Evropa

Evropa je kontinent koja zauzima zapadni dio Evroazije i u potpunosti se nalazi na sjevernoj hemisferi, odnosno većim dijelom unutar istočne hemisfere. Njene granice određuju Arktički okean na sjeveru, Atlantski okean na zapadu, Azija na istoku i Sredozemno more na jugu.

Od oko 1850. godine, Evropa se najčešće smatra zasebnim kontinentom i odvojena od Azije vododjelnicom rijeke Ural, planinama Ural i Kavkaz, Kaspijskim i Crnim morem kao i plovnim putevima turskih moreuza.[1] Sa površinom od 10.180.000 km2 pored Australije je površinski najmanji kontinent i čini oko 2% Zemljine površine i oko 6,8% njenog kopna. Poslije Azije i Afrike Evropa je sa oko 742.452.000 stanovnika (2013) treći najnaseljeniji kontinent što čini oko 11% svjetske populacije.[2]

Od približno 50 država koje čine Evropu, Rusija je njena najveća i najmnogoljudnija država sa oko 39% učešća u površini (evropski dio Rusije) i oko 15% u ukupnom stanovništvu kontinenta. S druge strane, Vatikan je i po broju stanovnika i površini njena najmanja država.

Evropa
Europe (orthographic projection)
Površina 10.180.000 km2
Br. stanovnika 741.447.158 (2016.)
Gustoća
stanovništva
72,9 km2
Denonim Evropljani
Države 50
Location of Europe
Položaj Evrope na karti svijeta
Europe satellite orthographic
Geografska karta Evrope
Europe countries map bs
Države Evrope

Porijeklo imena

Evropa je ime jedne žene u grčkoj mitologiji, koju je oteo Zeus u liku bika. Ipak, mit ne objašnjava zašto je kontinent nazvan po njoj. U Grčkoj se taj pojam spominje prvi put u 6. vijeku p. n. e. Čini se da su u početku tako zvali kontinentalni dio Grčke sjeverno od Korintskog zaliva, a zatim i sve zemlje sjeverno od Sredozemnog mora. Postoji i drugo objašnjenje - da ime kontinenta dolazi od riječi ereb, koja na jednom semitskom jeziku znači "zalazak sunca". Naime, za semitske (bliskoistočne) narode, sunce zalazi nad Evropom. Prema nekim mišljenjima, ime Evropa potiče od semitske riječi ereb što je označavalo zapad, mjesto zalaska sunca.

Historija

First.Crusade.Map
Evropa 1000

Kromanjonci su se pojavili prije 40.000 godina. Stara Grčka se smatra kolijevkom evropske kulture. Prema Homeru, originalno samo srednja Grčka je bila Evropa. Kasnije cijela Grčka je bila "Evropa" i u 500. p. n. e. značaj te riječi je postao cijelo područje sjeverno od Grčke. Rimsko Carstvo, a s njim i hrišćanstvo, ujedinilo je veliki dio kontinenta s težištem na Sredozemlju. Nakon pada Rima i doseljavanja raznih naroda iz Azije, evropski napredak je usporio tokom razdoblja koje je poznato kao srednji vijek. Karlo Veliki je udario temelje jedne nove, zapadnije Evrope, kojoj središte više nije u Rimu, ali i ona ostaje rascjepkana pokušajima njemačkih careva Svetog Rimskog Carstva. Riječ Evropa se gubi, a umjesto nje preovladava pojam hrišćanski svijet i jedinstveni poduhvati u tom smislu (Krstaški ratovi, katedrale).

Grossgliederung Europas
Regioni Evrope

Evropa se redefiniše u 16. vijeku zbog Renesanse i prekookeanskih kolonija. Nastaju jaka kraljevstva i budi se nacionalizam. Francuska revolucija i industrijska revolucija donose inovacije kojima će Evropa u 19. vijeku zavladati cijelim svijetom.

Dva svjetska rata 20. vijeka vode se najvećim dijelom na evropskom tlu. Evropa gubi svjetsku vlast i kolonije, a hladni rat stvara jaku podjelu na kapitalističku zapadnu Evropu i komunističku istočnu Evropu pod kontrolom Sovjetskog Saveza. Nakon pada komunističkih režima 1990. godine, evropske se zemlje naglo zbližavaju. 1992. godine, naziv Evropska zajednica postaje Evropska unija, politički i ekonomski savez koji obuhvata veći dio kontinenta.

