφούς από την Ασμοναϊκή δυναστεία ήταν γιος του ιερέα Ματταθία και αδελφός του Ιούδα του Μακκαβαίου.

Ο πατέρας του και ο αδελφός του είχαν ηγηθεί, διαδοχικά μέχρι την εποχή του θανάτου τους της επανάστασης των Μακκαβαίων εναντίον του βασιλείου των Σελευκιδών που ξέσπασε το ( 167 π.Χ.) . Ο Ιωνάθαν ανακηρύχτηκε αρχηγός από τους οπαδούς της παράταξης των Μακκαβαίων ύστερα από τον θάνατο του αδελφού του Ιούδα στην μάχη της Ελασά (160 π.Χ.) .

Μάχη της Αζώτου

Ο στρατηγός της Κοίλης Συρίας Απολλώνιος ο Ταός που είχε ταχθεί με τον διεκδικητή του σελευκιδικού θρόνου Δημήτριο ΙΙ αποφάσισε να προκαλέσει τον Ιωνάθαν που υποστήριζε τον βασιλιά Αλέξανδρο Βάλα σε μάχη (147 π.Χ.).

Ο Ιωνάθαν συγκέντρωσε 10.000 άντρες και μαζί με τον αδελφό του Σίμωνα, ξεκίνησε από την Ιερουσαλήμ για την Ιόππη όπου βρίσκονταν μια φρουρά του Απολλώνιου. Οι κάτοικοι όταν είδαν το στρατό του Ιωανάθαν τρομοκρατήθηκαν και άνοιξαν τις πύλες. Έτσι ο Ιωνάθαν έγινε κύριος της πόλης.

Όταν ο Απολλώνιος έμαθε τι είχε συμβεί ξεκίνησε από την Ιαμνεία όπου βρίσκονταν έχοντας 8.000 πεζούς και 3.000 ιππείς και κατευθύνθηκε προς την Άζωτο .Ο Ιωνάθαν πληροφορήθηκε την πορεία του και κινήθηκε εναντίον του . Οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στην πεδιάδα που βρίσκονταν κοντά στην πόλη της Αζώτου.

Ο Απολλώνιος έκρυψε σε ένα σημείο που βρίσκονταν στα μετόπισθεν του Ιωνάθαν 1.000 ιππείς . Ο Ιωνάθαν αντιλήφθηκε την ενέδρα και η επίθεση του ιππικού του Απολλώνιου απέτυχε. Κατόπιν περίμενε υπομονετικά ώσπου να εξαντληθεί η ορμή του αντίπαλου ιππικού. Όταν έγινε αυτό ο Σίμων επιτέθηκε με ορμή στην αντίπαλη φάλαγγα και την διέσπασε . Οι πεζοί τράπηκαν σε άτακτη φυγή προς την Άζωτο και κατέφυγαν σε έναν αρχαίο ναό του Βηθδαγών για να σωθούν ενώ οι ιππείς αντί να τους υποστηρίξουν διασκορπίστηκαν στην πεδιάδα.

Ο Ιωνάθαν έκαψε και την πόλη και τον ναό. Οι απώλειες του σελευκιδικού στρατού ανήλθαν σε 8.000 άντρες . Οι κάτοικοι της Ασκάλωνας του παρέδωσαν την πόλη τους . Κατόπιν επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ με πολλά λάφυρα . Για την επιτυχία του αυτή ο Αλέξανδρος Βάλας του παραχώρησε της πόλη της Ακκαρών.

Μάχη της Ελασά

Ο Δημήτριος Α' Σωτήρ έστειλε νέο στρατό στην Ιουδαία (20,000 πεζούς και 2,000 ιππείς) υπό τον Βακχίδη. Ο Βακχίδης πήγε στην Γαλιλαία και πραγματοποίησε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Κατόπιν κατευθύνθηκε στην Ιερουσαλήμ. Όταν έμαθε ότι ο Ιούδας ο Μακκαβαίος βρισκόταν στρατοπεδευμένος στο χωριό Ελασά έσπευσε να τον αντιμετωπίσει. Ο Ιούδας διέθετε από 1,000 έως 3,000 άντρες.

Όταν μαθεύτηκε ότι ο Βακχίδης ερχόταν εναντίον του, αρκετοί από τους στρατιώτες του Ιούδα τον εγκατέλειψαν. Έτσι του απέμειναν μόνο 800 άντρες. Στο μεταξύ, ο Βακχίδης είχε ήδη φτάσει μπροστά στο στρατόπεδο των αντιπάλων του και το είχε σχεδόν περικυκλώσει. Ο βασιλικός στρατός παρατάθηκε με την φάλαγγα στο κέντρο και το ιππικό στα κέρατα. Μπροστά από αυτούς παρατάχθηκαν οι τοξότες και οι ελαφροί πεζοί. Ο Βακχίδης πήρε θέση στο δεξί κέρας. Όταν ήχησαν οι σάλπιγγες, ο βασιλικός στρατός επιτέθηκε.

