Ιησούς του Ναυή

Ο Ιησούς του Ναυή, Εβρ. יְהוֹשֻׁעַΓιωσούα ή Γιεχωσούα (που σημαίνει «Ο Γιαχβέ Είναι Σωτηρία») μπεν Νουν, ήταν επιφανής ηγέτης του έθνους Ισραήλ, ο οποίος διαδέχτηκε τον Μωυσή. Το αρχικό του όνομα ήταν Αὐσὴς (Ο'), Ωσιέ (ΜΝΚ) ή Ωσέας (ΝΜΒ). (Αριθμοί 13:8[9], 16[17]) Οι χρονολογικοί υπολογισμοί για τη ζωή του ποικίλουν μεταξύ του 16ου και 13ου αιώνα π.Χ.

Καταγόταν από τη φυλή Εφραΐμ και ήταν γιος του Ναυή, ή αλλιώς Νουν. Το έτος που το έθνος Ισραήλ βγήκε από την Αίγυπτο, ο Ιησούς διέπρεψε σαν αρχηγός σε μάχη εναντίον των Αμαληκιτών τους οποίους και σύντριψε. Απολαμβάνοντας έτσι της εμπιστοσύνης του Μωυσή είχε το μεγάλο προνόμιο να συνοδεύει μόνο αυτός τον Μωυσή στις διάφορες μετακινήσεις του όπως και στην άνοδό του στο όρος Σινά καθώς επίσης και μόνο αυτός ορίσθηκε να φυλάει τη Σκηνή της Μαρτυρίας, το επίκεντρο της λατρείας των Ισραηλιτών κατά την περιπλάνησή τους στην έρημο. Λίγο πριν πεθάνει, ο Μωυσής όρισε ως διάδοχό του τον Ιησού του Ναυή θέτοντας τα χέρια του πάνω του και ευλογώντας τον.

Byzantine fresca from St-Lucas
Τοιχογραφία του Ιησού του Ναυή, Μονή Οσίου Λουκά, 12ος με 13ος αι.
Dore joshua sun
Ο Ιησούς προσεύχεται στον Θεό να σταθεί ο ήλιος, έργο του Γκουστάβ Ντορέ.

Ο Ιησούς του Ναυή, μετά τον θάνατο του Μωυσή, οργάνωσε τον στρατό κατά τρόπο πρωτότυπο και έντεχνο και ακολουθώντας νέες τακτικές, πολέμησε με τον στρατό του εναντίον των αυτοχθόνων Χανανιτικών φύλων, όπως οι Χετταίοι, οι Αμορραίοι και άλλοι, τους οποίους λαφυραγωγούσαν και έπαιρναν τα εδάφη τους στην κατοχή τους. Θαυματουργικές ενέργειες του Θεού περιγράφονται ότι έλαβαν χώρα υπέρ των Ισραηλιτών, όπως η πτώση των τειχών της Ιεριχώ, η ικανοποίηση του αιτήματος του Ιησού να μείνει ο ήλιος αμετακίνητος και η σφοδρή χαλαζόπτωση ώστε να ολοκληρωθεί επιτυχώς η μάχη κατά των Αμορραίων. (Ιησούς του Ναυή κεφ. 6, 10) Από την καταστροφή της Ιεριχώ διασώθηκε μόνο μια πόρνη, η Ραάβ, και η οικογένειά της, η οποία έγινε πρόγονος του Μεσσία που εμφανίστηκε αιώνες αργότερα, του Ιησού Χριστού. (Ρουθ 4:20-22· Ματθαίος 1:5, 6) Η κατάκτηση της γης Χαναάν στην Παλαιστίνη θεωρούνταν ότι αποτελούσε πραγματοποίηση της υπόσχεσης που είχε δώσει ο Θεός στον προπάτορά τους Αβραάμ: «Θα δώσω σε εσένα και στο σπέρμα σου έπειτα από εσένα τη γη των παροικήσεών σου, ολόκληρη τη γη Χαναάν, ως ιδιοκτησία σας στον αιώνα». (Γένεση 12:7· 13:14-17· 15:7, 13-21· 17:8, ΜΝΚ) Στη συνέχεια, ολόκληρη η κατακτημένη γη διανεμήθηκε στις δώδεκα φυλές, και ακολούθως επιμερίστηκε στις κεφαλές των οικογενειών κάθε φυλής.

