Εδωμίτες

Η Ιδουμαία ήταν ιστορική περιοχή κατοικημένη από Σημίτες, ευρισκόμενη νότια της Ιουδαίας και της Νεκράς Θάλασσας. Αναφέρεται στη Βίβλο ως Βασίλειο του Εδώμ, την 1η χιλιετία π.Χ. (Εποχή του Σιδήρου), ενώ στην Κλασική Αρχαιότητα, το όνομα "Ιδουμαία" χρησιμοποιείτο για μια μικρότερη έκταση γης στην ίδια περιοχή.

Οι κάτοικοί της, οι Εδωμίτες ή Ιδουμαίοι, ήταν αρχαίος λαός, νότιοι γείτονες των Μωαβιτών. Η χώρα τους, το Βασίλειο του Εδώμ, εκτεινόταν κυρίως ανατολικά της Αραβά. Σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές, ήταν απόγονοι του Ησαύ, ο οποίος ήταν αδελφός του Ιακώβ (Ισραήλ) και γιος του Ισαάκ. Το όνομα Εδώμ από το οποίο προέρχεται το όνομα "Ιδουμαία", σημαίνει κόκκινος στα Εβραϊκά, και ήταν το παρατσούκλι του Ησαύ, λόγω του κοκκινωπού του χρώματος.

Kingdoms around Israel 830 map-el
Η θέση και έκταση του Βασιλείου των Εδωμιτών

Σχέσεις με τον λαό Ισραήλ

Οι Εδωμίτες, όπως οι Μωαβίτες, αρνήθηκαν το πέρασμα του λαού του Ισραήλ από τις περιοχές τους κατά την εποχή της εποίκησης - κατάκτησης, της υπό τον Γιαχβέ, όπως υποστήριζαν, «Υποσχεμένης Γης», στη Χαναάν. Έτσι, οι Εδωμίτες συνέχισαν να συμπεριφέρονται εχθρικά προς τους εισβολείς Ισραηλίτες.

Τον 6ο αιώνα π.Χ., μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ, πολλοί εξ αυτών μετανάστευσαν στη Νότια Ιουδαία και στους επόμενους αιώνες τούς ακολούθησαν και άλλοι, όταν τα εδάφη τους έγιναν τμήμα του Βασιλείου των Ναβαταίων. Έτσι, η νότια Ιουδαία κατέληξε να ονομάζεται Ιδουμαία (Α΄ Μακκαβαίων 4:29, 5:65) και οι κάτοικοι Ιδουμαίοι (Ευαγγέλιο Μάρκου 3:8).

Οι Ηρώδεις που κυβερνούσαν την Παλαιστίνη στην εποχή της Καινής Διαθήκης ήταν Ιδουμαίοι.

Πηγές

  • David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.660.
Δαβίδ

Ο Δαβίδ αποτελεί εξέχουσα Βιβλική προσωπικότητα. Υπήρξε ποιμένας, μουσικός, ποιητής, στρατιωτικός διοικητής, προφήτης και βασιλιάς. Το όνομά του (στα Εβρ. דָּוִד‎) σημαίνει «Αγαπητός». Ήταν ο δεύτερος κατά σειρά μετά τον Σαούλ Βασιλιάς της Ιουδαϊκής δυναστείας στην Ιερουσαλήμ που βασίλευσε για 40 χρόνια πιθανώς από το 1033/1077 π.Χ. ως το 993/1037 π.Χ.

Εδώμ

Η Ιδουμαία (εβραϊκά: אֱדוֹם, λατινικά: Idūmaea) ήταν ιστορική περιοχή κατοικημένη από Σημίτες, ευρισκόμενη νότια της Ιουδαίας και της Νεκράς Θάλασσας. Αναφέρεται στη Βίβλο ως Βασίλειο του Εδώμ, την 1η χιλιετία π.Χ. (Εποχή του Σιδήρου), ενώ στην Κλασική Αρχαιότητα, το όνομα «Ιδουμαία» χρησιμοποιείτο για μια μικρότερη έκταση γης στην ίδια περιοχή.

