Ενορία

Ενορία είναι τοπική εκκλησιαστική περιφέρεια η οποία περιλαμβάνει όσους χριστιανούς κατοικούν σε αυτήν.[1]

Ο όρος ενορία

Ο όρος ενορία παράγεται από το θηλυκό του επιθέτου ενόριος δηλαδή ο κείμενος εντός ή επί των ορίων. Ο χώρος που βρίσκεται σημαδεμένος με όρια, μια καθορισμένη περιοχή και κατ' επέκταση κάποια τοπική περιφέρεια (ή Territorium).[2]

Απαρχές της ενορίας

Η πρώτη μαρτυρία για την ενορία είναι όταν ο Ρώμης Μάρκελλος ίδρυσε είκοσι πέντε ενορίες στη Ρώμη το 300 μ.Χ.[3] Οι Αποστολική περίοδος είναι η αρχική φάση διαμόρφωσης της ενορίας. Η πρώτη εκκλησίας συνιστούσε μια πρώτη ενορία η οποία υφίστατο στα Ιεροσόλυμα. Με την ευρύτατη εξάπλωση και αύξηση του αριθμού των μελών της Χριστιανικής Εκκλησίας κατέστη αναγκαίο να καταστήστουν κατά τόπους οι Απόστολοι επισκόπους κι αυτοί με τη σειρά τους βοηθούς επισκόπους και χωρεπισκόπους με ανάθεση ορισμένων τομέων της επισκοπής. Έτσι η ενορία δεν ήταν παρά εξέλιξη της αύξησης του εκκλησιαστικού σώματος και της αποκέντρωσης με σκοπό την πιο λειτουργική διαχέιρισή του. [4]

Η ενορία από τον 5ο έως το 15ο αι.

Τον 5ο αιώνα ο όρος ενορία συναντάται στις πηγές με την έννοια της εδαφικής περιοχής με συνώνυμό του τη λέξη χώρα. Στον 6ο αιώνα απαντάται ως εδαφική περιοχή και ως προς τη γεωφυσικοπολιτική κατάστασή της ως πόλη ή ως περιοχή, ή τμήμα πόλης ή τα περίχωρά της είτε σε σχέση προς την υπάρχουσα εκεί εκκλησιαστική ιεραρχία, ως εκκλησιαστική περιοχή επισκόπου. Συνώνυμες με τον όρο ενορία βρίσκονται η λέξη κλίμα και η λέξη περιοικία.[5] Τον 9ο αιώνα απαντάται με την γενική έννοια της εδαφικής περιοχής, όπου χωρίς καμία διάκριση εκλαμβάνεται πότε μεν ως πολιτική πότε δε ως εκκλησιαστική περιφέρεια αλλά και με την έννοια της πόλεως ή περιοχής ή τμήματός της ή και των περιχώρων της. Συνώνυμες λέξεις με την ενορία έχουμε τις λέξεις γειτονιά ως εδαφική πολιτική περιφέρεια, τόπος ως εδαφική εκκλησιαστική περιφέρεια. Στους 10ο και 11ο αιώνες ως εδαφική περιοχή είτε αναφέρεται σε κάποια εκκλησιαστική περιφέρεια, είτε σε κάποια περιοχή ή τμήμα πόλεως, ή στην εκκλησιαστική περιοχή επισκόπου, αρχιεπισκόπου,μητροπολίτη, πατριάρχη, με συνώνυμες τις λέξεις τόπος,ώρα,επαρχία και εκκλησία[6]Τον 12ο αιώνα οι όροι ενορία και οι συνώνυμες λέξεις παροικία, τόπος, και εκκλησία αποδίδουν την έννοια του συνόλου των πιστών.[7]

