Pascua

Plantía:Ficha de fiesta

La Pascua[1][2] ―tamién llamada Pascua Florida,[1] Domingo de Pascua,[3][4] Domingo de Resurrección[3] o Domingo de Gloria― ye la fiesta central del cristianismu,[5][6] na que se conmemora, acordies con los evanxelios canónicos, la resurrección de Xesucristo al tercer día dempués de ser crucificáu.

La Pascua marca'l final de la Selmana Santa, na que se conmemora la muerte y resurrección de Xesús. A la Selmana Santa síguelu un periodu de cincuenta díes llamáu Tiempu pascual, que termina col Domingo de Pentecostés.[7]

El Domingu de Pascua ye una celebración que nun s'afita en rellación al calendariu civil. [2] El Primer Concilio de Nicea (añu 325) estableció la fecha de la Pascua como'l primer domingu dempués de la lluna llena tres l'equinocciu de primavera nel hemisferiu norte.[8] La fecha por tanto, varia ente'l 22 de marzu y el 25 d'abril.[9][10] El cristianismu oriental basa los sos cálculos nel calendariu xulianu, polo que la so fecha asitiar ente'l 4 d'abril y 8 de mayu.

Mientres esti día celebrar en distintos llugares del mundu procesiones relixoses, según celebraciones llitúrxiques.[11] El costumes del Domingu de Resurrección varien en tol mundu cristianu, pero la decoración de los güevos de Pascua ye daqué común en munchos países del mundu occidental.[12]

Etimoloxía

El términu español «pascua» provien del llatín pascae, que de la mesma provien del griegu πάσχα (pasja), una adaptación del hebréu פֶּסַח (pésaj), que significa ‘pasar’.

Orixe

El verdaderu orixe de la Pascua remontar al añu 1513 antes de Cristu, cuando, según la tradición xudía, el pueblu xudíu entamó'l so éxodu dende Exiptu, escontra la Tierra Prometida. Celebrábase cada añu, como recordatoriu de la lliberación del pueblu hebréu de la so esclavitú n'Exiptu.

Nel víspora del primer día, comíense yerbes amargoses moyaes en vinagre, pa recordar la murnia de la servidume. Y narrábense en tonu cadenciosu cantaraes que faíen alusión a los diez plagues d'Exiptu.

El corderu de Pascua yera escoyíu per cada familia. Col tiempu, la ceremonia de inmolación foi llevada a cabu pola clase sacerdotal. L'animal tenía de ser machu, corderu o cabritu, sanu y de un añu d'edá. Inmolar al rematar el día; y pela nueche comer con verdures amargoses. Nun taba dexáu romper los sos güesos, nin dexar restos de carne. Por esta razón, si la familia nun yera abondo grande pa comer un animal ellos solos, los israelites axuntar en grupos, pa cumplir coles prescripciones d'orde sagráu. Mientres los siete díes posteriores al 14 de Nisán (mes del calendariu israelita correspondiente a marzu - abril del calendariu español), el pueblu hebréu namái comía pan ensin lleldu (non lleldáu), al que llamaben «ázimo» («ensin formientu»), o «pan d'aflicción». Los primeros cristianos ―que yeren xudíos― celebraben la Pascua de Resurrección al par cronolóxica que la Pascua xudía, hasta qu'el Primer Concilio de Nicea (nel 325 d. C.) dixebró la celebración de la Pascua xudía de la cristiana, quitando a esta los elementos hebreos. Sicasí dexaron el calter móvil de la fiesta recordando que Cristu resucitó na Pascua hebrea. Güei día la Ilesia católica caltién el calter móvil de la fecha de Pascua.

Esta fiesta determina'l calendariu móvil d'otres fiestes: asina l'Ascensión (l'ascensu de Xesús al cielu) celébrase 40 díes dempués de Pascua, y Pentecostés 10 díes dempués de l'Ascensión. La selmana anterior a la Pascua de Resurrección ye la Selmana Santa, qu'empieza col Domingo de Ramos (que conmemora la entrada triunfal de Xesús en Xerusalén). La Octava de Pascua (popularmente conocida como «selmana de Pascua») ye la selmana qu'asocede a esti Domingu de Pascua (o Domingo de Resurrección). El tiempu pascual o tiempu de Pascua designa, na lliturxa católica, les selmanes que van dende'l Domingu de Resurrección hasta'l de Pentecostés.

