God Save the Queen

God Save the Queen (Dios Salve a la Reina) ye un cantar patrióticu del Reinu Xuníu. El so autor ye'l compositor Jean Baptiste Lully, pero depués foi modificada por Georg Friedrich Händel. Úsase de forma tradicional como himnu nacional del Reinu Xuníu y les sos colonies, y como himnu real de la Familia Real Británica y de los demás países que reconocen al monarca británicu como'l so xefe d'estáu. Cuando'l monarca británicu ye varón, tresforma en God Save the King (Dios Salve al Rei), como yera cantada orixinalmente.

Partitura espublizada por The Gentleman's Magazine, el 15 d'ochobre de 1745. Pa sentir l'himnu, calcar equí:

Lletra n'inglés

CORU
I
God save our gracious Queen,
Long live our noble Queen,
God save the Queen:
Send her victorious,
Happy and glorious,
Long to reign over us:
God save the Queen.
II
O Lord, our God, arise,
Scatter thine (or her) enemies,
And make them fall:
Confound their politics,
Frustrate their knavish tricks,
On thee our hopes we fix:
God save us all.
III
Thy choicest gifts in store,
On her be pleased to pour;
Long may she reign:
May she defend our laws,
And ever give us cause
To sing with heart and voice
God save the Queen.
Otres estrofes en desusu por considerase vieyes y con tonu imperialista:
IV
Not in this land alone,
But be God's mercies known,
From shore to shore!
Lord make the nations see,
That men should brothers be,
And form one family,
The wide world over.
V
From every latent foe,
From the assassins blow,
God save the Queen!
O'er her thine arm extend,
For Britain's sake defend,
Our mother, prince, and friend,
God save the Queen!
VI
Lord grant that Marshal Wade
May by thy mighty aid
Victory bring.
May he sedition hush,
And like a torrent rush,
Rebellious Scots to crush.
God save the Queen!*

Lletra en francés (emplegada pola parte francófona de Canadá)

Dieu protège la reine
De sa main souveraine!
Vive la reine!
Qu'un règne glorieux,
Long et victorieux
Rende son peuple heureux.
Vive la reine!

Torna al asturianu

I
Dios salve a la nuesa gloriosa Reina,
Llarga vida a la nuesa noble Reina,
Dios salve a la Reina;
Que la faiga victoriosa,
Feliz y gloriosa,
Que tenga una llongura reinada sobre nós:
Dios salve a la Reina.
II
Oh Señor, el nuesu Dios, surdi,
Esvalixa a los enemigos d'ella
Y fai que cayan.
Confunde les sos polítiques,
Ataya los sos trucos ardiles,
En ti, ponemos les nueses esperances,
Dios salve a toos.
III
Los meyores presentes
Les tos más estimoses ufriendes;
Que'l so reináu seya llargu;
Que defenda les nueses lleis,
Y que siempres mos dea motivu
Pa cantar con corazón y voz
Dios salve a la Reina.

The song God Save the King

I
God save our gracious King,
Long live our noble King,
God save the King:
Send him victorious,
Happy and glorious,
Long to reign over us:
God save the King.

II
Thy choicest gifts in store,
On his be pleased to pour;
Long may he reign:
May he defend our laws,
And ever give us cause
To sing with heart and voice
God save the King.

Ver tamién

  • Heil dir im Siegerkranz. Himno de Prusia con la mesma música y distinta letra en alemán.

Enllaces esternos

A Night at the Opera

A Night at the Opera ye un discu de Queen.

Acrotiri y Dhekelia

Acrotiri y Dhekelia (Acrotiri and Dhekelia, n'inglés y Ακρωτήρι και Δεκέλεια, en griegu) son dos Bases Soberanes del Reinu Xuníu en Xipre, antigua colonia de la Corona Británica. Les dos árees contienen bases militares habitaes por británicos, zones residenciales onde viven na so mayoría ciudadanos xipriotes, y terrenos cultivables.

