Japanci

Japanci su narod nastanjen u Japanu na sjeverno-pacifičkim ostrvima Honshu, Hokkaido, Kyushu, Shikoku, i Okinawa. Na ostrvima živi preko 120.000.000 pripadnika ovog etno-lingvistički izoliranog naroda, ali oni su popisani u još 38 država. Najviše ih ima van Japana u: Sjedinjenim Državama (1.340.000), Južnoj Koreji (952.000), Brazilu (403.000), Peruu (129.000), i u ostalim državama po nekoliko desetaka hiljada; na Falklandskim ostrvima (20 pripadnika). Japanci su sebe i svoj jezik kroz historiju razvijali bez nekih uticaja sa strane, što ih po kulturi, običajima i jeziku čini različitima od ostalih grupa. Po vjeri oni su većinom mahayana-budisti (54%), nešto ih ima pokrštenih i oko 11% nereligioznih.

Japanese

Nastanak japanskog naroda (rana historija)

Kultura Japanaca odvijala se samostalnije nego ona na susjednoj Koreji, gdje je bila pod znatnim uticajem Kine. Ainu su još u VII vijeku naseljavali cijeli Honshu (Hondo) i ostrva sjeverno od njega, tek su ih u kasnijim vijekovima otuda otjerali preci suvremenih Japanaca, koji su se na Hokkaidu učvrstili tek u XIX vijeku. Pošto su Japanska ostrva izolirana, a nemaju rude (koja je na njega došla dosta kasno), ovdje možemo govoriti tek o kamenom, kameno-bronzanom i bronzano-željeznom dobu. Bronza nije imala samostalnog razdoblja prethistorijske kulture. Godine 1931. otkriveno je na južnom Honshu grubo tesano oruđe zajedno s kostima izumrlih slonova Elephas antiquus i Loxodonta namadicus, ostaci pripadaju bez sumnje kulturi naroda Ainu. Tek novim useljavanjem na južni Honshu javlja se kultura yayoi, čije je žarište Kyushu i južni Honshu, gdje su nađene hrpe ljusaka. Ovaj narod sadio je proso i rižu, a poznavali su i pitome konje i svinje. Pljosnatih četverobridnih sjekira ima posvuda. Najstariji bronzani predmeti uvezeni su iz Kine u ranom razdoblju Han, odnosno u posljednjim vijekovima prije nove ere. Glineno posuđe je po obliku i ornamentima jednostavnije od keramike jômon, tehnički savršenije i srodno korejskoj. Narodi Yayoi, bez sumnje iz južne Koreje, porijeklom je s južno-kineske obale.

Japansko legendarno doba počinje 660. p. n. e., kada je Jimmu Tennô, potomak božice sunca i predak carske kuće osnovao prijestolnicu na Hondo, ono je potrajalo (službeno) do 400. n. e.

Život i običaji

Rasno, etnički i kulturno Japanci su jedan od najhomogenijih naroda na svijetu. Većina ih živi u u 'nuklearnim' obiteljima, a tek 20% proširenim obiteljima ie, koja se sastoji od tri generacije, praroditelja, roditelja i djece. Ženidba se kod njih odvij , po želji, bez miješanja roditelja. Obitelji Japanaca, poznati su kao vrijedni radnici, često se uz redovan posao (u biznisu ili industriji), kao sekundarnim aktivnostima bave i farmerstvom. Ženi je kod kuće posao na zemlji glavna preokupacija. Uz tradicionalni uzgoj riže drže i stoku a usput se bave i ribarenjem. Riža i riba, moglo bi se reći glavna su hrana Japanaca.

Danas Japanci nose zapadnjačka odijela, no žena se kod njih na cesti često može vidjeti u tradicionalnom kimonu.

Kuće ruralnog Japana rađene su od drvene konstrukcije a pregradni zidovi su od papira. Što je najvažnije, one su odlično prilagođene ovom trusnom području.