Stanovništvo

Prema procjenama UN-a u Evropi je 2007. godine živjelo 731 milion stanovnika,[3] što je nešto više od 11% svjetske populacije. Precizna brojka zavisi o tačnoj geografskoj definiciji Evrope. U članicama Evropske unije u 2008. godini je živjelo oko 499 miliona stanovnika. Pet transkontinentalnih evropskih država [3] broji ukupno 240 miliona stanovnika, od čega oko pola njih žive na teritoriji koja geografski pripada Evropi.[4] Prije stotinjak godina, Evropa je bila dom za oko 25% svjetske populacije. Iako je broj stanovnika kontinenta kontinuirano rastao nije ni blizu dostigao tempo rasta kao u Aziji ili Africi. Opadanja nataliteta (posebno u Njemačkoj) i visok životni vijek u većini evropskih zemalja znači da će problem sve starijeg stanovništva i pad populacije biti problem za mnoge evropske ekonomije, političke i društvene institucije. Države na rubovima Evrope, izuzev država južne Evrope, imaju općenito snažniji rast populacije u odnosu na države Srednje Evrope. Albanija (iako je u jugoistočnoj Evropi) i Irska imaju snažan rast broja stanovnika, više od 1% godišnje.[5]

Jezici

Rectified Languages of Europe map
Lingvistička karta Evrope

Većina evropskih jezika spada u jednu od tri grupe Indoevropskih jezika: Romanski jezici su izvedeni iz latinskog jezika koji je bio službeni jezik Rimskog carstva, germanski jezici, vode porijeklo od jezika koji se svojevremeno koristio na prostoru današnje južne Skandinavija, te slavenskih jezika.[6] [6] Romanski jezici se govore prije svega u jugozapadnoj Evropi, kao i u Rumuniji i Moldaviji, u srednjoj i istočnoj Evropi. Germanski jezici govore u Sjevernoj Evropi, na Britanskom ostrvu i nekim dijelovima srednje Evrope. Slavenski jezici se govore u srednjoj, istočnoj i jugoistočnoj Evropi.[6] Mnogi drugi evropski jezici su izvan ove tri glavne grupe jezika. Ostali indoevropski jezici uključuju baltičku grupu jezika (litvanski i latvijski), keltsku grupu (irski, škotski galski, velški, bretonski i dr.[6]), grčki, armenski, i albanski. Pored toga, postoji i posebna grupa uralskih jezika (estonski jezik, finski i mađarski) koji se govore uglavnom u Estoniji, Finskoj, i Mađarskoj. Turska grupa jezika jezika uključuju azerbejdžanski jezik i turski.

Jezik koji je najviše uticao na ostale jeste latinski, koji je prvo bio službeni jezik Rimskog carstva, zatim jezik crkve i napokon jezik intelektualaca, da bi danas nestao kao živi jezik, ali se sačuvao kao korijen hiljada riječi u mnogim evropskim jezicima.

Religija

Historijski gledano, religija u Evropi je u velikoj mjeri utjecala na evropsku umjetnost, kulturu, filozofiju i druge ljudske djelatnosti. U Evropi je najviše kršćana (76,2%)[7] uključujući katoličke, pravoslavne i protestantske kršćane. Nakon kršćana najviše je muslimana (6%)[8] koncentrisani uglavnom na Balkanu i istočnoj Evropi (Bosna i Hercegovina, Albanija, Kosovo, Kazahstan, Sjeverni Kipar, Turska, Azerbejdžan, te na području Sjevernog Kavkaza i regije Volga-Ural). Osim ove dvije religije tu su i: judaizam, hinduizam, budizam i neke druge manjinske religije. Evropa sve više postaje relativno sekularni kontinent, uz sve veći broj i udio nereligioznog stanovništva, ateista i agnostika. Postoji izuzetno veliki broj religiozno nedeklarisanih stanovnika od kojih je najviše u Češkoj, Estoniji, Švedska, Njemačkoj i Francuskoj.[9]

Ekologija

[icon] Ova sekcija zahtijeva proširenje.

