Partíu Comunista de los Pueblos d'España

El Partido Comunista de los Pueblos de España (PCPE) ye un partíu políticu español d'ideoloxía marxista-leninista fundáu en xineru de 1984 por estremaes organizaciones escindíes del PCE.

El PCPE xurde tres de la crisis abierta nel PCE tres de la Transición española. Un seutor de militantes afines a la política oficial de la XRSS, con Ignacio Gallego como cabezaleru, celebren un Congreso d'Unidá de los Comunistes en Madrid ente'l 13 y el 15 de xineru de 1984. A esi seutor axúntense dellos grupos descontentos coles llinies empobinaes pola direición del PCE. Fúndase entós el Partido Comunista (PC), declaráu marxista-leninista y reconocíu pol Partíu Comunista de la Xunión Soviética (PCUS). Unos 10.000 militantes del PCE pasen al nuevu PC.

El PCE denunció el nome adoptáu pol PC énte los tribunales y el PC pasó a nomase en xineru de 1986 Partido Comunista de los Pueblos de España (PCPE), colo qu'acentúa asína el so apueste pol derechu d'autodeterminación de les nacionalidaes del Estau español.

El so Secretariu Xeneral dende 23/4/2OI7 ye Ástor García y cunta con unos 1000 militantes. En 1986 participen na creación d'Izquierda Xunida (IU) pero en 1988 sepárense dela formación.

El PCPE tien representacion n'Aragón, Asturies, Canaries, País Valenciá, Cantabria, Castiella y Llión, Galiza, La Rioxa, Andalucía, Catalunya, Euskal-Herria, Rexón de Murcia ya Estremadura.

La mocedá del partíu n'Asturies llámase Coleutivos de Mocedaes Comunistes (CMC/CJC), nel restu del Estáu Español llámase Colectivos de Jóvenes Comunistas.

Partido Comunista de los Pueblos de España (logo)
Llogu del PCPE.

Enllaces esternos

1984

1984 (MCMLXXXIV) foi un añu bisiestu entamáu en domingu del calendariu gregorianu.

Alcuentru Internacional de Partíos Comunistes y Obreros

En 1998 el Partíu Comunista de Grecia (KKE) convocó a diversos partíos comunistes y obreros del mundu pa participar nuna conferencia internacional, na cual les organizaciones participantes compartieren esperiencies nel so propiu país y concluyeren con una declaración conxunta sobre una tema concreta.

Estes conferencies, convocaes añalmente, tendríen el nome de Alcuentru Internacional de Partíos Comunistes y Obreros (EIPCO). La primera d'elles tuvo llugar n'Atenes en payares de 1998.

En avientu de 2009 alcordóse la creación d'una páxina web común, n'inglés y español, na que participaríen tolos partíos habituales nos EIPCO, según tamién s'alcordó la creación de la Revista Comunista Internacional.

Amás, el EIPCO cunta con un grupu de trabayu, encargáu de coordinar los alcuentros, formáu primeramente por partíos comunistes de Brasil, Grecia, India, El Líbanu, Portugal, Rusia y Sudáfrica.

Bloque de la Izquierda Asturiana

El Bloque de la Izquierda Asturiana (BIA) foi una coalición d'izquierdes formada pol Movimientu Comunista d'Asturies (MCA) y la Liga Comunista Revolucionaria (LCR), que presentó candidatura nes eleiciones xenerales de 1982. Esta coalición yera la plasmación eleutoral d'una unidá d'aición xeneral y continuada ente los dos partidos, que siguió hasta desembocar na unificación nuna mesma organización. Aproximao una década más tarde, yá desapaecíos dambos, Izquierda Asturiana, una organización asturianista ensin rellación colos anteriores, desendolca un plantegamientu teóricu de confluyencia nuna organización amplia, pa lo qu'entama conversaciones con Izquierda Nacionaliega (INA, una escisión d'Andecha Astur) y cola organización territorial asturiana del Partíu Comunista de los Pueblos de España (PCPE). Procedióse entós a buscar un nome, y Faustino Zapico, de la direición d'IAS, propuso recuperar el nome de BIA, pa lo que tuvo que falar con Cheni Uría, que tiempu atrás fuera el secretariu del MCA y detentaba la propiedá de les sigles, pa que les cediera a la nueva coalición. El nuevu BIA nun se plantegaba esclusivamente como coalición, sino como plataforma política a la que se quería dar continuidá más allá de les eleiciones, lo que nun foi posible por discrepancies internes ente los tres componentes. Tres dellos fracasos eleutorales, desfízose en 2002.