Igra sjena, posebna vrsta pozorišta koje je osobito procvalo na Javi, pa se raširio po velikom području na zapad, sve do Turske, bio je raširen i na Japanu. U osebujnoj kulturi Japana značajno mjesto pripada cvjetnim aranžmanima 'ikebana', čajnim ceremonijama 'cha-no-yu ', kaligrafiji, lutkarstvu i pozorištu No i 'Kabuki'. U 'no'-pozorištu, porijeklom iz 14. vijeka igraju maskirani igrači.

Sport je veoma popularan među Japancima, a posebno mjesto zauzimaju sumo, wrestling, džudo, karate, te poznate izvorne igre 'go' i 'shagi'.

Japanci su danas uglavnom budisti, no njihova je izvorna vjera šintoizam, čiji su korijeni u animizmu, po kojemu i nežive tvari imaju duh. Budizam je u Japan uvezen u VI vijeku.

Poznati Japanci

  • Ito Hirobumi. državnik (1841–1909)
  • Ryunosuke Akutagawa. književnik (1892-1927)
2. januar

2. januar / siječanj (2. 1) jest 2. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 363 dana (364 u prijestupnoj godini).

Azijske igre

Azijske igre je višesportsko međunarodno takmičenje u kojem učestvuju predstavnici azijskih država, formirano po uzoru na Olimpijske igre. Osnovane su kao Igre Dalekog istoka, koje su se održavale od 1913. do 1934. godine. Ideja je potekla od japanskih sportista, a imala je i političkih razloga, jer su Japanci pod parolom "Azija-Azijcima, " nastojali proširiti svoj uticaj, a istisnuti kolonizatore.

Poslije Drugog svjetskog rata, Igre su dobile današnje ime. Na konferenciji nacionalnih sportskih saveza u New Delhiju 1949. godine prihvaćen je statut Federacije Azijskih igara. Tada je na prijedlog indijca dr. Sondhija, prihvaćeno da se Igre održavaju svake četiri godine.

Prve su se Igre trebale održati 1950. godine, ali su zbog organizacijskih problema održane 1951. godine, a takmičilo se u 6 sportova: atletici, biciklizmu, košarci, nogometu, plivanju i dizanju utega.

Bitka kod Midwaya

Pomorska bitka kod Midwaya odigrala se u junu 1942. godine između Japana i SADa i smatra se bitkom-prekretnicom na Tihom okeanu u drugom svjetskom ratu.

Bitka za Okinawu

Bitka za Okinawu bila je jedna od posljednjih većih bitaka na pacifičkom ratištu u Drugom svjetskom ratu.

Nakon gubitka Iwo Jime Japanci su se odlučno spremili za borbe na matičnom arhipelagu. Amerikanci su odlučili prvo zauzeti Okinawu i okolna manja ostrva. Japanci su na raspolaganju imali oko 85.000 regularnih vojnika te oko 40.000 pripadnika lokalnih milicija sastavljenih od slabo naoružanih stanovnika ostrva. Amerikanci su imali ogromne količine ratnog materijala (avione, brodove, tenkove). Konačni ishod bitke nikad nije dolazio u pitanje iako su Amerikancima bila potrebno gotovo 3 mjeseca (1. april - 22. juni 1945) da skrše organizirani otpor, dok su također morali na ostrva poslati gotovo pola miliona vojnika. Dok su na ostrvu bjesnile borbe, na moru su Japanci koristeći se kamikazama nanosili žestoke udare američkoj floti (34 potopljena i 386 oštećenih brodova).

Uz bitku je vezan jedan bizaran događaj. Pri kraju bitke američki zapovjednik, general Buckner, poslao je pismo japanskom zapovjedniku odbrane Ushijimi. Pismo je nekako došlo do pećine u kojoj se nalazio japanski štab. Ushijima i ostali oficiri su ga pročitali; bila je to ponuda da se Japanci predaju uz brojne kićene fraze o tome kako su dosad pokazali veliku hrabrost itd. Malobrojni preživjeli Japanci kasnije su govorili da su svi prisutni zamalo umrli od smijeha. To je bilo razumljivo - do careve zapovijedi da se položi oružje nijedan japanski zapovjednik nije se predao. Ubrzo nakon toga poginuo je general Buckner pogođen krhotinom jednog od posljednjih projektila iz japanskih topova. Ushijima je zatim počinio seppuku (ritualno samoubistvo), a njegov grob Amerikanci su pronašli i na njemu zabili natpis: "Idi u pakao!" ("Go to hell!")

