Portugal

Portugal, zvanično Republika Portugal (portugalski: República Portuguesa), evropska je država i članica Evropske unije, koja se nalazi na Pirinejskom poluostrvu, u jugozapadnom dijelu Evrope i najzapadnija je tačka evropskog kopna. Jedina država s kojom graniči je Španija. Glavni grad Portugala je Lisabon. Portugal također ima suverenitet nad Atlantskim arhipelagom, Azorska ostrva i Madeira. Obje skupine ostrva su zasebne autonomne regije sa sopstvenom lokalnom upravom.

Područje Portugala je kontinuirano bilo naseljeno još od prehistorijskog vremena. Kelte i Romane su naslijedili Vizigoti i Svevi, koji su kasnije napadnuti od strane Maura. Ovaj muslimanski narod je protjeran za vrijeme Rekonkviste na Iberijskom poluostrvu. Potugal je 1139. uspostavio kraljevstvo, nezavisno od Leonske kraljevine. U 15. i 16. vijeku kao rezultat velikih geografskih otkrića, Portugal je proširio svoj uticaj na Zapad i uspostavio prvo veliko Portugalsko carstvo, koje je u tom periodu imalo jedno od svjetski najvećih ekonomskih, političkih i vojnih utjecaja,

Portugal je izgubio mnogo svog bogatstva i statusa sa razaranjem Lisabona zemljotresom iz 1755. kao i okupacijom tokom Napoleonskih ratova i nezavisnošću Brazila, kao najbogatije portugalske kolonije 1822. Nakon revolucije iz 1910. monarhiju je zamijenila demokratska vlasti uspostavljena je Prva portugalska republika. Demokratija je narušena poslije Portugalskog kolonijalnog rata i Karanfilske revolucije iz 1974. Ubrzo nakon nezavisnosti gotovo svih kolonija, s izuzetkom Makaua, kojim je rukovala Kina od 1999. Ovim je označen kraj dugopostojeće evropske kolonijalne sile, koja je ostavila veliki kulturni i arhitektonski utjecaj širom svijeta i oko 250 miliona govornika portugalskog jezika danas.

Portugal je unitarna predsjednička republika i razvijena država s unapređenom ekonomijom i velikim životnim standardnom, koji ima 18. najviši društveni rast u svijetu, čak ispred nekih zapadnoevropskih država, kao što su Francuska, Španija i Italija. Portugal je članica mnogobrojnih međunarodnih organizacija, uključujući Ujedinjene nacije, Evropsku uniju, Eurozonu, OECD, NATO i Zajednica država portugalskog govornog područja. Portugal je također poznat kao prva država u svijetu koja je u potpunosti legalizovala upotrebu svih droga 2001. godine.

Republika Portugal
República Portuguesa (pt)
Zastava Grb
Zastava Grb
Himna"A Portuguesa"
(bs: "Portugalska pjesma")

Položaj Portugala na karti
Položaj Portugala
Službeni jezik portugalski
Državno uređenje Parlamentarna republika
 -  Predsjednik Aníbal Cavaco Silva
 -  Premijer Pedro Passos Coelho
Nezavisnost nakon bitke kod São Mameda 
 -  Priznato 24. juni 1128
Površina
 -  Ukupno 92.212 km2 (111.)
 -  Vode (%) 0,5
Stanovništvo
 -  Ukupno (Procjena 2018.) 10.276.617[1] (83.)
 -  Gustoća stanovništva 115/km2 
BDP (PKM) 2019
 -  Ukupno $340.715 milijarde[2] (50)
 -  Per capita $33.166[2] 
Gini (2017) 32,1[3] 
HDI (2017) 0,847[4] (visok) (41.)
Valuta Euro (€) (EUR)
Vremenska zona WET (UTC+0)
- ljeti WEST (UTC+1)
Topografija
 -  Najviša tačka Ponta do Pico
2351 m
 -  Najveća rijeka Tagus
275 km
Internetska domena .pt
Pozivni broj +351

Historija

Rana historija

Rana historija Portugala se veže za ostatak Pirinejskog poluotoka. Naziv države dolazi od kombinacije romano-keltskog naziva Portus Cale. Regija je bila naseljeno Keltima koji su preci Galecima, Luzitancima, Kelticima te Kineticima koje su posjećivali Feničani i Kartažani.

