Генерал-фельдцэйхмайстар

Генерал-фельдцэйхмайстар, (ням.: General Feldzeugmeister) — воінскае званне, чын і тытул галоўнага начальніка артылерыі ў Расійскай імперыі і шэрагу еўрапейскіх краін (ад ням. Feldzeug — арудые).

Да Пятра Вялікага пасада начальніка артылерыі не была сталая; у ваенны час прызначаўся ў арміі адмысловы ваявода ад нарада. У 1699 г. Пётр I прызначыў імярцінскага царэвіча Аляксандра Арчыловіча суддзёй Пушкарскага прыказа (які кіраваў тады артылерыяй) з тытулам генерал-фельдцэйхмайстар. Пасля ўступлення на прастол імператара Паўла генерал-фельдцэйхмайстар быў заменены інспектарам усёй артылерыі. У 1798 годзе, у дзень нараджэння вялікага князя Міхаіла Паўлавіча, ён быў прызначаны генерал-фельдцэйхмайстар, але ў кіраванне артылерыяй уступіў у 1819 годзе. Пасля смерці яго прызначаны (1852) вялікі князь Мікалай Мікалаевіч, які ўступіў на пасаду ў 1859 г.

Генерал

Генера́л (ням.: General, ад лац.: generālis — «галоўны») — агульная назва воінскага звання або чыну вышэйшага каманднага саставу ўзброеных сіл, а таксама кіруючых асоб некаторых грамадзянскіх ведамстваў.

Генерал-лейтэнант

Генера́л-лейтэна́нт — воінскае званне вышэйшага афіцэрскага саставу ў шэрагу дзяржаў. Вышэй рангам за генерал-маёра, але ніжэй за генерал-палкоўніка.

Назва званне паходзіць з Сярэднявечча. Яно давалася другому камандзіру пасля генерал-капітана, які адказваў за ход бітвы.

У катэгорыі ваеннаслужачых карабельнага саставу ваенна-марскога флоту званню генерал-лейтэнанта адпавядае воінскае званне віцэ-адмірала.

Генерал ад артылерыі

Генерал ад артылерыі, воінскае званне і чын у Расійскай Імперыі ў 1796—1917 гадах. Вышэйшы генеральскі чын у артылерыі, як родзе войскаў, прадугледжаны «Табелью аб рангах» 1722 года, але да канца XVIII ст. замяняўся агульным чынам генерал-аншэфа. Уведзены імператарам Паўлам I 29 лістапада 1796 года. Адпавядаў II класу «Табелі аб рангах» з зваротам «Ваша высокаправасходзіцельства». Генерал ад артылерыі па пасадзе мог быць генерал-інспектарам артылерыі, камандуючым войскамі вайсковай акругі, кіраваць буйнымі воінскімі злучэннямі (корпусам, войскам, фронтам).

Чын скасаваны 16 (29) снежня 1917 г. дэкрэтам СНК «Аб раўнанні ўсіх вайсковаслужбаўцаў у правах».

Калежскі рэгістратар

Калежскі рэгістратар — ніжэйшы грамадзянскі чын XIV класа ў Табелі аб рангах у Расіі XVIII-ХIХ стагоддзяў, а таксама службовец, які валодаў такім чынам. Да 1845 даваў асабістае дваранства, затым толькі ганаровае грамадзянства.

Калежскі сакратар

Калежскі сакратар — грамадзянскі чын Расійскай імперыі X класа ў Табелі аб рангах. Асобы, якія яго мелі, займалі ніжэйшыя кіруючыя пасады.

Камергер

Камергер — прыдворнае званне ў некаторых еўрапейскіх манархіях.

У Расійскай імперыі першапачаткова камергер быў службовай асобай пры двары, якая кіравала якой-небудзь вызначанай галіной палацавага ўпраўлення. З гэтымі функцыямі звязаная прынятая ў шматлікіх краінах рэгалія камергера — залаты ключ на блакітнай стужцы. У Расіі ўказам Аляксандра I ад 3 красавіка 1809 г. прыдворны штат камергераў быў скарочаны, і ў далейшым гэтае званне набыло характар ганаровага. З 1836 года да звання камергера прадстаўляліся ў Расіі толькі дваране, якія былі на дзяржаўнай службе і мелі чын не ніжэй сапраўднага стацкага саветніка.

Першапачаткова адносіўся да V класа Табелі аб рангах, а з 1737 г. быў у VI класе Табелі аб рангах, у 1809 годзе пераведзены ў IV клас.

Карабельны сакратар

Карабельны сакратар — першапачаткова ваенна-марскі, затым грамадзянскі чын XI класа ў «Табелі аб рангах». Да канца XVIII ст. перастаў прысвойвацца і быў скасаваны ў 1834 годзе.

Міхаіл Мікалаевіч

Міхаіл Мікалаевіч (25 кастрычніка 1832, Пецяргоф, каля Санкт-Пецярбурга — 18 снежня 1909, Каны, Францыя) — вялікі князь, Яго Імператарская Высокасць, чацвёрты сын імператара Мікалая I. Военачальнік і дзяржаўны дзеяч; генерал-фельдмаршал (16 красавіка 1878), генерал-фельдцэйхмайстар (1852). Старшыня Дзяржаўнага савета (1881—1905).

