Βραΐλα

Η Μπράιλα ή Βραΐλα (ρουμανικά: Brăila προφορά  [brəˈila]) είναι πόλη της νοτιοανατολικής Ρουμανίας και λιμάνι στο Δούναβη. Βρίσκεται περίπου 200 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Βουκουρεστίου και μόλις 20 χιλιόμετρα νοτίως του Γκαλάτσι.

Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και ο πληθυσμός της είναι 180.302[1] (11η πολυπληθέστερη πόλη της Ρουμανίας).

Συντεταγμένες: 45°16′N 27°59′E / 45.27°N 27.98°E

Βραΐλα
Ansamblul 'Piata Traian, centrul vechi al orasului Braila.
ROU BR Braila CoA
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
χάρτης
ΧώραΡουμανία
ΠεριφέρειαΝοτιοανατολική
ΕπαρχίαΒραΐλας
Πληθυσμός168.389
Έκταση ( km²)43,92
Επίσημος ιστότοπος
Braila jud Braila

Ιστορία

Braila
Η Βραΐλα σε καρτ ποστάλ των αρχών της δεκαετίας του 1900.
Brăila 19th century
Γενική άποψη της Βραΐλας στα τέλη του 19ου ή αρχές του 20ού αιώνα.

Αρχές

Πριν το 14ο αιώνα, στη θέση της σημερινής Βραΐλα υπήρχε ένα μικρό χωριό, κατοικούμενο πιθανόν από ψαράδες και μικρεμπόρους. Το χωριό έπεσε στα χέρια των Μογγόλων κατά την εισβολή τους στην Ευρώπη το 1241 και ήταν υπό τον άμεσο έλεγχο των ηγεμόνων του Άρτζες στα μέσα του 14ου αιώνα.

Ενας οικισμός ονόματι Ντρινάγκο μνημονεύεται σε αρκετούς Καταλανικούς και Ισπανικούς πορτολάνους (του Αντζελίνο ντε Νταλόρτο, 1325/1330 και του Αντζελίνο Ντούλτσερτ, 1339), καθώς και στο Βιβλίο της Γνώσης Ολών των Βασιλείων (ανώνυμο καστιλιάνικο εγχειρίδιο γεωγραφίας και οικοσήμων του 14ου αιώνα). Αυτό μπορεί να ήταν μια λανθασμένη μεταγραφή του Μπριλάγκο, ονόματος που χρησιμοποιήθηκε αργότερα σε ημερολόγια ταξιδιωτών του 15ου αιώνα.

Η Βραΐλα αναφέρεται σε διάφορα ελληνικά χρονικά της εποχής περίπου αυτής ως Προϊλάμπουμ ή Προϊλάβα, προσαρμογή στην Ελληνική γλώσσα του Σλαβικού της ονόματος Μπραίλοφ. Σε Γερμανόγλωσσες πηγές αναφέρεται ως Ueberey. Η προέλευση και η έννοια του ονόματος είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι είναι ένα ανθρωπώνυμο.

Το πρώτο συγκεκριμένο έγγραφο που αναφέρει τη Βραΐλα είναι μια απόφαση παραχώρησης προνομίων από το Βλάντισλαβ Α΄ της Βλαχίας σε Γερμανούς εμπόρους του Μπρασόβ, που απαλλάσσονταν των δασμών όταν ακολουθούσαν το δρόμο από το Μπρασόβ στο Δούναβη μέσω του Μπράιλαν.

Λιμάνι της Βλαχίας

Μετά την πτώση της Βιτσίνα (το ακμαιότερο λιμάνι του παραθαλάσσιου Δούναβη) η Βραΐλα αναπτύχθηκε ως το κύριο λιμάνι της Βλαχίας, αποκτώντας το καθεστώς της πόλης γύρω στα 1400.

Το 1396 ο Γιόχαν Σιλτμπέργκερ γράφει ότι η Βραΐλα ήταν ο τόπος όπου αγκυροβολούσαν πλοία, φέρνοντας "εμπορεύματα από αλλόθρησκες χώρες". Ξένοι έμποροι που έφερναν αγαθά αναγκάζονταν να ξεφορτώνουν τα εμπορεύματά τους στη Βραΐλα, όπως μπορεί να γίνει κατανοητό από μία περιγραφή του 1445 του Βάλεραντ ντε Βάβριν. Οθωμανική περιγραφή του 1520 μιλάει για την άφιξη στη Βραΐλα 70-80 πλοίων, που μετέφεραν αγαθά από τη Μικρά Ασία και την Κριμαία. Η πόλη ήταν επίσης σημαντικό κέντρο εμπορίου ψαριών. Πολωνοί έμποροι το αγόρασαν (1408) και αυτό το προσοδοφόρο εμπόριο φορολογήθηκε από τους ηγεμόνες μετά το Βλάντισλαβ Α΄.

