Scenarij

Scenarij (scenario) je nacrt dramskog ili filmskog komada. Filmski scenariji mogu biti adaptirani za veliko platno iz nekih izvora kao što su: romani, drame, kratke priče, ili oni mogu biti napisani direktno za film. Svake godine Američka filmska akademija dodjeljuje nagrade za najbolji originalni scenarij i najbolji adaptirani scenarij. Scenarj je priča po kojoj se snima film i opisuje scene, precizira koga i šta likovi predstavljaju, kako se pojavljuju, i ono šta oni rade i govore. Scenarij reda događaje u logičan red i sa progresivnim intenzitetom, tako da manji vrhunci dovode do najvažnijih. Karakterizacija likova u priči i dijalog koji oni govore su važni, ne samo po sebi, već i zato što poboljšavaju i unapređuju priču. Scenarij bi trebao biti jasan i logičan. Odstupanje od radnje filma kao i nevažne stvari oko događaja koji ne pripadaju u priči treba izbjegavati, osim ako imaju posebne namjene. Reditelji mogu da poboljšaju scenarij, jer je scenarij filma rijetko kada gotov proizvod. Međutim, originalni scenarij i dalje mora sadržavati dovoljno supstance za režisera za stvaranje filma.[1]

Format i stil

Screenplay example
Stranica iz scenarija, pokazuje dijaloge i opise akcije

Format je strukturiran na način da se jedna strana obično izjednačava sa jednom minutom vremena trajanja na ekranu. Prilikom snimanja, svaka scena ima svoj broj, i može imati tehničke upute. U različitim fazama razvoja ili "nacrtima", scene nisu obilježene brojevima, i tehničke upute svedene su na minimum. Standardni font za scenarij je veličine 12, a vrsta slova je Courier pismo.[2]

Glavne komponente su akcija i dijalozi. "Akcija" je napisana u sadašnjem vremenu. "Dijalog" su linije koje likovi govore. Ono što je jedinstveno za filmski scenarij, za razliku od pozorišnih predstava, jeste upotreba linija koje opisuju scenu.

Format se sastoji od tri aspekta:

  1. Povezanost pisma / vrste slova, proreda i prostora za tipkanje; tu nastaje koncept jedne stranice teksta za jednu minutu vremena na ekranu, što se u praksi se koristi samo kao procjena, ali se često vrlo malo podudara sa vremenom trajanja konačnog filma.[3] U SAD-u format papira za pismo i Courier slova veličine 12 su obavezni; u Evropi se jednoobrazno koristi A4 veličina papira kao i standardni format. Veličina slova je 12, a može i 10, vrsta slova je Courier kao i u SAD-u.
  2. Podešavanja elemenata scena (dijalog, pozadina scene, tranzicija, zagrade, itd), sačinjavaju izgled scenarija.
  3. Dijalog mora biti centriran i imena moraju biti pisana velikim slovima. Scenarij obično počinje s opisom i približavanjem prve scene. Scenarij se obično završava sa "fazom zamračivanja", iako postoje različitosti, kao što je "sijeci u crno" kad su u pitanju nagli završeci.

Stil se sastoji od gramatike koji je specifičan za scenarije. Ova gramatika sastoji se od dva aspekta:

  1. Proza ​​koja se fokusira uglavnom na ono što se čuje i ono što je vidljivo na ekranu. Ova proza ​​može biti samo tumačenje i objašnjenje, ako bi bilo kakvih nejasnoća.
  2. Kodirani zapis određenih tehničkih ili dramatičnih elemenata, kao što su tranzicija scene, promjene u narativnoj perspektivi, zvučni efekti, naglasak na dramatično važne predmete i likove.

Fizički format

Američki scenariji se štampaju na jednoj strani lista sa tri rupe u papiru a veličina papira je (8,5 x 11 inča). Stranice se zatim vežu sa mesinganim spajalicama na gornjim i donjim rupama. Srednja rupa se uvijek ostavlja praznom, jer bi inače bilo teže da se scenarij brzo čita.

U Velikoj Britaniji obično se koristi format papira A4 probušen sa dvije rupe, ali je nešto duži i uži od američkog formata. Neki britanski scenaristi formatiraju scenarije za upotrebu u američkom formatu, pogotovo kada njihove scenarije čitaju američki producenti, jer bi se u suprotnom stranice trebale izrezati kada bi se štampale na američkom papiru. Zato što je standardnu veličinu papira u svakoj zemlji teško nabaviti u drugoj zemlji, britanski pisci često šalju elektronsku kopiju američkim producentima, ili ih izrežu za američki A4 format.

