Δυναστεία των Σελευκιδών

Αυτή η σελίδα εμφανίζει την γενεαλογία της δυναστείας των Σελευκιδών, μακεδονικής καταγωγής, που κυβέρνησε τη Συρία, καθώς και άλλα μέρη της Ασίας, 305 έως 64 π.Χ..

Πορτραίτο Βασιλιάς Σύζυγος Βασιλεία
Seleuco I, da villa dei papiri, peristilio rettangolare Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ Απάμα Α΄
Στρατονίκη
305 - 281 π.Χ.
Στρατηγός του Αλεξάνδρου του Μέγα, πρώτος βασιλιάς της Αυτοκρατορίας της Συρίας και ιδρυτής της Δυναστείας των Σελευκιδών.
Antiochos I face Αντίοχος Α΄ Σωτήρ Στρατονίκη
281 - 261 π.Χ.
Συμμετείχε ενεργά στις ζυμώσεις που καθόρισαν τον διαμοιρασμό των εδαφών του Αλεξάνδρου. Για μια περίοδο διεκδίκησε τη Μακεδονία με αντιπάλους τον Αντίγονο Β΄ Γονατά και τον Πτολεμαίο Κεραυνό. Επί των ημερών του διεξήχθη και ο Πρώτος Συριακός Πόλεμος με την Αίγυπτο.
AntiochusIIMET Αντίοχος Β΄ Θεός Λαοδίκη Α΄
Βερενίκη Φερνοφόρος
261 - 246 π.Χ.
Επί των ημερών του διεξήχθη ο Δεύτερος Συριακός Πόλεμος με την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, καθώς και η απόσχιση του ελληνιστικού βασιλείου της Βακτρίας. Η επιλογή του να λάβει διαζύγιο από τη δεύτερη σύζυγό του για χάρη της πρώτης, έθεσε σε κίνηση τα γεγονότα που οδήγησαν στον Τρίτο Συριακό Πόλεμο.
Seleucus II Callinicus Σέλευκος Β΄ Καλλίνικος Λαοδίκη Β΄ 246 - 225 π.Χ.
Κατάφερε να ελέγξει την κατάσταση στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Ανέκτησε τη βόρεια Συρία και τις προσκείμενες επαρχίες του σημερινού Ιράν, ωστόσο η εκστρατεία του ενάντια στην Αίγυπτο ήταν ανεπιτυχής. Σε δεινή θέση των έφεραν η απόσχιση της Παρθίας και η επανάσταση του αδερφού του, Αντίοχου Ιέρακα.
Antiochos Hierax Tetradrachm 680534 Αντίοχος Ιέραξ 245 - 226 π.Χ. (σφετεριστής)
Γιος του Αντιόχου Β΄ και της Λαοδίκης Α΄
SeleucusIII coin, one side Σέλευκος Γ΄ Κεραυνός 225 - 222 π.Χ.
Κληρονόμησε ένα βασίλειο συρρικνωμένο και περικυκλωμένο από επίδοξους μνηστήρες των εδαφών του. Μετά από μια σύντομη βασιλεία τριών ετών, δολοφονήθηκε με δηλητήριο στη Μικρά Ασία.
Αχαιός Λαοδίκη 223 -213 π.Χ. (σφετεριστής)
Γιος του Ανδρομάχου, δισέγγονος του Σελεύκου Α και ο αδελφός του Σέλευκου Β
Antiochos III Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας Λαοδίκη Γ΄
Εύβοια της Χαλκίδας
222 - 187 π.Χ.
Κληρονόμησε ένα κράτος αποδιοργανωμένο το οποίο τελικά αποκατέστησε πραγματοποιώντας μεγάλη εκστρατεία στην Ανατολή. Πέτυχε επίσης σημαντικές στρατιωτικές νίκες εναντίον των Πτολεμαίων, στα πλαίσια του Τέταρτου και Πέμπτου Συριακού Πολέμου. Τελικά εισέβαλε στην Ελλάδα, αλλά οι βλέψεις του έλαβαν τέλος μετά την ταπεινωτική ήττα που υπέστη από τους Ρωμαίους.
SeleucusIV - coin - face Σέλευκος Δ΄ Φιλοπάτωρ Λαοδίκη Δ΄ 187 - 175 π.Χ.
Έκανε προσπάθειες αποκατάστασης της ισχύος του με διπλωματικά μέσα. Στριμωγμένος οικονομικά και μη μπορώντας να ανταποκριθεί στις οικονομικές απαιτήσεις της Ρώμης, αποπειράθηκε να υπεξαιρέσει χρήματα από το Ναό των Ιεροσολύμων.
Antiokhos IV Αντίοχος Δ΄ Επιφανής Λαοδίκη Δ΄ 175 - 164 π.Χ.
Ανήλθε στο θρόνο του αδερφού του, παραμερίζοντας τα νόμιμα δικαιώματα των ανιψιών του. Κατόπιν μετέτρεψε την προώθηση του ελληνικού πολιτισμού σε πολιτικό εργαλείο διαφήμισης των δικών του διεκδικήσεων για απόλυτη εξουσία. Ενεπλάκη σε πόλεμο με την αποδυναμωμένη Αίγυπτο, αλλά ανακλήθηκε στην τάξη από τους Ρωμαίους. Οι σκληρότητά του στην Ιουδαία αποτέλεσε το έναυσμα της Επανάστασης των Μακκαβαίων. Η βασιλεία του υπήρξε η τελευταία περίοδος ακμής για το κράτος των Σελευκιδών.
Antiochus V Eupator, coin, front side Αντίοχος Ε΄ Ευπάτωρ 164 - 162 π.Χ.
Ανέβηκε στο θρόνο σε ηλικία εννέα ετών με προστάτη – αντιβασιλιά το στρατηγό Λυσία. Η βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από επαναστάσεις σε πολλές επαρχίες: την Ιουδαία, τη Μηδία, την Αντιόχεια. Η Ρώμη με τη σειρά της ενέτεινε την πίεση της για την ικανοποίηση των ταπεινωτικών όρων της Συνθήκης της Απάμειας. Ο Αντίοχος δολοφονήθηκε σε ηλικία έντεκα ετών από τον εξάδερφό του και νόμιμο διεκδικητή του θρόνου, Δημήτριο.
