Borilačke vještine

Borilačka vještina (doslovno znači umjetnost rata [1]), ali obično se spominje kao "umjetnost borbe" je sistem kodificirane prakse i tradicije borbe. Sve borilačke vještine imaju slične ciljeve: fizički poraz druge osobe ili braniti sebe ili druge od fizičke prijetnje. Neke borilačke vještine uzimaju mnogo svojih temeljnih teorija iz uvjerenja sistema. Najspecifičniji je budizam, koji se u Aziji praktikovao u skladu s drugima, kao što je hinduizam, taoizam, konfucijanizam ili Shinto, dok drugi slijede određene kodekse časti. Borilačke vještine smatraju se oboje i umjetnost i znanost. Mnoge umjetnosti također su se bavili takmičarski, najčešće kao borilački sportovi, no natjecanja i mogu poprimiti oblik "konkurencije" koja je sastavna disciplina u većini umjetnosti, ali se od nepoduzetnih često vidi kao ples

Borilačke vještine su opće prihvaćeni termin za grupu sportova koje sadrže ili pripremaju za neku vrstu borbe. Fokus ovih sportova leži u samoodbrani, takmičenju ili umjetnosti kretanja. Ponekad se koristi i japanska riječ budo.

Sportovi koji podpadaju pod zajedničko ime borilačke vještine obično imaju svoje porijeklo u Aziji. Ali se ponekad i neki sportovi sa porijeklom u Evropi, kao boks, hrvanje i mačevanje nazivaju borilačkim vještinama. Sve azijske borilačke vještine vuku korijene iz davne Indije kada je to bila vještina koje je služila primarno kao način ujedinjenja uma i tijela, odnosno buđenja i usklađenja unutrašnje energije svakog čovjeka. Ta je pradavna vještina (sansk. Vajramukti) u svojoj osnovi meditacija u pokretu. Kroz historiju neke borilačke vještine su izbacile duhovni aspekt i počele su se prakticirati kao sport, pa se tako danas održavaju turniri iz Karatea, Tae Kwon Do-a itd.

Steven Ho Martial Arts Kick
Steven Ho izvodi udarac Jump Spin Hook

Ostale borilačke vještine

Borilačke vještine su također razvijene među vojnim i policijskim snagama koje se njima služe kao metode hapšenja ili samoodbrane, uključujući: Kapap i Krav maga, koje su razvile Izraelske odbrambene snage; San Shou u Kini; Systema, razvijena od strane Ruske armije i RAT (Rough and Tumble) kojeg su originalno razvile Specijalne snage Južnoafričke republike (Reconnaissance Commandos), koji se sada uči u civilstvu. Taktičke vještine za upotrebu u bliskoj borbi, t.j. vojne borilačke vještine UAC (Velika Britanija) i LINE (USA). Drugi borbeni sistemi imaju porijeklo u modernim vojskama, uključujući: Soviet Bojewoje (borbeni) Sambo, kao i Pars Taktička odbrana (Turski lični samoodbrambeni sistem).

Također pogledajte

Referense

  1. ^ Martial Arts - Literal Meaning | Pak Ninjas

Vanjski linkovi



Olympic flag.svg Nedovršeni članak Borilačke vještine koji govori o sportu treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.

A.T.O.M.

A.T.O.M (Alpha Teens On Machines) je francuska animirana televizijska serija koja prati avanture pet tinejdžera (što je u nazivu Alpha Teens) smještene u Landmark City-u (Međugradu). Tinejdžeri testiraju prototipove vozila za kompaniju Lee Industry. Oni koriste prototipove i vlastite borilačke vještine kako bi se borili protiv kriminalaca, uglavnom bande Alexandra Painea. U drugoj sezoni oni uz pomoć gospodina Leea, vlasnika Lee Industry, stvaraju mutante pomoću njihovih DNA.

Capoeira

Capoeira je brazilski borbeni ples, razvijen od afričkih robova koji su odvedeni u Brazil da rade na portugalskim plantažama.

Gladijator

Gladijatori (lat. gladiatores), borci u starom Rimu koji su, radi zabave gledaoca, izvodili borbe sa mačevima, kopljima, koristeći tadašnje vojne i borilačke vještine. Borbe su se obično prekidale kod krvi, ali kod kasnijih rimskih careva ova igra se degradirala do te mjere da je cilj gladijatorskih igara bila smrt.

Ime gladijator dolazi od gladius, kratkog rimskog mača za bodenje i sječenje. Gladijatori su vjerovatno prvobitno bili etruščanskog porijekla. Gladijatorske se borbe u Rimu uvode u prvoj polovini 3. vijeka p. n. e. u sklopu pogrebnih svečanosti, kao obred žrtvovanja ljudskih života sjenkama pokojnika. U prvoj zabilježenoj borbi 264. p. n. e. borila su se samo tri para.