Političke podjele

Također pogledajte

Reference

  1. ^ National Geographic Atlas of the World (7th ed.). Washington, DC: National Geographic. 1999. ISBN 0-7922-7528-4. "Europe" (pp. 68–9); "Asia" (pp. 90–1): "A commonly accepted division between Asia and Europe ... is formed by the Ural Mountains, Ural River, Caspian Sea, Caucasus Mountains, and the Black Sea with its outlets, the Bosporus and Dardanelles."
  2. ^ http://esa.un.org/unpd/wpp/ Podaci o svjetskoj populaciji
  3. ^ "World Population Prospects: The 2006 Revision Population Database". UN — epartment of Economic and Social Affairs. Pristupljeno 17 October 2011.
  4. ^ Russia 142, Georgia 4.7, 8.6
  5. ^ https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/rankorder/2054rank.html
  6. ^ a b c d http://www.britannica.com/EBchecked/topic/195686/Europe
  7. ^ Christianity in Europe
  8. ^ Globalni pregled religija: Muslimani Pristupljeno 22.3.2016.
  9. ^ Dogan, Mattei (1998). "The Decline of Traditional Values in Western Europe". International Journal of Comparative Sociology (Sage) 39: 77–90. doi:10.1177/002071529803900106.
10. vijek

10. vijek je period od 901. do 1000. godine Julijanskog kalendara.

Deseti vijek se smatra jednim od najmračnijih perioda u evropskoj istoriji. Sa druge strane, islamski svijet doživljava vrhunac kulturnog razvoja. Bizantijsko i bugarsko carstvo su na vrhuncu moći, a u Kini dolazi do političkih preokreta.

Balkan

Balkan (ili Balkansko poluostrvo) je historijska i geografska regija jugoistočne Evrope te poluostrvo jugoistočne Evrope. Granice poluostrva su neodređene. Balkansko poluostrvo se nalazi između Jadranskog i Crnog mora, a jedna od granica je prostor južno od linije Bugarski zaljev - ušće Drima.

Iako se danas pojam "Balkan" kao jedna od geografskih regija Evrope polahko napušta (regija je Jugoistočna Evropa), i dalje ga neku autori uzimaju kao regiju te postoji više definicija za ograničavanje, ali obično se smatra da Balkan sadrži barem dijelove Grčke, Albanije, Bugarske, Turske i nekih država bivše Jugoslavije, s ukupnom površinom od 550.000 km2 i 53 miliona stanovnika.

Regija je dobila ime po planini Balkan (Bugari i Srbi je zovu Stara Planina), koja ide kroz centralnu Bugarsku i prelazi u istočnu Srbiju, dok samo ime "Balkan" dolazi od turske riječi za planinu. Nekad se ta planina zvala Haemus Mons, što vjerovatno dolazi od tračke riječi Saimon, koja znači "lanac".

Barok

Barok, port. Barocco, golem biser nepravilnog oblika, tvorevina bolesne školjke.

Barok razdoblje u književnosti i umjetnosti koje je započelo s nastupom reformacije sredinom 16. st. i završio smrću Luja XIV. poslije 1700-te. To je pokret katoličke obnove (protivreformacija).

Luther i Calvin su prekinuli univerzalnost vjerskog osjećaja srednjeg vijeka. Svaki je čovjek sada trebao sam za sebe odlučiti koji mu je od mnogih novih propovjednika spasenje najbolje jamčio za sreću u budućem životu, i uskoro su se svi borili među sobom za prevlast nad dušama miliona katolika, luterana, kalvinista, baptista, anabaptista i 20-ak drugih sekti. Uslijed tih raspravljanja nastalo je doba zakona trvenja kao što ga je svijet rijetko kada vidio (30-godišnji rat). Evropa je pretvorena u ratno polje.

1648. godine prihvaćen je zakon koji je davao pravo svakom vladaru da svoj naročiti oblik vjere nametne svim svojim podanicima, ne osvrćući se na želje većine.

Evropa je podjeljena na bezbroj malih kneževina od kojih je svaka imala svoju vlastitu vjeru i bila zakleti neprijatelj svih svojih susjeda koji se u tome nisu s njome slagali (borbena crkva - ecclesia militans). Još jedan borac za vlast je dinastička država.

Na čelo protivreformacije dolazi Španija.

Isusovci su bili ti koji su ulagali u barokne crkve. Prvi se put koristi uljano slikarstvo, pronađeno u Flandriji. Otvorena je holandska slikarska škola - Van Dyck. U muzici prevladava "vatreno" i bučno. U književnosti barok je spoj kićenosti u izrazu (manirizam) i crkvenih tema o smrti i prolaznosti.