Regija današnjeg Portugala je bila naseljena Neandertalcem a potom pripadnicima podvrste Homo sapiens sapiens. Oni su organizovali društvene zajednice. Tokom neolita u Portugalu je čovjek masovno pripitomljavao životinje, te sadio žitarice i bavio se ribolovom.

Vjeruje se od strane brojnih učenjaka, da u prvom mileniju p.n.e. se nekoliko Keltskih plemena doselilo iz Centralne Evrope, te su ulazili u bračnu vezu sa autohtonim stanovništvom, čime su se formirale razne etničke grupe sa mnogim plemenima.

Visigothic Kingdom
Svevi kraljevina (zelena); Vizigotsko kraljevstvo (narandžasta)

Germanska invazija

U ranom 5. vijeku germanska plemena Svevi i Vandali zajedno su sa još par manjih plemena izvršili invaziju na poluotok, gdje su formirali svoju kraljevinu. Kraljevina Sveva je bila germanska, post-romanska kraljevina, uspostavljena u bivšoj rimskoj provinciji Galicija-Luzitiana. Oko 410. i tokom 6. vijeka je Galicija postala formalna proglašena kraljevina, gdje je kralj Hermerik donio dogovor mira sa Galijicima prije nego što ga je naslijedio njegov sin Rehija. 448. je njegov sin umro i Svevski kralj Rehijar je osvojio zemlju. 500. je Vizigotsko kraljevstvo osnovano u Toledu. Tako su Vizigoti pokorili Sveve i njihov glavni grad Bragu (584-585) Grad je uključen u 6. provinciju Vizigotskog Hispanjolskog kraljevstva. Narednih 300 godina, do 700. cijelim poluotokom su upravljali Vizigoti. 711. je kralj Rodrigo ubijen i počela je invazija s juga od strane Maura.

Omejadski halifat

Današnji kontinentalni Portugal je u cijelosti bio uključen u Omejadski halifat punih pet stoljeća (711-1249). Nakon što su pobijedili Vizigote u svega par mjeseci, Omejadski halifat je rapidno napredovao u unutrašnjost poluotoka. Tako je Portugal ušao u sastav jedne od najvećih i najrazvijenijih islamskih država koja se protezala od Inda pa sve do južne Francuske. 750. godine je zapadni dio Omejadskog halifata, pod vođstvom Abdurahmana I proglasio Kordobski emirat, koji će dva stoljeća kasnije postati Kordobski halifat 929. Kordobski halifat se 1031. podijelio na 23 mala kraljevstva, koji su se zvali Taifa-kraljevstva. Guverneri ovih kraljevina su se zvali emiri njihovih provincija, te su uspostavili i diplomatske odnose sa kršćanskim kraljevinama sa sjevera.

Stanovnike Portugala su u tom periodu činili starosjedioci poluotoka koji su većinom primili islam, potom Berbari i Arapi doseljeni iz Omana i drugih dijelova velikog halifata. Berberi su došli sa planine Atlas i planine Rif. Muslimani su ovdje ostali da žive južno od rijeke Tažo. Kao rezultat ove historijske prošlosti, danas u portugalskom jeziku koristi se oko 800 arapskih riječi. Muslimani u Portugalu su protjerani 300 godina ranije nego u susjednoj Španiji, što se odrazilo na portugalsku kulturu.

Rekonkvista

Avenida de Vímara Peres - Porto
Ulica Vimare Peresa u Portu

718. je vođa Vizigota, imena Pelayos osnovao vojsku protiv Maura u Biskajskom zaljevu. Pelayosov plan je bio iskoristiti Kantabrijsko gorje kao sigurno zaleđe protiv Maura. Zatim je vojsci priključio Pirinejsku kršćansku armiju. U Bici kod Kovadonge, 722. Pelayos je pobijedio Maure i proglasio se kraljom, te je osnovao Kraljevinu Asturiju. Pred kraj 9. vijeka dio Portugala između rijeka Minjo i Duro je bio potpuno oslobođen od Maura, nakon što ih je protjerao Vimara Peres, po naređenju kralja Alfonsa III Asturijskog. Tu regiju je Vimara Peres organizovao i dao joj status grofovije. Tu regiju je nazvao Grofovija Portugal, po poznatoj luci Portus Cale, današnjem gradu Porto. Osnovao je i grad Vimaranes, ili današnji Guimarães - "rodno mjesto portugalske nacije". Grofovija Portugal je ušla u sastav Kraljevine Asturije. 868. kralj Alfonso III Asturijski je Vimaru Peresa postavio za prvog grofa Portugalske grofovije, kasnije poznate kao Portugalija.