Demetrius I Δημήτριος Α΄ Σωτήρ Λαοδίκη Ε΄ 162 - 150 π.Χ.
Προτού ανέλθει στο θρόνο πέρασε τη νεανική του ηλικία ως όμηρος στη Ρώμη. Είναι γνωστός για την ανάκτηση της Βαβυλώνας και την προσωρινή επανένωση του κράτους. Νίκησε επίσης τους Μακκαβαίους και αναμείχθηκε στον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε στην Καππαδοκία. Προκαλώντας τη δυσαρέσκεια των γειτόνων του, της Ρώμης και της Αιγύπτου, ο Δημήτριος ανετράπη από τις συνασπισμένες δυνάμεις τους.
Αλέξανδρος Α΄ Βάλας Κλεοπάτρα Θεά 150 - 146 π.Χ.
Η βασιλική του καταγωγή αμφισβητείται, ωστόσο τελικά διεκδίκησε και πήρε το θρόνο εφόσον τον υποστήριξαν οι πολέμιοι του προκατόχου του. Ωστόσο δυσαρέστησε τους κατοίκους της Αντιόχειας με τον τρόπο διακυβέρνησής του οι οποίοι αποφάσισαν να τον απομακρύνουν. Ήρθε σε σύγκρουση με τον πεθερό του, Πτολεμαίο Στ΄ Φιλομήτορα, ο οποίος και τον ανέτρεψε.
DemetriusII, coin, face Δημήτριος Β΄ Νικάτωρ Κλεοπάτρα Θεά
Ροδογύνη
146 - 139 π.Χ.
(πρώτη περίοδος)
Ανέβηκε στο θρόνο με την υποστήριξη του Πτολεμαίου Στ΄, ο οποίος ήταν επιφυλακτικός στο να ενσωματώσει τη Συρία στη δική του επικράτεια. Δεν υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής και τελικά ξέσπασε επανάσταση που πνίγηκε στο αίμα. Ανετράπη από τον Διόδοτο και λίγο αργότερα έπεσε στα χέρια των Πάρθων, στη χώρα των οποίων διέμεινε για δέκα χρόνια.
Αντίοχος Στ΄ Διόνυσος 145 - 142 π.Χ.
Όταν ο Διόδοτος ανέτρεψε το Δημήτριο Β΄, τοποθέτησε στη θέση του τον ανήλικο Αντίοχο, ορίζοντας επίτροπο τον εαυτό του. Λίγο αργότερα τον θανάτωσε ώστε να ανέβει ο ίδιος στο θρόνο.
Διόδοτος Τρύφων 142 - 138 π.Χ.
Στρατηγός και υποστηρικτής του Αλεξάνδρου Βάλα κατέλαβε την πρωτεύουσα του κράτους αποπέμποντας το Δημήτριο Β΄. Ανέβασε στο θρόνο τον γιο του Αλεξάνδρου, τον ανήλικο Αντίοχο, τον οποίο όμως αργότερα δολοφόνησε για να κρατήσει ο ίδιος το στέμμα. Ενεπλάκη σε ανεπιτυχή πόλεμο στην Ιουδαία, την οποία τελικά εγκατέλειψε στα χέρια των Μακκαβαίων. Ηττήθηκε και ανετράπη από τον Αντίοχο Σιδήτη.
Antiochos VII Drachm 2390199 Αντίοχος Ζ΄ Σιδήτης Κλεοπάτρα Θεά 138 - 129 π.Χ.
Την περίοδο που ο Δημήτριος Β΄ ήταν αιχμάλωτος στην Παρθία, ο αδερφός του, Αντίοχος, νίκησε και εκθρόνισε το σφετεριστή του θρόνου Διόδοτο και βασίλεψε ο ίδιος. Πολιόρκησε και γκρέμισε τα τείχη της Ιερουσαλήμ, όμως επέτρεψε στους Εβραίους να διατηρήσουν τη θρησκευτική τους ελευθερία. Στράφηκε κατά των Πάρθων, και για λίγο ανέκτησε τη Μεσοποταμία, τη Βαβυλωνία και τη Μηδία, αποκαθιστώντας τα παλιά σύνορα του κράτους των Σελευκιδών στο Ιράν.
DemetriusII, coin, face Δημήτριος Β΄ Νικάτωρ Κλεοπάτρα Θεά
Ροδογύνη
129 - 125 π.Χ.
(δεύτερη περίοδος)
Ανέβηκε στο θρόνο με την υποστήριξη του Πτολεμαίου Στ΄, ο οποίος ήταν επιφυλακτικός στο να ενσωματώσει τη Συρία στη δική του επικράτεια. Δεν υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής και τελικά ξέσπασε επανάσταση που πνίγηκε στο αίμα. Ανετράπη από τον Διόδοτο και λίγο αργότερα έπεσε στα χέρια των Πάρθων, στη χώρα των οποίων διέμεινε για δέκα χρόνια. Όταν κατάφερε να επανέλθει στο θρόνο, το κράτος ήταν μια σκιά του παλιού του εαυτού. Η επιλογή του να εμπλακεί στις διαμάχες διαδοχής των Πτολεμαίων οδήγησε στην πτώση του.
Αλέξανδρος Β΄ Ζαβίνας 128 - 123 π.Χ.
Πιθανώς μη βασιλικής καταγωγής, αναδείχτηκε μετά την περίοδο χάους που ακολούθησε την κατάληψη της Μεσοποταμίας από τους Πάρθους. Υπήρξε πιόνι του φαραώ της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, Πτολεμαίου Η΄ Φύσκονος, ο οποίος και τον προώθησε για να αποσπάσει το θρόνο της Συρίας. Όταν η υποστήριξη της Αιγύπτου έπαψε να υφίσταται, με τη σειρά του ο Αλέξανδρος ηττήθηκε από τον Αντίοχο Η΄ Γρυπό.
Σέλευκος Ε΄ Φιλομήτωρ 125 π.Χ.
