Казацкая старшына

Казацкая старшына — ваенна-адміністрацыйны апарат Запарожскай Сечы, Войска Запарожскага (рэестравай), Гетманшчыны і Слабадской Украіны, прадстаўнікі якога пасля атрымалі ў Расійскай Імперыі ваенныя і грамадзянскія чыны, дваранскае званне[1].

Старшыной ў Маларосіі (Гетманшчыне) называліся першапачаткова асобы, якія займалі ў казачым войску пэўныя пасады (урады) ваенна-адміністрацыйнага апарата таго ці іншага ўзроўню — вайсковага (пры гетмане), у паліцах і сотнях. Адпаведна гэтай градацыі, казацкая старшына дзялілася на генеральную, палкавую і сотню. Неўзабаве паняцце «казацкая старшына» значна пашырылася.

Malorossisky Gerbovnik
Маларасійскі гербоўнік

Зноскі

  1. Большая Советская Энциклопедия

Літаратура

  • Ефименко А. Я.(руск.) бел. «Малорусское дворянство и его судьба» — 1891.
  • Романович-Славатинский А. В. «Дворянство в России от начала XVIII в.» — СПб., 1870.
  • «Историческая и статистическая записка о дворянском сословии и дворянских имуществах Черниговской губернии» (составлена черниговским губернским предводителем дворянства в 1838 г.; напечатана первоначально в I т. «Материалов для статистики Российской империи» — СПб., 1839; — перепечатана графом Г. А. Милорадовичем в Чернигове, 1894 г.
  • Миллерт Д. П. «Превращение казацкой старшины в дворянство» // «Киевская Старина», 1897.
  • Лазаревский А. М. «Замечания на исторические монографии Д. П. Миллера о малорусском дворянстве и о статутовых судах»
  • ряд очерков Лазаревского А. М. в «Записках Черниговского Статистического Комитета», «Русском Архиве», «Историческом Вестнике» и «Киевской Старине».
  • «Малороссийский гербовник» под ред. Лукомского В. К. и Модзалевского В. Л. — СПб., 1914.

Шаблон:Палкавая будова Украіны

Іван Яўстахавіч Выгоўскі

Іван Яўстахавіч Выгоўскі — гетман запарожскага войска.

Казацтва

Казакі — субэтнічная група пераважна ўсходніх славян.

Род Магілаў

Магілы (Мавілы, малд.: Мовилешть, Movileşti, рум.: Movileşti, польск.: Mohyłowie) — малдаўскі баярскі род.

Родапачынальнікам паводле легенды быў Муцый Сцэвала. Паводле іншае легенды, Пурычэ, герольд ваяводы малдаўскага Стэфана III Вялікага, дапамог таму ў бітве ўзлезьці на свежага каня, за што замест прозвішча Purice («блыха») атрымаў прозвішча Movilă («холм»).

Першая гістарычная звестка пра род адносіцца да 1499. З цягам часу прадстаўнікі роду зрадніліся з княжацкай дынастыяй Мушацінаў. Каля 1534, падчас малдаўска-валашскіх смутаў, у ліку трох прэтэндэнтаў на валашскі пасад быў Майсей Магіла. У сярэдзіне XVI стагоддзя Іон Магіла займаў вышэйшую ў Малдаўскім княстве пасаду — лагафета, ён жа ажаніўся з дачкой малдаўскага ваяводы Пятра Рарэша — Марыяй. Яго сын Ерамей — гаспадар малдаўскі (1595—1606); другі сын, Георгій — мітрапаліт Малдаўскі; трэці, Сымон — гаспадар валашскі, бацька знакамітага мітрапаліта Пятра Магілы.

У 16—17 стстагоддзях прадстаўнікі роду пачалі ўцякаць ад турэцкага пераследу ў Польшчу. Неўзабаве яны зрадніліся з мясцовымі родамі, у тым ліку з Патоцкімі, Вішнявецкімі, Карэцкімі. Гэтак дачка Ераміі, Раіна, абаронца праваслаўя і заснавальніца манастыроў, была бабуляй караля польскага і вялікага князя літоўскага Міхала Тамаша Карыбут-Вішнявецкага. У Польшчы яны таксама былі набілітаваны гербам Магіла. Ад 1634 Магілы больш не абвяшчалі пра свай прэтэнзіі на Малдаўскае княства.

На іншых мовах

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.