Οι κάτοικοί της, οι Εδωμίτες ή Ιδουμαίοι, ήταν αρχαίος σημιτικός λαός, νότιοι γείτονες των Μωαβιτών. Η χώρα τους, το Βασίλειο του Εδώμ, εκτεινόταν κυρίως ανατολικά της Αραβά. Σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές, ήταν απόγονοι του Ησαύ, ο οποίος ήταν αδελφός του Ιακώβ (Ισραήλ) και γιος του Ισαάκ. Το όνομα Εδώμ από το οποίο προέρχεται το όνομα «Ιδουμαία», σημαίνει κόκκινος στα Εβραϊκά, και ήταν το παρατσούκλι του Ησαύ, λόγω του κοκκινωπού του χρώματος.

Επαρχία της Ιουδαίας

Επαρχία της Ιουδαίας ( יהוד מדינתא) ονομάστηκε το κυρίως τμήμα του πρώην βασιλείου του Ιούδα την εποχή της Περσικής Αυτοκρατορίας. Οι πρώην Ιουδαΐτες υπήκοοι που είχαν απομείνει στα εδάφη εκείνα και στο παρελθόν βρίσκονταν υπό την εξουσία ενός λαϊκού βασιλιά που κατάγονταν από την δυναστεία του Δαυίδ, μαζί με αυτούς που θα επέστρεφαν στην περιοχή, από εκείνη την εποχή και έπειτα θα είχαν ως ηγέτη τους ένα αρχιερέα που βρίσκονταν υπό την επίβλεψη της δυναστείας των Αχαιμενιδών και θα γίνονταν γνωστοί στην ιστορία από εδώ και στο εξής ως Ιουδαίοι (Γιεχουντίμ) .

Ιοτάπα (κόρη του Σαμψιγέραμου Β΄)

Η Ιοτάπα της Έμεσας, λατιν. Iotapa (έζησε τον 1ο αι. μ.Χ.) από τη Δυναστεία της Έμεσας γεννήθηκε πριγκίπισσα της Έμεσας (νυν Χομς) στη Συρία και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ιουδαίας.

Ιουλία Ιοτάπα (πριγκίπισσα της Κιλικίας)

Να μη συγχέεται με την ομώνυμη μητέρα της Ιουλία Ιοτάπα (κόρη του Αντίοχου Δ΄).Η Ιουλία Ιοτάπα (γενν. π. 80 μ.Χ.) από την Ηρωδιανή Δυναστεία γεννήθηκε πριγκίπισσα της Ιουδαίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Κέτις στην Κιλικία.

Ιωράμ (του Ιωσαφάτ)

Ο Ιωράμ είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη, ως Βασιλεύς του (νοτίου) Βασιλείου του Ιούδα, μετά τη διάσπασή, του Βασιλείου του Σολομώντος, καθώς και στη Καινή Διαθήκη.

Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Ιωράμ φέρεται απόγονος του Βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ, ως πρωτότοκος γιος του Ιωσαφάτ, σύζυγος της Γοθολίας (κόρης του Αχαάβ βασιλέως Ισραήλ) και πατέρας του Οχοζία και άλλων τέκνων. Ο Ιωράμ είχε έξι ακόμα αδελφούς (2-Παραλειπ.21,2) με τα ονόματα Αζαρίας, Ιεϊήλ, Ζαχαρίας, Αζαρίας, Μιχαήλ και Σαφατίας τους οποίους και φέρεται να εξολόθρευσε "δια ρομφαίας". Ανέλαβε Βασιλεύς μετά το θάνατο του πατέρα του σε ηλικία 32 ετών και βασίλεψε στην Ιερουσαλήμ επί μία οκταετία.