Militantes d'Izquierda Nacionaliega d'Asturies (INA) ya independientes, en 2003, creen el Bloque por Asturies, que se presentó a les Eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 2003 en coalición con Izquierda Xunida d'Asturies. Per otru llau, en 2007, IAS xunto con otres formaciones, creó UNIDÁ. D'otra miente, el PCPE volvió a operar pola so cuenta.

Eleiciones a l'Asamblea d'Estremadura de 2011

Les eleiciones a l'Asamblea d'Estremadura de 2011 tuvieron llugar el 22 de mayu de dichu añu, coincidiendo coles eleiciones a los parllamentos de toles comunidaes autónomes sacantes Andalucía, Cataluña, Galicia y País Vascu y coles municipales en toa España. Na provincia de Badayoz escoyéronse 36 diputaos (unu más que nes eleiciones de 2007), y na de Cáceres, 29 (unu menos que nos anteriores comicios).

Eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 1991

Les eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 1991 celebráronse'l 26 de mayu. Ye de rescamplar, qu'anque medró'l númberu d'eleutores, el de votantes descendió, polo que que supunxo la participación más baxa de la hestoria, hasta la fecha.

Los dos principales partíos aumentaron el númberu d'escaños, volviendo a salir vencedores los socialistes, con Juan Luis Rodríguez Vigil a la cabeza. Izquierda Xunida aumentó tamién los sos representantes na Xunta Xeneral, que per primer vegada contó cola presencia d'un diputáu asturianista, Xuan Xosé Sánchez Vicente, del Partíu Asturianista (PAS), como representante de la Coalición Asturiana. El gran perdedor de les eleiciones foi'l CDS, que pasó de tener 8 representantes a namái 2.

Eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 1995

Les eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 1995 celebráronse'l 28 de mayu. Magar que Rodríguez Vigil tuvo que dimitir en 1993 por mor del escándalo del petromochu'l PSOE escosó la llexislatura. Sergio Marqués, del Partíu Popular, socedió a Antonio Trevín, que coyera les riendes del Gobiernu d'Asturies depués de la dimisión del so compañeru de partíu. Per primer vegada n'Asturies nun venció'l PSOE. El CDS, al igual que nel restu del estáu, vio como perdía la so representación política na Xunta Xeneral.

Les diferencies de criteriu ente parte del Gobierno de Sergio Marqués y los dirixentes asturianos y españoles del PP (especialmente Francisco Álvarez-Cascos) ficieron que Sergio Marqués decidiere romper les rellaciones col so partíu, y el 2 d'avientu de 1998 fundó la Unión Renovadora Asturiana (URAS). Continuó alantre col so gobiernu, en minoría, pa concurrir más llueu como cabezaleru de la URAS nes eleiciones de 1999.

Eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 2003

Les Eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 2003 celebráronse'l 25 de mayu de 2003 resultando vencedor, de nuevo, el PSOE y repitiendo al frente del Gobiernu Vicente Álvarez Areces, anque esta vegada tuvo que formar gobierno en colligamientu con IU-BA. URAS, perdió tolos sos diputaos y el PP recuperó gran parte de la so fuercia, al pasar de los 15 nes anteriores eleiciones a los 19 d'estes.

Eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 2012

Les eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 2012 celebráronse'l 25 de marzu de 2012 pa escoyer a los 45 diputaos de la IX llexislatura asturiana. Coincidieron coles eleiciones andaluces. El presidente del Principáu d'Asturies, Francisco Álvarez-Cascos, nel cargu dende xunetu de 2011, comunicó l'adelantu de les eleiciones el 30 de xineru de 2012, en tando seis meses nel Gobiernu.

Cuidao que les anteriores eleiciones fueron convocaes en mayu de 2011, el Gobierno resultante va exercer la so función a lo más hasta 2015, yá que, al nun tener Asturies un estatus especial como'l que rixe en comunidaes autónomes hestóriques, tendrán de volver a celebrase comicios una vegada termine'l ciclu de cuatro años que s'empecipió coles autonómiques de 2011.