Krajem 2. vijeka p. n. e. gladijatorske borbe postaju predstave koje vladari nude besplatno narodu. Prvobitno se izvode u Forumu, a kasnije u arenama širom rimske imperije.

Car Trajan je priredio gladijatorsku borbu sa 5 hiljada parova. Gladijatori su bili izabirani među mlađim ratnim zarobljenicima, a ponekad i među kriminalcima. Gladijatori su bili uglavnom robovi, nekada i slobodnjaci, avanturisti, a vrlo rijetko i slobodni građani koji su se borili samo pod određenim uvjetima. Gladijatori su formirali i posebne jedinice– familiae, a uvježbavani su bili u gladijatorskim školama (ludi gladiatores).

Odbjegli gladijatori iz škole u Kapui su organizirali i Spartakovu pobunu, koja se ponekad naziva i pobuna gladijatora.

Gladijatorske su borbe pod uticajem kršćanstva, a temeljem zakona cara Konstantina Velikog iz 325. godine, ukinute, ali su se sporadično održavale do oko godine 450, dok su posljednje gladijatorske borbe u samom gradu Rimu održane 1. januara 404. godine.

Hapkido

Hapkido (odnosno hap ki do, hapgido, hap = harmonija (tela i duha)/ki = snaga, energija/do = put) je korejanska vještina samoodbrane, koja u mnogome liči na aikido. Glavni tehnički dijelovi su preuzeti iz Daitō-ryū Aiki-jūjutsu. Dalje se upotrebljavaju elementi iz taekvondo i dangsudo. Hapkido radi prvostepeno u cirkularnom sistemu. Bacanje, poluge, udarci i defanzivne odbrane izvode se iz okretanja u krugu. Osnovna tehnika u hapkidou jeste odbrana od udarca. Jedan od glavnih principa jeste princip kruga - napade ne blokirati, nego ih uz pomoć pokreta u obliku kruga vratiti ka izvoru.

Hapkido je koncipiran od Čoi Iong Sula, koji je bio učenik Takeda Sokaku, čiji je učenik bio isto osnivač aikidoa Morihei Uešiba. Nakon što se vratio za Koreju Sul je nazvao svoju borilačku vještinu javara, da bi je kasnije više puta mijenjao (ju sul (meka umjetnost), ju kvon sul (meka umjetnost pesnice), hapki ju kvon sul (u harmoniji sa ki - meka umjetnost pesnice) itd.). Njegovi učenici su nastavili sa tradicijom svog učitelja i svoje stilove nazivali hapkido, kuksulvon, hvarang do itd. Izraz hapkido koristi prvi put Ji Han-je u kasnijim 1960ima.

K-1

K-1 World Grand Prix je kickboxing organizacija koji kombinuje tehnike iz muay thaija, karatea, tekvandoa, san shoua, kikboksinga i tradicionalnog boksa. Ime je izvučeno iz skraćenice od Formule 1.

K-1 je privatna organizacija i njen vlasnik je Fighting and Entertainment Group iz Japana.

Sport je prvi put osnovao Kazuyoshi Ishii, bivši Kyokushin karatista koji je formirao svoju organizaciju, Seido-kaikan karate, 1980 godine. Uspješno je organizovao nekoliko manifestacija protiv drugih borilačkih vještina. Originalno je koristio pravila Kyokushin karatea ali polako adoptirao i mjenjao pravila koja su danas više slična tim iz kikcboksa. 1993 godine gospodin Ichii je osnovao K-1 organizaciju ekskluzivno kao kikcbox organizaciju u bliskoj saradnji ali nezavisno od Seido-kaikan.

Svake godine se održavaju više K-1 turnira po cijelom svjetu na kojima se takmičari mogu kvalificirati za finale u Tokiju.

Karate

Karate "moderni naziv" (jap. 空手 "prazna ruka" ili "bez oružja u rukama") ili Karatejutsu "predhodni naziv" (kara = prazne, te = ruke, jutsu = umjetsnost/tehnika): je borilačka vještina sa Okinave nastala u 16. vijeku.

Kata (borilačka vještina)

Kate sadrže (akumuliraju) znanje tehnika za borbu u Karate-u. Kate mogu biti učeničke i majstorske. Učeničke su za Mudansha (Kyu-nivo), a majstorske su za Yudansha (Dan-nivo).