Η ενορία στο ανεξάρτητο Ελληνικό Κράτος

Επί Όθωνος τη διοίκηση της κάθε ενορίας είχαν οι δήμοι. Με τον 3596/9-3-1910 Περί ενοριακών ναών και της περιουσίας αυτών,περί προσόντων εφημερίων και μισθοδοσίας αυτών , που οφειλόταν στον Αθανάσιο Ευταξία[8] αποδίδονταν κανονικά δικαιώματα στο λαϊκό στοιχείο προς εκλογή εφημερίων, καθορίζονταν προσόντα για όσους επιθυμούσαν να ενταχθούν στον κλήρο, εξασφαλιζόταν η τακτική μισθοδοσία των εφημερίων από το ταμείο του Ναού. Σχετική επεξεργασία του νομου έγινε με το από 17/18 Ν.Δ. του 1923 περί ενοριών, ναών και εφημερίων το οποίο με τα άρθρα 3 και 4 του 3615/10-7-1928 επεκτάθηκε και στις νέες χώρες πλην της Κρήτης,η οποία διέπεται από δικό της καταστατικό. Μια από τις πιο βασικές τροποποιήσεις του νόμου ήταν με τον Α.Ν.2200 /1940 Περί ιερών ναών και εφημερίων. Τέλος με βάση το άρθρο 36 παρ.6 του Ν.970/1977 Περί καταστατικού χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος εκδόθηκε ο υπ'αριθμ.9/1979 κανονισμός της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος περί ιερών ναών και ενοριών που καθορίζει τα τρόπου διοικήσεως των ιερών ναών και ενοριών.[9]

Παραπομπές

  1. Ιωάννης Τιμαγένης, «Ναός (Κανονικόν δίκαιον-Ποιμαντική) Περί ενοριών και ενοριτών»,Θρησκευτικά και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.9 (1966), στ.302
  2. Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ20
  3. Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ.8
  4. Ιωάννης Τιμαγένης, «Ναός (Κανονικόν δίκαιον-Ποιμαντική) Περί ενοριών και ενοριτών»,Θρησκευτικά και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.9 (1966), στ.303
  5. Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ21-22
  6. Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ22-23
  7. Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ.23
  8. Ιωάννης Κωνσταντινίδης, «Ευταξίας Αθανάσιος», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.5(1964), στ.1104
  9. Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ31-32

Πηγές

  • Ιωάννης Τιμαγένης, «Ναός (Κανονικόν δίκαιον-Ποιμαντική) Περί ενοριών και ενοριτών»,Θρησκευτικά και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.9 (1966), στ.302-308
  • Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ.7-39
  • Ιωάννης Κωνσταντινίδης, «Ευταξίας Αθανάσιος», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλόπαίδεια, τομ.5(1964), στ.1103-1104

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

  • Α.N 2200/1940 [1]
Άγιος Αθανάσιος Λεμεσού

Ο Άγιος Αθανάσιος είναι δήμος της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους έξι δήμους της μείζονος Λεμεσού.

Άγιος Ανδρέας, Γρενάδα

Η ενορία του Αγίου Ανδρέα (αγγλικά: Saint Andrew parish, γαλλικά: Paroisse de Saint Andrew) είναι η μεγαλύτερη από τις 6 ενορίες της Γρενάδας. Πρωτεύουσα είναι η Γκρενβίλ που είναι και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Γρενάδας. Η Γκρενβίλ λεγόταν παλιά La Baye.

Η ενορία έχει πληθυσμό 24.749 κατοίκων. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ενορία της Γρενάδας μετά τον Άγιο Γεώργιο. Έχει έκταση 35 τ.μ. 91 km2).

Συνορεύει με όλες τις άλλες ενορίες: στα βόρεια με τον Άγιο Πατρίκιο, στα βορειοδυτικά με τον Άγιος Ιωάννη, στα κεντρο-δυτικά με τον Άγιο Μάρκο, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Γεώργιο και στα νότια με τον Άγιο Δαβίδ.

