Βλάσινα

Ο Βλάσινα (σερβικά : Власина) είναι ποταμός της νοτιοανατολικής Σερβίας. Πηγάζει από την τεχνητή Λίμνη Βλάσινα που κατά την κατασκευή της εγκλώβισε τις φυσικές πηγές του και μετά από 70 χλμ εκβάλει στον Νότιο Μοράβα. Έχει πολλούς παραποτάμους με σημαντικότερους τους Λούστα πέκα, Τεγκοτσίνκα, Μπίστριτσα και Λουσνίτσα. Λόγω του ορεινού περιβάλλοντος που ρέει καθώς και την έλλειψη βιομηχανικών ρύπων θεωρείται ως ένας από τους καθαρότερους ποταμούς στη Σερβία.

Υπάρχουν καταγεγραμμένες περίπου 150 πηγές σε υψόμετρο 800 μέτρα έως 1.500 μέτρα που τροφοδοτούν τον Βλάσινα. Στην περιοχή υπάρχει και εργοστάσιο εμφιάλωσης νερού.

Βλάσινα
River Vlasina Pukli kamen
ΕκβολέςΝότιος Μοράβας
Μήκος68 km
Vlasina kod crne trave4
Καταράκτης στον Βλάσινα

Αναφορές

  • Мала енциклопедија Просвета, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
  • Јован Ђ. Марковић (1990): Енциклопедијски географски лексикон Југославије Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Власина της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Βρλα

Ο Βρλα (σερβικά: Врла) είναι ποταμός της νοτιοανατολικής Σερβίας, ένας από τους παραποτάμους του Νότιου Μοράβα. Πηγάζει από τα όρη Τσεμερνίκ και Βαντερνίκ.

Στο κάτω μέρος του ποταμού, στο φαράγγι μεταξύ Βαντερλίκ και Τσεμερνίκ, έχουν χτιστεί τέσσερις υδροηλεκτρικοί σταθμοί (Vrla I-IV), οι οποίοι χρησιμοποιούν το νερό του ποταμού, το οποίο έπειτα μεταφέρεται στην τεχνητή Λίμνη Βλάσινα για να τροφοδοτήσει μια τουρμπίνα. Το έργο δημιουργήθηκε το 1949.

Ο ποταμός ρέει μέσα από την Σουρντούλιτσα και εκβάλλει στον Νότιο Μοράβα, στην Βλαντισίν Χαν.

Γέρμα ποταμός

Ο Γέρμα ή Έρμα (σερβικά : Јерма, βουλγαρικά : Ерма) είναι ποταμός της Σερβίας και της Βουλγαρίας παραπόταμος του Νίσαβα και κατά επέκταση του Μεγάλου Μοράβα.

Με μήκος περίπου 74 χιλιόμετρα ανήκει λεκάνη απορροής της Μαύρης Θάλασσας. Έχει ένα σημαντικό παραπόταμο τον Ζβονάτσκα.

Πηγάζει στην Σερβία από το οροπέδιο Βλάσινα κοντά στη Λίμνη Βλάσινα, ρέει έπειτα στην Βουλγαρία και κοντά στο Ζβόρνικ ξαναπερνά στην Σερβία και εκβάλλει στον Νίσαβα κοντά στο Πίροτ.

Λίμνη Βλάσινα

Η Λίμνη Βλάσινα (σερβικά: Власинско језеро, Vlasinsko jezero) είναι μια ημιτεχνητή λίμνη στη Νοτιοανατολική Σερβία. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.211 μέτρων, έχει έκταση 16 τ. χλμ. και είναι η υψηλότερη και μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Σερβίας. Σχηματίστηκε την περίοδο 1947–51, όταν ο βάλτος τύρφης Vlasinsko blato (βάλτος Βλάσινα) έκλεισε από ένα φράγμα και καλύφθηκε από τα νερά των εισερχόμενων ποταμών, κυρίως του Βλάσινα. Στις όχθες της λίμνης βρίσκονται τα τρία χωριά Βλάσινα Οκρυγλίτσα, Βλάσινα Ριντ και Βλάσινα Στοίκοβιτς.