Britanski scenarij može biti vezan samo jednom spojnicom u gornjoj lijevoj strani stranice, što čini listanje papira lakšim tokom sastanaka sa scenaristima. Scenariji su obično povezani tankim koricama sa prednje i zadnje strane, gdje se često može naći logo producentske kuće ili agencije koja podnosi scenarij. Korice služe da se scenarij zaštiti tokom rukovanja da ne bi došlo do oštećenja papira. Ovo je posebno važno jer scenarij vjerovatno prolazi kroz mnogo ruku ili putem pošte.

Sve se češće kopije za čitanje scenarija (one koje se distribuiraju od strane producenata i agencija u nadi privlačenja finansija ili talenata) distribuiraju odštampane na obje strane papira (često profesionalno vezani) kako bi se smanjila količina nepotrebnog papira. Povremeno scenariji se smanjuju na pola veličine tako da izgledaju kao džepna knjiga koju je zgodno čitati ili staviti u džep; ove veličine uglavnom su za upotrebu od strane režisera ili filmske ekipe tokom snimanja.

Iako većina ugovora za pisanje scenarija i dalje predviđaju fizičke isporuke od tri ili više primjeraka gotovih scenarija, uobičajeno je da se scenariji dostavljaju putem elektronske pošte. Iako većina producentskih kompanija može primiti scenarije u raznim formatima, bolja je praksa da se dostave kao PDF ako je to moguće. To je zato što daje scenaristi veću kontrolu oko izgleda scenarija, što može varirati zavisno o tome kakve inače fontove i / ili veličine papira primalac koristi za štampanje scenarija.

Scenarij za igrani film

The Godfather Screenplay
Scenarij za film Kum 2, na izložbi u Torinu, Italija

Za scenarije igranih filmova koji se podnose glavnim studijima, bilo u SAD-u ili drugdje u svijetu, očekuje se da budu u skladu sa standardima pravopisnog stila poznatom kao format studija, koji propisuje kako elementi scenarija kao što su scene pozadine, akcije, tranzicije, dijaloga, imena likova, snimci i pitanje zagrada trebaju biti predstavljeni na stranici, kao i veličina fonta i proreda. Jedan od razloga za to je da, kada se podnese u studijskom formatu, većina scenarija se prenosi na ekran u omjeru od oko jedne stranice po minuti. Ovo pravilo je široko osporavano; stranica za dijalog obično zauzima manje vremena na ekranu nego stranica akcije, naprimjer, a to uveliko zavisi od književnog stila pisca. Ipak ovo pravilo i dalje je uvriježeno u modernom Hollywoodu.

Ne postoji nijedan jedinstveni standard za studijski format. Neki studiji imaju definisana pravila formata koji se doznačava u ugovoru sa piscem scenarija. Nikol Fellowship, scenarističko takmičenje koje se održava pod pokroviteljstvom Akademije filmske umjetnosti i nauka, ima vodič za format scenarija.[4] Detaljnije upute mogu se naći u knjizi The Complete Guide to Standard Script Formats.[5]

Scenariji su obično dugi 90-120 stranica. Scenariji za komedije i filmove za djecu obično su kraći.

Spekulativni scenarij

Spekulativni scenarij je napisan da bi se prodao na otvorenom tržištu bez plaćanja unaprijed ili uz obećanje plaćanja. Sadržaj je obično izmislio isključivo scenarist, iako se spekulativni scenarij može zasnivati na već objavljenim radovima ili stvarnim ljudima i događajima.[6]

Scenarij za televiziju

Za američke TV emisije, pravila formata za sat vremena drame u suštini su ista kao i za filmove. Glavna razlika je da TV scenariji imaju čin pauze. Humoristička serija sa mnogo kamera, kao što je I Love Lucy, koristi drugačiji, specijalizirani format koji proizlazi iz radijskih i pozorišnih predstava. U ovom formatu, dijalog je sa dvostrukim proredom, dijalozi akcije napisani su velikim slovima, a naslovi scena, ulaz i izlaz likova, kao i zvučni efekti također su napisani velikim slovima i podvučeni su.