У гонар яго нараджэння была пабудавана царква ў імя Уваскрэсення Хрыстова і Св. Міхаіла Архангела ў Каломне. У 1857 годзе ў Пецярбургу ажаніўся з Цэцыліяй Аўгустай, малодшай дачцэ вялікага герцага Бадэнскага Леапольда (у праваслаўі Вольга Фёдараўна).

Меў 6 сыноў і 1 дачку:

Мікалай (1859—1919)

Анастасія (1860—1922)

Міхаіл (1861—1929),

Георгій (1863—1919),

Аляксандр (1866—1933),

Сяргей (1869—1918),

Аляксей (1875—1895).У 1862—1881 намеснік на Каўказе, Галоўнакамандуючы Каўказскай арміяй у 1877—1878. Апошні памерлы кавалер Ваеннага ордэна Святога Георгія I ступені.

Обер-форшнейдар

Обер-форшнейдар — галоўны разразальнік страў, прыдворны чын II класа Табелі аб рангах у Расійскай імперыі, заснаваны ў 1856 годзе. Пры расійскім двары паслядоўна (з 1856) былі 3 обер-форшнейдэра: Н. А. Муханаў, гр. З. А. Гендрыкаў, кн. Ю. Д. Урусаў.

Обер-шталмайстар

Обер-шталмайстар (старажытны рускі чын — ясельнічы) — прыдворны чын II класу ў Расійскай імперыі, уведзены ў 1726 годзе. Ён узначальваў прыдворныя імператарскія стайні і гаспадарку, якая да іх адносілася.

Палкоўнік

Палкоўнік (ад слова полк — той, хто ўзначальвае полк) — пасада, чын, воінскае званне афіцэрскага або каманднага (начальніцкага) складу ва ўзброеных сілах (УС) і іншых сілавых ведамствах большасці краін свету.

Ромер

Ромер — прозвішча, шляхецкі род.

Сапраўдны стацкі саветнік

Сапраўдны стацкі саветнік (руск.: действительный статский советник) — грамадзянскі чын IV класа ў Табелі аб рангах у Расійскай імперыі, адпавядаў пасадзе дырэктара дэпартамента, губернатара і граданачальніка, даваў права на спадчыннае дваранства. Тытулаваўся «ваша правасхадзіцельства». Для надання чына сапраўднага стацкага саветніка быў вызначаны тэрмін службы ў 10 гадоў ад часу атрымання папярэдняга чыну. У 1903 было 3113 сапраўдных стацкіх саветнікаў. Чын Стацкі саветнік скасаваны дэкрэтам Савецкай улады 10(23) лістапада 1917 аб знішчэнні саслоўяў і чыноў.

Сапраўдны тайны саветнік

Сапраўдны тайны саветнік (руск.: действительный тайный советник), грамадзянскі чын II класа ў Табелі аб рангах (Расійская імперыя). Асобы, якія яго мелі, займалі вышэйшыя дзяржаўныя пасады, напрыклад міністра. Вытворчасць у чын ажыццяўлялася па меркаванні імператара. Тытулаваліся «ваша высокаправасхадзіцельства». У 1903 годзе ў Імперыі налічвалася 99 сапраўдных тайных саветнікаў.

Сенацкі рэгістратар

Сенацкі рэгістратар — у Расійскай імперыі грамадзянскі чын ХIII класа ў Табелі аб рангах. Уведзены ў 1764 годзе і скасаваны ў 1834 годзе. Асобы, яго якія мелі, займалі пасады дробных службоўцаў.

Сінодскі рэгістратар

Сінодскі рэгістратар — у Расійская імперыі грамадзянскі чын ХIII класа ў Табелі аб рангах (да 1811 года); дробны службоўца ў органах царкоўнага кіравання.

Тайны саветнік

Тайны саветнік (руск.: тайный советник) — грамадзянскі чын III (у 1722—1724 — IV) класа ў Табелі аб рангах (Расійская імперыя). Асобы, якія яго мелі, займалі вышэйшыя дзяржаўныя пасады, напрыклад таварыша міністра. Прызначэнне ў чын ажыццяўлялася па меркаванні імператара. Тытулаваліся «ваша правасхадзіцельства». У 1903 годзе ў Імперыі было 553 тайныя саветнікі.

Фендрык

Фендрык, (ад ням.: Fähnrich - сцяганосец) — вайсковы чын XIV класа ў пяхоце, артылерыі і інжынерных войсках у Расіі і XII класа ў гвардыі. Заменены ў 1730 г. на чын прапаршчыка. Даваў права на нашчадкавае дваранства (у грамадзянскай службе нашчадкавае дваранства набывалася чынам VIII класа - калежскі асесар, а чын калежскага рэгістратара - XIV клас, даваў права толькі на асабістае дваранства).

Штабс-капітан

Штабс-капітан — вайсковая пасада ў арміі Вялікага княства Літоўскага, званне ў арміі Расійскай імперыі, і іншых дзяржаў.

У арміі Вялікага княства Літоўскага пасада штабс-капітана існавала толькі ў пяхоце і артылерыі "цуг-капітан". У кавалерыі штабс-капітану адпавядала пасада "штабс-ратмістр". .

I ранг
II ранг
III ранг
IV ранг
V ранг
VI ранг
VII ранг
VIII ранг
IX ранг
X ранг
XI ранг
XII ранг
XIII ранг
XIV ранг

На іншых мовах

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.