Άγιος Αντώνιος Νισύρου

Ο Άγιος Αντώνιος είναι μικρή νησίδα των Δωδεκανήσων η οποία βρίσκεται βόρεια της Νισύρου, δίπλα στο Γυαλί. Απέχει από το Μανδράκι περίπου 2 ναυτικά μίλια, δηλαδή 15 με 20 λεπτά. Η έκτασή της είναι 0,080 τ.χλμ. και στο εσωτερικό της υπάρχει εξωκλήσι του Αγίου Αντωνίου το οποίο υπάγεται στην ενορία Νισύρου. Το καλοκαίρι γίνονται ημερήσιες επισκέψεις, μαζί με το γειτονικό Γυαλί, από καΐκια που μεταφέρουν για μπάνιο στις παραλίες τους επισκέπτες από τη Νίσυρο. Όπως η Νίσυρος και οι νησίδες της, έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Buteo rufinus, Coracias garrulus, Emberiza caesia και Sylvia rueppelli. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Νισύρου.

Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες

Ο Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες είναι ένα ανεξάρτητο νησιωτικό κρατίδιο στην Καραϊβική Θάλασσα και είναι μέλος της Κοινοπολιτείας των Εθνών, της άλλοτε Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Έχει έκταση 389 τετραγωνικά χιλιόμετρα, πληθυσμό 110.608 κατοίκους σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις για το 2019 και αποτελείται από το νησί Άγιος Βικέντιος και τις 32 Γρεναδίνες. Ο Άγιος Βικέντιος ανακαλύφθηκε από τον Χριστόφορο Κολόμβο, στις 22 Ιανουαρίου του 1498, όταν γιόρταζε ο ομώνυμος άγιος των Καθολικών. Έτσι, η χώρα έλαβε την ονομασία της από τον άγιο. Επίσημη γλώσσα στο νησί είναι η αγγλική. Εθνική εορτή στη χώρα είναι η ημέρα της ανεξαρτησίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, η 27η Οκτωβρίου.

Άγιος Γεώργιος (ενορία), Γρενάδα

Η ενορία του Αγίου Γεωργίου (αγγλικά: Saint George parish, γαλλικά: Paroisse de Saint George) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη από τις 6 ενορίες της Γρενάδας.

Συμπεριλαμβάνει την πρωτεύουσα, Άγιο Γεώργιο. Έχει πληθυσμό 37.057 κατοίκων και έκταση 26 τ.μ. (67 km2). Είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό και δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση ενορία της Γρενάδας (μετά τον Άγιο Ανδρέα).

Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Δαβίδ, στα βόρεια με τον Άγιο Μάρκο και στα βορειοανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα.

Άγιος Δαβίδ (ενορία), Γρενάδα

Η ενορία του Αγίου Δαβίδ (αγγλικά: Saint David parish, γαλλικά: Paroisse de Saint David) είναι η τρίτη μεγαλύτερη από τις 6 ενορίες της Γρενάδας. Πρωτεύουσα είναι ο Άγιος Δαβίδ. Έχει πληθυσμό 11.486 κατοίκων και έκταση 18 τ.μ. (47 km2).

Συνορεύει στα ανατολικά με τον Άγιος Γεώργιο και στα βόρεια με τον Άγιο Ανδρέα.

Άγιος Δημήτριος Αχαΐας

Ο οικισμός του Αγίου Δημητρίου ανήκει στο Αλεποχώρι. Σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες δημιουργήθηκε από κατοίκους του Αλεποχωρίου που εγκαταστάθηκαν σε πιο ανοιχτό μέρος που είχε χωράφια. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1928 με 270 κατοίκους, το 1925 έγινε ενορία και την ίδια χρονιά απέκτησε δημοτικό σχολείο που συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα. Από το 1928 αποτελεί οικισμό της κοινότητας Αλεποχωρίου και σήμερα του Δήμου Ερυμάνθου. Στην απογραφή του 2011 είχε 137 κατοίκους.

Αδριανούπολη

Η Αδριανούπολη ή Aδριανούπολις, (τουρκικά: Edirne «Εντιρνέ», βουλγαρικά: Одрин «Όντριν») είναι ιστορική πόλη της σημερινής Τουρκίας, στην Ανατολική Θράκη, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας (6.276 τ. χλμ, 402.606 κάτ.) πολύ κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα και τη Βουλγαρία. Η Αδριανούπολη υπήρξε η τρίτη πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1363 ως το 1453, πριν η Κωνσταντινούπολη γίνει η τέταρτη και οριστική πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας. Σήμερα η Αδριανούπολη είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 165.979 κάτοικοι (2014).