Dramske serije i humorističke serije nisu više jedini formati koji zahtijevaju vještinu pisanja. Sa pojavom "reality" emisija stvaraju se različiti hibridni programi, a mnoge od tih takozvanih "reality" programa su u velikom dijelu pisani u formatu. Znači, glavna radnja emisije i njenih epizoda pišu se da bi diktirali sadržaj i pravac programa. Udruženje američkih pisaca je utvrdilo ovo kao medij koji je legitiman za pisca, a išlo se toliko daleko da su lobirali da nametnu zakonska pravila piscima i producenatima koji "formatiraju" produkcije "reality" emisija. Stvaranje "reality" formata uključuje strukturu pripovijedanja sličnu scenariju, ali je mnogo više zgusnut i svodi se na određenu priču ili radnju koje se odnose na cjelokupni koncept i priču.

Scenarij za dokumentarni film

Format scenarija za dokumentarne filmove i audiovizualne prezentacije koje se sastoje uglavnom od glasa koji prati pokretne slike je opet drugačiji i koristi format od dvije kolumne koji može biti posebno težak za formatiranje, barem kada je u pitanju uređivanje ili prepravljanje. Mnogi programi danas imaju softver koji uključuje šablone za formatiranje dokumentarnog filma.

Softveri za pisanje scenarija

Razni scenaristički softverski paketi dostupni su za pomoć scenaristima koji se pridržavaju stroge konvencije formatiranja. Detaljni kompjuterski programi su dizajnirani posebno za formate scenarija, televizijskih i pozorišnih komada. Takvi paketi uključuju BPC-Screenplay, Celtx, Fade In, Final Draft, FiveSprockets, Montage, Movie Magic Screenwriter, Film Outline 3.0, i Scrivener, Movie Draft SE i Zhura. Softver je dostupan i kao web aplikacija, dostupna sa bilo kojeg računara, a na mobilnim uređajima mogu se naći Fade In Mobile i Scripts Pro.

Prvi scenaristički softver je bio SmartKey, makro program koji je posjedovao niz instrukcija na postojećim programima za obradu teksta, kao što su WordStar, WordPerfect i Microsoft Word. SmartKey je bio popularan među filmskim piscima u periodu 1982-1987, nakon čega su programi za obradu teksta imali svoje makro funkcije.

Reference

  1. ^ Bone, Jan & Johnson, Ron. Understanding the film, Fourth Edition, Chicago, NTC Publishing Group. (1976) str. 185–186
  2. ^ "The Hollywood Standard - A ton of useful information about screenwriting from screenwriter John August". johnaugust.com. Pristupljeno 21. 7. 2015.
  3. ^ "How accurate is the page-per-minute rule? - A ton of useful information about screenwriting from screenwriter John August". johnaugust.com. Pristupljeno 21. 7. 2015.
  4. ^ Vodič za format scenarija sa web stranice Akademije filmskih umjetnosti i nauka
  5. ^ The Complete Guide to Standard Script Formats (2002) Cole and Haag, SCB Distributors, ISBN 0-929583-00-0.
  6. ^ "Spec Script". Act Four Screenplays. Pristupljeno 10. 8. 2012.
85. dodjela "Oscara"

85. dodjela "Oscara" (eng: 85th Academy Awards) je najznačajnije dodjeljivanje jedne američke filmske nagrade u 2013. godini, koje je održano 25. februara u pozorištu Dolby Theatre u Hollywoodu, u Kaliforniji. Nagrade dodjeljuje američka Akademija filmskih umjetnosti i nauka (AMPAS) od 1929. godine za filmska ostvarenja, koja su producirana u protekloj godini. Članovi Akademije izabrali su najbolje filmove iz američke i strane produkcije, a nagrade su podijeljene u slijedećih dvadeset i četiri glavne kategorije: najbolji film, najbolji glavni glumac, najbolja glavna glumica, najbolji režiser, najbolji strani film, najbolji strani film, najbolji sporedni glumac, najbolja sporedna glumica, najbolji originalni scenarij, najbolji adaptirani scenarij, najbolja montaža, najbolja originalna muzika, najbolja pjesma, najbolja fotografija, najbolja kostimografija, najbolja fotografija, najbolja scenografija, najbolja šminka, najbolje vizualni efekte, najbolje zvučne efekte, najbolji zvuk, najbolji animirani film, najbolji dokumentarni film, najbolji kratki animirani film, najbolji kratki film i najbolji kratki dokumentarni film. Osim glavnih nagrada, dodijeljene se još i specijalne nagrade u više kategorija.