Otkrićem novih pomorskih putova prema istoku, a naročito otkriće Amerike, ekonomski centri Evrope premještaju se s obala Sredozemnog mora na obale Atlantskog okeana. Moćni trgovački gradovi Italije, ustupaju mjesta novim trgovačkim i pomorskim silama, kao što su Španija, Holandija, Francuska i Engleska. Opadanje sredozemnih gradova izazvalo je znatne promjene u političkoj i društvenoj strukturi Zapadne Evrope. Papska moć se smanjila, iz čega slijedi pojava reformacije u Njemačkoj i Engleskoj.

S ekonomskim centrima promjenjuju se i umjetnički centri. Slikarstvo i arhitektura baroka nastaju u Italiji, dok će vodstvo u likovnom stvaranju preuzeti nove sile.

Drugi svjetski rat

Drugi svjetski rat (1. septembar 1939 – 2. septembar 1945) bio je globalni rat koji je trajao od 1939. do 1945, iako su povezani sukobi počeli ranije. U njemu su bile uključene sve velike sile koje su formirale dva suprostavljena vojna saveza: Saveznici i sile Osovine. To je bio najrasprostranjeniji rat u historiji i direktno je uključivao više od 100 miliona ljudi iz više od 30 država svijeta. Nazvan je "totalni rat" jer su glavni učesnici sve svoje ekonomske, industrijske i naučne kapacitete stavili u ratne poduhvate, brisajući razlike između civilnih i vojnih resursa.

Drugi svjetski rat je bio najsmrtonosniji sukob u ljudskoj historiji, sa 50 do 85 miliona žrtava, većinom civila od čega najviše njih iz Sovjetskog Saveza i Kine. Drugi svjetski rat je i sinonim za brojne zločine, uključujući i zločin genocida Holokaust (u kojem je ubijeno oko 11 miliona ljudi), strateško bombardovanje industrijskih i civilnih centara (u kojima je ubijeno oko milion ljudi), masovne ljudske žrtve usljed gladi i bolesti kao i jedinu upotrebu nuklearnog oružja u ratu.Japansko carstvo s ciljem dominiranja istočnom Azijom i Pacifikom je bilo u ratu sa Kinom od 1937. godine, ali se smatra da je Drugi svjetski rat počeo 1. septembra 1939. godine njemačkom invazijom na Poljsku i britanskom i francuskom objavom rata Njemačkoj. Od kraja 1939. do početka 1941. godine, serijom kampanja i sporazuma, Njemačka je zauzela ili kontrolirala cijelu kontinentalnu Evropu formirajući Trojni pakt sa Italijom i Japanom. Nakon potpisivanja sporazuma Molotov-Ribentrop u augustu 1939. godine, Njemačka i SSSR su podijelili i pripojili teritorije svojih evropskih susjeda Poljske, Finske, Rumunije i Baltičkih država. Velika Britanija i članice Commonwealtha su bile jedine savezničke zemlje koje su nastavile da se bore protiv sila Osovine na bojištima u Sjevernoj i istočnoj Africi, vazdušnoj bici za Britaniju, Blitzkriegu, balkanskoj kampanji i dugotrajnoj bici za Atlantik. U junu 1941. godine, evropske sile Osovine su pokrenule invaziju na SSSR otvarajući najveće kopneno ratište u historiji, koje je vezalo najveći dio osovinskih snaga do kraja rata. U decembru 1941. godine, Japan je napao SAD i britanska ostrva u Tihom okeanu, čime se rat proširio i na zapadni Pacifik.

Sile Osovine su zaustavljene 1942. godine kada je Japan izgubio u bici kod Midveja u blizini Havaja, a Njemačka poražena u sjevernoj Africi i kod Staljingrada u SSSR-u. Godine 1943. sa nizom njemačkih poraza na Istočnom frontu, saveznička invazija Sicilije i Italije je dovela do italijanske predaje. Savezničkom pobjedom na Pacifiku, sile Osovine su izgubile inicijativu i preduzele strateško povlačenje na svim frontovima. Zapadni saveznici su 1944. godine izvršili invaziju na okupiranu Francusku, dok je SSSR povratio sve svoje izgubljene teritorije i izvršio invaziju na Njemačku i njene saveznike. Tokom 1944. i 1945. godine Japan je pretrpio velike gubitke jer su Saveznici onesposobili japansku mornaricu i osvojili ključne otoke na Pacifiku.