Σημειώνεται το όνομα «Edirne» αποτελεί παραφθορά του Αδριανού (πόλη) > Αντρινού, που φερόταν τον 14ο αιώνα > Εντρινού > Εντιρνού καταλήγοντας στο Εντιρνέ όπου και επικράτησε. Σε οθωμανικές πηγές φέρεται επίσης και με τα ονόματα «Εντρίνους», «Εντρουνέ», «Εντρινάμπολι» καθώς και «Εντιρνομπολού» που αναμφισβήτητα όλα αποτελούν παραφράσεις του ελληνικού ονόματος που διατηρήθηκε από τον εκεί ελληνισμό μέχρι το 1922. Αναφέρεται ως «Ανδριανά» σε επιστολή του Γ. Βαρνακιώτη της 25 Μαΐου «έτους πρώτου της ελευθερίας».

Ακρωτήρι Θήρας

Το Ακρωτήρι είναι χωριό της Σαντορίνης και έχει πληθυσμό 355 κατοίκους, βάσει της Απογραφής του 2011. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού, σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από τα Φηρά (πρωτεύουσα). Υπάγεται διοικητικά στο Τοπικό διαμέρισμα Ακρωτηρίου του Δήμου Θήρας. Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους (ενετική κατάκτηση) αποτελούσε ένα από τα καστέλια του νησιού. Σήμερα, στην κορυφή του υψώματος πάνω στο οποίο βρίσκεται κτισμένο το σύγχρονο χωριό, στέκει ακόμη ο Ενετικός πύργος (Γουλάς), το παλιό δηλαδή καστέλο. Έγινε παγκοσμίως γνωστό χάρη στον προϊστορικό οικισμό που ανακαλύφθηκε στις ανασκαφές, τις οποίες διενήργησε συστηματικά στην περιοχή ο Σπύρος Μαρινάτος, το 1967.

Γεωγραφικά, η περιοχή αποτελεί πραγματικό ακρωτήριο, με απόκρημνες ακτές, το οποίο προβάλλει επί 3 μίλια δυτικά του νότιου τμήματος της Σαντορίνης.

Ελληνορθόδοξη Μητρόπολη Αυστρίας

Η Ιερά Μητρόπολη Αυστρίας είναι Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ιδρύθηκε το 1963, επί Πατριαρχίας Αθηναγόρα, και έχει υπό την πνευματική της δικαιοδοσία τις χώρες της Αυστρίας και της Ουγγαρίας. Γι'αυτό ονομάζεται Ιερά Μητρόπολη Αυστρίας και Εξαρχία Ουγγαρίας.

Ιερά Μητρόπολις Νέας Σμύρνης

Η Ιερά Μητρόπολη Νέας Σμύρνης έχει έδρα το Δήμο Ν. Σμύρνης Αττικής και περιλαμβάνει τις ενορίες των δήμων Π. Φαλήρου, Αλίμου και Αργυρούπολης καθώς και την ενορία Αγ. Σώστη του δήμου Αθηναίων.

Ιερέας

Ορισμός: Ο ιερέας ασκεί λειτουργικά, ποιμαντικά και διοικητικά καθήκοντα που αντιστοιχούν στο βαθμό της ιεροσύνης που φέρει.

Περιγραφή: Το επάγγελμα του ιερέα θεωρείται λειτούργημα και τα καθήκοντα του ορίζονται από το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα, τους αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες, την Ιερά Παράδοση και τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδας ή τους ανάλογους ιερούς κανόνες άλλων επίσημα αναγνωρισμένων δογμάτων.

Ο κληρικός τελεί την ακολουθία, κατά το τυπικό κάθε περίστασης, εκφωνεί το κατά περίπτωση κήρυγμα, δέχεται τις εξομολογήσεις των πιστών, τους συμβουλεύει, τους βοηθάει και τους εμψυχώνει.