JSC the battle of Jericho
Η πτώση των τειχών της Ιεριχώ.

Ο Ιησούς του Ναυή, αφού συγκέντρωσε στη Συχέμ τους πρεσβύτερους των φυλών του λαού Ισραήλ, ανανέωσε τη διαθήκη του λαού με τον Θεό, δίνοντας τις τελευταίες παραγγελίες του όπως μείνει ο λαός πιστός στη λατρεία του μόνου αληθινού Θεού. (Ιησούς του Ναυή κεφ. 23, 24) Πέθανε σε ηλικία 110 ετών καταλαμβάνοντας θέση, κατά την θρησκευτική ιστορία και τη συνείδηση των Ισραηλιτών, δίπλα στο Μωυσή. Ήταν μεταξύ των ελάχιστων ανδρών που βγήκαν από την αιχμαλωσία της Αιγύπτου και εισήλθαν στην «Υποσχεμένη Γη», και μάλιστα ήταν ο ηγέτης του πολυάριθμου πλήθους που κατέλαβε εκείνη τη γη.

Σύμφωνα με την Ιουδαϊκή παράδοση, ο ίδιος ο Ιησούς του Ναυή ήταν ο συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου της Αγίας Γραφής. Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται ονομαστικά (Πράξεις 7:45· Εβραίους 4:8) ενώ μεταγενέστεροι βιβλικοί συγγραφείς —τόσο των Εβραϊκών όσον και των Ελληνικών Γραφών— αναφέρονται σε συμβάντα που καταγράφονται στο ομώνυμο βιβλίο: οι ψαλμωδοί, ο Νεεμίας, ο Ησαΐας, ο απόστολος Παύλος και ο μαθητής Ιάκωβος[3].

Ιησούς του Ναυή
The Victory of Joshua over Amorites. Nicolas Poussin - 1624-1626
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1η χιλιετία π.Χ.[1]
Αρχαία Αίγυπτος
Θάνατος1η χιλιετία π.Χ.[2]
Χαναάν
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδικαστής
Οικογένεια

Υποσημειώσεις

  1. 1,0 1,1 Mattis Kantor: (Αγγλικά) The Jewish Time Line Encyclopedia, New Updated Edition. 2004. σελ. 25. ISBN-13 978-0-87668-229-6. ISBN-10 0-87668-229-8.
  2. Mattis Kantor: (Αγγλικά) The Jewish Time Line Encyclopedia, New Updated Edition. 2004. σελ. 39. ISBN-13 978-0-87668-229-6. ISBN-10 0-87668-229-8.
  3. Βλέπε Ψαλμοί 44[43]:1-3· 78[77]:54, 55· 105[104]:42-45· 135[134]:10-12· 136[135]:17-22· Νεεμίας 9:22-25· Ησαΐας 28:21· Πράξεις 13:19· Εβραίους 11:30, 31· Ιακώβου 2:25.

Βλέπε επίσης

Έξοδος (Παλαιά Διαθήκη)

Η Έξοδος είναι το δεύτερο βιβλίο της Πεντατεύχου και ταυτόχρονα το δεύτερο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, ως συνέχεια της Γένεσης. Συγγραφέας της θεωρείται ο Μωυσής ενώ η συγγραφή της ολοκληρώθηκε το 1512 π.Χ..

Όρος Εφραίμ

Το Όρος Εφραίμ (εβραϊκά: הר אפרים‎), ή εναλλακτικά Όρος του Εφραίμ, ήταν το ιστορικό – βιβλικό όνομα για την κεντρική ορεινή περιοχή του Ισραήλ, την οποία κάποτε κατείχε η Φυλή του Εφραίμ (π.χ. Ιησούς του Ναυή 17:15, 19:50, 20:7) και εκτεινόταν από την Βαιθήλ ως την πεδιάδα του Ισραήλ. Στην εποχή του Ιησού του Ναυή, περίπου μεταξύ του 18ου και 13ου αιώνα προ Χριστού, οι λόφοι αυτοί ήταν καλυμμένοι με πυκνό δάσος.

Όρος Θαβώρ

Το όρος Θαβώρ (Εβραϊκή γλώσσα הר תבור , σύγχρονη προφορά Har Tavor, τιβεριανή προφορά Har Tāḇôr) είναι χαμηλό βουνό της Κάτω Γαλιλαίας, στο Ισραήλ. Βρίσκεται στο ανατολικό μέρος της κοιλάδας Γιεζρεέλ, 18 χιλιόμετρα δυτικά από τη Λίμνη της Τιβεριάδας). Το υψόμετρο της κορυφής του είναι 575 μέτρα.