Kata sadrži serije tehnika koje potiču od tri glavna izvora sa Okinave tj Shuri-Te, Tomari-Te i Naha-Te. Kate akumuliraju znanje tehnika Karatea. Za svaku katu ima Bunkai ili tehnike koje se sadrže u njima. Mnogo imena Kata su promjenjena pri dolasku u Japanu. Tako da naprimjer Pinan I - V kate se zovu u Japanu Heian I - V.

Krav Maga

Krav Maga (Hebrejski: קְרַב מַגָּע) je izraelska borilačka vještina koja spaja elemente i tehnike aikida, džuda, boksa, kickboksa i hrvanja, te pojedinca poučava samoodbrani. Ime bi u doslovnom prevodu značilo "borba izbliza" ili "dodirna borba". Danas Krav Magu koriste mnoge vojske, specijalne jedinice, policije i sigurnosne organizacije širom svijeta, kao što su Mossad, Shin Bet, FBI, CIA itd.

Nasuh Matrakčija

Nasuh Matrakčija Visočak (po njegovoj vještini u matraku, borilačkoj vještini koju je sam izumio), poznat i kao Nasuh el-Silahi (Mačevalac), bio je Bošnjak u službi Osmanlijskog carstva, polimat, matematičar, učitelj, historičar, geograf, kartograf, majstor mačevanja, navigator, izumitelj, slikar, poljoprivrednik i minijaturist. Obrazovanje je stekao u Istanbulu, a kasnije je služio nekoliko sultana i postao predavač u školi Enderun.

Okinavljanski kobudō

Okinavljanski kobudō (古 武 道, također poznat kao Ryūkyū Kobujutsu, Koryu, ili samo kao Kobudō) je Japanski pojam koji se može prevesti kao "stari borilački način Okinave ". To se općenito odnosi na klasičnu tradiciju oružja Okinavljanskih borilačkih vještina, od kojih su najpoznatiji rokushakubo (1,82M dug štap, poznat kao "bo"), VRI (bodež u obliku palica), tonfa (rukovhatna palica), Kama (srp), i nunčaku (okovani štapići), ali i tekko (čelična šaka), tinbe-rochin (štit i bodež), i surujin (otežani lanac). Manje uobičajeno Okinavljansko oružje uključuje Tambo (kratki štap) i eku (brodsko veslo tradicionalnog Okinavljanskog dizajna).

Ryukyu kobujutsu

Ryukyu kobujutsu ili kobudo kako se većinom naziva, je borilačka vještina korištenja oružja koja potiče sa Okinave. Kobudo se trenira sa karateom. Po Evropi i ostaku svjeta treniranje Kobudoa nije rašireno kao treniranje karatea. Što ga ne čini manje vrijednim već čak i važnijim jer poznavanjem kobudoa, karate studenti dovode svoja znanja na jedan dublji i veći nivo poznavanja borilačkih vještina.

Shihan Toshihiro Oshiro

Shihan Toshihiro Oshiro (大城 利弘) rođen je 1. maja 1949. god. u Haneji na Okinavi. Karate (Shorin-Ryu) počinje trenirati od svoje 6 godine pod vodstvom Majstora Masao Shima. Kasnije počinje trenirati Kobudo (Yamanni-Ryu) pod vodstvom majstora Chogi Kisabe. Trenutno živi u SAD-u u gradu San Mateo. Glavni je i odgovorni instruktor u internacionalnoj organizaciji RBKD Ryukyu Bujutsu Kenkyu Doyukai u SAD-u. Cilj organizacije je da se sačuvaju i usavršavaju borilačke vještine sa Okinave.

Svake godine daje seminare širom SAD i Evrope gdje se i nalazi dosta njegovih učenika i sljedbenika. U Evropi možete naći RBKD Dojo u Slovačkoj, Danskoj, Švedskoj, Austriji, BiH, Njemačkoj, Francuskoj, Španiji...

Oshiro Shihan jedan od glavnih autoriteta u svijetu u oblasti Karatea i Kobuda.

Skakanje

Skakanje je proces kada se tijelo za kratko vrijeme odvaja od zemlje koristeći vlastitu silu, obično pomoću ekstenzije nogu. Ovu mogućnost posjeduje većina ljudi i životinja. Može se skakati u svrhu dostizanja nečeg visokog, preskakanja ograde ili kanala, skakanje na nižu razinu, skakanje u plesu, u sportu i sl. Neke životinje kao npr. kenguri koriste skakanje kao primarnu formu kretanja.

U životinjskom svijetu najbolji skakači su buhe, koje mogu skočiti i 200 puta više u odnosu na dužinu tijela.

Spisak Bosanaca i Hercegovaca

Ovo je spisak poznatih Bosanaca i Hercegovaca.