Επί βασιλείας του χάθηκε ο έλεγχος επί της γης Εδώμ, οι κάτοικοι της οποίας Εδωμίτες δημιούργησαν δικό τους Βασίλειο. Επίσης χάθηκε και η πόλη Λομνά, ή Λιβνά, στα σύνορα με τους Φιλισταίους. Στη συνέχεια ο Ιωράμ οδήγησε το έθνος του στην ειδωλολατρία. Συνέπεια αυτής ήταν το Βασίλειό του να δεχθεί επιθέσεις και από τους όμορους Άραβες και Αιθίοπες. Σύμφωνα με τις Γραφές για τις αμαρτίες του υπέστη κοιλιακή φλεγμονή όπου και κατέληξε στο θάνατο δύο χρόνια αργότερα κάτω από φρικτούς πόνους όταν εξήλθαν τα σπλάχνα του. Όταν πέθανε φέρεται να μη λυπήθηκε κανείς, όταν χωρίς εκφορά τάφηκε στη Πόλη του Δαυίδ σε χώρο εκτός του περιβόλου των βασιλικών τάφων.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει αναγνωρίσει Άγιο, την μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα

Ο Ιωράμ αναφέρεται στο βιβλίο Β' Βασιλέων (κεφ.8:16-24), Β΄ Χρονικών (κεφ.21) και στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου.

Μωαβίτες

Οι Μωαβίτες ήταν αρχαίος Βιβλικός λαός. Ήταν οι κάτοικοι της χώρας που περικλείεται στα βόρεια από την Αμμών, δυτικά από τη Νεκρά Θάλασσα, και στα νότια από την Εδώμ.

Οι Μωαβίτες, οι οποίοι θεωρούνται απόγονοι του Μωάβ, γιου του Λωτ, ο οποίος ήταν ανεψιός του Αβραάμ,πέρασαν από τις ίδιες φάσεις που πέρασαν οι Αμμωνίτες και οι Εδωμίτες βρισκόμενοι σε σύγκρουση με τους Ισραηλίτες όταν τους αρνήθηκαν τη διέλευση μέσα από τα εδάφη τους στη εποχή της κατάκτησης.

Ειδικά η δική τους περιγραφή ενός επεισοδίου κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. δίνεται στη Μωαβιτική Λίθο (Στήλη του Μεσά). Στην πλάκα αυτή διαφαίνεται ότι οι Μωαβίτες μιλούσαν μια σύμμεικτη γλώσσα, με σημιτικά και χαναανιτικά στοιχεία, πολύ συγγενικής με την εβραϊκή.

Πέτρα Ιορδανίας

Πέτρα, για αυτή την πόλη που είναι λαξευμένη μέσα στο βράχο ο Τζον Μπέργκον έδωσε το χαρακτηρισμό «Η ροδοκόκκινη πόλη που είναι αρχαία σαν το μισό του χρόνου.»

Ραμσής Β΄

Ο Ραμσής Β΄ (1303 π.Χ. - 1213 π.Χ.), γνωστός και ως Ραμσής ο Μέγας (στην ελληνική βιβλιογραφία συναντάται και ως Ραμεσσής Β΄, ενώ στην αρχαία Ελλάδα ήταν γνωστός και ως Οσυμανδύας από την παραφθορά του επίσημου βασιλικού τίτλου του Ραμσή που ήταν Ούσερ-μαατ-ρε Σέτεφ-εν-ρε), ήταν ο τρίτος φαραώ της 19ης δυναστείας της Αιγύπτου. Ήταν ο ισχυρότερος όλων των Αιγυπτίων ηγεμόνων. Θεωρείται από τους ερευνητές ως ο Φαραώ της Εξόδου΄των Ισραηλιτών όπως χαρακτηρίστηκε η φυγή τους από την Αίγυπτο όπου οι ίδιοι προηγουμένως είχαν επιλέξει να πάνε.

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.