Ο Ιούδας πραγματοποίησε έξοδο και δόθηκε σκληρή μάχη. Αντιλαμβανόμενος ότι ο Βακχίδης βρισκόταν στο δεξί κέρας, επιτέθηκε προς εκείνη την πλευρά. Η ορμή των Μακκαβαίων διασκόρπισε αρκετό από το ιππικό των αντιπάλων τους στα γύρω υψώματα. Το ιππικό όμως που βρίσκονταν στην άλλη πλευρά της βασιλικής παράταξης στράφηκε ανενόχλητο προς τα δεξιά και επιτέθηκε στους Μακκαβαίους από τα νώτα. Οι Μακκαβαίοι περικυκλώθηκαν και ο Ιούδας σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της μάχης (160 π.Χ.). Όσοι συμπολεμιστές του ήταν ζωντανοί διέφυγαν.

Οι αδελφοί του Ιούδα, Ιωνάθαν και Σίμων, κατάφεραν να πάρουν πίσω το νεκρό σώμα του ύστερα από κήρυξη ανακωχής και να το μεταφέρουν στο χωριό Μωδεείν όπου το κήδεψαν μέσα σε γενικό πένθος .

Μακκαβαίοι

Οι Μακκαβαίοι ήταν μια ιουδαϊκή παράταξη (2ος αι. π.Χ.). Ο πρώτος αρχηγός των Μακκαβαίων, ο Ματταθίας, είχε επαναστατήσει κατά των Σελευκιδών της Συρίας και συγκεκριμένα κατά του Αντίοχου Δ' Επιφανούς (167 π.Χ.)..

Μετά το θάνατο του Ματταθία, τον αγώνα ανάλαβε ο γιος του, Ιούδας Μακκαβαίος, από τον οποίο πήρε και το όνομά του το κίνημα αυτό, που κατάφερε να καταλάβει την Ιερουσαλήμ και να αποκαταστήσει την μονοθεϊστική λατρεία (χειμώνας 164/3 π.Χ.) .

Οι αγώνες των Μακκαβαίων έφεραν στην εξουσία μια νέα δυναστεία, την Ασμοναϊκή η οποία δημιούργησε με την πάροδο των ετών ένα εκτεταμένο βασίλειο το οποίο κυριάρχησε στην περιοχή έως την κατάλυση του από τους Ρωμαίους (63 π.Χ.). Ο τελευταίος Ασμοναίος βασιλιάς εκθρονίστηκε και έχασε την ζωή του το 37 π.Χ. και η δυναστεία του αντικαταστάθηκε από την Ηρωδιανή.

Μεμφιβοσθέ

Ο Μεμφιβοσθέ είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, γιος του Ιωνάθαν, εγγονός του Σαούλ. Είχε ένα γιο τον Μιχά και ήταν ανάπηρος στα πόδια.

Νάταν Σέντερμπλουμ

Ο Λαρς Όλοφ Γιόναταν (Νάταν) Σέντερμπλουμ (Lars Olof Jonathan Söderblom, 15 Ιανουαρίου 1866 – 12 Ιουλίου 1931) ήταν Σουηδός Λουθηρανός κληρικός, Αρχιεπίσκοπος της Ουψάλας, ο οποίος βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1930. Η μνήμη του τιμάται στο Αγιολόγιο της Λουθηρανικής και της αμερικανικής Επισκοπικής Εκκλησίας, την ημερομηνία του θανάτου του.

Ρέμπραντ

O Ρέμπραντ Χάρμενσοον φαν Ράιν (Ολλανδικά: Rembrandt Harmenszoon van Rijn, IPA: [ˈrɛmbrɑnt ˈɦɑrmə(n)soːn vɑn ˈrɛin], 15 Ιουλίου 1606 - 4 Οκτωβρίου 1669), γνωστός ευρύτερα ως Ρέμπραντ, ήταν πολύ σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος και χαράκτης του 17ου αιώνα, που σήμερα συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων ζωγράφων όλων των εποχών.