Acrotiri allúgase al sur de la islla, cerca de la ciudá de Limassol. Llámasela tamién "Base Soberana Occidental" (Western Sovereign Base Area n'inglés). Más de 3.500 efeutivos de la Real Fuercia Aérea Británica y la Marina Real Británica tán destinaos na base; les sos xeres inclúin la collaboración colos Cascos Azules de la Organización de les Naciones Xuníes nel caltenimientu del procesu de paz.

Dhekelia o Base Soberana Oriental (Eastern Sovereign Base Area n'inglés) alcuéntrase nel sureste, cerca de Lárnaka, na llende cola autoproclamada República Turca de Xipre del Norte y de la ciudá de Famagusta, al pie de la zona llibre alministrada por Naciones Xuníes.

Anguila (dependencia)

Anguila (n'inglés: Anguilla) ye una islla perteneciente al Territoriu Británicu d'Ultramar nes Antilles Menores. Ye la mayor islla del archipiélagu de les islles Leeward. Nesta islla allúgase la capital, The Valley.

Anguilla tuvo habitada nun entamu por tribus amerindies qu'emigraren dende Sudamérica. La data del descubrimientu nun ye nidia: dalgunes fontes apunten a que foi Cristóbal Colón el que l'acolumbró por primera vegada en 1943 y otres fonten apunten que foren los franceses nel 1564 ó 1565. El nome de la islla Anguilla, caltién rellación col términu francés, español, ya italianu anguille, anguila y anguilla respeutivamente, dablemente rellacionáu col aldéu de la islla a esti animal ( ver: Anguilla anguilla, pexe de ríu y de mar asemeyáu a una culiebra)

Canadá

El Canadá ye un país de la fastera septentrional d'América del Norte. Les sos diez provincies y trés territorios estiéndense dende l'océanu Atlánticu al Pacíficu, y pel norte hasta l'océanu Glacial Árticu, y tienen una estensión de 9,98 millones de km², que convierten al Canadá nel segundu país más grande del mundu. La so frontera meridional colos Estaos Xuníos, amás, ye la frontera binacional más llarga del mundu. La mayoría del país tien un clima frío o mui frío n'iviernu, pero la fastera más meridional tien branos templaos. Canadá ta poco pobláu, y la mayoría'l so territoriu ta ocupáu por viesques y tundra, amás de pola cordelera de les Montañes Rocoses. Ta perurbanizáu: el 82% de los sos 35,15 millones d'habitantes concéntrense en ciudaes de gran y medianu tamañu, les más d'elles cerca de la so frontera meridional. La so capital ye Ottawa, y les trés mayores aglomeraciones de población son les ciudaes de Toronto, Montreal y Vancouver.

Varies poblaciones indíxenes habitaron l'actual Canadá por miles d'años primero de qu'aportaran los europeos. Los primeros d'estos foron los británicos y franceses, qu'establecieron colonies dende'l sieglu XVI; la primera foi la colonia de Canadá, fundada por Francia en 1535. Como resultáu de dellos conflictos armaos, la Norteamérica británica ganó y perdió territorios hasta que, a finales del sieglu XVIII, controlaba la mayoría del actual territoriu canadiense. El 1 de xunetu de 1867 les colonies de Canadá, Nueva Brunswick y Nueva Escocia federáronse pa formar un dominiu federal semiautónomu que recibió'l nome de Canadá. De magar entamó un proceso d'adición de territorios y provincies al dominiu hasta llegar a los actuales. Canadá algamó la independencia gradualmente, nún procesu qu'entamó col nomáu gobiernu responsable na década de 1830 y que finó cola patriación de la Constitución en 1982. Sicasí, dende 1931, cola promulgación del Estatutu de Westminster, Canadá yera un país práuticamente independiente, una y bones l'únicu poder que nun tenía yera'l de poder enmendar la so propia constitución.

Canadá ye una democracia parllamentaria federal y una monarquía constitucional, cola reina Isabel II d'Inglaterra como xefa d'estáu. El país, que ye oficialmente billingüe a nivel federal, ye, como resultáu de la inmigración a gran escala de munchos otros países, una de les naciones más multiculturales y con mayor diversidá étnica del mundu. Su economía ye la décima mayor del mundu, y básase na esplotación de los sos bayurosos recursos naturales y de la so importante actividá comercial. La llarga y complexa rellación ente Canadá y el so vecín del sur, Estaos Xuníos, tuvo a lo llargo de tola so historia un impautu importante na so economía y cultura.