Tokom rekonkviste, kršćani su oduzeli dominaciju Maurima, a bitka za Ourique iz 1139. je tradicionalno uzeta kao događaj koji je označio kraj postojanja feudalne Portugalske grofovije, koja je postala nezavisna kraljevina Portugal. Rekonkvista je završena 1249. zauzećem Algarve, današnje južne portugalske provincije, i progonom posljednjeg Maura sa teritorije, tako je Portugal dobio svoje današnje granice, sa jako sitnim korekcijama.

1348. i 1349. Portugal je kao i ostatak Evrope bio pogođen Crnom smrću. 1373. Portugal je sklopio savez sa Engleskom, koji je najduže postojani savez na svijetu, i danas je još uvijek na snazi. Savez je branio interese obje strane, naročito u kolonijalnom periodu protiv rivala: Francuske, Španije i Holandije. Huan I Kastiljski je uspostavio tron Portugalske republike. Žoao I Portugalski je osnivač dinastije Aviz, koja je bila vladajuća nakon bitke kod Aljubarota.

Doba velikih geografskih otkrića

Princ Henrik Moreplovac, sin kralja Žoaoa I, je bio najveći krivac zašto je Portugal postao jedna od vodećih kolonijalnih svjetskih sila. Tokom 15. i 16. vijeka Portugalci su istraživali Atlantski okean, otkrili Azore i Madeiru (koji su i danas u sastavu države), kao i Zelenortska Ostrva, oplovljavali su afričku obalu, kolonizirali dijelova Afrike, otkrili pomorski put za Indiju, preko rta dobre nade, otkrili Brazil, istraživali Indijski okean, uspostavili trgovače pravce u cijeloj južnoj Aziji, te poslali prvu evropsku pomorsku isporuku te ispunili diplomatsku misiju prema Kini i Japanu.

Geografija

Portugal Exclusive Economic Zone
Portugalska ekskluzivna ekonomska zona

Portugal se nalazi u jugozapadnom dijelu Evrope. Izlazi na Atlantski okean. Nalazi se na Pirinejskom poluotoku. Pripadaju mu i arhipelazi Azori i Madeira. Leži između 32. i 43. stepena sjeverne geografske širine te 6. i 32. stepena zapadne geografske dužine. Glavni, kontinentalni dio Portugala je podijeljen svojom glavnom rijekom, Tažo, koja izvire u Španiji i svoj tok završava u estuaru u Lisabonu. Sjeverni dio od rijeke je brdovit, dok je južni dio u potpunosti nizijski. Najviši vrh Portugala je Ponta do Pico na Pico otoku, koji pripada Azorskom arhipelagu. Ovaj stari vulkan ima visinu od 2351 m. Serra da Estrela je na kontinentalnom dijelu najviši vrh, sa 1991 m, koji je ujedno i veoma posjećeno zimsko turističko mjesto za ljubitelje zimskih sportova. Azori i Madeira su nastali seizmičkim i vulkanskim procesima u Zemljinoj kori. Arhipelag se nalazi na tektonski dosta sigurnoj teritoriji, što znači da su podrhtavanja jako rijetka ili se uopće ne osjete.

Portugalska ekskluzivna ekonomska zona je naziv za okenasku zonu na koju Portugal polaže pravo, na kojoj mu je dozvoljeno da koristi sve morske resurse i vrši eksploataciju. Sa 1.727 408 km2 to je treća najveća ekskluzivna zona Evropske Unije i 11. po veličini u svijetu.

Glavni grad je Lisabon. Ima oko 11,4 mil stanovnika. Površina je 90 000 km2. Klima je većinom atlanska ali je većinom tropska. Na planinama je umjerena kontinentalna. Najviši vrh 1 990 mnv. Reljef u primorju niziski a u unutrašnjosti brda i planine.

Klima

Političke podjele

Portugal ima administrativnu podjelu na općine kojih ima 308 (zovu se concelhos), koje su podijeljene na sveukupno više od 4.000 civilnih župa (freguesias).