Amadeus (film)

Amadeus je filmska drama snimljena 1984. godine u režiji Miloša Formana. Scenarij je napisan kao adaptacija istoimene drame Petera Shaffera koja prati dvojicu poznatih kompozitora iz prve polovine 18. stoljeća, Wolfganga Amadeusa Mozarta i Antonia Salierija tokom njihovog života u Beču.Film je nominiran za ukupno 53 nagrade od kojih je osvojio 40, uključujući i osam Oskara (između ostalih i za Najbolji film), četiri BAFTA nagrade te četiri Zlatna globusa.

Američka ljepota

Američka ljepota (engleski: American Beauty) američki je dramski film snimljen 1999. u režiji Sama Mendesa a scenarij je napisao Alan Ball. Kevin Spacey je u ulozi službenika Lestera Burnhama, koji dožvljava krizu srednjeg doba, kada postaje opsjednut sa Angelom (Mena Suvari) najboljom prijateljicom svoje tinejdžerske kćeri. Annette Bening se pojavljuje kao Lesterova materijalistička žena, Carolyn dok Thora Birch igra njihovu nesigurnu kćer, Jane; u filmu se još pojavljuju Wes Bentley, Chris Cooper i Allison Janney. Film je ocijenjen od Akademije kao satira o shvatanju američke srednje klase o ljepoti i ličnom zadovoljstvu; analiza usmjerena ka istraživanju romantične i očinske ljubavi, seksualnosti, ljepote, materijalizma, otuđenja, samooslobađanja i otkupljenja. Ball je počeo da piše Američku ljepotu kao pozorišni komad u ranim 1990-im, djelomično inspiriran medijskim cirkusom oko suđenja Amy Fisher 1992. On je napustio pisanje komada nakon što je shvatio da priča ne bi bila dobra za pozornicu. Nakon nekoliko godina radeći kao televizijski scenarist, 1997. Ball oživljava ideju kada pokušava da se probije u filmsku industriju. Adaptirani scenarij je dobio ciničan prizvuk koji je bio pod uticajem Ballovog frustrirajućeg perioda kada je pisao za nekoliko humorističkih serija. Film je prikaz, na prvi pogled, perfektnog američkog života. Fascinantna priča, puna crnog humora, prati glavnog lika, Lestera Burnhama, koji će nam pokazati da, ako pogledamo bliže, američka ljepota i nije tako očaravajuća. Po mnogim kritičarima, ovo je jedan od najboljih filmova 1990-ih.

Annie Hall

Annie Hall američka je romantična komedija snimljena 1977. u režiji Woodyja Allena koji je zajedno sa Marshallom Brickmanom napisao scenarij. Pored Woodyja Allena glavnu ulogu je tumačila Diane Keaton. Allen je opisao film kao "glavnu prekretnicu", pošto je dostigao nivo ozbiljnosti koji nikad dotad nije bio pronađen ni u jednom od njegovih farsi i komedija koje je do tada snimao. Kritika je jako pozitivno primila ovaj film. Osvojio je 4 Oskara, uključujući i onaj za najbolji film. Filmski kritičar Roger Ebert opisao ga je kao "čuveni film Woodyja Allena po svačijoj mjeri". Komedijaš Alvy Singer pokušava da shvati zašto je njegova veza sa Annie Hall prekinuta prije godinu dana. Odrastajući u New Yorku, on zamara svoju majku sa nemogućim pitanjima o praznini postojanja, ali je jako oprezan kada je u pitanju njegova nevina seksualna radoznalost.

Bernardo Bertolucci

Bernardo Bertolucci bio je italijanski filmski režiser i scenarist. Njegovi filmovi poznati su po raznolikom vizualnom stilu. Pohađao je univerzitet u Rimu i postao poznat kao pjesnik. Zatim je radio kao pomoćnik režisera s Pierom Paolom Pasolinijem u filmu Accattone (1961), a svoj prvi igrani film La commare secca režirao je 1962. Njegov drugi film, Prije revolucije (1964), koji je objavljen 1971, nominiran je za Oscara za najbolji originalni scenarij. Bertolucci je također nominiran za Oscara kao najbolji režiser za film Posljednji tango u Parizu (1972), a osvojio je i Oscara za najbolju režiju i najbolji scenarij za film Posljednji kineski car (1987). Njegovi najpoznatiji radovi bili su rezultat saradnje s njegovim dugogodišnjim snimateljem i prijateljem Vittoriom Storarom, koji je pomogao da se filmovi oblikuju kroz specifičan stil rasvjete.