Na ostrvu je poginulo više od 150.000 civila, 100.000 japanskih vojnika i 7.000 američkih vojnika (34.000 ih je ranjeno). Na moru je život izgubilo još 5.000 američkih mornara, kao i 2.000 pilota kamikaza.

Britansko Carstvo

Britanska imperija, ili Britansko carstvo je izraz koji označava bivšu zajednicu dominiona, kolonija, protektorata, mandata i drugih zavisnih područja kojima je upravljalo Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Sjeverne Irske. Britansko Carstvo datira iz 16. i 17. vijeka, kada Engleska stvara prve kolonije. Britanija je, za vrijeme Britanskog carstva, bila najveća država u historiji i najveća svjetska sila. Do 1922., Britansko carstvo brojalo je oko 458 miliona stanovnika, što je bila jedna četvrtina svjetske populacije, a pokrivalo je preko 33.000.000km2: približno četvrtinu Zemaljske kugle. Kao posljedica toga, engleski jezik i britanska kultura proširili su se širom svijeta. Na vrhuncu moći, za Britansko Carstvo se moglo reći da je "carstvo u kojemu Sunce nikada ne zalazi".

U vrijeme velikih geografskih otkrića, Portugal i Španija bili su prvaci u otkrivanju novih zemalja i kolonizaciji. Pojavila se zavist moćnih evropskih država, Engleske, Francuske i Holandije, pa i oni započinju kolonijalnu ekspanziju i otvaraju nove trgovačke puteve u Americi i Aziji. Uzastopni kolonijalni ratovi s Francuskom i Holandijom učinili su Englesku (Britansko carstvo nakon Zakona o Uniji iz 1707. sa Škotskom) dominantnom kolonijalnom silom na prostoru Sjeverne Amerike i Indije. Međutim, gubitak 13 američkih kolonija nakon Američkog rata za nezavisnost zadali su težak udarac Britanskom carstvu, odvajajući je od ostatka kolonija. Usprkos zadanom udarcu, Britanska imperija se širi na tlo Afrike, Azije i na Tihi okean. Nakon pobjedonosnog rata s Francuskom 1815., Britanija je uživala držeći svjetsku moć i siguran vodeći položaj. Veći stepen autonomije u Britanskom Carstvu uživale su bjelačke kolonije.

Uspon Njemačke i SAD-a poljuljao je vodeću ulogu Britanskog carstva u svijetu. Vojne i ekonomske tenzije između Njemačke i Britanije jedan su od glavnih uzroka Prvog svjetskog rata, nakon kojeg će Britanija ponovno preuzeti kormilo Evrope. Međutim rat je uzrokovao veliki financijski gubitak i uzdrmao britansku industriju. Drugi svjetski rat također je bio loš za britansku ekonomiju i prestiž. Kolonije na Istoku okupiraju Japanci, i pored pobjede, Britanija je ponovno imala ekonomski problem. Dvije godine poslije rata, Britanija je garantirala nezavisnost nekim svojim kolonijama, kao što je Indija.

Tokom 20. vijeka većina britanskih kolonija postaju nezavisne države, slijedeći globalnu dekolonijalizaciju. Dekolonizacija je dovela i do vraćanja Hong Konga Kini 1997. Nakon proglašene nezavisnosti, većina bivših britanskih kolonija postale su članicom Commonwealtha. 16 članica Commonwealtha dijeli čelo države s kraljem/kraljicom Britanije, a danas je na toj dužnosti kraljica Elizabeta II., a 14 članica je pod britanskom suverenošću.

Drugi japansko-kineski rat

Pod pojmom Drugi japansko-kineski rat podrazumijeva se vojna invazija Japana na Kinu, kao i vojne operacije širih razmjera japanske vojske na teritoriju Kine. Invazija je počela 7. jula 1937. i trajala do 9. septembra 1945. godine. Često se povezuje sa Ratom na Pacifiku, te nakon ulaska SAD u rat protiv Japana 7. decembra 1941. godine kao dio Drugog svjetskog rata.