Η πόλη είχε αυτονομία. Γνωρίζουμε ελάχιστα για την εθνοτική σύνθεση της πόλης, αλλά φαίνεται ότι ήταν αρκετά ποικίλη, με κατοίκους διαφόρων προελεύσεων. Εγγραφο του 1500 μιλάει για το Mihoci Latinețul, Ραγουζάνο που είχε ζήσει στη Βραΐλα επί πέντε χρόνια και ήταν μέλος της κοινότητας.

Το 1462 ο στόλος του Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή από 25 τριήρεις και 150 άλλα πλοία κατέκαψε την πόλη. Η πόλη ενεπλάκη επίσης στη σύγκρουση μεταξύ της Βλαχίας και του πρίγκιπα της Μολδαβίας Στέφανου του Μέγα, καθώς οι Μολδαβοί κατέστρεψαν την πόλη κατά τη διάρκεια της εκστρατείας αντιποίνων εναντίον του πρίγκιπα της Βλαχίας Ράντου του Ομορφου. Μια περιγραφή της Μολδαβικής επίθεσης υπάρχει στο Cronica moldo-germană : "πολύ αίμα χύθηκε και η πόλη κάηκε ολοσχερώς, μην αφήνοντας να ζήσουν ούτε και τα παιδιά των μητέρων και έκοβαν τα στήθη των μητέρων και τους άρπαζαν τα παιδιά".

Η σύγκρουση δεν ήταν μόνο πολιτική, καθώς η πόλη της Βραΐλας ανταγωνιζόταν την πόλη της Μολδαβίας Κίλια. Παρόλαυτα η Βραΐλα ανέκαμψε, γενόμενη γρήγορα η πύλη για αγαθά του Λεβάντε στη Βλαχία. Η πόλη κάηκε πάλι από το Μπογκντάν Γ΄ της Μολδαβίας το 1512.

Οθωμανικό λιμάνι

Γύρω στα 1538-1540 (ίσως κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής επιχείρησης του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή εναντίον του Πέτρου Ράρες) η πόλη προσαρτήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και οργανώθηκε σε [[καζάς}καζά]]. Η πόλη αποτελούσε τμήμα του βόρειου αμυντικού δικτύου της Αυτοκρατορίας και οι Οθωμανοί οικοδόμησαν εκεί ένα πέτρινο φρούριο. Από το 1540 μέχρι το 1829 ήταν υπό τον έλεγχο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας όταν και παραχωρήθηκε στη Βλαχία με τη Σύμβαση Άκκερμαν. Οι Οθωμανοί την ονόμαζαν Ιμπραήλ ή Ιμπραίλα. Για μια σύντομη περίοδο κυβερνήθηκε από το Μιχαήλ το Γενναίο, πρίγκιπα της Βλαχίας (1595–1596), ενώ και το 1711 πολιορκήθηκε και καταλήφθηκε από στρατό της Βλαχίας και της Ρωσίας κατά την Εκστρατεία του Προύθου.

Νεότερη ιστορία

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Βλαχίας στο Δούναβη μαζί με το Τούρνου Μαγκουρέλε και το Τζιούρτζιου. Η μεγαλύτερη ακμή της πόλης ήταν στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα όταν και ήταν σημαντικό λιμάνι για το μεγαλύτερο μέρος των εμπορευμάτων που εισάγονταν και εξάγονταν στην και από τη Ρουμανία.

Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Βραΐλα καταλήφθηκε στις 28 Aυγούστου 1944 από Σοβιετικά στρατεύματα του 3ου Ουκρανικού Μετώπου στο πλαίσιο της Επιχείρησης Ιάσιου-Κισίνιεφ.

Μετά την Επανάσταση του 1989 η Βραΐλα εισήλθε σε μια περίοδο οικονομικής ύφεσης.

Δημογραφία

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 η Βραΐλα είχε 180.302 κατοίκους, μειωμένος από το 2002. Το 97% του πληθυσμού αποτελούν οι Ρουμάνοι[2] ενώ υπάρχει και σημαντική ελληνική κοινότητα που αριθμεί 2.000 ομογενείς, τρίτης και τέταρτης γενιάς[3].