Osim kopnenog dijela Portugala koji se smjestio na zapadu Iberijskog poluostrva, sastavni dio Portugala su i dvije ostrvske grupe: Azori i Madeira, koje predstavljaju autonomne regije.

U kopnenom dijelu Portugala postoji 5 regija:

  • Alentejo
  • Algarve
  • Centro
  • Lisboa e Vale do Tejo
  • Norte

Gradovi u Portugalu su (sa brojem stanovnika):

    • Lisabon - 2.547.665
    • Porto - 1.509.958
    • Braga - 754.830
    • Aveiro - 460.157
    • Coimbra - 430.845
    • Faro, Algarve - 391.819
    • Viseu - 354.162

a sa manje od 150.000 stanovnika su: Sousa, Leiria, Lezíria do Tejo, Baixo Alentejo, Trás-os-Montes, Centro Alentejo, Baixo Tâmega, Douro, Médio Tejo, Beiras, Beira Interior Sul, Alto Alentejo, Pinhal i Vale do Minho.

U historijskom smislu su postojale ili postoje slijedeće provincije: Alentejo, Algarve, Beira, Douro Litoral, Estremadura, Minho, Ribatejo i Trás-os-Montes.

Privreda

U Portugalu se snažno razvila raznorodna industrija. Najviše prerada nafte, metalurgija, prehrambena industrija, automobilska industrija (sklapanje vozila), proizvodnja cementa, papira, tekstila, obuće, namještaja i pluta. Turizam je također razvijen, pogotovo na ostrvima Azori i Madeira.

Poljoprivreda, zapošljava ¼ aktivnog stanovništva. Glavni proizvodi su pšenica i kukuruz, ali se svejedno velike količine još uvijek moraju uvoziti. Ističe se urod masline, paradajza i smokve. Zemlja izvozi povrće i voće, drvo i pluto ali uvozi žitarice i ribu. Stepen nezaposlenosti je još uvijek relativno nizak. Po procjeni za 2013. godinu BDP po stanovniku je 22.663 $.

Ekonomska kriza 2010-tih

[icon] Ova sekcija zahtijeva proširenje.

Stanovništvo

Portugal prema procjeni[5] za 2008. godinu ima 10,662,000 stanovnika, od čega 9,838,000 otpada na Portugalce, a ostatak na tridesetak drugih naroda. Od domaćeg domorodnog stanovništva nikako se ne smiju ubrajati tzv. Mirandezi (10,000), mala lingvistička grupa koja se bori za svoja prava, a po porijeklu i etnički mogli bi biti srodni Asturcima iz Španije.

Do cijepanja Asturaca dolazi prodorom Maura, nakon čega počinje krstaški rat protiv Islama.

Prema brojnosti iza Portugalaca dolaze: Brazilci (168,000); Kinezi (93,000); Angolci (82,000); Romi (76,000); Zelenortci (51,000); Španci 41,000); Mozambikanci (41,000); Britanci (38,000); Arapi (26,100); Asturi (26,000); Francuzi (20,000); Italijani (20,000); Angloamerikanci (20,000); Goanci (20,000); doseljenici iz Gvineje Bisau (17,000); Galjegi (16,000); Nijemci (10,000).

Još desetak naroda ima nekoliko hiljada ili nekoliko stotina pripadnika. Ovdje još treba pridodati i 23,000 etnički neklasificiranih i drugih pripadnika.

Kultura

[icon] Ova sekcija zahtijeva proširenje.

Portugal ima bogato kulturno naslijeđe koje datira još iz prahistorijskih vremena, a tokom nekoliko prethodnih milenija portugalska kultura je bila pod velikim utjecajem raznih zemalja i njihovih običaja. Era rimskih i maurskih osvajanja, kao i drugih drevnih društava prije toga, sve su ostavile tragove u bogatom naslijeđu arheoloških nalaza koji se mogu pronaći širom Portugala.

Drevno pećinsko slikarstvo u Escouralu, ruševine najveċeg rimskog naselja u Portugalu Conímbriga, Rimski hram u Évori i tipična maurska arhitektura južnih gradova Olhão i Tavira samo su neki primjeri izuzetnih kulturnih znamenitosti koje se mogu naći u ovoj zemlji.