Μετά το θάνατο του πατέρα του, Δημητρίου Β΄, διεκδίκησε το θρόνο του εξαιρετικά περιορισμένου εδαφικά κράτους των Σελευκιδών. Κινήθηκε όμως χωρίς την έγκριση της μητέρας του, της δυναμικής Κλεοπάτρας Θεάς, η οποία τελικά διέταξε τη δολοφονία του.
Antiochus VIII face Αντίοχος Η΄ Γρυπός Τρύφαινα
Κλεοπάτρα Σελήνη Α΄
125 - 96 π.Χ.
Αντιμετώπισε την επανάσταση του ετεροθαλούς αδερφού του Αντίοχου Θ΄ του Κυζικηνού, με τον οποίο διεξήγαγε έναν αμφίρροπο πόλεμο. Καθένας από τους δύο βρήκε από έναν σύμμαχο ανάμεσα στους διεκδικητές του θρόνου της Αιγύπτου. Τελικά διαίρεσαν το κράτος στα δύο, στο βόρειο και το νότιο τμήμα. Τη διαμάχη τους συνέχισαν οι γιοι τους. Την περίοδο της βασιλεία του Αντίοχου η Ιουδαία κέρδισε την ανεξαρτησία της.
Antiochus IX face Αντίοχος Θ΄ Κυζικηνός Κλεοπάτρα Δ΄
Κλεοπάτρα Σελήνη Α΄
114 - 95 π.Χ.
Έζησε την παιδική του ηλικία στην Κύζικο όπου και προστατεύτηκε από τις ενδοοικογενειακές διαμάχες. Ο γάμος του με την Κλεοπάτρα Δ΄ του έδωσε τα εφόδια ώστε να ξεκινήσει επανάσταση κατά του αδερφού του, Αντίοχου Η΄. Τελικά διαίρεσαν το κράτος στα δύο, στο βόρειο και το νότιο τμήμα. Μετά το θάνατο του αντιπάλου του ετοιμάστηκε να ενώσει και πάλι το κράτος, ωστόσο θανατώθηκε από τον ανιψιό του, Σέλευκο Στ΄
Seleucus VI Epiphanes Σέλευκος Στ΄ Επιφανής 96 - 95 π.Χ.
Εκθρόνισε και θανάτωσε τον Αντίοχο Κυζικηνό, ωστόσο εκθρονίστηκε από το γιο του τελευταίου την επόμενη χρονιά. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Συρία με προορισμό τη Μοψουεστία (εναλλακτικά Μόψος ή Σελεύκεια-προς-το-Πύραμο) στη Μικρά Ασία. Εκεί εγκατέστησε την αυλή του και κυβέρνησε τυρρανικά. Βρήκε τραγικό θάνατο κατά τη διάρκεια επανάστασης.
Antioco X Eusebes Filopator, tetradracma, face Αντίοχος Ι΄ Ευσεβής Κλεοπάτρα Σελήνη Α΄ 95 - 92 π.Χ.
Κυβέρνησε την Αντιόχεια και τα περίχωρα αυτής, μαχόμενος δίχως τελειωμό με τα ξαδέρφια του και τους εξωτερικούς εχθρούς του κράτους. Απέτρεψε με επιτυχία την κατάληψη της πόλης. Σκοτώθηκε κατά μία εκδοχή μαχόμενος τους Πάρθους, κατά μία άλλη κατά την εισβολή του βασιλιά Τιγράνη της Αρμενίας.
Αντίοχος ΙΑ΄ Επιφανής 95 - 92 π.Χ.
Από κοινού με το Φίλιππο Α΄ πραγματοποίησε μια ανεπιτυχή απόπειρα κατάληψης της Αντιόχειας. Μετά την αποτυχία αυτή, εξαναγκάστηκε σε φυγή. Βρήκε το θάνατο από πνιγμό, καθώς προσπάθησε να διασχίσει έφιππος τον ποταμό Ορόντη.
DemetriusIII Δημήτριος Γ΄ Εύκαιρος 95 - 87 π.Χ.
Τις βλέψεις του για το θρόνο υποστήριξε ο Πτολεμαίος Θ΄ Λάθυρος, φαραώ της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου. Με τη βοήθεια του ο Δημήτριος ανέκτησε μέρος των εδαφών του πατέρα του στη Συρία. Έχοντας ως έδρα την πόλη της Δαμασκού διεκδίκησε το σύνολο της νότιας Συρίας καθώς και της Παλαιστίνης. Όταν στράφηκε κατά του αδερφού του, Φιλίππου Α΄, εκείνος τον νίκησε με τη βοήθεια των Πάρθων και τον εξόρισε.
Philippus Philadelphus Φίλιππος Α΄ Φιλάδελφος 95 - 83 π.Χ.
Μετά την ανεπιτυχή κατάληψη της Αντιόχειας, βρέθηκε αντιμέτωπος με τον αδερφό και πρώην σύμμαχό του, Δημήτριο. Με την βοήθεια των Πάρθων τον υποχρέωσε σε ήττα, και λίγο αργότερα κατέλαβε την Αντιόχεια. Δεν κατάφερε να αποσπάσει τη Δαμασκό από το νεότερο αδερφό του, Αντίοχο ΙΒ΄, με τα ίχνη του να χάνονται κατά την εισβολή του Τιγράνη της Αρμενίας.
Antiochos XII Αντίοχος ΙΒ΄ Διόνυσος 87 - 84 π.Χ.
Διαδέχτηκε τον αδερφό του Δημήτριο Γ΄ στη διακυβέρνηση ενός κομματιού του κράτους των Σελευκιδών, και συγκεκριμένα την περιοχή γύρω από τη Δαμασκό. Ήταν ο τελευταίος από τους Σελευκίδες που έδειξε στρατιωτική δεινότητα αν και σε τοπικό επίπεδο. Πραγματοποίησε μια σειρά επιδρομών στο βασίλειο της Ιουδαίας και προσπάθησε ανεπιτυχώς να περιορίσει την επέκταση των Ναβαταίων Αράβων.
Σέλευκος Ζ΄ Κυβιοσάκτης 83 - 69 π.Χ.
Σε αντιπαράθεση με τον Τιγράνη Β΄ της Αρμενίας
Antiochus XIII Αντίοχος ΙΓ΄ Ασιατικός 69 - 64 π.Χ.
Σε αντιπαράθεση με τον Φίλιππο Β΄
Φίλιππος Β΄ Φιλορωμαίος 66 - 64 π.Χ.
Σε αντιπαράθεση με τον Αντίοχο ΙΓ΄