Les Eleiciones a la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies de 2012 celebráronse el domingu 25 de Marzu de 2012, siendo adelantraes pol Presidente del Principáu, Francisco Álvarez Cascos, seis meses dempués del so nomamientu. La causa principal foi la incapacidá del so gobiernu pa llegar a alcuerdos y, asina, aprobar los Presupuestos Rexonales de 2012. La participación foi del 55,92%, la más baxa de la hestoria d'Asturies, debíu, sobremanera, al cansanciu acumuláu de los eleutores pola foliada clase política y los efeutos de la grave crisis económica de los años caberos.El PSOE ganó les eleiciones con 16 diputaos, FAC algamó 13, PP 10, IX 5 y UPyD 1, entrando estos últimos na Cámara per primer vegada na so hestoria. Pero estes resultaos nun fueron les definitives yá que l'escrutiniu del votu emigrante pol Occidente quitó un escañu a Foru, pasando ésti al PSOE por tan solo 52 votos de diferencia. La repartición d'escaños foi, entós, de PSOE 17, FAC 12, PP 10, IX 5 y UPyD 1, produciéndose un empate ente la derecha y l'esquierda, teniendo la llave del Gobiernu Ignacio Prendes (UPyD).

El discutiniu nun acabó equí yá que FAC denunció, primero a la Xunta Eleutoral Central y darréu al Tribunal Superior de Xusticia d'Asturies, que 332 votos nun pasaren pola correspondiente embaxada pidiendo, asina, la so nulidá.

El vienres 27 d'Abril de 2012, minutos enantes de la eleición del Presidente de la Xunta Xeneral, el TSXA dictaminó que teníen de repitise les eleiciones del votu emigrante pol Occidente nun periodu de 3 meses, quedando anuláu l'escañu en liza, constituyéndose la Xunta con 44 diputaos y non con 45 de los que consta.

Tres el tracamundiu inicial, los representantes de los partíos axuntáronse y pautaron que toos tuvieren representación na Xunta, quedándose la Presidencia Pedro Sanjurjo, FSA-PSOE.El PSOE ya IX recurrieron la sentencia del TSXA al Tribunal Constitucional. Ésti l'anuló y dio-y, a la fin, l'escañu al PSOE.

El 23 de Mayu, Javier Fernández Fernández (PSOE) foi investíu como'l VIII Presidente del Principáu d'Asturies, socediendo a Francisco Álvarez Cascos (FAC).

Eleiciones al Parllamentu d'Andalucía de 2015

Les eleiciones al Parllamentu d'Andalucía correspondientes a la X Llexislatura d'Andalucía del actual periodu democráticu fueron celebraes el 22 de marzu de 2015, en siendo convocaes el 27 de xineru d'esi mesmu añu. Estos comicios teníen de celebrase nel añu 2016, pero la Presidenta de la Xunta d'Andalucía, Susana Díaz, alegó p'adelantrar les eleiciones "rocea" escontra los socios d'Izquierda Xunida Los Verdes-Convocatoria per Andalucía y la situación de "inestabilidá" que, al so esclusivu xuiciu, travesaba l'Executivu de coalición. Naide más pudo confirmar de forma fehaciente qu'esistiera esa rocea nel gobiernu de coalición.

Con una participación del 63.94%, les eleiciones fueron ganaes pol Partíu Socialista Obreru Español d'Andalucía col 35.43% de los votos (21,69% del total del censu) y 47 escaños frente al 26.76% de los votos (16,38% del censu) y 33 escaños del Partíu Popular Andaluz. Amás, otres 3 candidatures llograron representación na cámara, entrando per primer vegada nel Parllamentu d'Andalucía Podemos y Ciudadanos – Partíu de la Ciudadanía, amás d'Izquierda Xunida Los Verdes-Convocatoria per Andalucía, que yá cuntaben con diputaos na anterior llexislatura.

Eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2015

Les eleiciones al Parllamentu de Cantabria de 2015, dieron llugar al entamu de la IX Llexislatura. Celebráronse'l 24 de mayu de 2015, nel marcu de les eleiciones autonómiques d'España de 2015. Escoyéronse 35 diputaos.