Tokom vijekova portugalska umjetnost obogaćena je stranim utjecajima, uključujući flamansko slikarstvo, francusku umjetnost i italijansku umjetnost. Putovanje portugalskih pronalazača otvorilo je zemlju za orijentalnu umjetnost, a otkrivanje brazilskog bogatstva zlata i nakita bilo je veliki podstrek baroknom trijumfu u dekoraciji.

Također pogledajte

Reference

  1. ^ [1]
  2. ^ a b "Portugal". International Monetary Fund. Pristupljeno 1 November 2013.
  3. ^ "Gini Index". Instituto Nacional de Estatística. Pristupljeno 14 July 2011.
  4. ^ "Human Development Report 2010". United Nations. 2010. Pristupljeno 5 November 2010.
  5. ^ http://www.joshuaproject.net/countries.php?rog3=PO

Vanjski linkovi


Noia 64 apps locale.png Nedovršeni članak Portugal koji govori o državama treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.

.pt

.pt je najviši Internet domen za Portugal. Centar za istraživanje i mrežu Portugala je zadužen za ovu domenu.

Cristiano Ronaldo

Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro (poznatiji kao Cristiano Ronaldo) profesionalni je portugalski nogometaš koji trenutno igra za Juventus i reprezentaciju Portugala na poziciji napadača. Često se spominje kao najbolji igrač na svijetu i jedan od najboljih igrača ikada. Cristiano Ronaldo ima rekordnih 5 nagrada Ballon d'Or, što je najviše za jednog evropskog igrača. Osvojio je 29 trofeja u svojoj karijeri uključujući 6 titula liga, 5 titula UEFA Lige prvaka, jedno Evropsko prvenstvo i jednu UEFA Ligu nacija. Ronaldo drži rekord za najviše postignutih golova u UEFA Ligi prvaka (126), UEFA Evropskom prvenstvu (9), te za najviše asistencija u UEFA Ligi prvaka (34) i na Evropskom prvenstvu (6). Postigao je više od 700 golova za svoj klub i državu.

Evropsko prvenstvo u nogometu

Evropsko prvenstvo u nogometu je glavno nogometno takmičenje država članica UEFA-e. Održava se svake četiri godine od 1960. Izvorno se zvao Kup evropskih nacija (engleski: European Nations Cup), a takmičenje je od 1968. godine promijenilo naziv u Evropsko prvenstvo u nogometu (engleski: European Football Championship).

Broj učesnika se mijenjao, do 1976. godine samo četiri učesnika su ulazila na završni turnir. Od 1980. godine, učestvuje osam ekipa, a od 1996. godine šesnaest ekipa učestvuje na završnom turniru. Na Evropskom prvenstvu 2016. koje će se održati u Francuskoj po prvi put u historiji će učestvovati 24 ekipe.

Evropsko prvenstvo u nogometu 1984.

Evropsko prvenstvo u nogometu 1984. je bilo sedmo po redu Evropsko prvenstvo u nogometu koje se održalo u Francuskoj. Finalni turnir se odigrao između 12. i 27. juna na kojem je učestvovalo osam reprezentacija. Za razliku od prethodnih šampionata utakmica za treće mjesto se nije igrala. Francuska je u finalnoj utakmici bila uspješnija od Španije rezultatom 2-0 te prvi put u svojoj historiji osvojila šampionsku titulu. Golove u finalu su postigli Michel Platini u 57. i Bruno Bellone u 90. minuti utakmice. Utakmica je odigrana pred 47.368 gledalaca. Glavni sudija utakmice je bio Vojtech Christov. Najbolji strijelac prvenstva je bio Michel Platini sa devet postignutih golova.

Evropsko prvenstvo u nogometu 2000.

Evropsko prvenstvo u nogometu 2000. je bilo 11. po redu Evropsko prvenstvo u nogometu koje se održalo u Belgiji i Holandiji. Ovo je bilo prvo kontinentalno prvenstvo koje se odigralo u dvije države. Finalni turnir se odigrao između 10. juna i 2. jula na kojem je učestvovalo 16 reprezentacija. Turnir se odigrao na osam različitih stadiona. Francuska je u finalnoj utakmici bila uspješnija od Italije rezultatom 2-1 te po drugi put u svojoj historiji osvojila šampionsku titulu. Golove u finalu su postigli Sylvain Wiltord u 93. i David Trezeguet u 103. minuti utakmice za Francusku te Marco Delvecchio u 55. minuti utakmice za Italiju. U regularnom dijelu utakmice rezultat je bio neriješen rezultatom 1-1 te su se igrali produžeci. Tadašnjim pravilima pogodak postignut u produžecima odlučivao je o novom prvaku Evrope. Nakon Evropskog prvenstva 1996. i prvog "zlatnog gola" koji je odlučio tadašnjeg prvaka i ovog puta prvak je odlučen zlatnim golom koji je donio drugu šampionsku titulu Francuskoj. Utakmica je odigrana pred 48.200 gledalaca na stadionu De Kuip u Rotterdamu. Glavni sudija utakmice je bio Anders Frisk.