Γενεαλογία των Σελευκιδών της Συρίας

 
 
 
 
 
 
 
 
Σέλευκος
από την Ορεστίδα (Καστοριά)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αντίοχος
στρατηγός
σύζ. Λαοδίκη
 
Πτολεμαίος
διοικητής φάλαγγας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ
σύζ. 1.Απάμα Σπιταμένους
2.Στρατονίκη Αντιγονιδών
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(1) Αντίοχος Α΄ Σωτήρ
σύζ. Στρατονίκη Αντιγονιδών
 
 
 
 
 
Αχαιός ο Πρεσβύτερος
ευγενής
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Σέλευκος
διάδοχος
 
Αντίοχος Β΄ θεός
σύζ. 1.Βερενίκη φερνοφόρος Πτολεμαίων
2.Λαοδίκη Α΄
 
Λαοδίκη Α΄
 
Αλέξανδρος
κυβερνήτης Λυδίας
 
Ανδρόμαχος
ευγενής
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(2) Σέλευκος Β΄ Καλλίνικος
σύζ. Λαοδίκη B΄ Σελευκιδών
 
Αντίοχος Ιέραξ
διεκδικητής
 
 
 
 
 
Αχαιός ο Νεότερος
στρατηγός
σύζ. Λαοδίκη του Πόντου
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Σέλευκος Γ΄ Κεραυνός
 
Αντίοχος Γ΄ μέγας
σύζ. Λαοδίκη Γ΄ του Πόντου
2.Εύβοια της Χαλκίδας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αντίοχος
διάδοχος
 
Λαοδίκη Δ΄
 
Σέλευκος Δ΄ Φιλοπάτωρ
 
Άρδυς
στρατιωτικός
 
Αντίοχος Δ΄ Επιφανής
σύζ. Λαοδίκη Δ΄ Σελευκιδών
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αντίοχος
διάδοχος
 
Δημήτριος Α΄ Σωτήρ
σύζ. Λαοδίκη Ε΄ Σελευκιδών
 
 
 
 
 
Αντίοχος Ε΄ Ευπάτωρ
 
 
 
 
 
Αλέξανδρος Α΄ Βάλας
σύζ. Κλεοπάτρα Θεά Πτολεμαίων
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δημήτριος Β΄ Νικάτωρ
σύζ. 1.Κλεοπάτρα Θεά Πτολεμαίων
2.Ροδογύνη Αρσακιδών
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αντίοχος Ζ΄ Σιδήτης
σύζ. Κλεοπάτρα Θεά Πτολεμαίων
 
Αντίοχος ΣΤ΄ Διόνυσος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Σέλευκος Ε΄ Φιλομήτωρ
 
Αντίοχος Η΄ Γρυπός
σύζ. 1.Κλεοπάτρα-Σελήνη Α΄ Πτολεμαίων
2.Τρύφαινα Πτολεμαίων
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αντίοχος Θ΄ Κυζικηνός
σύζ. 1.Κλεοπάτρα Δ΄ Πτολεμαίων
2.Κλεοπάτρα-Σελήνη Α΄
 
(;) Αλέξανδρος Β΄ Ζαβίνας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(2) Σέλευκος ΣΤ΄ Επιφανής
 
(2)Αντίοχος ΙΑ΄ Επιφανής
 
(2) Φίλιππος Α΄ Φιλάδελφος
 
(2) Δημήτριος Γ΄ Εύκαιρος
 
(2) Αντίοχος ΙΒ΄ Διόνυσος
 
Αντίοχος Ι΄ Ευσεβής
σύζ. Κλεοπάτρα-Σελήνη Α΄
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φίλιππος Β΄ Φιλορωμαίος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αντίοχος ΙΓ΄ Ασιατικός
 
Σέλευκος Ζ΄ Κυβιοσάκτης
Απάμα (κόρη Σπιταμένη)

Η Απάμα ήταν μια πριγκίπισσα των Περσών που έζησε την περίοδο που ο Μέγας Αλέξανδρος πραγματοποίησε την εκστρατεία του στην Ανατολή. Ήταν κόρη του Σπιταμένη της Συγδιανής, ηγεμόνα της Βακτρίας και τελευταίου Πέρση ηγεμόνα που πολέμησε ενάντια στο Μακεδόνα στρατηλάτη.