Στην Παλαιά Διαθήκη (Ιησούς του Ναυή, Κριταί), το όρος Θαβώρ αναφέρεται ως ο τόπος της ομώνυμης μάχης μεταξύ του στρατού των Ισραηλιτών υπό τον Βαράκ και του στρατού του Ιαβίν, βασιλιά των Χαναναίων, υπό την αρχηγία του Σισάρα.

Στη χριστιανική παράδοση το όρος Θαβώρ είναι γνωστό ως ο τόπος της Μεταμορφώσεως του Χριστού, μια παράδοση που υπήρχε ήδη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. (Ωριγένης) ή και παλαιότερα.

Αχσά

Η Αχσά ή Ασχά είναι Βιβλικό πρόσωπο το οποίο μνημονεύεται στην Παλαιά Διαθήκη. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα αποδίδει το όνομα με τη μορφή Ἀσχὰ ενώ το εβραϊκό κείμενο με τη μορφή Αχσά. (Ιησούς του Ναυή 15:16, Ο', [1] ΝΜ· Κριτές 1:12, Ο' , [2] ΝΜ)

Αυτό ήταν το όνομα της κόρης του Εβραίου κατασκόπου Χάλεβ, του συντρόφου του Ιησού του Ναυή. Ο Χάλεβ πρόσφερε την Αχσά για σύζυγο ως τρόπαιο σε εκείνον που θα κατόρθωνε να καταλάβει την πόλη Κιριάθ-σέφερ («Πόλιν τῶν γραμμάτων», Ο'). Τελικά αυτό το κατάφερε ο ανεψιός του Γοθονιήλ ο οποίος αφού εκπόρθησε την πόλη έλαβε ως τρόπαιο την εξαδέλφη του Αχσά για σύζυγό του.

Βασάν

Με την ονομασία Βασάν αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη η περιοχή της Παλαιστίνης που βρίσκεται ανατολικά της Λίμνης Τιβεριάδας, πέραν του Ιοορδάνη ποταμού και νότια του Ερμών. Πρόκειται για τη σημερινή καλούμενη Εν Νουκρά.

Στη περιοχή αυτή σύμφωνα με τη διήγηση στο βιβλίο Γένεση (14:5) ήταν το βασίλειο του Ωγ όπου κατοικούσαν γίγαντες, που όμως κατάφερε και τους εξολόθρευσε ο Χοδολλογομόρ και ότι ακόμα ο βασιλιάς της Ωγ νικήθηκε από τους Ισραηλίτες.

Πρωτεύουσα της Βασάν φερόταν η Ασταρώθ, άλλες σπουδαίες πόλεις της ήταν η Ασταρώθ Καρναΐμ, η Βοσόρα ή Βόσρα, η Γουλών, η Εδραΐν, η Σελά κ.ά. Η Βασάν στους βιβλικούς χρόνους φημιζόταν για τους ταύρους της.

Βιβλικός κανόνας

Βιβλικός κανόνας ονομάζεται η συλλογή των βιβλίων που ο Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός θεωρούν ιερά και θεόπνευστα.

Γένεσις (βιβλίο)

Με το όνομα Γένεση ή Γένεσις (εβραϊκά: בְּרֵאשִׁית‬, «Bərēšīṯ») φέρεται το πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, καθώς και το πρώτο βιβλίο της Πεντατεύχου, ή άλλως λεγόμενη "Νόμος", ή "Νόμος του Μωϋσή", που περιλαμβάνει τα βιβλία Γένεση, Έξοδος, Λευιτικό, Αριθμοί και Δευτερονόμιο.

Συγγραφέας του βιβλίου της Γένεσης και όλης της Πεντατεύχου φέρεται να είναι ο Μωυσής που την συνέγραψε κατά τη διάρκεια της μακράς πορείας των Ισραηλιτών αδελφών του στην έρημο του ευλογημένου Όρους Σινά, περίπου το 1513 π.Χ.., εκτός βεβαίως των τελευταίων στίχων του Δευτερονομίου που αναφέρεται στο θάνατο του Μωϋσή και που πιθανολογείται ότι συνέγραψε, (συμπλήρωσε), ο Ιησούς του Ναυή.