Canadá ye un país desarrolláu qu'ocupa'l décimu llugar nel ránking del Índiz de Desarrollu Humanu, y la de so ye la décimoquinta renta per capita mayor del mundu. Ocupa los primeros llugares del mundu no que cinca a tresparencia gubernamental, llibertaes civiles, calidá de vida, llibertá económica y educación. Pertenez a la Commonwealth y a la Organización Internacional de la Francofonía, y tamién a bien d'instituciones internacionales ya intergubernamentales como les Naciones Xuníes, la Organización del Tratáu del Atlánticu Norte, el G-7, el Grupu de los Diez, el G20, el Tratáu de Llibre Comerciu d'América del Norte y el Foru de Cooperación Económica Asia-Pacíficu.

Colonia del Cabu

La Colonia del Cabu (neerlandés: Kaapkolonie) foi una rexón de Sudáfrica, primero so control holandés (1652–1795), y depués británicu (1795–1910).

Estender dende l'Atlánticu escontra l'este. Depués de delles guerres colos nativos xhosas, la llende oriental del territoriu taba demarcado pol ríu Fish; al norte la frontera foi por enforma tiempu delimitada pol ríu Orange, hasta que parte del territoriu ente'l ríu y el sur de Botsuana foi anexáu.

La esistencia de la Colonia del Cabu empezó cola fundación en 1652 de Ciudá del Cabu pol comandante holandés Jan van Riebeeck, quien trabayaba pa la Compañía Holandesa de les Indies Orientales (Vereenigde Oostindische Compagnie).

Cuando de primeres de lo que se conoz como la «Gran Guerra Francesa» (un periodu qu'inclúi les Guerres Napoleóniques), Napoleón ocupó los siete provincies de los Países Baxos, Gran Bretaña, de la mesma, ocupó'l territoriu. En 1798 la Compañía Holandesa de les Indies Orientales tresfirió les sos posesiones a la República Bátava; al añu la compañía declarar en bancarrota y foi liquidada. Los británicos devolvieron la Colonia del Cabu a la República Bátava en 1803.

Como les guerres contra Francia siguíen, los británicos, coles mires d'asegurase el control de les rutes marines al Alloñáu Oriente y caltener a Napoleón fora de la rexón, en 1806 depués de la batalla de Blaauwberg ocuparon de nuevu la Colonia del Cabu.

El 8 de xineru de 1806 la colonia foi declarada posesión británica, y caltúvose sol so control hasta qu'en 1910 creóse como estáu unitariu a la Unión Sudafricana. Nesi momentu pasó a llamase provincia del Cabu de Bona Esperanza, pero popularmente llamar la provincia del Cabu.

Guernsey

Guernsey, oficialmente Bailiwick de Guernsey (tamién Guérnesei; n'inglés, Guernsey y Bailiwick of Guernsey, pronunciación /(ˈbeɪlɪwik əv) ˈɡɜrnzi/; en francés, Guernesey y Bailliage de Guernesey, pronunciación /(bajaʒ də) ɡɛʁnəze/; n'anglonormandu, Guernési) ye una islla na Canal de la Mancha, parte del archipiélagu de les islles de la Canal. Ye una posesión de la corona del Reinu Xuníu. Tien una población de 58.870 persones y la capital ye Saint Pierre Port (en francés Saint-Peter-Port). Nel añu 933, la islla foi tomada pol Ducáu de Normandía. Cuando en 1066 los normandos invadieron Inglaterra, Normandía y Inglaterra foron xuníes baxo una monarquía.

Amás de la islla de Guernsey, el Bailiwick de Guernsey ta formáu tamién poles islles vecines d'Alderney (población 2.400) y de Sark (población 610), y dalgunes otres islles más pequeñes. La llexislatura elexida del territoriu llámase Los Estaos de Deliberación. El xefe de gobiernu ye un alministrador elexíu, al que llamen Bailiff, y el xefe d'estáu ye'l Teniente Gobernador, que ye designáu pola reina.