Les resultaos de les eleiciones abrieron un nuevu marcu nel parllamentu. Rompióse por primer vegada n'enforma tiempu la hexemonía de los trés partíos tradicionales (PP, PSOE y PRC) cola irrupción de dos fuercies nueves como Podemos y Ciudadanos.

Eleiciones al Parllamentu de La Rioxa de 2011

Les eleiciones al Parllamentu de La Rioxa de 2011, dieron llugar al entamu de la VIII Llexislatura y fueron celebraes el 22 de mayu de 2011, nel marcu de les eleiciones autonómiques d'España de 2011. Nelles escoyeron los 33 diputaos qu'anguaño formen el Parllamentu de La Rioxa.

Eleiciones al Parllamentu de La Rioxa de 2015

Les eleiciones al Parllamentu de La Rioxa de 2015, van dar llugar al entamu de la IX Llexislatura y van ser celebraes el 24 de mayu de 2015, nel marcu de les eleiciones autonómiques d'España de 2015. Nelles escoyerán los 33 diputaos qu'anguaño formen el Parllamentu de La Rioxa.

Eleiciones xenerales d'España de 2008

El domingu 9 de marzu de 2008 celebráronse eleiciones xenerales n'España.​ Fueron les décimes eleiciones xenerales dende la Transición, y sirvieron p'anovar los 350 escaños del Congresu de los Diputaos y 208 del Senáu. Les eleiciones s'antemanaron cinco selmanes, yá qu'orixinalmente taben previstes pal 13 d'abril.

Estes eleiciones dieron pasu a la IX Llexislatura. Ese mesmu día tamién se celebraron eleiciones autonómiques na comunidá autónoma d'Andalucía.

En total, allegaron a los comicios 92 partíos políticos, sumando un total de 1.130 candidatures al Congresu y 1.235 al Senáu, un 30% más que la de les llistes que se rexistraron pa les eleiciones xenerales españoles de 2004. Les Xuntes Eleutorales refugaron un total de 40 candidatures, ente les que destaquen les llistes d'Aición Nacionalista Vasca y les de la coalición Centru Democráticu y Social-Aunión Centrista Lliberal, les dos úniques formaciones a les que s'anularon toles sos candidatures.

Los resultaos de les eleiciones xenerales dieron como vencedor al Partíu Socialista Obreru Español (PSOE) que llogró 169 escaños al Congresu de los Diputaos (5 más qu'en 2004) y un 43,87% de votos frente al Partíu Popular (PP) que llogró 154 diputaos (6 más qu'en 2004) y un 39,94% de votos. Convergència i Unió (CiU) llogró los mesmos diputaos qu'en 2004, 10 en total. Izquierda Xunida (IX) quedó en sestu llugar en númberu d'escaños —sicasí foi'l tercer partíu más votáu— polo que perdió'l grupu propiu nel Congresu de los Diputaos al consiguir solamente 2 escaños, esto obligó-yos a pautar con Esquerra Republicana de Catalunya pa formar un grupu parllamentariu conxuntu. Per otra parte'l Partíu Nacionalista Vascu (PNV) pierde un escañu, pasando de 7 a 6 diputaos, al igual que Coalición Canaria (CC), que pasa de 3 a 2 diputaos. El Bloque Nacionalista Galego (BNG) y Nafarroa Bai (Na-Bai) caltuvieron los sos escaños, Esquerra Republicana de Catalunya (ERC) perdió 5 diputaos. Unión Progresu y Democracia (UPyD) consiguió un diputáu en Madrid, polo que Rosa Díez entró nel Congresu. Coles mesmes, Eusko Alkartasuna (EA), Chunta Aragonesista (CHA) y Nueva Canaries (NC) perdieron la so representación parllamentaria. Respectu al 2004, el PSOE pierde la mayoría n'Almería y Ciudá Real, el PP n'Asturies, Les Palmes y Baleares, y el PNV en Vizcaya y Guipúzcoa.

Espeja

Espeja ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Ciudad Rodrigo y la subcomarca del Campu de Argañán. Pertenez al partíu xudicial de Ciudad Rodrigo.El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 98,40 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu 2017, cuenta con una población de 240 habitantes.