La espresión «pascua» , de: 'pashé', el pasu del señor per Exiptu, remite güei principalmente a la fiesta de la Resurrección, que tamién ye llamada dacuando «pascua florida», pero tamién s'usa pa referise a otros trés celebraciones cristianes: la Navidá (25 d'avientu), la Epifanía o Adoración de los Magos (6 de xineru) y Pentecostés, la venida del Espíritu Santu (cincuenta díes dempués de la Resurrección). N'España, Chile, Cuba y Filipines, el términu Pascua aplícase coloquialmente a la Navidá, ente que a la Pascua llámase-y «Pascua de Resurrección».[ensin referencies]

Significáu teolóxicu

Resurrection (24)
Iconu ortodoxu de la Resurrección de Xesús.

El Nuevu Testamentu enseña que la resurrección de Xesús, que celebra la Pascua, ye fundamentu de la fe cristiana.[13][14] La resurrección estableció a Xesús como'l Fíu de Dios y cítase como prueba de que Dios va xulgar al mundu con xusticia. Dios dio a los cristianos «una nueva nacencia a una esperanza viva pola resurrección de Xesucristo d'ente los muertos». Los cristianos, pola fe nel poder de Dios han de discernir espiritualmente con Xesús resucitáu, por que pueda caminase nuna nueva forma de vida.

La Selmana Santa, y la Pascua en particular, ta amestada al traviés de la última cena y la crucifixón de Xesús a la Pésaj (Pascua Xudía) y al Éxodu del pueblu hebréu narráu nel Antiguu Testamentu. Acordies con les escritures, Xesús, mientres preparaba a los sos discípulos y a él mesmu pa la so muerte mientres la última cena, dio a la cena de Pascua un nuevu significáu. Él identificó'l pan y la copa de vinu como'l so cuerpu antes de ser sacrificáu y el so sangre esparnao. L'apóstol Pablo, sobre la celebración de la Pascua diz:

Desapósiense del vieyu lleldu, pa ser una nueva masa, una y bones ustedes mesmos son como'l pan ensin lleldu. Porque Cristu, la nuesa Pascua, foi inmoláu. Celebremos, entós, la nuesa Pascua, non col vieyu lleldu de la malicia y la perversidad, sinón colos panes ensin lleldu de la pureza y la verdá».

Apóstol Pablo de Tarsu[15]

Práutica relixosa

Ilesia católica y otres ilesies cristianes

La celebración de la Pascua de Resurrección presentar de distintes formes ente los cristianos occidentales. La práutica llitúrxica tradicional, tal como se practica ente los católicos y dalgunos luteranos y anglicanu, empecipiar na nueche del Sábadu Santu cola Vixilia Pascual. Con éses la lliturxa más importante del añu empecipiar cola bendición del fueu pascual na escuridá total, el llume del ciriu pascual (símbolu de Cristu resucitáu) y el cantar del Exultet (o pregón pascual), atribuyíu a san Ambrosio de Milán.

Dempués lléense numberoses llectures del Antiguu Testamentu: pasaxes como les histories de la creación, el sacrificiu de Isaac, el crucie del Mar Coloráu y l'anunciada venida del Mesíes. Esta parte del serviciu relixosu remata col cantar del Gloria y del Aleluya y cola proclamación de la Resurrección según l'Evanxeliu.

Nesi momentu, y dependiendo d'el costume local, pueden tocase les campanes de los templos y encender les lluces. De siguío, l'atención mover dende l'altar a la pila bautismal. Mientres esti tiempu llitúrxicu'l sacerdote o celebrante de la Eucaristía va vistíu de color blancu, pa celebrar la pureza y l'alzamientu de Cristu. D'antiguo, la Pascua considerábase'l momentu ideal por que los conversos recibieren el bautismu, y esta práutica sigue dientro de la Ilesia católica y la Ilesia anglicana. Si hai bautizos nesti momentu o non, ye tradicional que la congregación sía convidada a anovar los votos de la so fe bautismal. Esti actu ye de cutiu selláu pola asperxadura de la congregación cola agua bendito. El Sacramentu católicu de la Confirmación tamién puede ser celebráu mientres la Vixilia.