Evropsko prvenstvo u nogometu 2004.

Evropsko prvenstvo u nogometu 2004. (eng. 2000 UEFA European Football Championship) održalo se u Portugalu. To je bilo dvanaesto prvenstvo Evrope koje svake četiri godine organizira UEFA. Finalni turnir se odigrao između 12. juna i 4. jula na kojem je učestvovalo šesnaest reprezentacija: Grčka, Danska, Engleska, Švedska, Francuska, Holandija, Njemačka, Latvija, Španija, Bugarska, Rusija, Češka, Italija, Švicarska, Hrvatska i Portugal.

Evropsko prvenstvo u nogometu 2008.

Evropsko prvenstvo u nogometu 2008. je bilo 13. po redu Evropsko prvenstvo u nogometu koje se održalo u Austriji i Švicarskoj. Finalni turnir se odigrao između 7. i 29. juna na kojem je učestvovalo 16 reprezentacije. Turnir se odigrao na osam različitih stadiona u isto toliko gradova. Španija je u finalnoj utakmici bila uspješnija od Njemačkke rezultatom 1-0 te drugi put u svojoj historiji osvojila šampionsku titulu. Gol u finalu je postigao Fernando Torres u 33. minuti utakmice. Utakmica je odigrana pred 51.428 gledalaca na stadionu Ernst Happel u Beču. Glavni sudija utakmice bio je Roberto Rosetti.

Evropsko prvenstvo u nogometu 2012.

Evropsko prvenstvo u nogometu 2012. održano je u Poljskoj i Ukrajini od 8. juna do 1. jula 2012. Prvak Evrope je postala Španija.

Evropsko prvenstvo u nogometu 2016.

Evropsko prvenstvo u nogometu 2016. bilo je 15. po redu Evropsko prvenstvo u nogometu koje je održano u Francuskoj. Finalni turnir odigran je između 10. juna i 10. jula na kojem je prvi put u historiji učestvovalo 24 reprezentacije. Turnir je odigran na deset različitih stadiona. Portugal je u finalnoj utakmici bio uspješniji od Francuske rezultatom 1–0 te prvi put u svojoj historiji osvojio šampionsku titulu. Gol u finalu postigao je Éder u 109. minuti utakmice. Utakmica je odigrana pred 75.868 gledalaca. Glavni sudija utakmice bio je Mark Clattenburg.

FC Porto

Futebol Clube do Porto je profesionalni nogometni klub iz Porta, Portugal. Takmiči se u Primeira Liga.

Nogometna reprezentacija Portugala

Nogometna reprezentacija Portugala predstavlja Portugal na međunarodnim nogometnim takmičenjima i pod kontrolom je nogometnog saveza Portugala (Federação Portuguesa de Futebol).

Portugal na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017.

Portugal je na Svjetskom prvenstvu u atletici 2017. u Londonu od 4. do 13. augusta 2017. predstavljao 21 sportista u 17 disciplina. Ukupno su osvojili dvije medalje: jednu zlatnu i jednu bronzanu.

Portugalski jezik

Portugalski jezik (a língua portuguesa) je jezik iz romanske grupe jezika i službeni jezik u nekoliko država širom svijeta: Portugal, Brazil (zemlji u kojoj živi 80% od ukupnog broja govornika tog jezika), Angola, Gvineja Bisau, Mozambik, Sao Tome i Principe i Zelenortska Republika.Osim toga, jedan je od službenih jezika u državama i teritorijama: Istočni Timor, Ekvatorska Gvineja i Makao. Kao rezultat portugalske ekspanzije tokom kolonijalnog perioda, uticaji portugalskog jezika se mogu u područjima: Goa, Daman i Diu u današnjoj Indiji, gradu Batticaloa na istočnoj obali Šri Lanke, na Indonezijskom ostrvu Flores i Malaci u Maleziji.