Eurocomunismu

El eurocomunismu designa al enclín del movimientu comunista adoptada por delles organizaciones comunistes d'Europa occidental a partir de los años 1970 y que se caracterizó pol so refugu al modelu desenvueltu na Xunión Soviética, una mayor proximidá escontra la clase media social surdida del capitalismu y l'aceptación del modelu parllamentariu pluripartidista. El eurocomunismu foi desenvueltu polos dos principales partíos occidentales de la dómina: el Partíu Comunista Italianu (PCI) y el Partíu Comunista Francés (PCF). Otros partíos más pequeños y marxinales (como'l Partíu Comunista de Gran Bretaña) quedaron más dependientes del patrociniu de Moscú. El Partíu Comunista d'España (PCE) y el Partíu Socialista Unificáu de Cataluña (PSUC) fueron llegalizaos dempués de la dictadura de Franco con una llinia esencialmente eurocomunista, lo que-yos costó les respeutives dixebres del PCPE y el PCC. Los partíos comunistes d'Austria, Grecia o Portugal tamién amosaben distintos enclinos eurocomunistas, pero fueron siempres minoritaries.

El eurocomunismu oficializar en marzu de 1977, cuando los secretarios xenerales Enrico Berlinguer del PCI, Santiago Carrillo del PCE y Georges Marchais del PCF axuntar en Madrid y presentaron les llinies fundamentales de la "nueva forma". Pero'l PCI en particular yá desenvolviera una llinia independiente de Moscú dende diba años, que quedó claramente espresada en 1968, cuando'l PCI, PCE y el Partíu Comunista de Finlandia fueron los únicos partíos comunistes del mundu xuntu col Partíu Comunista Rumanu en condergar la invasión soviética de Praga. En 1975 el PCI y el PCE fixeron una declaración sobre la "construcción del socialismu" que tenía de ser en "paz y llibertá". En 1976 en Moscú, Berlinguer, delantre de 5000 delegaos comunistes, faló d'un "sistema pluralista" (traducíu pol intérprete como "multiforma") y describió les intenciones del PCI de construyir "un socialismu que creemos necesariu y namái posible n'Italia".

Izquierda Nacionaliega d'Asturies

Izquierda Nacionaliega d'Asturies (INA) foi un partíu políticu nacionalista asturianu d'izquierda formáu'l 18 d'ochobre de 1997, por militantes espulsaos d'Andecha Astur. Definíase como organización política d'izquierda, asturiana, internacionalista, democrática y solidaria. En 1999 xúntase a los partíos Izquierda Asturiana (IAS) y Partíu Comunista de los Pueblos d'España (PCPE) pa formar la coalición: Bloque de la Izquierda Asturiana (BIA) que se disuelve en 2002. INA, darréu, crearía'l Bloque por Asturies y, en 2003, preséntase en coalición con Izquierda Xunida d'Asturies.

La Vídola

La Vídola ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Vitigudino y la subcomarca de La Ramajería. Pertenez al partíu xudicial de Vitigudino.El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 29,64 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu 2017, cuenta con una población de 117 habitantes.

San Felices de los Gallegos

San Felices de los Gallegos ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de Vitigudino y la subcomarca d'El Abadengo. Pertenez al partíu xudicial de Vitigudino.El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 81,43 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu 2017, cuenta con una población de 428 habitantes.

Ye de los pueblos destacaos del Parque natural d'Arribes del Douru ente otres coses por tar declaráu conxuntu hestóricu-artísticu.

Seminariu Comunista Internacional

El Seminariu Comunista Internacional (SCI) ye una conferencia comunista añal que se celebra en Bruxeles a principios de mayu. Entamar el Partíu del Trabayu de Bélxica (PTB).

En 1992 Ludo Martens, líder del PTB, propunxo la celebración del SCI, como alcuentru pa organizaciones y partíos con distintes visiones del marxismo-leninismu. Martens propunxo la unificación de los cuatro enclinos principales del marxismo-leninismu: pro-soviéticos, pro-chinos, pro-albaneses y pro-cubanos. Alredor de 150 organizaciones d'África, América Llatina, América del Norte, Asia y Europa participaron nel SCI. Ente 1992 y 1995 el SCI trabayó por identificar "les verdaderes causes de la restauración capitalista na Xunión Soviética" y n'Europa del Este y aprender de dicha esperiencia pa evitar repitir "errores del pasáu".

N'otres llingües

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.