Spisak borilačkih vještina po zemljama

Postoji veliki broj različitih stilova i škola borilačkih vještina. Nekada su škole ili stilovi predstavljeni od strane pojedinih učitelja ili mastera, ili kao brand ime neke vježbaonice. Borilačke vještine mogu biti grupisane po tipu ili onome, na šta su fokusirane. Ponekada i po regionalnom porijeklu, o čemu je ovaj članak.

Sumo hrvanje

Sumo hrvanje (jap. 相撲) je full-contact sport gdje hrvač (rikishi) nastoji drugog hrvača izbaciti iz kružnog borilišta (dohyō) ili ga natjerati da dotakne pod bilo kojim dijelom tijela, osim stopala. Sport je nastao u Japanu, u kojem danas jedino ima profesionalni status. Općenito se za njega koristi izraz gendai budō (moderna japanska borilačka vještina), iako je takvo tumačenje pogrešno s obzirom da sport ima povijest staru nekoliko vijekova.

Kroz sumo hrvanje su očuvane mnoge drevne tradicije, a i današnji sport ima mnoge ritualne elemente, kao čišćenje solju, a što potiče iz doba kada se sumo koristio u šintoističkoj religiji. Život rikishija je, pak, strogo kontroliran, a pravila određuje sumo udruženje. Većina sumo hrvača moraju živjeti u zajedničkim "sumo učilištima" - u Japanu poznatim kao heya - gdje se svaki aspekt njihovog dnevnog života — od prehrane do načina odijevanja — temelji na strogom tumačenju tradicije.

Umijeće ratovanja (knjiga)

Umijeće ratovanja (kineski: 孫子兵法; [[pinyin]]: Sūn Zǐ Bīng Fǎ) jest kineski vojni traktat koji je u 6. vijeku p. n. e. napisao Sun Tzu. Sastoji se od 13 poglavlja, od kojih je svako posvećeno jednom aspektu ratovanja. Dugo je vremena hvaljeno kao najbolje djelo vojne strategije i taktike svog vremena.

Umijeće ratovanja također se smatra jednom od najstarijih vojnih knjiga na svijetu. Također se smatra jednim od najutjecajnijih knjiga na vojnu teoriju i poslovne strategije, kako na Istoku, tako i na Zapadu. Sun Tzu je bio prvi mislilac koji je shvatio značenje položaja u strategiji te da na položaj utječu i objektivne okolnosti fizičke okoline i subjektivno mišljenje protivnika u toj okolini. On je naučavao da strategija nije planiranje u smislu pravljenja spiska postupaka, nego da zahtijeva brze i odgovarajuće odgovore na promjene okolnosti. Planiranje djeluje u kontroliranoj okolini, ali u kompetitivnoj okolini planovi se sudaraju stvarajući nepredviđene situacije.

Knjiga je na Zapadu prvi put objavljena 1782. u prijevodu francuskog jezuita Jeana Josepha Marieja Amiota, na čemu neki zasnivaju teorije da je utjecala na Napoléona, ali i na planiranje operacije "Pustinjska oluja". Vođe kao što su su Mao Zedong i generali Võ Nguyên Giáp i Douglas MacArthur tvrdile su da su pronašli nadahnuće u tom djelu.

Umijeće ratovanja također se primjenjivala na poslovne i menadžerske strategije.

Yamanni-Ryu

Yamanni Chinen - Ryu Kobujutsu (Ryukyu Bujutsu Kenkyu Doyukai) je stil borbe oružjem sa Okinave. Ime stila Yamanni Chinen-Ryu potiče iz 17 vijeka od imena porodice Chinen iz sela Tobaru, Shuri. Ryukyu BuJutsu KenKyu Doyukai (RBKD) organizacija pod vodstvom Shihan Toshihiro Oshiro, koji je glavni autoritet u svijetu za ovu vještinu. Oružja koje se koristi su bo, sai, tonfa, kama i nunchaku.

Yamanni Chinen – Ryu je bio tajna i nedostupan javnosti do početka 80-tih godina. Shihan Toshihiro Oshiro, učenik majstora Chogi Kishaba, zaslužan je da drevni način borbe oružjem stiče veliku popularnost i ogromno poštovanje prvo u SAD a zatim i ostatku svijeta. Krajem 20-tog vijeka i početkom 21. vijeka dolazi u Evropu.

Yamanni Chinen – Ryu se trenira u sklopu karate treninga. Specifično je da ovaj stil borbe oružjem održava izvorni način praktikovanja. Nije bio pod uticajem sportskog načina borbe već je u cjelini tradicionalan gdje su pokreti i tehnike potpuno različite od današnjih sve više ”sportskih”.

Drugi jezici

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.