La economía de Guernsey básase nos servicios financieros como paraísu fiscal, el turismu y l'agricultura. Un serviciu de ferry conecta les islles con Gran Bretaña y Francia.

Himnu nacional

Un Himnu nacional ye polo xeneral una composición musical patriótica que ye reconocía oficialmente pol gobiernu d'un país como'l so canciu nacional.

Nos sieglos XIX y XX col xorrecimientu del nacionalismu, munchos países adoptaron un himnu nacional qu'en delles ocasiones coesisten con otros cancios patrióticos. El himnu européu más antiguu ye'l británicu God Save the Queen que foi compuestu en 1745 y féxose oficial en 1825. Ye inusual ente tolos himnos, ya que se refier al monarca y non al país. Lo más normal ye que l'himnu llame a la unión nacional faciendo referencia a la so historia, tradiciones y lluches del so pueblu.

Destaca tamién l'español por ser l'himnu nacional ensin lletra más antiguu y anguaño n'emplegu de tolos qu'esisten.

Nel sieglu XIX surdieron los himnos europeos con un estilu común orquestal. N'África y Asia u esta clas de música yera vista como estranxera, tamién la adoptaron, esceuto unos pocos países como Xapón (que tien el más vieyu himnu: el Kimigayo); Sri Lanka, y Myanmar.

N'Australia, l'himnu dende 1984 ye'l Advance Australia Fair, pero rivaliza cola balada popular Waltzing Matilda.

Pol so carauter cenciellu, los himnos tienen poco interés musical, coles notables esceiciones de Rusia, XE, Alemaña y Hungría.

L'himnu francés La Marseillaise foi escritu pol desconocíu Claude Joseph Rouget de Lisle, mentantes que del británicu nun se conoz nin el nome del autor. L'alemán compúsolu Joseph Haydn col nome Gott erhalte den Kaiser, camudáu na era nazi pol Deutschland, über Alles.

Islles Caimán

Les Islles Caimán (n'inglés, Cayman Islands) son un Territoriu d'Ultramar dependiente del Reinu Xuníu y allugaú al noroeste de Xamaica, ente la islla de Cuba y la costa d'Hondures, n'agües del Mar Caribe. Foren colonizaess por esploradores británicos ente los sieglos XVIII y XIX y entamaron a ser alministraes pol gobiernu de Xamaica a partir de 1863. Cuando Xamaica algamó la so independencia en 1962 les Islles Caimán pasaron a ser alministraes como territoriu del Imperiu Británicu.

Islles Malvines

Les Islles Malvines (n'inglés Falkland Islands) constitúin un archipiélagu allugáu al sur del Océanu Atlánticu, na plataforma epicontinental denomada Mar Arxentín, a una distancia mínima de 480 km de la Patagonia arxentina, a 772 km al noreste del cabu de Fornos, 1080 km al oeste de les Islles Xeorxes del Sur y Sandwich del Sur, y a 940 km al norte de la Islla Elefante na Antártida.

Alministraes pol Reinu Xuníu a partir de la ocupación de 1833, constitúin anguaño ún de los sos territorios d'ultramar. Arxentina, pola so parte, reclámales como de so, ya inclúyeles nominalmente dientro de la so provincia de Tierra del Fueu, Antártida ya Islles del Atlánticu Sur. La capital ye Puerto Argentino/Stanley, siendo Stanley el nome oficial británicu y Puerto Argentino l'arxentín.

Islles Turques y Caicos

Les Islles Turques y Caicos (n'inglés Turks and Caicos Islands) son un territoriu d'ultramar dependiente del Reinu Xuníu y tán allugaes al norte de la islla La Española, au s'afayen Haití y La República Dominicana, n'agües del Mar Caribe. Hasta l'añu de 1962 yeren alministraes por Xamaica, pero al algamar ésta la so independencia, pasaron a depender del gobernaor Xeneral de les Islles Bahames. Cuandu les Bahames, algamaron tamién la so independencia en 1973 pasaron a constituyise como un territoriu aparte, y magar que nel añu de 1982 el Reinu Xuníu concedió-yos la independencia, les islles dieron marcha atrás y prefirieren seguir gobernaes como un territoriu dependiente de la corona Británica. El nome de "Islles Turques" débesa a la bayura natural, nel archipiélagu, d'una mena de cactus que dase un aldéu a un Fez (sombreru) turcu.