Polo xeneral, les mises celébrense como de costume, pero de manera más solemne y festiva, con abondosos preseos musicales y arreglos corales, inciensu, y un reiterativo Aleluya que se va ver nel Salmu que se canta esi día, na mesma aclamación al Evanxeliu. La Vixilia Pascual conclúi cola celebración de la Eucaristía (conocida en delles tradiciones como la Sagrada Comunión).

Con delles diferencies, ciertes ilesies prefieren caltener esta Vixilia dende bien ceo na mañana del Domingu en vegada del Sábadu pela nueche; les ilesies protestantes n'especial, pa reflexar el relatu del Evanxeliu de les muyeres qu'alleguen a la tumba a l'amanecida del primer día de la selmana.

Encuentro-soria
Procesión del Alcuentru na Plaza Mayor de Soria el Domingu de Pascua.

En países hispanos, y en particular n'España, celébrense procesiones poniendo fin a la celebración de la Selmana Santa. Munches d'elles tienen como momentu más destacáu l'Alcuentru ente les imáxenes de la Virxe y Cristu Resucitáu.

En Filipines, de relixón predominantemente católica, la mañana de Pascua (conocida nel idioma nacional como «Pasko ng Pagkabuhay Muling» o la Pascua de la Resurrección) ta marcada con una celebración de gozu, a l'amanecida, na que grandes estatues de Xesús y María son llevaes en procesión p'atopase, imaxinando la primer xunta de Xesús y la so madre, María, dempués de la Resurrección de Xesús. Esto ye siguíu por una allegre Misa de Pascua.

Koło - rezurekcja
Procesión mientres el Domingu de Pascua en Polonia.

Na cultura polaca, celébrase la Rezurekcja (procesión de Resurrección) nuna allegre Misa de Pascua pela mañana, a l'amanecida, cuando les campanes suenen y tírense petardos pa conmemorar la Resurrección de Cristu sobre la muerte. Primero que empiece la misa a l'amanecida, una procesión festiva que lleva'l Santísimu Sacramentu so un paliu, arrodia la ilesia. Dientro del templu, les campanes repican y son tañidas puxantemente por molacinos, y l'aire enllenar d'inciensu. Otra tradición polaca de Pascua ye la denomada Święconka, la bendición de les cestes de Pascua pol sacerdote de la parroquia'l Sábadu Santu. Esti costume celébrase non solo en Polonia, sinón tamién nos Estaos Xuníos polos ciudadanos d'ascendencia polaca.

Tradiciones del Domingu de Pascua

El güevu de pascua

Egg dekorerte
Güevos decoraos.

L'intercambiu d'huevo de Pascua primero d'azucre, y dende va cinco sieglos, de chocolate y ta bien estendíu n'Alemaña, Portugal, Eslovaquia, Italia, Francia, España, República Checa, Austria, Suiza; Chile, Arxentina, Brasil, Estaos Xuníos, Bolivia y en ciertes zones de Méxicu, Paraguái y Uruguái.

El fechu d'acomuñar el güevu a la fertilidá y por coincidir la Pascua cola primavera nel hemisferiu norte, estación fértil por excelencia, fai que s'estableza por toa Europa como símbolu de la Pascua. De cuenta que llueu los pasteleros de dómina empezaron a ellaboralos utilizando distintos ingredientes. Primero foi l'azucre, depués el chocolate.

