Kralj David

Kralj David bio je drugi kralj Kraljevstva Izraela i nasljednik kralja Šaula, vladao je od 1005. p. n. e., do 965. p. n. e. Bio je kralj koji je ujedinio 12 Izraelskih plemena, naslijedio ga je sin Salomon.

Zapamćen je kao najpravedniji od svih starih Izraelskih kraljeva, kao i veliki vojskovođa, muzičar i pjesnik (napisao mnogo psalma). Davida je izabrao Bog te mu dao obećanje da se njegova loza neće prekinuti. Stoga od starine Židovi vjeruju da će Mesija, što znači »pomazanik« (onaj koji je izabran za kralja i pomazanjem posvećen za tu službu) biti izravan potomak Davidov. Kršćanska sveti spisi, naročito Novi zavjet ukazuju da je Isus izravan potomak Davida. Priroda Davidove vladavine pa čak i samo njeno postojanje ne može se tačno dokazati historijskim ili arheološkim instrumentima. Ipak, za Židovsku historiju i Zapadnu kulturu ona ovaj lik postavlja jedan od temelja.

Saul and David by Rembrandt Mauritshuis 621
Mladi David i kralj Šaul

Davidov život

David and Goliath by Caravaggio
David i Golijat, slikar Caravaggio

David i Golijat

U vrijeme vladavine kralja Šaula Izraelci su se branili od vojske Filistejaca. David, najmlađi Jišajev sin jednog dana, donoseći hranu za svoju stariju braću koja su se borila na strani Šaula, čuo je za Filistejskog borca, divovskog Golijata. Golijat je izazivao Izraelce da mu pokažu svog šampiona kako bi vidjeli ko je bolji u borbi jedan na jedan. David je, žudeći za dokazivanjem, insistirao braći da bi mogao poraziti Golijata. Kada je Šaul čuo za ovo, iako nevjerujući, pustio je Davida da izvrši nakanu. I doista, David je porazio Golijata jednim hicem iz svoje praćke pogodivši ga u čelo i tako ga ubivši. Sada omiljen među Izraelcima, David je pošao Šaulu nosivši mu glavu Golijata na što ga ovaj upita čiji je sin, a David mu odvrati "Ja sam sin Jišaja iz Betlehema". Time će početi i brojni sukobi između kralja Šaula i Davida kao novog pretendenta na prijestolje, do konačne Šaulove pogibije u borbi s Filistejcima i Davidova dolaska na vlast.

12. vijek

Salahudin

David (čvor)

David se može odnositi na:

David Bowie (London, 8. januar 1947.) britanski rock muzičar i glumac.David C. Jewitt (Engleska, 1958. - ) je britanski astronom.David William Duchovny (Dejvid Vilijam Dukovni) (7. august 1960, New York City, SAD) je američki glumac.David Guetta (rođen 7. novembra 1967 u Parizu) je francuski DJ.David Hilbert (23.1.1862. - 14.2.1943.) je njemački matematičar.David Hume (Dejvid Hjum 1711-1776), bio je škotski filozof i historičar.David (kralj) je bio drugi kralj Kraljevstva Izraela i nasljednik kralja Šaula, vladao je od 1005. p. n. e., do 965. p. n. e.David (Mikelanđelo) - Mikelanđelova skulptura.David Alexander Paterson (Dejvid Aleksander Paterson) (20. maj 1954, Brooklyn, New York City) je američki političar.David Ricardo (18. april 1772 – 11. septembar 1823), britanski politički ekonomista.David Suchet (fon: Dejvid Suše), engleski glumac.David Štrbac, lik iz romana Petra Kočića "Jazavac pred sudom".David Trezeguet (David Trezege; Rouen, 15. oktobar 1977) francuski nogometašDavud, islamski poslanik, kralj David.

Gilgameš

Gilgameš (Akkadski znakovi: 𒄑𒂆𒈦 [𒄑𒂆𒈦), je bio peti kralj Uruka, iz prve dinastije Uruka, sin boga Lugalbanda. Vladao je oko 2700. p. n. e. Također je i središnji lik u Epu o Gilgamešu, u kojem stoji da mu je majka bila Rišat (ili Rišat Ninlil), sveštenica boginje Ninsun, žene Lugalbandove. U tom djelu Gilgameš je opisan kao dvije trećine bog, a jednu trećinu čovjek.

Za Gilgameša je rečeno da je živio izuzetno dug život (Sumerska lista kraljeva bilježi dužinu njegove vladavine na 126 godina) i da je posjedovao nadljudsku snagu.

Historijski dokazi za postojanje Gilgameša se nalaze u natpisima na glinenim pločicama koje mu daju u zaslugu da je izgradio velike zidove oko grada Uruka (današnji grad Warka, Irak). U priči zapisanoj na glinenim pločama Gilgameš je prvi put pisao o njegovim velikim djelima i njegovoj potrazi za smislom zivota.

Kraljevstvo Izrael

Kraljevstvo Izrael (heb. מַלְכוּת יִשְׂרָאֵל, Malḫut Jisraʼel) ime je za kraljevsto koje je nastalo kao savez jevrejskih plemena oko 1030. p. n. e. - 1020. p. n. e. Ovaj savez je vjerovatno bio izraz potrebe za zajedničkom odbranom od vanjskih neprijatelja, koje su u to doba predstavljali najčešće Filistejci.

Lori

Lori (armenski: Լոռի) je pokrajina u Armeniji.

