Davidova zvijezda

Davidova zvijezda (hebr. magen David: Davidov štit), simbol u obliku dva trokuta koji su spojeni u heksagram koji simboliziraju - baš kao i kineski znak jing-jang ili krscanski križ - prožimanje i pomirenje dvije suprotne strane života: neba i zemlje, duha i materije, boga i đavola, svjetlosti i tame, muskarca i žene, vremena i prostora, duše i tijela, noci i dana, nevidljivog i vidljivog svijeta. U starom vijeku se nalazi ovaj simbol kod različitih naroda, u židovstvu tek u 7 vijeku na jednom hebrejskom pečatu koji je bio nađen u Sidonu. Od 18 vijeka postaje opći židovski vjerski simbol. Na prvom cionističkom kongresu u Baselu 1897. proglašena je židovskim nacionalnim simbolom, a od 1948. nalazi se na zastavi države Izrael.

Star of David
Davidova zvijezda

Simbolizam

Simbol isprepletenih trokuta je u davna vremena bio čest na srednjem istoku i Sjevernoj Africi i mislilo se da donosi sreću. Vjeruje se da štiti od nesreće i štetnih utjecaja u svakoj životnoj situaciji. On obećava bogatstvo, zdravlje, sreću i dobro raspoloženje i daje blagoslov svemu što se želi i radi.

Povezuje se sa brojem sedam - šest krakova i sredina - koji ima religiozno značenje, npr. šest dana stvaranja svijeta plus sedmi dan odmora. Također simbolizira Božju vladavinu cijelim svemirom u svih šest smjerova: Sjever, Jug, Istok, Zapad, gore i dolje.

Trokuti koji su u simbolu predstavljaju nerazdvojni židovski narod. Neki drugi pak kažu da tri strane predstavljaju tri vrste Židova: Kohanime (svećenstvo - potomci od Arona), Levite i Izraelce. Iako su te teorije zanimljive, temelje se na jako malo historijskih dokaza.

Daljnja tumačenja govore da sjedinjuje značenje svih sedam osobnih planeta astrologije. Saturn, Mars, Venera, Jupiter, Mjesec i Merkur smješteni su na šest vrhova krakova a Sunce pritom čini centar. Linije koje ih spajaju omogućavaju međusobnu igru različitih planetarnih sila.

U Kabbali, dva trokuta predstavljaju dvojnost u čovjeku: dobro protiv zla, duhovno protiv tjelesnog i sl. Dva trokuta mogu također prikazivati povezanost čovjeka sa Bogom. Trokut okrenut prema gore predstavlja dobra djela koja idu prema nebu i aktiviraju dobrotu koja se vraća nazad na zemlju, simbolizirano trokutom okrenutim prema dolje.

Historija

Heksagram nalazimo u religijama svih naroda pa je on jedan od najraširenijih simbola na zemlji. Najviše je zastupljen medu židovima i pripadnicima islama i kršćanstva. Ali ima ga i u indijskom hinduizmu, kineskom budizmu kao i u Japanu. Kralj Solomon je za života heksagram ugravirao u jedan svoj prsten pečatnjak i stalno ga nosio kao simbol svoje moći. U starom vijeku nalazi se ovaj simbol kod različitih naroda, ali u židovstvu tek u 7. vijeku na jednom hebrejskom pečatu koji je nađen u Sidonu. On je toliko rijedak u ranoj židovskoj literaturi i umjetnosti da čak trgovci starinama sumnjaju u originalnost nekog djela ukoliko ono opisuje i navodi Davidovu zvijezdu.

Međutim Davidov simbol je nedavno nađen na židovskom groblju u južnoj Italiji koji bi mogao datirati iz trećeg vijeka. Neki naučnici su tvrdili da je Davidova zvijezda preuzeta iz Staroegipatskih vjerovanja, ali su takve tvrdnje odbačene jer su Egipćani koristli u svojim ritualima pentagram. Najranija literatura koja spominje Davidovu zvijezdu je Eshkol Ha-Kofer od Judaha Hadassija, napisana sredinom 12 vijeka. Prvi Hebrejski molitvenik, objavljen u Pragu 1512. godine, je na koricama imao veliku Davidovu zvijezdu. U srednjem vijeku židovi su morali nositi bedževe kako bi bili prepoznatljivi, no ti bedževi nisu često nalikovali Davidovoj zvijezdi. Ona je također i simbol Holokausta, kada su nacisti tjerali Židove da nose prepoznatljive žute zvijezde.

U 17. su vijeku na sinagoge stavljali Davidovu zvijezdu da identificira mjesto slavljenja Boga upravo kao što je i križ označavao kršćanske kuće. Neke grupe ortodoksnih židova odbijaju prihvatiti Davidovu zvijezdu kao svoj simbol jer se ona povezuje sa magijom i okultnim.