Ως εφημέριος, οργανώνει τη ζωή της ενορίας του, δημιουργεί κοινωνικές και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και δρα ως κινητήριος μοχλός για την προσέγγιση, την επικοινωνία και την αλληλοκατανόηση των ανθρώπων. Επίσης, φροντίζει ο ιερός ναός να γίνει χώρος λατρείας και έμπρακτης χριστιανικής αγάπης και παίρνει πρωτοβουλίες για τη θεραπεία ή την προσωρινή ανακούφιση των ευάλωτων ή κοινωνικά αποκλεισμένων κοινωνικών ομάδων και ατόμων.

Προϋποθέσεις άσκησης: Δεν απαιτείται άδεια για την άσκησή του επαγέλματος.

Νομοθετική κατοχύρωση: Το επάγγελμα κατοχυρώνεται νομικά από το Σύνταγμα της Ελλάδας.

Σπουδαιότητα: Η πίστη και η αφοσίωση στη θρησκεία είναι προαπαιτούμενο, ώστε ο ενδιαφερόμενος να επιλέξει να ζήσει τη ζωή του όπως επιβάλλει η θρησκεία. Ο ιερέας πρέπει να διαθέτει ήθος, ευσέβεια και υψηλό αίσθημα κοινωνικής ευθύνης, να είναι εγκρατής, φιλεύσπλαχνος, φιλάνθρωπος και ταπεινός. Πρέπει ακόμη να έχει υπομονή και επιμονή, υψηλό αίσθημα προσφοράς και πρωτοβουλίας, απόλυτη εχεμύθεια για όσα του εμπιστεύονται οι άνθρωποι με την εξομολόγηση. Επίσης, πρέπει να έχει ηρεμία ψυχής, αγάπη για το Θεό και το συνάνθρωπο και ικανότητα επικοινωνίας με το ποίμνιό του.

Μέλλον: Οι προοπτικές απασχόλησης στο επάγγελμα του ιερέα είναι σχετικά περιορισμένες, καθώς δεν αυξάνονται αισθητά οι οργανικές θέσεις και δεν αδειάζουν εύκολα οι ενορίες, αφού η τοποθέτηση των ιερέων είναι με ισόβια θητεία.

Επαγγελματικές συνθήκες: Το υψηλό ποσοστό ευθύνης αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό του επαγγέλματος του ιερέα. Ο ιερός ναός και η ενορία του, είναι ο κύριος χώρος άσκησης του λειτουργήματος, αλλά πολλές φορές μεταβαίνει και σε άλλους χώρους, όπως σε σπίτια για τέλεση αγιασμού, σε επιχειρήσεις για τελετές εγκαινίων και γενικά όπου του ζητείται να τελέσει κάποια θρησκευτική πράξη. Ο ιερέας είναι από τη φύση της εργασίας του υποχρεωμένος να έρχεται σε επαφή με άτομα κάθε κοινωνικοεκπαιδευτικού επιπέδου και ηθικής, αλλά και με κάθε είδους πάσχοντες.

Οι συνθήκες που αντιμετωπίζει, εξαρτώνται από το βαθμό ιεροσύνης που φέρει, τα συγκεκριμένα καθήκοντα που ασκεί, το χώρο όπου υπηρετεί. Εξαρτώνται επίσης από τις κοινωνικές δραστηριότητες που αναλαμβάνει. Στις μεγάλες πόλεις δεν είναι συνήθως δύσκολες, εκτός από ορισμένες περιόδους έντονης θρησκευτικής ζωής, όπως η Μεγάλη Εβδομάδα. Ο ιερέας δεν έχει σαφώς προσδιορισμένο ωράριο απασχόλησης. Ορθόδοξοι κληρικοί με συγκεκριμένο βαθμό ιεροσύνης (επίσκοποι) είναι άγαμοι.

Γενικά σχόλια: Η πίστη και η αφοσίωση στα θεία, η αγάπη για τον Θεό και τους συνανθρώπους, είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός ιερέα. Ο ιερέας, είναι αφοσιωμένος ψυχή και σώμα στο λειτούργημα που ασκεί, είναι μακριά από κάθε είδους σκοπιμότητα, μικροψυχία, ή εμπάθεια και προσπαθεί μέσω της θείας λειτουργίας, να μεταδώσει πίστη και αγάπη για το Θεό στο ποίμνιό του.