U Narodnoj republici Kini i Tajvanu sukob se naziva Rat protiv Japana (kin. 抗日戰爭-抗日战争-kàngrì zhànzhēng), ali također i Rat otpora (kin. 抗戰-抗战-kàngzhàn). U Japanu rat se naziva Japansko-kineski rat (jap. 日中戦争 - Nicchū Sensō), ali i HEI, Operacija C ili Invazija na Kinu.

Havaji

Havaji (eng. Hawaii, havajski Hawaiʻi) su od 1959. godine 50. savezna država u sastavu SAD-a. Nalaze se u Tihom okeanu.

Glavno ostrvo arhipelaga je Veliko ostrvo, koje je ujedno i najveće od osam ostrva koja čine Havajski arhipelag. Glavni grad ostrva je Hilo. Nekada naseljen pretežno ribarima i farmerima, danas je univerzitetski i administrativni centar Havaja. Drugi grad po veličini je Kona, koji je poznat po proizvodnji kafe. Havaji su stjecište ogromnog broja turista, vulkanologa i odavno je postalo kult kao svjetsko odmaralište. Godišnje Havajćani ubiraju više stotina milijardi dolara "prodajući" more, sunce, palme i svoju pogodnu klimu.

Japanski jezik

Japanski jezik (日本語, nihongo) je službeni jezik Japana, a osim toga se govori i u dijelovima Kine i Koreje koji su dugo bili pod japanskom vlašću, te područjima gdje živi puno japanskih emigranata (SAD, Brazil).

Postoji nekoliko teorija o nastanku japanskog jezika, ali naučnici se još uvijek razilaze u mišljenjima. Najvjerovatnija teorija povezuje japanski s izumrlim jezicima koji su se u prošlosti upotrebljavali na području korejskog poluotoka i Mandžurije.

Zbog razvoja u dugogodišnjoj izolaciji, teško je pronaći bilo kakve veze između japanskog i drugih jezika. Japanski jezik zajedno s Ryukyu jezicima, koji se govore na području Okinawe, spada u japansku jezičnu porodicu.

Manila

Manila je glavni grad Filipina. Nalazi se u istoimenom zalivu na ušću rijeke Pasig na ostrvu Luzon.

Osnovali su ga španski kolonizatori godine 1571. Pod španskom upravom je ostao sve do špansko-američkog rata kada je pripao SAD. Japanci su ga, za vrijeme drugog svjetskog rata, okupirali godine 1942. Teško je stradao kada su ga oslobađali Amerikanci godine 1945. Nakon rata je postao dio nezavisnih Filipina.

Ostrvo Wake

Ostrvo Wake ili Atol Wake je koraljni atol (sa obalom dužine 19,3 kilometara) u Sjevernom Pacifiku, koji se nalazi na otprilike dvije trećine puta od Honolulua (3.700 km zapadno) do Guama (2.430 km istočno). To je neorganizirana, neinkorporirana teritorija Sjedinjenih Država kojom upravlja Ured za ostrvske poslove pri Sekretarijatu unutrašnjih poslova. Wake se nalazi zapadno od Međunarodne datumske granice te je jedan dan ispred 50 američkih država. Pristup ostrvu je ograničen i sve aktivnosti ostrvu su upravljane od strane američkog ratnog zrakoplovstva, američke vojske i Chugach McKinley, Inc., civilne tvrtke koja upravlja i održava vojne baze.

Iako se Wake službeno naziva ostrvom, u stvari se sastoji od tri ostrva (Wake, Wilkes i Peale) koji okružuju centralnu lagunu. Korištenje izraza ostrvo za atol je posljedica nastojanja američke ratne mornarice da prije drugog svjetskog rata Wake razlikuje od ostalih atola koji su bili u posjedu Japana. Najveće ostrvo (isto tako poznat kao Ostrvo Wake) je središte aktivnosti na atolu i ima poletno-sletnu-stazu dugu 9800 stopa.