Ο Αλέξανδρος, ολοκληρώνοντας τις κατακτήσεις του διέταξε μια σειρά διπλωματικών γάμων, βάσει των οποίων οι στρατηγοί του ενώθηκαν με κόρες Περσών ευγενών για την ενδυνάμωση των δεσμών Μακεδόνων και γηγενών λαών των κατακτημένων εδαφών. Σε έναν ομαδικό γάμο στα Σούσα το 324 π.Χ., την ίδια μέρα που ο Αλέξανδρος πανηγύριζε τους δικούς του γάμους, ο στρατηγός του Σέλευκος, κατόπιν ιδρυτής της δυναστείας των Σελευκιδών στη Συρία με την επωνυμία Σέλευκος Α’ Νικάτωρ, νυμφεύθηκε την Απάμα. Από όλους τους στρατηγούς του Αλεξάνδρου, ο Σέλευκος ήταν ο μόνος που δεν απομάκρυνε τη σύζυγό του μετά το θάνατο του Μακεδόνα βασιλιά το 323 π.Χ.

Το ζευγάρι απέκτησε δύο γιους: τον Αντίοχο (324–261 π.Χ.) που διαδέχτηκε τον πατέρα του στη βασιλεία το 281 π.Χ. με το όνομα Αντίοχος Α’ Σωτήρ, και τον Αχαιό που γεννήθηκε το 320 π.Χ. στη Συρία.

Αυτοκρατορία των Σελευκιδών

H Αυτοκρατορία των Σελευκιδών ήταν ένα από τα Ελληνιστικά κράτη που προήλθαν ύστερα από την κατάτμηση της αυτοκρατορίας των κτήσεων του Αλεξάνδρου του Μέγα, από τους Επιγόνους. Το κράτος που περιήλθε στον Σέλευκο τον Α΄ εκ του οποίου και έλαβε το όνομα αναπτύχθηκε τελικά σε ολόκληρη αυτοκρατορία που περιλάμβανε την κεντρική Ανατολία, την Μεσοποταμία, την Φοινίκη, την Ιουδαία, την Παλαιστίνη, την Περσία, το Τουρκμενιστάν, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Παμίρ και την Πενταποταμία (Παντζάμπ, Ινδία). Διήρκεσε από το 312 μέχρι και το 64 π.Χ..

Αρχικά ο Σέλευκος ανέλαβε σατράπης της Βαβυλώνας. Όμως το 316 αναγκάσθηκε να την εγκαταλείψει, όταν ο Αντίγονος Α΄ του έκανε έλεγχο επί των προσόδων της περιοχής. Τότε αντιδρώντας ο Σέλευκος συμμάχησε με τους Κάσσανδρο Λυσίμαχο και Πτολεμαίο κατά του Αντιγόνου. Οι δε κάτοικοι της περιοχής ενθυμούμενοι την άριστη συμπεριφορά του, από την περίοδο της σατραπείας του, έσπευσαν και συστρατεύθηκαν μαζί με τον Σέλευκο όπου και το 312 π.Χ. ανακατέλαβε την Βαβυλώνα. Από τότε αρχίζει και ουσιαστικά ν΄ αναπτύσσεται το Βασίλειο των Σελευκιδών που έφθασε στη πλήρη ακμή του να είναι ολόκληρη αυτοκρατορία.

Βερενίκη Φερνοφόρος

Η Βερενίκη, γνωστή σαν Βερενίκη η Σύρα ή Βερενίκη η Φερνοφόρος, ήταν κόρη του φαραώ της Αιγύπτου Πτολεμαίου Β’ του Φιλάδελφου και της πρώτης του συζύγου, Αρσινόης Α’. Διατέλεσε βασίλισσα των Σελευκιδών κατά την περίοδο 252 - 246 π.Χ. στο πλάι του Αντίοχου Β' του Θεού. Η επωνυμία Φερνοφόρος σημαίνει «αυτή που φέρει προίκα».

Κλεοπάτρα Α΄ της Αιγύπτου

Η Κλεοπάτρα, γνωστή και ως Κλεοπάτρα Α' η Σύρα ( π. 212 π.Χ. – 176 π.Χ. ) ήταν βασίλισσα της Αιγύπτου κατά την ελληνιστική περίοδο, ως μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων.

Ήταν κόρη του Αντίοχου Γ' του Μέγα, βασιλιά της Δυναστείας των Σελευκιδών, και της Λαοδίκης. Νυμφεύθηκε το φαραώ Πτολεμαίο Ε' τον Επιφανή το 194 π.Χ. στη Ράφια. Το ζεύγος ενσωματώθηκε στην οικογενειακή λατρεία με τον τίτλο «Θεοί Επιφανείς». Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: το Διάδοχο του πατέρα του Πτολεμαίο Στ' το Φιλομήτωρα, τη μετέπειτα βασίλισσα της Αιγύπτου, την Κλεοπάτρα τη Β' και το μελλοντικό φαραώ Πτολεμαίο Η'. Μετά το θάνατο του συζύγου της το 181 π.Χ., βασίλεψε μοναχή της εκ μέρους του ανήλικου γιου της Πτολεμαίου Στ', ο οποίος αργότερα έλαβε το επώνυμο «ο Φιλομήτωρ», δηλαδή «αυτός που αγαπά τη μητέρα του». Πέθανε γύρω στο 176 π.Χ. Το επίθετο «η Σύρα» της το αποδίδει ο Αππιανός.

Κλεοπάτρα Δ΄ της Αιγύπτου

Η Κλεοπάτρα Δ' (περ. 140 – 112 π.Χ.), ήταν Βασίλισσα της αρχαίας Αιγύπτου, μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Ήταν κόρη του φαραώ Πτολεμαίου Η' του Φύσκονα και της Κλεοπάτρας Γ'. Συμβασίλεψε με τον αδελφό της, Πτολεμαίο Θ' Λάθυρο την περίοδο 116 – 115 π.Χ., και κατόπιν μετέβη στη Συρία, στο κράτος των Σελευκιδών, όπου έγινε σύζυγος και βασίλισσα του Αντίοχου Θ' του Κυζικηνού. Η Κλεοπάτρα Δ' ενσωματώθηκε μετά θάνατον στην οικογενειακή λατρεία των Πτολεμαίων, με την επωνυμία Θεά Φιλάδελφος.