Ιτιές Πάτρας

Οι Ιτιές είναι παραθαλάσσια συνοικία της Πάτρας, ευρισκόμενη στο Νότιο Δημοτικό Διαμέρισμά της.

Συνορεύει στα νότια με τη συνοικία του Κόκκινου Μύλου και στα νοτιοανατολικά με τη συνοικία της Λεύκας. Στα βόρειά της βρίσκεται ο ποταμός Γλαύκος και οι συνοικίες Κρύα Ιτεών και Αναπηρικά Ιτεών. Οι Ιτιές απέχουν οδικώς από το κέντρο της Πάτρας περίπου 4,5 χιλιόμετρα. Η περιοχή των Ιτεών μαζί με την όμορη περιοχή του Κοκκίνου Μύλου αποτελούν εκκλησιαστικά μία ενορία, αυτήν του «Αγίου Γεωργίου Ιτεών και Κοκκίνου Μύλου».

Κατάλογος οικισμών της Γρενάδας

Αυτό το λήμμα αναφέρει πόλεις της Γρενάδας.

Κόκκινος Μύλος Πάτρας

Ο Κόκκινος Μύλος είναι συνοικία της Πάτρας και βρίσκεται στο νότιο τμήμα της πόλης. Πριν την εφαρμογή της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καλλικράτης» (Ιανουάριος 2011) ανήκε εξίσου στην Πάτρα, ως τμήμα του πρώην Νότιου Δημοτικού Διαμερίσματος του «καποδιστριακού» Δήμου Πατρέων, και στην Παραλία Πατρών, αποτελώντας το σύνορο ανάμεσα στους πρώην «καποδιστριακούς» δήμους Πατρέων και Παραλίας.

Γειτνιάζει στα βόρεια με τη συνοικία Ιτιές, με την οποία ταυτίζεται συχνά ώστε να θεωρείται μέρος της, στα ανατολικά με τη συνοικία Λεύκα (πρώην Μποτοβάγια) και στα νότια με τις συνοικίες Εύα, Ηπειρώτικα και Μαραγκόπουλου της Παραλίας Πατρών. Ο Κόκκινος Μύλος μαζί με την διπλανή περιοχή των Ιτεών αποτελούν εκκλησιαστικά μία ενορία, αυτήν του «Αγίου Γεωργίου Ιτεών και Κοκκίνου Μύλου».

Λουιζιάνα

Η Πολιτεία της Λουιζιάνας (Αγγλικά: State of Louisiana, Γαλλικά: Etat de Louisiane) είναι πολιτεία των νότιων ΗΠΑ. Έχει έκταση 135.659 τ.χλμ. και πληθυσμό 4.659.978 κατοίκους (εκτίμηση 2018). Η πρωτεύουσα της είναι το Μπατόν Ρουζ και μεγαλύτερη πόλη η Νέα Ορλεάνη.

Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας

Η Ιερά Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας είναι Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Περιλαμβάνει τις χώρες Σουηδία, Νορβηγία, Δανία, Ισλανδία και Γροιλανδία.

Μητροπολίτης·είναι ὁ Σεβασμιώτατος κ. Κλεόπας.

Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου

Η Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου (επίσημο όνομα: Αθλητικό Σωματείο Νέα Σαλαμίς Αμμοχώστου) είναι κυπριακό αθλητικό σωματείο το οποίο προέρχεται από την πόλη της Αμμοχώστου. Σήμερα διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, ενώ παλιότερα λειτουργούσε τμήμα στίβου, θαλάσσιων αθλημάτων και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Πήρε το όνομα του από την αρχαία κυπριακή πόλη Σαλαμίς ή Σαλαμίνα η οποία βρίσκεται δίπλα από τη σύγχρονη Αμμόχωστο.