Rat u Evropi se završio invazijom Njemačke od strane zapadnih saveznika i Sovjetskog saveza, što je kulminiralo zauzimanjem Berlina od strane sovjetskih i poljskih vojnika i kasnijom njemačkom bezuslovnom predajom 8. maja 1945. godine. Nakon savezničke Postdamske deklaracije 26. jula 1945. godine i odbijanja Japana da se preda, SAD su bacile atomske bombe na japanske gradove Hiroshimu i Nagasaki 6. i 9. augusta 1945. godine. Zbog mogućnosti dodatnog atomskog bombardovanja i sovjetskom invazijom na Mandžuriju, Japan je kapitulirao 15. augusta 1945. godine. Time je okončan Drugi svjetski rat.

Drugi svjetski rat je promijenio političke saveze i društvenu strukturu svijeta. Osnovane su Ujedinjene nacije (UN) kako bi podsticale međunarodnu saradnju i spriječavale buduće sukobe. Pobjedničke sile SAD, Velika Britanija, SSSR, Kina i Francuska su postale stalne članice Vijeća sigurnosti Ujedinjenih nacija. SSSR i SAD su postale rivalske supersile postavljajući scenu za Hladni rat koji je trajao narednih 46 godina. U međuvremenu, uticaj velikih evropskih sila je oslabio čime je započela dekolonizacija Azije i Afrike. Većina zemalja čija je ekonomija bila oštećena su se posvetile ekonomskom oporavku. Pojavile su se političke integracije, posebno u Evropi, kao pokušaj stabilizacije poslijeratnih odnosa kako bi se stvorio zajednički identitet.

Estonija

Estonija je baltička i istočnoevropska suverena država i članica Evropske unije. Na sjeveru izlazi na Finski zaliv, na zapadu na Baltičko more, a kopnom graniči s Latvijom na jugu (343 km) i Rusijom na istoku (338,6 km).

Od Švedske na zapadu odvaja je Baltičko more, a od Finske na sjeveru istoimeni zaliv. Sastoji se od kopna i 2.222 ostrva i ostrvca i zauzima ukupnu površinu od 45.339 km2. Glavni i najveći grad države je Tallinn. Ukupni broj stanovnika iznosi 1.294.455 (popis iz 2011.).Najbrojniju etničku grupu čine Estonci (oko 70%) koji pripadaju Baltofinskoj grupi naroda, dok su glavne manjine Rusi i Finci. Glavna religija je protestantizam.

Službeni jezik je estonski, koji pripada ugrofinskoj porodici jezika i vrlo je sličan finskom jeziku.

Teritorija Estonije je naseljena još od perioda od 6500. godine prije nove ere. Nakon viševjekovne njemačke, danske, švedske i ruskih vladavine, Estonci su doživeli nacionalno buđenje koje je kulminiralo nezavisnošću od Ruskog carstva, nakon Prvog svjetskog rata. Tokom Drugog svjetskog rata, Estoniju je 1940. okupirao SSSR, zatim nacistička Njemačku godinu dana kasnije. Oslobođenjem Istočne Evrope od strane Crvene armije, Estonija je 1944. ponovo potpala pod sovjetsku kontrolu. 1988. godine, Estonski Vrhovni sovjet je izdao Estonsku deklaraciju o suverenitetu a koja je bila u suprotnosti sa sovjetskom vladom. Nezavisnost je obnovljena 20. augusta 1991. godine.

Istočna Evropa

Istočna Evropa je najveća evropska regija u kojoj živi četvrtina evropskog stanovništva. Danas istočnu Evropu čine države nastale raspadom SSSR-a.