Νότιος Μοράβας

Ο Νότιος Μοράβας (σερβικά: Јужна Морава) είναι ποταμός της Σερβίας και της Βόρειας Μακεδονίας, είναι το μικρότερο από τα δύο ποτάμια που συνθέτουν τον Μεγάλο Μοράβα. Ο Νότιος Μοράβας έχει μήκος 295 χλμ. και ρέει από νότο προς βορρά, από την ΠΓΔΜ προς την κεντρική Σερβία, ώσπου στη Σταλάτσα συναντά τον Δυτικό Μοράβα και δημιουργούν τον Μεγάλο Μοράβα.

Ο Νότιος Μοράβας έχει τις πηγές του βόρεια των Σκοπίων. Έπειτα δέχεται τα νερά των ποταμών Κλουτσέβσκε και Σλατίνα που δημιουργούν τεράστιο ποτάμι, το οποίο όταν περνά τα σερβικά σύνορα, πάνω από το χωριό Μπίνατς, είναι γνωστό ως "Μπίνατσα Μοράβας". Μετά από 49 χιλιόμετρα συναντά τον Πρεσέβσκα Μοραβίτσα κοντά στο Μπουγιάνοβατς και από εκεί και για τα υπόλοιπα 246 χιλιόμετρα ρέει ως Νότιος Μοράβας.

Ανήκει στη λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας και η περιοχή της λεκάνης απορροής του είναι 15.469 τετραγωνικά χλμ, εκ των οποίων 1.237 στην Βουλγαρία (μέσω των παραποτάμων του Νισάβα). Η μέση ροή του είναι 121 m3/s και δεν είναι κατάλληλος για ναυσιπλοΐα. Η κοιλάδα του Νότιου Μοράβα αποτελείται από μια σειρά φαράγγια και χαράδρες.

Η ροή του Νότιου Μοράβα συνδέει τη λεκάνη του Αιγαίου με την Παννονική πεδιάδα. Αυτό προκαλεί ένα φαινόμενο που ονομάζεται φαινομενική αντιστροφή της ροής, δηλαδή το ποτάμι φαίνεται να ανεβαίνει από χαμηλότερο υψόμετρο σε ψηλότερο, ωστόσο αυτό στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει και το ποτάμι ρέει κανονικά. Έχει 157 παραποτάμους, με πιο σημαντικούς τους Μπίστριτσα, Καλίμανκα, Γιαμπλάνιτσα, Βετερνίτσα, Βρλα και Τοπλίς.