Μνεία στον Μωυσή γίνεται περίπου 200 φορές σε 27 από τα μεταγενέστερα βιβλία της Αγίας Γραφής.

Γαδ

Με το όνομα Γαδ αναφέρονται τρία διαφορετικά πρόσωπα στην Παλαιά Διαθήκη:

Ο Γαδ, του οποίου το όνομα σημαίνει «καλοτυχία», ήταν γιος του Ιακώβ μέσω της Ζελφά, υπηρέτριας της Λείας που ήταν σύζυγος του Ιακώβ. (Γένεση 30:9-13· 35:26)

Μία από τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ ονομάστηκε έτσι από τον Γαδ, που ήταν γιος του Ιακώβ. (Γένεση 46:16· Αριθμοί 1:1-3, 24, 25· Ιησούς του Ναυή 13:24-28). Ο Μωυσής όρισε τις φυλές Γαδ, Ρουβήν και το μισό της φυλής Μανασσή να κατοικούν σε ομώνυμες περιοχές γης ανατολικά του Ιορδάνη ποταμού.

Ο Γαδ, προφήτης και οραματιστής, σύγχρονος του Δαβίδ. (1 Σαμουήλ 22:1-5) Χρησιμοποιήθηκε από τον Θεό για να διαπαιδαγωγήσει τον Δαβίδ. (2 Σαμουήλ 24:10-19· 1 Χρονικών 21:9-19)

Γαριζίν

Γαριζίν ή Γερεζίν είναι βουνό της Παλαιστίνης με υψόμετρο 881 μέτρα και βρίσκεται στην Δυτική Όχθη νότια της πόλης Ναμπλούς (της βιβλικής πόλης Συχέμ) .

Δανάη

Κατά την ελληνική μυθολογία, η Δανάη ήταν μοναχοκόρη του Ακρισίου, βασιλιά του Άργους, και της Ευρυδίκης, κόρης του Λακεδαίμονα. Ήταν μητέρα του ημίθεου ήρωα Περσέα.

Ευαίοι

Οι Ευαίοι ήταν αρχαίος βιβλικός λαός που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Τους Ευαίους αναφέρει ο Μωυσής στη Γένεση.

Οι Ευαίοι ήταν ένας αρχαιότατος νομαδικός λαός που φέρεται να ήταν εγκαταστημένος μόνιμα στην αρχαία Παλαιστίνη πριν την εκεί εγκατάσταση του Αβραάμ, οι απόγονοι του οποίου καθοδηγούμενοι από τον Γιαχβέ έμελλε να υποτάξουν και αυτόν τον λαό μεταξύ άλλων εισβάλλοντας στα εδάφη τους. Οι Ευαίοι φέρονται να είχαν φυλετική συγγένεια με τους κατοίκους της Χαναάν, εκ του γεγονότος ότι κατοικούσαν πλησίον αυτών, σε ορεινή περιοχή του σημερινού Ισραήλ κοντά στην Ιερουσαλήμ. Από τον λαό αυτό προέρχονταν οι ηγεμόνες της βιβλικής πόλης Συχέμ.

Στους μετέπειτα χρόνους, μετά την περιπλάνηση των Ισραηλιτών στην έρημο του Σινά (42 χρόνια), όταν ο Ιησούς του Ναυή περνώντας με τον λαό του τον Ιορδάνη ποταμό ξεχύθηκε στη Παλαιστίνη οι Ευαίοι ήταν ένας από τους επτά λαούς που διέμεναν στη περιοχή. Σημαντικότερες πόλεις των Ευαίων ήταν η Γαβαών, η Βηρώθ και η Κιριάθ-ιαρείμ. Επί βασιλείας Σολομώντα είχαν ήδη καταστεί σκλάβοι των Ιουδαίων. Μετά την βαβυλωνιακή κατάκτηση έπαψαν ν΄ αναφέρονται οι Ευαίοι.

Οι Ευαίοι αναφέρονται σε αρκετά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης όπως στη Γένεση (15:19), Ιησού του Ναυή (3:10), Δευτερονόμιο (7:1-3), Κριτές (3:03), Β΄ Σαμουήλ (24:1-7), Α΄ Βασιλέων (9:20-21) και Β΄ Χρονικών(8:7-8). Η μεγάλη αυτή παράθεση σε διαφορετικές περιόδους αποδεικνύουν ότι ο λαός αυτός ήταν ιδιαίτερα οργανωμένος και ανεπτυγμένος. Πολλά δε βιβλικά πρόσωπα φέρονται να είχαν καταγωγή απ΄ αυτόν τον λαό.