Κλεοπάτρα Θεά

Η Κλεοπάτρα Θεά (164 π.Χ. - 121 π.Χ.) ήταν ηγεμόνας της ελληνιστικής αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.

Ήταν πριγκίπισσα της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, κόρη του φαραώ Πτολεμαίου Στ' Φιλομήτορος και της αδερφής και συζύγου του, Κλεοπάτρας Β'. Μετέπειτα υπήρξε για μια μακρά περίοδο βασίλισσα της Συρίας στο πλάι τριών Σελευκιδών βασιλέων, του Αλεξάνδρου Βάλα, του Δημητρίου Β' του Νικάτορος και του Αντίοχου Ζ' του Σιδήτη. Βασίλεψε σε μια περίοδο ιδιαίτερα ταραγμένη για την ανατολή, καθώς το ελληνιστικό βασίλειο των Σελευκιδών όδευε προς τη δύση του και βασανιζόταν από πολιτικές και στρατιωτικές αναταραχές.

Κλεοπάτρα Σελήνη Α΄

Η Κλεοπάτρα Σελήνη Α' (135 π.Χ./130 π.Χ. - 69 π.Χ.) ήταν βασίλισσα της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, κόρη του φαραώ Πτολεμαίου Η' Φύσκονος και της ανηψιάς και συζύγου του, Κλεοπάτρας Γ'. Αρχικά νυμφεύθηκε τον αδελφό της φαραώ Πτολεμαίο Θ' Λάθυρο. Μετέπειτα υπήρξε για μια μακρά περίοδο βασίλισσα της Συρίας στο πλάι τριών Σελευκιδών βασιλέων, του Αντίοχου Η' Γρυπού, του Αντίοχου Θ' Κυζικηνού και του Αντίοχου Ι' του Ευσεβούς. Βασίλεψε σε μια περίοδο ιδιαίτερα ταραγμένη για την ανατολή, καθώς το ελληνιστικό βασίλειο των Σελευκιδών όδευε προς τη δύση του και βασανιζόταν από πολιτικές και στρατιωτικές αναταραχές.

Κοίλη Συρία

Η Κοίλη Συρία ήταν ονομασία της περιοχής της νότιας Συρίας κατά το 300 π.Χ., που αποτέλεσε το μήλον της έριδος ανάμεσα στη δυναστεία των Σελευκιδών και τη δυναστεία των Πτολεμαίων, η κοιλάδα της Συρίας μεταξύ των ορέων Λιβάνου και Αντιλιβάνου.

Ο όρος δεν περιλαμβάνει μόνο τα εδάφη της κοιλάδας Μπεκάα του Λιβάνου, αλλά καλύπτει ολόκληρη την περιοχή που ορίζεται από τα παράλια της Μεσογείου, τον ποταμό Ορόντη (Ναχρ-ελ-Άζι), έφτανε νότια ως την Αίγυπτο και βόρεια ως τη Λαοδίκεια (Λατάκια).

Ο όρος συναντάται για πρώτη φορά στην Ανάβαση του Αρριανού κι έχει αποτελέσει πολλές φορές αντικείμενο συζήτησης. Ίσως πρόκειται για μεταγραφή της αραμαϊκής λέξης kul, που σημαίνει "ολόκληρος", υποδηλώνοντας έτσι όλη τη Συρία.

Ο στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου Πτολεμαίος κατέκτησε την Κοίλη Συρία το 318 π.Χ., ωστόσο γρήγορα αποσύρθηκε από αυτή, όταν συμμετείχε στο συνασπισμό εναντίον του Αντίγονου Α' του Μονόφθαλμου το 313 π.Χ. Το 312 ο Σέλευκος Α' Νικάτωρ νίκησε το Δημήτριο, γιο του Αντίγονου, στη μάχη της Γάζας, κάτι που επέτρεψε και πάλι στον Πτολεμαίο να καταλάβει την Κοίλη Συρία. Αν και αποσύρθηκε πάλι μετά από λίγους μήνες, αφότου ο Δημήτριος κέρδισε μια μάχη εναντίον του στρατηγού του και ο Αντίγονος εισέβαλε στη Συρία.

Το 302 π.Χ., ο Πτολεμαίος συμμετείχε και πάλι σε νέο συνασπισμό εναντίον του Αντίγονου και επανακατέλαβε την Κοίλη Συρία, αλλά αποσύρθηκε όταν έμαθε τα νέα από μια εσφαλμένη αναφορά ότι ο Αντίγονος είχε καταφέρει μια νίκη και επέστρεψε όταν ο Αντίγονος ηττήθηκε στη μάχη της Ιψού το 301 π.Χ. Η Κοίλη Συρία δόθηκε στο Σέλευκο από τους νικητές της Ιψού, καθώς ο Πτολεμαίος δεν είχε συμβάλει καθόλου στη νίκη τους.

Λαοδίκη Α΄ της Συρίας

Η Λαοδίκη Α' ήταν βασίλισσα της Συρίας κατά την ελληνιστική εποχή. Αποτέλεσε την πρώτη σύζυγο του βασιλιά Αντίοχου Β' του Θεού, ηγεμόνα των Σελευκιδών κατά την περίοδο 261 – 246 π.Χ.. Ήταν κόρη τού Αχαιού τού Πρεσβύτερου, έτσι ήταν εξαδέλφη του μετέπειτα συζύγου της. Είναι γνωστή περισσότερο σαν τη γυναίκα που έδωσε την αφορμή να ξεκινήσει ο Τρίτος Συριακός Πόλεμος, γνωστός σήμερα και ως "Λαοδίκειος Πόλεμος".