Bjelorusija

Moldavija

Rusija

UkrajinaDo početka 1990-tih godina prošlog vijeka, pod Istočnom Evropom su se podrazumjevale sve evropske komunističke zemlje: Savez Sovjetskih Socijalističkih Republika, Njemačka Demokratska Republika, Poljska, Čehoslovačka, Mađarska, Rumunija i Bugarska, izuzev Jugoslavije i Albanije. Sve ove zemlje su politički, vojno i ekonomski bile podređene SSSR-u. Činile su tzv. "Istočni blok", i bile članice Savjeta za uzjamnu ekonomsku pomoć i "Varšavskog ugovora". Padom komunizma, raspadom SSSR-a i Varšavskog pakta došlo je do krupnih promjena. To se odrazilo i na geopolitičku podjelu Evrope, tako da se nakadašnje istočnoevropske zemlje ubrajaju u zemlje Srednje, odnosno Sjeverne Evrope. Bivše sovjetske republike, izuzev Estonije, Latvije i Litvanije su oformile Savez nezavisnih država, dok su sve ostale zemlje danas članice EU. Danas je područje Istočne Evrope, pod velikm utjecajem Rusije, i politički je vrlo nestabilno.

Istočnoevropsko vrijeme

Istočnoevropsko vrijeme (engleski: Eastern European Time - EET) je jedan od naziva za vremensku zonu UTC+2. To je vremenska zona koja je u odnosu na koordinirano svjetsko vrijeme pomaknuta za 2 sata unaprijed. U odnosu na srednjoevropsku vremensku zonu (CET), u Evropi dominantno korištenu vremensku zonu, ova zona se još koristi u ponekim istočnoevropskim kao i malom broju azijskih i afričkih država.

Jugoistočna Evropa

Jugoistočna Evropa je geografska cjelina na jugoistoku evropskog kontinenta, a obuhvata skoro cijelo područje Balkanskog poluotoka, dio Panonske nizije, Vlašku niziju i djelove Karpata a neki autori u ovu regiju ubrajaju i Malu Aziju. Jugoistočna Evropa je termin novijeg datuma i javlja se kao neutralna geopolitička odrednica, nakon Hladnog rata i rata u bivšoj Jugoslaviji, koji je danas zamijenio naziv Balkan, zbog negativnog prizvuka.

Područje Jugoistočne Evrope čine sljedeće države:

Albanija,

Bosna i Hercegovina,

Bugarska,

Crna Gora,

Hrvatska,

Grčka,

Kosovo,

Makedonija,

Moldavija,

Rumunija,

Srbija i

Turska.

Južna Evropa

Južna Evropa je dio Evrope koji se nalazi u njenom južnom dijelu, u "bazenu" Sredozemnog mora.

Ovaj izraz, u svom najširem smislu, se koristi da označi "sve države na jugu Evrope". Ipak, koncept je u različitim vremenima imao i drugačija značenja, donoseći dodatne političke, lingvističke, i kulturne kontekste definiciji, uz tipične geografske, fitogeografske ili klimatske odrednice.

Većina obalnih država koje po Ujedinjenim Nacijama pripadaju južnoj Evropi, izlaze na Mediteran. Izuzeci su Portugal koji izlazi samo na Atlantik, kao i Srbija i Makedonija koje su potpuno bez izlaza na more, i Bugarska, koja izlazi na Crno more.

Države Južne Evrope su:

Portugal

Španija

Andora

Italija

San Marino

Malta

Vatikan

Hrvatska

Slovenija

Bosna i Hercegovina

Albanija

Kosovo

Sjeverna Makedonija

Srbija

Crna Gora

Grčka

Francuska (južna)

Monako

Turska (dio)

BugarskaJužna Evropa izdvaja se na temelju sličnosti klime, reljefa i kulture. Osnovna obilježja prostora su mediteranska klima, pretežno planinski reljef, usmjerenost na Sredozemno more i rani civilizacijski napredak. Zbog prenaseljenosti prostor je bio izvorište velikih migracija i prekookeanske i u razvijene evropske zemlje. U savremeno doba uz industriju sve više se razvijaju djelatnosti tercijarnog sektora, najviše turizam.

Monte Bianco de Courmayeur (4748 m) najviši je vrh Južne Evrope, nalazi se u Italiji, u gorju Alpe.

Latvija

Latvija ili Letonija je suverena istočnoevropska država, članica Evropske unije i jedna od tri baltičke države. Graniči sa Estonijom na sjeveru, Rusijom na istoku, Litvanijom i Bjelorusijom na jugoistoku. Izlazi na Baltičko more unutar kojeg ima morsku granicu sa Švedskom koja se nalazi na zapadu.

Prema podacima iz 2012. godine, u državi je živjelo 2.070.371 stanovnika od čega su preko 60% Latvijci. Zauzima površinu od 64,589 km2.Glavni grad je Riga, Evropski glavni grad kulture iz 2014. godine.