Στην πόλη υπήρχε μέχρι το 1946 σημαντική ελληνική κοινότητα. Οι πρώτοι Έλληνες εγκαταστάθηκαν στη Βραΐλα πριν το 1829. Ο πληθυσμός της κοινότητας έφτανε τις 5.000[4]. Το 1836 ιδρύθηκε εκεί ελληνικό προξενείο, που λειτουργούσε ως το 1879. Στην πόλη υπήρχαν επίσης ο ναός του Ευαγγελισμού, χτισμένος με πέτρες φερμένες από την πατρίδα, δημοτικό σχολείο που ιδρύθηκε το 1840 όπως και ιδιωτικά σχολεία.

Στη Βραΐλα γεννήθηκε το 1922 ο συνθέτης και αρχιτέκτονας Ιάννης Ξενάκης όπως και ο λογοτέχνης Ανδρέας Εμπειρίκος.

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού της Βραΐλας
Έτος Πληθυσμός
1900 58.392 _
1912 65.053 11,4
1930 68.347 5,0
1948 95.514 39,7
1956 102.500 7,3
1966 138.802 35,4
1977 194.633 40,2
1992 234.110 20,2
2002 216.292 −7,6
2011 168.389 −22,1

Οικονομία

Το λιμάνι της Βραΐλας είναι προσβάσιμο σε μικρά και μεσαίου μεγέθους ποταμόπλοια και διαθέτει μεγάλες εγκαταστάσεις και αποθήκες σιτηρών. Είναι, επίσης, ένα σημαντικό βιομηχανικό κέντρο, με μεταλλουργίες, κλωστοϋφαντουργίες, επεξεργασίας τροφίμων, και άλλα εργοστάσια.

Αξιοθέατα

Teatrul "Maria Filotti" - Municipiul Braila
Θέατρο Μαρά Φιλότι
Hotel Danubiu - Municipiul Braila - vedere de zi
Ξενοδοχείο Ντανούμπιου στην Πλατεία Τραϊάν

Ακτινωτοί δρόμοι από το λιμάνι προς το κέντρο της Βραΐλας διασχίζονται ανά συμμετρικά διαστήματα από ομόκεντρους δρόμους που ακολουθούν το γεωμετρικό σχέδιο των παλαιών οθωμανικών οχυρώσεων.

Το παλιό κέντρο της πόλης έχει πολλά κτίρια του 19ου αιώνα, κάποια από αυτά πλήρως αποκαταστημένα. Τα πιο σημαντικά μνημεία είναι η Ελληνική Εκκλησία, που χτίστηκε το 1865 από την ελληνική κοινότητα, η Εκκλησία Sfintii Arhangheli, πρώην τζαμί κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας (μέχρι το 1831), η Εκκλησία Sfântul Nicolae, το Θέατρο Μαρία Φιλότι, το Πολιτιστικό Μέγαρο και το Μουσείο Τέχνης του, το Μουσείο Ιστορίας, και ο παλιός Υδατόπυργος, με ένα εστιατόριο και μηχανισμό περιστροφής (360° την ώρα).

Μια άλλη σημαντική τοποθεσία είναι ο Δημοτικός Κήπος, ένα πάρκο που βρίσκεται πάνω από την όχθη του Δούναβη, με θέα του ποταμού και στα Όρη Μάτσιν. Στις αρχές του 2006 ο δήμος χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ανακαίνιση του παλιού κέντρου της πόλης, με στόχο να μετατρέψουν τη Βραΐλα σε ένα σημαντικό τουριστικό προορισμό της νοτιοανατολικής Ρουμανίας (Μουντένια).

Γηγενείς

  • Ανα Ασλάν (1897 – 1988), γεροντολόγος
  • Μπεατρίς Κασλάρου (γ. 1975), κολυμβήτρια
  • Αλεξάντρου Κίπτσιου (γ. 1989), ποδοσφαιριστής
  • Ανισοάρα Κουσμίρ-Στάντσιου (γ. 1962), άλτρια μήκους
  • Χαρίκλεια Νταρκλέ (1860 - 1939), σοπράνο
  • Κονσταντίν φον Εκονόμο (1876 - 1931), ψυχίατρος και νευρολόγος Ελληνικής καταγωγής
  • Ανδρέας Εμπειρίκος
  • Νάε Ιονέσκου (1890 - 1940), φιλόσοφος
  • Παναΐτ Ιστράτι
  • Γιόζεφ Γιούραν (1904 - 2008), μηχανικός
  • Αντιγόνη Κεφαλά (γ. 1935), συγγραφέας Ελληνορουμανικής καταγωγής
  • Μανέα Μανέσκου (1916 – 2009), πρωθυπουργός (1974 - 1979)
  • Ντιάνα Μοκάνου (γ. 1984), κολυμβήτρια
  • Σέργκε Μοσκοβίτσι (1925 - 1914), κοινωνικός ψυχολόγος
  • Καμέλια Πότεκ (γ. 1982), κολυμβήτρια
  • Νικολάε Ραϊνέα (1933 – 2015), διαιτητής ποδοσφαίρου
  • Μιχαήλ Σεμπάστιάν (1907 - 1945), συγγραφέας
  • Χρήστος Τσαγανέας
  • Ιλάριε Βορόνκα (1903 - 1946)
  • Ιάννης Ξενάκης