Nos países de tradición ortodoxa intercámbiense güevos de color carmesí pa recordar el sangre de Cristu.[16] Los armenios balerar y decorar con imáxenes de Cristu y de la Virxe. Y en Polonia y Ucrania, per Pascua, faen obres d'arte con cera fundida sobre'l so pulgu.[17]

Ver tamién

  • Domingo de la Divina Misericordia
  • Vienres Santu
  • Añu llitúrxicu
  • Selmana Santa
  • Ciriu pascual
  • Computus
  • Coneyu de Pascua
  • Güevu de Pascua
  • Llunes de Pascua
  • Pange lingua
  • Vixilia Pascual
  • Pésaj
  • Tiempu pascual

Referencies

  1. 1,0 1,1 Real Academia Española. «Pascua». Consultáu'l 3 d'abril de 2012.
  2. 2,0 2,1 Padre Jordi Rivero. «La Pascua». Consultáu'l 4 d'abril de 2012.
  3. 3,0 3,1 Catholic.net. «Domingo de Resurrección». Consultáu'l 3 d'abril de 2012.
  4. Benedicto XVI (12 d'abril de 2009). «Homilía de La so Santidá Benedicto XVI». Archiváu dende l'orixinal, el 25 de payares de 2015. Consultáu'l 4 d'abril de 2012.
  5. Aveni, Anthony (2004). "The Easter/Passover Season: Connecting Time's Broken Circle", The Book of the Year: A Brief History of Our Seasonal Holidays.. Oxford University Press, 64–78. ISBN 0195171543.
  6. fiesta-mas-importante-pa-los cristianos-porque-da-nuevu-sentíu-a-la vida%Y2%80%9D/ “La Pascua ye la fiesta más importante pa los cristianos porque da nuevu sentíu a la vida”. L'Actualidá. 4 de marzu de 2010. http://www.la-actualidad.com/articulo/03042010/%Y2%80%9Cla-pascua-ye-la fiesta-mas-importante-pa-los cristianos-porque-da-nuevu-sentíu-a-la vida%Y2%80%9D/. Consultáu 'l 3 d'abril de 2012.
  7. Teresa Fernández. «Tiempu Pascual». Consultáu'l 4 d'abril de 2012.
  8. Asina camuda la fecha de la Selmana Santa. El Mundo. 23 d'abril de 2011. http://www.elmundo.es/elmundo/2011/04/18/ciencia/1303136126.html. Consultáu 'l 3 d'abril de 2012.
  9. Confrería Penitencial de Selmana Santa - LA VERÓNICA. «¿Cuándo cai la próxima Selmana Santa?». Consultáu'l 3 d'abril de 2012.
  10. Fíos de la Divina Voluntá. «¿Cómo se calcula la Fecha de la Pascua de Resurección?». Consultáu'l 3 d'abril de 2012.
  11. Teresa Fernández. «Domingo de Resurrección y tradiciones de Pacua». Archiváu dende l'orixinal, el 25 de payares de 2015. Consultáu'l 3 d'abril de 2012.
  12. Los güevos de Pascua, una duce tradición que cada añu gana más adeptos. ABC. 2 d'abril de 2012. http://www.abc.es/percancies/noticia.asp?noticia=1137216. Consultáu 'l 3 d'abril de 2012.
  13. «1 Corintios 15, 14» (Y si Cristu nun resucitó, ye baldida nuesa predicación y baldida tamién la fe d'ustedes.). Archiváu dende l'orixinal, el 25 de payares de 2015. Consultáu'l 3 d'abril de 2012.
  14. Ilesia Católica. «Catecismu de la Ilesia Católica: L'oficiu de la fe cristiana». Archiváu dende l'orixinal, el 25 de payares de 2015. Consultáu'l 3 d'abril de 2012. «La Resurrección de Xesús ye la verdá culminante de la nuesa fe en Cristu, creyida y vivida pola primer comunidá cristiana como verdá central, tresmitida como fundamental pola Tradición»
  15. Ilesia Católica. «1 Corintios, 5». Archiváu dende l'orixinal, el 25 de payares de 2015. Consultáu'l 3 d'abril de 2012.
  16. «La Pascua Ortodoxa». Consultáu'l 4 d'abril de 2012.
  17. Travelnauta (3 d'abril de 2009). «Huevo de Pascua, costumes y tradiciones». Consultáu'l 4 d'abril de 2012.