Islles Xeorxa del Sur y Sandwich del Sur

El Territoriu Británicu d'Ultramar de les Islles Xeorxa del Sur y Sandwich del Sur (South Georgia and the South Sandwich Islands o SGSSI, n'inglés), ye un territoriu en disputa (anguaño baxo alministración británica, pero viviegamente reclamáu pola República Arxentina) allugáu nel océanu Atlánticu Sur.

El Territoriu Británicu d'Ultramar foi creáu en 1985, y primeramente foi gobernáu como xurisdicción dependiente de les islles Malvines. Consiste nes islles Xeorxia del Sur (de mayor superficie) y un grupu de pequeñes ínsulas conocíes como Sandwich del Sur. Nun esiste población nativa, y los únicos habitantes son los científicos del British Antarctic Survey que caltienen una base en King Edward Point (la sede alministrativa), y otra base na islla Bird, na que moren 4 biólogos. El cuidador del muséu de Grytviken y la so muyer, son los únicos habitantes permanentes de les islles, xuntu col maxistráu británicu y la so familia.

La soberanía de les islles ye formalmente apostada pola República Arxentina dende 1927 (Xeorxa del Sur) y 1938 (Sandwich del Sur). Estos archipiélagos fueron parte del escenariu bélicu de la Guerra de les Malvines. Pa l'Arxentina formen parte del Departamentu Islles del Atlánticu Sur dientro de la Provincia de Tierra del Fueu, Antártida ya Islles del Atlánticu Sur. Mientres la Guerra de les Malvines en 1982, creóse la Gobernación Militar de les Islles Malvines, Xeorxa del Sur y Sandwich del Sur, dixebrando esos archipiélagos del Territoriu Nacional de Tierra del Fueu, Antártida ya Islles del Atlánticu Sur, al que fueron reintegraes nominalmente en 1985.

Les Bahames

Les Bahames, oficialmente Mancomunidá de Les Bahames, ye un estáu insular independiente d'América, allugáu nes Antilles. El so territoriu confórmalu un conxuntu de 24 islles habitaes, 600 deshabitaes y más de 2.000 isllotes pertenecientes al archipiélagu de les Lucayes o de les Bahames, que compriende, amás d'esti país, al territoriu británicu d'ultramar de les islles Turques y Caicos. Allúgase nel Océanu Atlánticu, al este de Florida (Estaos Xuníos), al norte de Cuba y de les otres islles del mar Caribe, y al noroeste de les islles Turques y Caicos. La so capital ye Nasáu, na islla de Nueva Providencia.

Les Bahames ye'l llugar al qu'aportó Cristóbalo Colón nel so primer viaxe al Nuevu Mundu, en 1492. Daquella les islles taben habitaes polos lucayos, una tribu de la familia, de fala arauak, de los taíno. Magar que los españoles nunca nun colonizaron Les Bahames, apresaron y embarcaron a los sos habitantes pa que trabayaran como esclavos en La Española. Les islles tuvieron prácticamente desiertes dende 1513 a 1648, cuando colonos ingleses llegaos de Les Bermudes asentáronse na islla d'Eleuthera.

Les Bahames convirtiéronse nuna colonia británica en 1718, cuando los británicos empezaron a llucar escontra la piratería. Tres de la Guerra d'Independencia de los Estaos Xuníos la Corona británica reasentó a miles de llealistes nel archipiélagu; estos colonos traxeron a los sos esclavos con ellos y establecieron plantaciones nes tierres que-yos concedió la Corona. De magar, la población descendiente d'africanos ye la mayoritaria nel archipiélagu. El comerciu d'esclavos foi abolíu en 1807, y la esclavitú prohibida en Les Bahames en 1834. L'archipiélagu, de magar, convirtiose'n llugar de refuxu pa esclavos llibertaos; la Marina británica asentó nelles a esclavos lliberaos de barcos esclavistes ilegales, pero tamién a otros que veníen d'América del Norte, a esclavos negros ya indíxenes seminola escapaos de Florida, y tamién a otros tresportaos en barcos estauxunidenses a los que les condiciones climatolóxiques acabaron llevando a estes islles. Anguaño, los bahameños d'orixe africanu representen cuasi'l 90% de la población.