Službeni jezik je latvijski jezik i uz litvanski jedini je preživjeli baltički jezik. Unitarna je država, podijeljena na 118 administrativnih jedinica od čega je 109 općina i 9 gradova.

Rumunski jezik

Rumunski jezik (na rumunskom, limba română) spada u grupu romanskih jezika. Rumunski je zvanični jezik Rumunije i govori ga 24 do 29 miliona ljudi u Rumuniji, Moldaviji i Vojvodini, Srbija.

Sjeverna Evropa

Sjeverna Evropa je prostor koji obuhvata sjeverni dio Evrope. Sjeverna Evropa obuhvata dva velika poluostrva, Jutland i Skandinaviju, ostrva Island i Grenland te baltičke priobalne prostore. Geografski položaj na krajnjem sjeveru rezultirao je prirodno nepovoljnim uvjetima za život.

U sastav sjeverne Evrope kao geografske regije ulaze sljedeće države:

Danska

Estonija

Finska

Irska

Island

Latvija

Litvanija

Norveška

Švedska

Ujedinjeno KraljevstvoKao i teritorije:

Ålandska ostrva

Jersey

Farska ostrva

Guernsey

Ostrvo Man

Svalbard i Jan Mayen

Skandinavija

Skandinavija označava područje sjeverne Evrope, koje sačinjavaju Danska, Norveška, Švedska, Island i Finska.

Ove zemlje djele vrlo srodni skandinavski jezici i njihovo zajedničko kulturno i historijsko nasljeđe.

Internacionalno gledajući, "Skandinavija" može također značiti Skandinavsko poluostrvo, koje sačinjavaju Norveška i Švedska, bez Danske, ali se ovaj izraz koristi samo u strogo geografskom značenju. Ponekad se pogrešno koristi izraz nordijske zemlje o Skandinaviji i obrnuto.

Srednja Evropa

Srednja Evropa je evropska regija slabo definiranih granica, između Zapadne, Istočne, Južne i Jugoistočne Evrope. Nakon propasti komunizma koji je Evropu dijelio na Istočnu i Zapadnu, region je ponovno dobio na značaju kao jedinstven kulturno-civilizacijski prostor, te jedinstven politički i privredni centar evropskog kontinenta. U političkom pogledu Srednju Evropu čine sljedeće države:

Njemačka

Poljska

Češka

Slovačka

Švicarska

Lihtenštajn

Austrija

Mađarska

Slovenija

Hrvatska (samo sjeverni dio)

Srbija- tačnije Vojvodina

Rumunija (zapadni dio)

Srednjoevropsko vrijeme

Srednjoevropsko vrijeme, skraćeno CET (od engleskog Central European Time), jedno je od imena za vremensku zonu UTC+1. Koriste je većina Evropskih i sjevernoafričkih zemalja. Većina koriste i Srednjoevropsko ljetno vrijeme (UTC+2).

Zapadna Evropa

Zapadna Evropa je najrazvijenija regija Evrope. Sastoji se od sljedećih država: Ujedinjeno Kraljevstvo, Irska, Holandija, Belgija, Luksemburg, Francuska i Monako.

Zapadnu Evropu na zapadu okružuje Atlantski okean, a na sjeveru Sjeverno more. Što se reljefa tiče, u Zapadnoj Evropi je uglavnom nizinski reljef do 200 metara nadmorske visine, što je posljedica geološke starosti ovog dijela Evrope i zato je to područje bogato različitim rudama. Klima je uglavnom okeanska, dok u unutrašnjosti prevladava i kontinentalna, a samo na najvišim vrhovima Alpa oštra planinska i polarna klima. Zemlje Zapadne Evrope su svijetu postale poznate razmjerno kasno, ali se vrlo brzo razvijaju. Ova regija je dobro ekonomski razvijena, što je posljedica stabilnosti zemalja i povoljnog položaja.

Geološki superkontinenti
Države u Evropi
Države
Teritorije
Nepriznate države
i države pod
upravom UN-a
Države članice
Pregovaraju
Države kandidati
Aplikanti
Potencijalni kandidati
Prekomorske/vanjske teritorije evropskih država
Danska
Francuska
Holandija
Italija
Norveška
Portugal
Španija
Ujedinjeno
Kraljevstvo

Drugi jezici

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.