Enllaces esternos

Bráctea

La bráctea ye'l términu usáu en botánica, introducíu por Carlos Linneo, que fai referencia al órganu foliáceu na proximidá de les flores, distinta a les fueyes normales y a les pieces del periantu.

La so función principal nun ye la fotosíntesis, sinón protexer les flores o inflorescencies. Anque son verdes, hai delles esceiciones nes que mientres el so procesu de desenvolvimientu adquieren una diversa variedá de colores, munches vegaes intensu y llamativu, como nel casu de les hortensies (Hydrangea), la flor de pascua (Euphorbia pulcherrima), les buganvillas (Bougainvillea) o la espata de los Anthurium, de tal manera que de cutiu se confunden coles verdaderes flores.

Suelen ser de menor tamañu que les fueyes normales y en dellos casos, como asocede nel tilal, son más grandes que la flor. N'otros casos, como en de les compuestes (Asteraceae), son bien pequeñes, como asocede por casu nes bráctees del diente de lleón (Taraxacum officinale), y -pa esta familia- denominar de cutiu filarios y, equivocadamente, al conxuntu de dichos filarios llamar calículo.

Calendariu gregorianu

El calendariu gregorianu ye'l calendariu actualmente utilizáu na mayor parte del mundu. Concibíu por un ensame de científicos baxo la direición de Christophorus Clavius pa corrixir la deriva secular del calendariu xulianu, utilizáu dende que Xuliu César lu instaurare nel añu 46 e.C.. La so denominación lleva'l nome del so impulsor Gregoriu XIII, papa de 1572 a 1585. El so puntu de partida, l'añu 1, correspuende al añu estimáu como'l de la nacencia de Xesús de Nazareth.

Chile

Chile , oficialmente República de Chile, ye un país del suroeste d'América del Sur, frente al Océanu Pacíficu. Llenda al norte con Perú, al noreste con Bolivia y al este con Arxentina.

Cuaresma

La Cuaresma (llatín: quadragesima, 'cuadraxésimu día (antes de la Pascua)' )? ye'l tiempu llitúrxicu del calendariu cristianu destináu a la preparación espiritual de la fiesta de la Pascua. Tratar d'un tiempu de purificación y llume, celebráu na Ilesia católica, copta, ortodoxa, anglicana, y bona parte de les Iglesias protestantes (incluyendo dalgunes evanxéliques), anque con entamos y duraciones distintes.

Códigu d'aeropuertos de IATA

El códigu d'aeropuertus de IATA ta formáu por grupos de trés lletres, que designen a cada aeropuertu del mundu, asignaes pola Asociación Internacional de Tresporte Aereu (International Air Transport Association, IATA).Los códigos nun son únicos: 323 de los aproximao 20 000 códigos esistentes correspuenden a más d'un aeropuertu.

Esti códigu emplégase, por casu, nes etiquetes que marquen l'equipaxe nes meses d'embarque de los aeropuertus.

El códigu de trés lletres fórmase, como primer opción, tomando trés lletres del nome de la ciudá a la que sirve l'aeropuertu. por casu, «MAD» para l'aeropuertu Adolfo Suárez, que sirve a Madrid. Eses trés lletres nun tienen por qué ser los trés primeres lletres del nome de la ciudá, como nel casu de «BCN» para l'aeropuertu d'El Prat, que sirve a Barcelona. Nin siquier inclúyese siempres la primer lletra del nome, como nel códigu «RGS» para l'aeropuertu de Burgos.Por cuenta de que preténdese que cada aeropuertu tenga un identificador únicu, cuando asignar les iniciales nun ye posible de la forma antes indicada, recúrrese a delles alternatives, como por casu:

utilizar el nome de la ciudá n'otra forma toponímica, casos de Xerez de la Frontera (Sherry o Xherry)-XRY y San Sebastián (Easo)-EAS;

denominar la islla y non la ciudá como nel casu de Fuerteventura (Puertu del Rosario)-FOI;

poner el nome del aeropuertu, naquelles ciudaes que cunten con más d'unu, casu de Tenerife, que tien Tenerife Sur-TFS y Tenerife Norte-TFN o Tenerife Canary Islands-TCI indistintamente.