Iako je ostrva 20. oktobra 1568. otkrio španski moreplovac Alvaro de Mendana Neyra, ime su dobili po Samuelu Wakeu, kapetanu britanske škune koja je ostrva posjetila godine 1796. Na njemu je godine 1840. američka mornarica poslala naučnu ekspediciju, a godine 1866. je tamo nasukan Libelle, brod koji je uglednu opernu pjevačicu Annu Bishop, prevozio iz San Franciska u Hong Kong.

SAD su ostrvo anektirale godine 1899., a godine 1935. je na njemu Pan Am sagradio malo naselje zvano "PAA-Ville", koje je trebalo postati usputna stanica za hidroavione na putu za Kinu.

U januaru 1941. američka ratna mornarica je, u sklopu priprema za eventualni rat s Japanom, započela gradnju pomorske baze, a u augustu je tamo ustanovljen mali garnizon marinaca.

8. decembra 1941. Japanci su, nakon napada na Pearl Harbor, izvršili prvi zračni napad na Wake, a tri dana kasnije pokušali desantom zauzeti ostrvo. Iako inferiorniji brojem i skoro bez teškog oružja, branitelji su taj napad odbili i pri tome potopili japanski razarač Hayate - prvi veći brod koji je Japan izgubio u drugom svjetskom ratu. Iako beznačajan u strateškom smislu, taj je događaj slavljen kao prva saveznička pobjeda na Pacifiku i bitno je doprinio popravljanju morala ozbiljno načetog u početnim fazama rata.

17. decembra 1941. je američki admiral Kimmel naredio da se na Wake pošalju pojačanja, pa je formirana operativna grupa koja se sastojala od dva nosača. Pet dana kasnije je William S. Pye, strahujući od gubitaka koje bi ona dobila daleko od svoje baze, operativna grupa dobila naredbu da se povuče. Dan kasnije su Japanci izvršili drugi desant, ovaj put podržani s daleko većim brojem brodova. Branitelji su opet pružili žestoki otpor, potopili dva patrolna broda i Japancima nanijeli ogromne gubitke, ali nisu bili u stanju spriječiti iskrcavanje. Dan kasnije, garnizon se predao.

Od tada pa do kraja rata Wake je ostao u japanskom posjedu, ali je stalno bio metom pomorskih i zračnih napada s Ostrva Midway. U kojima je učestvovao i budući američki predsjednik George H.W. Bush. Japanski garnizon se predao 4. septembra 1945., a nakon rata je njegov zapovjednik Shigematsu Sakaibara osuđen i pogubljen zbog masakra 98 zarobljenih američkih civilnih radnika koji se dogodio 1943.

Nakon rata je ostrvo služilo kao važna pomorska baza, te za testiranje raketa.

Peru

Peru (španski Perú), službeno Republika Peru je suverena država u zapadnom dijelu Južne Amerike. Graniči sa Ekvadorom i Kolumbijom na sjeveru, Brazilom na istoku, Bolivijom na jugoistoku, Čileom na jugu i sa Tihim okeanom na zapadu. U srednjem vijeku, Peru je bio centar čuvenog Inka carstva.

Demokratska je država, podijeljena na 25 regija. Država je u razvoju sa visokim Indeksom ljudskog razvoja i privredom zasnovanom na rudarstvu, proizvodnji, poljoprivredi i ribolovu.

Posljednji kineski car

Posljednji kineski car biografski je film snimljen 1987. o životu Puyija, posljednjeg kineskog cara, čija je autobiografija bila osnova za scenarij koji su napisali Mark Peploe i Bernardo Bertolucci. Film je napravljen u nezavisnoj produkciji Jeremyja Thomasa, a režirao ga je Bertolucci; distribuirao ga je Columbia Pictures 1987. Puyijev život opisan je od njegovog dolaska na tron kao dječaka, pa sve do njegovog zatvaranja i političke rehabilitacije od strane kineskih komunističkih vlasti. Glavne uloge tumače John Lone, Joan Chen, Peter O'Toole, Ruocheng Ying, Victor Wong, Dennis Dun, Ryuichi Sakamoto, Maggie Han, Ric Young, Vivian Wu i Chen Kaige. To je bio prvi dugometražni film za koji su producenti dobili odobrenje od kineske vlade da snimaju u Zabranjenom gradu u Pekingu. Osvojio je 9 Oscara, uključujući i one za najbolji film i režiju.