Αδελφοποιήσεις

Φωτογραφίες

Maria Filotti Braila
Spitalul Judetean de Urgenta Braila
Palatul Agriculturii, Braila
Braila - faleza (1)
Braila - faleza (2)
Braila - faleza (3)
Braila - Mihai Eminescu street (1)
Braila - Mihai Eminescu street (2)

Παραπομπές

  1. http://www.citypopulation.de/php/romania-braila.php
  2. http://www.braila.insse.ro/cmsbraila/rw/resource/provizorii-rpl2011-braila.pdf?view=true
  3. http://omogeneia.ana-mpa.gr/press.php?id=6951
  4. http://blacksea.ehw.gr/Forms/fLemmaBody.aspx?lemmaid=11171
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1992-93

To Bαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1992-93 ήταν το 27ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία πήραν μέρος έξι σύλλογοι βαλκανικών κρατών, που την προηγούμενη σεζόν είχαν κατακτήσει τον τίτλο της β΄ κατηγορίας της χώρας τους ή την άνοδο από τη β΄. Η διοργάνωση διεξήχθη με σύστημα διπλών αγώνων νοκ-άουτ, ως το διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε ο Εδεσσαϊκός από την Ελλάδα, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στον τελικό αντιμετώπισε την Έταρ Βελίκο Τάρνοβο από τη Βουλγαρία. Η διοργάνωση ξεκίνησε το Σεπτέμβριο 1992 και ολοκληρώθηκε μέσα στη σεζόν 1992-93.

Βραΐλα (νομός)

H Βραΐλα είναι μία από τους 41 νομαρχίες της Ρουμανίας. Βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Μουντένιας, ή Μεγάλης Βλαχίας. Έχει συνολική έκταση 4.724 τ.χλμ. και πληθυσμό 373.174 κατοίκους (απογραφή 2002). Πρωτεύουσα του νομού είναι η ομώνυμη πόλη Βραΐλα.

Βραΐλα Φωκίδας

Η Βραΐλα είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 550 μέτρα. Έχει πληθυσμό 20 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Βραΐλας της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.

Γκαλάτσι

Το Γκαλάτσι (ρουμ.: Galaţi) είναι πόλη και λιμάνι στην ανατολική Ρουμανία, έδρα της ομώνυμης περιοχής, στην ιστορική περιοχή της Μολδαβίας. Το Γαλάτσι είναι λιμάνι στον Ποταμό Δούναβη, πολύ κοντά στην πόλη Βραΐλα, με την οποία αποτελεί ενιαία μητροπολιτική περιοχή. Το 2011 είχε πληθυσμό 231.204 κατοίκων και ήταν έτσι η 7η μεγαλύτερη πόλη της Ρουμανίας. Το Γαλάτσι είναι μεγάλο oικονομικό κέντρο, που βασίζεται στο λιμάνι του, στα ναυπηγεία, στο εργοστάσιο χάλυβα ArcelorMittal Galați και τις εξαγωγές ορυκτών.

Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά το 1445. Το 1789, κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, η πόλη πυρπολήθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις υπό τη διοίκηση του Μιχαήλ Καμένσκι. Τό Γαλάτσι ήταν η πόλη πού χύθηκε τό πρώτο αίμα του Εικοσιένα και έλαβε χώρα η πρώτη μάχη στην Μολδοβλαχία ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους ( Μάχη του Γαλατσίου).

Η πόλη έγινε το 1907 χώρος αγροτικής εξέγερσης, η οποία συνετρίβη από τον ρουμάνικο στρατό.