Tamién s'usa como alternativa, l'usu de solamente dos lletres del nome de la ciudá, que siguen ensin tener que ser iniciales nin consecutives, y añedir una lletra arbitraria que faiga'l nome únicu (Sevilla-SVQ, Santiago de Compostela-SCQ, La Coruña-LCG, Granada-GRX, Málaga-AGP, Melilla-MLN, Palma de Mallorca-PMI, y Santa Cruz de la Palma-SPC).

Data xuliana

La data xuliana, día xulianu o DJ (JD, poles sos sigles n'inglés) ye'l númberu de díes y fraición trescurríos dende'l mediudía del 1ᵁ de xineru del añu 4713 e.C.

Pa datar fenómenos astronómicos o históricos llonxanos ye difícil considerar los cambeos qu'hubo nos calendarios de les diverses cultures. Entá considerando puramente la hestoria d'Europa occidental, en 1582 asocede la Reforma Gregoriana pola que se suprimen como años bisiestos los años seculares non divisibles por 400 (asina 1700, 1800 y 1900 dexen de ser bisiestos) y amás suprímense 10 díes, los que van del 5 al 14 d'ochobre de 1582. Esta reforma nun s'aceutó darréu polos protestantes y los cristianos ortodoxos, qu'aínda usen el calendariu xulianu p'afitar cada añu la fecha de la Pascua.

Si pretendemos pescudar el ralu trescurríu ente dos clises alloñaos, anque seyan del mesmu calendariu, hai que llevar cuenta de los bisiestos trescurríos, lo que se complica entá más si unu ye del calendariu xulianu y otru del gregorianu.

Por esto nel mesmu añu 1582, José Scaliger de Leyden creó una escala continua de tiempu afitando'l so orixe (entamu del día 1) nel mediudía del 1ᵁ de xineru del añu 4713 e.C. del calendariu xulianu prolépticu y cuntando los díes solares correlativamente. Esti númberu llámase data xuliana. El 11 de xunetu de 1997 a les 12 h TU complétase'l día 2.450.641

Asina, si s'introduz pa la data 12,3,-3283 entiéndese l'añu 3284 e.C. La primer forma de designar la data llámase astronómica y la segunda data histórica.

La data xuliana ye una cuenta continua de díes y fraiciones cuntaos dende un puntu inicial fixu. El día 29 d'abril de 2015, a les 11:22 TU, la data xuliana ye 2457141.9736111. La parte entera (2457141) correspuende al día de 29 d'abril (dende'l mediudía pasáu hasta'l próximu mediudía); la fraición indica la fraición de día trescurrida dende l'últimu mediudía (de forma que 0,5 sería la medianueche TU).

En computación, una variable de puntu flotante de doble precisión (64 bits) dexa representar una data xuliana con 1 milisegundu de precisión.

Dominica

Dominica, oficialmente Mancomunidá de Dominica, ye una islla y un estáu del Mar Caribe, ente los territorios franceses d'ultramar de Guadalupe al norte y Martinica al sur; pertenez a la Mancomunidá Británica de Naciones. Nun hai que confundila cola República Dominicana, otra nación caribeña.

Enantes de Cristu

El términu enantes de Cristu emplégase pa datar los años y sieglos anteriores a la era cristiana. Esti sistema de calendariu básase nel añu convencionalmente reconocíu como'l del nacimientu de Xesucristu. Los años anteriores a esi momentu desígnense siguíos pola espresión enantes de Cristu, y los posteriores, si ye necesaria l'aclaración pol contestu nel qu'apaez la fecha, como dempués de Cristu. Nun hai añu 0 nesti esquema, polo que dempués del añu 1 enantes de Cristu vien el añu 1 dempués de Cristu.

Este sistema estableciolu Dionisiu l'Exiguu, por encargu del papa Hormisdes, en 525, pero nun entamó a ser d'usu xeneral hasta dempués del añu 800. El calendariu xulianu y el calendariu gregorianu siguen esta sistemática de contéu d'años. El gregorianu ye'l más utilizáu anguaño nel mundu. Demientres les últimes décades tien usaoso como l'estándar global nun oficial pa la fecha, que convién que seya única pa tol mundu pa cuestiones como'l tresporte, la integración comercial, les finances... En delles partes del mundu convive colos calendarios propios d'eses cultures (chinu, árabe...).