Το σωματείο ιδρύθηκε στις 7 Μαρτίου 1948 με σκοπό να μείνει μακριά από τις πολιτικές συγκρούσεις, όταν οι άλλοι αθλητικοί σύλλογοι της Αμμοχώστου, ο Γυμναστικός Σύλλογος Ευαγόρας (ΓΣΕ) και η Ανόρθωση, επέβαλαν περιορισμούς στους αθλητές με αριστερή ιδεολογία. Όταν το Μάιο του 1948 οι αθλητές της Νέας Σαλαμίνας αρνήθηκαν να υπογράψουν ότι ήταν «εθνικοφρόνων φρονημάτων» σε δήλωση του ΣΕΓΑΣ, απαγορεύτηκε η είσοδος των αθλητών της Νέας Σαλαμίνας στο στάδιο ΓΣΕ, ενώ παρόμοιες κυρώσεις επιβλήθηκαν και σε άλλα νεοϊδρυθέντα σωματεία, τα οποία ίδρυσαν την Κυπριακή Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΚΕΠΟ), η οποία διοργάνωνε αγώνες παράλληλα με την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) που προϋπήρχε. Τελικά οι δύο ομοσπονδίες ενώθηκαν το 1953 και η Νέα Σαλαμίνα έγινε μέλος της ΚΟΠ. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο του 1974, και την κατάληψη της Αμμοχώστου η Νέα Σαλαμίνα είναι προσφυγικό σωματείο το οποίο από τότε εδρεύει προσωρινά στη Λάρνακα.

Από τα τμήματα που διατηρεί το σωματείο, το μακροβιότερο είναι το ποδοσφαιρικό (ανδρών), το οποίο ιδρύθηκε το 1948. Η μεγαλύτερη επιτυχία του τμήματος στο πρωτάθλημα ήταν η κατάκτηση της τρίτης θέσης τέσσερις φορές, ενώ έχει κατακτήσει το κύπελλο Κύπρου το 1990 και την Ασπίδα Κύπρου την ίδια χρονιά. Το τμήμα έχει ως έδρα σήμερα το ιδιόκτητο στάδιο Αμμόχωστος στην Λάρνακα. Από το 2006 μέχρι το 2010 λειτουργούσε και τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών.

Το τμήμα πετοσφαίρισης θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα στη Κύπρο. Το σωματείο διοργάνωνε τουρνουά πετοσφαίρισης με μεγάλη συμμετοχή από το 1954 στην Αμμόχωστο και τελικά το 1975 αποφασίστηκε η ίδρυση τμήματος πετοσφαίρισης στη Λεμεσό. Το τμήμα έχει έχει κατακτήσει 9 πρωταθλήματα, 8 κύπελλα και 7 ασπίδες, με έξι συνεχόμενα πρωταθλήματα και κύπελλα από 1998 μέχρι το 2003. Η έδρα της πετοσφαιρικής Νέας Σαλαμίνας είναι στη Λεμεσό, το Παλαί ντε σπορ. Από το 1978 μέχρι το 1985 λειτουργούσε τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών.

Πάπας Αδριανός Δ΄

Ο Πάπας Αδριανός Δ΄ (Papa Adriano IV, 1100 – 1 Σεπτεμβρίου 1159), γεννημένος ως Νίκολας Μπρέικσπιρ (Nicholas Breakspear), ήταν Πάπας από τις 4 Δεκεμβρίου του 1154 έως το θάνατό του το 1159.

Ο Αδριανός Δ΄είναι ο μόνος Άγγλος που κατέλαβε τον παπικό θρόνο. Πιστεύεται γενικά ότι ο Νίκολας Μπρέικσπιρ γεννήθηκε στο Αγρόκτημα Μπρέϊκσπηρ στην ενορία Abbots Langley στο Χέρτφονρντσαϊρ.

Ο πατέρας του ήταν ο Ρόμπερτ που αργότερα έγινε μοναχός στο Σαιντ Άλμπανς. Στον Νίκολας, όμως, δεν επιτράπηκε η είσοδος στο μοναστήρι, και ο ηγούμενος του είπε να συνεχίσει με το σχολείο του ώστε να είναι πιο κατάλληλος (Abbey chronicles).

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.