Nalazi se na sjeveru države i zauzima površinu od 3.799 km2 što predstavlja oko 12,7% od ukupne površine Armenije i treća je najveća pokrajina u državi (nakon pokrajina Geharkunik i Sjunik). Prema podacima iz 2011. godine u pokrajini je živjelo 235.537 stanovnika (7,8% od ukupnog stanovništva).

Pokrajina je poznato po naselju Haghpat i manastiru Sanahin koji se nalaze na UNESCO-ovoj listi Svjetske baštine. Zemljotres koji je 7. decembra 1988. godine pogodio zapadno područje današnje pokrajine, u blizini mjesta Nalbanda, je prouzrokovao velika materijalna razaranja i ljudske žrtve koje su se kretale od 25.000 do 50.000. poginulih.

Glavni i najveći grad pokrajine je Vanadzor.

Oscar za najbolju scenografiju

Oscar za najbolju scenografiju (eng. Academy Award for Best Art Direction) je Oscar kojim se odaje priznanje za dostignuća na polju scenografije. Filmovi ispod su navedeni po godini produkcije, pa je primjerice Oscar iz 2000. za najbolju scenografiju filma iz 1999. Od 1940. do 1966. (uz iznimku 1957. i 1958.), nagrada se dodjeljivala filmovima snimanima u crno bijeloj tehnici i boji, što je označeno ispod godina oznakama CB i B.

Richard Gere

Richard Tiffany Gere (rođen 31. augusta 1949.), američki filmski glumac.

Rodom iz Philadelphije, odrastao je na očevoj farmi u blizini grada Syracuse u saveznoj državi New York. Već u školskim danima se počeo baviti glumom u školskoj pozorošnoj grupi. Svira nekoliko instrumenata (klavir, gitara, truba). Sportska stipendija mu omogućuje studiranje filozofije na Univerzitetu u Massachusettsu.

Glumačku karijeru započeo je 1969. i to s raznim ulogama u Broadwayskim produkcijama, a na filmu je debitirao 1975. godine. Međutim, tek 1980. godine se proslavio u Američkom žigolu. Njegov izgled i talent za karakterne uloge su mu glavni adut, pa tako dobija redovno uloge, ali nikada nije osvojio Oscara.

Saša Milivojev

Saša Milivojev je pisac, pjesnik, novinar kolumnista i politički analitičar. Autor je pet knjiga i brojnih kolumni objavljenih u raznim dnevnim novinama. Autor je romana "Dječak iz Žute kuće" i brojnih političkih govora. Njegov rad je preveden na dvadesetak jezika širom svijeta.Rođen je 1986. godine u Zrenjaninu (Jugoslavija, Srbija), gdje je završio srednju muzičku školu. Pjevao je u oratorijumu "Kralj David" autora Artura Honegera, u Aradskoj filharmoniji u Rumuniji. Po završetku srednje muzičke škole svoj cilj je usmjerio na filološke studije na Univerzitetu u Beogradu, gdje je apsolvent na Odsjeku za proučavanje srpske književnosti i jezika. Autor je četiri zbirke poezije: "Tajna iza uzdaha" (Narodna knjiga, Beograd, 2006); "Prvi put" (Kulturno-prosvjetno udruženje, Kruševac, 2008); "Kad Svitac odleti" (na srpskom, engleskom i arapskom jeziku, Filip Višnjić, Beograd, 2010); "Ljubavni RecePat" (Kulturno-prosvetno društvo, Kruševac, 2010) i šokantnog romana "Dečak iz Žute kuće" (autorsko izdanje, Beograd, 2011). Dobitnik je brojnih nagrada i uvršten je u nekoliko značajnih antologija: "Panonski galeb XIX" , "Rudnička Vrela XIX" , "Garavi Sokak XIX"... Od 2008. godine kao kolumnista piše za "Politiku" u rubrici "Pogledi" ", kao i za TV Reviju iste kuće. Od 2009. piše kolumne u "Pravdi", gde se bavi analitičko-sintetičkim proučavanjem novije i aktuelne istorije Srba. 2008 i 2009. novine su objavile njegove članke u štampi od oko tri miliona primjeraka... Bio je jedan od najčitanijih kolumnista u Srbiji. Uticao je na važne odluke političkih lidera. Saša Milivojev je bio kreator ideje o Političkom štrajku žeđu, bavi se političkom dramaturgijom u fikciji i stvarnosti.

Dvaput je predstavio beogradskoj publici svoja pjesnička ostvarenja u Etnografskom muzeju, u saradnji sa istaknutim umetnicima kao što su: Isidora Bjelica, Ivana Žigon, Jelena Žigon, Daliborka Stojšić, Eva Ras, Danijel Pavlović, Žiža Stojanović, Zlata Numanagić i Branka Veselinović. Slavne glumice Svetlana Bojković, Ružica Sokić, Danica Aćimac , Snežana Savić, Suzana Mančić takođe su čitale njegovu poeziju. Olja Ivanjicki i redatelji Zdravko Šotra i Marko Novaković podržali su ovog mladog umjetnika kroz suradnju.

Ima pjesničke fanove širom svijeta. Knjigu "Kad svitac odleti" u maju 2010. predstavio je javnosti u Kairu, gdje je prisustvovao na raznim književnim skupovima, gdje su o njemu govorili poznati pisci: Soha Zaky i Alaa Al Aswany ( jedan od najpoznatijih pisaca na svijetu, osnivač političkog opozicionog pokreta “Kifaya”.

U Saudijskoj Arabiji novinari pišu o njegovoj ljubavi prema Bogu, u dnevnim novinama u Egiptu Saša Milivojev se pominje kao "pjesnik mističnog leta i meditacije"...

Drugi jezici

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.