Francis Ford Coppola

Francis Ford Coppola američki je režiser, scenarist i producent. Smatra se pripadnikom Novog talasa holivudskog filma. Nakon režije filma Kišni ljudi (1969), osvojio je Oscar za najbolji originalni scenarij kao ko-scenarist zajedno sa Edmundom Northom za film Patton 1970. godine. Režisersku slavu je stekao sa filmom iz 1972. godine Kum, film koji je uveo revoluciju filma gangsterskog žanra,zaradivši pohvale kritike i publike prije nego je osvojio tri Oskara, uključujući i njegov drugi Oscar za najbolji adaptirani scenarij, zajedno sa piscem Mariom Puzom, zatim Oscara za najbolji film, te njegovu prvu nominaciju za najboljeg režisera.

Zatim je uslijedio Kum 2 1974. godine, koji je postao prvi filmski nastavak koji je osvojio Oscar za najbolji film. Hvaljen od strane kritičara, donio mu je još tri Oskara: Oscar za najbolji adaptirani scenarij, Oscar za najboljeg režisera i Oscar za najbolji film, i tako je postao drugi po redu režiser, nakon Billya Wildera, da bude nagrađen Oscarima tri puta za isti film. Film Prisluškivanje, koji je režirao, producirao i napisao scenarij, pušten je na prikazivanje iste godine, osvojivši Zlatnu palmu na Kanskom filmskom festivalu. On je dalje 1979. godine režirao Apokalipsu danas koja je bila poznata po dugotrajnoj i napornoj produkciji. Film je ipak bio kritički hvaljen zbog svog živopisnog i oštrog prikaza Vijetnamskog rata, osvojivši Zlatnu palmu u Kanu 1979. godine. Njegov drugi nastavak Kuma usljiedio je 1990. godine za koji je uradio režiju. Kum 3 se smatra da je epilog cijelog serijala. Coppola je višestruki dobitnik Zlatne palme i jedan od ukupno osam filmskih stvaralaca koji su uspjeli osvojiti dvije Zlatne palme.

Uspjeh njegovog gangsterskog epa, a ujedno i porodične hronike, filma Kum iz 1972, koji se našao na vrhu najkomercijalnijih filmova svih vremena, svrstava Coppolu među vodeće američke režisere koji početkom 1970-ih bitno utječu na holivudski film.

Harold Pinter

Harold Pinter (10. oktobar 1930 – 24. decembar 2008) engleski je dramatičar, scenarist, glumac i pozorišni režiser. Pisao je za pozorište, radio, televiziju i film. Njegovi se rani radovi često povezuju uz teatar apsurda. Dodijeljena mu je Nobelova nagrada za književnost 2005.

Najpoznatija djela su mu: The Birthday Party (1957), The Homecoming (1964) i Betrayal (1978), svako od njih adaptirano za film.

Kramer protiv Kramera

Kramer protiv Kramera američki je dramski film snimljen 1979. u režiji Roberta Bentona, koji je također napisao adaptirani scenarij zasnovan na romanu Averyja Cormana. Film je priča o razvodu jednog bračnog para i njegov utjecaj na tu porodicu, uključujući i njihovog mladog sina. Dobitnik je pet Oscara u kategorijama za najbolji film, najboljeg glumca, najbolji adaptirani scenarij, najbolju sporednu žensku ulogu i najbolju režiju.

Kum (film)

Kum (engleski: The Godfather) mafijaški je film iz 1972, snimljen prema istoimenom romanu Marija Puza, u režiji Francisa Forda Coppole. Scenarij su napisali Puzo, Coppola i Robert Towne (nepotpisan). U glavnim su ulogama Marlon Brando, Al Pacino, James Caan, Richard S. Castellano, Robert Duvall, Sterling Hayden, John Marley, Richard Conte i Diane Keaton. Radnja je smještena u period od 1945. do 1955. i hronološki prati život fiktivne italijansko-američke porodice Corleone.