Στο Γκαλάτσι βρίσκεται η μεγαλύτερη χαλυβουργία της Ρουμανίας, η Arcelor-Mittal Galaţi, που ήταν υπό κρατική ιδιοκτησία μέχρι το 2001. Εδώ βρίσκεται επίσης το μεγαλύτερο ναυπηγείο του Δούναβη, λόγω της καλής πρόσβασης που έχει η πόλη στη Μαύρη Θάλασσα και της μικρής απόστασης με το εργοστάσιο χαλυβουργίας. Η πόλη είναι αδελφοποιημένη, μεταξύ άλλων, με τον Πειραιά από το 1985.

Δήμος Δωρίδος

Ο Δήμος Δωρίδας είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Φωκίδας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας ο οποίος συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Βαρδουσίων, Ευπαλίου, Λιδωρικίου και Τολοφώνος. Αντιστοιχεί επακριβώς στην παλαιότερη Επαρχία Δωρίδας.

Ως έδρα του δήμου έχει οριστεί το Λιδωρίκι και περιλαμβάνει τις παρακάτω δημοτικές ενότητες, τοπικές κοινότητες, πόλεις, κωμοπόλεις, χωριά και οικισμούς:

Τα στοιχεία προέρχονται από την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012): "Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας" (αρχείο pdf).

Ο πληθυσμός που αναφέρεται είναι ο μόνιμος πληθυσμός.

Δούναβης

Ο Δούναβης (Γερμ. Donau, Σλοβακ. Dunaj, Ουγγρ. Duna, Κροατ. Dunav, Σερβ. Дунав, Ρουμ. Dunărea, Βουλ. Дунав, Ουκρ. Дунай, ο Δάννουβις των Βυζαντινών, ή Δανούβιος και Ίστρος (αποκαλείται Ίστρος το τελευταίο τμήμα του), ο Τούνα των Τούρκων,) είναι ο δεύτερος, μετά τον Βόλγα, μεγαλύτερος ποταμός της Ευρώπης και 29ος του κόσμου. Θεωρούμενος διεθνής υδάτινος δρόμος, ο Δούναβης έχει τις πηγές του στην πόλη Ντοναουεσίνγκεν, που βρίσκεται στο Μέλανα Δρυμό της Γερμανίας στη συμβολή των ποταμών Μπριγκάχ και Μπρεγκ. Ο Δούναβης ρέει έπειτα προς τα ΝΑ για 2.872 χλμ. περνώντας μέσα από τέσσερις πρωτεύουσες χωρών της κεντρικής Ευρώπης προτού εκβάλλει στον Εύξεινο Πόντο μέσω του Δέλτα του σε Ρουμανία και Ουκρανία.

Κάποτε μακροχρόνιο σύνορο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο ποταμός περνάει ή αγγίζει τα σύνορα δέκα χωρών:Ρουμανία (29,0% της λεκάνης απορροής), Ουγγαρία (11,6%), Σερβία (10,2%), Γερμανία,(7,0%), Βουλγαρία (5,9%), Σλοβακία (5,9%), Κροατία (4,4%), Ουκρανία (3,8%) και Μολδαβία (1,6%) και Αυστρία. Η λεκάνη απορροής του εκτείνεται σε εννέα ακόμη χώρες.

Ελαία Φωκίδας

Η Ελαία είναι χωριό του Νομού Φωκίδας, κτισμένο σε υψόμετρο 350 μέτρων και με θέα προς τον Κορινθιακό κόλπο και τη νήσο Τριζόνια. έως το 2010 ανήκε στον καποδιστριακό Δήμο Τολοφώνος, ενώ πλέον υπάγεται στο Δήμο Δωρίδος. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν «Βελενίκος» και μετονομάστηκε στην τωρινή του ονομασία το 1955, με βάσει του ΦΕΚ 287/1955. Έχει 60 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, οι οποίοι ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την κτηνοτροφία και την γεωργία.

Ιάννης Ξενάκης

Ο Ιάννης Ξενάκης (29 Μαΐου 1922 – 4 Φεβρουαρίου 2001) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες και αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα, διεθνώς γνωστός ως Iannis Xenakis. Οι πρωτοποριακές συνθετικές μέθοδοι που ανέπτυξε συσχέτιζαν τη μουσική και την αρχιτεκτονική με τα μαθηματικά και τη φυσική, μέσω της χρήσης μοντέλων από τη θεωρία των συνόλων, τη θεωρία των πιθανοτήτων, τη θερμοδυναμική, τη Χρυσή Τομή, την ακολουθία Φιμπονάτσι κ.ά. Παράλληλα, οι φιλοσοφικές του ιδέες για τη μουσική έθεσαν καίρια το αίτημα για ενότητα φιλοσοφίας, επιστήμης και τέχνης, συμβάλλοντας στο γενικότερο προβληματισμό για την κρίση της σύγχρονης ευρωπαϊκής μουσικής των δεκαετιών του 1950 και 1960. Οι ιδέες του θεωρείται ότι υπήρξαν προσκείμενες με τα κομμουνιστικά ιδεώδη.