Florida

Florida ye un estáu del sureste de los Estaos Xuníos, asitiáu nuna llarga península ente'l golfu de Méxicu, l'océanu Atlánticu y los estrechos de Florida. El nome de Florida vien-y del español y púnxo-ylu Juan Ponce de León el 2 d'abril de 1513 cuando descubrió estes tierres. Florida, tamién llamada la Florida, ye un estáu asitiáu na rexón Sur de los Estaos Xuníos. Llenda al oeste col golfu de Méxicu, al norte con Alabama y Georgia y al este col océanu Atlánticu. Con más de 19,3 millones d'habitantes en 2012, ye'l cuartu estáu más pobláu del país y con 170,304 kilómetros cuadraos, ye'l ventiavu segundu tao por superficie. Rexir pola Consitución de 1968, que foi enmendada en diverses ocasiones.

La so capital política ye Tallahassee, la so ciudá más grande ye Jacksonville, pero la aglomeración urbana más poblada ye Miami, que cunta con más de 5,3 millones d'habitantes. L'abreviatura pal estáu ye Fla; l'abreviatura postal estauxunidense ye FL.

Gran parte de Florida t'asitiada nuna península ente'l golfu de Méxicu, l'océanu Atlánticu y l'estrechu de Florida, y tien la mariña más llarga nos Estaos Xuníos allegantes d'aprosimao 2.170 km. La mayor parte del estáu atopar n'o cerca del nivel del mar y el so terrén caracterizar polos suelos sedimentarios. El clima varia de subtropical nel norte a tropical nel sur.

Islla de Pascua

Islla de Pascua (en idioma rapanui: Rapa Nui, «Rapa grande») ye una islla de Chile allugada na Polinesia, en mediu del océanu Pacíficu a 3700 km de Caldera. Tien una superficie de 163,6 km², lo que la convierte na mayor de les islles del Chile insular, y una población de 5035 habitantes, concentraos en Hanga Roa, capital y únicu pobláu esistente na islla. La tierra habitada más cercana ye'l territoriu británicu de les Islles Pitcairn.

La islla ye unu de los principales destinos turísticos del país por cuenta de la so guapura natural y la so misteriosa cultura ancestral de la etnia rapanui, que'l so más notable muerte correspuende a enormes estatues conocíes como moái. Pa caltener felicidaes carauterístiques, el gobiernu alministra al traviés de Conaf el Parque nacional Rapa Nui, ente que la Unesco declaró esti parque como patrimoniu de la humanidá en 1995.Alministrativamente, forma, al pie de la deshabitada islla Salas y Gómez, la comuña d'Islla de Pascua que forma la provincia d'Islla de Pascua, perteneciente a la Rexón de Valparaíso. Sicasí, una reforma constitucional —la llei 20193, publicada'l 30 de xunetu de 2007— estableció a la islla como un territoriu especial», de manera que'l so gobiernu y alministración van ser rexíos por un estatutu especial, contempláu na llei orgánica constitucional respeutiva, entá por dictase.

La Pola (Ḷḷena)

La Pola (Pola de Lena na forma deturpada) ye una villa y parroquia más grande del conceyu asturianu de Ḷḷena. (Asturies). La so población ye de 9.026 habitantes, colo que ye duodécima por númberu d'habitantes d'Asturies y la segunda de la cuenca del Caudal tres Mieres del Camín.

La villa foi fundada en 1266 por Alfonsu X'l Sabiu, como llugar de pasu ente Uviéu y Lleón, y conserva, gracies a les sos bones comunicaciones con otros nucleos de población asturianos, un claro calter de ciudá residencial.

Malpighiales

Les Malpighiales son un orde estensu de plantes, incluyíes dientro del grupu denomináu rósidas pol grupu pa la clasificación filoxenética APG. La so sistemática interna ta entá por determinar.