Λαοδίκη Γ΄ της Συρίας

Η Λαοδίκη ήταν μια βασίλισσα της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν κόρη του βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη του Β' και της Λαοδίκης, κόρης του Αντίοχου Β' του Θεού. Νυμφεύθηκε τον Αντίοχο Γ' τον Μέγα, ηγεμόνα γνωστό για την αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας του βασιλείου της Συρίας μετά από περίοδο κρίσης μέσω μιας μεγάλης εκστρατείας στην ανατολή.

Η Λαοδίκη νυμφεύθηκε το Αντίοχο Γ' λίγο μετά την άνοδό του στο θρόνο, περίπου το 222 π.Χ. Την υποδέχτηκε ο ίδιος με τιμές και οι γάμοι τους γιορτάστηκαν με μεγαλοπρέπεια. Ανακηρύχθηκε βασίλισσα από τον ίδιο στην Αντιόχεια, λίγο προτού αυτός εκστρατεύσει κατά του Μόλωνα. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του ήρθε στον κόσμο ο πρίγκιπας Αντίοχος, ο οποίος ονομάστηκε Διάδοχος το έτος 196 π.Χ. Η Λαοδίκη έφερε επίσης στον κόσμο ακόμη τρεις γιους: τον Σέλευκο Δ' το Φιλοπάτορα, τον Άρδυ και τον Αντίοχο Δ' τον Επιφανή. Επίσης γέννησε τέσσερις κόρες: μια άγνωστου ονόματος που παντρεύτηκε το Δημήτριο Α' της Βακτρίας, τη Λαοδίκη Δ', που παντρεύτηκε τον (Διάδοχο) Αντίοχο, την Κλεοπάτρα Α', που έγινε βασίλισσα της Αιγύπτου και μιας ακόμη που ονομαζόταν Αντιοχίς και που παντρεύτηκε το βασιλιά της Καππαδοκίας, τον Αριαράθη Δ'.

Λαοδίκη Δ΄ της Συρίας

Η Λαοδίκη ήταν μια βασίλισσα της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν κόρη του ηγεμόνα των Σελευκιδών, Αντίοχου Γ' του Μέγα και της Λαοδίκης Γ'. Νυμφεύθηκε τρεις φορές, με όλους της τους συζύγους να αποτελούν αδέλφια της από τους ίδιους γονείς, και ηγεμόνες των Σελευκιδών. Ήταν επίσης η μητέρα τριών μελλοντικών βασιλέων της αυτοκρατορίας.

Λαοδίκη Ε΄ της Συρίας

Η Λαοδίκη (??? – 150 π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν κόρη του ηγεμόνα των Σελευκιδών, Σέλευκου Δ΄ του Φιλοπάτορος και της Λαοδίκης Δ΄. Έγινε βασίλισσα της Μακεδονίας στο πλευρό του τελευταίου βασιλιά της, του Περσέα. Μετά την υποταγή του ελλαδικού χώρου στους Ρωμαίους, επέστρεψε στη Συρία, όπου κατά μια εκδοχή ενώθηκε με τον αδελφό της, Δημήτριο Α΄.

Λαοδίκη Ζ΄ της Συρίας

Η Λαοδίκη Θεά Φιλάδελφος ήταν πριγκίπισσα της δυναστείας των Σελευκιδών, ηγεμόνων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Γονείς της ήταν ο βασιλιάς Αντίοχος Η' ο Γρυπός και η σύζυγός του, Τρύφαινα, κόρη του φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Η' Φύσκονος.

Η Λαοδίκη παντρεύτηκε το Μιθριδάτη Α' τον Καλλίνικο, πρίγκιπα και μελλοντικό βασιλιά της Κομμαγηνής. Ο γάμος είχε πολιτική σημασία και κανονίστηκε από τους γονείς τους με απώτερο σκοπό τη σύσφιξη των σχέσεων των δύο λαών. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, τον Αντίοχο Α', τον επονομαζόμενο Θεό, έναν από τους επιφανέστερους ηγέτες της Κομμαγηνής. Πρόκειται για τον ηγεμόνα που κατασκεύασε το μαυσωλείο-ιερό στο Όρος Νεμρούτ, το οποίο στις μέρες μας θεωρείται μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.

Νύσσα του Πόντου

Η Νύσσα Α΄ (α' μισό 2ου αιώνα π.Χ.) ήταν Βασίλισσα του Πόντου που έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο. Καταγόταν από τον Οίκο των Σελευκιδών αποτελώντας εγγονή του εξέχοντος βασιλιά Αντίοχου Γ΄ του Μέγα. Στον Πόντο βασίλεψε ως σύζυγος του Φαρνάκη Α΄, παππού του διαβόητου βασιλιά και πολεμίου της Ρώμης, Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Ευπάτορα.

Σέλευκος (γιος Αντίοχου Α΄)

Ο Σέλευκος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αντίοχου Α', του επονομαζόμενου "Σωτήρος", βασιλιά από τη Δυναστεία των Σελευκιδών κατά την περίοδο (281 – 261 π.Χ.). Μητέρα του ήταν η Στρατονίκη, κόρη του Μακεδόνα βασιλιά, Δημητρίου Α΄ του Πολιορκητή.

Υπήρξε κυβερνήτης εδαφών του πατέρα του στην ανατολή με την ιδιότητα του αντιβασιλιά και ως πρωτότοκος πιθανώς να διαδεχόταν και τον πατέρα του. Ωστόσο κατηγορήθηκε πως ετοίμαζε επανάσταση και τελικά θανατώθηκε με διαταγή του Αντίοχου Α΄ λίγο μετά το 268 π.Χ. Στο θρόνο ανέβηκε τελικά ο αδελφός του Αντίοχος Β΄. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει ότι ο Αντίοχος Β΄ (αδελφός του) άρχισε αυτές τις φήμες για να σκοτωθεί ο Σέλευκος και να είναι αυτός ο διάδοχος.