Σερβία

Η Σερβία (σερβικά: Србија / Srbija, προφέρεται: Σρμπίγια), επίσημα Δημοκρατία της Σερβίας (σερβικά: Република Србија/Republika Srbija, προφέρεται: Ρεπούμπλικα Σρμπίγια), είναι κυρίαρχο κράτος, που βρίσκεται στο σταυροδρόμι της Κεντρικής και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, καταλαμβάνοντας το νότιο τμήμα της Πεδιάδας της Παννονίας και τα κεντρικά Βαλκάνια. Σε σχέση με τη μικρή έκτασή της είναι μια ποικιλόμορφη χώρα, που διακρίνεται από ένα μεταβατικό χαρακτήρα και βρίσκεται πάνω σε πολιτιστικά, γεωγραφικά, κλιματικά και άλλα σύνορα. Η Σερβία είναι μεσόγεια και συνορεύει με την Ουγγαρία στα βόρεια, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία στα ανατολικά, τη Βόρεια Μακεδονία στα νότια, την Κροατία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη στα δυτικά και το Μαυροβούνιο στα νοτιοδυτικά. Διεκδικεί επίσης σύνορα με την Αλβανία μέσω της διαφιλονικούμενης περιοχής του Κοσσυφοπεδίου. Η Σερβία αριθμεί περίπου 7 εκατομμύρια κατοίκους και η πρωτεύουσά της, το Βελιγράδι, κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων πόλεων της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Μετά τις Σλαβικές μεταναστεύσεις προς τα Βαλκάνια από τον 6ο αιώνα και μετά οι Σέρβοι ίδρυσαν αρκετά κράτη κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα. Το Βασίλειο της Σερβίας αναγνωρίστηκε από τη Ρώμη και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1217. Έφτασε στο αποκορύφωμά του το 1346 ως σχετικά βραχύβια Σερβική Αυτοκρατορία. Στα μέσα του 16ου αιώνα ολόκληρη η σύγχρονη Σερβία είχε προσαρτηθεί από τους Οθωμανούς, που κατά καιρούς διακόπτονταν από την Αυτοκρατορία των Αψβούργων, που άρχισε να επεκτείνεται προς την Κεντρική Σερβία από το τέλος του 17ου αιώνα, διατηρώντας σταθερή βάση στη σημερινή Βοϊβοντίνα. Στις αρχές του 19ου αιώνα η Σερβική Επανάσταση εγκαθίδρυσε το έθνος-κράτος ως την πρώτη συνταγματική μοναρχία της περιοχής, που στη συνέχεια επεξέτεινε το έδαφός του. Μετά τη Σερβική νίκη στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την εν συνεχεία συνένωση με το Μαυροβούνιο, την απελευθέρωση της Βοσνίας και της Βοϊβοντίνας από τους Αψβούργους με το Βασίλειο της Σερβίας, η χώρα συνίδρυσε το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, αργότερα Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, με τους Σλοβένους και τους Κροάτες, απελευθερώνοντάς τους από την Αυτοκρατορία των Αψβούργων. Η χώρα βρέθηκε σε διάφορα πολιτικά σχήματα μέχρι τους Γιουγκοσλαβικούς πολέμους της δεκαετίας του 1990. Ετσι η Σερβία σχημάτισε μια ένωση με το Μαυροβούνιο το 1992, που διαλύθηκε το 2006, όταν η Σερβία έγινε και πάλι ανεξάρτητη χώρα. Το 2008, το κοινοβούλιο του Κοσσυφοπεδίου, νότιας επαρχίας της Σερβίας με Αλβανική εθνοτική πλειοψηφία, διακήρυξε την ανεξαρτησία, με ανάμεικτες αντιδράσεις από τη διεθνή κοινότητα.

Η Σερβία είναι μέλος του ΟΗΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης, του ΟΑΣΕ, του ΟΣΕΠ, και της ΚΕΣΕΕ. Υποψήφια για μέλος της ΕΕ από το 2012, η Σερβία διαπραγματεύεται την ένταξή της σε αυτή από τον Ιανουάριο του 2014 μετά από τις εγκρίσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Επιτροπής το 2013. Η χώρα είναι υπό ένταξη στον ΠΟΕ και είναι στρατιωτικά ουδέτερο κράτος. Η Σερβία είναι μια οικονομία ανώτερου-μεσαίου εισοδήματος με επικρατούντα τον τομέα των υπηρεσιών, με επόμενους το βιομηχανικό και το γεωργικό τομέα. Η χώρα κατέχει υψηλή θέση στο Δείκτη Κοινωνικής Προόδου (45η) καθώς και στον Παγκόσμιο Δείκτη Ειρήνης (46η), σχετικά υψηλή στο Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (66η) και είναι μια οικονομικά μέτρια ελεύθερη χώρα.

Σουρντούλιτσα

Η Σουρντούλιτσα (Σερβικά: Сурдулица/Surdulica), είναι μια πόλη και δήμος της νοτιονανατολικής Σερβίας. Το 2002 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 10.914, ενώ ο πληθυσμός του δήμου ήταν 22.190.

Άλλες γλώσσες

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.