Davidova zvijezda je popularnost zadobila kao simbol judaizma tek kada je usvojena kao grb cionističkog pokreta (pokreta koji je poticao da se svi Židovi vrate u svoju državu) 1897. godine. Kada je osnovana savremena država Izrael bilo je mnogo debata o tome da li bi se taj simbol trebao staviti na nacionalnu zastavu, a od 1948. nalazi se na zastavi.

Vanjski linkovi

Jednakostranični trougao

Jednakostraničan trougao je trougao u kojem su sve tri stranice jednake tj.

i sva tri ugla jednaka

.

Presjek težišnih duži (), presjek visina (), simetrala stranica (centar opisane kružnice ), simetrala uglova (centar upisane kružnice ) sijeku se u jednoj tački.

Težišne duži su međusobno jednake.

Visine su međusobno jednake.

Težišne duži su podudarne visinama. Također, težišne duži su podudarne simetralama uglova i stranica.

Jevrejsko groblje u Bihaću

Jevrejsko groblje u Bihaću nalazi se u Bihaću, Bosna i Hercegovina. Proglašene su za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.

Judaizam

Judaizam je religija koja propovijeda vjeru u jednog, bestjelesnog i samo duhovnog boga, oca svih ljudi. Ovaj bog predstavlja sveukupnost moralnih savršenstava i od ljudi zahtijeva ljubav i pravednost. Ime ovog boga zbog svetosti nije dozvoljeno izgovarati. Judaistička religioznost zasniva se na poslušnosti prema “božanskom zakonu”. Ovaj zakon sadržan je u Starom zavjetu, odnosno u hebrejskoj Bibliji. Stari zavjet je sintetiziran rukopis od 24 knjige. Pisan je na hebrejskom i djelimično na aramejskom jeziku. Govori o historiji, idejama i društvenim borbama judinog naroda. Ujedno to je i zbirka vjerskih i pravnih propisa, kao i starih mitova koje su Judeji preuzeli od drugih naroda istoka. Stari zavjet se dijeli na tri osnovne grupe:

Zakon (hebrejski: Tora, sadrži Petoknjižje - Pet knjiga Mojsijevih: Knjigu postajanja, Knjigu izlaska, Levitski zakonik, Knjigu brojeva i Ponovljeni zakon)

Proroci (sadrži: Prve proroke i Posljednje proroke), i

Spisi (Psalmi, Knjiga o Jovu, Priče Salomonove, Prva i Druga knjiga dnevnika, Jezdrijina i Nemijina knjiga, Knjiga o Ruti, Pjesma nad pjesmama, Knjiga propovjednika, Plač Jeremijin, Knjiga proroka Danijela). Mnogi istraživači smatraju da je Stari zavjet prethodna faza u razvoju kršćanske religije koja je izložena u Novom zavjetu.Pored Tore za vjerski život Jevreja posebno je važan Talmud (hebrejski: učenje). Talmud je velika vjerska zbirka poslije-biblijskih tumačenja Starog zavjeta, obrednih pravila, pravnih propisa, priča i izreka. Sastoji se iz dva dijela: Mišina (tekst učenja) i Gemara (objašnjenje učenja). Postoje dva Talmuda: Jerusalemski talmud (priređen oko 450. godine) i Babilonski talmud (priređen oko 500. godine).

Za ortodoksnog Jevreja obavezan je i veliki broj obrednih propisa i propisa o čistoći i ishrani.

Osnivač hebrejske religije je Mojsije (hebrejski Moše, oko 1225. p. n. e.). Praktično jedini izvor za upoznavanje Mojsijevog života, rada i učenja je Biblija, odnosno Stari zavjet. Mojsije je bio hebrejski vođa i zakonodavac koji je narod oslobodio egipatskog ropstva i na gori Sinaju dao im dvije tablice koji su postali temelj hebrejske religije. Mojsije zauzima prvo mjesto među osnivačima religija, pošto njemu u prilog ide hronološko prvenstvo: Zaratustra, Buda, Konfučije, Isus i Muhammed pojavili su se tek mnogo vijekova poslije njega. Prema Bibliji, Mojsije je čuvajući stoku na božjoj planini Horeb vidio boga (Jahve) koji mu je dao moć da vrši čudesna djela i povjerio mu misiju - da se vrati svojim plemenima i oslobodi ih od ropstva.

Simboli Međunarodnog pokreta Crveni krst i Crveni polumjesec

Simboli Međunarodnog pokreta Crveni krst i Crveni polumjesec, po Ženevskoj konvenciji, se postavljaju na humanitarna i medicinska vozila i zgrade da ih zaštite od vojnih napada. Postoje četiri simbola, od kojih su samo tri u upotrebi: Crveni krst, Crveni polumjesec i Crveni kristal. Simbol sa crvenim lavom i suncem više nije u upotrebi.

U Izraelu se koristi i crvena Davidova zvijezda, ali nije zvanično priznata kao simbol pokreta.

Zastava Izraela

Zastava Izraela donesena 28. oktobra 1948. Po nastanku države to je simbol zemlje. Sastoji se od svjetlo - plave i bijele boje. U sredini je Davidova zvijezda.

Drugi jezici

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.