Ετυμολογικά το όνομα καλύπτεται από πέπλο μυστηρίου με δεδομένο ότι γράφεται εξ ολοκλήρου μόνο από φωνήεντα, χωρίς κανένα σύμφωνο, αμφίβολο έτσι πως προφέρονταν στη χαλδαϊκή, αρμαϊκή και άλλες γλώσσες. Έχουν προταθεί από ιστορικούς διάφορες υποθέσεις εμπλέκοντας ακόμα τους Αχαιούς και τους Χουρρίτες με προσθαφαίρεση συμφώνων. Μια ακόμα άποψη είναι ότι το όνομα ίσως να προέρχεται από την αραμαϊκή λέξη "κίβα" που σημαίνει φίδι.

Θαανάχ

Η Θαανάχ (εβραϊκά: תּעְנַךְ και תּעֵַנָךְ, Ta'anakh) ήταν πόλη των Χαναναίων 8 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τη Μεγιδδώ. Σήμερα εντοπίζεται στον αρχαιολογικό χώρο Τελ Τιινίκ (Tell Tiʿinnik) κόντά στο παλαιστινιακό χωριό Τιινίκ (تعّنك, Tiʿinnik). Η πόλη άκμασε κατά τους 27ο-25ο αιώνες ΠΚΕ, εγκαταλείφθηκε περί το 2500 ΠΚΕ για να ξανακατοικηθεί τη δεύτερη χιλιετία ΠΚΕ ενώ αργότερα πέρασε κατακτήθηκε από τους Αιγύπτιους.Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται ότι κοντά σ' αυτή την πόλη ο Βαράκ πολέμησε τον στρατηγό των Χαναναίων Σισάρα. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο Ιησούς του Ναυή, αφού κατανίκησε τον βασιλέα της πόλης, την παρέδωσε αρχικά στον Μανασσή και αργότερα στους ιερείς. Ο Σολομών προμηθευόταν από την πόλη τρόφιμα.

Ιεβουσαίοι

Οι Ιεβουσαίοι ήταν αρχαίος βιβλικός λαός που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Τους Ιεβουσαίους αναφέρει ο Μωυσής στη Γένεση.

Οι Ιεβουσαίοι ήταν ένας αρχαιότατος νομαδικός λαός που φέρεται να εγκαταστάθηκε μόνιμα στην αρχαία Παλαιστίνη πριν την εκεί εγκατάσταση του Αβραάμ, οι απόγονοι του οποίου καθοδηγούμενοι από τον Γιαχβέ έμελλε να υποτάξουν και αυτόν τον λαό μεταξύ άλλων εισβάλλοντας στα εδάφη τους. Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη ήταν λαός συγγενικής φυλής των Χαναναίων. Ο Λαός αυτός ζούσε νότια της Νεκράς Θάλασσας και φέρονται να ήταν οι πρώτοι οικιστές της Ιερουσαλήμ.

Αρχικά οι Ιεβουσαίοι διοκούνταν από δικούς τους ηγεμόνες, σημαντικότερος των οποίων ήταν ο Μελχισεδέκ, μέχρι που υποτάχθηκαν τελικά στον Βασιλέα Δαυίδ του Σολομώντα, γενόμενοι δούλοι των Ισραηλιτών, κατ΄ επιθυμία του Γιαχβέ.

Οι Ιεβουσαίοι αναφέρονται στα βιβλικά κείμενα Γένεση (Κεφ:14, 18-19, 22), Ιησούς του Ναυή (11:03, 15:63), Αριθμοί (13:29), Κριτές (1:21), Β΄ Σαμουήλ (5:06), Α΄ Βασιλέων (9:20-21) και Α΄ Χρονικά (11:3-8)

Ιησούς (αποσαφήνιση)

Το όνομα Ιησούς (λατ. Jesus, αγγλ. Jesus και Joshua) είναι η εξελληνισμένη μορφή του εβραϊκού ονόματος «Γεσούα» (ישוע), ή στην πλήρη του μορφή «Γεχοσούα» (יהושע), που σημαίνει «ο Γιαχβέ/Ιεχωβά είναι σωτηρία». Μπορεί να αναφέρεται στα λήμματα:

Ιησούς του Ναυή, ο ηγέτης των Ισραηλιτών μετά το θάνατο του Μωυσή.Ιησούς Χριστός, ο ιδρυτής της Χριστιανοσύνης.Ιησούς, ή σε κάποια χειρόγραφα «Ιωσής», ένας από τους προγόνους στη γενεαλογική γραμμή του Ιησού Χριστού. (Λουκάς 3:29).Ένας χριστιανός συνεργάτης του αποστόλου Παύλου, ο οποίος ονομαζόταν και Ιούστος, προφανώς ιουδαϊκής καταγωγής. (Κολοσσαείς 4:11).

