Γένος (βιολογία)

Στη συστηματική ταξινόμηση ως Γένος ονομάζεται το σύνολο των ειδών που είναι συγγενή μεταξύ τους. Για παράδειγμα η Πολική αρκούδα (Ursus maritimus) και η Καφέ αρκούδα (Ursus arctos) ανήκουν στο γένος αρκούδα Ursus.

Το σύνολο των γενών που είναι συγγενή μεταξύ τους ονομάζεται οικογένεια.

Στην επιστημονική ονομασία το Γένος δίνει την πρώτη λέξη του ονόματος, το είδος τη δεύτερη λέξη.

Για την καλύτερη αποσαφήνιση των σχέσεων στην ταξινόμηση, πολλές φορές χρησιμοποιούνται και άλλες κατηγορίες μεταξύ της Οικογένειας και του Γένους (λ.χ. Υποοικογένεια) ή μεταξύ Γένους και Είδους (λ.χ. Υπογένος).

ΕίδοςΓένοςΟικογένειαΤάξηΟμοταξίαΣυνομοταξίαΒασίλειοΕπικράτειαΖωή

Η ιεραρχία των οκτώ κύριων ταξινομικών βαθμίδων στην Συστηματική ταξινόμηση. Μία οικογένεια περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα γένη. Οι ενδιάμεσες βαθμίδες δεν συμπεριλαμβάνονται στο σχεδιάγραμμα .
Αδηφάγος (θηλαστικό)

Ο Αδηφάγος είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογενείας των Ικτιδών. Το είδος έχει την επιστημονική ονομασία Gulo gulo, απαντά στις βόρειες και στις υποαρκτικές περιοχές της Ευρασίας και της Βόρειας Αμερικής και περιλαμβάνει 6 υποείδη.

Ο αδηφάγος κατέχει τον τίτλο της μεγαλύτερης χερσαίας ικτίδας στην υφήλιο, με μέγεθος που θυμίζει περισσότερο μικρή αρκούδα, παρά νυφίτσα.Είναι μοναχικό ζώο, που φημίζεται για την δύναμη και επιθετικότητά του, ικανό να θανατώνει θηράματα με μέγεθος αρκετά μεγαλύτερο από το δικό του. Λόγω διαφόρων αιτιών, ο πληθυσμός του είδους στις νότιες περιοχές του φάσματος κατανομής του εμφανίζει σημαντική μείωση με καθοδική τάση (βλ. Απειλές και Κατάσταση πληθυσμού), ενώ είναι εξαιρετικά δύσκολο να μελετηθεί στην άγρια φύση.

Αρκούδα των Άνδεων

Η Αρκούδα των Άνδεων είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογενείας των Αρκτιδών. Το είδος έχει την επιστημονική ονομασία Tremarctos ornatus, απαντά στην Νότια Αμερική και δεν περιλαμβάνει υποείδη.

Η αρκούδα των Άνδεων είναι η μοναδική εκπρόσωπος της οικογενείας των Αρκτιδών στην Νότια Αμερική, όπου αποτελεί και το βαρύτερο χερσαίο, ιθαγενές θηλαστικό μετά τον τάπιρο (βλ. Μορφολογία).

Γένος

Ο όρος "γένος" μπορεί να αναφέρεται στο:

Γένος (βιολογία)

Γραμματικό γένος

Μαύρος δρυοκολάπτης

Ο Μαύρος δρυοκολάπτης είναι πτηνό της οικογενείας των Δρυοκολαπτιδών που απαντά στην Ευρώπη και σε περιοχές της Ασίας. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Dryocopus martius και περιλαμβάνει 2 υποείδη.Στην Ελλάδα, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, απαντά το υποείδος Dryocopus martius martius (Linnaeus, 1758).Από τις πιο χαρακτηριστικές «φιγούρες» των δασικών ενδιαιτημάτων, ο μαύρος δρυοκολάπτης είναι πολύ όμορφο πτηνό, που ξεχωρίζει από το μεγάλο του μέγεθος και το πολύ δυνατό τυμπάνισμα (drumming) στους κορμούς των δένδρων. Με την διάνοιξη των οπών στα δένδρα, συμβάλλει σε πολύ μεγάλο βαθμό στην υγεία των οικοσυστημάτων του, διότι αυτές χρησιμοποιούνται από πολλά είδη του ζωικού βασιλείου.

Τίγρη

Η τίγρη (θηλ.) ή ο τίγρης (αρσ.) είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογενείας των αιλουριδών, της οποίας αποτελεί το μεγαλύτερο και ισχυρότερο μέλος. Το είδος έχει την επιστημονική ονομασία Panthera tigris, απαντά αποκλειστικά στην ασιατική ήπειρο και διακρίνεται σε 9 υποείδη, από τα οποία τα 3 θεωρούνται εξαφανισμένα (βλ. Υποείδη).

Η τίγρη, ένα από τα λιγοστά ζώα της επονομαζομένης Χαρισματικής Μεγαπανίδας (Charismatic Megafauna), αποτελεί ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα είδη στην υφήλιο, με το χαρακτηριστικό μοτίβο από κάθετες, σκούρες ραβδώσεις σε κοκκινοπορτοκαλί υπόστρωμα στην άνω επιφάνεια και, την πιο ανοικτόχρωμη κάτω επιφάνεια του σώματός της.