Rat na Pacifiku

Rat na Pacifiku počeo je u Aziji izbijanjem Drugog japansko-kineskog rata, 7. jula 1937. Iako se u glavnom može gledati kao sukob u sukobu, rat na Pacifiku je imao važan uticaj na poslijeratno stanje ne samo na prostoru Pacifika, nego i čitavog svijeta. Završen je početkom augusta 1945. godine bacanjem atomskih bombi na japanske gradove Hirošimu i Nagasaki bez privrednog ili vojnog značaja te smrću velikog broja civila u veoma kratkom roku.

Savezne Države Mikronezije

Savezne Države Mikronezije (en:/ˌmaɪkroʊˈniːʒə/)su ostrvska država koja se prostire u zapadnom dijelu Pacifika.

To je nezavisna, suverena ostrvska država, koju čine četiri države, sa zapada na istok: Yap, Chuuk, Pohnpei i Kosrae. Sastoji se od oko 607 malih ostrva u zapadnom Pacifiku, na dužini od skoro 2.700 km, odmah iznad ekvatora, oko 4,000 km jugozapadno od Havaja, i oko 2,900 km sjeverno od Australije. Ujedno, leži sjeveroistočno od Nove Gvineje, južno od Guama i Marijana, zapadno od Nauru i Maršalskih ostrva, i istočno od Palau-a i Filipina.

Iako samo kopno zauzima tek oko 700 km2, država zauzima milion kvadratnih kilometara Tihog okeana.

Singapur

Singapur, službeno Republika Singapur, je suverena ostrvska grad-država u Jugoistočnoj Aziji. Nalazi se na samom vrhu Malajskog poluostrva, 137 kilometara sjeverno od ekvatora.

Odvojen je od Malezije Vratima (morskim prolazom) Johor, na svom sjeveru, i od indonežanskih Riau ostrva Singapurskim prolazom, na svom jugu.

Grad-država, Singapur je po značaju četvrti finansijski centar u svijetu. Također je i kosmpolitski svjetski grad, koji igra ključnu ulogu u svjetskoj trgovini i finansijama.

Singapur ima raznoliku populaciju od 5 miliona ljudi, sastavljenu od Kineza, Malajaca, Indijaca, Bijelaca i ostalih Azijata (različitog porijekla).

Na šestom je mjestu, po broju stranaca 42%, koji drže pola servisnog sektora. Država je druga u svijetu, po gustini stanoništva, odmah iza Monaka.

Taipei

Grad Taipei (kineski: 台北市; doslovno "Sjeverni tajvanski grad") je najveći i glavni grad Tajvana. Smješten na samom vrhu ostrva, Taipei se nalazi na rijeci Danshui, oko 25 km jugozapadno od njegove luke Keelung, koja se nalazi na Pacifiku. Drugi obalni grad, Danshui, se nalazi na oko 20 km sjeverozapadno na ušću rijeke u Tajvanski tjesnac.

Grad leži na dvije relativno široke doline, na rijekama Keelung (基隆河) i Xindian (新店溪), koje zajedno čine rijeku Danshui, upredo sa zapadnom gradskom granicom.

Teritorija grada (Grad Taipei) je mjesto gdje živi 2.607.428 stanovnika

Grad Taipei, Okrug Taipei, i grad Keelung čine metropolitensko područje sa populacijom od 6.776.264 stanovnika.

Taipei je politički, ekonomski i kulturni centar Tajvana. Državni univerzitet Tajvana je lociran u Taipei-ju, kao i Nacionalni muzej palate, koji ima najveću kolekciju kineskih rukotvorina i umjetničkih djela, u svijetu.

Taipei se smatra planetarnim gradom, i dio je velikog industrijskog područja. Željeznice, brze željeznice, aerodromi i autobuske linije povezuju grad sa drugim dijelovima ostrva. Grad opslužuju dva aerodroma: Taipei Songshan i Taiwan Taoyuan.