Dientro de l'antigua sistemática del sistema Cronquist, les families agora incluyíes en Malpighiales taben esvalixaes en dellos órdenes distintos, non toos pertenecientes a Rosidae. Los más conocíos d'ellos son Polygalales, Violales, Theales, Linales y Euphorbiales. La familia Malpighiaceae, inclusive, asitiar nel orde Polygalales, un orde entá reconocíu pol ITIS.

Navidá

La navidá (llatín: nativitas, nacimientu ) o tamién nadal ye una de les fiestes más importantes del Cristianismu, xunto cola Pascua y Pentecostés, que celebra'l nacimientu de Xesucristu en Belén. Esta fiesta cellébrase'l 25 d'avientu pola Ilesia Católica, la Ilesia Anglicana, dalgunes otres ilesies protestantes y la Ilesia Ortodoxa Rumana; y el 7 de xineru n'otres ilesies ortodoxes, yá que nun aceptaron la reforma del calendariu xulianu.

Oceanía

Oceanía ye una fastera del mundu, constituyida poles grandes islles d'Australia, Papúa Nueva Guinea y Nueva Zelanda, asina como por una bayura de islles más pequeñes, normalmente coralines y volcániques, distribuyíes pel Océanu Pacíficu. El conxuntu ta consideráu un continente, magar qu'a Australia sola tamién-y dan esi nome.

Pentecostés

Plantía:Ficha de fiesta

Pal puntu de vista xudíu d'esta fiesta, vease Shavuot.

Pentecostés (del griegu πεντηκοστή pentēkostḗ ‘quincuaxésimu’) ye'l términu col que se define la fiesta cristiana del quincuaxésimu día del Tiempu pascual. Tratar d'una festividá que pon términu al tiempu de pascua y que configura la culminación solemne de la mesma Pascua, la so colofón y la so coronamiento.Mientres Pentecostés celebra la venida del Espíritu Santu y l'entamu de les actividaes de la Ilesia. Por ello tamién se-y conoz como la celebración del Espíritu Santu. Na lliturxa católica ye la fiesta más importante dempués de la Pascua y la Navidá. La lliturxa inclúi la secuencia medieval Veni, Sancte Spiritus.

Nes Ilesies ortodoxes esisten amás la celebración de los Trés Divines Persones» o de la Santa Trinidá. Les Ilesies occidentales celebren pa esta ocasión dende'l sieglu XIV la so propia fiesta llamada «Trinitatis» —la fiesta de la Santísima Trinidá— una selmana dempués del Pentecostés.

Nes narraciones sobre Pentecostés de los Fechos de los Apóstoles, axudícase-y al Espíritu Santu (en congruencia col Antiguu Testamentu) carauterístiques milagroses (carismes): él ufierta valentía y llibertá, fai posible la comprensión (glosolalia), y fortifica una comunidá universal.

Selmana Santa

La Selmana Santa ye la conmemoración añal cristiana de la Pasión, Muerte y Resurrección de Xesús de Nazaret. Por eso, ye un periodu d'intensa actividá llitúrxica dientro de les diverses confesiones cristianes. Da empiezu col Domingo de Ramos y remata el Domingo de Resurrección, anque la so celebración suel empecipiase en dellos llugares el vienres anterior (Vienres de Dolores). La fecha de la celebración ye variable (ente marzu y abril según l'añu) yá que depende del calendariu llunar. La Selmana Santa va precedida pola Cuaresma, que remata na Selmana de Pasión onde se celebra la eucaristía nel Xueves Santu, conmemórase la Crucifixón de Xesús el Vienres Santu y la Resurrección na Vixilia Pascual mientres la nueche del Sábadu Santu al Domingo de Resurrección. Mientres la Selmana Santa tienen llugar numberoses amueses de relixosidá popular a lo llargo de too el mundu, destacando les procesiones y les representaciones de la Pasión.

Uzbequistán

La República d'Uzbequistán o simplemente Uzbequistán ye un país asitáu n'Asia Central. Llenda al norte y noroeste con Kazakstán, al sur con Afganistán, al noreste con Kirguistán, al sureste con Taxiquistán y al suroeste con Turkmenistán.

N'otres llingües

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.