Ιησούς του Ναυή (βιβλίο)

Με το όνομα Ιησούς του Ναυή φέρεται το έκτο βιβλίο, τόσο του εβραϊκού Τανάκ, όσο και της Παλαιάς διαθήκης. Πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν το βιβλίο αυτό ως συνέχεια της Πεντατεύχου, έτσι ώστε να ομιλούν για Εξάτευχο.

Νεφθαλί (φυλή)

Η φυλή Νεφθαλί ήταν μία από τις φυλές του λαού Ισραήλ και προερχόταν από τον Νεφθαλί και του γιους του.

Η φυλή Νεφθαλί στην καταμέτρησή της στο Σινά απαριθμούσε 53.400 πολεμιστές (Αριθμοί 1:43, 2:30), ενώ στην είσοδό της στη γη Χαναάν, 45.400 (Αριθμοί 26:50). Κατά την πορεία των Ισραηλιτών στην έρημο στρατοπέδευσε βόρεια της Σκηνής του Μαρτυρίου, μεταξύ των φυλών Δαν και Ασήρ (Αριθμοί 2:25-31). Στη γη της Επαγγελίας κατοίκησε σε εύφορη περιοχή της Παλαιστίνης (Ιησούς του Ναυή 19:32-39), όπου κυριότερες πόλεις της ήταν η Ασώρ (ή Χιννερώθ) και η Κέδες-νεφθαλί.

Από τη φυλή Νεφθαλί ήρθαν στη Σικλάγ για να βοηθήσουν το Δαβίδ, 1.000 αρχηγοί με 37.000 ασπιδοφόρους και λογχοφόρους (1 Χρονικών 12:34). Ο Ιησούς Χριστός κατοίκησε κοντά στη Νεφθαλείμ και έτσι εκπληρώθηκε σχετική προφητεία του Ησαΐα (Ησαΐας 9:1,2· 8:23· Ματθαίος 4:14-16).

Παλαιά Διαθήκη

Ο όρος Παλαιά Διαθήκη δηλώνει την αρχαιότερη από τις δύο συλλογές βιβλίων που αποτελούν την χριστιανική Αγία Γραφή, η οποία και αναφέρεται ειδικότερα στην αποκάλυψη του Θεού (Γιαχβέ), και στην αρχική συνδιαλλαγή του με το "περιούσιο" έθνος Ισραήλ, με σκοπό να ευλογηθεί πρώτα αυτό και στη συνέχεια όλη η ανθρωπότητα. Τα βιβλία που συγκροτούν την Παλαιά Διαθήκη, γράφτηκαν από διάφορους συγγραφείς σε διάστημα αρκετών εκατονταετηρίδων. Συνώνυμες ονομασίες είναι επίσης οι όροι Εβραϊκές Γραφές, Εβραϊκή Βίβλος —με βάση την προέλευση των συγγραφέων— και Δεύτερη Διαθήκη. Η Τορά αποτελεί την βάση της Παλαιάς Διαθήκης (βλέπε Πεντάτευχος).