Les Bahames convirtiéronse n'independientes en 1973, magar que formando parte de la Mancomunidá de Naciones (Commonwealth) y calteniendo la figura de la monarca británica, daquella y endagora Sabela II, como xefa del estáu. El país ye, midíu en productu interior brutu per cápita, ún de los países más ricos d'América, sobro la base d'una economía basada nel turismu y nos servicios financieros.

Les Bermudes

Les Bermudes (Bermuda, n'inglés), ye un archipiélagu d'América del Norte nel océanu Atlánticu que forma parte del Territoriu Británicu d'Ultramar.

Llista d'Himnos

Los territorios incluyíos n'itálica (cursiva) na llista nun son ñaciones independientes na actualidá, teniendo estremaos graos d'autonomía.

Estos territorios llístense embaxo la denominación actual d'esi país, o embaxo l'estáu nel que s'alcuentren.

Anque la llista ta ordenada alfabéticamente, pa guetar más aína recomiéndase emplegar la función de gueta del navegador. Pa ello ha presionase Control y F.

Montserrat

Montserrat redirixe equí, pa otros usos ver: Montserrat (dixebra)La islla de Montserrat ye un Territoriu d'Ultramar dependiente del Reinu Xuníu allugáu al sureste de la islla de Puertu Ricu, n'agües del Mar Caribe. Ye una de les Islles de Sotaventu, que formen parte de les Antilles Menores o Pequeñes Antilles al suroeste d'Antigua y al noroeste de Guadalupe. La islla foi nomada pola montaña del mesmu nome (allugada metanes xunto a Barcelona n'España) por Cristóbal Colón en 1493.

Nueva Zelanda

Nueva Zelanda (n'inglés New Zealand, y en maorín Aotearoa) ye un estáu insular soberanu allugáu nel océanu Pacíficu sudoccidental. El país ta formáu por dos islles principales, la Islla Norte (Te Ika-a-Māui) y la Islla Sur (Te Waipounamu), y otres 600 islles menores. Nueva Zelanda ta asitiada a unos 1.500 km al este d'Australia, de la que la separta'l mar de Tasmania, y a unos 1.000 km al sur de les islles de Nueva Caledonia, Fiji y Tonga. Foi, pola so situación xeográfica remota, una de les últimes fasteres del mundu en tener población humana. Primero d'ella, nos llargos milenios d'aisllamientu, estes islles desarrollaron una fauna y flora propies y estremaes de les de los demás continentes. Lo accidentao de la so orografía desplícase polos llevantamientos de tierra provocaos polos pliegues teutónicos y pola actividá volcánica. La capital del país ye Wellington, y Auckland la so ciudá más poblada.

Los primeros humanos instalaos en Nueva Zelanda fueron polinesios, qu'aportaron ellí ente 1250 y 1300 y desarrollaron una cultura maorín singular. En 1642 l'esplorador holandés Abel Tasman foi el primer européu n'avistar Nueva Zelanda. Dos sieglos dempués, en 1840, representantes del Reinu Xuníu firmaron colos xefes maorinos el tratáu de Waitangi, que declaró la soberanía británica sobre les islles. En 1841 Nueva Zelanda convirtiose nuna colonia dientro l'Imperiu británicu, y en 1907 nún dominiu. Algamó la independencia en 1947, magar qu'el monarca británicu sigue inda siendo'l so xefe del estáu. La mayoría de la población actual del país, d'unos 4,8 millones d'habitantes, son descendientes d'europeos: la principal minoría son los indíxenes maorinos, siguíos de pobladores d'orixe asiáticu y de les islles del Pacíficu. Acordies con ello la cultura del país deriva principalmente de la del amiestu de la maorín cola de los primeros pobladores británicos, y l'inglés y el maorín.