Στρατονίκη της Μακεδονίας

Η Στρατονίκη (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασίλισσα της Μακεδονίας κατά την ελληνιστική περίοδο, μέλος της Δυναστείας των Αντιγονιδών. Παππούδες της υπήρξαν δύο από τους σημαντικότερους στρατηγούς του Αλεξάνδρου του Μέγα: ο Σέλευκος ο Νικάτωρ από την πλευρά του πατέρα της, Αντίοχου Α', και ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος (προπάππους για την ακρίβεια) από την πλευρά της μητέρας της, Στρατονίκης.

Στρατονίκη της Συρίας

Η Στρατονίκη της Συρίας ήταν κόρη του Μακεδόνα βασιλιά Δημήτριου του Πολιορκητή και της Φίλας, κόρης του Αντίπατρου. Το 300 π.Χ., όταν δεν θα πρέπει να ήταν μεγαλύτερη των 17 ετών, το χέρι της ζήτησε ο Σέλευκος Α’ Νικάνωρ, βασιλιάς της Συρίας και στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οδηγήθηκε από τον πατέρα της στην ακτή της Πιερίας στη Μακεδονία, όπου οι γάμοι της γιορτάστηκαν με μεγαλοπρέπεια. Παρά τη μεγάλη διαφορά στην ηλικία τους πρέπει να έζησε σε αρμονία με τον ηλικιωμένο βασιλιά για κάποια χρόνια, του χάρισε μάλιστα μια κόρη, στην οποία έδωσε το όνομα της μητέρας της.

Τότε ο γιος του Σέλευκου από την Απάμα, ο Αντίοχος, αρρώστησε βαριά αρνούμενος να περιποιηθεί τον εαυτό του ή να φάει. Ο γιατρός που τον φρόντιζε, ο Ερασίστρατος, ανακάλυψε πως αιτία της συμπεριφοράς του αυτής ήταν κάποια ερωτική απογοήτευση. Παρατηρούσε λοιπόν πως ενώ, κατά τις επισκέψεις διαφόρων γυναικών στον άρρωστο πρίγκιπα εκείνος έμενε απαθής, κατά τις επισκέψεις του πατέρα του με τη νεαρή του σύζυγο, τη Στρατονίκη, παρουσίαζε τα συμπτώματα ενός κεραυνοβολημένου από έρωτα ανθρώπου. Κατέληξε λοιπόν στο συμπέρασμα πως ο νεαρός ήταν ερωτευμένος, αλλά θεωρούσε ανίερο το να αγαπά τη σύζυγο του πατέρα του και προσπαθούσε μάταια να καταπιέσει τα συναισθήματά του, πράγμα που εκφραζόταν σε φυσική ατονία. Έτσι o Ερασίστρατος μίλησε με τρόπο στον ηλικιωμένο Σέλευκο που αισθανόταν μεγάλη τρυφερότητα για το γιο του, και ο οποίος συγκατατέθηκε στην ένωση της Στρατονίκης με τον Αντίοχο. Κατόπιν τους ονόμασε βασιλείς των επαρχιών της Άνω Ασίας. Τα παραπάνω γεγονότα αφηγείται ο Πλούταρχος στους Παράλληλους Βίους του (“Δημήτριος 31, 32”).

Το ζευγάρι κατόπιν εγκαταστάθηκε στη Βαβυλώνα. Το 281 π.Χ. ο Σέλευκος δολοφονείται από τον Πτολεμαίο Κεραυνό, και ο Αντίοχος ανεβαίνει στο θρόνο του βασιλείου της Συρίας. Η ένωση της Στρατονίκης μαζί του πρέπει να ήταν ευτυχισμένη, αν και δεν έχουμε ιδιαίτερα πολλές αναφορές για τη ζωή της Στρατονίκης μετά το σημείο αυτό. Χάρισε στον Αντίοχο πέντε παιδιά: το Σέλευκο, τη Λαοδίκη, τον Αντίοχο, που διαδέχτηκε τελικά τον πατέρα του στο θρόνο ως Αντίοχος Β' Θεός, την Απάμα, που νυμφεύθηκε το Μάγα της Κυρήνης και τη Στρατονίκη, σύζυγο του Δημητρίου Β’ της Μακεδονίας. Την κόρη της από το Σέλευκο, την Φίλα, παντρεύτηκε ο αδελφός της Αντίγονος Γονατάς. Η πόλη της Στρατονικείας στην Καρία ονομάστηκε, σύμφωνα με το γεωγράφο Στράβωνα, από τον Αντίοχο προς τιμήν της συζύγου του.

Τρύφαινα

Η Κλεοπάτρα Τρύφαινα (??? – 111 π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα της αρχαίας Αιγύπτου, μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Υπήρξε βασίλισσα της Συρίας, στο πλευρό του Αντίοχου Η' του Γρυπού, μέλους της Δυναστείας των Σελευκιδών.

Φίλα (κόρη Σέλευκου Α΄)

Η Φίλα Β' ήταν πριγκίπισσα της Συρίας, μακεδονικής καταγωγής, που έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν κόρη της Στρατονίκης της Συρίας και του βασιλιά των Σελευκιδών Σέλευκου Α' Νικάτωρος.

Διετέλεσε βασίλισσα της Μακεδονίας στο πλευρό του Αντίγονου Β' Γονατά, αδερφού της μητέρας της. Αποτέλεσε τη μοναδική σύζυγο του βασιλιά και μαζί απέκτησαν το διάδοχό του Δημήτριο Β' τον Αιτωλικό. Ο γάμος τους το 276 π.Χ. ξεκίνησε μια μακροχρόνια περίοδο συμμαχίας ανάμεσα στους Σελευκίδες και τους Αντιγονίδες.

Προς τιμήν της ιδρύθηκε η πόλη Φίλα στην νότια Πιερία.

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.