Dobitnik je tri Oscara: za najbolji film, najboljeg glumca i najbolji adaptirani scenarij. Američki filmski institut rangirao ga je 1997. na treće mjesto liste najboljih 100 filmova ikad, odmah iza Građanina Kanea i Casablanke. Kasnije, na novoj listi objavljenoj 2007, pretekao je Casablanku na drugoj poziciji.

Snimljena su i dva nastavka: Kum 2 1974. i Kum 3 1990. godine.

Martin Scorsese

Martin Marcantonio Luciano Scorsese [čit. skɔrˈsɛsi] američki je filmski režiser, scenarist, producent i historičar filma italijanskog porijekla.

Njegovo porijeklo često se osjetilo kroz njegove filmove jer su vrlo često bili vezani za teme o Amerikancima porijeklom iz Italije. Scoresese je vjerovatno najviše poznat po svojim filmovima o mafiji. Osvojio je Oscara za najboljeg režisera za film Pokojni na 79. dodjeli 2007. godine; film je osvojio Oscare i za najbolji film, najbolju montažu i najbolji adaptirani scenarij. To je bio prvi Scorseseov Oscar, iako je bio nominiran čak 6 puta.

Milioner s ulice

Milioner s ulice je britanska filmska drama snimljena 2008. u režiji Dannyja Boylea, a ko-režirao ga je u Indiji Loveleen Tandan. Simon Beaufoy je napisao scenarij kao adaptaciju romana Q & A iz 2005. koji je napisao indijski pisac i diplomata Vikas Swarup. Film je sniman u Indiji, a to je priča o Jamalu Maliku, mladiću iz Dharavija siromašne četvrti Bombaja koji se pojavljuje u indijskoj verziji kviza Ko želi biti milioner? i premašuje očekivanja ljudi, čime budi sumnju domaćina kviza i policijskih službenika. Film kombinira elemente kriminala i avanture. Nakon svjetske premijere na Telluride filmskom festivalu i kasnije projekcije na Međunarodnom filmskom festivalu u Torontu i Londonskom filmskom festivalu, Milioner s ulice je doživio premijeru u Velikoj Britaniji, 9. januara 2009. u SAD-u 12. novembra 2008. Film je također premijerno prikazan u Bombaju 22. januara 2009. Film je bio nominiran za 10 Oscara i osvojio ih je ukupno 8, uključujući i one za najbolji film, najboljeg režisera, i najbolji adaptirani scenarij.

Oscar za najbolji adaptirani scenarij

Oscar za najbolji adaptirani scenarij jedna je od najpoznatijih filmskih nagrada u Sjedinjenim Državama. Dodjeljuje se svake godine autoru scenarija adaptiranog prema drugom izvoru (obično romanu, drami ili kratkoj priči, ali ponekad i drugim filmovima). Svi nastavci po ovom standardu automatski se smatraju adaptacijama (budući da nastavak mora biti temeljen na originalnoj priči).

Oscar za najbolji originalni scenarij

Oscar za najbolji originalni scenarij (eng. Academy Award for Writing Original Screenplay) je Oscar za najbolji scenarij koji nije temeljen na prethodno objavljenom materijali. Prije 1940. postojao je Oscar za najbolju priču. Od iste godine te su dvije nagrade razdvojene u dvije kategorije. Počevši s dodjelom Oscara 1957. godine, dvije su kategorije kombinirane kako bi se odala počast samo scenariju.

Pedro Almodóvar

Pedro Almodóvar Caballero (rođen 25. septembra 1949), španski je filmski režiser, scenarist i producent, dobitnik nagrade Oscar. Almodóvar je bez dvojbe najuspješniji i najpoznatiji španski režiser svoje generacije. Njegovi filmovi, označeni kompleksnom naracijom, imaju elemente melodrame, pop-kulture, popularnih pjesama, humora, jakih boja i sjajnog dekora. Želja, strast, porodica i identitet neke su od Almodóvarovih čestih tema. Njegovi filmovi uživaju svjetsku slavu i on je postao velika figura na svjetskoj filmskoj sceni.

Osnovao je špansku filmsku produkcijsku kuću El Deseo S.A. sa svojim mlađim bratom Agustínom, koji je producirao gotovo sve Pedrove filmove.

Planina Brokeback

Planina Brokeback (engleski: Brokeback Mountain) priča je o Ennisu del Maru i Jacku Twistu, koji se zaljubljuju na planini Brokeback u Wyomingu, radeći kao pastiri. Film prikazuje njihov kompleksni odnos koji se proteže preko dvadeset godina.