Nueva Zelanda ye un país desarrolláu, y ocupa los primeros puestos nos ránkings internacionales de calidá de vida, sanidá, educación y llibertá económica. La so economía ta dominada pol sector servicios, siguíu pol industrial y pol primariu (agroganadería). El turismu internacional ye tamién una fonte importante d'ingresos pal país.

L'autoridá llexislativa recae nún parllamentu unicameral, y la executiva nún gabinete de ministros llideraos pol primer ministru. La reina d'Inglaterra ye'l xefe del estáu, y ta representada por un gobernador xeneral. La cadarma alministrativa del país complétenla once conceyos rexonales y 67 municipios. El Reinu de Nueva Zelanda inclúi, amás del país, un territoriu dependiente, Tokeláu; dos estaos con autogobiernu llibremente asociaos a Nueva Zelanda, Islles Cook y Niue; y la Dependencia Ross, que compriende'l territoriu antárticu que reclama Nueva Zelanda. El país ye miembru de la Organización de les Naciones Xuníes, la Mancomunidá de Naciones, l'ANZUS, la Organización pa la Cooperación y el Desarrollu Económicos, l'ASEAN Plus, el Foru de Cooperación Económica Asia-Pacíficu y el Foru de les Islles del Pacíficu.

O Canada

Plantía:Ficha d'himnu

O Canada ye'l himnu nacional de Canadá. La música foi compuesta por Calixa Lavallée, y el testu orixinal en francés foi escritu por Sir Adolphe-Basile Routhier como cantar patrióticu francocanadiense pa la Société Saint-Jean-Baptiste.

Foi presentada per primer vegada'l 24 de xunu de 1880 pa la fiesta de San Juan Bautista, santu patrón de los francocanadienses.

Nun foi confirmáu como l'himnu nacional hasta'l 1 de xunetu de 1980. Hasta entós l'himnu nacional fuera God Save the Queen, qu'anguaño sigue siendo'l himnu real de Canadá.

El testu oficial inglés ta basáu nun poema de Robert Stanley Weir escritu en 1908. Nun ye una traducción de la versión francesa. Unos cambeos a la versión inglesa fueron aprobaos en 1968 por un comité del Senáu y la Cámara de Comunes.

Los poemes en dambes llingües tienen más estrofes, pero solamente la primera de cada idioma ye reconocida legalmente como himnu nacional. Cuidao que Canadá ye un país oficialmente billingüe, dambes versiones tienen calter igualmente oficial. De fechu el Gobiernu de Canadá utiliza en tolos actos oficiales la versión billingüe anque nun tea oficializada.

Reinu Xuníu

El Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda del Norte ye un país del norte d'Europa miembru de la Xunión Europea (XE) formáu por Inglaterra, Escocia y Gales (na islla de Gran Bretaña) ya Irlanda del Norte (na islla d'Irlanda). Ye una monarquía constitucional y una democracia parllamentaria. La principal cámara del Parllamentu ye la Cámara los Comunes, integrada por 650 parllamentarios elixíos por sufraxu universal. Unes 700 persones puen optar a ún escañu na cámara cimera, o Cámara de los Lores (títulu vitaliciu). Esiste un Parllamentu allugáu n'Escocia, con sede n'Edimburgu, con grandes poderes llocales, y una Asamblea Galesa, con sede en Caerdydd, con autoridá más llimitada.

Los ingleses suponen más del 80% de la población, los escoceses casi el 10% y los galeses ya irlandeses del norte parte del restu. El Reinu Xuníu tamién recueye diverses comunidaes d'inmigrantes, sobro too, de les sos antigües colonies del Caribe, India, Paquistán, Bangladesh y África. La so economía ta sofitada nel Sector Servicios, magar que caltién la so capacidá industrial nel seutor de les cimeres teunoloxíes ente otros. L'área metropolitana de Londres ye una de les places finacieres más importantes del mundu.

Ḥong Kong británicu

Denominar Hong Kong británicu (英屬香港) al territoriu de Hong Kong mientres foi una colonia británica y darréu un Territoriu Británicu d'Ultramar so alministración británica dende 1841 a 1997.

N'otres llingües

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.