Κλοβινός Φωκίδας

Ο Κλοβινός είναι παραθαλάσσιος οικισμός του που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος. Έχει πληθυσμό 3 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί την Αγία Ειρήνη, τον Άγιο Νικόλαο, τη νησίδα Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Σπυρίδωνα, την Καλλιθέα, τη νησίδα Πρασούδι και τα Φλαμπουράκια συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος. Το 2010 αποσπάται από τον τότε Δήμο Τολοφώνα και προσαρτάται στο Δήμο Δωρίδας. Ο οικισμός βρίσκεται στην εθνική οδό Αντιρρίου - Ιτέας, διαθέτει ωραία παραλία στον Κορινθιακό κόλπο και απέναντί του είναι η νησίδα Πρασούδι.

Λόγγος Φωκίδας

Ο Λόγγος είναι πεδινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 15 μέτρα με 168 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Μαζί με τη Μανάγουλη και τη Χιλιαδού συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Μανάγουλης, που με συνολικό πληθυσμό 579 κατοίκους ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος.

Παλαιοχώρι Φωκίδος

Ο Παλαιοχώρι είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 600 μέτρα και έχει σχεδόν ερημώσει με 2 μόνο κατοίκους καταμετρημένους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Μαζί με τη Σεργούλα και την Παραλία Σεργούλας συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Σεργούλας, που με συνολικό πληθυσμό 367 κατοίκους ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Σεργούλα, Δαφνοχώρι, Μακρινή και Στίλια, σε ευθεία απόσταση 3 έως 6 χλμ. αλλά με δύσκολα προσβάσιμους δρόμους.

Παλαιόκαστρο Φωκίδας

Το Παλαιόκαστρο είναι ημιορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 460 μέτρα. Έχει πληθυσμό 33 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Αιγίτιο, τη Λεύκα, την Πεντάπολι και τη Σκαλούλα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πενταπόλεως της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος. Το χωριό βρίσκεται Ν του Λιδωρικίου και Β του Μαλανδρίνου, 41 χλμ. ΒΑ της Άμφισσας.

Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1957

Το ΚΒ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1957 διεξήχθη από τις 3 Ιουλίου ως τις 4 Ιουλίου 1957 στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. της Αθήνας και περιλάμβανε δέκα αγωνίσματα. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανιώνιος για πέμπτη συνεχόμενη φορά. Το 7ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πεντάθλου διεξήχθη χωριστά, στα τέλη Δεκεμβρίου, αλλά τα αποτελέσματα δεν υπολογίστηκαν στη βαθμολογία του πανελλήνιου πρωταθλήματος.

Πεντάπολις Φωκίδας

Η Πεντάπολις ή Πεντάπολη είναι ορεινό χωριό που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 500 μέτρα. Έχει πληθυσμό 283 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Αιγίτιο, τη Λεύκα, το Παλαιόκαστρο και τη Σκαλούλα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πενταπόλεως της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.

Πευκάκι Φωκίδας

Το Πευκάκι, επίσημα Πευκάκιον, είναι πεδινό χωριό που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 100 μέτρα .

Σκαλούλα Φωκίδας

Η Σκαλούλα είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 680 μέτρα. Έχει πληθυσμό 27 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Αιγίτιο, τη Λεύκα, το Παλαιόκαστρο και την Πεντάπολι, αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Πενταπόλεως της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.

Σώταινα Φωκίδας

Η Σώταινα είναι ορεινό χωριό που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 700 μέτρα. Έχει πληθυσμό 20 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Σωταίνης της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.

Τριβίδι Φωκίδας

Το Τριβίδι είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 730 μέτρα. Έχει πληθυσμό 8 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Κάλλιο και το Κλήμα Λιδωρικίου Φωκίδας συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καλλίου της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.

Χρήστος Τσαγανέας

Ο Χρήστος Τσαγανέας (Βραΐλα Ρουμανίας 2 Ιουλίου 1906 - 2 Ιουλίου 1976) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Δούναβης
Map indicating the Danube

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.