Film je adaptacija istoimene kratke priče američke književnice, dobitnice Pulitzerove nagrade, Anne Proulx. Film je dobio većinu kritičkih nagrada i bio je box office hit, međutim nije uspio dobiti nagradu Oscar za najbolji film.

Quentin Tarantino

Quentin Tarantino američki je scenarist, filmski režiser, producent i glumac, koji se vrtoglavo proslavio početkom 1990-ih, kad je kao osvježavajuće odvažni pripovjedač unio novi život u najprepoznatljivije američke arhetipove.

Woody Allen

Woody Allen (rođen kao Allan Stewart Königsberg 1. decembra 1935) američki je producent, zabavljač, režiser, dobitnik Oskara i zvijezda čija karijera traje više od 50 godina.

Radio je kao pisac komedija 1950-ih godina, pisao je viceve i skripte za televiziju i objavljivao nekoliko knjiga. U ranim 1960-im, Allen je počeo da nastupa kao stand-up komičar, naglašavajući monolog kao tradicionalnu šalu. 2004. godine Comedy Central Allena je rangirao na četvrto mjesto na listi 100 najvećih stan-up komičara, dok je Velika Britanija Allena rangirala kao trećeg najvećeg komičara.

Do sredine 1960-ih Allen je pisao i režirao filmove, prve specijalizirane komedije prije useljenja dramatičnog materijala pod utjecajem European Art kina tokom 1970-ih. On se često identifikovao kao dio talasa Novog Holivuda od sredine 1960-ih do kraja 1970-ih. Allen je često glumio u svojim filmovima, obično persone koje je razvio kao stand-up glumac. Neki najpoznatiji njegovi filmovi su Annie Hall (1977), Manhattan (1979), Hannah i njene sestre (1986) i Ponoć u Parizu (2011). Kritičar Roger Ebert opisao je Allena kao "blago kina".

Allen je nominiran 24 puta i osvojio je četiri Oskara: tri za najbolji originalni scenarij i jedan za najbolju režiju. On ima najviše nominacija od bilo kojeg drugog pisca. Osvojio je devet nagrada britanske akademije za film i televiziju umjetnosti. Allen redovno nastupa kao jazz klarinista u malim klubovima na Manhattanu.

Zaljubljeni Shakespeare

Zaljubljeni Shakespeare (engleski: Shakespeare in Love) jest britansko-američka romantična filmska komedija snimljena 1998. u režiji Johna Maddena, a scenarij su napisali Marc Norman i dramski pisac Tom Stoppard. Film prikazuje ljubavnu aferu dramskog pisca Williama Shakespearea (Joseph Fiennes) u vrijeme kada je pisao tragediju Romeo i Julija. Priča je izmišljena, iako se nekoliko likova temelji na stvarnim ljudima. Osim toga, mnogi likovi, dijalozi, i događaji su reference na Shakespeareove drame. Film je osvojio 7 Oscara, uključujući i onaj za najbolji film, najbolju glavnu žensku ulogu (Gwyneth Paltrow) i najbolju sporednu žensku ulogu (Judi Dench). William Shakespeare (Joseph Fiennes) je siromašni dramski pisac koji radi za Philipa Hensloua (Geoffrey Rush), vlasnika pozorišta The Rose Theatre, 1593. u Londonu. Nakon saznanja da ga je njegova ljubav varala sa njegovim mecenom, Shakespeare pali svoju novu komediju, "Romeo i Ethel, gusareva kći", i ponovno je piše kao tragediju pod nazivom Romeo i Julija. Nepriznat od ostalih pisaca, on nije u stanju da završi tragediju, ali počinje sa audicijom za Romea. Mladić po imenu Thomas Kent dobija ulogu nakon što je impresionirao Shakespearea sa svojom izvedbom i njegovom ljubavlju prema Shakespeareovom prethodnom djelu.

Čovjek za sva vremena (1966)

Čovjek za sva vremena filmska je adaptacija Roberta Bolta i Constance Willis po istoimenoj Boltovoj pozorišnoj predstavi. Glavnu ulogu tumači Paul Scofield, trijumfalno ponavljajući svoju teatarsku ulogu Sir Thomasa Morea. Glavna tema filma je Moreovo tvrdoglavo katoličko odbijanje da prizna raskid Henrika VIII s katoličanstvom i razvod od svoje prve žene.

Drugi jezici

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.