Sa približno 215 do 220 miliona ljudi kojima je to maternji jezik i sa ukupno oko 260 miliona govornika, portugalski jezik je šesti jezik po broju govornika u svijetu i treći evropski jezik po istom kriteriju (poslije engleskog i španskog). Glavni je jezik na južnoj zemljinoj hemisferi i vodeći jezik Južne Amerike i drugi jezik Latinske Amerike. Službeni je jezik Evropske unije, Mercosul-a, OAS-a, ECOWAS-a i Afričke unije.

SL Benfica

SL Benfica je profesionalni nogometni klub iz Lisabona, Portugal. Takmiči se u Primeira Liga, prvom rangu portugalskog nogometa.

Sporting Portugal

Sporting Clube de Portugal je profesionalni nogometni klub iz Lisabona, Portugal. Takmiči se u Primeira Liga, prvom rangu portugalskog nogometa.

Svjetsko prvenstvo u nogometu 1966.

Svjetsko prvenstvo u nogometu 1966. bilo je osmo po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje je održano u Engleskoj od 11. do 30. jula 1966. godine. Šampionsku titulu osvojila je Engleska pobijedivši u finalnoj utakmici Zapadnu Njemačku. Bronzana medalja pripala je Portugalu. Na takmičenju je učestvovalo 16 reprezentacija, te odigrane 32 utakmice gdje je postignuto 89 golova što je prosječno iznosilo 2.78 postignutih golova po utakmici. Najbolji strijelac turnira bio je reprezentativac Portugala Eusébio sa 9 postignutih golova.

Svjetsko prvenstvo u nogometu 2006.

Svjetsko prvenstvo u nogometu - Njemačka 2006., službenog naziva 2006 FIFA World Cup Germany™, održano je od 9. juna do 9. jula 2006. godine u dvanaest njemačkih gradova. Organizator prvenstva bila je svjetska nogometna federacija FIFA, a ono je bila ukupno 18. završnica Svjetskog prvenstva u nogometu.

U kvalifikacijama za prvenstvo učestvovalo je ukupno 197 reprezentacija , a na samoj završnici prvenstva 32 reprezentacije koje su izborile mjesto u kvalifikacionim grupama. Od svih reprezentacija koje su se kvalificirale na završnicu prvenstva, samo se reprezentacija Njemačke izravno kvalificirala kao reprezentacija zemlje domaćina, a ovo prvenstvo razlikuje se od prijašnjih, po tome što se na njega prvak prethodnog prvenstva, reprezentacija Brazila, nije izravno kvalificirala na završnicu prvenstva već je morala igrati kvalifikacijske utakmice kao i sve ostale reprezentacije. U Njemačkoj su svoj prvi nastup na završnici Svjetskog prvenstva u nogometu ostvarile reprezentacije Angole, Gane, Obale Slonovače, Toga, Trinidada i Tobaga te Ukrajine.

Izvlačenje grupa održano je 9. decembra 2005. u Leipzigu, a prvu utakmicu prvenstva odigrale su reprezentacije Njemačke i Kostarike 9. juna u Münchenu dok se finale odigralo tačno mjesec dana kasnije u Berlinu.

Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018.

Svjetsko prvenstvo u nogometu 2018. bilo je 21. po redu Svjetsko prvenstvo u nogometu koje je održano u Rusiji od 14. juna do 15. jula 2018. godine. Šampionsku titulu osvojila je Francuska pobijedivši u finalnoj utakmici Hrvatsku. Bronzana medalja pripala je Belgiji. Na takmičenju su učestvovale 32 reprezentacije, te odigrano 64 utakmice gdje je postignuto 169 golova što je prosječno iznosilo 2.64 postignuta gola po utakmici. Najbolji strijelac turnira bio je reprezentativac Engleske Harry Kane sa šest postignutih golova.

Države
Teritorije
Nepriznate države
i države pod
upravom UN-a
Države članice
Pregovaraju
Države kandidati
Aplikanti
Potencijalni kandidati
Članovi
Posmatrači
Članice iz EU
Članice izvan EU
Posmatrači
Države članice
Države kandidati
Institucije
Članice
Posmatrači
Bivše članice

Drugi jezici

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.