Το όνομά του συμβολίζει την περίοδο της «χρυσής εποχής» της Ολλανδίας, στην οποία ανήκει χρονικά το έργο του. Φιλοτέχνησε συνολικά περίπου 400 πίνακες, περισσότερα από 1000 σχέδια ζωγραφικής και περίπου 290 χαρακτικά, αν και μέρος των έργων που αποδίδονται στον Ρέμπραντ –κυρίως έργα ζωγραφικής και σχέδια– αμφισβητείται. Περισσότερο στο πρώιμο και λιγότερο στο ύστερο έργο του, κυριάρχησαν οι προσωπογραφίες, ωστόσο διακρίθηκε σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, αναπαριστώντας επίσης, τοπιογραφίες, καθώς και ιστορικές, βιβλικές, μυθολογικές ή αλληγορικές σκηνές. Το σύνολο του έργου του χαρακτηρίζεται στην πορεία του χρόνου από εκτεταμένες και βαθιές αλλαγές στο ύφος του, ένδειξη μίας διαρκούς αναζήτησης. Ακόμη σε κάθε μεμονωμένο έργο ή εκδοχή του, παρατηρούνται συνεχείς μετασχηματισμοί πριν την κατάληξη σε μία τελική εικαστική μορφή.Γεννημένος στο Λέιντεν της Ολλανδίας, φοίτησε στο λατινικό σχολείο και στο πανεπιστήμιο της πόλης, ωστόσο πολύ σύντομα στράφηκε αποκλειστικά στη ζωγραφική, μαθητεύοντας στο πλευρό διακεκριμένων καλλιτεχνών της εποχής, όπως του Γιάκομπ Ίσαακ φαν Σβάνενμπουρχ και αργότερα του Πίτερ Λάστμαν. Ως αυτόνομος ζωγράφος, φιλοτέχνησε τα πρώτα έργα του στο Λέιντεν, στο ίδιο εργαστήριο με τον Γιαν Λίφενς, πριν εγκατασταθεί στο Άμστερνταμ. Κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να διακριθεί, αναλαμβάνοντας σημαντικές παραγγελίες και αποκτώντας μεγάλη φήμη τόσο στην Ολλανδία όσο και διεθνώς. Κατά το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, σημαντικά οικονομικά προβλήματα οδήγησαν στην πτώχευσή του, παρά το γεγονός πως η φήμη του παρέμεινε σχεδόν ακλόνητη ενόσω ζούσε, αλλά και μετά το θάνατό του.

Σίμων ο Θασσί

Ο Σίμων ο Θασσί ή Σίμων ο Μακκαβαίος από την Ασμοναϊκή δυναστεία ήταν ένας από τους γιους του Ματταθία του Ασμοναίου. Υπήρξε για πολλά χρόνια υπαρχηγός του αδελφού του Ιωνάθαν . Ύστερα από την σύλληψη και την δολοφονία του τελευταίου από τον στρατηγό Διόδοτο, προστάτη του ανήλικου βασιλιά Αντίοχου ΣΤ΄ ανέλαβε την ηγεσία της Ιουδαίας .

Τζόναθαν Έντουαρντς

Ο Ιωνάθαν ή Τζόναθαν Έντουαρντς (αγγλ.: Jonathan Edwards, 5 Οκτωβρίου 1703 – 22 Μαρτίου 1758) ήταν Αμερικανός θεολόγος, κήρυκας και ιεραπόστολος στους ιθαγενείς πληθυσμούς της Αμερικής. Ο Έντουαρντς είναι ευρέως αποδεκτός ως ένας από πιο σημαντικούς και αυθεντικούς φιλοσοφικούς θεολόγους, και ως ένας από τους μεγαλύτερους διανοούμενους της Αμερικής. Το θεολογικό έργο του Έντουαρντς έχει ευρύ πεδίο εφαρμογής, αλλά συνήθως συνδέεται με την υπεράσπισή της Μεταρρυθμισμένης θεολογίας, της μεταφυσικής του θεολογικού ντετερμινισμού, και της Πουριτανικής κληρονομιάς.

Ο Έντουαρντς γεννήθηκε στο Κοννέκτικατ, και αφού σπούδασε στο Γέιλ, το 1727 χειροτονήθηκε ποιμένας σε μια εκκλησία στη Μασσαχουσέτη. Για πολλά χρόνια τα κηρύγματά του είχαν συγκλονίσει την Νέα Αγγλία, όμως η ακραία Καλβινιστική ορθοδοξία του αμφισβητήθηκε και έτσι το 1750 εκδιώχθηκε. Εργάστηκε ως ιεραπόστολος στους Ινδιάνους μέχρι το 1758, οπότε και έγινε πρόεδρος στο κολέγιο Πρίνστοουν. Πέθανε λίγους μήνες αργότερα.

Η μνήμη του τιμάται από τις Λουθηρανικές εκκλησίες στις 22 Μαρτίου.

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.