Ο εβραϊκός Βιβλικός όρος ברית (brit) που αποδίδεται διαθήκη σημαίνει «συνθήκη, συμμαχία, σύμβαση ή συμφωνία». Έτσι, στη Βίβλο ο όρος χρησιμοποιείται για να δηλώσει την συμφωνία που συνάπτει ο Θεός είτε με μεμονωμένα άτομα είτε συλλογικά το λαό Ισραήλ και στοχεύει στη δημιουργία των προϋποθέσεων για τη σωτηρία ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης αποτέλεσαν τις μοναδικές Ιερές Γραφές που χρησιμοποιήθηκαν από τον Ιησού Χριστό, τους αποστόλους και την πρωτοχριστιανική κοινότητα. Η πρώτη χριστιανική εκκλησία αποκαλούσε αυτό το σύνολο των προγενέστερων βιβλίων «ο Νόμος και οι Προφήτες» ή απλά «οι Γραφές». Περίπου από τον 3ο αιώνα μ.Χ. ο όρος «Παλαιά Διαθήκη» άρχισε να χρησιμοποιείται ευρύτερα για τις Γραφές που είχαν ολοκληρωθεί πριν τον Χριστό. Αυτός ο όρος χρησιμοποιήθηκε σε αντιδιαστολή προς τη χρονικά μεταγενέστερη Καινή Διαθήκη, τη συλλογή των βιβλίων που αναφέρονται στην εκπλήρωση των επαγγελιών της παλαιάς και τη σύναψη της νέας διαθήκης δια του Ιησού Χριστού, μιας συμφωνίας μεταξύ Θεού και ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Η αρχαιότερη μετάφραση του εβραϊκού κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης έγινε στην ελληνική γλώσσα και έχει επικρατήσει να ονομάζεται Μετάφραση των Εβδομήκοντα.

Συχέμ

Η Συχέμ , ή Σικέμ, ή Σεκίμ, ήταν μια ιστορική και βιβλική πόλη στην αρχαία Παλαιστίνη στην ορεινή περιοχή της περιοχής του Εφραίμ, που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη.

Η πόλη αυτή βρισκόταν βόρεια της Βαιθήλ και της Σηλώ, δυτικά του Ιορδάνη ποταμού και νότια της Σαμάρειας, παρά το όρος Γαριζίν, η οποία και αναφέρεται σε εξιστορήσεις των πατριαρχών Αβραάμ και Ιακώβ, στην ανανέωση της διαθήκης του Ιησού του Ναυή με τον Γιαχβέ, καθώς και στην ιστορία του γιου του Γεδεών, του Αβιμελέχ, χαρακτηριζόμενη ως πρώτη πρωτεύουσα του Βορείου Βασιλείου του Ισραήλ. Στην πόλη αυτή ζούσαν οι Ευαίοι πολύ πριν την, με προτροπή του Γιαχβέ, εισβολή των Ισραηλιτών του Ιησού του Ναυή. Σήμερα η θέση της έχει ταυτιστεί με την πόλη Ναμπλούς.

Η Συχέμ αναφέρεται στα βιβλία Γένεση (12:6, 33:18, 34, 37:12 κέ), Ιησούς του Ναυή (κεφ.24), Κριτές (κεφ:9), Α' Βασιλέων (κεφ.:12).

Τανάκ

Τανάκ, στα Εβρ. תנ״ך‎, ονομάζονται σύμφωνα με τον Ιουδαϊσμό οι Άγιες Γραφές, δηλαδή η Εβραϊκή Βίβλος. Το Τανάκ περιλαμβάνει τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης (Εβραϊκές Γραφές) σύμφωνα με τον εβραϊκό (αλεξανδρινό) κανόνα των θεόπνευστων βιβλίων, δηλαδή χωρίς τα Απόκρυφα και τα Δευτεροκανονικά βιβλία.

Ο όρος Τανάκ αποτελεί ακρωνύμιο (σχηματίζεται από τα αρχικά γράμματα των λέξεων) των τμημάτων από τα οποία αποτελείται:

Τορά (ο Νόμος, στα Εβρ. תורה‎)

Νεβιείμ (οι Προφήτες, στα Εβρ. נביאים‎)

Κετουβείμ (τα Αγιόγραφα ή Γραπτά, στα Εβρ. כתובים‎).Εναλλακτικώς αποκαλούνται επίσης Μίκρα (Mikra/Miqra, מקרא‎ «αυτά που διαβάζονται, αναγιγνωσκόμενα»), ονομασία που κυριαρχούσε κατά τη ραββινική περίοδο. Δεν είναι γνωστή η αφετηρία τής τριμερούς αυτής διαίρεσης, αν και ορισμένοι θεωρούν ότι βασίστηκε στο στάδιο εισόδου τους στον Βιβλικό κανόνα. Τόσο εβραϊκές όσο και χριστιανικές πηγές συμφωνούν ότι η εν λόγω διαίρεση ήταν καλά εδραιωμένη τον 1ο αιώνα μ.Χ., πράγμα που υποδηλώνει ότι είχε σταθεροποιηθεί πολύ νωρίτερα .

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.