Taipei je osnovan u ranom 18. vijeku, i postao je važan centar prekomorske trgovine u 19. vijeku. Kineska vlada, tada Dinastija Qing, načinila je Taipei glavnim gradom provincije Taiwan, 1886. Kada su japanci osvojili Tajvan, 1895., nakon japansko-kineskog rata, oni su zadržali Taipei kao glavni grad ostrva. Republika Kina je preuzela ostrvo 1945. nakon japanskog poraza u Drugom svjetskom ratu.

Nakon što je poražen od komunista u kineskom građanskom ratu, Chiang Kai-shek i njegova vlada se povlače na Tajvan i proglašavaju Taipei privremenim glavnim gradom Republike Kine, u decembru 1949.

Tokugawa

Tokugawa je jedna od japanskih dinastija šoguna, koja je osnovala šogunat Tokugawa (u razdoblju Edo, 1603-1867). Šogunat Tokugawa započeo je Tokugava Iejasu, koji je bio saveznik Oda Nobunage.

Poslije smrti Nobunage, koji je počinio seppuku (ritualno samoubistvo) nakon što ga je njegov general Akechi Mitsuhide napao, moć u Japanu preuzeo je njegov prvi general Toyotomi Hideyoshi. Ali ni on nije uspio zadržati šogunat za sebe. Umro je 1598., a za sobom je ostavio sina koji nije bio ni punoljetan. Tada je Tokugawa Ieyasu, koji se poslije smrti Nobunage ujedinio s Hideyoshiom, moć nad Japanom zatražio za sebe. Poslije bitke protiv svojeg najvećeg protivnika, Ishido, kojeg je pobijedio na polju Sekigahara godine 1600., tu moć je i dobio.

Šoguni Tokugawa odlikovali su se zbog svojeg dugog vladanja Japanom. Moć u Japanu držali su više od 200 godina. Sjedište njihove vlade "bakufu" bilo je u Edu (kasnije Tokio). Šoguni Tokugawa vladali su "željeznom rukom". Izdali su zakon da daimyo (vladari pokrajina) moraju imati sjedište u Edu, u kojem su se morali zadržati određeno vrijeme, a ostatak vremena su morali ostaviti ženu i djecu kao taoce tako da se niko ne može dići protiv šogunata.

Za razliku od šogunata Hojo Shiken ili Ahikaga, šogunat Tokugawa je pao tek kad su se Japanci 1868. okrenuli i priznali japanskog cara (Tenno) kao vladara.

Type 4 Ka-Tsu

Type 4 Ka-Tsu je bio japanski amfibijski tenk iz perioda drugog svjetskog rata.

Japansko iskustvo iz borbi na Solomonskim Ostrvima je otkrilo niz poteškoća prilikom iskrcavanja snaga na kopno što je potaknulo razvoj novog tenka. Type 4 Ka-Tsu je primarno bio razvijen da zaštiti posadu od pješadijskog oružja i zamišljen kao vozilo koje će se lansirati sa podmornica. Osnovno naoružanje tenka predstavljala su dva torpeda namijenjena za protivbrodsku borbu.

Japanci su zamislili da koriste Type 4 Ka-Tsu tenkove u operaciji Yu-Go protiv američkih nosača aviona kod Majuro atola, međutim od plana se odustaje zbog poteškoća s amfibijskim karakteristikama tenka. Trebalo je oko 20 minuta da se tenk samo pokrene, a prilikom plovidbe tenk bi se napunio vodom.

Vijetnam

Vijetnam (vijetnamski: Việt Nam) je država koja se nalazi u Jugoistočnoj Aziji, na najistočnijem dijelu Indokineskog poluostrva. Graniči sa Kinom na sjeveru, Laosom na sjeverozapadu, Kambodžom na jugozapadu. Na istoku izlazi na Južno kinesko more, kojeg nazivaju Istočno more (Vijetnamski: Biển Đông). Sa procjenjenih skoro 90 miliona stanovnika (2013.), Vijetnam je 13. najmnogoljudnija država u svijetu i 8. u Aziji.

Glavni i najveći grad je Hanoi.

Drugi jezici

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.