Είναι το μεγαλύτερο είδος «γάτας» (Felidae), φθάνοντας σε συνολικό -μαζί με την ουρά- μήκος σώματος μέχρι και 3,3 μέτρα και βάρος έως 306 κιλά. Έχει εξαιρετικά ευμεγέθεις κυνόδοντες, τους μεγαλύτερους από τα αιλουροειδή με ύψος μύλης 74,5 έως και 90 χιλιοστά. Σε ζωολογικούς κήπους, κάποιες τίγρεις έχουν ζήσει για 20 έως 26 έτη, που φαίνεται επίσης να είναι η διάρκεια ζωής τους στην άγρια φύση. Πρόκειται για εξαιρετικά εδαφικό και, σε γενικές γραμμές, μοναχικό ζώο, που συχνά απαιτεί μεγάλα σε έκταση ενδιαιτήματα για να υποστηριχθούν οι απαιτήσεις στη λεία του. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ζει σε μερικές από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές στη Γη, έχει προκαλέσει σημαντικές συγκρούσεις με τον άνθρωπο.

Οι τίγρεις, κάποτε, εξαπλώνονταν σε όλη την Ασία, από την Τουρκία στα δυτικά μέχρι την ανατολική ακτή της Ρωσίας, στα ανατολικά. Κατά τα τελευταία 100 χρόνια, όμως, έχουν απωλέσει το 93% της ιστορικής κατανομής τους και, έχουν εκριζωθεί από την Κ. και ΝΔ. Ασία, από τα νησιά της Ιάβας και του Μπαλί, καθώς και από μεγάλες περιοχές της Α. και ΝΑ. Ασίας. Σήμερα εξαπλώνονται σε οικοσυστήματα που, ποικίλλουν από τη σιβηρική τάιγκα μέχρι τα ανοικτά λιβάδια και τους τροπικούς μαγκρόβιους βάλτους. Τα 6 υποείδη τίγρης που ζουν σήμερα, έχουν χαρακτηριστεί ως κινδυνεύοντα (EN) από την IUCN (κριτήρια A2bcd+4bcd, 2011). Ο παγκόσμιος πληθυσμός στην άγρια φύση εκτιμήθηκε το 2011, ότι είναι μικρότερος των 3000 ατόμων (βλ. και Κατάσταση πληθυσμού), από περίπου 100.000 στις αρχές του 20ου αιώνα, με τους περισσότερους εναπομείναντες πληθυσμούς να απαντώνται σε μικρούς, απομονωμένους τον έναν από τον άλλο, θύλακες. Σημαντικότεροι λόγοι για την κατακόρυφη μείωση των πληθυσμών της τίγρης είναι η λαθροθηρία (poaching) και η καταστροφή και ο κατακερματισμός των ενδιαιτημάτων της. Η έκταση της επικράτειας που καταλαμβάνεται από το είδος εκτιμάται σε λιγότερο από 1.184.911 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με μείωση της τάξης του 41% από την περιοχή που εκτιμάται ότι κατείχε στα μέσα της δεκαετίας του 1990.

Αποτελεί, ίσως, το δημοφιλέστερο από τα μεγάλα θηλαστικά του κόσμου, με εξέχουσα θέση στην αρχαία μυθολογία και λαογραφία και συνεχή ιστορική παρουσία στη λογοτεχνία και σε όλες ανεξαιρέτως τις καλές τέχνες, αλλά και στον κινηματογράφο και τα σύγχρονα media. Οι τίγρεις εμφανίζονται σε πολλές σημαίες, σε οικόσημα και στη λαϊκή κουλτούρα σε πλείστες εκφάνσεις της. Είναι το εθνικό ζώο του Μπανγκλαντές (η τίγρη της Βεγγάλης), της Ινδίας, του Βιετνάμ, της Μαλαισίας (η μαλαισιανή τίγρη) και της Νότιας Κορέας.

Τα μορφολογικά και ηθολογικά χαρακτηριστικά της τίγρης, η κορυφαία θέση που κατέχει στην τροφική αλυσίδα των ενδιαιτημάτων της, το ιστορικό της γεωγραφικής της εξάπλωσης και, κυρίως, η σχέση της με τον άνθρωπο, συνετέλεσαν στη δημιουργία ενός «μύθου» και αφηγήσεων -τις περισσότερες φορές με τραγική κατάληξη- γύρω από το όνομά της. Η δραματική μείωση των πληθυσμών της -ήδη, τρία από τα υποείδη της είναι εξαφανισμένα (ΕΧ)-, έχει προκαλέσει την κινητοποίηση της παγκόσμιας επιστημονικής, και όχι μόνον, κοινότητας. Η διάσωσή της δεν είναι απλά ένα ακαδημαϊκό θέμα που περιορίζεται από στενούς βιολογικούς/οικολογικούς φραγμούς, αλλά αποτελεί ένα «στοίχημα» όλων των εμπλεκομένων φορέων. Η επιθυμητή ευόδωση των προσπαθειών που καταβάλλονται, θα είναι ένα «δώρο» για τις μελλοντικές γενεές, που δεν θα είναι υποχρεωμένες να επισκέπτονται μόνο τους ζωολογικούς κήπους για να δουν αυτό το πανέμορφο ζώο, αλλά ταυτόχρονα θα αποτελέσει έμπρακτη απόδειξη Ανθρώπινου Πολιτισμού.

Ταξινομικές βαθμίδες
Μεγατάξη
Επικράτεια/Υπερβασίλειο Υπερσυνομοταξία Υπερομοταξία Υπερτάξη Υπεροικογένεια Υπερείδος
Βασίλειο Συνομοταξία Ομοταξία Λεγεώνα Τάξη Οικογένεια Φύλο Γένος Είδος
Υποβασίλειο Υποσυνομοταξία Υφομοταξία Κοόρτις Υποτάξη Υποοικογένεια Υποφύλο Υπογένος Υποείδος
Ανθυποβασίλειο Ανθυποσυνομοταξία Ανθυφομοταξία Ανθυποτάξη Τμήμα (βοτ.) Ανθυποείδος
Μικροσυνομοταξία Μικρομοταξία Μικροτάξη

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.